อะไรกันหว่า - อะไรกันหว่า นิยาย อะไรกันหว่า : Dek-D.com - Writer

    อะไรกันหว่า

    เรื่องของครูบ้าๆกับเด็กนักเรียนโง่ๆ

    ผู้เข้าชมรวม

    472

    ผู้เข้าชมเดือนนี้

    2

    ผู้เข้าชมรวม


    472

    ความคิดเห็น


    0

    คนติดตาม


    0
    เรื่องสั้น
    อัปเดตล่าสุด :  15 ธ.ค. 46 / 20:52 น.


    ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
    ตั้งค่าการอ่าน

    ค่าเริ่มต้น

    • เลื่อนอัตโนมัติ
      เคยได้ยินมาว่า  การเรียนในระดับชั้นม.4นั้นต้องเลือกเรียนแบบที่ตนเองชอบจึงจะมีความสุข แต่อย่างไรก็ตามคนส่วนมากก็จะเลือกเรียนตามคะแนนของตน
        สำหรับตัวเรา้เองนั้นก็พอที่จะถูไถ่เข้าสายวิทย์ได้อยู่บ้าง แต่ด้วยความที่เราชอบภาษาเราจึงเลือกที่จะเรียนสายภาษา และสายที่เราเรียนก็คืออังกฤษ-ญี่ปุ่น  ซึ่งมันอยู่เป็นห้องสุดท้าย  และเป็นห้องที่เรียกได้ว่าคนแทบทั้งโรงเรียนขนานามว่าเป็นห้องเด็กห่วย เกเร  ทุกวันชีวิตเราจึงดำเนินไปอย่างไม่คอยมีความสุข  จนมาถึงคาบภาษาไทยของวันนี้

      สวัสดีค่าาาาาาคุณครู)เสียงของเด็กนักเรียนแถวข้างหน้าของห้องม.4/8

      วันนี้ครูจะสั่งงานเตรียมสมุดขึ้นมาเดียวนี้! นี้เป็นประโยคแรกของการสอนในวันนี้

      และหลังจากนั้นอาจารย์สั่งงานตั้งแต่กลุ่ม 1 จนถึงกลุ่ม 6ซึ่งเป็นกลุ่มของเราเอง

      งานนี้ให้ทำเพียง 5 นาที  แล้วออกมารายงานนะค่ะ........เสียงอาจารย์พูดขึ้นมาพร้องเสียงคุยจากด้านหลังของห้อง


      โอ้แม่เจ้า! บ้าหรือเปล่า ใครมันจะไปทำทันว่ะ--- เพื่อนคนหนึ่งในกลุ่มฉันพูดด้วยความโมโห
      แต่ยังไงครูก็คือครูอ่ะน่ะ ทำไปเหอะเดี๋ยวก็ดีเอง

      ด้วยความที่เสียงจากด้านหลังห้องทำให้การฟังคำสั่งที่อาจารย์ให้เมื่อกี้ไม่คอยเข้าใจสักเท่าไรเราจึงวานให้เพื่อนไปถามอ. และด้วยสีหน้า
      ของอ.ที่มีสัตว์สีดำร้อง กากา ติดอยู่ บวกกับ คิ้วที่ผูกกับเป็นเปีย ทำให้เพื่อนของเราไม่กล้าเขาไปถาม  เมื่อเป็นเช่นนั้น เรื่องมันจึงหนักกะลาหัวเราอีก

      เหย--มึงไปถามอาจารย์ดิว่าทำข้อไหน

      คนในกลุ่มต่างมองหน้ากันแล้วเงียบไปสักพักก็มีเสียงตอบกลับมาว่า

      กูไม่กล้าว่ะ  มึงไปถามเองดิ------

      ออ!ก็ได้ว่ะเดี๋ยวงานไม่เสร็จ

      แล้วฉันก็ร่วบร่วมพลังใจเดินไปหาอาจารย์ประมาณ  5 ก้าว

      หนูมาขอคำถามไหมได้ไหมค่ะอาจารย์  เมื่อกี้หนูฟังผิด}

      เูธอมั่วแต่ทำอะไรอยู่  ---เสียงที่ดังก้องกังวาลที่ตอบฉัน



      งี

      ีีีย



      พวกที่เล่นกันข้างหลังห้องพากันเงียบตามไปด้วย

      และแล้วอาจารย์ท่านก็ได้ทวนคำถามอีกรอบ

      ขอบคุณค่ะ-----

      เมื่อฉันเดินเข้ามาบอกเพื่อนในกลุ่ม ไม่ทันถึง 5 นาที  ก็มีเสียงขึ้นมา่ว่า

      หมดเวลา กลุ่มไหนรายงานก็ได้คะแนน  กลุ่มไหนไม่รายงานก็ไม่ต้องเอาคะแนน------เสียงที่ทุ้ม และดังก้องของอาจารย์

      เสียงรายงานของกลุ่มที่หนึ่งผ่านไป

      และนาทีระทึกก็มาถึง  กลุ่มฉันออกไปรายงาน

      เ       งี        ย        บ ----------

      อาจารย์มองกลุ่มฉันด้วยสีหน้าที่เมินเฉยและเดินไปดูบอร์ดที่ติดอยู่ข้างๆแทนพร้อมกับฟังไปด้วย


      เมื่อรายงานเสร็จท่านก็บอกกับเด็กให้ห้องว่า ดูบอร์ดนี้น่ะ เดี๋ยวมีในข้องสอบ!  

      เมื่อฟังเช่นนั้น เด็กให้ห้องจึงพากันให้ความสนใจกับบอร์ดนั้น

      และมีเสียงหนึ่งแวบขึ้นมาว่า

      เดี๋ยวครูจะให้เธอทำบอร์ด  จะมีปัญญาทำไหมเนี้ยะ---------------------

      เสียงเด็กในห้องเงียบ และมองเป็นสายตาเดียวกันที่อาจารย์ประมาณว่าหาเรื่อง
        
      และแล้วเสียงสวรรค์ก็ดังขึ้น

      อ๊อดดดดดดดดดดดดด!

      เมื่อหมดคาบนี้แล้ว จากที่ห้องไม่คอยสามัคคีกันสักเท่าไร  ก็มาสามัคคีกันวันนี้เเหล่ะ
      ผลปรากฏว่าคุยเรื่องอาจารย์ภาษาไทยเป็นประเดนร้อนประจำวันเลย

      และนี้ก็เป็นเรื่องของอาจาร์ยบ้าที่ที่ว่าเด็กโง่  และเป็นเรื่องของเด็กโง่ๆที่ว่าอาจารย์บ้า

      นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

      loading
      กำลังโหลด...

      คำนิยม Top

      ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

      คำนิยมล่าสุด

      ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

      ความคิดเห็น

      ×