คัดลอกลิงก์เเล้ว

รักวุ่นวายของยายนาโนวววววว

เนื่องในวันวาเลนไทน์เลยเอาเรื่องรักๆ ที่น่ารักของเพื่อนมาดัดแปลงเป็นนิยาย เรื่องของผู้หญิงหน้าหมากับผู้ชายหน้าหมี^^"

ยอดวิวรวม

57

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


57

ความคิดเห็น


3

คนติดตาม


2
เรทติ้ง : 90 % จำนวนโหวต : 1
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  12 ก.พ. 58 / 03:19 น.
นิยาย ѡ¢ͧ¹ รักวุ่นวายของยายนาโนวววววว | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้


มันคือความรัก-ลุลา



 
วันวาเลนไทน์ทั้งที อยากลองแต่งเรื่องรักใสๆ ที่ดัดแปลงมาจากเรื่องรักๆ ของเพื่อนๆ ในห้อง เนื้อเรื่องอาจจะถูกใจหรือไม่ถูกใจก็เป็นได้ แต่อยากให้ทุกคนได้รับความสุขจากการอ่าน

ขออย่างเดียว อย่าเม้นด่า คนเขียนภูมิด้านทานต่ำแต่ร๊ากกกกกเธอ 555555

ขอบคุณสำหรับธีม และ รูปประกอบ




 
© themy  butter

เนื้อเรื่อง อัปเดต 12 ก.พ. 58 / 03:19


           


            NaNo  say : นี่ขอถามอะไรพี่หน่อยสิ

            Jacob say : อะไร -_-^^

            NaNo say : ^_^

            Jacob say : คือพี่ไม่ได้ว่างทั้งวันนะน้อง รีบพิมพ์ซะ

            NaNo say : ก็ประมาณว่า

            NaNo say : ผู้ชายที่ใส่เสื้อส้มข้างๆ พี่อะ ชื่ออะไร

            Jacob say : นั่นไง!! ว่าแล้วต้องถาม

            NaNo say : ตกลงชื่ออะไร???

            Jacob say : ไม่บอก

            NaNo say : อ่าววววววว ทำไมอะ

            Jacob say : เพื่อนไม่ให้บอก

            NaNo say : ทำไมอะ ถามแค่ชื่อเองไม่ได้จะขอเบอร์

            Jacob say : ถ้าเขาให้เบอร์จะไม่เอาเหรอ??

            NaNo say : เอา!! แต่อยากรู้ชื่อมากกว่า

            Jacob say : เพื่อนไม่ให้บอก ไม่เข้าใจเหรอออออ

            NaNo say : ก็แค่ชื่ออะ

            Jacob say : ไม่!!

            NaNo say : ทำไมไม่บอก -_-!!

            Jacob say : สัญญาก่อนถ้าบอกแล้วจะไม่บอกใครต่อ

            NaNo say : สัญญา

            Jacob say : ไม่เชื่ออะ เธอต้องบอกใครต่อแน่ๆ

            NaNo say : ทำไมอะ ก็สัญญาแล้วไง บอกมาเหอะ

            Jacob say : สัญญาก่อน

            NaNo say : สัญญาๆๆๆ หลายครั้งแล้วนะบอกได้รึยัง

            Jacob say : ไม่บอก!!

            NaNo say : งั้นไม่รู้แล้วก็ได้ บาย

            Jacob say : เอ้า บอกก็ได้ๆ ชื่อนัท

            NaNo say : บอกทำไม ไม่อยากรู้แล้ว

            Jacob say : ก็เห็นแก่น้องที่อยากรู้ชื่อผู้ชายยยยย

            NaNo say : -_-^

 

            “แกๆ ฉันรู้แล้ว ผู้ชายที่ใส่เสื่อสีส้มอะชื่อนัทฉันหันไปกระซิบกับเพื่อนด้านข้าง ก่อนจะหันไปส่งรอยยิ้มพิมใจให้ผู้ชายที่นั่งโต๊ะถัดไป

            ก็คนที่ฉันเพิ่งคุยแชทด้วยนั่นแหละ

            ฉันชื่อนาโนค่ะ นาโนแบบเล็กๆ แต่ความสวยไม่ได้เล็กตามชื่อนะ ส่วนไอ้ผู้ชายตี๋ๆ หน้าหล่อๆ และไม่ใช่สเป็กฉันน่ะชื่อเจค็อบ เขาไม่ใช่พี่ชายฉันหรอกนะ แต่ที่ฉันเรียกเขาว่าพี่เพราะเขาไปเรียนแลกเปลี่ยนแล้วกลับมาเรียน ม.6 เราเจอกันตอนที่ฉันไปปลูกป่าสามัคคีและดันไปด่าเขาภาษาฝรั่งเศสเข้าให้ คือจริงๆ ฉันไม่รู้จักภาษาฝรั่งเศสหรอก แต่ที่เคยได้ยินมามีอยู่แค่คำเดียวแล้วก็ไม่รู้ความหมายด้วย พอพูดจบก็เห็นเขายิ้มให้เสียดิบดี

            นั่นแหละ จุดเริ่มต้นของเรื่อง หลังจากนั้นฉันก็โดนเขาพูดภาษาฝรั่งเศสกลับมาคำหนึ่ง ซึ่งทุกคนอย่ารู้เลยว่าเป็นคำอะไร คือมันไม่ดีอ่ะ ขอบอก พอดีฉันไป Translate ใน Google น่ะเลยได้รู้ความหมายของมัน

            และเนื่องจากวันนั้นจนถึงวันนี้ฉันก็ส่งแชทไปด่าเขาทุกวัน และเขาก็ดันบ้าจี้ด่าฉันกลับมาอีก มันเลยกลายเป็นมหกรรมการด่าระยะยาวมาจนถึงปัจจุบัน

            และฉันเลยถือโอกาสที่แชทด่าเขาบ่อยๆ ถามชื่อผู้ชาย^^     

            “จริงดิ โห้!! อุส่าถามจนได้เนอะ

            พวกเพื่อนๆ ต่างพากันดีใจที่ฉันหาชื่อผู้ชายที่พวกหล่อนอยากรู้มาให้จนได้ แต่ดูเหมือนว่าเจค็อบจะดูหงุดหงิดหัวเสียที่ฉันไม่รักษาสัญญา

            ก็ตอนแรกฉันตั้งใจจะไม่บอกใครจริงๆ นี่นา แค่จะวางมือถือตั้งเอาไว้บนโต๊ะเดี๋ยวพวกนางก็หยิบดูกันเองแหละ แต่เขาด่าฉันซะ ก็เลยบอกชื่อคนที่ใส่เสื้อสีส้มกับเพื่อนซะเลย

            ฮ้า ฮ่า ฮา โคตรสะใจเลย

            ฉันขยิบตาให้เจค็อบทีหนึ่งก่อนจะหันมาคุยเรื่องสัพเพเหระกับเพื่อนๆ ต่อ ส่วนมากก็เรื่องผู้ชายนั้นแหละ เรื่องที่จะทำให้เด็ก ม.6 อย่างเราชุ่มชื่นหัวใจก็มีแค่เรื่องนี้นี่นา

            หรือว่าไม่จริง!!

 

            เที่ยงวัน

          ม.6/1

          โรงเรียนบ้านทุ่งแคว๊ดคอนแวนซ์

            “เออ คนเมื่อวานนี้อย่างหล่อเลย ดัดฟันด้วยอะ น่ารักโฮกกกกฉันพูดอย่างเคลิ้มฝันถึงผู้ชายคนที่ฉันถามชื่อมาจากเจค็อบ

            โอ้ย เสียดายอะ อิจฉาพวกแกเลย ทำไมไม่โทรมาชวนวะเพื่อนผู้หญิงคนหนึ่งที่ไม่ได้อยู่ในสถานการณ์เมื่อวานอยากมีส่วนร่วมเลยโพล่งออกมาด้วยความเศร้าโศกอาดูร

            สมน้ำหน้าไอตอง แล้วเมื่อวานแกขาดเรียนทำไม ไปอ่อยชายมาเหรอ

            “ปากหมานะแก ฉันก็ป่วยบ้างอะไรบ้างตามประสาผู้หญิงบอบบาง

            “แหวะเพื่อนทั้งห้องอย่างพากันพูดอย่างสามัคคีชุมนุมทั้งหญิงและชาย

            พวกแกอ่ะตอง

            แล้วแกไปรู้ชื่อเขาได้ยังไงเพื่อนอีกคนถามฉันมา

            ก็แชทถามเจค็อบ…” ฉัน

            แหม่ เจค็อบอีกแล้วนะ แกมีซัมติง เอวรี่ติงกับเจค็อบรึป่าวเนี้ย มันแหม่งๆ อยู่นะเพื่อนๆ ต่างพากันจ้องหน้าฉันอย่างจับพิรุธ ฉันเลยจ้องหน้าเพื่อนกลับแล้วตอบด้วยเสียงนิ่ง

            “ป่าวจะมีได้ไง เกลียดกันจะตาย 

            เกลียดกันอะไร คนเกลียดกันเขาคุยแชทกันเหรอ

            เจือก เนอะ พวกแกอะฉัน

            ไม่เจ็บ 555555 ด่าอีกดิ ด่าอีกเพื่อนๆ ต่างพากันหัวเราะชอบใจ ลืมบอกไปว่าผู้หญิงห้องนี้น่ะตายด้านทั้งห้อง ไม่ว่าจะรวบรวมกี่สุดยอดคำด่ารับรองไม่มีสะทกสะท้าน

            คือพวกชี (ใบหน้า) แกร่งดุจหินผาน่ะ

            แล้วก็ไม่รู้ทำไมเพื่อนๆ ถึงชอบล้อเรื่องของฉันกับเจค็อบกันจริง ฉันไม่ได้ชอบเจค็อบสักหน่อย ฉันน่ะมีคนที่เล็งเอาไว้แล้วล่ะ ก็เด็กโรงเรียนเดียวกับเจค็อบนั้นแหละ

            อยากรู้ละซี้ว่าเป็นใคร

 

            พี่หมี!!!” ฉันโบกมือให้กับเจค็อบขณะที่เขากำลังเดินพ้นมาจากประตูโรงเรียน

            เจค็อบหันซ้ายหันขวาเพื่อหาต้นตอของเสียง และเขาก็ทำหน้าบึ้งทันทีเมื่อเห็นฉันยืนโบกมือไปมาให้ เขา

            พี่หมี!!” ฉันเรียกอีกครั้งเมื่อเขาไม่สนใจฉันเลย

            และก่อนที่ฉันจะตัดสินใจข้ามถนนไปหาเจค็อบ เขาก็ข้ามมาหาฉันได้อย่างทันท่วงที ฉันเบ้หน้าใส่เขาอย่างสุดแสนเสียดายเมื่อไม่เห็นเพื่อนๆ ผู้ชายรูปหล่อของเขาข้ามถนนตามมาด้วย

            มาทำไม!” เจค็อบพูดด้วยเสียงที่สะบัดได้สัก 360 องศา

            มาหาพี่หมีไง ^_^”

            “อย่าเรียกฉันว่าหมี!”

            “ก็น่ารักออก พี่หมีพี่หมีๆๆๆ ฮ่าฮา

            และนี้ก็คือจุดอ่อนของเจค็อบ เขาจะไม่ชอบให้เรียกว่าหมี หากวันไหนเรียกมากๆ นี่ระเบิดลงได้เลยนะ แล้วฉันก็จะโดนด่าด้วย อยากบอกว่าเขาน่ะปากสุนัข ไม่แพ้ใครๆ นาทีนี้ใครไม่เคยโดนเขาด่าจะไม่มีวันรู้สึก

            หยุด! ฉันบอกให้หยุด

            นั่นไง! เจค็อบริ่มเดือดแล้ว ฉันนี้แฮปปี้มว๊ากกกก มาก และคำพูดต่อมาของเขาทำให้ฉันต้องหยุดโดยอัตโนมัติ

            ถ้าเธอไม่หยุดฉันจะเรียกเธอว่าน้องหมา

            “ฉันไมได้เป็นหมา หยาบคายที่สุด

            “แหม่! อย่างกะเธอเป็นกุลสตรีศรีสยาม พูดหมาทำเป็นว่าหยาบคาย

            “อย่าเรียกว่าหมาเถอะขอร้อง พลีสสสส

            “ทำไม! ทีธอยังเรียกฉันว่าหมีเลย

            “พอเถอะพี่พอ ฉันจะไม่เรียกพี่ว่าหมีแล้ว ฉันจะเรียกพี่ว่าพี่เหมือนเดิม

            “จัดว่าดี ว่าแต่มาทำไมนี่ ขยันเดินเนอะจากโรงเรียนตัวเองมาโรงเรียนผู้ชาย

            ไอผู้ชายปากมอม นั่นไงมันเล่นฉันแล้ว ฉันว่าแล้วถ้ามาหาเขาต้องโดนด่าอย่างน้อยสิบประโยค

            นี่พี่ เพื่อนพี่เขาไม่ข้ามมาหาพี่บ้างเหรอ

            เมื่อฉันพูดจบ เจค็อบก็ทำท่าเหมือนเพิ่งคิดอะไรออก เขาหันกลับไปโบกมือให้เพื่อนๆ ก่อนจะลากฉันออกไปจากสายตาของเพื่อนๆเขาทันที

            ใจร้ายอ่ะ ฉันมาเพราะเพื่อนพี่เลยนะ ทำไมพี่ไม่ให้ฉันได้ Talk กับพวกเขาบ้าง แง่ง

            พอเป็นเรื่องผู้ชายดูเธอมีความพยายามดีเนอะ

            “ทำไมล่ะ คนเราต้องมีความกระตือรือร้นสิ ทั้งกาย วาจา และใจฉันทำท่าสำรวมจิตใจเพื่อประกอบคำพูด

            “แล้ววันนี้เธอไม่พาน้องนางข้างเตียงมาด้วยเหรอ??”

            ใคร?” ฉันถามกลับไปอย่างสงสัย

            ก็เหล่าผองเพื่อนของเธอไง ทำไมวันนี้ไม่มาด้วย

            อ๋อก็พี่เป็นคนบอกเองนี่ ว่าถ้าฉันพาเพื่อนมาด้วยพี่จะไม่คุยกับฉัน

            “ปกติฉันก็ไม่อยากคุยกับเธออยู่แล้วล่ะ ตกลงมานี่มีเรื่องอะไรเจค็อบ

            ก็บอกแล้วไงว่าฉันมาหาพี่

            “พูดมาตรงๆ มาทำไม!”

            “ก็อยากเจอพี่กร พี่ก็รู้ว่าฉันชอบพี่กรทำไมพี่ไม่ให้ฉันได้อยู่กับเขาบ้างล่ะฉันทำเสียงงอนๆ เพราะถ้าเจค็อบไม่โบกมือบ้ายบายพี่กรก็คงข้ามมาหาฉัน

            “…” เจค็อบนิ่งเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่แวบหนึ่ง ก่อนจะพูดออกมาเมื่อสบตาแป๋วๆ ของฉัน แหม่ มาหาผู้ชายแรดนะเรา

            เท่านั้นแหละฉันถึงกับน้ำตาร่วง คนบริเวณนั้นต่างมองเจค็อบด้วยสายตาตำหนิ ฉันจะไม่หยุดร้องแน่ ฉันอ่อนไหวกับคำว่าแรด ยิ่งถ้าโดนผู้ชายด่ายิ่งเจ็บปวดทรมานแสนสาหัส

            เฮ้ย! ร้องทำไมวะเจค็อบพูดอย่างหัวเสียพร้อมทั้งพยายามดึงฉันให้ออกไปจากบริเวณนี้

            ก็พี่ว่าฉัน พี่พูดฮือๆๆๆ

            “ยัยบ้าเอ้ย ฉันด่าเป็นสิบๆ คำเธอไม่ยักจะร้อง แค่คำว่าแรดมันเจ็บขนาดนั้นเลยเหรอ

            เจ็บสิ!ฉันไปล่ะ ฉันไม่อยากคุยกับพี่แล้ว ฮือๆๆ ไอบ้า ไอหมีควายพูดจบฉันก็วิ่งหนีเขาไปทันที

            เธอก็บ้า ยัยหมานาโน

 

            “แล้วแกก็ด่าพี่เขาวาหมีควายเพื่อนสนิทฉันถามอย่างคาดคั้นฉันเลยพยักหน้าอย่างจำยอม

            ก็พี่เขาหาว่าฉันแรด

            “ก็สมควร!”

            “ไอ้เพื่อนบ้า!!”

            “แกจะอะไรนักหนากับคำว่าแร…”

            ฉันทำมือปางห้ามญาติใส่เพื่อนทันทีเมื่อได้ยินเสียงเตือนในโทรศัพท์

 

            Jacob say : ยัยหมา

            NaNo say : ฉันยังไม่อยากคุยกับพี่ตอนนี้ บาย

            Jacob say : เฮ้! ยัยนาโนวววววววว ทำไมต้องโกรธด้วยวะ

             

            ฉันเบ้ปากใส่โทรศัพท์ ทำให้ยัยคิตตี้เพื่อนสนิทของฉันรีบหยิบโทรศัพท์ของฉันไปดูทันทีเมื่อได้ยินเสียงแชทดังขึ้นอีกครั้ง ก่อนที่ชีจะยกมือปิดปากพลางยื่นโทรศัพท์มาให้ฉัน

            เฮ้ย!! นาโน กรทักแชทแกมาวะ นี่ๆ ดูดิ

             

            Kon rider say : สวัสดีครับJ

           

            “เฮ้ย! กรกร!!! พิมอะไรดีวะฉันมือสั่นแทบทำโทรศัพท์หลุดมือ

            ใจเย็นแก ใจเย็น ทักไปสิ เขาทักแกมานะคิตตี้ช่วยเตือนสติ

            เออๆ จริงด้วย

 

            NaNo say : สวัสดีค่ะ

            Kon rider say : เจค็อบบอกว่าเธออยากคุยกับเรา มีอะไรเหรอ

 

            อ้อ! ไอพี่หมีเป็นคนบอกนี่เอง แต่ไม่เป็นไรแค่นี้ก็ฟินจะตายชักแล้ว แต่จะพิมพ์ต่อยังไงดีล่ะ  นึกไม่ออกเลยอะ แต่ก่อนที่ฉันจะได้พิมพ์ข้อความส่งไปกรก็ส่งเข้ามาก่อน

 

            Kon rider say : เธอทะเลาะกับเจเหรอ

            NaNo say : เขาด่าฉัน

            Kon rider say : มันเสียใจนะ

            NaNo say : แล้วกรรู้ได้ไงว่าเขาเสียใจ เราว่าเขาน่าจะสะใจมากกว่านะที่ทำให้เราร้องได้น่ะ

            Kon rider say : เธอนี่มันไม่รู้อะไรเลย เธออยากรู้รึป่าวว่ามันเป็นอะไร คิดอะไร

           

            ฉันนั่งรอเวลาที่กรจะส่งแชทกับมา สถานะของเขาขึ้นว่ากำลังพิมพ์เหมือนจะลบไปครั้งหนึ่งและพิมพ์ขึ้นมาใหม่อีกครั้ง

 

            Kon rider say : บาย

 

            ไหนๆ ขอฉันดูหน่อยสิว่าแกแชทอะไรกับกรโห่ ไม่เห็นโรแมนติกเลย คุยแต่เรื่องเจค็อบคิตตี้ทำหน้าเสียดายเมื่อไม่เห็นข้อความหวานๆ เหมือนที่จินตนาการไว้

            อืม ว่าจะถ่ายช่องแชทไปอวดเพื่อนสักหน่อย แต่พอคุยแต่เรื่องแบบนี้เลยไม่อยากอวดเลยวะ 

 

            [Special talk : Jacob]

          กร แกจะทำอะไร ผมถามเพื่อนเสียงห้วน ดีที่ผมกดลบข้อความที่กรมันพิมพ์ทัน ข้อความที่บอกว่าผมรู้สึกยังไงกับเธอนาโน

            ก็จะพิมบอกนาโนไงว่านายรู้สึกยังไง…” กรสบสายตากับผม นายคิดว่าตัวเองเป็นพระเอกหนังเหรอ อยากให้เขาได้มีความสุขกับคนอื่นแล้วจะแอบดูอยู่ห่างๆ เหรอ

            “…”

            “ถ้าเป็นพระเอกแล้วเจ็บ ฉันว่านายมาเป็นตัวร้ายดีกว่า ทำอะไรสักอย่างสิคุยกับเธอให้เรียบร้อย

            “อืม ฉันขอเวลาสักหน่อยนะ

            “มีอะไรก็บอกฉันได้ งั้นฉันไปก่อนนะ

            ผมพยักหน้าให้เพื่อน ก่อนจะตรงกลับบ้านเพื่อไปทบทวนอะไรๆ ผมจะได้รู้ว่าควรเลือกทางไหนดี เพื่อให้ตัวเองไม่ต้องมาผิดหวัง

            ผมบอกได้ตรงๆ เลยว่าผมชอบนาโน ชอบตั้งแต่ตอนที่ไปปลูกป่าสามัคคี เธอเป็นผู้หญิงที่สดใส รอยยิ้มของเธอเหมือนดึงดูดโลกไปได้ทั้งใบ

            เธอไม่ได้สวยจนโลกต้องหมุนตามเธอ เธอเป็นผู้หญิงที่หน้าตาธรรมดาคงหาได้ดาษดื่น ไม่ได้ขี้เหล่แล้วก็ไม่ได้สวย แต่เธอมีเสน่ห์ซึ่งมันคอยแต่จะดึงดูดผมอยู่ตลอดเวลา

            เมื่อตอนนั้น เราได้ไปทะเลหลังจากไปปลูกป่าสามัคคี เธอใส่กางเกงเลซึ่งลมพัดกางเกงเธอให้ปลิวไหว ผมเหมือนโดนดูดให้เข้าใกล้เธอ ก่อนที่จะหลุดจากภวังค์เมื่อกางเกงเลของเธอที่ผูกไว้ไม่แน่นหลุดลงมากองกับพื้น โชคดีจริงๆ ที่เธอใส่กางเกงขาสั้นไว้ด้านใน ไม่อย่างนั้นอะไรๆ ของเธอคงออกมาทักทายกับเต่าทะเล

            ทันทีที่กางเกงหลุดเธอก็รีบมองไปรอบตัวว่าใครจะเห็นบ้าง แต่เมื่อเธอหันมาเจอผมก็ชี้หน้าผมเพื่อคาดโทษก่อนจะดึงกางเกงขึ้นมาใส่ตามเดิม

            พี่ชื่ออะไรเหรอนาโนเดินข้ามาถามผมเมื่อผ่านไปสักพักหนึ่ง

          ฮะ ว่าไงนะ…” ผมตกประหม่าเมื่อได้ยินเสียงหวานๆ ของเธอ

          ว้า แย่จังพี่ไม่ได้ดัดฟันนี่ เอ้อ! เมื่อกี้ฉันถามว่าพี่ชื่ออะไรส่วนฉันน่ะชื่อนาโน

          “นาโนอ้อ! ชื่อเจเจค็อบ

          หลังจากนั้นผมก็คุยกับเธอหลายๆ อย่าง เธอชอบถามถึงผู้ชายที่โรงเรียนของผม ผมเรียนอยู่โรงเรียนชายล้วนน่ะ รู้สึกว่าเธอจะมีความประทับใจกับผู้ชายโรงเรียนนี้ยกเว้นผม เพราะเธอบอกว่าชอบผู้ชายดัดฟัน

            จากที่คุยกันทำให้รู้ว่าเธอเป็นผู้หญิงขี้อวด เธอบอกว่าเคยเรียนภาษาฝรั่งเศสผมเลยขอให้เธอพูดให้ฟังสักคำ พอเธอพูดจบผมก็ยิ้มแก้มปริ เพราะมันเป็นคำเรียกหวานๆ ให้กับผู้ชายที่เธอสนใจ ผมถามว่าที่เธอพูดมันจริงรึเปล่าแต่เธอกลับส่ายหัวบอกกับผมว่าไม่รู้ความหมายของมัน ตอนนั้นผมโกรธจัดเลยด่าเธอเป็นภาษาฝรั่งเศสกลับไปแล้วก็เดินหนีออกมา

            เมื่อจบค่ายปลูกป่าสามัคคีผมก็ได้รับข้อความที่เธอด่าผมมากมายยาวเหยียด และนั่นทำให้เราได้คุยกันมาเรื่อยๆ เอ๊ะ! ไม่ใช่สิ ผมต้องบอกว่าด่ากันมาเรื่อยๆ ต่างหาก

            ตอนนี้ผมรู้แล้วล่ะว่าควรจะทำยังไงกับชีวิตดี

          [End talk : Jacob]

 

          Valentine day

          February 14, 20XX

            “แกๆ ดูคู่นั้นดิ รวยเวอร์อะ ซื้อช็อคโกแล็ตเป็นสิบๆ แท่งน้านนน ดอกไม้ค่ะดอกไม้

            “โฮ้! น่าอิจฉาอะ เดี๋ยวตอนเย็นไปเดินหน้าโรงเรียนชายล้วนกัน เผื่อจะได้สักดอกสองดอกฉันพูดกับยัยคิตตี้

            มันเป็นปกติในวันวาเลนไทน์น่ะ ฉันกับคิตตี้จะชวนกันมองเพื่อนๆ ที่มีความรัก ทุกคนที่มีรอยยิ้ม มันน่าอิจฉานะ บางคนไม่ได้สวยสดงดงามแต่มีความรักที่ยิ่งใหญ่ บางคนก็เรียนด้วยกันมาหลายปีแต่ก็บอกรักกันหน้าตาเฉย ส่วนบางคนก็ไม่กล้าคงแอบรักแอบชอบกันต่อไป บางครั้งมันก็ตลกนะที่เรามองเห็นความเป็นไปของคนนู้นทีคนนี้ทีแต่มองไม่เคยเห็นอนาคตของตัวเอง

            ก็ถ้ารู้ว่ากรเดินเข้ามาหาในห้องเรียนฉันคงจะทำให้ตัวเองดูดีมากกว่านี้

          เพื่อนๆ ทั้งห้องหยุดชะงักเมื่อเห็นเด็กโรงเรียนชายล้วนเข้ามาในห้อง หลายคนพากันจับกลุ่มซุบซิบสลับกับมองไปที่กร

            นาโนเธอชอบผู้ชายดัดฟันเหรอ

            กรถามมาซึ่งฉันก็พยักหน้าเพื่อตอบเขา ก็ฉันชอบผู้ชายดัดฟันนี่แล้วกรก็ดัดฟันด้วย แต่เอ๊ะ! ตอนนี้เขาไม่ได้ดัดฟันแล้ว

            “นายมานี่ได้ไงเหรอฉันถามเขา ในใจเริ่มสั่นเพราะความเขินอาย แต่ก็แปลกใจกับท่าทางของเขา

            มากลับหมีน่ะ

            “หมี…” ฉันถามกลับเสียงเหม่อ ก่อนจะใจเต้นแรงเมื่อเห็นมาสคอตหมีลิลัคคุมะเดินเข้ามาในห้อง

          นี่ดอกไม้ของเธอ ช่วยรับเอาไว้หน่อย แล้วก็อ่านการ์ดด้วยกรยื่นดอกไม้หลากหลายสีสันแต่ดูแพงและหรูหราให้ฉัน

            ในการ์ดเขียนคำบางอย่างที่คาดว่าเป็นภาษาต่างประเทศ ไม่ใช่อังกฤษ แต่ก็ดูคุ้นๆ อยู่

            คืออะไรหรอ ฉันไม่เข้าใจ

            “มีผู้ชายอยากบอกรักเธอ ช่วยซึ้งหน่อยนะ เพื่อนฉันพูดไม่ค่อยเก่ง

            ฉันตื่นเต้นรู้ว่าใครอยู่ในมาสคอต และก็ต้องตกใจเป็นเท่าตัวเมื่อหัวมาสคอตถูกถอดออกจนเห็นเขา

            เจเจค็อบ นายทำอะไรน่ะ

            “จะบอกรักหมา!!” เจค็อบตะโกนเสียงดัง ทำให้ฉันสะดุ้งตกใจ

            ฉันจะวิ่งหนีเพราะไม่รู้จะทำตัวยังไงแต่ก็โดนเพื่อนดักทางเอาไว้ไม่ให้ไปไหน

            “พี่พูดอะไรน่ะ ตลกละฉันพูดพลางหัวเราะแห้งๆ

            “ไม่ตลกเจค็อบพูดเสียงจริงจัง

            พี่หมี…”

            ยัยน้องหมา เธอไม่รู้เหรอว่าทำไมฉันถึงชอบด่าเธอ ทำไมไม่รู้ว่าฉันอยากคุยกับเธอบ่อยๆ เธอนี่มัน…”

            “ทำไม ฉันทำไม

            “ก็ไม่ทำไม แค่อยากบอกตามที่เขียนในการ์ด

            ฉันก้มลงมองการ์ดที่ติดมาในช่อดอกไม้ก่อนจะส่ายหัวให้เขา

            โทษที ฉันอ่านไม่ออก

            “ตกลงเธอเคยเรียนภาษาฝรั่งเศสจริงหรือป่าวเนี้ย ฉันบอกรักเธอนะยัยน้องหมา

            “ฮะฉันและเพื่อนทั้งห้องพากันตกใจ บางคนก็เดาออกว่าเหตุการณ์จะเป็นยังไง และฉันก็ยิ่งกว่าตกใจเมื่อเห็นว่าเจค็อบใส่เหล็กดัดฟัน

            ไม่เจอกันนานพี่ดัดฟันแล้วเหรอ

            “ก็เธอชอบนี่ ใช่มั้ยล่ะ

            “…” ฉันเงียบเพราะไม่รู้จะตอบยังไง ในใจมันกระโดดไปไกลเพราะจริงๆ ฉันก็ชอบเขานะแต่เราด่ากันบ่อยเกินไปฉันเลยคาดเดาเอาว่าเขาคงไม่ค่อยชอบขี้หน้าฉัน

            เธอรัก เหมือนฉันรึป่าว

            “ก็…” ฉันหันไปมองรอบห้อง ก่อนจะกระซิบใส่หูเจค็อบ รัก

            “ดีมากยัยหมาน้อย

            “ไอพี่หมีควายยยยยยยย

            เรารักกันดูง่ายดีเนอะ แล้วทำไมต้องทำให้ยากละ

            รักกันก็บอกไปเลยสิ

 

=========== End ========== 

 

 

 

 

 

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Bi-arez/ดาวเรือง จากทั้งหมด 5 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

"รักกกกกกกก"

(แจ้งลบ)

เรื่องนี้เป็นเรื่องที่อ่านเมื่อไหร่ก็รู้สึกไปกับนาโน นางเอกสาวผู้น่ารัก และพระเอกจาค็อบที่ออกจะตามใจและตามตื๊อนา... อ่านต่อ

เรื่องนี้เป็นเรื่องที่อ่านเมื่อไหร่ก็รู้สึกไปกับนาโน นางเอกสาวผู้น่ารัก และพระเอกจาค็อบที่ออกจะตามใจและตามตื๊อนาโน ถึงแม้ปากจะเสียไปหน่อยแต่จาค็อบก็ห่วงใยแะเอาใจใส่นาโนมาก ออกแนวหึงนาโนด้วยซ้ำไป แหม่ๆพ่อพระเอกจอมปากแข็งไม่ยอมสารภาพรักกับเค้าไปตรงๆ ชอบตอนจบที่จาค็อบแต่งมาตคอสมาเซอร์ไพรส์อ่ะ ฉากนี้ฟินสุดๆไปเลย ย่อ

228391222 | 16 มี.ค. 59

  • 0

  • 0

คำนิยมล่าสุด

"รักกกกกกกก"

(แจ้งลบ)

เรื่องนี้เป็นเรื่องที่อ่านเมื่อไหร่ก็รู้สึกไปกับนาโน นางเอกสาวผู้น่ารัก และพระเอกจาค็อบที่ออกจะตามใจและตามตื๊อนา... อ่านต่อ

เรื่องนี้เป็นเรื่องที่อ่านเมื่อไหร่ก็รู้สึกไปกับนาโน นางเอกสาวผู้น่ารัก และพระเอกจาค็อบที่ออกจะตามใจและตามตื๊อนาโน ถึงแม้ปากจะเสียไปหน่อยแต่จาค็อบก็ห่วงใยแะเอาใจใส่นาโนมาก ออกแนวหึงนาโนด้วยซ้ำไป แหม่ๆพ่อพระเอกจอมปากแข็งไม่ยอมสารภาพรักกับเค้าไปตรงๆ ชอบตอนจบที่จาค็อบแต่งมาตคอสมาเซอร์ไพรส์อ่ะ ฉากนี้ฟินสุดๆไปเลย ย่อ

228391222 | 16 มี.ค. 59

  • 0

  • 0

3 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 15 มีนาคม 2559 / 23:44
    น่าร๊ากกกกกกกกกอ่ะ
    เขินแทนนาโนเลยอ่ะ
     

    ปล.เจ้าของกระทู้แต่งได้น่ารักจัง
    ปูเสื่อรอค่ะ  มีภาค2ต่อมั้ย
    #3
    0
  2. #2 gartoon
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2558 / 20:46
    น่าร๊ากกกกกกก

    พี่หมี กับ น้องหมา

    #สุดท้ายนั้นก้ลงเอยกัน

    เกลียกอะไรเค้าว่าจะได้อย่างนั้น

    เก่งมากกกกกกเลยนะ

    คนแต่งสนุกง่ะ
    #2
    1
    • 16 มีนาคม 2559 / 00:12
      อยากให้ชีวิตจริงเป็นแบบนี้บ้างจัง
      #2-1
  3. #1 dark villa
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:20
    เอออ ช่างคิดน้ะไรต์ 555555 คุ้นๆเหมือนห้องเราโนะ ฮา 555 ฮายัยน้องหมา น่ารักกุ๊งกิ๊งเอฟวรีติ่งจิงกะเบลมากเลอ

    โธ่ เจค็อบชอบหมาหรอ ว้าย// โดนนาโนตบ ชอบเรื่องแนวนี้ ใสๆ ดี เค้าเป็นคนโลกสวย สีชมปู 5555 อ่านแล้วแก้เครียด เหมาะอย่าวยิ่งสำหรับคนมีความรักแบบเรา ฮิ้ววววว ขอบคุณมากกกกก อัพบ่อยๆ นะ จุ้บ
    #1
    0