รักกวนๆฉบับก๊วนยัยนักข่าว - นิยาย รักกวนๆฉบับก๊วนยัยนักข่าว : Dek-D.com - Writer
×

    รักกวนๆฉบับก๊วนยัยนักข่าว

    โดย Orange_Sweet

    เมื่อครีม ผู้มีความใฝ่ฝันอยากเป็นนักข่าว ต้องมาทำสกู๊ปข่าวเกี่ยวกับนักกีฬาดาบของโรงเรียน ที่ทั้งฮอทในหมู่สาว ทั้งหยิ่ง แล้วยังไม่ยอมให้ครีมมาสัมภาษณ์ เธอไม่หยุดอยู่เท่านี้หรอก เธอต้องทำความฝันของเธอ

    ผู้เข้าชมรวม

    267

    ผู้เข้าชมเดือนนี้

    3

    ผู้เข้าชมรวม


    267

    ความคิดเห็น


    4

    คนติดตาม


    0
    จำนวนตอน :  0 ตอน
    อัปเดตล่าสุด :  1 ก.ย. 66 / 17:57 น.

    อีบุ๊กจากนิยาย ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...
    ตั้งค่าการอ่าน

    ค่าเริ่มต้น

    • เลื่อนอัตโนมัติ

                                                           >>>>ตอนที่1<<<< Cream Say

                                      สวัสดีค่ะฉันชื่อครีม.. เป็นนักเรียนระดับชั้น ม.4 อยู่ชมรมนักข่าว ความใฝ่ฝันของฉันคือเป็นนักข่าวที่โด่งดัง....

    ความฝันของฉันอยู่แค่เอื้อม..ถ้าฉันเขียนสกู๊ปข่าวนักกีฬาดาบของโรงเรียนเสร็จฉันก็จะมีสิทธิสอบในบริษัทดังๆ ของที่นี่..แต่นายนักกีฬาดาบที่ชื่อเฟรียร์ เค้าดันหยิ่งไม่ยอมให้ฉันไปสัมภาษณ์อีกต่างหาก ..ฉันก็ไม่อยากจะสัมภาษณ์เท่าไหร่หรอกนะ ถ้าพี่แจง ( หัวหน้าชมรมนักข่าวประจำโรงเรียน ) ไม่เป็นคนสั่ง  แล้วนายเฟรียร์ดันมีแฟนที่หวงมากๆๆอย่างยัยกรีนที่เป็นคุณหนูไฮโซ หลีดเดอร์สามปีซ้อนที่ชอบมากรีดกันฉันอยู่เรื่อยเลย เฮ้ย~~~~  อุ้ย!ฉันลืมบอกไปว่าแม่ของฉันเป็นเจ้าของธุรกิจกลีบกุหลาบสปาที่ดังที่สุดในจังหวัดรู้จักพวกคุณหญิงไฮโซเยอะ  ทั้ง คุณหญิงโสฤดี ( แม่ของยัยกรีน ) และ คุณหญิงภัทรวาดี ( แม่ของไอ่ขี้เก๊กเฟรียร์ )  ส่วนพ่อของฉันทำงานประจำอยู่ที่สถานฑูตประเทศอังกฤษ และฉันยังมีพี่ชายสุดหล่อและป่วนของฉันอยู่เค้าชื่อฟิสเน็ต เขาเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนประจำอยู่ที่อังกฤษสองปี ห่างจากฉันแค่หนึ่งปี เขาเป็นคนที่หวงน้องสาวคนนี้สุดๆ แบบว่าไม่ให้มัเพื่อนผู้ชายเลยละ ฉันก็เลยมีเพื่อนสนิทแค่คนเดียวหล่อนชื่อว่า ลูกปัดอยู่ชมรมเดียวกันกับฉัน ตอนนี้ฉันอยู่กับแม่เพียงสองคน

     " ครีมลงมาด้านล่างหน่อยลูก ลูกปัดมาหา" แม่เรียกแล้วขอตัวลงไปหาแม่ก่อนนะค่ะ

        ตึก...ตึก...ตึก......
     "ไหนละลูกปัด" ฉันถาม

     "หนูลูกปัดรออยู่ที่ห้องรับแขกเห็นว่ามีเรื่องด่วนมาก" อีกละยัยเนี่ย

     "มีไรเหรอยัยลูกปัดมีเรื่องด่วนอะไร"

     "พี่แจงนะสิเรียกไปประชุมใหญ่ที่ห้องชมรม"

     "นี่มันทุ่มละนะ เรียกไปประชุมอะไรตอนนี้"

     "ไม่ต้องบ่นมากเลยรีบไปแต่งตัวเดี๋ยวนี้เลยฉันจะรอ" ยัยลูกปัดพูดพลางเอามือผลักตรงหลังให้ฉันรีบขึ้นไป

     "เออ รู้แล้วหน่า"พูดจบฉันก็รีบวิ่งขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้า แต่ทำไมต้องไปประชุมตอนนี้ด้วยนะ กำลังจะได้พักแล้วเชียว พอฉันแต่งตัวเสร็ดก็รีบลงไปหาลูกปัดทันที

     "เอ้า!ลูกจะไปไหน" แม่นี่ถามมากจริงๆเลย

     "ไปโรงเรียนค่ะจะกลับมาดึกๆหน่อย" พูดจบแล้วฉันก็รีบขึ้นรถยัยลูกปัดทันที


    >>> ณ..โรงเรียน<<<
      พอเข้าไปในห้องประชุมเห็นพวกเรานั่งเพียบพร้อมสีหน้าของพี่แจงดูเครียดมาก

     " ที่พี่เรียกมาประชุมกันในวันนี้ต้องขอโทษทุกคนด้วยที่รบกวนแต่พี่มีความจำเป็นที่จะบอกคือ มีอยู่สามเรื่อง เรื่องที่หนึ่งคือทางโรงเรียนจะสั่งยุบชมรมนักข่าวของเรา ถ้าหากว่าเราไม่ได้มีผลงานให้เห็น เรื่องที่สอง ก็คือ พี่จะลาทางโรงเรียนซะสองเดือนและเรื่องสุดท้ายก็คือ ในระหว่างที่พี่ไปทุกคนจะต้องทำงานให้เสร็จ พี่ก็จะพูดเท่านี้แหละ"


    โห~~~ทุกคนในห้องประชุมประสานเสียงกันโดยไม่ได้นัดหมาย

      นี่ยัยลูกปัดฉันจะต้องทำสกู๊ปให้เสร็จภายในสองเดือนเนี่ยนะเป็นไปไม่ได้นายนั่นยังไม่ยอมให้ฉันสัมภาษณ์เลย
      
      เอาหน่า ถ้าเธอทำงานชิ้นนี้สำเร็จ  บริษัทนักข่าวจะยอมให้เธอเข้าไปสอบสัมภาษณ์ไม่ใช่เหรอ ลูกปัดพยายามที่จะให้กำลังใจฉันแต่ยังไงก็ยังเลิกกังวลไม่ได้ ขณะเดียวกันนั่นเอง ฉันก็เหลือบไปเห็นห้องชมรมนักกีฬาดาบเปิดไฟอยู่ ฉันก็เลยมีความคิดดีๆ  ขึ้นมา รอเข้าไปดูดีกว่าเผื่อนายเฟรียร์จะอยู่                                     

        นี่ลูกปัด เธอกลับไปก่อนเลยก็ได้นะ ฉันมีธุระที่จะต้องทำนะ เธอกลับไปก่อนเหอะ  

       แล้วเธอจะกลับยังไงละ    ลูกปัดพูดด้วยความเป็นห่วง

      เออหน่า  เดี๋ยวฉันขึ้นแท็กซี่ไปก็ได้  ไม่ต้องเป็นห่วงเธอไปเหอะ

      อืม ไปนะบาย

      บาย~~ พูดจบฉันก็รีบก้าวฝีเท้าฉันไปที่ชมรมนักกีฬาดาบทันที  ที่ฉันไปถึง ฉันก็เห็นผู้ชาย ร่างสูง ผิวขาว ตาเรียวคม  คิ้วหนาเข้ม  ปากเรียวอวบอิ่ม ดูๆไปแล้วนายนี่ ก็หน้าตาดีเหมือนกันนะเนี่ยแต่มีหนึ่งอย่างที่ฉันรับไม่ได้คือนิสัยของนายนี่นะสิ     เข้ามาทำไม คำถามนี้เอาฉันสะดุ้งทันที  O[]O  เพราะคนที่ฉันตามหาอยู่ข้างหลังฉันแล้ว

    ไม่ต้องมาหลบหน้าเลย ฉันถามว่าเข้ามาทำไม   ฉันค่อยๆ หันไปอย่างช้าๆ  

      อะฮิ่ม  ฮิ่ม ~~  ฉันก็..

    นี่เธอยังจะมาเกาะแกะอะไรฉันอีกละ ฉันบอกว่าไม่มีวันที่ฉันจะตอบคำถามเธอหรอก ไม่มีทาง               

    ฉันก็ไม่อยากมาวุ่นวาย กับเธอนักหรอกนะ ถ้าเธอยอมตอบคำถามของฉัน รับรองฉันจะไม่ยุ่งกับเธอเลย

    นี่นะเหรอนักข่าวเค้าพูดยังงี้กันเหรอ พูดจาไม่ลื่นหูยังงี้ใครเค้าจะตอบคำถามเธอละ ยัยบ๊องเอ๊ย

    ค่ะ คุณชายเฟรียร์ดิฉันต้องการที่จะให้คุณชายตอบคำถามมาซะสิบข้อ พอใจยังนายนี่ -_-!!

    พูดแบบนี้หน่อยถึงจะหน้าฟัง

    ตกลงคำตอบละค่ะ

    อ๋อลืม อยากได้คำตอบเหรอ ฉันพยักหน้า ตอบรับ

    คำตอบก็คือ............................ไม่ คนยังฉันไม่ชอบให้ใครมาเกาะแกะหรอกนะ

    คุยกันหนุงหนิงเชียวนะ เสียงใครฟระ~~  ฉันเหลียวหน้าไปมองก็พบกับ  ผู้หญิงหุ่นเพียว  ขาว ตาสีฟ้าเฉียบ
    คม เธอช่างเหมาะสมที่จะเป็นแฟรชชี่เกิร์ลประจำปี  แต่คำพูดที่ออกมาจากปากแต่ละคำช่างเป็นคำพูดที่ ###@%$

    ยังจะมามองหน้าอยู่ได้ ชอบนักชอบแย่งแฟนชาวบ้านนะ

    ฉันก็ไม่อยากยุ่งนักหรอกพวกหยิ่ง  ปากไม่ดียังงั้นนะ ฉันไปก็ได้แต่รู้ไว้นะ คนประเภทเธอเถียงไปก็ไม่สะท้าน
    หรอกนะ เพราะว่าเธอมันหนังหนานิ   555+ ซะใจชะมัด

    แกกล้าว่าฉันเหรอ  แกยัยนี่ ดูท่าทางเค้าตอนนี้ดิ ชักดิ้น ชักงอ บอกไม่ถูกตลกชะมัด หลังจากนายเฟรียร์เอามือมารั้งหล่อนไว้เพราะถ้าไม่รั้งไว้เกิดเรื่องแน่ๆ หลังจากนั้นฉันก็รีบวิ่งออกมาโบกรถแท็กซี่และขึ้นไปอยางรวดเร็ว คู่ของนายเฟรียร์กับยัยกรีนเนี่ยช่างเหมาะกันจริงๆนิสัยไม่ต่างกันเลยและฉันก็มาถึงบ้าน

    เท่าไหร่ค่ะ

    120บาทครับ ขอบคุณครับ ถึงบ้านเวลาสี่ทุ่มครึ่งพอดี แม่คงเข้านอนเรียบร้อย ฉันก็เดินเข้าห้องนอนพอไปถึงห้องนอนฉันก็ทรุดตัวลงเตียงทันทีหลังจากที่เรียนมาทั้งวัน ก็สิ้นสุดไปด้วยการหลับตา

    ณ กลีบกุหลาบสปา
    เช้าวันเสาร์แทนที่จะได้ไปเที่ยวพักผ่อน ฉันจะต้องมารับแขกที่สปาเนี่ยนะ เพราะอาทิตย์พนักงานลาพักร้อนกันหมด 

    สวัสดีค่ะ คุณหญิงโสฤดี เชิญค่ะ

    สวัสดีค่ะ คุณนายกุหลาบ วันนี้ดิฉันพาลูกสาวมานวดหน้าค่ะ  

    อ๋อ ค่ะ วันนี้พนักงานลาพักร้อนกันหมดเลย 

    เอ้า ยัยครีมมารับงานพิเศษเหรอจ๊ะ

    ยัยกรีนฉันไม่ได้มารับงานพิเศษซักหน่อย นี่มันร้านแม่ของฉันนะ ยัยนี่ดูถูกกันมากเกินไปละ

    เชิญค่ะ คุณหนูกรีน ถ้าแม่ไม่อยู่ฉันไม่เรียกเธอยังงี้หรอก  ฉันเดินนำทางยัยกรีนจนถึงห้องนวดหน้า นี่ฉันจะ
    ต้องนวดหน้าให้ยัยกรีนเหรอเนี่ย

    เชิญนอนลงบนเตียงเลยค่ะ

    ยังงี้สิถึงจะพูดจาให้มันเหมาะสมหน่อย นวดดีๆละกัน

    ค่ะ พูดจบฉันก็เริ่มลงมือนวดหน้ายัยกรีน  หน้ายัยกรีนนี่ช่างนิ่มจริงๆคงบำรุงเยอะละสิที่นี่จะพิเศษสำหรับเธอ  

    เวลาผ่านไปยี่สิบนาที

    คุณกรีนค่ะ ดื่มน้ำสักหน่อยไหมค่ะ

    เอามาสิ คราวนี้ได้ดื่มน้ำ(เหล้าเถื่อน) คงเป็นครั้งแรกของธอละสิ

    เชิญดื่มค่ะ น้ำนี่พิเศษสำหรับลูกค้าคะ

    กรี๊ด~~~ นี่มันน้ำไรเนี่ย แกเอาอะไรมาให้ฉันแกแกล้งฉัน

    ก็แค่เหล้าเถื่อนไม่มีอะไรมากหรอกค่ะ

    ฉันจะฟ้อง แม่

    เอาเลย  ใครเค้าจะเชื่อเธอ ถ้าฉันทำลายหลักฐาน

    เพ้ง~~  เพ้ง~~

                      

    นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    อีบุ๊ก ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    คำนิยม Top

    ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

    คำนิยมล่าสุด

    ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

    ความคิดเห็น