Fic loki & Bucky one-shot

ตอนที่ 4 : Drunk - Bucky

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 132
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    18 มิ.ย. 62

(y/n) = ชื่อของคุณ
(y/l/n)= นามสกุลของคุณ



                คุณถอดหายใจอย่างเหน็ดเหนื่อยพลางลากกระเป๋าเสื้อผ้าไปตามทางเดินมืดๆยามค่ำคืน   หลังจากเสร็จภารกิจที่ฟิวรี่ให้ในหัวคุณก็นึกถึงเตียงนอนนุ่มๆกับน้ำอุ่นๆที่ไหนผ่านร่างกายเหนียวเหนอะ   กับหน้าของใครคนหนึ่ง

            หลังจากเดินตามทางมาราวครึ่งชั่วโมงในที่สุดคุณก็มายืนอยู่หน้าตึกอเวนเจอร์จนได้      คุณไม่รอช้ารีบตรงดิ่งขึ้นลิฟต์อย่างรวดเร็ว  

            “ชั้นไหนคะคุณ(y/l/n)   เสียงฟรายเดย์ดังขึ้น

            “ชั้นเดิมจ้ะ   ว่าจะไปหาอะไรกินก่อนค่อยกลับห้องน่ะ”

            “รับทราบค่ะ”

            “ฟรานเดย์รู้ไหมว่าพวกอเวนเจอร์ทำอะไรกันอยู่”

            “คุณสตาร์คจัดปาร์ตี้ตั้งแต่สามทุ่มค่ะ”

            คุณหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูหน้าจอดิจิตอลบอกเวลาตีหนึ่ง   สี่ชั่วโมง....   เธอไม่อยากถึงสภาพเลยว่าพวกเขาจะเมาเละเทะกันขนาดไหน   คลินท์อาจจะเมาจนหลับไปแล้วในขณะที่แนทกับโทนี่สาดคำพูดถากถางกันอยู่เหมือนทุกครั้ง   สตีฟกับบัคกี้ก็คงต้องวุ่นวายกับการแบกคนในทีมไปส่งที่ห้องแต่ละคนอยู่แน่ๆ

            ประตูลิฟต์เลื่อนเปิดออกที่ชั้นบนสุดของอเวนเจอร์ทาวเวอร์   คุณทิ้งกระเป๋าลากไว้ในลิฟต์ไม่ใส่ใจที่จะแบกมันออกมาให้เปลืองแรงเปล่า   เสียงโวยวายแทรกมาตามเสียงเพลงดังกระหึ่มที่ยังดังไม่หยุดแม้ตอนนี้จะเป็นเวลาตีหนึ่งแล้วก็ตาม   คุณสาวเท้าเดินเข้าไปหาทีมอย่างไม่ลังเล

            คุณไล่สายตามองคนในทีมแนทยังดูปกติไม่เหมือนคนเมาเลยสักนิด   ในขณะที่โทนี่กับแซมยืนหัวเราะร่วนคุณคิดว่าพวกเขาอาจจะเมาหน่อยๆแต่ไม่ได้ถึงกับขาดสติเหมือนอย่างปาร์ตี้ครั้งก่อนๆ   คลินท์นั่งอยู่บนพื้นกำลังเชียร์ให้ธอร์ดื่มเหล้าอีกแก้ว   สตีฟนอนกองอยู่บนโซฟาด้วยสภาพที่ไม่น่าดูนัก....   วันด้าหัวเราะคิกคักมืออีกข้างใช้โทรศัพท์ถ่ายรูปกัปตันอเมริกาเอาไว้แบลคเมลล์   ส่วนบัคกี้กำลังเทเหล้าเข้าปากอีกแก้วใหญ่

            “เอ่อ...เฮ้”   คุณเอ่ยทักขึ้น  

            (y/n)!   ทำไมกลับเร็วจังฉันคิดว่าตามกำหนดการแล้วเธอน่าจะกลับในอีกสองวันข้างหน้าไม่ใช่เหรอ”   แนทเดินเข้ามากอดคุณยกมือขึ้นกอดตอบกระชับอ้อมแขนให้แน่นขึ้นอีกหน่อย

            “พอดีภารกิจเสร็จเร็วน่ะ”

          “เฮ้  เทียน่า!

            “ไงโทนี่   แปลกนะวันนี้นายไม่เมาน่ะ”

            “ช่ายยยย”   เขาลากเสียงยาว   “เธอมาทันเห็นสภาพกัปตันหวานเย็นพอดีกำลังเมาได้ที่เลย”

            “เมา?   ฉันคิดว่าซุปเปอร์เซรั่มทำให้เขาเมาไม่ได้ซะอีก”

            “ธอร์เอาเหล้าจากแอสการ์ดมาน่ะแล้วเขาก็ท้าสตีฟกับบัคกี้ให้ดื่มแข่งกัน   ใครเมาก่อนแพ้ก็อย่างที่เห็นสตีฟไปคนแรกเลย”   บรูซอธิบาย   “แต่ดูเหมือนว่าเซรั่มของบัคกี้จะทำให้ร่างกายเขาเผาผลาญแอลกอฮอล์ได้ดีกว่าสตีฟนะ”

            “แล้วพวกนายไม่ได้ดื่มเหล้าแอสการ์ดนั่นกันเลยเหรอ”   คุณหันไปมองบัคกี้ที่ตอนนี้หัวเราะร่วน   ยกยิ้มขึ้นมุมปากคุณชอบเสียงหัวเราะของเขา...

            “ไม่ล่ะ   พวกเราคิดว่าปล่อยพวกเขาสามคนดื่มกันไปแล้วดูว่าใครจะแพ้ก่อนสนุกกว่าตั้งเยอะ”

            “เฮ้!   พวกนายน่ะมาช่วยตรงนี้หน่อยได้มั้ย?”   แซมตะโกน   “หมอนี่หนักชะมัด”   เขาพยายามลากบัคกี้ที่นอนหงายไปไม่รู้ขึ้นมา วันด้าและวิชั่นช่วยกันพยุงสตีฟที่ไม่มีสติกลับไปที่ห้อง

            คุณเดินเข้าไปหาแซมที่ตอนนี้ถูกบัคกี้ปัดมือทิ้งอย่างไม่ใยดีก่อนชะโงกหน้าไปสบตากับตาสีฟ้าคู่สวยที่ตอนนี้ดูเลื่อนลอยของบัคกี้

            “เฮ้!  (y/n)   เธอกลับมาแล้ว”   เสียงงัวเงียของเขาดังขึ้น  

            “ใช่กลับมาแล้ว”   คุณยกยิ้มให้เขา

            “คิดถึงจัง”   บัคกี้พูดเขายกแขนขวาขึ้นมาจับที่แก้มของคุณก่อนใช้นิ้วลูบไล้ไปมา   คุณรู้สึกร้อนผ่าวทบริเวณที่มือของเขาสัมผัสแผ่วเบา   หน้าคุณขึ้นสีระเรื่อด้วยความเขินก่อนย่อตัวลงเพื่อให้เขาสัมผัสแก้มคุณได้ถนัด

            คุณแอบชอบเขาตั้งแต่สตีฟแนะนำบัคกี้ให้คนในทีมรู้จัก   เมื่อทำงานด้วยกันบ่อยๆเข้าคุณก็ยิ่งชอบเขามากขึ้นไปอีก   แต่คุณก็ไม่กล้าสารภาพออกไปด้วยกลัวจะเสียเพื่อนและมองหน้ากันไม่ติด

            “นายเมาแล้วฉันจะให้แซมกับคลินท์แบกนายเขาห้องก็แล้วกันนะ”

            “ม่ายอาว”   เขาทิ้งน้ำหนักตัวลงมาทำให้คุณที่ไม่ได้ตั้งตัวลงไปกองกับพื้นในสภาพที่มีเขาทับคุณอยู่ข้างบน   ดูไม่ดีเลยแฮะ...

            “โอเคๆ   ฉันพานายไปเองแต่นายต้องไม่ทิ้งน้ำหนักลงมาแบบนี้นะ   มันหนักฉันไม่มีแรง!

            คุณค่อยๆพยุงบัคกี้ขึ้นมาอย่างยากลำบาก   ดูเหมือนเขาไม่ค่อยเต็มใจจะลุกขึ้นจากตัวคุณสักเท่าไหร่   คุณหันไปยิ้มให้โทนี่กับคลินท์ที่ต้องแบกธอร์ขึ้นมานอนบนโซฟา

            “เฮ้แนท   ฝากเอากระเป๋าฉันไปเก็บที่ห้องหน่อยสิ”   แนทพยักหน้ารับคำ

 

 

            คุณแบกบัคกี้ด้วยความยากลำบากน้ำหนักตัวส่วนใหญ่ของอดีตนักฆ่าทิ้งลงมาบนตัวคุณ   ตลอดทางเขาพึมพำอะไรบางอย่างที่คุณจับใจความได้แค่ชื่อของคุณเท่านั้น

            คุณใช้เท้าปิดประตูห้องไม่เบานัก   จับเขานั่งบนเตียงก่อนก้มลงไปถอดรองเท้าให้เขา   สายตาของบัคกี้จับจ้องมาที่คุณตลอดเวลาจนคุณนู้สึกหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาอีกรอบ 

            บัคกี้ชอบนอนถอดเสื้อดังนั้นคุณจึงค่อยๆปลดเสื้อนอกของเขาออกจนกระทั่งเหลือแต่กางเกงบ็อกเซอร์

            “สวย”

            “นายพูดอะไรนะบัค”   คุณนั่งลงข้างเตียงค่อยๆจับท่านอนที่คิดว่าสบายที่สุดให้เขา

            “เธอสวยมาก”   สายตาของเขาจับจ้องด้วยความรักใคร่และเทิดทูน   “ฉันไม่แปลกใจเลยว่าทำไมฉันถึงชอบเธอ”

            “นายเมาแล้วบัค   นายไม่ได้ชอบฉันจริงๆหรอก”

            “ไม่  ฉันชอบเธอจริงๆ”   สายตาจริงจังถูกส่งมาให้คุณ  

            “นายเมาบัค   ถ้านายชอบฉันจริงๆเอาไว้ค่อยบอกฉันตอนที่สร่างเมาดีกว่า”

            “ฉันชอบเธอ (y/n)   ฉันชอบทุกอย่างที่เป็นเธอ   ชอบตาเธอ  ชอบผมนุ่มๆ   ชอบเสียงหัวเราะ   ชอบที่เธอคอยดูแลฉันตลอด   ไม่สิฉันคิดว่าฉันไม่ได้ชอบเธอ”   หัวใจคุณเจ็บแปล๊บ

            “ฉันรักเธอ (y/n)   ฉันอยากแต่งงานกับเธอแต่คิดว่าฉันคงต้องพาเธอไปเดทก่อน”   เขาหัวเราะ  

            คุณหน้าแดงผ่าวอดคิดให้มันเป็นความจริงไม่ได้   แต่คุณรู้ว่าเขาแค่เมาพอตื่นมาบัคกี้ก็จำที่พูดไม่ได้อยู่ดี   ให้ตายเถอะเขาอาจจะไม่ได้ชอบคุณ   หรือรักคุณจริงๆก็ได้

            ทันทีที่มั่นใจว่าบัคกี้หลับแล้วคุณก็ลุกขึ้นเตรียมกลับเข้าห้องตัวเอง   แต่คุณต้องชะงักไปเมื่อมีอะไรบางอย่างจับที่ข้อมือของคุณ   มือของบัคกี้จับแน่นไม่ยอมปล่อยพลางส่งสายตาออดอ้อน   “อยู่ด้วยกันไม่ได้เหรอ”

ให้ตายสิคุณแพ้สายตานั่น   “อย่าเสียใจตอนที่ตื่นก็แล้วกัน”

            คุณทิ้งตัวนอนลงบนเตียง   ขยับตัวเข้าไปใกล้ร่างอุ่นๆของเขาสองแขนของบัคกี้โอบกอดคุณเอาไว้จนเช้า

 

 

            “อรุณสวัสดิ์บัคกี้”   คุณเอ่ยทักทาย   แววตาสีฟ้าของเขาสับสน   เขาถอยกรูไปอีกฝากของเตียงก่อนยกผ้าห่มดูเสื้อผ้าที่เหลืออยู่บนตัว

            “เอ่อ....   (y/n)   คือเมื่อคืนแบบว่า    แบบเอ่อ...   เราไม่ได้มีอะไรกันใช่มั้ย”

            น่ารัก   เวลาเขาทำหน้าตาสับสนมันดูน่ารัก   คุณตัดสินใจเล่นตามน้ำ

            “มีสิ”   คุณยกยิ้มขึ้นเมื่อเห็นหน้าเขาเปลี่ยนสี   “เมื่อคืนนายยังบอกรักฉันอยู่เลยบัค   นายบอกว่าจะพาฉันไปออกเดท”

            “พระเจ้าช่วย   คือฉันไม่ได้อยากให้มันเป็นแบบนี้   คือเธอช่วยแบบว่าลืมเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนไปได้ไหม   อย่างน้อยก็ทำเป็นว่าไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้นได้ไหม”   สีหน้าคุณเจื่อนลงเล็กน้อย   พยายามที่จะไม่แสดงสีหน้าเจ็บปวดออกมา  

“ฉันไม่ได้ไม่อยากนอนกับเธอนะแบบว่า...   ใช่ฉันรักเธอ   อยากพาเธอไปเดทด้วยนั่นแหละ”

            “บัค”

            “ไม่ๆฟังฉันพูดให้จบก่อน   ฉันอยากพาเธอไปออกเดท   ฉันอยากที่จะแต่งงานกับเธอด้วยซ้ำหมายถึงอนาคตข้างหน้า   ฉันไม่ได้อยากมีอะไรกับเธอสภาพแบบนี้”

            “บัคกี้”

            “ฉันไม่อยากให้มันเซ็กส์ที่ฉันเมา   ฉันอยากมีเซ็กส์กับเธอแบบเซ็กส์จริงๆน่ะเข้าใจใช่ไหม   ไม่ใช่ว่าตื่นมาฉันจำตอนมีอะไรกับเธอไม่ได้เลยฉันอยากจำทุกๆช่วงเวลาที่เรามีอะไรกัน   โอ้พระเจ้ารู้สึกไม่แฟร์เลยแฮะฉันจำอะไรไม่ได้เลย”

            “บัคกี้   ฉันล้อเล่น”   คุณยกยิ้มขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่

            “อะไรนะ!   เขามีสีหน้าตกใจ

            “ที่ฉันพูดน่ะฉันล้อเล่น   เมื่อคืนนายเมาหนักมากแถมไม่ยอมให้ฉันกลับห้องตัวเองก็เลยมานอนบนเตียงเดียวกับนายเนี่ยแหละ   แต่เราไม่ได้มีอะไรกัน”   ตาเขาเบิกกว้าง

            “คือ...   คือที่ฉันบอกรักเธอไปถ้าเธอไม่ได้ชอบฉัน—“

            “ฉันรักนาย”   บัคกี้ชะงักอ้าปากค้างด้วยความตกใจ   ก่อนเปลี่ยนเป็นยกยิ้มมั่นใจ   เขาขยับตัวเข้ามาใกล้คุณอีกครั้งก่อนประทับริมฝีปากลงมาด้วยความอ่อนโยน

            “ถ้างั้นเรื่องเดท...”

            “ตกลง”

            รู้งี้คุณมอมเหล้าเขาตั้งนานแล้วดีกว่า...

 

           

           

               


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

21 ความคิดเห็น

  1. #13 ssoomm (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 21:09

    อ๊ากกกกก น่ารักมากกกกก

    #13
    0
  2. #12 Rinina_Oversword (@Rinina_Oversword) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2562 / 19:09

    เดี๋ยวค่ะลูกกกก

    #12
    0
  3. #11 fastpim11256 (@fastpim11256) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 21:46

    อ๊ายยยยยย~น่ารักมว๊ากกกกกอ่ะ~
    #11
    0