Sharp :: Yaoi 'Kihae Hanchul Kyumin Won?'

ตอนที่ 51 : Charpter 35 : สับสน สงสัย ..ใครคือเธอ?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,280
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    8 ธ.ค. 52

เช้าแล้ว ดงแฮตื่นขึ้นมาพร้อมกับความกระวนกระวายที่ไม่ค่อยเป็นธรรมชาติ วันนี้เขาจะต้องไปเที่ยวกับที่บ้านของซีวอนในฐานะอะไรที่ตัวเองก็ยังระบุไม่ได้ ซึ่งหากทั้งพ่อทั้งแม่ของร่างสูงไม่ออกปากช่วยชวนก็คงจะปฏิเสธได้ง่ายกว่านี้ แต่นี่อะไร พ่อของเขาดันรู้จักกับพ่อของตน แบบนี้นอกจากจะต้องเกรงใจซีวอนแล้วยังจะต้องเกรงใจผู้ใหญ่ทั้งสองอีก

ตัวเล็กลุกมาอาบน้ำแบบเงียบๆเพราะเกรงว่าจะทำให้พี่ชายที่ยังหลับใหลตื่น เขานอนกับฮีชอลมาสามคืนและคืนนี้ก็คงจะต้องมีอันระเห็จไปค้างข้างนอก ลูกชายตัวน้อยของท่านทูตแห่งออสเตรียรีบจัดการตัวเองให้เรียบร้อยแล้วค่อยๆเปิดประตูหิ้วกระเป๋าออกมาจากห้องนอนก่อนที่พี่จะรู้สึกตัว

ดงแฮลงมาที่ด้านล่างและขอให้แม่บ้านชงเครื่องดื่มร้อนๆให้ซึ่งก็ไม่พ้นนมที่เสิร์ฟพร้อมกับขนมปังเพื่อรองท้องก่อนเดินทาง ซีวอนโทรเข้ามาแล้วและบอกว่ากำลังจะมารับ ตอนนี้เขาก็ทำได้แค่นั่งรอคนตัวสูงนั่นมาบีบแตรที่หน้าบ้าน

เมื่ออาหารเช้าหมดลงคนสวนก็เดินเข้ามาบอกว่าซีวอนมารับแล้ว นั่นแหละจึงถึงเวลาที่ร่างเล็กจับกระเป๋าขึ้นมาสะพายแล้วเดินออกไปที่หน้าบ้าน คนตัวใหญ่เห็นร่างบอบบางในชุดสบายๆก็พรายยิ้มอย่างอารมณ์ดีเพราะยังไงลีดงแฮก็น่ารักน่าเอ็นดูในสายตาของเขาเสมอ

เมื่อคืนหลับสบายมั๊ย ร่างใหญ่ยิ้มพลางเปิดประตูให้คนตัวน้อยได้ขึ้นไปนั่งเคียง

ก็สบายเหมือนคืนอื่นๆนั่นแหละ เสียงใสร้องบอก

ตลอดระยะทางจากบ้านของฮีชอลไปยังคฤหาสน์หลังใหญ่ของตระกูลชเวดงแฮก็นั่งทบทวนหลายๆอย่าง ตั้งใจว่าถ้ามีโอกาสก็อยากจะคุยกับเขาให้รู้เรื่องว่าสิ่งที่ซีวอนเคยขอคงจะเป็นไปไม่ได้เพราะหัวใจของเขาตอนนี้มันแทบจะกลายเป็นของคิบอมอย่างสมบูรณ์แล้ว และที่สำคัญคือเขาไม่อยากจะทำให้หัวใจใครต้องมาบอบช้ำเพราะตนมากไปกว่านี้ เพราะถึงซีวอนจะดีแสนดีแต่ถ้าไม่รักมันก็มีแค่เท่ากับ ไม่เลือก

เด็กไมอาคนสวยนั่งเหม่อมองไปรอบๆ ตอนนี้เพิ่งจะหกโมงร้านรวงรอบทิศจึงยังไม่เปิดบริการ มีเพียงร้านผลไม้กับมินิมาร์ทเพียงเท่านั้นที่มีความเคลื่อนไหว กลิ่นหอมโชยมากระทบจมูกเพราะร่างใหญ่เปิดประทุนรับอากาศในยามเช้า เป็นแบบนี้มันก็ทำให้รู้สึกอารมณ์ดีรับอรุณได้เหมือนกัน

 

ทันทีที่รถคันงามเลี้ยวเข้าเขตคฤหาสน์ดงแฮก็มองเห็นรถตู้คันหรูจอดอยู่ที่หน้าตึกหลังใหญ่คาดว่าคงจะใช้เป็นพาหนะในครั้งนี้ ซีวอนอมยิ้มน้อยๆเพราะวาดหวังอะไรไว้มาก อย่างน้อยๆก็อยากให้ดงแฮเข้ากับครอบครัวของตัวเองได้ในระดับหนึ่ง

พี่ชายชั้นกลับมาแล้ว เดี๋ยวจะแนะนำให้รู้จักนะ

อ..อืม เสียงหวานรับคำเบาๆก่อนจะลงจากรถ

มือใหญ่เอื้อมมาคว้ากระเป๋าใบย่อมๆมาถือให้แล้วแตะดันที่หลังบางๆให้เข้าไปข้างในบ้านก่อน ซึ่งเมื่อดงแฮพบกับท่านรัฐมนตรีชเวกับคุณหญิงแม่ของซีวอนก็รีบทักทายอย่างรวดเร็ว

สวัสดีครับ ..ทริปนี้ผมขอรบกวนด้วยนะครับ

ร่างหนาวัยเดียวกับบิดาของตนยิ้มรับด้วยความเอ็นดูเพราะแต่ละคนในบ้านรับรู้อยู่แล้วว่าลูกชายจะพาเด็กหน้าหวานคนนี้ไปด้วย ก็ซีวอนเล่นขอแล้วขออีกแถมยังบอกว่าดงแฮอยู่คนเดียวไม่ค่อยได้ออกไปไหนเป็นใครก็นึกสงสารและอยากให้เขาได้ไปเที่ยวเล่นในบรรยากาศที่อบอุ่นบ้าง

คุณพ่อสบายดีมั๊ยดงแฮ ท่านรัฐมนตรีทักทายเบาๆหลังจากจิบกาแฟเสร็จ

สบายดีครับ คุณพ่อฝากความคิดถึงถึงท่านด้วย

ฮื่อ.. เรียกคุณลุงดีกว่านะ

เอ่อ.. ครับ

เสียงร้องสั่งเบาๆจากด้านบนทำให้คนด้านล่างเบนสายตาไปมอง มีร่างสูงโปร่งร่างหนึ่งในชุดสบายๆถือกระเป๋าสะพายใบไม่เล็กไม่ใหญ่ลงมา หน้าตาของเขาละม้ายซีวอนแต่ดูเป็นผู้ใหญ่กว่า ผิวขาวๆขับกับเสื้อผ้าสีเข้ม สายตาปรายมาจับจ้องดวงหน้าของเด็กหนุ่มที่ไม่คุ้นตาแล้วตวัดไปมองหน้าน้องชายคล้ายจะประเมินอะไรบางอย่าง

ฮยอนซึงเดินไปที่โต๊ะอาหารพลางส่งยิ้มให้กับร่างเล็ก ไม่ต้องเดาก็รู้ว่านี่คงจะเป็นคนที่ซีวอนเคยพูดเอาไว้ว่าจะพาไปด้วย หน้าตาของดงแฮก็น่ารักใช้ได้ ท่าทางคงไม่วายจะเป็นคนที่เจ้าน้องชายหมายตาแน่ๆ

นี่เหรอเพื่อนแก เขามองหน้าน้องแล้วถามนิ่งๆ

อืม

สวัสดีฮะ ผมดงแฮฮะ ตาแป๋วๆช้อนขึ้นมองหน้าร่างหนาอย่างประหม่า

แต่รอยยิ้มที่แสนใจดีก็ส่งมาปราบความกลัวเหล่านั้น หวัดดีเจ้าตัวเล็ก ชั้นชื่อฮยอนซึงนะ

ครับ ฮยอนซึงฮยอง

ทำตัวสบายๆ ถือว่าไปเที่ยวกับญาติก็แล้วกัน ที่นี่ไม่มีใครดุนายหรอก

ครับ

 

ถึงจะบอกว่าให้ทำตัวสบายๆแต่ดงแฮก็อดที่จะเกร็งไม่ได้ ตลอดทางที่นั่งบนรถตู้เขานั่งกับซีวอนก็จริงแต่ก็อดที่จะรู้สึกแปลกๆไม่ได้ มันเหมือนตัวเองเป็นส่วนเกินของครอบครัวแต่ก็ไม่เข้าใจว่าทำไมอีกฝ่ายถึงอยากให้มาด้วยนัก

ฟาร์มใหญ่ที่นอกเมืองคือจุดหมายหลังจากที่นั่งรถออกมาได้เกือบชั่วโมง ซีวอนบอกว่าแถบนี้อยู่ใกล้กับสนามบินอินชอน และเป็นฟาร์มตัวอย่างที่ได้รับรางวัลด้านการพัฒนาการเกษตรด้วย รถตู้คันงามเคลื่อนไปจอดที่หน้าออฟฟิสของฟาร์มใหญ่เพื่อแจ้งบอกแก่พนักงานว่าพวกเขามาถึงกันแล้ว และสิ่งที่ตามมาก็คือเจ้าของฟาร์มที่รีบตามมารับรองด้วยตัวเอง

สวัสดีครับท่าน ผมเตรียมบ้านพักไว้ให้ท่านตามที่แจ้งไว้แล้วครับ

ขอบใจ ท่านรัฐมนตรียิ้มบางๆพลางกวักมือเรียกลูกชายทั้งสองกับอีกหนึ่งที่แทบจะนับเป็นคนในครอบครัวเข้าไปหา

มีอะไรให้เด็กๆเล่นกันบ้างล่ะ

มีทั้งแม่น้ำแล้วก็คอกม้า คอกวัวครับ ไร่ผลไม้ก็มี แล้วแต่คุณชายเลยครับ

ถ้างั้นก็เดี๋ยวเข้าที่พักกันก่อนนะ แล้วหลังจากนั้นจะไปไหนก็ตามใจแล้วกัน

ครับ สามเสียงรับคำเบาๆ

 

ที่บ้านพักค่อนข้างกว้างและถูกจัดแต่งเอาไว้อย่างสวยงาม ซีวอนบอกว่าที่แห่งนี้ถูกใช้รับรองคนใหญ่คนโตอยู่เสมอเพราะเป็นพื้นที่ที่มีธรรมชาติรายล้อมและอยู่ไม่ห่างจากใจกลางกรุงสักเท่าไหร่ บรรดาแขกวีไอพีทั้งหลายจึงมักจะมาใช้บริการอย่างสม่ำเสมอ

ดงแฮแอบโล่งใจเพราะที่บ้านพักมีห้องให้อย่างเพียงพอและเขาก็ไม่ต้องไปแชร์ห้องนอนร่วมกับใครคนอื่น ถึงจะไม่ได้คิดอะไรหากต้องนอนกับคุณชายซีวอนก็เถอะ แต่มันก็อดเกร็งไม่ได้ที่จะต้องมาใช้เตียงใช้ห้องร่วมกับใครที่มีใจให้กับตัวเอง แบบนั้นมันคงจะอึดอัดพิลึก

ร่างหนาเดินมาส่งที่ห้องแล้วก็ยิ้มหวาน จัดของก่อนแล้วกัน เดี๋ยวชั้นมาเคาะประตูเรียก

อืม

เดี๋ยวไปขี่ม้ากันนะ บ่ายๆค่อยไปเดินเล่น

ก็ดี

เสียงหวานรับคำเบาๆก่อนจะปิดประตูห้องแล้วเปิดตู้เพื่อเอาเสื้อผ้ามาใส่ไม้แขวนก่อนที่มันจะยับมากไปกว่านี้ ตัวน้อยทิ้งกายลงนอนกลิ้งต่อสักครู่แล้วค่อยเดินออกไปชะโงกดูที่ระเบียง กลิ่นดินหอมๆเป็นสิ่งที่เขาไม่ได้สัมผัสมานาน คิดๆไปก็อดที่จะขอบคุณซีวอนไม่ได้ที่ชวนมาเที่ยวในสถานที่แบบนี้

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

เสียงเคาะประตูเป็นสัญญาณบ่งบอกถึงการมาของคนที่หายหน้าไปเกือบๆสิบห้านาที ร่างบางที่เปลี่ยนมาสวมกางเกงขาสั้นรีบไปเปิดประตูให้แล้วค่อยวิ่งไปหยิบเอาหมวกแก็ปมาสวมใส่ก่อนจะตามเขาลงไปที่ด้านล่าง

ฮยอนซึงรออยู่ก่อนแล้วส่วนผู้ใหญ่ทั้งสองก็นั่งปล่อยอารมณ์ผ่อนคลายที่โต๊ะหน้าบ้านพักที่มีดอกไม้รายล้อมดูร่มรื่น ท่านรัฐมนตรีหันมาส่งยิ้มเล็กน้อยแล้วค่อยหันไปสั่งลูกชายคนโตเสียงเรียบ

ดูน้องด้วยล่ะฮยอนซึง

ครับ

คุณหญิงผู้ที่ยังดูสวยสง่าหันมายิ้มให้กับดงแฮบ้าง เที่ยวให้สนุกนะดงแฮ

ขอบคุณครับ

 

บางทีความอึดอัดในตอนแรกมันอาจจะเกิดขึ้นเพราะหัวใจสร้างมันขึ้นมาเองเพราะกว่าจะรู้ตัวอีกทีอีดงแฮก็มานั่งอยู่บนม้าสีน้ำตาลตัวใหญ่โดยมีร่างใหญ่คอยจูงไปด้วย ซีวอนไม่ได้เร่งรีบหรือจีบอะไรมากมายนัก นั่นอาจจะเพราะพี่ชายก็ยังอยู่ด้วย ขืนทำอะไรมากไปก็ได้ความแตกในเร็ววันแน่ๆ

คนไม่เคยขี่ม้ายังดูงกๆเงิ่นๆสร้างรอยยิ้มให้สองพี่น้องได้ตลอดเวลา กว่าดงแฮจะเริ่มจับจังหวะได้ก็ปาไปหลายนาทีทำให้ซีวอนต้องคอยดูแลไม่ยอมห่างไปไหนในขณะที่ฮยอนซึงควบม้าวิ่งวนไปได้หลายรอบแล้ว

ได้แล้วแน่นะ เสียงทุ้มเอ่ยถามอย่างไม่มั่นใจ

ได้แล้วน่า คนน่ารักทำเป็นเก่ง ขี่ช้าๆก็ไม่เป็นอะไรแล้ว เจ้าตัวนี้น่ะเชื่องจะตาย

ซีวอนฟังแล้วก็อดขำไม่ได้เพราะเขาสั่งให้คนดูแลม้าหาตัวที่เชื่องที่สุดมาให้เจ้าตัวเล็กเสียงใสโดยเฉพาะ แต่ถึงกระนั้นก็อดห่วงไม่ได้เพราะกลัวดงแฮจะพลาดไปทำให้มันพยศเข้า แต่เมื่อดูแล้วไม่น่าห่วงสักเท่าไหร่จึงกระโดดขึ้นไปขี่หลังอีกตัวบ้าง

ลองควบช้าๆก่อนนะ เดี๋ยวชั้นควบตัวนี้ตาม

ได้ยินว่าให้ลองควบก็ยิ้มกว้าง ได้ๆ

เสียงหัวเราะใสๆของคนตัวเล็กเปล่งออกมาอย่างมีความสุขเมื่อเจ้าม้าตัวใหญ่วิ่งไปรอบๆ ดงแฮรู้สึกถูกใจอยู่ไม่น้อยกับประสบการณ์ใหม่ในครั้งนี้ ขาเล็กเตะเบาๆเพื่อสั่งให้มันวิ่งไปในทางที่ต้องการ ถึงจะยังไม่ชำนาญแต่ก็รู้สึกว่ามันสนุก

สามร่างขี่ม้ากันจนหนำใจฮยอนซึงจึงได้ร้องบอกให้น้องทั้งสองเตรียมตัวไปที่อื่นต่อ ซึ่งสิ่งที่ดงแฮอยากจะไปกลับทำให้ซีวอนหน้าเจื่อนลง

ไปพายเรื่อกันนะ ที่บึงตรงนั้นดูเย็นดี

พี่ใหญ่ที่ท่าทางจะเอ็นดูเจ้าคนตัวเล็กมากกว่าน้องชายแท้ๆอมยิ้มพลางหลิ่วตามองหน้าซีวอนไปด้วย

ไม่ไปก็ได้นะ ชั้นพายเล่นกับดงแฮได้

เรื่องอะไรล่ะ หน้านิ่งมองหน้าพี่อย่างเคืองๆ

ท่าทางของซีวอนดูเหมือนเด็กเอาแต่ใจจนดงแฮนึกสงสัยขึ้นมา ตั้งแต่รู้จักกันก็ไม่เคยเห็นเขาทำหน้าแบบนี้เลยสักครั้ง และบางทีมันก็อาจจะมีอะไรที่ไม่รู้

ตลอดระยะทางที่เดินไปที่บึงร่างหนาดูเคร่งเครียดผิดปกติ คงจะมีแค่ฮยอนซึงที่ดูอารมณ์ดีมีความสุขแถมยังผิวปากยิ้มยั่ว รู้ตัวว่าความสามารถของตนน่ะทำให้น้องไม่พอใจและก็ใช้มันกดดันตัวเองมาตลอด แต่สำหรับเขาแล้วกลับมองมันเป็นเรื่องไร้สาระเสียมากกว่า

แต่ก็นั่นแหละนะ คนที่ไม่โดนเปรียบเทียบมันคือเขา จะให้เข้าใจสภาพจิตใจน้องทั้งหมดคงทำไม่ได้ สิ่งที่ทำได้ก็คงจะมีแค่แสร้งทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ต่อไปจะดีกว่า

ซีวอนไม่อยากพายเรือเหรอ ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ

คนโดนถามยิ้มเจื่อนๆแล้วส่ายหน้า เปล่า แค่เหนื่อยๆน่ะ

ทำตัวให้สดชื่นหน่อยสิ หน้าตาน่ารักแทบจะกระชากใจออกจากอก คนมองพยักหน้าเบาๆพลางสาวเท้าตามให้เร็วขึ้น แม้จะรู้สึกไม่ค่อยดีแต่ก็ไม่อยากทำให้คนๆนี้รู้สึกแย่

แต่ท่าทางแปลกๆนั่นมันก็ยังทำให้ดงแฮสงสัยอยู่ดี พอสบโอกาสที่เขาอยู่ห่างเข้าหน่อยก็รีบไปประจบถามพี่ใหญ่ที่ยืนล้วงกระเป๋ารอคนเตรียมเรือให้

ซีวอนไม่ชอบพายเรือเหรอฮะฮยอนซึงฮยอง

เสียงเจื้อยแจ้วเรียกความสนใจได้ไม่ยาก ร่างหนาพยักหน้าเบาๆ อืม ..ตอนเด็กๆมันเคยจมน้ำเลยไม่ค่อยชอบอยู่กลางน้ำน่ะ

จมน้ำเหรอฮะ!?!

 

ท่าทางที่ดูกระอักกระอ่วนของซีวอนทำให้ดงแฮต้องลอบมองอยู่บ่อยๆเพราะสีหน้าร่างใหญ่ดูไม่ค่อยดีนัก ฮยอนซึงบอกแค่ว่าซีวอนว่ายน้ำเป็นแต่ไม่ชอบที่จะอยู่กลางน้ำกว้างๆเพราะมันจะทำให้เขามือสั่น หน้าซีด ดังนั้นจึงไม่แปลกหากท่านประธานผู้แสนเพอเฟคท์คนนี้จะไม่เคยเล่นกีฬาทางน้ำเลย

ซีวอนว่ายน้ำเป็นแต่ไม่ว่ายเหรอฮะ เสียงใสๆถามต่อหลังจากที่พายเรือกลับฝั่งแล้ว แม้เขาจะชอบน้ำแต่เห็นอาการอึดอัดของคนที่พยายามจะฝืนใจเพื่อตัวเองก็ทำให้ความอยากค่อยๆหายไปจนต้องตัดสินใจยุติความสนุก

อื้อ ว่ายเป็นแต่ไม่แข็งมากน่ะ พอจมน้ำมันก็เคยพยายามจะเรียนว่ายน้ำนะ แต่เหมือนฝังใจหรืออะไรสักอย่างทำให้ว่ายได้แค่ที่แคบๆ พออยู่กลางทะเลหรือกลางบึงบนเรือเล็กๆแบบนี้มันจะออกอาการอย่างที่เห็นแหละ ขนาดนั่งริมฝั่งแม่น้ำมันยังทำไม่ได้เลย ระแวงกลัวว่าจะพลาดตกอ่ะ

ก็แปลกนะฮะ

พี่ใหญ่ฟังแล้วก็หัวเราะ มันเป็นอาการของคนวิตกจริตน่ะ ระแวงว่าตัวเองจะตกลงไปในน้ำ ทั้งที่จริงตกไปมันก็ว่ายน้ำได้แต่คิดว่าคงจะไม่ว่ายเพราะประสาทสมองสั่งให้กลัวการว่ายมากกว่า

ตัวเล็กพยักหน้าเบาๆ พอเห็นอีกคนที่นั่งพักอยู่ที่บนฝั่งท่าทางจะดีขึ้นก็ขอตัวไปหาซีวอนบ้าง เขาไม่ได้อยากหนีมาคุยกับพี่ชายของร่างสูงเท่าไหร่แต่ในเมื่อรู้ว่าชายหนุ่มที่คุ้นเคยคงไม่รู้สึกดีที่มาเสียฟอร์มต่อหน้าตัวเองแบบนี้ก็มีทางเดียวให้เลือก

ป่ะ กลับกันเถอะ

คนหน้าซีดยิ้มเจื่อนๆ สายตาดูรู้สึกผิดค่อนข้างมาก ขอโทษนะที่ทำให้นายไม่สนุก ชั้นมันไม่เอาไหนเลยอ่ะ

เรื่องแบบนี้มันห้ามกันได้ที่ไหน รอยยิ้มหวานๆส่งไปให้พลางยื่นมือไปดึงเขาให้ลุกขึ้น พายเรือไม่ได้ก็ไปเล่นอย่างอื่นก็ได้นะ ไปเถอะ

พอเห็นว่าดงแฮไม่ได้ใส่ใจอะไรและไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองเป็นไอ้ขี้แพ้ก็ใจชื้นขึ้นมาหน่อย ตัวใหญ่เดินตามคนตัวน้อยต้อยๆ ลองถ้าอยู่ห่างน้ำล่ะเขาก็พร้อมจะยืดอกปกป้องดงแฮอยู่แล้ว

 

 

 

------------------------------ SHARP ------------------------------

 

 

 

ในช่วงบ่ายวันนี้ฮันกยองไปรับฮีชอลออกมาทำกายภาพบำบัดตามที่บอกเอาไว้ ถึงแม้ว่าขาเรียวๆจะยังไม่คล่องดีแต่พี่ชายหน้าสวยของดงแฮก็ยังอิดออดไม่ยอมมา ใช่ว่าเขาจะไม่อยากหายแต่เพราะไอ้ผู้ชายที่ไปรับมันไม่น่าไว้วางใจต่างหากจึงไม่คิดอยากจะเอาตัวมาให้โดนแทะเล็มเล่น

แต่เพราะทั้งพ่อทั้งแม่ไม่มีใครู้เพราะฮันกยองเล่นตีบทนักเรียนทุนผู้เรียบร้อยน่ารักและเป็นเด็กดี แน่นอนว่าเขาไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากโดนบุพการีทั้งสองบังคับให้ขึ้นรถมากับไอ้เด็กเปรตนี่

นูนาจับราวเอาไว้แล้วก็เดินไปเดินมานะ ค่อยๆเดิน ขาจะได้ชินกับการรับน้ำหนัก อย่าเพิ่งลงแรงหนักๆตั้งแต่รอบแรก เสียงทุ้มเอ่ยบอกเป็นระยะ ทั้งที่ฮีชอลมีราวเหล็กไว้ให้จับแต่มือหนาก็หมั่นเอื้อมมาประคองอย่างอดไม่ได้

ปากบางขยับน้อยๆเพื่อบอกว่าไม่เป็นไรเพราะไม่อยากให้เขามาฉวยโอกาสแม้ว่าขาจะยังขัดๆอยู่ แต่คนอย่างฮันกยองมีหรือที่จะยอมฟัง

งั้นถ้าดีแล้วก็เดินแบบไม่ต้องจับราวนะ ขานูนาไม่ได้ขยับมาตั้งสองสัปดาห์แน่ะ ถ้ามั่นใจว่าทำได้ก็จะให้ลองทำ

คนตัวสูงพูดอย่างรู้ทัน หน้าหวานๆเลยต้องแกล้งเมินไปอีกฝั่งเหมือนไม่อยากจะใส่ใจ พอเขาเอื้อมมือมาแตะที่เอวบางก็หันขวับไปจ้องหน้า

แกอย่ามาลวนลามชั้นนะไอ้เด็กหน้าแก่

ได้ยินแบบนั้นแทนที่จะโกรธกลับยิ้มทะเล้น หน้าแก่ก็ดี คนเค้าจะได้รู้ว่าว่าที่สามีของนูนาน่ะดุ

เอ๊ะ ฮีชอลจิ๊ปากอย่างขัดใจ ใครเป็นสามีใคร พูดให้ดีๆ

เฮ่อ ทำเป็นปฏิเสธไป ยังไงนูนาก็ไม่พ้นผมหรอกน่า พูดไปก็ยักคิ้วยั่วไปด้วย ผมน่ะเป็นบูมเมอแรงนะนูนา ยิ่งขว้างแรงเท่าไหร่ก็ยิ่งย้อนกลับมาเร็วเท่านั้น

นายนี่มันประสาทจริงๆเลย ไม่เข้าใจว่าน้องชั้นคบไปได้ยังไงเนี่ย

รอยยิ้มยียวนยังส่งมาไม่ขาดสายและท่าทางจะไม่ยอมหายไปไหนแน่ๆ ก็คบเพราะรู้ว่าอนาคตจะกลายเป็นพี่เขยไงล่ะ คึ คึ

ปากบางเม้มแน่นและกัดด้วยฟันเล็กเอาไว้ ในอกจุกเจ็บจนอยากจะกรีดร้องใส่หน้า ไม่เข้าใจจริงๆว่าก่อนมานี่มันไปเอาปูนที่ไหนฉาบหน้ามาบ้าง มันถึงได้ทนแน่นหนาอย่างกับซีเมนต์ตราไดโนเสาร์กระทืบโลกเสิร์มด้วยไยเหล็กจากดาวพฤหัสอีกสักสามสี่เส้น

กัดฟันได้สักครู่ก็ถามเสียงเข้ม เหนื่อยใจจริงๆกับผู้ชายคนนี้

ที่พูดมาน่ะอายปากตัวเองบ้างมั๊ย

ทำไมต้องอาย ผมพูดความจริง น่าน ..มันยังหน้าด้านได้โล่

ชั้นเคยบอกตอนไหนว่าชั้นจะเอานายมาเป็นสามี ดูหน้าชั้นดีๆนะ ..

ยังไม่ทันจะพูดต่อมันก็โพล่งขึ้นมาก่อน ก็สวยดีนี่นา แต่อย่าทำหน้าดุบ่อยนะ ตีนกาจะขึ้นเอา

ถ้าจับราวเหล็กฟาดหน้าได้คงทำไปแล้ว แต่ในเมื่อมันทำไม่ได้ร่างบางจึงกำมือบีบมันจนแน่น แต่ถึงบีบเท่าไหร่เหล็กแข็งๆมันก็ไม่ได้งอเหมือนหนังกำลังภายในอย่างที่ใจคิดนัก

ชั้นจะบอกนายว่า ชั้นเป็นผู้ชาย แล้วชั้นก็แมน!!!

ฮีชอลแน่ใจว่าตัวเองเน้นคำสุดท้ายอย่างชัดเจนและหวังว่าเขาจะเข้าใจ แต่เปล่าเลย นอกจากฮันกยองจะทำหน้านิ่งตาใสแล้วยังเอียงค้อน้อยๆมองซ้ายมองขวา แถมยังเดินหมุนรองตัวราวกับว่าเขาเป็นหุ่นขี้ผึ้งของแองเจลิน่า โจลี่

มือใหญ่ทั้งสองแตะที่เอวแล้วก็เอ่ยเบาๆ เอวคอด

ตามด้วยตบเบาๆที่ก้นนิ่มจนอีกคนหน้าซีด ก้นก็งอน สะโพกก็ผาย

คนโดนสำรวจหน้าชาแต่ยังไม่ทันจะอ้าปากเจ้าเด็กบ้าก็จับแขนทั้งสองข้างมาพิจารณา

แขนก็เรียว ..แอบมีหน้าอกนิดหน่อยด้วย

ฮันกยองพูดพลางส่งซิกซ์บอกให้พยาบาลที่อยู่บริเวณนั้นออกไปจากห้องให้หมด บรรดาพี่ๆคนสวยที่มานั่งหัวเราะคิกคักกับท่าทางทะเล้นๆของลูกชายคุณหมอเลยต้องออกไปอย่างเสียดายเพราะหวังจะได้ขำกับช็อตเด็ดๆ ซึ่งพอพวกหล่อนไปหมดมืออุ่นก็ประคองที่แก้มแล้วจ้องตากลม

ปากอิ่ม แก้มสีชมพู ตากลมหวานๆ คิ้วก็โค้งสวย ..อา

ท่ามกลางความอึ้งและมึนงงกับสิ่งที่เขาทำจนตั้งรับไม่ถูกใบหน้าคมคายก็อาศัยจังหวะที่คนสวยทำตาปริบๆโน้มตัวเข้าไปหา ริมฝีปากจรดเบาๆ ไม่คิดจะรุกล้ำอะไรแต่อยากจะบอกด้วยภาษากายว่าอีกฝ่ายน่ะไม่ได้แมนอย่างที่เจ้าตัวคิดเลยสักนิดเดียว

นัยน์ตากลมเบิกโพลงด้วยความตกใจ ตั้งแต่เด็กๆมาแล้วที่ไม่เคยมีใครมาสัมผัสตรงนี้ จะมีก็แค่ไอ้เด็กนรกที่เป็นเพื่อนน้องที่มันคอยมาไล่เปิดกระโพรงที่แม่กับน้าชอบจับเขาใส่แล้วก็ยังมาขโมยจูบเขาไปตั้งแต่ยังไม่ถึงสิบขวบ

และตอนนี้มันก็กลับมาขโมยจูบที่สองของเขาอีกแล้ว

ร่างใหญ่หลับตาพริ้มและยืนนิ่งอยู่แบบนั้น แต่เพราะคนตรงหน้าไม่ได้ขัดขืนหรือต่อว่าอะไรก็เริ่มขยับริมฝีปากเบาๆและค่อยๆดูดเม้มทีละนิด ฮันกยองแทะเล็มความหวานที่ฉาบริมฝีปากอิ่มอย่างหลงใหล ร่างใหญ่เปลี่ยนมุมปรับองศาไปโดยไม่รู้ตัว อุ้งมือหนากดประคองที่ท้ายทอยคนสวยเอาไว้แล้วทำทุกอย่างตามที่หัวใจต้องการ

ตาคู่สวยยังนิ่งและกระพริบถี่ๆเหมือนมีอะไรมาสต๊าฟร่างเอาไว้ชั่วขณะ ฮีชอลบอกตัวเองว่าควรจะใช้มือผลักตัวอีกฝ่ายออกไปแต่แขนทั้งสองกลับทิ้งตัวนิ่งอยู่ข้างลำตัวและมือก็ยังกำราวเหล็กเอาไว้แน่นราวกับว่ากลัวมันจะอันตรธานหายไปในวินาทีนี้

นี่ผมกำลังทำอะไรอยู่?

คนตัวสูงยังเชยชมและดูดดื่มความหวานจากกลีบปากบางอย่างไม่รู้เบื่อ ใบหน้าของเขายามที่อยู่ใกล้จนแนบชิดดูดีอย่างเหลือเชื่อ คิ้วเข้มที่เคยขัดตากลับเพิ่มพูดความเสน่หาให้ทีละนิด ..ฮันกยองเป็นผู้ชายที่หล่อเหลาเอาการคนหนึ่งทีเดียว

คนที่ยืนกลั้นหายใจเริ่มจะไม่มีอากาศให้ร่างกายได้อยู่รอดจึงต้องหาทางโกยอากาศเข้าปอดในตอนที่ชายหนุ่มตรงหน้าผละริมฝีปากที่บดขยี้ออกเพียงเสี้ยววินาทีสั้นๆ แต่มันก็กลายเป็นการเปิดโอกาสให้ลิ้นใหญ่รุกล้ำเข้ามาโดยง่าย จากที่แค่ยืนใกล้ๆแล้วยื่นหน้าเข้ามาจูบก็กลายเป็นว่ามีมือหนึ่งตวัดโอบเอวบางเอาไว้ ส่วนมือซ้ายก็ลูบไล้ไปตามแนวโครงหน้าอย่างละมุนละไมก่อนจะสอดเข้าไปในกลุ่มผมเพื่อยึดใบหน้าแสนสวยไม่ให้หนีสัมผัสหวานๆไปไหนอีก

อ..อื้อ

มือที่เคยนิ่งเฉยคงจะเพิ่งสำนึกได้ว่าควรจะทำหน้าที่ของมันบ้าง ฮีชอลรีบใช้มันดันอกกว้างคล้ายกับสมองเพื่อนึกได้ว่าควรจะตกใจกับการกระทำที่จาบจ้วง แต่กว่าจะคิดได้มันก็สายไปแล้วเพราะฮันกยองดูดเม้มที่ริมฝีปากล่างเชื่อมขึ้นไปริมฝีปากบนจนครบทุกอณูผิว ลิ้นใหญ่เองก็ไล่ต้อนลิ้นเล็กจนจนมุมและโดนรัดเกี่ยวหยอกล้อราวกับหนุ่มสาววัยแรกเริ่มที่ริจะมีความรัก

อือ.. อื้ม

จูบที่นุ่มนวลเริ่มทวีความเร่าร้อนตามแรกฮึกเหิมของฝ่ายรุก ยิ่งตัวเองเป็นฝ่ายได้เปรียบก็ยิ่งได้ใจและหมายจะครอบครองทั้งหมดทั้งปวงให้ได้ตามวิสัยของผู้ล่า ริมฝีปากอุ่นๆที่อ่อนโยนเริ่มร้อนแรงและจู่โจมบดขยี้ด้วยความกระหาย ปากอิ่มที่โดนดูดหนักๆเริ่มชาแต่ว่าก็ยังดิ้นขลุกขลักอยู่

คนตัวใหญ่ถอนริมฝีปากออกมาอย่างอ้อยอิ่ง น้ำลายหวานๆของคนสวยติดเปื้อนมาบนริมฝีปากที่แดงเจ่อ สายตาที่ร้อนแรงทำเอาคนที่คิดจะด่าถึงกับใบ้กินภายในเสี้ยววินาที และแค่เพียงวูบเดียวที่สบตาจูบที่สองของวันก็เริ่มขึ้นอีกครั้งและท่าทางจะไม่จบลงง่ายๆ

มือบางที่ดันอกแกร่งเริ่มไร้เรี่ยวแรงทีละนิด จากที่เคยพยายามดันเขาออกไปกลับแตะอยู่นิ่งๆคล้ายจะกันตัวเอาไว้โดยสัญชาตญาณ แขนหนาเริ่มตวัดรัดร่างบอบบางมาโอบกอดเอาไว้ กว่าจะหนำใจก็ตอนที่ต่างคนต่างหายใจติดขัด

แค่ถอนริมฝีปากก็มีเสียงหอบเบาๆตามมา สองสายตาสบประสานแล้วก็พาลขวยเขิน นูนาคนสวยหลุบตาหลบต่ำด้วยความขายหน้า ปากก็ด่าเขาปาวๆแต่กลับยอมให้จูบเนิ่นนานจนปากบวมเจ่อ ตอนนี้จึงไม่มีคำพูดใดๆที่จะเล็ดรอดออกมาได้เพราะคนพูดอายจนแทบจะแทรกแผ่นดินหนี

และก็เป็นเจ้าตัวร้ายที่ปริปากทำลายความเงียบเสียเอง

ทำไมคนแมนหน้าแดงจังฮะ

 

 

 

------------------------------ SHARP ------------------------------

 

 

 

เข็มนาฬิกาวันนี้ดูจะเคลื่อนช้าผิดปกติ คิบอมนอนกลิ้งไปกลิ้งมาอยู่ในห้องเพราะทั้งบ้านไม่มีใครอยู่ พี่ชายก็ออกไปลองชุดแต่งงานกับว่าที่พี่สะใภ้ ส่วนพ่อก็ออกไปจัดการเรื่องสถานที่จัดเลี้ยง คงจะมีแต่เขาคนเดียวที่ยังว่าง ไม่นับแรวอนที่ถือเป็นธาตุอากาศที่น่าจะจัดเป็นมลภิษ

ร่างหนากระเด้งตัวขึ้นมานั่งเซ็งๆ ตั้งแต่ที่ไปอยู่บ้านดงแฮก็แทบจะไม่ได้ไปตะลอนที่ไหน วันๆก็อยู่แต่กับเจ้าตัวน้อยในบ้าน ครั้งตอนนี้จะขับรถออกไปหาพวกในก๊วนก็ขี้เกียจจะตอบคำถามมากมายอีก

วันนี้ทำไมมันน่าเบื่อนักนะ -*-

คิบอมในสภาพเสื้อยืดพอดีตัวกับกางเกงขาสั้นคลุมเข่าหย่อนขาสวมรองเท้าสลิปเปอร์แล้วเดินออกไปที่นอกห้อง ตั้งใจจะหาอะไรทานเพราะมันว่าง แต่แค่ก้าวลงบันไดก็ต้องเจอกับใครที่ไม่ถึงประสงค์

แม่มลภาวะทางสังคมที่ควรจะรีบกำจัด

แรวอนหันมามองใบหน้าหล่อเหลาของลูกชายคนที่เป็นสามีซึ่งอายุคราวพ่อ อันที่จริงตัวของหญิงสาวก็อายุไล่เลี่ยกับคิฮยอนแต่เพราะฝ่ายพี่ไปเรียนเมืองนอกเมืองนากว่าจะกลับก็นานๆทีจึงไม่ได้มีอะไรให้ต้องตาต้องใจนัก อาจจะแอบชำเลืองมองเป็นระยะแต่เพราะความซ่าส์ในตัวของคนน้องดูจะมากกว่าแถมยังอยู่ใกล้มือเลยกลายเป็นคิบอมที่ตกเป็นเป้าหมายมาตั้งแต่อายุสิบหก

ก็เด็กมันโตเร็ว แถมยังหล่อแล้วก็ตัวสูงใหญ่อีก เป็นใครจะอดใจเอาไว้ได้

สายตาที่เชิญชวนทำให้คิบอมรู้สึกสะอิดสะเอียนจนอยากจะอาเจียนรดหน้า ไม่เข้าใจว่าทำไมหล่อนต้องคอยทอดสะพานให้ทั้งๆที่เขาก็ไม่มีวันที่จะข้ามไปอยู่แล้ว แต่แทนที่เมินแล้วจะเลิกยุ่ง แรวอนกลับตามมาตอแยต่อจนได้

วันนี้ไม่ออกไปหาคู่ขาเหรอคะคุณชาย

เด็กหนุ่มร่างใหญ่ยังทำหูทวนลมใส่แล้วเดินเข้าไปในครัว สั่งแม่บ้านสองสามคำก็กลับออกมานั่งเปิดหนังสือแฟชั่นที่เขาสมัครสมาชิกเอาไว้และมันก็เพิ่งจะส่งเล่มใหม่มาที่บ้าน

ดูๆไปแล้วตัวนั้นก็เหมาะกับเจ้าแป๋ว ตัวนี้ถ้าชิสุน้อยใส่ก็คงจะน่ารัก นี่ถ้าดงแฮรู้จักแต่งตัวมากกว่านี้สักหน่อยคงต้องคอยกวาดตามองแน่ๆว่าจะมีใครมาทำตัวเป็นพวกมดแดงแฝงพวงมะม่วงอีก

กระเป๋าน่ารักดีแฮะ

กุชชี่ใบใหม่ดีไซน์น่ารักดูท่าทางจะเหมาะกับหลังเล็กๆของเจ้าตัวเปี๊ยก คิดสภาพดงแฮผูกจุกแล้วสะพายกระเป๋าใบนี้ไปโรงเรียนแล้วคงจะน่ารักพิลึก

แรวอนเห็นเขาไม่สนใจก็หาเรื่องแกล้งก้มๆเงยๆทั้งที่ตัวเองใส่ชุดเดรสสายเดี่ยวเพื่อให้อกล้นๆออกมาเย้ยสายตาของเด็กหนุ่มวัยอยากรู้อยากเห็น หล่อนมั่นใจว่าทรวดทรงอวบอัดที่ทำให้คิมแทยางหลงหัวปักหัวปำมันจะทำให้คนอย่างคิบอมหวั่นไหว เพราะเป็นเด็กหัวดื้ออย่างนี้คงจะมีอารมณ์ง่ายถ้าลองยั่วให้หัวใจหวั่นไหวเล่น

คิบอมเบือนหน้าหนีแล้วหยิบน้ำส้มขึ้นมาจิบ บางทีผลพวงของการถูกบ่นเรื่องดื่มเหล้ามันอาจจะทำให้เขาอยากจะรักษาสุขภาพขึ้น เพราะอย่างน้อยๆมันก็ไม่ทำให้เจ้าชิสุตาแป๋วหาเรื่องโวยวายใส่อีก

ซึ่งแม่คนสวยนิสัยเสียก็ยังไม่ยอมลดละ แกล้งยกขาเรียวขึ้นมาทาโลชั่นต่อหน้าเล่นเอาร่างหนาแทบสำลัก

เสียลูกกะตาจริงๆ -*-

กะว่าจะทนแล้วแต่ก็ทนไม่ได้ สุดท้ายเลยต้องลุกแล้วเดินเข้าไปหา ตาวาวๆปรายมาทอดสะพานให้คิดว่าแผนร้ายๆจะสำเร็จ แต่เปล่าเลย เขาไม่ได้เข้ามาเพราะพิศวาสอะไรหล่อนทั้งนั้น

คิบอมเอ่ยเบาๆพอที่จะได้ยินกันสองคน และมันก็ทำให้คนยั่วปรี๊ดแตกแทบไร้สติ

อย่าพยายามเลย ชั้นชอบแบบอกแบนๆ และที่สำคัญชั้นชอบแบบดงแฮมากกว่า ตัวเล็กๆแต่เด็ดกว่าเธอเยอะ

พูดไปก็รู้สึกผิดที่ต้องเอาเขามาพูดในแง่ลามกแบบนี้ แต่ก็ช่วยไม่ได้เพราะมันไม่มีคนอื่นให้เอามาเกทับได้อีก แรวอนแทบจะทึ้งหัวกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง แต่ก่อนที่หล่อนจะคลั่งตายพ่อลูกชายคนเล็กของสามีนอกกฎหมายก็ซ้ำมันอีกสักดอก

ถึงจะเป็นผู้ชายแต่ก็สวยแล้วก็คงจะมันกว่าทำกับเธอเยอะเลย หึ หึ

เสียงร้ายๆส่งมาให้พร้อมกับสายตาหยามเหยียด คิบอมเดินล้วงกระเป๋าสาวเท้าขึ้นห้องพลางร้องบอกให้เด็กรับใช้นำของไปเสิร์ฟที่ด้านบนแทน แต่แรวอนก็ยังดื้อแพ่งตามเขาไปติดๆ คนรำคาญเลยต้องซัดอีกสักรอบ

จะตามไปดูชั้นเล่นเซ็กซ์โฟนกับเมียหรือไง

ในเมื่อเขาเปิดทางให้มีหรือที่จะไม่เสนอ เล่นแบบนั้นมันจะไปสะใจอะไรเท่าของจริงล่ะคะ คุณน่ะรู้จักชั้นน้อยไปแล้ว ระวังจะมาหลงหัวปักหัวปำถ้าได้ลอง

ในใจเจ้าตัวร้ายผมปาดเริ่มท่องขอโทษขอโพยเจ้าตัวน้อยตาใสที่โดนเอาชื่อมาใช้ในทางเสื่อมเสียแต่กับผู้หญิงคนนี้ถ้าไม่แรงตอบก็คงจะไม่ยอมหยุด คิบอมกดตามองต่ำแล้วตวัดขึ้นมองหน้า

ชั้นยินดีจะลอง ..ถ้าเธอไปเพิ่ม'ไอ้นั่น'มาให้ชั้นเล่น

ต่อให้ร่านแค่ไหนเจอมุกนี้เข้าไปก็แทบจะสลายกลายเป็นธาตุอากาศ แรวอนกรีดร้องลั่นบ้านจนดังไปถึงประตูใหญ่ แต่คนพูดก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรนอกจากทำหน้าระอามองแล้วส่ายหน้าเบาๆ

ถ้าไม่มีก็เสียใจด้วยนะ เพราะไอ้ที่เธอมีก็สึกหรอไปหมดแล้วล่ะ

คิบอมหัวเราะร้ายๆอย่างที่เคยทำมาตลอด แค่นี้เขายังคิดว่ามันไม่สาสมกับผู้หญิงอย่างแรวอนด้วยซ้ำ แบบหล่อนน่ะมันน่าจะเจอคำด่าที่รุนแรงกว่านี้ และไอ้ที่ไปลับฝีปากเพื่อมาพูดจาร้ายๆนี่ก็ไม่ใช่เพราะใคร แต่เพราะแม่สาวสวยนิสัยทรามคนนี้ทั้งนั้น

หึ หึ ชั้นทำเพื่อเธอเชียวนะแรวอน

 

กลับมาที่ห้องแล้วและก็พยายามที่จะหาอะไรทำ คำพูดที่ใช้เมื่อครู่ยังรู้สึกผิด อยากจะขอโทษดงแฮที่เอาเขามาพูดในแง่ไม่ดีแบบนั้น ถึงจะไม่ได้ทำจริงก็คล้ายกับยัดเยียดความเสื่อมเสียไปให้ นี่ถ้าเจ้าตัวได้ยินตอนเขาพูดคงได้งอนหรือไม่ก็ร้องไห้แน่ๆ

เจ้าแป๋วทำอะไรอยู่วะ ตามองโทรศัพท์เป็นรอบที่ร้อย อยากจะกดโทรหาแต่ว่าก็เกรงใจเพื่อน คงอยู่กับซีวอนล่ะมั๊ง ช่างมันเหอะ

คิบอมทิ้งตัวลงหมายจะนอนเป็นรอบที่สามของวัน มันว่างเกินไปจนเขาไม่รู้จะทำอะไร แต่แค่ทิ้งตัวลงก็รู้สึกหนักหัวหน่วงๆที่ท้ายทอยจึงต้องเด้งตัวลุกขึ้นมาแล้วจัดการของว่างที่เหลือก่อนจะออกไปจากบ้าน ร่างสูงคว้ามอเตอร์ไซค์คันโปรดสีดำสนิทมาและขับพุ่งออกไปโดยไม่รู้ว่ามีใครจับจ้องคอยมองไม่วางตา

ไปหามันสินะคุณชาย ไอ้คู่ขาของคุณน่ะ

ในเมื่อไม่ได้ตัวเขามาแรวอนก็ตัดสินใจแล้วว่าจะสร้างความวุ่นวายให้ไม่จบไม่สิ้น หล่อนคิดจะหาเรื่องยุแยงระหว่างพ่อลูกให้แตกคอสักหน่อย อย่างน้อยๆก็ให้คิมแทยางรับรู้และขัดขวางเรื่องของดงแฮบ้าง นิดๆหน่อยๆก็ยังดี

 

 

 

------------------------------ SHARP ------------------------------

 

 

 

เยซองนั่งเฝ้าน้องชายตั้งแต่กลับมาเมื่อวานจนซองมินเริ่มแปลกใจ ก็เล่นกลับมาถึงก็ไม่ไปไหนนอกจากนั่งอยู่ที่ห้องรับแขกแต่ก็ไม่พูดอะไรนอกจากบอกว่าไม่อยากกลับบ้าน ตอนกลางคืนก็โทรมาหาจนเขารับสายคยูฮยอนไม่ได้ พอเช้าตรู่ก็มาลากให้ลุกไปออกกำลังกายด้วยกันแล้วก็มานั่งแช่เหมือนเมื่อวานไม่มีผิด จนถึงเวลานี้ที่ควรจะเข้าบริษัทก็ยังไม่เข้า ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

ตาตี่ไม่เข้าบริษัทเหรอ ฝ่ายน้องถามด้วยความสงสัย วันนี้เขาไม่มีนัดอะไรจึงไม่ต้องทุรนทุรายกับเรื่องที่พี่ชายยังตามติดเป็นเงา

ทำไม ก็แค่อยากพักบ้างไม่ได้หรือไง

แค่พี่ย้อนแปลกๆก็หน้ามุ่ย ก็ตาตี่เป็นแบบนี้เมื่อไหร่จะได้เดบิวต์สักทีล่ะ

งั้นนายไปกับพี่สิเจ้าอ้วน พี่ไม่อยากไปคนเดียว

ตัวเล็กทำปากเบะทันทีที่ได้ยิน เขาเบื่อที่จะเข้าบริษัทเต็มทีเพราะเข้าทีไรก็จะมีบรรดาสาวๆมาเกาะแกะ แต่ที่หนักสุดก็คงไม่พ้นศิลปินเบอร์ต้นๆในค่ายที่ชื่อ อันโทน ซึ่งชอบมาคอยแจกขนมจีบจนน่ารำคาญ

ไม่อยากเจอคุณอันโทนอ่ะ เสียงห้วนเอ่ยเบาๆ

คุณแอนโทนี่น่ะนะ

เยซองเรียกชื่อเต็มของเขาอย่างเข้าใจ รายนี้ตามจีบน้องชายตัวเองมาตั้งแต่ยังอยู่ในสมัยเป็นเด็กฝึกหัดจนตอนนี้เดบิวต์ไปก็เกือบสองปีแล้วยังหาเรื่องกะลิ้มกะเหลี่ยไม่เลิก ขนาดมีแฟนเป็นนักร้องค่ายตรงข้ามแล้วก็ยังคอยแต่จะมองหาซองมินอยู่เสมอ

ตาตี่ก็รู้ว่าตัวกลมไม่ชอบคุณอันโทน ช่วงนี้พ่อบอกว่าเค้าเตรียมอัลบัมใหม่อยู่ ถ้าไปก็ต้องเจอ ปากบางเบะใส่ ให้เขาไปวิ่งในยิมทั้งวันยังจะดีซะกว่า อย่างน้อยก็ยังช่วยลดน้ำหนักได้บ้าง

ถ้านายไม่ไปงั้นพี่ก็จะไม่ไป นอนเล่นอยู่บ้านดีกว่า

คนตัวใหญ่ท่าทางดูจะไม่เดือดร้อนนัก เขาคลุกคลีกับวงการนี้มาตั้งแต่เด็กพอๆกับซองมินและก็เพิ่งจะโดนจับไปหัดเรียนร้องเพลงจริงๆจังๆเพราะเจ้าตัวดันไปร้องคาราโอเกะแล้วส่งเสียงกังวานทุ้มกระแทกหูบรรดาลุงๆป้าๆในบริษัทเข้าเลยมีความซวยบนความโชคดีมาเยือนโดยไม่รู้ตัว

ตัวกลมๆเห็นพี่ชายเอื้อมรีโมตมากดโดยไม่ทุกข์ร้อนอะไรก็รีบแย่ง ไม่ได้นะ ตาตี่ต้องเข้าบริษัท

ก็บอกแล้วว่าขี้เกียจไป

งั้นตัวกลมไปเป็นเพื่อนก็ได้

แน่นะ

อื้อ

ฝ่ายพี่ยิ้มบางๆแต่ในใจหัวเราะหึหึอย่างผู้ชนะ อย่างน้อยกว่าจะกลับมาที่บ้านก็เกือบจะเที่ยงคืน มันเป็นเวลาที่ไม่น้อยทีเดียวที่เขาจะกักซองมินเอาไว้ในสายตาได้ เพราะถ้าเข้าไปเรียนร้องเพลงที่บริษัททีไรเจ้าตัวเล็กก็จะไปนั่งจุ้มปุ๊กตาใสอยู่ใกล้ๆเสมอ ความจริงก็ไม่ใช่ว่าติดพี่หรอก แต่เพราะพอมีเยซองแล้วชีวิตอันวุ่นวายก็จะไม่เกิดขึ้นเนื่องจากไม่มีใครมาคอยป้วนเปี้ยนอยู่ใกล้ๆ

มือเล็กจับโทรศัพท์ที่อยู่ใต้เสื้อคลุมแล้วบีบไปมา อยากจะโทรหาคนรักแต่เพราะไม่อยากให้พี่ชายจับผิดได้เลยต้องตัดใจปิดเสียงให้เรียบร้อยแล้วค่อยเดินตามเขาออกไปขึ้นรถ

 

แต่แทนที่อีกคนจะคิดถึงเหมือนกันกลับไปนั่งอารมณ์ดีอยู่ในวงล้อมของสาวสวยมากหน้าหลายตา วันนี้มีปาร์ตี้เลี้ยงส่งเพื่อนในกลุ่มเที่ยวของคยูฮยอนจึงทำให้เขาไม่ได้ใส่ใจอะไรกับอีกฝ่ายที่นั่งคิดถึงตัวเองอยู่ มือหนาลูบไล้ไหล่เนียนๆของสาวคนใหม่ที่ชื่อเรนะ หล่อนเป็นลูกครึ่งเกาหลี-ญี่ปุ่นหนำซ้ำยังเป็นนางแบบวัยรุ่นที่กำลังฮอต แต่เพราะกลับมาเยี่ยมญาติที่เกาหลีเลยถูกพ่อราชนิกูลตัวดีสอยมานั่งโอบแกล้มเหล้าได้อย่างไม่มีอิดออดใดๆเลย

นี่คยูฮยอน พักนี้หายหน้าหายตานะ นึกว่าหนีไปมีแฟนเป็นตัวเป็นตนซะแล้ว

เสียงแซวจากเพื่อนร่วมก๊วนดังขึ้น เขาเป็นลูกชายนายธนาคารใหญ่และก็เรียนอยู่วินเซอร์รูฟ แต่เพราะดันอยู่ห้องท้ายๆเวลาที่อยู่ในโรงเรียนจึงไม่มีเหตุผลอะไรที่ต้องไปเจอ

แฟนเหรอ?

คำนี้สะกิดในใจขึ้นมาเล็กน้อย ก่อนหน้าที่จะคบกับซองมินเขาก็ควงสาวน้อยมากมายไม่ซ้ำหน้าแต่ไม่เคยเรียกใครว่าแฟน พอคบกับเจ้ากระต่ายตาแป๋วก็ใช้คำนี้เป็นคำนิยามของตัวเองกับอีกคนจนชินปากเพราะหากไม่ใช่แฟนกันอีซองมินก็คงจะไม่ยอมให้เขมือบแน่ๆ

ทั้งที่ไม่น่าจะรู้สึกอะไรกับตงิดในใจอยู่ไม่น้อยว่าเขาก็มีคนตัวน้อยๆนั่นเป็นแฟน

แต่เรื่องอะไรที่จะต้องป่าวประกาศให้คนทั่วไปรู้ว่าคาสโนว่าหนุ่มโจคยูฮยอนมีแฟนคนแรกเป็นผู้ชายหนำซ้ำยังไม่ได้ร้อนแรงน่าสนใจอีกต่างหาก แบบนั้นมันคงจะโดนล้อไปอีกสามชาติที่ดันคบกับเด็กเรียบร้อยน่ารักขัดกับบุคลิกของตัวเอง

ก็แค่อยากอยู่ติดบ้านบ้างจะแปลกอะไร มือหนากระดกแก้วที่มีน้ำสีเหลืองสวยขึ้นกรอกปากแล้วยิ้มกริ่ม แต่ออกมาก็ดี ได้เจอของสวยๆงามๆ อย่างเรนะนี่ก็น่ารักจิ้มลิ้มดีออก

สายตากรุ้มกริ่มจ้องมองคนในอ้อมกอดราวกับจะตะครุบมันเสียเดี๋ยวนั้น คนเจ้าชู้เริ่มออกลายมือไม้อยู่ไม่สุขและลูบไล้ไปมาบนเรือนร่างอวบอิ่มตามแบบฉบับของสาวยุ่น หน้าอกหน้าใจของแม่สาวตาแป๋วที่ชื่อเรนะเองก็ใช่ว่าจะน้อยๆ แค่วินาทีแรกที่เจอหน้ามันก็กระแทกตามันเป็นอันดับแรกแล้ว

แล้วเสือไม่สิ้นลายอย่างคยูฮยอนมีหรือที่จะไม่สนใจของสวยๆงามๆ

เรนะคงไม่รู้กิตติศัพท์ของคาสโนว่าฆ่าไม่ตายของคยูฮยอน หล่อนแค่เพียงรู้ว่าเขาเป็นผู้สืบเชื้อสายราชนิกูลในสมัยก่อน ตระกูลจัดอยู่ในแวดวงไฮโซที่เป็นผู้ดีเก่า ที่บ้านไม่ต้องทำอะไรมากมายก็มีกินมีใช้ไปวันๆ ซึ่งมันก็ต่างจากสิ่งที่หล่อนเผชิญอยู่นั่นคือสังคมที่ต้องปากกัดตีนถีบ แบบนี้ถ้าได้เขามาเป็นแฟนและทำให้หัวปักหัวปำได้มันก็คงจะดี

ออกไปแดนซ์กันดีกว่านะคะคยูฮยอน

มือเรียวดึงเขาให้ลุกขึ้น สายตานับสิบคู่จับจ้องมองไปที่กลางฟลอร์เพราะแค่คยูฮยอนควงเด็กใหม่ก็มักจะตกเป็นเป้าสายตาในทันทีเพราะก็คงหนีไม่พ้นคนดังๆ เพราะดารานางแบบมากมายก็เคยผ่านมือชายคนนี้มาแล้ว แต่ที่ฮือฮาก็เพราะเป็นเรนะที่อิมพอร์ตมาจากแดนปลาดิบน่ะสิ

แม่สาวคนสวยเริ่มวาดลวดลายยั่วยวนให้ได้น้ำลายหก หล่อนทอดสะพานอย่างจงใจและคยูฮยอนก็ตัดสินใจข้ามไปแบบไม่ลังเล มีของให้เพลิดเพลินใจอยู่ตรงหน้าไม่คว้าเอาไว้ก็เหมือนไอ้หน้าโง่ ที่สำคัญคือซองมินก็ไม่รู้อะไรอยู่แล้ว รายนั้นพอตกดึกก็นอนอยู่บ้านทำตัวเป็นเด็กอนามัย ทางสะดวกแบบนี้เป็นใครก็ต้องแวะ

จูบร้อนๆเกิดขึ้นบนฟลอร์เต้นรำท่ามกลางสายตานับร้อย แต่ก็ไม่ค่อยมีใครใส่ใจมากนักเพราะไม่เกินสัปดาห์ผู้หญิงคนนี้ก็จะหายไปจากสถานที่แห่งนี้โดยอัตโนมัติเพราะคยูฮยอนก็จะมีคู่ควงใหม่เข้ามาให้ได้ลุ้นกันอีก สองร่างกอดรัดนัวเนียกันไม่ยอมห่างไปไหน ริมฝีปากที่เชื่อมเอาไว้ยังคงดูดเบาๆไม่ยอมหยุด ถ้าไม่ติดว่ากลัวจะถูกเอาไปซุบซิบให้โดนที่บ้านด่าก็คงจะเพิ่มออฟชั่นเสริมเป็นลิ้นซนๆไปด้วยแล้ว

ความต้องการของชายหนุ่มที่เพิ่มพูนตามประสาทำให้คนที่เบียดกายกอดรัดรับรู้ได้โดยง่าย เด็กสาวยิ้มบางๆอย่างเชิญชวนเพราะอารมณ์ของหล่อนก็ไม่ได้ปกตินัก แขนเรียวคล้องเกี่ยวและยืดตัวขึ้นไปหา อกอวบขนาดบิ๊กไซส์กดทับลงไปบนอกแกร่ง ทำเอาอารมณ์ใคร่ของชายหนุ่มพุ่งกระเจิงได้ไม่ยาก

ไปที่รถกันเถอะนะคะ

บอกให้ไปที่รถ แต่มันคงไม่จบที่รถง่ายๆ ร่างใหญ่รีบบึ่งออกไปจากสถานที่บันเทิงใจด้วยสีหน้าที่เป็นสุข ได้คนสวยๆหุ่นดีๆดีกรีเป็นนางแบบกลับมาด้วยจะมีอะไรน่าทำมากไปกว่าสิ่งที่กำลังคิดอยู่ ถึงแม้ประสบการณ์ที่ผ่านมาจะทำให้รู้ว่าบางคนที่เซ็กซี่ก็ไม่ได้มีลีลาที่น่าประทับใจก็เถอะ ยังไงเขาก็อดที่จะลิ้มลองของใหม่ๆไม่ได้อยู่ดี

รถหรูเลี้ยงเข้าโรงแรมม่านรูดอย่างที่ทำอยู่บ่อยๆ มันเป็นที่ประจำเพราะใกล้กับผับที่เขามาทุกคืนที่สุดแล้วและที่สำคัญคือผู้จัดการก็เป็นคนกันเอง แน่นอนว่าจะไม่มีข่าวเกี่ยวกับเขาแพร่งพรายออกไปแน่ๆ

แค่รถดับสนิทต่างฝ่ายก็ต่างโถมกายเข้าไปหาอีกคนด้วยความเร่าร้อนที่มากมาย อารมณ์ที่อัดแน่นตั้งแต่อยู่ในผับยังคุกรุ่นเพราะจากที่นั่นมาถึง ณ ตรงนี้ก็กินเวลาเพียงสองนาทีเห็นจะได้ ริมฝีปากที่บดขยี้กันอย่างรุนแรงกระตุ้นให้ร่างกายพร้อมสำหรับเกมรักที่จะดำเนินต่อจากนี้

อา.. คุณนี่ร้อนแรงจังนะ ยิ้มกริ่มกระตุกเบาๆพลางซุกหน้าสูดความหอมจากอกอวบ หน้าอกก็สวยด้วย

อย่างอื่นก็สวยค่ะ

ในเมื่อเชิญชวนให้ชิมเสียขนาดนั้นมีหรือที่เจ้าวายร้ายจะปฏิเสธ คยูฮยอนรีบเปิดประตูรถแล้วช้อนร่างบอบบางเข้าไปด้านในก่อนจะโถมกายเข้าไปหา ทิ้งให้โทรศัพท์มือถือที่ส่งเสียงดังอยู่ในรถอย่างโดดเดี่ยว ไม่ว่าจะกดเข้ามากี่สายก็คงจะไม่ได้ทำให้อีกฝ่ายได้ยินเพราะเสียงร้องครางมันดังกลบทุกอย่างรอบตัวไปหมดแล้ว

 

กระต่ายน้อยตาใสที่อุตส่าห์นั่งทนจนกระทั่งกลับมาถึงบ้านรีบขึ้นมาบนห้องแล้วโทรหาชายอันเป็นที่รัก แต่สิบกว่าสายแล้วเขาก็ยังไม่ยอมรับสักที สีหน้าที่สดใสก็เริ่มกลายเป็นหมองหม่น

ทำไมที่รักไม่รับสายสักทีน๊า

 

 

 

------------------------------ SHARP ------------------------------

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ending talk

 

สำหรับคนที่ลงชื่อเล่นเกม กดไปดูคำถามเลยค่ะ คำถามแต่ละตอนจะหมดเขตส่งเมื่อบลูลงคำถามตอนถัดไปนะคะ http://writer.dek-d.com/with_Draculza/story/viewlongc.php?id=518342&chapter=47

 

คนที่ส่งข้อความลับไม่เป็น ให้เข้ามายไอดีของบลูนะคะ แล้วตรงด้านซ้ายบนๆ ใต้โลโก้มายไอดีอ่ะมันจะมีที่ให้กดส่งข้อความลับ จากนั้นก็พิมพ์คำตอบส่งมาค่ะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ปล้ำปลาตัวเตี้ยๆ

 

เรื่องเฮ บลูไม่ได้นอยจริงจังอะไรมากมายขนาดนั้น แต่แค่การวิ่งตามคนๆหนึ่งมันเหนื่อย บลูเหนื่อยมากกับการเป็นแอดมิน ...ตอนที่แค่ชอบเค้าเฉยๆ บลูไม่เหนื่อยขนาดนี้นะ แต่ตั้งแต่ทำบอร์ดมันเหมือนว่าตัวเองต้องเข้าไปใกล้เค้า ต้องคอยใส่ใจรายละเอียดของเค้า (ทั้งที่ปกติตัวบลูเองยังไม่ใส่ใจตัวเองเลย) แล้วพอมีเรื่องเกี่ยวกับเค้าแต่ละที ยิ่งเรื่องที่แฟนคลับนอยๆทั้งหลาย  ...เชื่อมั๊ยว่าหน้าต่างเอ็มเด้งพรึ่บๆกันมากมาย คงไม่ต้องบอกว่าใครทักกันเข้ามา -*-  ..บลูก็แค่อยากพักสมอง อยากตัดเรื่องของเค้าออกจากตัวบ้างสักพัก ไม่อยากรับรู้ ไม่อยากคิดอะไรเกี่ยวกับเค้า ..มันเหนื่อย มันท้อ เพราะสิ่งที่ตั้งใจทำให้มันเหมือนว่าไปไม่ถึงเค้า แบบนั้นมันก็หมดกำลังใจ

ถามว่าไม่สงสาร ไม่รักเฮเหรอ ..บลูตอบได้ว่าไม่สงสาร เพราะบางเรื่องการให้บทเรียนสำหรับเค้าบ้างน่ะมันคือการแสดงความรักอย่างหนึ่ง เหมือนพ่อแม่ที่ขัดเกลาให้ลูกโตขึ้นทีละนิด รู้จักใช้ชีวิตร่วมกับคนอื่นขึ้นทีละหน่อย  แต่ถ้าถามว่ารักมั๊ย ก็รัก .. ไม่รักคงไม่ดักดานตกบ่อปลาตายแบบนี้ - -

 

บลูไม่ได้ไปร่วมด้วยช่วยกันโพสอะไรในไซเฮ แต่คิดว่าโดนบ้างก็ดี เค้าจะได้คิดมากขึ้น เพราะที่ผ่านมาก็มักจะทำอะไรไม่คิดบ่อยๆ แต่พอเค้ามาอัพไซอีกครั้ง อ่านแล้วเค้าอัพน่ารัก อัพอ้อนๆ ง้อๆ ประมาณว่า อย่าทำให้เค้ากลัวสิ ..อย่างอนน๊า แกล้งเค้าแบบนี้ถ้าเค้ากลัว เดี๋ยวเค้าร้องนะ ก็มีคนเอาไปแปลซะออกแนวเหวี่ยงๆ ซึ่งคาดว่าตอนแปลน่าจะใส่อารมณ์ตัวเองประกอบลงไปด้วย -*- ...เฮอ่ะกลัวคนไม่รัก กลัวคนไม่สนใจ กลัวการถูกเมินเฉย เพราะเค้าเป็นพวกต้องการให้คนมารักมากๆ พอมีแฟนคลับงอนก็ต้องรีบง้อเพราะกลัวตัวเองจะโดนทิ้ง

ที่ไต้หวันอัพเพราะงาน ต้องตีตลาดที่นั่นก็ควรเอาใจมันก็ไม่แปลก แต่เพราะมันข้ามประเทศไทยไปเลยทั้งๆที่พอไปที่อื่นเฮอัพ มาไทยแต่ละทีแทบไม่เคยอัพอะไร มันก็เลยนอยๆไปตามประสา ใช่อยู่ว่ามันดูไร้สาระ ..แต่เรื่องความรู้สึกน่ะมันละเอียดอ่อน ทุกคนก็น่าจะเข้าใจ และเฮก็อยู่ในจุดที่จำเป็นต้องรับรู้ รับฟัง และรับทราบ ถึงข้อคิดเห็นที่มีต่อตัวเองจากหลายๆทาง เพราะเขาคือคนของสังคม

บลูเชื่อว่าเหตุการณ์ครั้งนี้จะทำให้เฮโตขึ้นอีกก้าว อย่างน้อยๆก็ทำให้เค้าคิดมากขึ้นก่อนทำอะไรลงไป เพราะแฟนคลับน่ะอยู่ได้นะถ้าไม่มีศิลปิน เราสามารถเปลี่ยนไปชอบคนอื่นได้ แต่ศิลปินน่ะอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีแฟนคลับ

คนที่มองว่าสิ่งเหล่านี้คือความผิดพลาดของเอลฟ์ไทย บลูอยากให้ลองมองสักนิดว่าถ้าเราไม่พูด ไม่บอกเค้าเลย และเค้าก็เผลอทำร้ายจิตใจคนรักเค้าหลายๆคนโดยไม่รู้ แล้วมาถึงจุดๆหนึ่งคนหลายคนพวกนั้นค่อยๆหายไป ..คนที่จะอยู่ไม่ได้มันคือคนที่เราบอกว่ารักไม่ใช่เหรอ?

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

67,100 ความคิดเห็น

  1. #67042 DreamPatty (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2556 / 22:17
    คูทำเกินไปแล้วนะ...สงสารซองมินบ้างสิ
    #67,042
    0
  2. #66983 แดกเด็กทั้งวัน (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2556 / 18:19
    เราว่าไม่ใช่วอนหรอก เพราะวอนแก้มไม่บวม5555555555555555 



    ส่วนกี้ แกอ่ะเลิอกไม่ได้หรอนิสัยอ่ะ 
    #66,983
    0
  3. #66814 แอ๋มแป๋ (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2555 / 01:46
    เฮจ๋ามันแค่เรื่องบังเอิญน่าเรื่องวอนอ่ะ

    กี้แกทำแบบนี้ได้ไง อยากเห็นแกน้ำตาเช็ดหัวเข่าบ้าง ไรเตอร์จัดหนักๆให้หน่อย
    #66,814
    0
  4. #66488 sassy-D (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2555 / 15:07
    วอนเคยจมน้ำหมายความว่าไงเนี่ย 0.0

    กระต่ายน่าสงสาร
    #66,488
    0
  5. #66296 KIHAE*129 (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 5 เมษายน 2555 / 22:53
    เรื่องที่วอนจมน้ำกับว่ายไม่แข็งมันแค่บังเอิญใช่มั๊ย

    ช่วยบอกฉันที

    ทำไมกี้ทำแบบนี้อ่ะ
    #66,296
    0
  6. #66226 mirchullove (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 2 มีนาคม 2555 / 18:06
    กี้จะทิ้งไหมเนี่ย
    #66,226
    0
  7. #66175 Zelon (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2555 / 01:11
    อ่าวเฮ้ยกี้..อะไรฟะ!! อุส่าคิดว่าจะเปนคนดีแล้วเชียวนะ ให้ตายเหอะ -"-!!



    หรือวอนจะเป็นคนนั้น? ไม่ม๊างงง แก้มไม่ป่องนี่นา ..ถ้าเป็นขึ้นมาจิงๆจะว่ายังไงนะ เหอๆ



    แต่บอม..นายรักด๊องอ่ะ เต็มๆเลยด้วยรู้ไหมมม
    #66,175
    0
  8. #66031 chin-cha (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 15 มกราคม 2555 / 00:55
    อีเอ๋อ  แกห้ามทิ้งนู๋มินนะเว้ย
    #66,031
    0
  9. #65920 KIM KIBUM ><" (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2554 / 19:12
    อิกี้ชั้นจะฆ่าแก ทำงี้ได้ไงอ่ะ !!!
    #65,920
    0
  10. #65842 satohara (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2554 / 19:41
     คยูทำไมเลวอย่างนี้อ่ะ และถ้ามินรู้ มินจะทำยังไงอ่ะ สงสารมินอ่ะ
    #65,842
    0
  11. #65740 MTieluk (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2554 / 18:07
    กี้ทำไมทำแบบนี้อ่าาาา
    #65,740
    0
  12. #65628 Ringo-rr (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2554 / 00:23
    กี้ แกนี่มัน ฮึ่ยๆๆ ออกลยเเล้วไง
    #65,628
    0
  13. #65275 เจ้าชายหมาป่า (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2554 / 17:30
    สั้น ๆ ง่าย ๆ เกียมแกชั่ว !
    #65,275
    0
  14. #65221 NANA (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2554 / 16:40
    โกรธคยู!!!

    กลางคืนไปมั่วกับยัยนางแบบมา ตอนนี้ก็มายุ่งกับมินอีก ชิส์

    คิดว่ามินเป็นภรรยา แล้วยังไปมีคนอื่นแบบนี้ เค้าเรียกว่าปันใจ นิสัย!!!
    #65,221
    0
  15. #65217 NANA (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2554 / 12:25
    เจ๊โดนฮันจูบแล้ว >//////< แมนไม่ออกเลยคราวนี้

    อ๊ากกกกกกกกก!!! คาสโนว่าออกลายแล้วมั้ยหล่ะ

    คยูทำแบบนี้ได้ไงฟระ!!! บ้านี่!!! ฮึ๋ยยยยยยยยยยย

    #65,217
    0
  16. #64572 Shido_Hikaru (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2554 / 20:15
    งานเข้าล่ะพี่น้อง คยูทำแบบนี้มินเสียใจแย่แล้วถ้าเย่รู้(ซึ่งจะต้องรู้แน่ๆ)คยูเละแน่
    #64,572
    0
  17. #64010 PARISO'KH (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2554 / 23:04

    คยูฮยอนเป็นผู้ชายที่ น่าฆ่าให้ตาย !

    #64,010
    0
  18. #63869 []เดอะ.สอง? (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2554 / 11:01
     กี้ แกนะแก
    #63,869
    0
  19. #63745 lukpla^^yamas (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 27 เมษายน 2554 / 21:15
    ว่าแล้ว= =

    อย่าให้เรนะนี้มันมารื้อฟื้นและกันไม่งั้นมินมีเคลียร์!
    #63,745
    0
  20. #63556 Pink_Panther (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 20 เมษายน 2554 / 15:50
    นั่นไงกี้ ใจร้ายอ่ะ ทำงี้ได้ไง

    ก็ว่าอยู่ยังไงๆคาสโนว่าก็ไม่ทิ้งลายง่ายๆ
    #63,556
    0
  21. #63305 Mapii ky (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 4 เมษายน 2554 / 23:46
    เอ๋อแกทำไรลงไปเนี่ย นังนั่นมันจะจำแกนะเว่ย....

    แกทำแบบนีกะหนูมนได้ยังไง ทำได้ยังไง????

    #63,305
    0
  22. #63262 mister.bean (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 2 เมษายน 2554 / 18:17
    กี้ ตอนนี้ชั้นเกลียดแกมาก ให้ตายสิ -*-
    #63,262
    0
  23. #63192 onlyhanchul (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 27 มีนาคม 2554 / 21:46
    เจเจ๊จ๋า ปากบอกว่าไม่ชอบแต่ให้เค้าจูบอยุ่ได้ตั้งนานนะ นี้ถ้าโดนปล้ำจะรู้มั้ยเนี๊ยะว่ากำลังจะโดนกินนะ 555+++
    ส่วนคยูแกช่างทำกะกระต่ายน้อยของชั้นได้นะ
    #63,192
    0
  24. #63183 ♥mt_saranghae>>km♥ (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 27 มีนาคม 2554 / 01:55
    ทำไมโหดไม่โทรหาแป๋วอะ TT

    เอาอิกี้ไปเก็บ !!!!!!!!!!!!
    #63,183
    0
  25. #63088 Primadonna-yui (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 25 มีนาคม 2554 / 00:55
    ป๋ากะเจ๊ กรี๊ดมาก

    ตอนนี้กี้ ชั้นเกลียดแกแล้ว

    ชิชิ
    #63,088
    0