ตั้งค่าการอ่าน

ค่าเริ่มต้น

    what would u like,sir?

    ลำดับตอนที่ #2 : นายว่าไง ชั้นก็ว่างั้นแหละ~*

    • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
    • 8 มี.ค. 48

    -o- =o= -o- =o- =o-



    ชั้นคงฟังผิดไป ไม่ก็นี่เป็นฝัน ช่ายแล้ว นี่ต้องเป็นฝันแน่ๆเลย ช่ายแล้วววว เอ๋ แม่บอกว่าถ้าฝัน เราควรจะให้เพื่อนหยิกตัวเองใช่มั้ย

                     \"คาเรน มินคาเรน อย่าเพิ่งช็อก\" ชั้นพูดพลางเขย่าเพื่อนข้างๆ

                     \" อะไร \"

                     \"ชั้นอนุญาตครั้งเดียวนะเว่ย ตบชั้นมาเลย ไม่ต้องหยง ต้อง หยิก ตบมาเลยเว่ย เพราะมันเป็นฝัน 555+\"

                     \"ชองแซยอง ชั้นก็อยากให้มันเป้นฝันน่ะ\" แล้วมันก็ตบหลังชั้นแบบแรง โค ตะ ระ ควาย ชั้นไม่ร้องอะไรเลย น่าแปลกจิงๆๆ ปกติผู้หญิงโดนตบ ก็ต้องร้องดิ เห้ย หรือว่าชั้นไม่ช่ายผู้หญิง ตายแล้ว มีคนหันมามองใหญ่เลย เอาวะ ร้องหน่อย - -\" ไม่เสียหายอะไร ตอแหลหน่อยๆ

                     \" โอ้ย เจ็บนะ\" เสียงดัดจริตมากคะ ชั้นเพิ่งรู้ว่าตัวเองดัดจริตก็วันนี้ 5555+

                     \"คือชั้นไม่อยากจะด่าแกนะเว่ย คือชั้นตบแกนานแล้วไง\" เสียงคาเรนพูด

                     แล้วชั้นก็จินตนาการว่าจะทำไงให้ตื่นจากฝันดี ไปอาบน้ำดีมั้ย เผื่อตัวโดนน้ำจาตื่น = =\" เอ หรือจาไปทำร้ายร้างกายตัวเองดี จาได้รู้สึกตัว ชั้นจะทำไงดีน้า เอ๋ หรือกระโดดตึกดี อืมมมม ชั้นจาทำไงดีน้า

                     \"....ยอง\"

                     \"........แซยอง\"

                     \"ชองแซยอง\" เสียงอาจานตะโกนโคดดังเลยอ่ะ

                     \"คะ\" มาดนางเอกของชั้นยังไม่หายเว้ย 555+ ^o^

                     \"เหม่ออะไรอยู่หา ชั้นถามเธอว่า เธอเป็นแฟนกับปาร์คซองแจ จิงรึ\" เสียงอาจานเข้มเลยอ่ะ พระเจ้าขา เห็นแก่ความหน้าตาดีของหนู เอ้ย ความดีของหนู ช่วยหนูให้พ้นจากภัยด้วยเติ๊ด ชั้นคิดไปพลางมองไปทางปาร์คแซยองที่จ้องชั้นแบบตาจะถลนกับเบ้า TT^TT ประมาณแบบว่าถ้าเธอตอบว่าไม่เธอตายแน่ ชั้นอยากตอบว่าไม่นะ แต่กัวหนังสือพิมพาดหัวข่าว พบศพเด็กหน้าตาดี น่ารัก บอบบาง ที่ห้องเรียน สาเหตุเกิดจากไม่ยอมรับคำว่า \"แฟน\"

                    \"คิดอะไรนาน ห๊า ตอบมาเร็วๆเลยชองแซยอง\" เสียงอาจานตะโกนยกกำลัง 2 T^T

                    ไม่เป็นไรชองแซยอง มันเป็นแค่ฝัน ( <--- ปลอบตัวเองเข้าไป )

                     \"คะ\"

                     \"อาจานฮะ ใช้สมองของอาจานที่น้อยนิดคิดหน่อยนะฮะ\" เสียงของอีปาร์คซองแจพูดด้วยเสียงกลั้วหัวเราะ อีตานี่ไม่ได้คิดเลยช่ายมั้ยว่านั้นคือาจาน มันต่างหากที่ต้องใช้สมองส่วนน้อยนิดของมันคิด เหอะ ( <--- นิสัยที่แท้จิง )

                     \"เธอ เธอนี่มัน ...\"อาจานพูดพลางหน้าเสียแล้วเดินออกจากห้องสอนไป

                     \" จิงร๋อแซยอง \"

                     \"ไม่นะ คุณซองแจของชั้น\"

                     \"ต้าย อยากจะตบอีนางชะนีนี่จริงๆ\"

                     เสียงนินทาเป็นฉอดๆ ชั้นอยากจะตะโกนว่า ไอ้เวน สะเออะเรื่องอะไรของชั้น แต่ด้วยความเป็นนางเอก ( <-- ชมเข้าไป ) จึงต้องเอากิริยามารยา เอ้ย มารยาทที่ดีมาใช้

                     \"ช่วยเงียบหน่อยซิคะ\" เสียงดัดจริตของชั้นเองแหละ

                     \"ชองแซยอง.....\" เสียงของมินคาเรน หน้าของเธอตอนนี้กำลังแดง ด้วยความโกรธ

                     \"มันหมายความว่าไง\" เธอถามด้วยเสียงเย็นมาก เอ๋ หรือว่าคาเรนจะชอบ..... ปาร์คซองแจ

    ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

    ช่วยเม้น + ให้คะแนนด้วยนะค๊ะ ^o^ _/\\_ เด๋วตอนบ่ายมาอัพจ๊ะ



                    
    ให้กำลังใจ (0)
    ติดตามนิยาย
    เก็บเข้าคอลเล็กชัน

    นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    อีบุ๊ก ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    14 ความคิดเห็น

    ×