Love happen to me ~ รักนี้มีแต่นาย~

ตอนที่ 6 : Chapter 4 :: การกลับมาของ ซิม ฮยอนซอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 642
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    26 พ.ค. 55

 Chapter : 4

                 การที่เราสองคนมาอยู่บ้านหลังเดียวกัน  ผมอยากให้เรื่องราวทั้งหมดเป็นแค่ความฝัน   การที่เขามาอยู่ที่นี้ผมคิดว่ามันหนักหนายิ่งกว่าการเลี้ยงลูกหมา 10 ตัวซะอีก ผมต้องเก็บความลับเรื่องนี้ไว้ ไม่สามารถบอกใครได้  แต่มันก็ยังไม่ลำบากเท่าการเก็บความลับไม่ให้ผมบอก ลี จองมิน  นอกจากผมจะมีหน้าที่การเก็บความลับเรื่องที่ โจ ยองมิน แล้ว ผมจะต้องแบกภาระการเป็น >เบ๊< อีก ไหนจะต้องทำโน้นทำนี้ ซักผ้าบ้างแหละ  กวาดบ้านบ้างแหละ บรา  บรา บรา

                   จะอาทิตย์หนึ่งแล้วที่เขาย้ายมาอยู่บ้านหลังนี้  ดูๆแล้วใครๆคงคิดว่าพวกเราเป็นพี่น้องคนละพ่อ คนละแม่ หรือไม่ก็คงคิดว่าผม  เป็นเด็กกำพร้าที่ถูกเก็บมาเลี้ยง ทำไมถึงคิดแบบนี้นะเหรอ -_-! เพราะ โจ ยองมินข่มขืน(จิตใจ) ผมสารพัด [ข่มเหงดีกว่ามั้ยครับ----> โน มินวู] เอาง่ายๆเลยนะ ผมต้องทำทุกอย่างที่โจ ยองมินสั่ง ถึงแม้ว่าผมจะไม่ว่าง หรืออยู่นอกบ้าน ผมจะต้องรีบไปหาเขา ทุกที่ทุกเวลาที่ โจ ยองมินต้องการผม

 "โน มินวู" เหมือนเสียงมัจจุราชเลย

"อะไร!" ...เหนื่อย...=_=//

 "ดูนาฬิกาซิ ว่ากี่โมงแล้ว" นายไม่มีตาเหรอไง~ ใช้แม้กระทั้งมองนาฬิกา

 "สามทุ่ม กว่าๆ" ตอนนี้ผมไม่มีเวลาเถียงกับเขาหรอกนะ เหนื่อยจะตายชักใช้โน้นใช้นี้  ตัวเองนั่งไคว่ห้างดู TV เฉย...

"ทำกับข้าวรึยัง!" ขนาดพูดกับผมนะ ยังไม่หันหน้ามามองเลย ให้ตายเหอะ! สาบานนะว่าบ้านหลังนี้เป็นบ้านผมหรือว่าบ้านเขากันแน่

 " ทำเองซิ ผมเพิ่งขัดห้องน้ำเสร็จน๊า คนนะไม่ใช้เครื่องจักร จะได้ทำทุกอย่างได้ในเวลาเดียวกัน ช่วยบ้างอะไรบ้าง ไม่ใช้นั่งงอมืองอเท้า นายเป็นง้อยเหรอไง สั่งๆๆๆๆอยู่นั้นแหละ ผมไม่ใช่ลูกติดแม่คุณนะ" มาเป็นชุด จัดหนักเลย !  ก็คนมันเหนื่อยนี้ชุดนี้ยังไม่ร่วมกับที่โรงเรียนนะ  ถ้าร่วมนะ สามวันสามคืนก็ร่ายไม่จบหรอก หึ!

 "นายให้ฉันมาอยู่ที่นี้แบบอดๆอยากๆแบบนี้เหรอ" อดๆอยากๆ นายอดมื้อกินมื้อหรือไง อาทิตย์นี้ฉันไปตลาด กับ ซุปเปอร์มาเก็ตไม่ต่ำกว่าสามครั้ง  กินยังกับพายุ ยังจะว่าอดมื้อ กินมื้ออีก กระเพาะนายอ่ะ กระเพาะคนรึป่าว?

 "พูดผิด พูดใหม่ ได้นะ ฉันขอให้นายมาอยู่ที่นี้หรอ!" 0_O? บ้ารึป่าว

 "ก็ได้ OK ...ฉันไม่อยู่ก็ได้ งั้นเรื่องสัญญาก็จบ จบๆๆเรื่องเงินก็จบ" เอาเรื่องเงินมาอ้างตลอด หนักใจเลยเซงงง  5 ล้านวอน ๆใจเย็นๆ เดือนหนึ่ง ได้ 5 ล้านวอนมีที่ไหน โอกาศไม่ได้มีบ่อยๆ  ผมจะจำขึ้นใจเลย [ฉันคงวางคาเลคเตอร์ให้นายผิดไปจริงๆ---> ไรเตอร์]

 "จะกินอะไรก็ว่ามา เจ้านาย เอาเงินมาด้วยนะ" ปัจจัยสำคัญของผม

"ฉันจะไปด้วย" ภาระ

 "'งั้นนายก็ไปคนเดียวแล้วกัน ฉันยังซักผ้าไม่เสร็จ รีดก็ยังไม่ได้รีด" งานล้นหัวล้นเกล้า

 "นายต้องไปด้วย! ถ้านายไม่ไปใครจะถือของให้ฉัน" ชัดเลย!  เบ๊ชัดๆ

"นายไม่มีมือเหรอ บรา บรา บรา" บ่นๆๆๆ ซิบๆๆๆ ซุบๆๆ

 "ฮะ! นายว่าไรนะ " ซาตาน สายตาเพชรฆาต

 "0_O? ป่าวๆ" ตกใจหมด

ให้ตายเหอะ! ชีวิตผม เปลี่ยนจากหน้ามือ เป็นหลังมือ มันคุ้มมั้ยเนี่ย เงิน 5 ล้านวอนกับชีวิตแสนสบายของผม นรกเลย นรกชัดๆให้ตายเหอะ เดินไม่ดูคนข้างหลังเลย คนนะไม่ใช่ถั่วงอก รอด้วยเซ่... กว่าผมกับเขาจะเถียงกันเสร็จก็ปาเข้าไปเกือบ ห้าทุ่มแล้ว

 "นี่! โจ  ยองมิน นายจะนั่งบริจาคเลือดอีกนานมั้ยเนี่ย" ผมกับเขารอรถเมล์นานมั๊กๆ ถ้ารอต่อมีหวังไส้ขาดเพราะหิวข้าว และเลือดสาดเพราะยุงกันก่อนพอดี

 "รอต่อไปเหอะ ฉันไม่อยากเดินมันเมื่อย" ขี้เกียจไม่ว่า เดินไปแค่สองป้ายรถเมล์ก็ถึงแล้ว จะรอนานทำเพื่อ ถ้าฉันเป็นไข้เลือดออกใครกันรับผิดชอบ ถ้าฉันไม่สบายนายคงปล่อยให้ฉันตายอ่ะซิ เฮ้ยยยยย

 ~~ เกือบครึ่งชั่วโมง ~~

"กลับบ้านเถอะ คงไม่มีรถผ่านมาแล้ว กลับเหอะ มาม่าที่บ้านก็มีอยู่นะ ไข่ก็มีนะ หมูก็มี กลับเหอะ! " อยากกลับบ้านแล้วนะ ผ้าก็ยังไม่ได้รีด โอ๊ยยย อยากจะบ้าตาย

 "ฉันไม่กินของพวกนั้นหรอกนะ  ไม่มีสารอาหาร นายกินของพวกนี้มากเกินไปสมองนายเลยกวงไง " หลอกด่ายังไม่พอ ยังจะมาเรื่องมากอีก  ก็ฉันไม่ได้รวย ไม่ได้ฉลาดเหมือนนายนี่

 "งั้นนายก็รออยู่ตรงนี้คนเดียวแล้วกัน ฉันจะกลับไปกินของไรสารอาหารที่บ้าน มันก็ยังดีกว่าให้ฉันมานั่งบริจาคเลือดให้ยุง" เซงชีวิตเกือบเทียงคืนแล้วงานก็ยังไม่เสร็จ ข้าวก็ยังไม่ได้กิน  ชีวิตของผม รันทด

 "ก็ด้ายยย เดินไปก็ได้ฉันเดินไปก็ได้ "   ทำไมไม่รอให้ฉันไส้ขาดก่อน คนอะไรนึกจะเดินก็เดิน ไอ้หัวทอง

 "แต่มันเกือบเที่ยงคืนแล้วนะ มืดก็มืด อันตรายก็อันตราย กลับบ้านเหอะ" ในชีวิตนี้นอกจากหนูแล้วผมยังกลัวสิ่งที่มองไม่เห็นที่อยู่ในความมืดด้วย [อะไรอ่ะ] กุกุกู๋~~~~

 "อย่าบอกนะว่านายกลัว ปอดแหก นายเป็นผู้ชายนะไม่ใช่ผู้หญิง" ฉันรู้แล้วน๊าาา สั่งอย่างกับเจ้านาย  สอนอย่างกับพ่อ

 >เดิน< >ต๊อก< >แต๊ก<

~ตุ๊บๆๆๆ~

 "จัดให้หนักเลย ไอ้พวกไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง" เสียงใครไม่รู้ดังขึ้น ผมก็แอบตกใจนะ แต่ก็คงไม่มีอะไรหรอกก็คงเป็นพวกนักเรียนทะเลาะกันแย่งหญิง  แต่เหตุการณ์แบบนี้มันคุ้นๆมากเลยอ่ะ 

 "มานี่เร็ว" โจ ยองมินลากผมเข้าไปหลบหลังรถยนต์คันใหญ่

" นี่! นายอย่าบอกนะว่า เป็นพวกนี้ที่ทำร้ายนาย" ไม่อยากจะเชื่อ ซวยไม่จบไม่สิ้น ไม่เว้นวันหยุดราชการ

            "เงียบเหอะ!! ถ้านายไม่อยากตายแห้ง" คนคนเดียว โดนคนทำร้ายเป็น 10 ไอ้พวกบ้า ทำร้ายคนที่ไม่มีทางสู้  เห็นภาพแล้วมันกระตุ้มต่อมของผม อย่างไงผมก็ต้องไปช่วยเขา

 "นายจะไปไหน นั่งลงเลย " โจ ยองมิน ดึงแขนผมให้นั่งลง

 "ฉันจะไป ปล่อยเลย" ผมสะบัดมือเขาออก

"ฉันสั่งให้นายนั่งลง" ดึงแขนให้นั่งลง  "นายไปศพไม่สวยแน่" ไม่จริงขนาดฉันไปช่วยนาย หน้าฉันยังเด้งอยู่ถึงทุกวันนี้เลย ผมคิดอยู่เสมอว่าการช่วยเพื่อนมนุษย์เป็นการทำความดีครั้งยิ่งใหญ่  ยกเว้นการช่วย โจ ยองมิน !

 "ช่วยด้วยมีคนถูกทำร้าย ช่วยด้วยครับ คุณตำรวจ ช่วยด้วยยยยยย" แผนทำมาหากินของผม ใช้ได้ทุกงาน ได้ผลทุกงาน แต่...

 ;(  ~ ผิดคาด ~

 "เฮ้ยยย ไอ้น้อง แผนปัญญาอ่อนว่ะ" คนซ้ายมือพูด

 "ลูกพี่  ผมคุ้นๆหน้ามัน" คนขวามือพูด

 "ไอ้หน้าหวานที่ช่วย ไอ้ยองมินไงลูกพี่" สอใส่เกือกจำได้ขึ้นมา

 "จำผิดแล้ว ผมไม่รู้จักเลย โจ ยองมินอ่ะ คะ คะ คือ" รู้อีกว่าชื่อ โจ ยองติดอ่างเลย

 "หางานเองนะ ไอ้อ่อน" คนที่ผมคิดว่าน่าจะเป็นหัวหน้าของไอ้พวกนี้พูดขึ้น

 "อย่ามาเรียกฉันว่าไอ้อ่อนนะ พวกนายนั้นแหละไอ้อ่อน รังแกคนที่ไม่มีทางสู้" อยากตบปากตัวเองให้แบนเท่าเป็ด

 "ปากดีนัก! พวกเราเป้าหมายใหม่โว้ย จัดการ" ทันที่ที่เจ้าหน้าพูดเสร็จ แค่มันกวักมือไอ้พวกลูกน้องนับสิบ ก็วิ่งเข้ามาหาผมอย่างรวดเร็ว

 ~ ตุ๊บ~  ~ ตุ๊บ~   ~ตุ๊บ~

ไอ้พวกนั้นกระหน่ำกระทืบผม กะจะให้ถึงตายเลยรึไง  โจ ยองมิน น้ำใจนายนะมีมั้ย? จะไม่มาช่วยกันเลยเหรอ

 "เฮ้ย! หยุด"    เสียงใครอีกล่ะ รึว่าจะเป็น โจ ยองมิน เขามาช่วยผมเหรอ? ต้องนี้ผมไม่มีแรงแม้กระทั่งจะหันไปมองเจ้าของเสียง แต่เสียงนี้มันไม่ใช่เสียงของ โจ ยองมินแน่ๆ  แต่มันเป็นเสียงของคนที่ผมอยากได้ยินมานาน มันเป็นไปไม่ได้แน่ที่เขาจะมาอยู่ที่นี้   มันเป็นไปไม่ได้

 "ปล่อยไป!! ".....

  "แต่ลูกพี่  มันอยากลองดีกับพวกเรา".....

 "ฉันบอกให้กลับ" ...

 "ลูกพี่"...

ตอนนี้ทุกๆอย่างในหัวของผมมันก็ว่างเปล่า แล้วค่อยๆหายไป ให้ตายเหอะ ผมปวดหัวจัง ไม่มีใครช่วยผมเลยจริงๆหรอ โจ ยองมินนายจะปล่อยฉันไว้แบบนี้จริงเหรอ

+ + วันรุ่งขึ้น + +

 "โน มินวู นายจะไปเรียนมั้ยเนี่ย" ใครสักคนตะโกนข้างหูผม

 "-_0 โอ้ยยย ! แก้วหูฉันแตกพอดี เรียกดีๆไม่ได้เหรอฮะ " เท้าไม่รู้กี่ข้างกระหน่ำมาที่ผม ไม่ตายก็ดีเท่าไหร่แล้ว

 "ก็เรียกตั้งนานแล้ว แต่นายก็จะไม่ตื่น ก็ต้องใช่วิธีนี้แหละ" ขอบใจแล้วกัน ..."นี้โน มินวู ถ้านายยังไม่หายวันนี้ก็ไม่ต้องไปเรียนก็ได้นะ" อย่างนี้ซิถึงจะอยู่ด้วยกันนาน

 "ขอบใจนะ  โจ ยองมิน ที่ช่วยผมไว้ ถ้าไม่ได้คุณ มีหวังผมคงกระดูกหัก หรือไม่ก็ตายไปแล้ว ขอบคุณจริงๆนะ" ผมรู้สึกว่าคนอย่างโจ ยองมิน เขาก็มีด้านดีของเขาเหมือนกันนะ

 "นายจะบ้าเหรอ? ฉันเนี่ยนะจะเข้าไปช่วยนาย ไม่เอาหรอก พวกนั้นมันอันตรายสำหรับฉัน ฉันหนีพวกมันมาเรื่องอะไรฉันจะให้พวกมันเจอฉันง่ายๆ  มันเป็นเรื่องที่ไม่ได้อยู่ในหัวของฉันเลย แต่ที่ฉันแบกนายมาก็ถือว่าช่วยนะ" ลบออกให้หมดความคิดที่ว่าของดีหนะ ลบออกให้หมด อย่าให้เหลือมันเปลืองเนื้อที่สมอง

 "อ้าว! แล้วที่บอกว่าหยุดนะ ใครเป็นคนพูดล่ะ" ผมจะไหว้อย่างงามเลย

 "ก็หัวหน้าพวกมันไง" หัวหน้าเหรอ? งั้นคนที่สั่งให้มาทำร้ายผม คนนั้นก็ไม่ใช้หัวหน้านะซิ     "สงสัยมีเป้าหมายใหม่ กลุ่มด้านมืด"

 "กลุ่มด้านมืด?" คือะไร

"เอาง่ายๆเลยนะ นายรู้จักคำว่ามาเฟียรึป่าวล่ะนั้นแหละกลุ่มด้านมืด แล้วฉันก็เป็น หนึ่งใน ลิสต์ของแก๊งพวกมัน ตราบใดที่ฉันยังมีชีวิตอยู่ ฉันจะตราบพวกมันให้สิ้นซาก" รั่ว ไส้ตันเป็นบ้างครั้ง

 " นี่! นายกำลังคิดว่า ตัวเองเป็น อุตต้าแมนเหรอไง?" ปัญญาอ่อน ขนาดนายไม่ชอบของไร้สารอาหารนะ

 " นายไม่รู้หรอกว่า อำนาจพวกมันมากขนาดไหน หัวหน้าพวกมันเป็นถึงลูกชาย มาเฟียที่มีอิทธิของเกาหลี ฉันยังจำชื่อมันได้ ชเว ยงวาหัวหน้าแก๊งด้านมืด"

 " ชเว ยงวา?" งั้นเหรอ?

 "คนทั่วไปรู้จักมันในชื่อ ชเว ยงวา นักเรียนเรียนดีของโรงเรียนชายล้วน *ดองซาน แต่ชื่อจริงของมัน คือ ซิม ฮยอนซอง"

 "ซิม ฮยอนชอง" เป็นไปไม่ได้ เขาหรอที่ช่วยผม? เป็นไปไม่ได้ เขากลับมาแล้วงั้นเหรอ?

ติดตามตอนต่อไปด้วยน๊า บ๊าย บาย
 
 

*  โรงเรียนชายล้วน ดองซาน ชื่อนี้เป็นชื่อโรงเรียนที่ ไรเตอร์ คิดขึ้นมาเองน๊า

★APPLEPIE.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

416 ความคิดเห็น

  1. #411 TReat~trapz[Y] (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 มกราคม 2558 / 01:38
    โอ้โหววววววววววว .. ยองมินแม่งไม่แมนเลย - -!!!
    อิตาซองโหดร้ายยยยยย
    #411
    0
  2. #382 `Yu.roze (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 08:57
    บ๊ะ ฮยอนซองมาโหด=..=
    #382
    0
  3. #352 2pmอิอิ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2555 / 14:49
    นี่มันอะไรกันเนี๊ยะ งง
    #352
    0
  4. #84 youngkwangdie (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2554 / 11:43

    โอ้ว ฮอฃยอนซองเป็นมาเฟีย อึ้งo_O

    #84
    0
  5. #78 ★ⒷⒺⓈⓉⒻⓇ& (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2554 / 18:56
    วูกับซองเป็นไรกันง่า !?
    ยองมินนิสัยนายดีมากจิงๆ (ประชด !!!)
    #78
    0
  6. #70 Bong-K (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2554 / 21:09
     ฮยอนซอง ฮยอนซอง ฮยอนซอง ?

    อร๊ายยยยยยย มาเฟียๆๆๆๆ

    ยองมิน นิสัย =O=
    #70
    0
  7. #63 545 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2554 / 22:16
    วูกะซองเป็นไรกันอ่ะ
    #63
    0
  8. #55 MinnyWoo-za (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2554 / 22:10
    ยองมิน ทำไมไม่เข้าไปช่วยมินวุล่ะลูก TT
    #55
    0
  9. #53 Number42 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2554 / 15:19

    อ้าว พี่หวาน

    ให้เฮียซองเป็นมาเฟีย =[]=

    ยองมินออกจะรวย ทำไมสู้เขาไม่ได้ห๊าาาา =__=!!

    นิสัยยองมินสุดๆ จริงๆ

    มินวูเป็นเจ้าของบ้านจริงป้ะเนี่ย ,, ขายบ้านให้ยองมินเลยเหอะ ถ้างั้นอะ TT

    น่าสงสารรรรรรรรร

    #53
    0
  10. #49 Pisces-Venus (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2554 / 21:06
    ซองเป็นพวกมาเฟียเหรอ...
    ยอง น้ำใจอ่ะมีบ้างมั้ย ชิๆๆๆ
    สู้ๆนะไรเตอร์
    #49
    0
  11. #48 ★ßσчFгιend (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2554 / 17:37
    ฮยอนซองทำไมๆๆๆ
    ดูไรเตอร์ทำกับเขาดิ - 3-
    ค้างเลย

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 13 พฤศจิกายน 2554 / 17:37
    #48
    0