Love happen to me ~ รักนี้มีแต่นาย~

ตอนที่ 7 : Chapter 5 :: ความทรงจำ>>> ฮยองซอง >>>

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 625
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    26 พ.ค. 55

 Chapter : 5

 "ซิม ฮยองซอง!"   ผมลุกขึ้นจากเตียง  ตอนนี้ผมควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้เลย   ผมกระชากเสื้อ โจ ยองมิน ถ้านายโกหกฉันล่ะก็  ถึงนายจะให้เงินฉัน เป็นร้อยล้าน พันล้านวอนฉันก็จะไม่สนเงินของคน ที่ชอบเข้าความรู้สึกของคนอื่นมาล้อเล่น

 "นายโกหก นายโกหก "  โจ ยองมิน นายมันคนโกหก บนโลกนี้ไม่มีคนชื่อ ซิม ฮยอนซองแล้ว ไม่มีแล้ว ผมเขย่าโจ ยองมิน ขอร้องนายอย่าพูด ชื่อนี้ให้ฉันได้ยินอีกได้มั้ย? ฉันไม่อยากจำ ฉันไม่อยากจำ U_'!

" โน มินวู นายเป็นบ้าอะไรเนี่ย" เข้าคงไม่รู้หรอกว่า ชื่อเนี่ยมันทำลายหัวใจของผมมากแค่ไหน เขาไม่รู้ ~~~~ เขาไม่มีวันรู้เลย ไม่มีวัน

 ~~ ซิม  ฮยอนซอง นายอย่ากลับเข้ามาในชีวิตของฉันอีกเลย   ~~ ตลอดเวลาที่ผมไม่มีเขาถึงแม้ผมจะยังเดินได้ หัวเราะได้  ใช้ชีวิตตามปกติ  แต่ชีวิตของก็คงเป็นชีวิตที่เหมือนตายทั้งเป็น  ไม่มีใครรู้หรอก! ว่าการกลับมาของเขามันทำให้ผมปวดร้าวมากแค่ไหน ผมต้องบอกตัวเองทุกวัน    นับตั้งแต่วันนี้ไป โนมินวู นายต้องอดทน นายต้องมีชีวิตอยู่ให้ได้ นายต้องเข้มแข็งถึงแม้ว่านายต้องอยู่อย่างโดดเดียว    สิ่งที่ผมทำได้ คือ เก็บเขาไว้ในความทรงจำ ความทรงจำที่ผมจะไม่มีวันลืมว่ามันทำให้ผมต้องเจ็บปวด ทรมาน  แค่ไหน ขอให้ผมอยู่ตรงนี้ ปล่อยผมไว้แบบนี้  แล้วสักวันผมจะลืมคุณให้ได้  ~~

 

   ฮยองซอง >>> Past 1

 ++ วาเลนไทน์ ++

 ผมกำลังรวบรวมความรู้สึกของผม เพื่อส่งผ่านไปยัง " เจ้าตัวเล็ก " ทำไมผมถึงเรียกว่าตัวเล็กอ่ะเหรอ? Q_๑!  ไม่รู้ซิ... ถ้าเขาตัวเล็ก ผมมั่นใจว่าผมต้องปกป้องเขาได้แน่ :Dไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นระหว่างเราสองคนในเวลาอันใกล้นี้   ผมขอสัญญาว่าจะไม่มีวันทิ้งหัวใจผมไว้ให้โดดเดี่ยว  ผมจะค่อยอยู่เคียงข้างเขา เหมือนอากาศที่อยู่รอบตัว ไม่สามารถมองเห็น และจับต้องแต่มันรู้สึกได้   ผมจะค่อยปกป้องเขาทุกที่  ผมจะอยู่ใกล้ๆเขา แต่มันก็ไกลเกินกว่าจะเอื้อมถึง  ผมตัดสินใจดีแล้วใช่มั้ย? คิดดีแล้วใช่มั้ย?

 " ฮยอนซอง  มีไหนเอ่ย?" วันนี้เขาก็ยังร่าเริงเหมือนเดิม รอยยิ้มของเขามันทำให้ผมมีความสุข ถ้าผมไม่ได้เห็นหน้าเขา ผมยังไม่รู้เลยว่าผมจะยังมีชีวิตอยู่ได้มั้ย? ผมไม่รู้เลย...

 " ผมอยู่นี่  ตัวเล็ก"  คนตัวเล็กวิ่งเข้ามากอดผม เขายังทำแบบนี้เหมือนทุกวัน อ้อมกอดของเขาครั้งนี้อาจเป็นครั้งสุดท้ายที่ผมจะได้สัมผัสแล้วก็ได้

"เป็นไรอ่ะ?ตัวใหญ่ ไม่ยิ้มเลยน๊าา  C_< " คนตรงหน้าหยิกแก้มผมไปมา  ผมเห็นรอยยิ้มของเขาแล้วผมก็อดยิ้มตามไม่ได้  " ตามที่สัญญากับเค้าไว้ "  ^_<

 " ผมจำได้อยู่แล้ว ตัวเล็ก "  ผมขยี้ผมของเขาเบาๆ ไม่ซิอย่างนี้มันต้องแรงๆๆ 555+  คนตรงหน้ายิ้มไม่หุบเลย ผมจะกล้าทำร้ายเค้าได้จริงๆเหรอ  ผมทำไม่ได้แน่วันนี้เป็นวันสำคัญของเราสองคน เป็นวันครบรอบ 1ปี  มันตรงกับวันวาเลนไทน์พอดี  ผมตั้งใจจะทำทุกอย่างที่เขาต้องการ เพราะมันอาจจะไม่ใช่แค่วันสำคัญแต่มันอาจเป็นวันสุดท้ายของเราสองคน ผมจะทำทุกอย่างที่เขาต้องการ ถึงแม้ว่ามันจะยากกว่าการคว้าดาว ผมก็จะทำ

 " อย่าทำซี่!  ผมยุ่งหมดแล้ว โอ้ย! ฮยอนซองอ่ะ ยังไม่หยุดอีก โอ้ย!ตัวใหญ่" ถึงวันนี้จะเป็นวันสุดท้ายของผมที่ต้องอยู่กับเขา ผมคงต้องทำวันนี้ให้ดีที่สุด เท่านี้คนอย่างผมจะทำได้ถึงแม้ว่าวันนี้จะเป็นวันสำคัญของเราสองคนแต่มันก็ไม่ได้แตกต่างจากวันอื่นๆ ทำไมน่ะเหรอ?  ไม่ว่าวันไหนความรัก ความอบอุ่นที่เรามีให้กัน มันไม่ได้ลดลงเลย นับวันมันจะยิ่งเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

 "ตัวใหญ่ คิดไรอยู่อ่ะ?" ตัวเล็กถามผม แต่สายตายังจ้องดูที่เมนูไอศครีมเล่มใหญ่  " เอาเหมือนเดิมแล้วกันเนอะ 0_<"  นอกจากเขาแล้วไม่มีใครรู้ใจผมเท่าเขาอีกแล้ว คงไม่มีแล้ว

 "อืม..." ผมตอบกลับสั้นๆ ผมไม่อยากให้ช่วงเวลาแห่งความสุขนี้ผ่านไปเลย ไม่อยากให้ผ่านไปเลยจริงๆ ตัวเล็กของผมเค้าชอบกินไอศครีมรสสตอเบอรี่มาก  เขาจะกินไอศครีมครั้งละหลายๆแก้ว  555+ บางครั้งผมยังอดอิจฉาไอศครีมไม่ได้  ผมยังแอบนึกเลยว่า ระหว่างผมกับไอศครีม ใครทำให้เขามีความสุขมากกว่ากัน?  ผมอาจจะบ้า แต่นี้มันคือความรู้สึกลึกๆของผม_____ วันนี้เค้าก็ยังคงสั่งไอศครีมรสสตอเบอรี่เหมือนเดิม 

 " ตัวเล็ก! ระหว่างผมกับไอศครีม อยู่กับใครแล้วมีความสุขกว่ากัน?"  ผมอาจจะบ้าจริงๆ ที่ถามคำถามแบบนี้ออกไป ผมอยากแน่ใจว่า ถ้าวันไหนเขาไม่มีผม เขาก็ยังสามารถมีความสุขได้ ['-J...]

"555++ ตัวเองถามตลกจัง  ถ้าเขาเลือกไอศครีม เขาจะทำแบบนี้ได้มั้ย? " ตัวเล็กเอามือมาหยิกแก้มของผม เขาไม่รู้หรอก ว่าเวลาของเราสองคนใกล้จะหมดแล้ว

ตอนนี้ก็เกือบเที่ยงคืนแล้ว หลังจากที่เราสองคนกินไอศครีมเสร็จ ก็เดินเล่นตามประสานคู่รัก ผิวเผิน อาจจะเหมือนเราสองคนเป็นพี่น้องที่สนิท และรักกันมาก

 " ตัวใหญ่! คิดอะไรอยู่? มีธุระที่อื่นรึป่าว? กลับเลยก็ได้นะ" คนตัวเล็กถามผม

 "ไม่เลย...ผมมีเวลาให้คุณจนถึงเที่ยงคืนเลยนะ" เวลาที่เหลือถึงมันจะสั้นแค่ไหน ผมก็จะทำให้มันเป็นช่วงเวลาที่ยาวนาน และดีที่สุด

 " พูดอะไรหนะ! เราจะมีเวลาให้กันทุกวัน ไม่ว่าจะวันนี้ พรุ่งนี้ มะรืนนี้" ถึงเขาจะดูโกรธเวลาผมพูด แต่ที่ผมพูดมันคือเรื่องจริง เป็นเรื่องจริงที่ผมต้องฝืนใจทำ     " อย่าพูดเหมือนจะทิ้งกันได้มั้ย? เขาไม่ชอบ"       ยิ่งผมทำให้ช่วงเวลานี้ยาวนานเท่าไหร่มันก็ยิ่งทำให้ผมตัดใจ จากเขายากขึ้นเท่านั้น ผมเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่า ผมจะทำร้ายเค้าได้จริงๆ       

 " ฮยอนซอง เราไปเล่นชิงช้า ที่สวนสาธารณะที่เราเจอกันครั้งแรกดีมั้ย? "        สวนสาธารณะที่ผม

เจอกับเขาครั้งแรก ผมยังจำได้ดี~~  เด็กผู้ชายมอปลายกำลังนั่งร้องไห้ เพียงเพราะแค่โดนผู้หญิงรุ่นพี่ไถเงินค่าขนม หึหึหึ ผมคิดแล้วยังตลกไม่หาย  หึหึหึ แต่อีกไม่กีนาที่ข้างหน้ามันอาจเป็นสถานที่ที่ไม่น่าจดจำก็ได้

 " นะ นะ  น๊าาาาา ไปน๊า" คนตัวเล็กงองแง ที่จริงแล้วผมอยากจะไปทุกๆที่ ที่มีเขา ทุกๆที่ ที่มีเราสองคนอยู่ด้วยกัน แต่ผมไม่อยากให้ที่ที่เราเจอกันครั้งแรก ต้องกลายเป็นที่สุดท้ายของความรักของเราสองคนจากที่ ที่เรามีแต่ความทรงจำที่ดี ผมไม่อยากให้ที่แห่งนี้เปลี่ยนเป็นความทรงจำที่ปวดร้าว ผมไม่อยากให้เป็นแบบนี้เลย ไม่จริงๆ

 "มินวู ผมอยากให้วันนี้เป็นวันที่เราสองคนมีความสุขรวมกันมากที่สุด" ผมจะไม่ไปที่นั้นเด็ดขาด ผมจะไม่ไปเด็ดขาด

 " ตั้งแต่คุณเข้ามาในชีวิตของผม ทุกอย่างมันเปลียนไป ผมมีความสุขทุกวัน ถ้ามีคุณอยู่ใกล้ๆ จากคนไม่เอาไหน ใช้ชีวิตไปวันๆ ไร้จุดหมาย กลับต้องหันมาให้ความสำคัญกับแค่คนตัวเล็กๆคนหนึ่ง การเปลี่ยนแปลงตัวเองสำหรับผมมันไม่ใช่เรื่องง่าย ผมต้องทำทุกอย่างเพื่อปกป้องเขา  ผมต้องททุกอย่าง!  ถึงแม้ว่ามันจะทำให้ผมเจ็บจนแทบขาดใจตาย  ผมต้องยอมรับกับการตัดสินใจของตัวเองไม่ว่าผลที่ออกมาจะเป็นอย่างไง  ผมต้องยอมรับมันให้ได้ 

            " ตัวใหญ่! มีอะไรเหรอ? วันนี้ทั้งวันนายดูแปลกๆนะ "  ความเงียบสะกดเราทั้งสองคน

 " ความรักของเรามันเกิดขึ้นความบังเอิญ  ถึงผมจะมีความสุขทุกวันที่อยู่ใกล้ๆคุณ... แต่...แค่ความสุขที่มีมันคงไม่พอกับความต้องการของผม บางทีความสุขมันอาจไม่ได้หมายถึง ความรักก็ได้"

 " ....?" มินวูตกใจกับคำพูดของผมไม่น้อย

 "ขอบคุณนะที่ให้ความสุขกับผมทุกวัน ตั้งแต่นี้ไปผมคงไม่ต้องการความสุขจากคุณอีกแล้ว"

            "ฮยองซอง! นายพูดอะไรของนาย ความสุข ความรักที่ไม่เพียงพอ อะไร นายพูดเรื่องอะไร ฉันไม่เข้าใจ"  ตัวเล็กอย่าโกรธผมนะ คำพูดของผมตอนนี้ มันก็แทบทำให้ผมขาดใจเหมือนกัน ความสุข กับความรักของคุณ ผมยังต้องการมันอยู่เสมอ 

 " เราสองคน ควรหยุดความสัมผัสกันไว้แค่นี้ ...อย่าได้เจอกันอีกเลย"  ผมจะมีชีวิตอยู่ได้อย่างไงถ้าไม่มีคุณ  ~~โน มินวู ~~           

 "ฮยอนซอง ! นายคงไม่ได้หมายความว่า ให้เราสองคนเลิกกัน ใช่มั้ย?" สายตาที่เขามองผม  ได้โปรดอย่ามองผมแบบนี้เลย  ผมก็อยากจะร้องไห้เหมือนกัน

 ".....----> เงียบ" 

 "ผมไม่ดีตรงไหน? ผมทำอะไรไม่ดี...คุณบอกผมได้มั้ย?  " คนตรงหน้า คนตรงหน้าผม >> ผมแทบจะหมดแรงแล้ว โน มินวู อย่าทำแบบนี้เลย ผมทนเห็นคนที่ผมรักเจ็บปวดแบบนี้ไม่ได้ อย่าเลย อย่าเสียน้ำตาให้ผม  ได้โปรดเก็บผมไว้ในความทรงจำ แต่อย่าเก็บผมไว้ให้เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตคุณเลย 

 " อย่าร้องไห้เลยนะ! ตัวเล็กของผม"  ผมเอื้อมมือเช็ดน้ำตาให้เขา นี้คงเป็นครั้งสุดท้ายที่ผมจะได้สัมผัสใบหน้าของคนที่ผมรัก คนที่ผมจะรักไม่เปลียนแปลง

 " ฮยอนซอง ! "  เขาจับมือผมไว้แน่น อย่าเลย อย่ายุ่งเกี่ยวกับผมอีกเลย ผมอาจจะไม่ใช่คนที่ดีพอสำหรับคุณก็ได้

" ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง " ผมวางมือเขาลงช้าๆเวลาของผมคงหมดลงแล้ว  ต่อไปเราสองคนคงไม่ได้เจอกันอีก ผมจะเก็บภาพของคุณไว้ในใจของผม ผมจะไม่มีวันลืมคุณเด็ดขาด ต่อจากวันนี้ไปจะไม่มีคนชื่อ ซิม ฮยอนซอง ในชีวิตของคุณอีกแล้ว   ผมตัดสินใจหันหลังปล่อยให้คนที่ผมรัก ร้องไห้จนน้ำตาแทบกลายเป็นสายเลือด  อย่าร้องไห้เลยนะ

 "ฮยอนซอง ! อย่าไปเลย อย่าไปเลย" มินวู ผมขอโทษ แต่ผมเลือกที่จะทำร้ายคุณไม่ได้จริงๆ  ได้โปรด ลืมผม!

 "ฮยอนซอง อย่าไป อย่าไป" เสียงตะโกนของเขาดังเข้าไปในรถของผม เสียงนั้นยังดังขึ้นเรื่อยๆ อย่าทำแบบนี้เลย...ผมไม่อยากมีชีวิตอยู่อีกต่อไปแล้ว ถ้าชีวิตนี้ผมไม่มีคุณ ผมจะอยู่ไปเพื่ออะไร?

 "ฮยอนซองงงงงงงงงงง" ผมเชื่อว่าสักวันคุณคงลืมผมได้ ลืมผมซะ   ผมขอโทษ   ผมขอโทษจริงๆ ~~ โน มินวู ~~

 ลาก่อน  ~~  ตัวเล็กของผม  ~~

ติดตามตอนต่อไปน๊าาาาาาา
 

★APPLEPIE.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

416 ความคิดเห็น

  1. #412 TReat~trapz[Y] (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 มกราคม 2558 / 01:48
    สงสารมินู อิซองใจร้าย
    ทำลายมินูได้ลงคอ ชิชิ
    #412
    0
  2. #383 `Yu.roze (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 09:01
    สงสารมินวูTT
    #383
    0
  3. #353 2pmอิอิ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2555 / 16:24
    ทำไมต้องทำให้มินวูลูกฉันเสียใจด้วยเนี๊ยะ

    คงจะมีเหตุผลที่ฟังขึ้นนะไม่งั้น แม่ไม่ยกโทษให้แน่ คอยดู
    #353
    0
  4. #79 ★ⒷⒺⓈⓉⒻⓇ& (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2554 / 19:04
    ตอนนี้ดราม่าสุดๆ เล่นซะน้ำตาไหลเลย TOT
    ทำไมซองทำงี้กับวูอ่ะ ซองใจร้ายมาก !!
    ทำไมถึงทิ้งอ่ะ เพราะอะไร เป็นความทรงจำที่เจ็บปวดมากเลย สำหรับมินวูง่า ..... TT
    ไรเตอร์มาอัพเร็วนะค่ะ !!!
    #79
    0
  5. #72 MinnyWoo-za (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2554 / 13:03

    อ่านแล้วน้ำตาคลอ ยิ่งฟังเพลงไปด้วยยิ่งเศ้รา
    ไรเตอร์แต่งได้ซึ้งจริงๆ
    ทำไม ฮยอนซองต้องทิ้ง วูไปแบบนั้น สงสารวูที่สุด

    ไรเตอร์ มาอัพไวๆนะคะ

    #72
    0
  6. #71 Bong-K (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2554 / 21:16
     หง่ะ TTOTT งื้อออออออออออออออ

    ทำไมๆๆๆๆ ทำแบบนี้ได้ไงฮยอนซอง

    เพราะอะไรอ่าาาาาา


     สู้ๆนะคะ ไรเตอร์
    #71
    0
  7. #64 545 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2554 / 22:21
    ซองใจร้ายทิ้งูอ่ะ
    #64
    0
  8. #60 Number42 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2554 / 20:23
    ทำไมฮยอนซองต้องจากไปด้วยอ่า พี่หวาน


    ทะมัย ทะม๊ายยยยยยยยยยยยยยย

    มินวู ลืม เฮียซองไปซะ

    รักยองมินปายยยยยยยยย ฟ้าอุตส่าส่งคนมาดามใจ (ที่จิกหัวใช้ทุกวี่ทุกวัน)มาให้แล้ว >O<

    ไม่เอา ฉันเอานะยะ!!
    #60
    0
  9. #59 BF:&:ELF ♥ เบสท์เอลฟ์ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2554 / 12:25
     ตัวเล็กของเค้า TwT 
    ความทรงจำที่(โคตร)จะเจ็บปวดจริงๆ TT
    #59
    0
  10. #58 untouch minnie (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2554 / 17:38
    สงสารตัวเล็กจังงง
    #58
    0
  11. #57 หนอนไหมใยแมงมุม (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2554 / 08:34
    ฝากฟิค[Fic boyfriend] drama story ด้วยน๊า

    รักแฟนฟิคจัง >w<~

    ฝากติดตาม. Comment ด้วยนะค๊ะ ไรเตอร์จะได้ปรับปรุง

    ~~ อันยอง~~
    #57
    0
  12. #56 ★Primadonna (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2554 / 03:11
     -0-;; ฮยอนซองใจร้าย
    แต่คงมีเหตุผลแหละ
    แต่ใจแข็งมากเลย

    #56
    0