天才神医 ยอดหมอหญิงหัตถ์เทวะ (สนพ.ดีบุ๊คส์)

ตอนที่ 35 : แยบยล (๑) [Rewrite]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,154
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 512 ครั้ง
    5 พ.ย. 63


        ไม่ถึงสองเค่อ อาหารบนโต๊ะก็ถูกหลันซีเก็บเรียบไม่มีเหลือ

              เซียวหรงมิได้ประหลาดใจในความกินจุของนางแล้ว จึงได้แต่มองดูด้วยแววตาขบขัน ขนาดขนมเปี๊ยะไส้ถั่ว นางยังกินอย่างเกลี้ยงเกลาแทบไม่เหลือฝุ่นแป้ง อ้างว่าถ้ากินไม่หมด นายท่านหรงจะเปลืองเงินไปเสียเปล่า

              สตรีผู้นี้ประหลาดยิ่ง...

ในบางครา นางทำให้เขารู้สึกว่านางเป็นคนมีหัวคิดกว้างไกล มีความเป็นผู้ใหญ่เกินตัว ทว่าในบางครั้ง นางก็แสดงความไร้เดียงสาร่าเริงแบบเด็กๆ ออกมา จนเขารู้สึกสับสนว่าแท้จริงแล้วนางเป็นคนอย่างไรกันแน่ ทั้งยังสัมผัสได้ว่าแม้ยามนี้นางจะให้ความสนิทสนมกับเขาเพียงใด แต่ลึกๆ แล้วในใจของนางยังมีกำแพงที่มองไม่เห็นกั้นอยู่

เซียวหรงหลุบตามองเสี้ยวหน้าด้านข้างของหลันซีด้วยแววตาลุ่มลึก

วันนี้นางสวมชุดกระโปรงสีชมพูที่เขาซื้อให้ เรือนผมดำขลับดุจน้ำหมึกถูกเปียเป็นเส้นเล็กๆ สองสามเส้นแล้วม้วนขึ้นปักปิ่นไว้อย่างเรียบง่าย ปล่อยให้เรือนผมที่เหลือยาวสยายไปจนถึงกลางหลัง ใบหน้าถูกแต่งแต้มด้วยผงแป้งบางเบาเผยให้เห็นผิวขาวนวลละเอียดไร้ไฝฝ้า ดวงตาใสกระจ่างดุจสายธารกลางฤดูวสันต์สอดส่ายร้านรวงริมสองฝั่งทางอย่างเพลิดเพลิน จึงมิได้สังเกตว่ามีคนลอบมองตนอยู่

“อ๊ะ...ฝนตกหรือนี่” หลันซีอุทานเบาๆ เมื่อหยาดฝนเม็ดใหญ่ตกกระทบลงบนใบหน้า ทว่าเพียงพริบตาเม็ดฝนนั้นก็หายไป

เป็นเซียวหรงที่กางร่มให้ ขณะที่สายฝนกำลังเทกระหน่ำลงมาโดยไม่มีสัญญาณเตือนล่วงหน้าว่าจะตกหนักถึงเพียงนี้ กลิ่นไอดินที่ชุ่มฉ่ำไปด้วยหยาดฝน พลันลอยเข้ามาแตะจมูก

“แวะพักที่โรงน้ำชาข้างหน้าก่อนดีหรือไม่” เซียวหรงโน้มใบหน้าลงมาถามใกล้ๆ ลมหายใจอบอุ่นที่ปัดผ่านใบหูอ่อนใส ชวนให้คนรู้สึกคันยุบยิบในใจขึ้นมา

หลันซีมองไปข้างหน้า เห็นป้ายร้านสกุลเซียวอยู่ลิบๆ จึงตัดสินใจไม่หยุดพัก “ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ พวกเราเดินให้เร็วหน่อย ประเดี๋ยวก็ถึงร้านแล้ว” นางกล่าวพลางช้อนตามองคนข้างๆ พอเห็นว่าเขาพยักหน้าอย่างเห็นด้วย ก็รีบสาวเท้าให้เร็วยิ่งขึ้น แต่เมื่อเห็นว่าไหล่ข้างหนึ่งของเซียวหรงเปียกปอนไปด้วยน้ำฝน นางก็ขยับเข้าไปใกล้ๆ “ร่มคันนี้เล็กมาก ท่านก็ทนเบียดกับข้าสักหน่อยเถอะ”

เซียวหรงไม่คิดว่าหลันซีจะเข้ามาใกล้ถึงเพียงนั้น จึงทำอะไรไม่ถูกอยู่หลายอึดใจ คล้ายว่ายามนี้เขาได้ถูกกลิ่นหอมของดอกกุ้ยฮวาที่รวยรินเข้าจมูกล่อลวงให้ลุ่มหลงมัวเมา

จนกระทั่งสัมผัสได้ว่าร่างเล็กเริ่มสั่นน้อยๆ เพราะอากาศที่เย็นตัวลงอย่างฉับพลัน แม้แต่ริมฝีปากแดงเรื่อของนางยังดูสั่นระริกอยู่บ้าง เซียวหรงก็ดึงสติของตนเองกลับมา ก่อนจะถอดเสื้อคลุมของตนไปห่มให้นางอย่างนุ่มนวล

“ขอบคุณเจ้าค่ะ”

หลันซีเอ่ยเสียงเบา ไม่ปฏิเสธความปรารถนาดีที่เขามอบให้ เสื้อคลุมตัวยาวสีดำของเซียวหรงทั้งนุ่มและอบอุ่น ยังมีกลิ่นหอมอ่อนๆ ที่แฝงไปด้วยกลิ่นสมุนไพรบางเบา อันเป็นกลิ่นประจำตัวของเขาแทรกซึมอยู่ในเสื้อตัวนั้น ยามนี้หลันซีจึงอดรู้สึกไม่ได้ว่าสัมผัสนี้อบอุ่นและอ่อนโยนอย่างยิ่ง

ราวกับว่าเขากำลังโอบกอดนางไว้ในอ้อมแขน...

พอคิดเช่นนั้น สองแก้มของหญิงสาวก็พลันเห่อร้อน หลันซีส่ายหน้ารัวเร็วเพื่อสลัดความคิดเหลวไหล ในชีวิตใหม่นี้ นางตั้งใจไว้แล้วว่าถึงอย่างไรจะไม่ขอมีความรัก เพราะไม่ต้องการชอกช้ำใจด้วยเรื่องนั้นอีก ทว่านางยังไม่เข้าใจ เหตุใดหลายครั้งหลายคราที่บังเอิญต้องชิดใกล้ นางกลับรู้สึกหวั่นไหวกับชายผู้นี้อย่างน่าโมโห

“รีบเดินเถอะ”

เสียงทุ้มเอ่ยเตือนที่ข้างหู เมื่อเห็นว่าหญิงสาวข้างกายคล้ายจะเหม่อลอยไปไกล หลันซีมิได้เปล่งวาจาใด เพียงพยักหน้าแล้วกระชับเสื้อคลุมให้แน่นหนา เดินเคียงคู่กับเซียวหรงไปภายใต้ร่มคันนั้น

น่าแปลก...ฝนตกหนักเพียงนี้ เหตุใดสองหนุ่มสาวใต้ร่มคันเล็กจึงรู้สึกอบอุ่นกว่านั่งอยู่หน้าเตาผิง

คงเป็นเพราะความอบอุ่นนั้นเกิดขึ้นที่หัวใจกระมัง...

 

เย็นวันนั้น หลันซีถูกตามตัวไปที่เรือนใหญ่

เป็นเวลาเดียวกับที่หลันจวิ้นกลับจากสถานศึกษา จึงตามพี่สาวไปเรือนใหญ่ด้วยกัน เมื่อพบว่าห้องโถงนั้นมีคนในครอบครัวอยู่กันพร้อมหน้า หลันซีก็คิดว่าคงมิใช่การเรียกมากินข้าวเย็นร่วมกันอย่างที่หลันจวิ้นคาดเดา

“คารวะท่านย่า ท่านพ่อ แม่รอง แม่สาม”

หลันซีกับหลันจวิ้นค้อมกายคำนับอย่างพร้อมเพรียง แต่ยังไม่ทันได้เอ่ยถ้อยคำใด ฮูหยินผู้เฒ่าหลันก็กระแทกไม้เท้าลงกับพื้นอย่างกราดเกรี้ยว

“หลันซี เจ้าทำความผิดไว้ย่อมรู้อยู่แก่ใจ เหตุใดจึงยังไม่คุกเข่าอีก!

จู่ๆ ถูกคนกล่าวหาเช่นนั้น หลันซีย่อมประหลาดใจ แต่กระนั้นนางก็ยังไม่ยอมคุกเข่าตามคำสั่งของอีกฝ่าย

“ท่านย่าโปรดระงับอารมณ์ก่อนเถิดเจ้าค่ะ ซีเอ๋อร์โง่เขลา ย่อมไม่รู้ว่าตนทำความผิดใด ท่านย่าพอจะอธิบายให้หลานเข้าใจสักนิดได้หรือไม่เจ้าคะ”

หลันซีกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง ปรายตามองหลันอี้ที่ชักสีหน้ากระอักกระอ่วนอยู่ข้างๆ ฮูหยินผู้เฒ่าแล้วต้องทอดถอนใจ เพราะบิดาเป็นเช่นนี้ หลันซีคนก่อนถึงได้ถูกรังแกซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนกระทั่งสิ้นลมจากไปอย่างน่าอนาถ

“อี้เอ๋อร์ ฟังลูกสาวคนโตของเจ้าพูดเข้า มิเพียงไม่ยอมคุกเข่า ยังจะกล้าตีฝีปากยอกย้อนยายแก่อย่างข้า! นางคงเกรงว่าข้าจะไม่ได้แก่ตายกระมัง ถึงได้กล้ายั่วโมโหเช่นนี้”

ฮูหยินผู้เฒ่าเอาไม้เท้าชี้หน้าหลันซีอย่างเดือดดาล สองมือเหี่ยวย่นล้วนสั่นเทาด้วยแรงโทสะ จนหลันอี้ต้องรีบเข้ามาประคองไว้

“ท่านแม่...ใจเย็นๆ ค่อยพูดค่อยจากันก่อนได้หรือไม่ เรื่องที่ซีเอ๋อร์ไปทำคลอดให้คนงานร้านสกุลเซียว แม้แต่อาเฉิงยังไม่ได้ติเตียนอะไร เห็นว่าเป็นความดีความชอบของนางด้วยซ้ำ เหตุใดท่านจึงกล่าวว่าเป็นความผิดเช่นนี้เล่า” หลันอี้กล่าวอย่างร้อนใจ ด้วยไม่คาดคิดว่าเรื่องที่หลันซีทำคลอดให้คนงานร้านสกุลเซียวจะกลายเป็นความผิดไปได้

เมื่อแรกที่ได้รู้เรื่องนี้จากเซียวอิ่นเฉิง เขาก็รู้สึกประหลาดใจอยู่ไม่น้อย เพราะไม่คิดว่าเด็กสาวที่อยู่แต่ในห้องหออย่างหลันซีจะทำคลอดให้จางเหลียนได้สำเร็จราบรื่นเช่นนั้น ครั้นเมื่อเห็นว่าเซียวอิ่นเฉิงกล่าวถึงบุตรสาวด้วยความชื่นชมก็อดรู้สึกภาคภูมิใจมิได้ เขายังไตร่ตรองอยู่หลายวันว่าจะนำเอาเรื่องนี้มาเล่าให้ฮูหยินผู้เฒ่าฟังอย่างไร ไม่คิดว่าฟางซื่อที่บังเอิญได้ฟังความจากเซียวอิ่นเฉิงด้วยกันในวันนั้น จะชิงตัดหน้าขโมยฟ้าเปลี่ยนตะวัน[1] กลับเรื่องดีให้เป็นเรื่องร้ายไปได้อย่างหน้าตาเฉย

ฮูหยินผู้เฒ่าได้ฟังแล้วยิ่งเดือดดาลหนัก ใบหน้าเหี่ยวย่นดำคล้ำลงหลายส่วน หันไปตวาดหลันอี้อย่างเอาเรื่อง

“อี้เอ๋อร์ เจ้าก็อีกคน! เรื่องที่เจ้าอนุญาตให้นางไปเรียนวิชาสมุนไพรที่ร้านสกุลเซียว ข้าเองก็เพิ่งรู้ ใช่สิ...ข้ามันก็เป็นเพียงแค่ยายแก่ไร้ประโยชน์ พวกเจ้าถึงได้เห็นข้าเป็นหัวหลักหัวตอ!” กล่าวมาถึงตรงนี้ น้ำตาของฮูหยินผู้เฒ่าก็พลันไหลริน ความน้อยเนื้อต่ำใจระคนโกรธเกรี้ยวฉายชัดในแววตา

พอหลันอี้ได้เห็นน้ำตาของมารดาก็คล้ายทำอะไรไม่ถูก หลันจวิ้นเห็นท่าไม่ดีจึงรีบคุกเข่าดังตึง!

“ท่านย่าโปรดฟังหลานก่อนเถิดขอรับ เรื่องที่พี่สาวไปเรียนวิชาสมุนไพรที่ร้านสกุลเซียวก็เพราะท่านพ่ออนุญาตแล้ว จึงมิได้บอกกล่าวท่าน ส่วนเรื่องทำคลอดให้คนงานหญิง หลานเห็นว่าเป็นการช่วยคนที่กำลังเดือดร้อน เสมือนหนึ่งส่งถ่านกลางหิมะ[2] ท่านย่าลองตรองดูเถิด ถ้าในวันนั้นไม่ได้พี่สาวช่วยไว้ แล้วเกิดเหตุไม่คาดฝันกับจางเหลียนสองแม่ลูกขึ้นมา ร้านสกุลเซียวย่อมได้ชื่อว่าเกิดเรื่องอัปมงคล นายท่านสกุลเซียวต้องปิดร้านเพื่อล้างซวยเป็นแน่ เมื่อถึงเวลานั้น เราจะเอาธัญพืชชั้นเลิศที่ต้องใช้หมักสุรามาจากที่ใด”

หลันซีมองหลันจวิ้นด้วยความซาบซึ้ง ไม่เสียแรงที่เด็กคนนี้เคยกล่าวคำสัญญาไว้ว่าจะปกป้องนาง ยามนี้แม้หลันจวิ้นจะยังโตไม่เต็มที่ แต่ก็ได้ทำตามที่เคยเอ่ยออกมาแล้ว นางย่อมตื้นตันใจเป็นธรรมดา

“เฮอะ!” ฮูหยินผู้เฒ่าคล้ายจำนนในเหตุและผลของหลันจวิ้นอยู่บ้าง แต่ไม่ต้องการยอมแพ้ด้วยเกรงว่าจะเสียหน้า จึงหันไปบีบคั้นบุตรชายของตนแทน “ไม่รู้ละ...อี้เอ๋อร์ เรื่องนี้เจ้าต้องลงโทษนางให้จงหนัก สกุลหลันของเราค้าขายมาหลายชั่วอายุคน ไม่เคยมีผู้ใดทำตัวนอกคอกอวดอ้างว่าตนเป็นหมอรักษาคนเช่นนั้น”



[1] พูดบิดเบือนความจริง

[2] หยิบยื่นความช่วยเหลือให้แก่ผู้ที่กำลังลำบากได้ทันการณ์


++++++++++++++

ฮูหยินผู้เฒ่านี่กัดไม่ปล่อยเลยจริงๆ ตอนต่อไปมาดูกันนะคะว่าท่านพ่อจะทำอย่างไร

หลังจากตอนนี้ ไรท์จะซอยตอนย่อยเพียงแค่ 2 ตอนนะคะ ความยาวของ 1 ตอนย่อยจะอยู่ที่ราวๆ 1500-1700 คำค่ะ ซึ่งจะยาวกว่าเดิมประมาณ 50% การอัปจะห่างถี่ไม่สม่ำเสมอเพราะช่วงนี้งานประจำของไรท์ยุ่งมากกกกก แต่ยังไงไรท์จะพยายามเขียนทุกวัน และเขียนให้ได้มากที่สุดนะคะ ทั้งนี้จะไม่มีการเขียนเร่งหรือรวบรัดเด็ดขาด เพราะไรท์รักเรื่องนี้มากจึงต้องการให้ออกมาสมบูรณ์ที่สุด ยังไงรบกวนรี้ดอดใจรอกันสักนิดนะคะ

ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจและคอมเม้นต์นะคะ ^^

อ้อ...อีบุ๊คท่านจอมมารมาแล้วค่ะ สายอีบุ๊คตามไปอุดหนุนกันได้
หรือจะตามไปชูป้ายไฟให้กำลังใจไรท์ก็ยินดีค่ะ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 512 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

580 ความคิดเห็น

  1. #328 and4 (@and4) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 9 กันยายน 2563 / 04:42
    ยายเฒ่ามหาภัยนี่เกรงว่าจะไม่ได้แก่ตายซะแล้ว น้องซีจัดยาบำรุงให้สักชุดสิลูกเอาแบบให้นอนพะงาบๆจะไปแหล่มิไปแหล่เลยยิ่งดี แก่ควรอยู่ส่วนแก่เรื่องหนุ่มสาวก็ให้เขาจัดการกันไปเถอะสาระแนจริง ผู้เฒ่าบ้านอื่นหลานรู้วิชาแพทย์ช่วยชีวิตผู้คนคงชื่นชมเสียยกใหญ่นี้อะไร หลานมีใจใฝ่เรียนรู้ซ้ำยังช่วยชีวิตคนกลับโมโหทำให้กลายเป็นความผิดไปได้ แก่กะโหลกกะลาที่แท้
    #328
    0
  2. #204 oachaporn (@oachaporn) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2563 / 16:27
    ตกลงอีแก่นี่คือย่านางเอกรึเปล่า
    #204
    1
  3. #192 karnnuttha (@karnnuttha) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2563 / 22:47
    เติมทรูให้น้องบ้างเถิด สงสารน้องมาก ไม่ต้องถึงกับเป็นผู้วิเศษแต่ก็ให้ดีกว่านี้สักหน่อยให้น้องออกจากบ้านเร็วๆ ขอบคุณนะคะสนุกมากเลยจะรออ่านตอนต่อไปนะคะ
    #192
    1
  4. #190 pop_zaza (@SunidaLuangjam) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2563 / 21:43
    ยัยเฒ่านรกแตก กับนังสะใภ้มหาภัย ซีเอ๋อจัดการให้เข็ดหลาบไปเลย
    #190
    1
  5. #189 isareellim (@isareellim) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2563 / 08:27
    เรื่องเร่งด่วนตอนนี้คือหาทางพาน้องออกจากตระกูลเถอะะะะะ
    #189
    1
  6. #188 kteelee (@kteelee) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2563 / 06:42
    เมื่อไหร่จะได้ออกจากบ้าน
    #188
    1
  7. #187 ปารมี (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2563 / 04:47

    อิแก่นรก อย่าเรียกมันว่าย่าให้เสียปาก เรียกมันว่าฮูหยินเฒ่าแทนเถอะ นี่ถ้าอยู่ใกล้จะด่าให้รีบลงหลุมไปเลย สันดานนรกนัก รีบๆจัดการอิเมียน้อยต้อยตีวิดด้วย รำคาญ

    #187
    1
  8. #186 Sweetsmile2557 (@Sweetsmile2557) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2563 / 00:59

    นี่เป็นย่าแท้ๆหรือเปล่านี่ ทำไมเข้าข้างอนุ

    #186
    1
    • #186-1 นับดาวจอมเพ้อ (@wachie130) (จากตอนที่ 35)
      29 สิงหาคม 2563 / 15:23
      เรื่องนี้มีที่มาค่ะ เดี๋ยวค่อยๆ เฉลยในเรื่องนะคะ ^^
      #186-1
  9. #185 keng24kaow (@keng24kaow) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2563 / 00:27
    ตรรกะป่วยอีกละ บ้าบอช่วยคนก้ผิด
    #185
    1
    • #185-1 นับดาวจอมเพ้อ (@wachie130) (จากตอนที่ 35)
      29 สิงหาคม 2563 / 15:23
      ถ้าไม่ป่วยน้องคงไม่ต้องดิ้นรน รอดูกันต่อไปนะคะ
      #185-1
  10. #184 Its me Chopper (@Annrn40) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2563 / 23:29
    โอ๊ยยยย พี่จ๋าพาน้องออกมาเร็วๆเจอย่าบ้าไปคนอ่านจะบ้าตาม
    #184
    1
  11. #183 usaonly (@usaonly) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2563 / 21:41

    ซีเอ๋ออย่างไรก็โดนเล่นงานอยู่ดีเรื่องทำคลอด น่าสงสารนะเมื่อไหร่จะได้ออกจากบ้านหลังนี้ซะที ขอบคุณค่ะ

    #183
    1
  12. #182 Pannmak (@Pannmak) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2563 / 21:21

    สนุกค่ะ รอไรท์นะคะ

    #182
    1
  13. #181 Yunha (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2563 / 20:45

    นนังเฒ่านิ

    #181
    1
  14. #180 $.FABL 0F GIRL.$ (@lovelast) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2563 / 19:46
    อยากให้น้องหลุดพ้นสักที 🥺
    #180
    1
  15. #179 ชิงชิง (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2563 / 19:28

    เมื่อไหร่จะได้ไปสักที รอให้น้องออกมามีพ่อแบบนี้ก็ไม่ไหวนะ

    #179
    1
  16. #178 Jeans-ariya (@Jeans-ariya) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2563 / 19:26

    หาที่ไปเถอะ หาเหตุถอนหมั้น แล้วออกไปอยู่ที่อื่น จำไม่ได้ละว่า นางมีร้านกิจการอะไรเป็นของตัวเองรึยัง หรือจะไปหาทางฝากตัวเป็นศิษย์แล้วอยู่กับหมอเทวดา ไม่งั้นก็ไปเป็นหมอทำคลอดที่เมืองอื่น เหนื่อยใจกับครอบครัวนี้

    #178
    1
  17. #177 manbigbang (@manbigbang) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2563 / 17:51

    เมื่อไรจะหมดบ่วงบ้านนี้สักที

    เหนื่อยแทน

    เป็นกำลังใจให้นะคะรอติดตามค่ะ
    #177
    1
  18. #176 Pun Arun (@A-Arungomes) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2563 / 17:38
    บางทีก็ไม่เข้าใจคนโบราณเหมือนกันเน้อ
    #176
    1