คัดลอกลิงก์เเล้ว

fanficreborn6996 เอ๋!หรือจะเป็น1896ดี

รักสามเศร้าของพวกเค้า จะจบลงอย่างไร หรือต้องมีใครที่เสียน้ำตา เอ๋!หรือจะเสียทั้งคู่(?)^^ ยังไงก้อตามไปดู!

ยอดวิวรวม

1,186

ยอดวิวเดือนนี้

2

ยอดวิวรวม


1,186

ความคิดเห็น


16

คนติดตาม


3
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  9 มี.ค. 53 / 21:32 น.
นิยาย fanficreborn6996 !ͨ1896 fanficreborn6996 เอ๋!หรือจะเป็น1896ดี | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
                                                            ฟิคนี้จะเป็น6996 
                               
                          
                                                            เอ๋~หรืองานนี้จะเป็น1896
                                     
                                                    เอ๋~ไม่แน่ว่าอาจจะเป็น189669(3p)
                                              
                                                                  (ขออภัยที่รูปไม่ชัด)

เนื้อเรื่อง อัปเดต 9 มี.ค. 53 / 21:32


          

             ณ   ยามเย็นของวันหนึ่ง   บนดาดฟ้าโรงเรียนนามิโมริ

      

      เช้ง! ฟ้าว! กึง! ชิ้งงงงง!”  เสียงปะทะกันของสามง่ามและทอนฟา   ดังขึ้นเป็นระยะ  บนดาดฟ้าของโรงเรียนนามิโมริ     ซึ่งเจ้าของสามง่ามเป็นชายหนุ่มผมน้ำเงิน ทรงสับปะรด นัตย์ตาสองสี ซึ่งเป็นผู้ใช้วิชามายาและเป็นผู้พิทักษ์แห่งสายหมอกของ(ว่าที่)ว่องโกเล่รุ่นที่10นามว่าโรคุโด มุคุโร่  และชายหนุ่มผู้ใช้ทอนฟา

ผมซอยดำสีรัตนติกาล  และมีนัตย์ตาสีดำรัยนติกาลเช่นเดียวกันกับสีผม  ซึ่งชายหนุ่มคนนี้ถือได้ว่าเป็นบุคคลอันตรายที่สุดของโรงเรียน  และได้ชื่อว่าเป็นผู้พิทักษ์ที่แข็งกร่งที่สุดของว่องโกเล่แฟมิลี่ ฮิบาริ  เคียวยะ

    

        เคร้ง! อุ๊บส์! ฮึ! อึดดีเหมือนกันนี่หน่าเจ้าสัตว์กินพืชฮิบาริเอ่อขึ้นหลังที่เบี่ยงหลบจากวิถีสามง่ามที่ มุคุโร่ใช้สามง่ามโจมตีใส่เค้าเมื่อกี๊

            

              คุฟุฟุฟุ~  คุณเองก็เก่งเหมือนกันนี่ครับ……. ..แต่ผมหมายถึงหลบเก่งอ่ะนะ  เก่งแต่หลบอย่างเดียวอย่างนี้เนี่ยจะไปดูแลโคลมได้เหรอครับ  คุฟุฟุฟุ~” มุคุโร่พูดพลางหัวเราะอย่างเย้ยหยัย

         

           ฮึ! ก็อาจจะใช่อ่ะนะฮิบาริพูดด้วยสีหน้าเรียบเฉยใน  ขณะที่ตั้งการด์เตรียมสู้กับผู้ช้ามยาที่อยู่เบื้องหน้า

    

         แต่มันก้อ…….ยังดีกว่าผู้ชายเจ้าเล่ห์อย่างนาย  ที่ใช้เล่ห์โกหกหลอกคนเค้าไปทั่วนะแหละน่ะฮิบาริพูดพร้อมกับถือทอนฟาวิ่งเข้าไปจู่โจมผู้ใช้มายาที่อยู่เบื้องหน้า

            

              ฟ่าบ! ครึ้งงงง!   คุฟุฟุฟุ~ขาดสติไปนิดนะครับน่าเสียดายที่มุคุโร่กลับรับการโจมตีของ  ฮิบาริได้เกือบหมด   ถ้าหากเป็นคนธรรมดาทั่วไป  แล้วล่ะก้อ…… ดีไม่ดีอาจจะตายตั้งแต่ตอนแรกแล้วก็ได้      ส่วนที่มุคุโร่สู้กับฮิบาริอย่างชนิดที่ว่าผลัดกันรุกและรับกับฮิบาริ (อย่างคิดลึก  รู้น่าคิดไรอยู่^o^//// เรนโบว์)    อย่างชนิดที่ว่าไม่มีใครยอมใครได้เป็นเวลานานขนาดนี้ได้ก็เพราะว่า  ทั้งฮิบารและมุคุโร่ต่างก็มีจุดหมายเดียวกันคือต่อสู้เพื่อเป็นการพิสูจน์   ว่าใครจะได้เป็นผู้ที่จะสามารถอยู่เคียงข้างโคลมและปกป้องดูแลโคลมได้ตลอดไป!

      

      คุฟุฟุฟุ~ ต่อไปตาผมบ้างแล้วนะครับ คุฟุฟุฟุ~”ฉับพลัน!นัตย์ตาสีแดงทับทิมที่อยู่ข้างขวาของมุคุโร่ก็เปลี่ยนเป็นตัวอักษรคันจิที่มีความหมายว่า”1”

     

      พิภพที่1 พิภพ นะ

     

       ปึง! หยุดเถอะค่ะ ท่านมุคุโร่!  คุณแหวนเมฆา!”ประตูดาดฟ้าถูกเปิด(หรือถีบว่ะ)ออก  พร้อมกับร่างที่แสนจะบอบบางของเด็กผู้หญิงในเครื่องแบบนักเรียนโกคุโยแขนยาวสีเขียว   ซึ่งมีนัตย์ตาสีม่วงสวยข้างเดียว  ส่วนอีกข้างถูกปิดไปด้วยผ้าคาดลายกะโหลกสีดำนามว่าโคลม  โดคุโร่  เดินเข้ามาห้ามศึกของสายหมอกกับเมฆา

         

      โคลมครับ/ยัยสัตว์กินพืช  ทันทีที่โคลมเดินเข้ามา ร่างสองร่างก็หยุดการปะทะกันไป

       

          นี่มันเรื่องอะไรกันค่ะ  ท่านมุคุโร่  คุณแหวนเมฆา  โคลมถามพร้อมกับสายตาที่คาดคั้นหาคำตอบจากร่างสองร่างที่อยู่เบื้องหน้า

          
         
ก็คือ……….พวกเราสองคนกำลังตัดสินกันนะซิครับ  ว่าใครเหมาะที่จะอยู่เคียงข้างและคอยปกป้องดูแลโคลมยังไงล่ะครับ

 

        อะ..เอ่อ   หมายความว่ายังไงค่ะ โคลมถามมุคุโร่กับฮิบาริ  อีกครั้งด้วยความสงสัย

 

             ก็หมายความว่าทั้งชั้นและเจ้าหัวสับปะรดนั่นชอบเธอไงล่ะฮิบาริพูดพร้อมชี้นิ้วมาที่ตัวเองและสับปะรด(?)ที่ยืนอยู่ข้างๆ

 

(มุคุโร่-“~คุฟุฟุ~   ไรเตอร์ระวังศพไม่สวยนะครับ^^”  (พูดพร้อมแสยะรอยยิ้มเยือกเย็น))

 

(เรนโบว์-  เฮือก!..... o_o)

   

         หะหาO/////O  พวกคุณล้อเล่นใช่มั้ยค่ะโคลมถามอย่างแทบไม่เชื่อหูกับคำตอบที่ได้รับจากปากผู้พิทักษ์แห่งเมฆา

             หึ…….คิดว่าชั้นเป็นพวกชอบล้อเล่นรึไง    เอาล่ะไหนๆเธอมาก็ดีแล้ว  เธอบอกซิว่าระหว่างชั้นกับเจ้านี่เธอชอบใคร   ฮิบาริเริ่มคาดคั้นคำตอบ 

         

      “~คุฟุฟุฟุ~   นั่นสิครับโคลม    บอกมาตรงๆเลยดีกว่านะครับว่า   คุณเลือกใคร    มุคุโร่เองก็เริ่มเป็นฝ่ายกดดันบ้าง

     คะ..คือว่าโคลมเริ่มตะกุกตะกัก  ที่จะตอบ   เพราะเด็กสาวคิดอยู่เสมอว่า    มุคุโร่เป็นสเหมือน   ผู้ให้ชีวิตใหม่เธอดังนั้นเธอจึงรักและเคารพเค้าประดุจพี่ชายและผู้ให้กำเนิด  ส่วนฮิบาริเธอคิดแค่เพียงว่าเค้าคนนี้  เป็นทั้งเพื่อนร่วมงานและพี่ชานที่แสนดี   เทียบเท่ากะมุคุโร่แต่เพียงเท่านั้น   โดยที่เธอไม่เคยรู้เลยว่า   ทั้งสองคนที่เธอให้ความรักและเคารพประดุจพี่ชาย  อย่างฮิบาริและมุคุโร่   จะคิดไม่ซื่อกับเธอ  แบบงนี้……

 

                 เอ้า!เธอพูดมาเถอะ!     เพียงแค่เธอบอกมาว่าเธอเลือกใคร     พวกชั้นให้สัญญาว่า  ถึงเธอจะเลือกใครอีกฝ่ายก็จะไม่เสียใจ เป็นอันขาด(สาธุ~ ขอให้จริง)   เพียงแค่เธอบอกมาเท่านั้น  พวกชั้นทำใจรับได้ดีกว่าเธอไม่บอกว่าเลือกใครเลย    ฮิบาริเริ่มคาดคั้นมากขึ้น

 

               นั่นสิครับ!    เพียงแค่คุณบอกก็จบ!    ผมน่ะนะ  ยอมรับได้อยู่แล้ว(จิงอ่ะ)  คราวนี้ผมเห็นด้วยกับคุณฮิบารินะครับ(ที่งี้เข้ากันเป็นเคะเป็นเมะ(ภาษิตไหนว่ะเนี่ย)//////เรนโบว์)

           

                   (มุ&ฮิ-  (E)ไรเตอร์  จบบทเจอกันหลังพารากอนปิด)

 

                     คะ….คือความจริงโคลม   เด็กสาวพูดพลางก้มหน้า   

               

                   ตอบมา!”   ฮิบาริและมุคุโร่ยิ่งคาดคั้นหนักกว่าเดิม

           

                 คือว่า!...ที่จริงแล้วชั้น 

         

            ปัง!”   สิ้นเสียงของโคลมประตูดาดฟ้าก็ถูกเปิดขึ้น!  พร้อมกับการปรากฏตัวของ……………..

 

         “~โอ้ส!โดคุโร่ หาตั้งนานอยู่นี่เองเหรอ^^” ชายหนุ่มร่างสูง(ที่สุดในโรงเรียน)ที่มาพร้อมกับน้ำเสียงที่ร่าเริงเกินมนุษย์  และความเนียนที่เนียนได้ตลอดรักนะ24..  จะเป็นไปใครไม่ได้  นอกจากชายหนุ่มที่เนียนและอารมณ์ดีที่สุดในโรงเรียนยามาโมะโตะ   ทาเคชิหรือที่แม่ยก80รู้จักกันดี(ตามฟิค8059หรือ1880 ก้อตามใจแม่(ยก)เถอะ!)ในนาม(I)เอ๋อจอมเนียนพูดพร้อมยิ้มให้กับเด็กหญิงในชุดโกคุโย……………

 

       โดยลืมไปว่า………!  ยังมีนก(ซึน)กับ(พืชไร่ชั้นต่ำอย่าง)สับปะรด(ตรูจะโดนแม่ยก69ด่ามั้ยเนี่ย-_-////เรนโบว์)   ที่ยืน(งง)เป็นไก่ตายแตกแบบเนี้ยo_o+! กับการมาของจอมเนียนประจำโรงเรียน  อยู่อีกตั้ง1ตัวกับอีก1ต้น!(รู้นะว่ามุกแป้ก    แต่ก็จะขอหน้าด้านแป้กต่อไป(อ้าวๆ))      

 

     “~อ้าวล่ะ!ปายกันเถอะ โดคุโร่ ว่าแล้วพ่อจอมเนียนของเรา ก็จับมือสับปะรดเบอร์2 เตรียมที่จะลาก(เน้นๆเลยว่าลาก)ออกไป  

        
       “~
คุฟุฟุ~ นี่มันหมายความว่าไงกันครับโคลม!^^ มุคุโร่พูดพร้อมรอยยิ้ม   ซึ่งเป็นรอยยิ้มที่ใครก็ตามที่มาเห็นคงพูดได้เป็นคำเดียวกันว่าเสแสร้หรืออีกชื่อหนึ่งที่เรารู้จักกันดีคือ(สตอ)ตอแหล(ตอนอ่านจะเอาวงเล็บออกหรือไม่ออกก้อได้คร้า~)

 

     ก็อย่างที่ท่านมุคุโร่กับคุณแหวนเมฆา เข้าใจแหละค่ะว่าที่ชั้นเลือก  พวกคุณคนใดคนหนึ้งไม่ได้ก็เพราะ…………....ชั้นกับทาเคชิคุงเราเป็นแฟนกันค่ะ    เพราะงั้นขอตัวก่อนนะคะ  ไป!กันเถอะทาเคชิคุง^_^”  ว่าแล้วสาวน้อยในชุดโกคุโยก็เดินลับประตู(ดาดฟ้า)จากไป  พร้อมกับ(ไอ้เอ๋อ)จอมเนียนประจำโรงเรียน

         จะคงเหลิอก็เพียงแต่เศษซาก(อารย)ที่เหลือรอดจากภัยธรรมชาติที่เฮติ  อยู่2ตัว(รึเปล่า)  โดยที่ในหัวของทั้งสองรับรู้แต่เพียง  แค่ประโยคสุดท้ายจากสาวน้อยในชุดโกคุโยที่เพิ่งเดินออกไปเมื่อกี๊ว่า........................

   
  
ชั้นกับทาเคชิคุงเราเป็นแฟนกันค่ะ   ชั้นกับทาเคชิคุงเราเป็นแฟนกันค่ะ   ชั้นกับทาเคชิคุงเราเป็นแฟนกันค่ะ

    ชั้นกับทาเคชิคุงเราเป็นแฟนกันค่ะ   ชั้นกับทาเคชิคุงเราเป็นแฟนกันค่ะ      ชั้นกับทาเคชิคุงเราเป็นแฟนกันค่ะ………………

       

                ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย~TToTT~”และแล้วในวันนั้น  ทั้งเมืองนามิโมริจะได้ยินเสียงคร่ำครวญสยองขวัญแบบประสานเสียงทั่วทั้งเมือง!    ซึ่งได้ลามไปถึงเมืองข้างๆอย่างโกคุโยแลนด์ด้วย

                                        จบ(ครึ่งแรก)

                          
                     
..หากทั่นคิดว่าจิตปกติ  หรืออยากให้จบลงแค่นี้ (รวมทั่นที่ไม่ใช่สาว(ก)y)ด้วย  แล้วล่ะ       ก้อ……………………………  กรุณาอย่าอ่านบรรทัดต่อไปเด็ดขาด!

 

            2เดือนต่อมา

  หน้าโรงหนังเมดเจอร์จร้า~    (หมายเหตุ:เป็นโรงหนังที่มีแต่พนักงานแต่งเมดและพ่อบ้านกันทั้งโรง)

           “~ ช้าจริงๆเจ้าพืชไร่นั่น   ฮิบาริในชุดเสื้อยืดดำตัดขาว  พูดพลางมองนาฬิกา  พลาสติกสีชมพู(?)ที่ใส่อยู่ตรงข้อมือขวาของตนเอง   อย่างกำลังรอคอยใครซักคน

                      (hibari    think)      

     ถ้าไม่ติดว่าเป็นของฟรีล่ะก้อนะ  พ่อจะกระทืบทิ้ง!แน่!- -*”  (ความจริงอยากได้สีฟ้า  ลายคิดตี้มากกว่า)

     

     “~คุฟุฟุฟ~  คิดถึงผมอยู่เหรอครับ เคียวยะคุงเอ๊!....ไม่ใช่สิ ที่-รัก-ของ-ผม^^”     เสียงทุ้มนุ่มกระซิบที่หูร่างบางราว กับอ่านใจได้พร้อมกับลมหายใจอุ่นๆที่ถูกเป่าที่ใบหู   ทำให้ร่างบางหน้าระรื่อขึ้นสีอย่างเห็นได้ชัด

       
             “แก๊!ไอ้พืชไร่  ฮิบาริพูดพลางยกทอนฟา ขึ้นพร้อมกับใบหน้าที่แดงก่ำ  ที่ถูกไอ้พืชไร่(?)บางตัว  แกล้งให้ความอบอุ่น(เป่าลม(ใส่หู)เนี่ยอ่ะน่ะ-_-lll)

อ้ะๆ!  คิดดีแล้วหรือครับเคียวยะคุงคิดจะ  ทำร้ายแฟนตัวเองแบบนี้น่ะครับ^^”

        
                   (Mukuro     say)

                ใช่แล้วครับ!  อย่างที่ท่านผู้อ่านที่น่ารัดอย่างพวกคุณคิดนั่นแหละครับ!^^    ผมกับอิบาริคุงเราตกลงปลงใจคบกันเมื่อ2เดือนที่แล้ว  หลังจากที่เราทั้งสองอกหักจากโคลมที่น่าลัก!(ไปฆ่า(?))ของผม^^(มุเริ่มโหดวุ้ย!)  

 

     (กลับมาที่เรื่องต่อ)    อ้ะๆ!  คิดดีแล้วหรือครับเคียวยะคุงคิดจะ  ทำร้ายแฟนตัวเองแบบนี้น่ะครับ^^”

          กึก   ได้ผล!นกซึนถือทอนฟาค้างชะงักสิโรราบ  ให้แก่สับปะรดพืชไร่ที่อยู่ตรงหน้า!   และที่สำคัญเจ้าพืชไร่ตัวเนี้ย!   ยังถือวิสาสะเนียนจับแขนที่ถือทอนฟาของเค้าได้อีก(จะเนียนแข่งกะยามะรึไงฟ่ะ////เรนโบว์)    ซึ่งนั้นก็ยิ่งทำให้ร่างบางที่อยู่ตรงหน้า!   หน้ายิ่งแดงขึ้นไปอีก!   เพราะอะไรน่ะหรือ……ไปดูกัน

            
                (Hibari    think)

         กรี๊ดดดดดดดดด~ ไม่ได้เกิดเป็นกุลสตรี(?)ต้องรักษาตัว   จะให้ผู้ชายมาจับมือถือแขนได้ไง เค้าเขินนะตัวเอง กรี๊ดดดดด~  เอ๊ย!ไม่ได้ซิ! หม่อมแม่(?)สอนไว้เสมอว่า  ควรรักษาควรบริสุทธิ์ไว้  จนกว่าจะแต่งงาน(แค่จับมือเนี่ยนะ)  กรี๊ดดดถ้าคุณแม่รู้ขึ้นมาจะว่ายังไง~มีหวังหม่อมแม่รับ ไม่ปลื้มแน่เลยอ่ะอ๊ายยยยย~>////////<”

 

          (เรนโบว์-เอิ่ม!-.-    ตรูว่ามันยิ่งแต่ง(ฮิ)ยิ่งรั่วแฮะ)

 

         ตัดกลับมาที่ฉากปัจจุบัน   เอ่อ!....เคียวยะคุงครับ!   เคียวยะคุง!”มุคุโร่ที่ปัจจุบันกำลัง  พยายามเรียกสติสติของเคียวยะ   ที่ตอนนี้กำลังบิดตัวไปเพราะความเขินในความคิดของตัวเองที่จิ้นไปไกลถึงเกาหลีใต้โน่นlll-_-lll   เคียวยะคุง  เคียวยะคุง!” ป๋ามุก็ยังพยายามเรียกเคียวยะ   ที่ตอนนี้กำลังเข้าmodeสาวน้อยแสนหวานโมะเอะไปเรียบร้อยโรงเรียนสับปะรด(เฮ้ย!)ต่อไป        

                   
                                 (
Mokuro   think)

           เฮ้ย!ช่วยไม่ได้ซินะ   คงต้องใช้วิธีนั้นแล้วซินั้น   มุคุโร่คิดพลางทำท่าปวดตับอย่างเห็นได้ชัด  เอาฟ่ะ!มีวิธีเดียวแล้วนิ!  แต่…..อายชะมัด!-/////-(อย่างแกมี(ยาง)อายด้วยเร้อะ~

                  
           “แง้~แงงงงงงงงง~  เคียวยะจ้า~   สนใจเค้าที่เถอะนะเคียวยะนะพลีสสสสสสสสสสสส  ได้โปรดดดดดดดดดดดส่งครายมารักช้านที่เอ๊ย!ไม่ใช่   น้า~เคียวยะน้า~TT_TT”มุคุโร่ที่ตอนนี้พูดพลางร้องไห้เป็นท่อปะปาแตก  ลงไปดิ้นเป็นตะขาบโดนตีที่ขาเคียวยะ   พลางกอดขาเคียวยะ(จัง)ไปพลางราวกับเด็กอดนมแม่  มาซัก2เดือนยังไงยังงั้น

         
            
เฮ้ย!พอได้แล้ว  ไอ้พืชไร่นี่!คนเค้าหันมาทั้งโรงหมดแล้ว  ได้ผลชะงัก!   เคียวยะกลับมาสนใจเค้าอย่างเดิมแล้ว  โดยลืมไปว่าทำให้เหล่าพนักงานที่แต่งพ่อบ้านและเมดทั้งหลายต่างหันมาสนใจ   สับปะรดอดที่ทำท่าเหมือนอดนมแม่ด้วย!

           
            “~
คุฟุฟุฟุ~  ในที่สุดก็สนใจผมซักที่นะครับ^^” มุคุดร่พูดพลางปาดน้ำตา(ปลอม(ที่ไม่รู้ว่าแอบไปหยอดตอนไหน))  

              
             
เออ!-*-b ก็แหงซิฟ่ะ!  เด่นซะขนาดนั้น!”ฮิบาริบ่นออกมา  พร้อมกับหน้าที่แดงแบบเนี้ย-//////-(เพราะความอาย อย่าเข้าใจผิด!นะเฟ้ย////ฮิบาริ say)   

               
             
ว่าแต่แกน่ะ มาสายไปนะ    ชั้นนัดมา10.59  แต่!แกมา11.00 รู้มั้ยว่าแกมาสายกว่าชั้นตั้ง1นาที(เวร!ยังจะเอาอีก////มุคุโร่   think) 

     
              
ฮิบาริที่ตอนนี้เปลี่ยนทั้งหน้าตาและอารมณ์   พูดพร้อม จ้องมุคุโร่ราวกับว่าชาติที่แล้วไอ้คนตรงหน้านี้
xxxxเค้าแล้วไม่รับผิดชอบยังไงยังงั้น(?)

       
              
“~คุฟุฟุ~ แต่เท่าที่ผมทราบมานี้  หนังเรื่อง”where   are  you”(คู่แข่งwho are you)  มันเข้าเที่ยงกว่าๆไม่ใช่หรือครับ^^”

          เฮือก+!เวรอ่ะดิ  มันรู้แล้วo_O”

        
              
“~คุฟุฟุ~แล้วเหลือเวลอีกตั้ง1ชั่วโมง  แล้วเราจะไปไหนกันดีครับ^-^  มุคุโร่ยิ้มพร้อมมองไปที่ร่างบางที่ตัวเล็กกว่า  ที่ตอนนี้กำลังหน้าซีดเหงื่อแตกหน้าซีดเป็นเป็ดไหว้เจ้า  เพราะโดนล่วงรู้ถึงแผนการบางอย่าง

    
            
เอ่อ…!   ไปไหน! ก็ได้ที่แกอยากไปก็แล้วกัน……-/////-  ฮิบาริจับชายเสื้อมุคุโร่พร้อมใบหน้าที่แดงก่ำ  โดยที่ประโยคสุดท้ายนั่นจงใจจะหรี่ให้เบาที่สุดเท่าที่จะเบาได้   เพราะรู้ดีว่าชะตากรรมที่รออยู่ในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้านั้นคืออะไร!


     
ฮิบาริคุง   คุณพูดเองนะครับ^^”  ว่าแล้วมุคุโร่ก็ทำในสิ่งที่ไม่มีใคร  คาดคิด!

  
     “
เฮ้ยยยยยยยย!ปล่อยนะโว้ยยยยไอ้บ้านี่สาวน้อย(?)ที่ตอนนี้กำลัง  ถูกอุ้มในท่าอุ้มเจ้าสาวร้องโวยวายขึ้น 

  
        
“~คุฟุฟุ~^^   ก็คุณพูดเองนี่ครับว่าไปไหนก็ได้  งั้น….เราไปxxxกันนั้นครับ^^”   พูดเสร็จมุคุโร่ก็อุ้มสาวน้อย(หรือว่ะ)  อุ้มตรงไปยังห้องน้ำชายที่ในอีกไม่ถึง10นาทีข้างหน้าจะกลายเป็นสวรรค์ชั่วคราวสำหรับเขาสาวน้อย(?)ที่ถูอุ้มอยู่

       
                            
(
Hibari     think)

     
     “เวรเอ๋ย…..!=*=    กะจะหลอกมันให้ตายใจ แล้วเราจะเป็นฝ่ายกดบ้างแท้ๆ  มันรู้ได้ไงว่ะ  เอาว่ะ!ไว้งวดหน้าต้องเนี้ยกว่านี้(ยังไม่เข็ด!)


      “~
คุฟุฟุ~  ทนอีกนิดเดียวก็จะถึงแล้วนะครับ^^

                       
                                  (
Hibari   think)


          “~
หนอย~   อย่าให้ถึงตาตรูเป็นฝ่ายกดบ้างนะเฟ้ย!  เดี้ยวพ่อจะไม่ให้นอนเลย- -*b

                              แต่ความจริงเป็นแบบนี้จร้า…………………………..!

 

                            ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย(รอด)

              
                                       จบ
!  ซะเมื่อไหร่!   แถมจ้า!
           1ชั่วโมงต่อมาภายในโรงหนัง


           “
นี่!ไอ้สับปะรด  ฮิบาริเอ่ยขึ้นมากลางโรงหนังที่   ตอนนี้กำลังฉายเรื่อง”where   are  you”  ที่เล่นถามกันตั้งแต่ต้ยเรื่องยันท้านเรื่องคำเดียวว่า”where   are  you?  where   are  you?”


         “
ครับมุคุโร่ตอบรับเสียงเรียบๆ  ในขณะที่ตากำลังจ้องไปที่จอหนังที่  ในตอนนี้เป็นฉากที่นางเอกโดนระเบิด(?) แล้วพระเอกก็ร้องไห้กอดแล้วถามนางเอกว่า”where   are  you?  Going.(คุณกำลังจะไปที่ไหนที่รัก?)   แล้วนางเอกก็ก..(กระแด)ตอบว่า ชั้นจะไปรอเธอที่ทาง3แพร่ง  อะเฮือก!”(พอต่อๆ  นอกเรื่องแหละ- -)

 

    ถ้ากลับไปเย็นนี้ชั้นขอเป็น………ฝ่ายรุกบ้างนะ-/////-“  แม้จะเป็นในความมืด แต่มุคุโร่ก็เห็นหน้าของร่างบางที่อยู๋ด้านข้างขึ้นสีอน่างเห็นได้ชัดแม้จะเป็นในความมืดก็ตาม  และมุคุโร่ก็พูดพร้อมกับรอยยิ้มที่แสยะในความมืดว่าได้ซิครับ!  นกน้อยของผม  แต่ระวังคืนนี้จะไม่ได้นอนนะครับ  ~คุฟุฟุ~”

  

                                   The   End

 

ผลงานอื่นๆ ของ ช็อกโก้~^O^~เรนโบว์

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

16 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:45
    ตอนจบช็อกมาก00 ไหงกลายเป็นแบบนี้!!!! ตอนแรกนึกว่าโคลมจะคู่กับใครคนใดคนหนึ่ง แต่คู่กับเนียนเนี่ยนะ สรุปวายอีกแล้ว==
    #16
    0
  2. วันที่ 10 ธันวาคม 2555 / 06:04
    ช็อค O_O ตอนจบ
    #15
    0
  3. วันที่ 4 สิงหาคม 2555 / 07:22
    สุดท้ายกลายเป็น8096 กับ 1869
    #14
    0
  4. วันที่ 26 พฤษภาคม 2555 / 08:39
    ตอนจบช่าง... ช็อค o[]o   แต่ก็หนุกมากๆเลยค่ะ ^^
    #13
    0
  5. วันที่ 7 พฤษภาคม 2553 / 14:14
    8096 งั้นหรอ ไม่นะต้อง 8059 เท่านั้น
    แต่ ฮิ รั่วไปมั๊ยเนี่ย?
    ชอบที่จบแบบ 6918 (เอ๊ะ! หรือ 1869) นะ ^^
    #12
    0
  6. วันที่ 27 เมษายน 2553 / 00:13

    6918 นี่สิที่รอคอย> <

    #11
    0
  7. วันที่ 5 เมษายน 2553 / 10:56
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด~ จากแรกๆสน 189669 แต่ตอนนี้สนแต่ 6918 อย่างเดียว เราเป็นสาว Y คิกๆ กรี๊ดซะแม่รำคาญจนออกนอกห้องไปเลย 5555+
    #10
    0
  8. วันที่ 29 มีนาคม 2553 / 15:14

    l I สาบานด้วยความสัตย์จริงได้เลย ในตอนที่เขียนว่า"ฮิบาริพูดด้วยสีหน้าเรียบเฉย 
    ในขณะที่ตั้งการ์ด (แต่การ์ดนี้ไรท์เตอร์พิมพ์ผิดจ้ะ) เตรียมต่อสู่" 
    ผมอ่ามันเป็นขณะที่ตั้ง "ครรภ์" พระเจ้า! อะไรดลใจเล่านั่น เป็นเอามากจริงๆ เหอๆ ยังไงก็สู้ๆ ครับ
     I I

    #9
    0
  9. วันที่ 22 มีนาคม 2553 / 22:44

    มาสับให้ตามคำขอครับผม
    เรื่องแรกคือคำผิดมีประปรายอยู่มาก
    ส่วนมากจะเป็นเรื่องของภาษาวิบัติครับ
    เช่นคำว่า ก้อ << ก็ / ชั้น << ฉัน
    ใช้แบบนี้จะดีกว่านะครับ
    ต่อมาการใช้เครื่องหมายอัญประกาศ( " )
    ถ้าเป็นประโยคคำพูดควรจะใช้อัญประกาศคู่ "
    ถ้าเป็นประโยคอย่างแนะนำชื่อตัวละคร
    ผมจะยกตัวอย่างแล้วกันนะครับ
    เด็กหนุ่มเจ้าของเรือนผมสีรัตติกาลซอยสั้นระต้นคอและดวงตาสีเดียวกันนาม'ฮิบาริ  เคียวยะ'
    ตรงชื่อตัวละครควรใช้อัญประกาศเดี่ยวมากกว่า '
    (เปลี่ยเป็นภาษาอังกฤษ อยู่ตรง ง. ครับ)
    แล้วก็ตอนบรรยายครับผม
    ไม่ควรจะใส่เครื่องหมายอัญประกาศเพราะคนอ่านจะเข้าใจผิดว่านั่นเป็นประโยคพูด
    ส่วนตอนที่บรรยายโดยใช้มุมมองของตัวละคร
    ดูแล้วมันไม่ควรใช้ครับ น่าจะบรรยายธรรมดามากว่าแล้วให้เขียนต่อไปว่าใครพูด ลักษณะยังไง
    ต่อมาเรื่องคำสรรพนาม น่าจะลองใช้คำแทนตัวคนอื่นอย่าง เขา เธอ เป็นต้น
    สุดท้ายนี้จะบอกว่าแต่งได้รั่วมากครับ ฮา
    น่ารักจริงๆทั้งๆที่เป็นคู่ปรับกันอยู่แท้
    ปล.รับไม่ได้เชิญลบนะครับ

    #8
    0
  10. วันที่ 19 มีนาคม 2553 / 22:41

    รั่งอย่างแรง~!!! หนุกมากมายค่ะ ^o^

    #7
    0
  11. วันที่ 19 มีนาคม 2553 / 16:46
    ป๊าดดดดดด~!!! หลุดโลกสุดๆ เลยค่ะ 8096 มาได้จะได๋เนี่ย!? OwO แล้วไอ่นกโหดกับสับปะรดนั่นมันอกหักจนต้องหันมาคบกันเองเลยเรอะ!? โอ๊ยยยย~ 6918 (?) อิยาจกฯล่ะอยากกรีดร้องให้ก้องโลกกก~!! ฮ่าๆๆ! มันช่างรั่วกันได้อีกจริงๆ ค่ะ! =w=b
    #6
    0
  12. วันที่ 15 มีนาคม 2553 / 22:45
    สยุกมากมายจร้า
    แต่งต่อไปเรื่อยๆน้า ดั๊กกกกกกกกกกกกก
    เค้าช้อบชอบ555++
    ^V^
    #5
    0
  13. วันที่ 12 มีนาคม 2553 / 23:34
    ก็โอเคนะ แต่...
    น่าจะมีภาพประกอบเรียกอารมณ์ด้วย
    (ฟุคุคุ)
    #4
    0
  14. วันที่ 10 มีนาคม 2553 / 19:27
    นู๋รับไม่ได้ค่า แต่ก้อสนุกดีค่ะ
    #3
    0
  15. วันที่ 10 มีนาคม 2553 / 11:22
    พรืด~
    อะไรเนี่ย จาก189669กลายเป็น8096 แถมมี6918/1869ด้วย รั่ว+ออกทะเล ได้ใจค่ะ=w=b
    #2
    0
  16. วันที่ 9 มีนาคม 2553 / 22:49
    1869  เอ๊ยย 1896


    ><
    #1
    0