×

ใจงาม

โดย Homeloner

"เอาลูกของฉันมานะ ถ้าฉันไม่อยู่แล้วใครจะป้อนนมป้อนข้าว ใครจะพาพวกแกเข้านอน เวลาร้องไห้ใครจะปลอบ ฉันอุ้มท้องมาตั้งเก้าเดือนนะ อยากได้ลูกมากก็ไปมีกับเมียใหม่นายสิ นี่มันลูกฉัน!"

ยอดวิวรวม

9,416

ยอดวิวเดือนนี้

262

ยอดวิวรวม


9.41K

ความคิดเห็น


19

คนติดตาม


81
จำนวนตอน : 43 ตอน (จบแล้ว)
อัปเดตล่าสุด :  12 ส.ค. 65 / 17:31 น.

รีวิวจากนักอ่าน

Empty Review

นิยายเรื่องนี้ยังไม่มีรีวิว

มาเป็นคนแรกที่เขียนนิยายให้กับนิยายเรื่องนี้กัน

คะแนนรีวิวจากนักอ่าน

0.0
จาก 5

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

มาคอส : หนุ่มหล่อเสน่ห์แพรวพราว ลูกผสมเชื้อสายบราซิลเลี่ยน ไทย อังกฤษ ชื่นชอบกีฬาทางน้ำและท้าทายความเสี่ยงทุกชนิด ใช้ชีวิตอิสระสุดขีดไม่เหมือนใคร ออกจากบ้านหาเงินเลี้ยงดูตัวเองมาตั้งแต่วัยรุ่นเพราะไม่ยอมอยู่ในกรอบที่ครอบครัวผู้มั่งคั่งขีดไว้ แต่อะไรที่ควรเป็นของเขา…เขาก็ไม่ยอมให้มันกับใครไปเช่นกันไม่ว่าต้องแลกมาด้วยสิ่งใด

งามตา  : เด็กสาวหน้าหวานผู้สู้ชีวิต ปากกัดตีนถีบ เติบโตมากับยายแปลกหน้าที่เลี้ยงดูมาตั้งแต่แบเบาะหลังจากแม่ที่เขาว่ากันว่าทำอาชีพอย่างว่าทิ้งเอาไว้ไม่ดูดำดูดี ทำงานหาเงินเลี้ยงครอบครัวเดียวที่รู้จักมาตั้งแต่เด็ก ไม่ว่าจะถูกเหยียดหยามให้ต่ำต้อยเช่นไรแต่เธอคนนี้ก็ไม่เคยยอมแพ้ให้กับชะตาชีวิต 

ตัวอย่างจากบางตอน

“จะทำอะไรกัน หยุดเดี๋ยวนี้นะ” เสียงแหลมทำให้คนทั้งคู่สะดุ้งตกใจแยกออกจากกัน

“นังบ้า อย่ามายุ่งกับผัวฉันนะ” 

งามตาพุ่งเข้าไปผลักผู้หญิงที่สูงใหญ่กว่าหลายเท่าอย่างไม่เกรงกลัว หากเป็นในเวลากลางวันหรือมีแสงไฟเพียงพอคงมองเห็นได้ชัดเจนว่าใบหน้าของเธอในยามนี้มันดุร้ายยิ่งกว่าเสือเสียอีก

“หยุดเดี๋ยวนี้ เสียสติไปแล้วหรือไง” มาคอสกระชากแขนเล็กดึงรั้งอย่างหนักมือ

ความโมโหร้ายเอาแต่จะเข้าไปทำร้ายร่างกายผู้หญิงอีกคนที่ตนพามาทำให้ต้องออกแรงฉุดรั้งอยู่อย่างทุลักทุเล จำต้องบอกให้อีกฝ่ายกลับไปเสียก่อน ขอเวลาจัดการกับความบ้าระห่ำของคนของตนเองให้รู้เรื่องตามลำพัง

“ฮือ คนโกหก ไหนบอกว่าจะไม่ยุ่งกับคนอื่นไง ฉันมีแต่นายคนเดียวแล้วทำไมนายไม่ทำตามสัญญา” งามตาแผดเสียงแต่สั่นเครือร้องไห้เสียใจกับสิ่งที่กำลังประสบอยู่

ออกแรงเข้าทุบตีร่างใหญ่หนักมือจนเขาต้องยึดจับข้อมือทั้งสองข้างบีบรัดแน่นและผลักออกไประบายอารมณ์ของตนเองเช่นกัน

“ก็เธอไม่ให้ฉันเอามากี่คืนแล้ว”

“อยากเอาฉันมากใช่ไหม กลับบ้านกันเลย ไปเอาฉันเลยแต่อย่ามีคนอื่นอีกได้ไหม เอาแค่ฉันคนเดียวได้ไหม ฉันจะไม่งี่เง่าอีก” เสียงของความเสียใจสะอึกสะอื้นคนฟังแทบไม่ได้ศัพท์

“เธอมันบ้า สงบสติอารมณ์ซะ ก่อนคนในร้านจะรู้กันหมด”

ท่าทีหงุดหงิดรำคาญใจเกรงกลัวแต่จะมีคนล่วงรู้ความสัมพันธ์ระหว่างกันยิ่งย้ำลงแผลเก่าให้เจ็บช้ำยิ่งไปกว่าเดิม มองดูแผ่นหลังที่กำลังเดินหนีไปจากความน่าอึดอัดใจน้ำตารินไหลอาบสองแก้ม

--

Note :

เปิดเรื่องใหม่ไว้ก่อนค่ะ เรื่องนี้อยากเขียนแบบนางเอกสู้กลับ สู้แบบยิบตา

สู้จนเราต้องสงสารในความโดนรังแกแต่ไม่ยอมแพ้ของนาง (น่าสงสารอีกแล้วค่ะ 5555)

เรื่องนี้น่าจะออก ebook ไวหน่อยค่ะ ^__^ 

--

สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติ (ฉบับเพิ่มเติม) พ.ศ. 2558 ห้ามมิให้ผู้ใดละเมิด ไม่ว่าการลอกเลียนแบบ ดัดแปลงทำซ้ำ หรือนำส่วนใดส่วนหนึ่งไปใช้โนการเผยแพร่หรืออ้างอิงโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร หากฝ่าฝืนมีโทษตามกฎหมายบัญญัติไว้สูงสุด

นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นจากจินตนาการของผู้เขียนเพื่อความบันเทิงเท่านั้นชื่อของบุคคลและสถานที่มิได้มีอยู่จริง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

19 ความคิดเห็น