กุ่ยสิงเทียนเซี่ย หนึ่งหนู หนึ่งแมว ผ่าคดีปริศนา

ตอนที่ 41 : บทที่ 3 ตอนที่ 3.17 (ตอนจบบทที่ 3) ปริศนาหนูตาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 396
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    28 มี.ค. 62

          สิ่งที่เห็นทำให้เสี่ยวชื่อจึและเซียวเหลียงที่อยู่ด้านหลังถอนหายใจโล่งอกออกมาพร้อมกัน เพราะสิ่งที่เห็นข้างหน้าไม่ได้เป็นแค่ถ้ำธรรมดาๆ แต่มันเป็นเหมือนวังมากกว่าบันไดหินที่ไม่รู้ที่มาที่ไปนี้ ทอดยาวสุดตาลึกลงไปถึงด้านล่าง มันทำให้คนที่ได้พบเห็นเกิดความหวาดกลัวพิกล


          “หยุดกวนกันได้แล้ว เดินระวัง !” เสี่ยวซื่อจึดึงมุมเสื้อของจั่นเจาและไป๋อวี้ถัง ทั้งสองข้างทางเป็นที่โล่ง บันไดหินนี้กว้างก็จริงแต่ไม่มีราวบันได


          “เจ้าเด็กน้อย มา !” เซียวเหลียงมือข้างหนึ่งถือคบไฟท่อนฟืน อีกมือหนึ่งโอบเอวเสี่ยวซื่อจึดึงมา ก้มมองเท้าเดินด้วยความระมัดระวัง


          ไป๋อวี้ถังและจั่นเจาเป็นผู้ใหญ่สองคน เสี่ยวซื่อจึและเซียวเหลียงเป็นเด็กเดินสองคนไปด้วยกันยังเต็มพื้นที่ นับประสาอะไรกับผู้ใหญ่สองคนถ้าหากไม่ยืนให้ใกล้ชิดกันที่ก็คงไม่พอ


          จั่นเจาหงุดหงิดเล็กน้อย “ทางแบบนี้มันให้เดินได้แค่คนเดียว ?”


          “โฮ่ง โฮ่ง” ด้านหน้า สือโถวกระโดดลงไปลึกมากไกลมากแล้ว แต่เห็นยังไม่มีใครตามลงมา ก็เลยกระโดดกลับขึ้นมาเรียกอีก เหมือนจะบอกให้พวกเขาเร็วๆ หน่อย


          เสี่ยวซื่อจึยื่นมาไปสะกิดไป๋อวี้ถังและจั่นเจาที่อยู่ข้างหน้า “ไป๋ไป๋ โอบเมี้ยวเมี้ยวให้แน่นหน่อย ระวังเขาจะตกลงไป เมี้ยวเมี้ยวก็อย่าดื้อ เดินดีๆ !”


          ไป๋อวี้ถังและจั่นเจาจะยิ้มก็ยิ้มไม่ออก รู้สึกกระอักกระอ่วนยิ่งนัก


          “แค่กๆ ” เสียงไป๋อวี้ถังไอ มองจั่นเจาผ่านความมืด ก็เห็นว่าสีหน้าจั่นเจาปกติ แต่หูกลับแดงเล็กน้อย


          ไป๋อวี้ถังอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเสียงเบาๆ เจ้าแมวนี่……..


          “เดินเถอะ ระวังหน่อย” ไป๋อวี้ถังพูดจบ มือนึงก็คอยป้องกันอยู่ข้างๆ ตัวจั่นเจาเพื่อไม่ให้เท้าของเขาก้าวสะดุดล้ม อีกมือก็ถือคบไฟท่อนฟืน เดินตามสือโถวลงไปอย่างระวังขณะก้าวลงบันไดไปทีละก้าว


          จั่นเจารู้สึกตัวเองโชคดีที่มองไม่เห็น ก็เลยทำให้ไม่รู้สึกขัดเขินมากนัก แต่ถ้าคิดกลับกัน ถ้าหากตาดีมองเห็นชัดเจน ก็คงไม่ต้องมาเดินเคียงข้างกันแบบนี้ จั่นเจาหันไปตั้งใจฟังเสียงความเคลื่อนไหวของรอบๆ และทำเป็นไม่ใส่ใจที่ตอนนี้กำลังเดินไหล่ชนไหล่เคียงข้างไปกับไป๋อวี้ถัง


          เสี่ยวซื่อจึมองจั่นเจาและไป๋อวี้ถังที่เดินเคียงกันอยู่ข้างหน้าแล้วก็ยิ้มนัยน์ตากรุ้มกริ่ม จนเซียวเหลียงที่เดินอยู่ข้างๆ ต้องสะกิด “เจ้าเด็กน้อย อย่ามัวแต่ยิ้ม เดินระวังด้วย !”


          “อืม” เสี่ยวซื่อจึพยักหน้า แล้วพูด “เสี่ยวเหลียงจึ ถือไฟดีๆ อย่าเอียงไปมาสิ !”


          เซียวเหลียงรู้สึกข้องใจ “ไม่เอียงเสียหน่อย”


          “วู้” เสี่ยวซื่อจึกระพริบตาปริบปริบ “งั้นทำไมเปลวไฟถังได้ส่ายไปส่ายมาล่ะ ?”


          สิ่งที่เสี่ยวซื่อจึพูด ไป๋อวี้ถังเองก็ไม่ทันใส่ใจเห็นเหมือนกัน เพราะว่าทั้งใจและกายของเขามัวแต่ห่วงพะวงจั่นเจา แต่ตอนนี้พอมองตามที่เสี่ยวซื่อจึพูดก็เห็นด้วยว่าแสงเปลวไฟมันส่ายไปมา


          “รอตรงนี้ก่อน” ไป๋อวี้ถังหยุดเดิน แล้วยื่นคบไฟใส่ในมือจั่นเจา “ถือไว้ก่อน”


          จั่นเจาไม่ค่อยเข้าใจว่าเขาจะทำอะไร ได้แต่ถือคบไฟแล้วยืนรออยู่ที่จุดเดิม


          สือโถววิ่งขึ้นมา ร้องโฮ่งโฮ่งกระโดดไปกระโดดมา มองไปบนหลังคา เหมือนกับว่าเห็นอะไรบางอย่าง


          ไป๋อวี้ถังหยิบคันธนูออกมาจากอก ขว้างขึ้นไปข้างบน ได้ยินเพียงแค่เสียงวืดผ่านลมไป


          “ปั๊ก” เสียงทึบๆ เหมือนว่าธนูจะปักถูกเพดานแล้ว แตกออกทันที


          ควันสีขาวกระจายออก ลำแสงกระจายไปทั่วถ้ำ


          ไป๋อวี้ถังแหงนหน้าขึ้นมองบนเพดาน ก็เข้าใจได้ทันทีว่า ------------ ทำไมเปลวไฟจึงส่ายไปมา เพราะบนเพดานมีของที่ทำให้คนดูแล้วต้องกลัวจนขนลุกแขวนอยู่เต็มไปหมด




*** สำหรับ เล่ม 1 นี้ จะลงให้อ่านจนจบถึงบทที่ 3 นะคะ ซึ่งตอนที่ 3.17 นี้เป็นตอนจบของบทที่ 3 แล้ว (สำหรับบทต่อๆ ไป พบกันในรูปเล่มหนังสือ ที่งานหนังสือสิ้นเดือนมีนาคม บูธ B2S L40 หรือ ที่ร้านบีทูเอสทุกสาขาค่ะ ***


*** ติดตามข่าวสารเพิ่มเติมได้ที่เพจ ซินซินจอมยุทธ์หญิง-หยุนหว่าหวา
https://www.facebook.com/xinxinyunwawa/
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

123 ความคิดเห็น