นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว

[one shot - Red velvet]ตรวจภายใน [WenGi][PG17]

โดย maddoc

นักศึกษาแพทย์สองคน กำลังซ้อมตรวจร่างกายกัน จะสยิวขนาดไหนนะ

ยอดวิวรวม

637

ยอดวิวเดือนนี้

1

ยอดวิวรวม


637

ความคิดเห็น


5

คนติดตาม


37
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  4 มิ.ย. 59 / 19:25 น.
นิยาย [one shot - Red velvet]Ǩ [WenGi][PG17]

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
แต่งเป็นเรื่องแรกเลยค่ะ ติชมกันได้นะ
ด่าแรงได้นะ แต่รับได้ไม่ได้ว่ากันอีกเรื่อง 555

เนื้อเรื่อง อัปเดต 4 มิ.ย. 59 / 19:25


ณ หอพักนักศึกษาแพทย์หญิง

 

“เข้ามาเลย” ร่างเล็กในชุดลำลองบางหวิวขานรับเมื่อได้ยินเสียงเคาะประตูห้อง คังซึลกิค่อยๆปิดประตูอย่างยากลำบาก

 

แหงละ แบกตำราการซักประวัติและตรวจร่างกายของบาร์บาร่า เบทส์ มาซะขนาดนั้น

 

“รูมเมทไม่อยู่เหรอซึงวาน”

 

“มันไม่เคยอยู่อยู่แล้วอะ มันกลับบ้านทุกวัน” ซนซึงวาน นักศึกษาแพทย์ตัวท็อปของรุ่นละสายตาจากตำราของตัวเองที่เต็มไปด้วยรอยไฮไลท์หลากสีซ้อนทับกันจนเป็นมากกว่าสีรุ้ง หันมาพยักหน้าให้คังซึลกิ่ “ปะ ซ้อมกัน”

 

“ไม่รอพวกนั้นหน่อยเหรอ” คนกากแถมพลางยิ้มแหยๆ

 

ก็เอ่อ แหม อยู่ดีๆก็ต้องมาลูบๆคลำๆกับซึงวานสองต่อสองเนี่ยนะ

 

ซ้อมตรวจร่างกายเพื่อนนักศึกษาแพทย์ด้วยกัน พรุ่งนี้จะได้ไปตรวจร่างกายคนไข้จริงๆ

หลักๆที่ต้องซ้อมก็มี ฟังปอด ฟังหัวใจ คลำจุดที่หัวใจเต้นแรงที่สุด เคาะปอด คลำตับ คลำท้อง

คลำที่ลำตัวจริงๆ เหมือนนักศึกษากายภาพบำบัดแก้ผ้าซ้อมนวดกัน

 

“เราก็ซ้อมกันไปก่อนสองคนก็ได้ เดี๋ยวพวกมันก็มา” คนตัวเล็กกระโดดเหย็งจากโต๊ะหนังสือขึ้นมานั่งบนเตียงนอนพลางตบๆเตียงเชื้อเชิญให้คนตาตี่เคลื่อนตัวเข้ามาใกล้

 

“เอ่อ เรายังจำไม่ค่อยได้เลยอะ”

 

“งั้นซึลกิตรวจเราก่อนก็ได้ ตรวจบ่อยๆเดี๋ยวก็จำได้เอง ของอย่างงี้มันอาศัยประสบการณ์เว่ย” ซนซึงวานยักคิ้วพลางรวบผมให้เกล้าขึ้นเป็นมวย เผยให้เห็นช่วงลำคอระหง

 

ร่างสูงค่อยๆใช้ปลายนิ้วทั้งสิบละเลียดไปตามร่องกล้ามเนื้อคอทั้งสองฝั่งอย่างเชื่องช้า น้ำหนักนิ้วที่ผ่อนขึ้นลงนั้นบางเบาราวกับกลัวว่าสิ่งที่สัมผัสนั้นจะบุบสลาย

 

“แรงๆก็ได้ เราไม่ว่า” ซึงวานหลับตาพริ้ม ต่อมน้ำเหลืองที่คอของเธอนั้นเป็นปกติดี

 

ซึลกิได้ยินเสียงลมหายใจสม่ำเสมอของเพื่อนร่วมชั้น จมูกของคนตัวเล็กนั้นโด่งเป็นสันงดงาม ปากอวบอิ่มได้รูป

 

เอ่อ แต่ในโพยไม่มีให้ตรวจปากนะ

 

คนตัวสูงแอบตกใจในความคิดที่ห้ามไม่ได้เล็กๆของตัวเองก็รู้สึกเขินขึ้นมานิดหน่อยจนอยากจะละสายตาจากปากสีชมพูอิ่มนั้น นัยน์ตาคู่เล็กจึงเฉมองไปทางอื่น

 

อื้ม หน้าอกซึงวาน โนบราซะด้วย

 

ไม่นะต้องไม่คิดสิคังซึลกิ

 

“เอ่อ ขออนุญาตฟังปอดนะ” คังซึลกิพยายามเปลี่ยนเรื่องแล้วหยิบสเตตโตสโคปสีดำสนิทรุ่นลิมิเต็ดเอดิชั่นขึ้นมาสวมเข้าที่หู ซนซึงวานขยับหันหลังให้จะได้ฟังชัดๆ แล้วถกเสื้อขึ้น

 

อื้ม ขาว

 

คังซึลกิเดินไปล็อกประตู

 

“ทำอะไรน่ะ” คนตัวเล็กถามอย่างไม่สนใจคำตอบมากนัก

 

“เอ่อ ก็ล็อกห้องก่อนไงเผื่อใครเปิดประตูมาเจอซึงวานแบบนี้เข้า” คนกากๆหน้าแดงแปร๊ด โชคดีที่ซึงวานเป็นมนุษย์ธรรมดาไม่สามารถล่วงรู้ถึงความคิดด้านมืดของเธอได้

 

“อ๋อ เราไม่อายอะ” คนเสียงหวานหัวเราะอย่างอารมณ์ดี

 

หญิงสาวผู้กากย้ายตัวกลับมานั่งบนเตียงของเจ้าของห้องอีกครั้งแล้วค่อยๆเอาหูฟังจรดเข้าที่แผ่นหลังงาม

 

“ยึ้ย สเตตซึลกิเย็นอะ” ซึงวานสะดุ้ง “ว่าแต่ ดู คลำ เคาะ แล้วถึงจะฟังนะ ลืมไปรึเปล่า”

 

“เออใช่ๆ” แล้วซึลกิก็ค่อยๆจรดปลายนิ้วมือทั้งสิบลงบนแผ่นหลังขาวสะอาดอย่างเก้ๆกังๆ

 

“จับเต็มๆฝ่ามือเลยสิ ไม่งั้นจะรู้อะไร” แม่สาวเกรดเอยังคงไกด์เพื่อนเธอต่อไปโดยที่ไม่หันไปมองหน้ายัยเพื่อนตัวดีว่าม้วนต้วนไปถึงไหนแล้ว

 

“อะ ตรวจหัวใจได้ละ” หญิงตัวท็อปหันหน้ากลับมาหาคนกากแล้วจับมือของเขาวางไว้ใต้ราวนมเพื่อหาจุดที่หัวใจเต้นแรงที่สุด (point of maximum impulse: PMI)

 

“อื้ม มือซึลกินุ่มจัง” คนเก่งส่งเสียงครางอ่อนๆโดยไม่รู้ว่าอีกคนคิดไปไกลถึงขนาดไหน

 

“เราอ่านมาแค่นี้อะ เอ้า ตาเธอตรวจเรามั่ง” คังซึลกิโพล่งออกไปโดยไม่รู้ตัว ทั้งๆที่ตัวเองยังตรวจไม่เสร็จแท้ๆ

 

แต่พอแล้ว เธอไม่อยากได้ชื่อว่าลวนลามเพื่อนร่วมชั้นไปมากกกว่านี้อีกแล้ว

 

“งั้น เราตรวจตาซึลกิก่อนนะ” ซนซึงวานบอกก่อนจะหยิบที่ตรวจตาเข้าประกอบด้วยกัน เช็คไฟว่าสว่างเหมาะสมแล้วเดินไปปิดไฟดวงใหญ่ เหลือเพียงไฟสลัวข้างหัวเตียง

(ophthalmoscope: เป็นอุปกรณ์ที่ใช้ในการตรวจเรตินา (retina) ก่อนตรวจจะต้องปิดไฟให้มืดเพียงพอจึงจะมองเห็น)

คังซึลกิมองเห็นเพียงร่างบางที่ค่อยๆเคลื่อนตัวเข้ามาเธออย่างช้าๆ

 

“นิ่งๆนะคะ” เสียงใสกังวานบอก ตอนนี้คังซึลกิรู้สึกจักกะจี้กับลมหายใจของซนซึงวานเป็นที่สุด จมูกสวยนั้นวาดขึ้นลงอยู่ซอกคอของเธอ

 

ร่างสูงกัดริมฝีปากตัวเองจนห้อเลือด

 

“มา ขอตรวจท้องมั่ง” ไม่ทันได้เปิดไฟกลับ ซนซึงวานผลักซึลกิจนล้มลงไปบนเตียง ทำท่าจะถลกเสื้อขึ้นแต่ก็พบว่า เพื่อนสาวใส่ชุดกระโปรงนอนสุดลื่น ร่างบางจึงหยิบผ้าห่มมาคลุมช่วงล่างให้แล้วค่อยๆถลกชุดขึ้นอวดเอวคอดของคนที่กลิ้งอยู่

 

มือเรียวบรรจงลูบกดช่วงท้องราบแน่น ค่อยๆไล้ไปตามอณู

 

“อ้า...” คนข้างล่างอดครางไม่ได้ คนด้านบนยิ่งนึกสนุก ลูบขึ้นบนจนเจอกับลิ้นปี่ แล้วลากมือนุ่มลงล่างเล่นกับท้องน้อย

 

ร่างสูงเริ่มอยู่ไม่ได้

 

มือยาวเรียวของคนด้านล่างคว้าหมับเข้าที่ซอกคอของร่างเล็กจนเธอเซล้มลงข้างๆ ร่างสูงวาดวงขาเข้าล็อกอีกร่างไว้ ผ้าห่มถูกสลัดทิ้งจนเห็นต้นขาและสะโพกงามงอน

 

ร่างบางสะดุ้งเล็กน้อย แสงไฟสลัวส่องให้เห็นแววตาหวาบหวามจากคนที่ตอนนี้กลายเป็นต่อไปเสียแล้ว

 

“เราขอตรวจช่องปากเธอได้ปะ” คังซึลกิถามเสียงกระเส่า

 

ไม่รอคำตอบ คนด้านบนพุ่งเข้าตรวจตราช่องปากของอีกคนในเสี้ยววินาที

 

โดยใช้ริมฝีปากและลิ้นของเธอเอง

 

คนด้านล่างครางตอบสนองริมฝีปากที่ถูกบดขยี้ มือเล็กๆเริ่มไต่ที่ซอกคอของอีกฝ่าย

 

“เธอไม่ใช่หมอฟันนะ คังซึลกิ” ซนซึงวานกระซิบ “งั้นฉันขอตรวจภายในเธอบ้างละกัน”

 

มือทั้งสองเริ่มเปะปะไปตามร่างกายของฝ่ายบน ชุดนอนถูกถลกขึ้นสูง ร่างเล็กลูบไล้ช่วงท้องน้อยแล้วค่อยๆไต่นิ้วลงล่างอย่างหวนหา

 

“อ้า...ซนซึงวาน...”

 

“ว่าไง...คังซึลกิ”

 

“เธอนี่มันเก่งไปซะทุกเรื่องเลยนะ”

 

“เธอก็ห่วยมันทุกเรื่องเหมือนกัน คังซึลกิ”

 

“เธอคงไม่รู้สินะ...ว่าฉัน...ฉันชอบเธอ ฉันขอโทษนะ” คังซึลกิหยุดลิ้นและมือของตัวเองไว้ตรงนั้นอย่างรู้สึกผิด

ความกลัวที่จะสูญเสียเพื่อนที่เพิ่งได้มาใกล้ชิดกันตอนปีสี่นี้เริ่มคลืบคลาน หากแต่นิ้วของซนซึงวานยังยุ่งอยู่กับช่วงล่างไม่เลิก

 

“ยัยโง่ ถ้าฉันไม่ชอบเธอฉันจะปล่อยให้เธอทำอย่างนี้เรอะ”

 

ตำราบาร์บาร่า เบทส์ ถูกผลักตกจากเตียงพร้อมกับชุดนอนตัวจิ๋วทั้งสอง เพลงรักเริ่มบรรเลงขึ้นพร้อมๆเสียงฝนที่เริ่มตกพรำๆ

 

ร่างสูงลากลิ้นไปทั่วซอกคอขาวในขณะที่ร่างบางเร่งมือขึ้นอีก

 

“ซึงวานอา...”

 

“ซึลกิ...”

 

“ฉันจะขาดใจอยู่แล้ว...”

 

“อื้ม”

 

 

.

.

.

 

หลังจากที่ร่างทั้งสองกระตุกขึ้นพร้อมๆกัน ผ่านความสลบไสล มือของคังซึลกิปัดป่ายหาชุดของตัวเองที่ป่านนี้ไปกองอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้ หลังจากสวมชุดเสร็จก็มานอนมองร่างเปลือยข้างๆที่หลับอย่างหมดแรง นิ้วแข็งแรงนั้นค่อยๆลากไปตามแนวกระดูกสันหลังที่โค้งได้รูป ก้มลงหอมแก้มร่างบางทีหนึ่งแล้วคว้าหนังสือตัวเองเตรียมกลับห้อง

 

ร่างเปลือยที่นอนอยู่ดิ้นขลุกขลัก

 

 

“เธอนี่มันอ่อนจริงๆ

 

ไว้คราวหน้าเรามาซ้อมตรวจร่างกายกันอีกนะ คังซึลกิ”

ผลงานอื่นๆ ของ maddoc

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

5 ความคิดเห็น

  1. #5 โย่วๆวอทซับ
    วันที่ 10 ธันวาคม 2559 / 23:06
    ไอหมีกากเอ้ยยย บื้อได้อีก555555
    #5
    0
  2. #4 Ct_Jj (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2559 / 12:52
    โอ้ววววว
    #4
    0
  3. #3 Nung_Gambo (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 กันยายน 2559 / 00:00
    ดีงามเหลือเกิน...// \>? #3
    0
  4. #2 QueanZR. (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 กันยายน 2559 / 22:20
    อ่านแล้วเขินนน ฮื้ออออ ;///;
    #2
    0
  5. #1 ใครซักคน
    วันที่ 9 มิถุนายน 2559 / 00:20
    ซึงวานน่ารัก ซึลกิทำไมอ่อน

    #1
    0