天才神医 ยอดหมอหญิงหัตถ์เทวะ (สนพ.ดีบุ๊คส์)

ตอนที่ 36 : แยบยล (๒) [Rewrite]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,276
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 572 ครั้ง
    5 พ.ย. 63


“ไม่รู้ละ...อี้เอ๋อร์ เรื่องนี้เจ้าต้องลงโทษนางให้จงหนัก สกุลหลันของเราค้าขายมาหลายชั่วอายุคน ไม่เคยมีผู้ใดทำตัวนอกคอกอวดอ้างว่าตนเป็นหมอรักษาคนเช่นนั้น”

หลันอี้ชักสีหน้าลำบากใจขึ้นมาโดยพลัน แต่แทนที่เขาจะสั่งให้หลันซีคุกเข่า กลับเดินไปฉุดหลันจวิ้นให้ลุกขึ้นจากพื้นแข็งเย็นเยียบ แล้วหันไปกล่าวกับฮูหยินผู้เฒ่าว่า

“ท่านแม่...เรื่องที่ซีเอ๋อร์กระทำอาจจะเกินความสามารถของนางไปสักหน่อย แต่ในเมื่อคนงานของร้านสกุลเซียวปลอดภัยทั้งแม่ลูก ก็นับเป็นเรื่องดีมิใช่หรือ เกรงว่าครั้งนี้ข้าคงลงโทษซีเอ๋อร์ตามที่ท่านต้องการไม่ได้”

น้ำเสียงของหลันอี้ราบเรียบทว่ามั่นคงนัก นี่เป็นครั้งแรกที่เขากล้าออกหน้าปกป้องสองพี่น้องอย่างเปิดเผย เป็นเพราะก่อนหน้านี้เขายังเป็นเพียงเด็กหนุ่มขลาดเขลา เมื่อสูญเสียบิดาอย่างกะทันหัน ก็จำต้องขึ้นเป็นผู้นำสกุลหลันอย่างหลีกเลี่ยงมิได้ ยอมรับว่าตอนนั้นเขาจำต้องพึ่งพาการชี้นำจากฮูหยินผู้เฒ่าหลันแทบทุกเรื่อง ไม่เว้นแม้แต่เรื่องของเรือนหลัง ประกอบกับถูกฟางซื่อยุแยง จินซื่อจึงต้องจากไปโดยมิอาจหวนคืน

พอคิดมาถึงตรงนี้ หลันอี้ก็เผลอกำหมัดแน่น จินซื่อตายแล้วก็แล้วไปเถอะ ตอนนี้หลันซีกับหลันจวิ้นยังอยู่ เขาสัญญากับตนเองว่าต่อจากนี้จะปกป้องลูกชายลูกสาวของนางผู้เป็นที่รักไว้ให้จงได้

              หลันเซวียนที่นั่งเงียบอยู่นาน เห็นว่าบิดากางปีกปกป้องสองพี่น้องเหลือขอก็ร้อนใจ คิดจะสอดปากเข้าไปยุ่งสักหน่อย แต่กลับถูกสายตาของมารดาปรามไว้ จึงทำได้เพียงนั่งนิ่งดังเดิม

              “ประเสริฐ...ประเสริฐยิ่ง! ตอนนี้เจ้าปีกกล้าขาแข็งแล้วนี่นะ ถึงได้ไม่เห็นข้าในสายตา ฮึ! เช่นนั้นพวกเจ้าก็อยู่กันให้ดีเถอะ ยายแก่อย่างข้าคงได้แต่ก้มหน้ารอวันตาย!” ฮูหยินผู้เฒ่าสะบัดหน้ากระแทกส้นเท้าจากไปโดยไม่เหลียวหลัง ตามด้วยฟางซื่อและหลันเซวียนที่ถึงแม้ไม่ได้พูดอะไร แต่สีหน้าก็ฉายความไม่พอใจออกมาอย่างเต็มเปี่ยม ในห้องโถงนั้นจึงเหลือแค่เพียงหลันอี้ ฉู่หมิน หลันซี และหลันจวิ้น

              “ท่านพ่อ...ขัดคำสั่งท่านย่าเช่นนี้จะดีหรือเจ้าคะ”

              หลันซีกล่าวอย่างเป็นกังวล นี่เป็นครั้งแรกที่หลันอี้ปกป้องนางอย่างเปิดเผย นางย่อมรู้สึกซาบซึ้งใจ อคติที่เคยมีต่อบิดาผู้นี้จึงลดน้อยลงไปหลายส่วน

              “ยามนี้พ่อคือผู้นำสกุลหลัน จะทำอะไรเหตุใดต้องคอยมองสีหน้าผู้อื่นด้วยเล่า” หลันอี้กล่าวพลางลูบศีรษะของหลันซีอย่างทะนุถนอม คิดในใจว่าเกือบทั้งชีวิตเขาฟังคำของมารดามามากพอแล้ว จากนี้ไปจะขอตัดสินใจทุกเรื่องด้วยตนเอง

“ขอบคุณท่านพ่อ” หลันจวิ้นโผเข้าหาบิดาราวกับเด็กน้อย หลันอี้จึงถือโอกาสดึงตัวสองพี่น้องเข้ามากอดพร้อมกันเสียเลย หลันซีกับหลันจวิ้นพากันน้ำตาซึมอย่างเงียบๆ ขณะที่ฉู่หมินได้เห็นพ่อลูกกอดกันกลมก็คลี่ยิ้มออกมา

สามคนพ่อลูกกอดกันอยู่พักหนึ่ง ก่อนที่หลันอี้จะถามหลันซีว่า

“จริงสิซีเอ๋อร์ เจ้าทำคลอดให้คนงานร้านสกุลเซียวได้อย่างไร”

นี่คือเรื่องที่หลันอี้ติดใจสงสัยตั้งแต่ได้ฟังจากเซียวอิ่นเฉิงแล้วว่า บุตรีของเขาทำคลอดให้คนงานหญิงอย่างกล้าหาญ ยอมรับว่ายามนั้นเขาเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่งว่าหลันซีจะทำได้ แต่เมื่อได้ยินคำสรรเสริญจากฝ่ายนั้นหนักเข้า ถึงได้เชื่อว่านางทำคลอดได้จริง

หลันซียิ้มบางๆ เริ่มปั้นแต่งเรื่องโกหกขึ้นอีกครั้ง

“ท่านพ่อ...ถ้าลูกจะบอกว่าลูกมีฌานวิเศษติดต่อกับเทพเซียนบนสวรรค์ได้ ท่านจะเชื่อหรือไม่เจ้าคะ” ไหนๆ ไป๋หว่านก็เคยใช้ไม้นี้ทำลายความสงสัยของเซียวหรงมาแล้ว นางจึงขอหยิบยืมเอามาใช้กับบิดาบ้าง หวังว่าไป๋หว่านคงไม่ว่ากัน

“ฌานวิเศษ?” หลันอี้ทวนคำอย่างไม่เชื่อหู ใบหน้าเหลอหลาของผู้เป็นบิดาทำเอาหลันจวิ้นเกือบหลุดหัวเราะ

“พี่สาวเป็นร่างทรงประทับของเซียนหมอขอรับท่านพ่อ ข้าก็เพิ่งรู้เมื่อไม่นานมานี้เอง”

หลันซียิ้มพลางขยี้ผมหลันจวิ้นทีหนึ่ง น้องชายคนนี้เป็นกำลังเสริมที่ดีโดยแท้ มิเพียงจะเอาตัวช่วยปกป้อง ตอนนี้ยังจะช่วยพูดให้นางอีก

“เซียนหมอ? จวิ้นเอ๋อร์หมายความว่าอย่างไร” คราวนี้เป็นฉู่หมินที่เอ่ยอย่างประหลาดใจ นางเป็นหญิงคณิกามาก่อนย่อมเคยได้ยินเรื่องเหนือธรรมชาติทำนองนี้มาอยู่บ้าง เพียงแต่ไม่คิดว่าจะเกิดขึ้นกับคุณหนูใหญ่ของตระกูลนี้

หลันจวิ้นเอ่ยยิ้มๆ “เซียนหมอก็คือเซียนหมอ เป็นเพียงจิตวิญญาณ หาได้มีกายเนื้อ ถึงต้องอาศัยร่างของพี่สาวลงมาประทับเพื่อช่วยเหลือผู้คนอย่างไรเล่าขอรับ”

หลังจากนั้น หลันอี้กับฉู่หมินถึงได้เข้าใจอย่างกระจ่างแจ้ง ขณะที่หลันซีกับหลันจวิ้นต่างหันไปสบตาอมยิ้มให้กันโดยมิได้นัดหมาย เมื่อเห็นว่าบิดาดูเหมือนจะเชื่อในสิ่งที่พวกเขากุขึ้นอย่างไม่มีข้อโต้แย้ง

“เช่นนั้นก็หมายความว่าตอนนี้ซีเอ๋อร์ก็รักษาคนได้งั้นสิ” หลันอี้กล่าวอย่างทึ่งๆ ด้วยคาดไม่ถึงว่าบุตรีที่ดูภายนอกอ่อนแอบอบบางปานกลีบบุปผา จะมีความสามารถกระทำในสิ่งที่หนึ่งในพันคนจะทำได้

หลันซีอมยิ้มกล่าวอย่างเรียบนิ่ง “ไม่ขอปิดบังท่านพ่อ มิเพียงลูกจะทำคลอดให้หญิงตั้งครรภ์ได้ ยังสามารถฝังเข็มและรักษาโรคมีบุตรยากได้อีกด้วยเจ้าค่ะ”

หลันอี้ได้ยินเช่นนั้นก็ตาลุกวาวด้วยความตื่นเต้นดีใจ ติดบ่วงที่บุตรสาวดักไว้รออย่างง่ายดาย “เช่นนั้นซีเอ๋อร์จะช่วยรักษาโรคมีบุตรยากให้แม่สามของเจ้าได้หรือไม่”

ฉู่หมินเองก็มองหลันซีด้วยประกายตาเปี่ยมความหวัง นางจึงพยักหน้าช้าๆ กล่าวอย่างมั่นอกมั่นใจ

“ลูกจะไม่ทำให้ท่านพ่อและแม่สามต้องผิดหวังเจ้าค่ะ”

หลันอี้นั้นดีใจมาก จึงเอ่ยออกไปโดยไม่ทันไตร่ตรองให้ถ้วนถี่

“ดี! เช่นนั้นซีเอ๋อร์ก็ลองรักษาแม่สามของเจ้าดู ถ้านางตั้งครรภ์น้องของเจ้าเมื่อใด ก็มาทวงรางวัลจากพ่อได้ทุกเมื่อ”

“ท่านพ่ออย่าได้กล่าวเช่นนั้น ซีเอ๋อร์มิใช่คนเห็นแก่ได้ ถ้าแม่สามตั้งครรภ์น้องชายให้ข้าจริงก็นับว่าซีเอ๋อร์มีวาสนา จะกล้าเรียกร้องของตอบแทนจากท่านพ่อได้อย่างไรเจ้าคะ”

กล่าวมาถึงตรงนี้ หลันจวิ้นที่ฟังอยู่ก็เกือบหลุดขำพรืดออกมา ไม่ยักรู้ว่าพี่สาวของเขานอกจากจะเป็นหมอตำแยฝีมือฉกาจแล้ว ยังสามารถเล่นงิ้วฉากใหญ่ได้อย่างแนบเนียนอีกด้วย

เขารู้ พี่สาวคนนี้ขี้งกเสียยิ่งกว่าอะไร งานใดถ้าไม่มีเงินงอกเงยให้เห็นย่อมไม่มีวันลงมือทำให้เปลืองแรง เกรงว่าคำพูดเกรงอกเกรงใจเช่นนี้ คงมีไว้เพื่อให้ท่านพ่อเกิดความซาบซึ้งใจจนประเคนทุกอย่างที่นางต้องการให้เสียมากกว่า

ช่างเจ้าเล่ห์และแยบยลอย่างไร้เทียมทาน!

“ซีเอ๋อร์ เจ้าอย่าได้พูดจาเกรงอกเกรงใจจนดูห่างเหินเช่นนั้น เอาเป็นว่าถ้าเจ้าทำให้แม่สามของเจ้าตั้งครรภ์ได้ พ่อจะมอบสิ่งที่เจ้าต้องการให้อย่างหนึ่งดีหรือไม่”

ที่หลันอี้ยื่นข้อเสนอนี้ เป็นเพราะคิดว่าเด็กสาวอย่างหลันซีคงไม่พ้นต้องการเครื่องประดับชั้นดี แพรพรรณชั้นเลิศ จึงไม่รู้ตัวสักนิดว่าถูกต้อนเข้ามาติดกับเข้าให้โแล้ว

“ลูกจะขอสิ่งใดจากท่านพ่อก็ได้จริงหรือเจ้าคะ” หลันซีถามย้ำ ใบหน้าอ่อนใสปรากฏรอยยิ้มไม่น่าไว้วางใจผุดขึ้นมาแวบหนึ่ง

“ใช่ จะเป็นสิ่งใดก็ย่อมได้ แต่มีข้อแม้ว่าต้องไม่เกินกำลังของพ่อ” หลันอี้ทวนคำ เริ่มรู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากลของเรื่องนี้ ทว่าคำพูดที่เอ่ยออกไปแล้วก็เหมือนสายน้ำที่ไม่มีวันไหลย้อนกลับ เขาจึงได้แต่ภาวนามิให้ลูกสาวขอสิ่งที่เขาไม่สามารถให้นางได้ในภายหลัง

หลันซีเห็นบิดามองมาด้วยสายตาระแวงระวังแล้วหัวเราะเสียงใส สมแล้วที่ชายผู้นี้พาตระกูลหลันฝ่าคลื่นลมมรสุมมาตั้งแต่อายุยังน้อย แม้แต่คนในครอบครัวอย่างนาง เขายังระมัดระวังถ้อยคำถึงเพียงนี้ เกรงว่าบรรดาคู่ค้าของเขาคงไม่มีใครกล้าคิดเอารัดเอาเปรียบ

หลันซียิ้มน้อยๆ กล่าวเสียงเบาทว่าชัดถ้อยชัดคำ “รับรองว่าเป็นเรื่องที่ท่านพ่อให้ได้แน่นอนเจ้าค่ะ”

พอเห็นนางตกปากรับคำเช่นนั้น หลันอี้ก็วางใจ เขาชวนหลันซีกับหลันจวิ้นสนทนาอีกหลายประโยค พออาหารเย็นตั้งโต๊ะก็ชวนสองพี่น้องอยู่กินด้วยกัน นับว่าเป็นอาหารมื้อที่ดีที่สุดที่หลันซีเคยกินในเรือนสกุลหลันแห่งนี้ตั้งแต่นางเกิดใหม่บนโลกนี้

วันนี้หลันอี้ทำให้นางได้รู้ว่า อย่างน้อยต่อไปนี้นางจะมีเขาคอยปกป้อง นางจินตนาการแทบไม่ออกเลยว่าถ้าหลันซีคนก่อนรับรู้ว่าบิดารักและห่วงใยนางกับหลันจวิ้นถึงเพียงนี้ จะดีใจเพียงใด

น่าเสียดายที่ฝ่ายนั้นไม่มีโอกาสได้รับรู้อีกแล้ว...


+++++++++++++++++

งานนี้ท่านพ่อท็อปฟอร์มมาก รู้นะว่ามีคนสาแก่ใจ 555


ย้ำสักนิด อีบุ๊คเรื่องเพียงหนึ่งใจฯ วางจำหน่ายแล้วนะคะ รี้ดท่านใดสนใจสนับสนุนผลงานของไรท์ก็ตามไปกดโหลดกันได้เลยค่ะ

ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจและคอมเมนต์นะคะ ^^


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 572 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

583 ความคิดเห็น

  1. #329 and4 (@and4) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 9 กันยายน 2563 / 04:55
    ต่อไปไปนี้เห็นทีว่าถ้าอิย่ามหาภัยลงไปชักดิ้นชักงอตรงหน้าท่านพ่อก็คงไม่สนใจเพราะตอนนี้ท่านพ่อเปลี่ยนข้างมาเป็นแบ็คอัพให้น้องซีกับน้องจวิ้นแล้ว
    #329
    0
  2. #205 Pun Arun (@A-Arungomes) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2563 / 10:51

    ท่านพ่อทำถูกแล้ว ในสมัยโบราณต้องยึดหลัก 3 เชื่อฟัง

    ยังไม่แต่งงานเชื่อบิดา

    แต่งงานแล้ว เชื่อสามี

    หากสามีเสียชีวิต เชื่อฟังบุตร

    #205
    1
  3. #200 tantiwot (@tantiwot) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2563 / 07:20
    มีพ่อจิงๆกะเค้าซักที ..เห้ออออ
    #200
    1
  4. #198 pat2514 (@pat2514) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2563 / 12:57
    ในที่สุดท่านพ่อก็หลุดพ้น ..เย้ๆๆ
    #198
    1
  5. #197 Pannmak (@Pannmak) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2563 / 10:21

    สู้ต่อไปท่านพ่อ

    #197
    1
  6. #196 pop_zaza (@SunidaLuangjam) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2563 / 10:06
    กว่าท่านพ่อจะแข็งข้อได้ลุ้นจนเหนื่อยเลย55
    #196
    2
  7. #195 manbigbang (@manbigbang) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2563 / 07:26
    โหกว่าจะมาปกป้องได้
    #195
    1
  8. #194 srisupanuch (@srisupanuch) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2563 / 02:59
    รอจนลูกตาย ถึงลุกขึ้นมา
    #194
    1
  9. #193 usaonly (@usaonly) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2563 / 00:30

    ท่านพ่อเป็นผู้นำต้องเที่ยงตรงอย่างนี้สิ สงสัยรางวัลท่ีขออาจเป็นให้เปิดโรงหมอเล็ก ๆ ไว้รักษาคนแน่เลย ขอบคุณค่ะ

    #193
    1