เรื่องนี้เกี่ยวกับความรัก - เรื่องนี้เกี่ยวกับความรัก นิยาย เรื่องนี้เกี่ยวกับความรัก : Dek-D.com - Writer

    เรื่องนี้เกี่ยวกับความรัก

    .เรื่องราวของหญิงที่ไม่ยอมบอกความรู้สึกของตัวเองไปให้กับผู้ชายคนนึงได้รับรู้สักทีจนวันนึงทำให้เธอรวบรวมความกล้าเพื่อบอกเค้าแต่แล้ว.....เรื่องก็เกิดขึ้น

    ผู้เข้าชมรวม

    625

    ผู้เข้าชมเดือนนี้

    8

    ผู้เข้าชมรวม


    625

    ความคิดเห็น


    2

    คนติดตาม


    0
    หมวด :  ซึ้งกินใจ
    เรื่องสั้น
    อัปเดตล่าสุด :  9 ต.ค. 46 / 11:15 น.


    ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
    ตั้งค่าการอ่าน

    ค่าเริ่มต้น

    • เลื่อนอัตโนมัติ
      >>>ครั้งหนึ่งฉันเคยมีความรัก..เค้าเป็นชายหนุ่มเรียนดี..
      เก่งดนตรี  กีฬา หน้าตาใช้ได้ ครอบครัวก็มีฐานะ..
      สรุปง่ายๆคือดีพร้อมทุกๆอย่างทีเดียวเลย..ฉันเป็นเพื่อนกับเค้าเอง
      และไม่น่าแปลก..ถ้าเพื่อนจะเลื่อนเป็นรัก......
      ฉันได้แต่เก็บความรู้สึกมาตลอดเวลาว่า\"รักเค้า\"มากแค่ไหน....
      ฉันไม่รู้ตัวเองเหมือนกันว่าไปรักเค้าตั้งแต่เมื่อไร...แต่ก็รู้ว่ารักเค้าแล้ว
      >>>ครั้งแรกที่เจอเค้าตอนนั้นมันเหมือนนิยายน้ำเน่า
      ก็แค่ฉันออกแนวซุ่มซ่ามแล้วก็ล้มต่อหน้าต่อตาชายหนุ่มที่เป็นดาวร.ร.
      แล้วเค้าก็แค่ช่วยเก็บของ...แต่ไม่รู้เพราะความรู้สึกที่ทำให้แอบชอบเค้า
      อาจเป็นเพราะสายตาที่อ่อนโยน..อาจเป็นเพราะใบหน้าที่มีแต่ความสุขของเค้าก็ได้
      มันทำให้ฉันรักเค้าเข้าไปเต็มๆเค้าทำให้ฉันหัวเราะได้ทุกครั้ง..
      ตั้งแต่นั้นฉันก็เลยเริ่มไปตีสนิทกับเค้า..ก็ฉันมั่นใจในตัวเองไปนิดอ่ะนะ
      ทั้งที่หน้าตาก็ไม่ได้ดีเลิศหรอกก็ได้เปรียบที่..ไม่เคยไม่กล้าก้มหน้าไม่เป็น..
      เนี้ยละทำให้ฉันรู้จักกับเค้าจนได้...แน่นอนแต่ฉันก็ยังกุลสตรีอยู่
      ผู้หญิงก็งี้แระไม่ว่าจะเป็นยังไงก็อายเป็นเหมือนกาน
      >>>>>และก็คงไม่ใช่แค่นั้นหรอกลองเอาผู้หญิงไปรักใครมากๆคนนึง
      ย่อมที่จะทำให้เค้าคนนั้นรักให้ได้เหมือนกัน...แต่ฉันก็ไม่ได้หวังไรมาก
      ฉันยิ้มให้เค้าทุกๆเช้า...ไปวางดอกกุหลาบสีขาวบนโต๊ะในเช้าวันวาเลนไทน์ทุกปี
      โรแมนติกใช่มั้ยละ...แต่ฉันก็ไม่เคยบอกเค้าหรอกนะว่าฉันเป็นคนให้
      เค้าก็เอาแต่งงแต่ก็เก็บดอกไม้ฉันรวมกับดอกไม้และช๊อกกาแลคของคนอื่นไปด้วย
      ฉันก็มีความรู้แล้ว..ไม่จำเป็นต้องรู้ว่าเป็นฉันก็ได้....ฉันพอใจกับการรักใครสักคน
      >>>>>แล้ววันนึงเป็นวันจบการศึกษาของโรงเรียนแห่งนี้...
      ฉันคงไม่มีเวลาเจอเค้าอีกแล้ว..ฉันจึงตัดสินใจจะบอกเค้าให้ได้ในวันอำลาอาลัย
      แล้วฉันก็จะบอกให้ได้ด้วย ไม่ว่าคำตอบจะเป็นเช่นไรก็ตาม....
      เพราะมันทรมานนะถ้ารักใครสักคนแล้วไม่บอกความรู้สึกของเราให้เค้าคนนั้นรู้
        พองานใกล้เลิกฉันเดินไปตามหาเค้า..ทั่วงานเล่นเอาเหนื่อยเหมือนกัน
      แต่ก็ดีที่เห็นเค้าอยู่อีกฝั่งของถนน...ฉันโบกมือและยิ้มใครเค้า..เค้าก็หันมายิ้มเช่นกัน
      แล้วฉันก็ยิ้มพร้อมๆกับหน้าแดง....แล้วเค้าก็เดินจะข้ามถนนมา  ฉันก็ยิ้มให้เค้า..
      แล้วเรื่องไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นเสียงรถยนต์แล่นมาด้วยความเร็วก็ผ่านเฉียดตัวเค้าไป
      แล้วเค้าก็ทรุดลงกับพื้น..ฉันยังจำแววตาที่เค้ามองที่ฉันก่อนล้มลงได้ดี...
      มันแปลกที่แววตาเค้าดูมีความสุขแต่ก็เหมือนเจ็บปวดปนกัน..ฉันทำอะไรไม่ถูกเลย..
      ไม่รับรู้อะไรทั้งนั้น..ตกใจมากๆตั้งตัวไม่ถูกด้วยได้ยินเสียงกริ๊ดและเสียงตะโกน.
      จากอีกฝั่งถนนดังลั่นและฉันก็ทรุดลงตามไม่มีแรงจะทนรับความจริงนี้ไหว
      >>>ก็ตั้งสติแล้ววิ่งเค้าหาร่างของเค้า..ฉันร้องไห้..ร้องไห้อย่างเจ็บปวดที่สุด
      ทำไมคนที่เรารักต้องจากเราไปเร็วเสมอ....ฉันพยุ่งร่างเค้าามาไว้ที่ตักของฉันแล้ว
      ก็มองหน้าคนขับทั้งที่ไม่เห็นก็ตามเพราะเวลานั้นมันมืดมาก..ฉันแค้นจับใจ
      แล้วรถก็ถอยหลังหนีไปเพื่อนๆพากันจำเลขทะเบียน...แต่ฉันไม่สนใจทั้งนั้น..
      ฉันเรียกร้องให้ใครสักใครไปเรียกรถพยาบาลมาให้เรวที่สุด....และฉันก็ได้แต่จับมือเค้าไว้
      ลมหายใจของเค้าแผ่วเบาเหลือเกิน......ฉันร้องไห้ไม่หยุดตอนนั้นไม่รู้จะทำอะไร
      ได้แต่บอกกับเค้าว่า..เทอจะไม่เป็นอะไร..ต้องไม่เป็นอะไรเค้าก็ยิ้มให้ฉัน..ฉันก็ฝืนยิ้มให้เค้า
      ฝืนยิ้มทั้งน้ำตาแล้วเค้าก็หมดสติไป..ฉันตกใจมากได้แต่ร้องไห้และเขย่าร่างเค้าให้ตื่น..
      แล้วก็นึกว่า..เทอต้องตื่นมาฟังความรู้สึกฉันก่อนตื่นมาฟังก่อนว่าฉันรักเทอมากแค่ไหน
      ตื่นมาคุยกันให้รู้เรื่อง..ตื่นซิ..ตื่นมาบอกว่า รักฉันเหมือนกัน..เทอต้องตื่นมานะ..
      อย่าทิ้งฉันไว้คนเดียว..อย่างงี้...แล้วน้ำตามันก็ร้องออกมา......
      เพื่อนๆของฉันและเค้าก็ต่างพยุงเค้าขึ้นรถ.เมื่อรถของรพ.มาถึง
      >>>>>>ฉันก็นั่งรถตามไปรพ.เช่นกันถาวนาให้เค้าอย่าไปอะไรเลยเถอะ...
      ได้แต่ขอร้องกับพระเจ้า..ว่าอย่าให้เค้าเป็นอะไรขอให้เค้าปลอดภัยที...
      ทำอะไรก็ได้ให้เค้าหายพอไปถึงรพ.ทางรพ.ก็พาเค้าไปห้องไอซียูทันที
      ฉันและเพื่อนๆได้แต่นั่งรอข้างนอก...ได้แต่รอ..ถึง 2ชั่วโมงเต็มๆก่อนหมอจะออกมา
      แล้วฉันก็วิ่งไปถามอาการทันที..\"ปลอดภัยดีครับ.......\" ตอนนั้นฉันดีใจมาก
      แค่หมอบอกว่าปลอดภัยฉันก็มีความสุขแล้วแล้วก็ไม่รู้อะไรทั้งนั้น
      ฉันวิ่งไปหาเค้าทันทีแล้วฉันก็เดินไปที่เตียงแล้วก็..ร้องไห้..ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน
      ฉันร้องไห้ปนกับหัวเราะและพยายามเช็ดน้ำตาไปด้วย...และก็บอกเค้าว่า
      \"นายรู้อะไรไหม...ฉันรักนายมากนะ\"แล้วฉันก็ยิ้มให้เค้าอีกครั้งแม้เค้าจะ
      ไม่ลุกขึ้นมาบอกอะไรฉันก็ตามที...ฉันจึงพุดต่อพรางสะอื้นไปว่า...
      \"ดังนั้นนายก็ต้องลุกขึ้นมาตอบฉันว่านายก็รักฉันเหมือนกันนะ..นายต้องลุกขึ้นมา
      ลุกขึ้นมาซิ..ฉันบอกให้ลุกขึ้นมาไง\"ฉันร้องไห้พรางเช็ดน้ำตาที่ไหลไม่หยุดอย่างงี้
      >>>>แต่เค้าไม่ได้ลุกขึ้นมาอย่างที่ฉันสั่งเค้ายังคงนอน...ไม่รับรู้อะไร
      ดังนั้นเพื่อนๆทุกคนรู้ไหมว่าฉันเล่าให้ฟังทำไม....หากคุณกำลังรักใครสักคนตอนนี้
      คนที่คุณมั่นใจว่าคือเค้าคนนั้น..เดินไปบอกกับเค้าซะว่า\"รัก\"..เพราะไม่มีใครจะ
      มีชีวิตที่นิรันดร์ได้ไม่มีใครจะรอคุณอีกแล้วหากคุณมั่นใจว่าเค้าคนนั้นเป็นคนที่คุณรักมาก
      เป็นคนที่ทำให้คุณหัวเราะได้แม้วันที่เหนื่อยล้าที่สุด....เป็นคนที่คุณแค่มองรูปเค้าก็ยิ้มได้
      เป็นคนที่ทำให้ทุกๆวันของคุณดูมีค่า...เป็นคนที่คุณกำลังคิดถึงอย่างสุดหัวใจตอนนี้...
      เป็นคนที่ทำให้คุณต้องมานั่งเล่นคอมเพื่อรอจะได้คุยกัน...เป็นคนที่คุณพยายามหลอกตัวเองว่าเค้าเป็น
      แค่เพื่อนทั้งที่ในใจมันเป็นมากกว่านั้น...เป็นคนที่คุณอยู่ด้วยแล้วมีความสุข..บอกเค้าซะนะ
      \"ผมรักคุณ\".........\"ฉันรักเธอ\" ..........
      ไม่ว่าคำตอบมันจะเป็นยังไงก็ตามไม่ว่าจะดีหรือไม่อย่ากลัวที่จะมีความรัก....อีกเลย
      >>>>ตอนนี้ทุกคนคงอยากรู้ตอบจบของเรื่องฉันกันแล้วใช่มั้ย???
      ค่ะ!!!เค้าก็ปลอดภัยแล้วก็ออกจากรพ.หลังจากที่เข้ารับการรักษานานถึง 2 เดือนกว่าๆ
      แล้วพอเค้าออกมาได้เค้าก็เดินมาหาฉันที่รออยู่แล้วเค้าก็ยิ้มให้ฉันดีใจมากๆเลยละ
      แล้วเค้าก็บอกอะไรบางอย่างที่ทำให้ฉันกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ที่เดียว...อะไรน่ะหรอ??
      \"ผมก็รักคุณนะ\"ฉันอ่ำอึงเล็กน้อย...\"ก็..หรอ??\"ฉันหลุดปากไป....
      \"ก็ใครละไปร้องไห้แล้วก็บอกรักผมนะ...ผมบังเอิญได้ยินน่ะ\"แล้วเค้าก็ยิ้มให้เป็นรอยยิ้ม
      ที่ดูดีที่สุดเท่าที่ฉันเคยเห็นมาเลยละฉันแทบกลั้นน้ำตาไม่อยู่แต่ก็ได้แต่ยิ้มอย่างอายๆ
      แล้วก็ตีแขนเค้าเบาๆแล้วเค้าก็ร้องออกมา..มันเป็นวันที่ฉันมีความสุขที่สุขในโลกเลยละ

      นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

      loading
      กำลังโหลด...

      คำนิยม Top

      ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

      คำนิยมล่าสุด

      ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

      ความคิดเห็น

      ×