โฉมงามกับปืนลูกซอง[Beauty&a shot gun] - นิยาย โฉมงามกับปืนลูกซอง[Beauty&a shot gun] : Dek-D.com - Writer
×

    โฉมงามกับปืนลูกซอง[Beauty&a shot gun]

    โดย Espresso!999

    ความหวังทั้งหมดขณะนี้ของฉัน คือให้ผู้อ่านของฉันหลุดเข้าไปในโลกที่คำพูดไม่สามารถจะเข้าถึงได้ แต่ทุกความรู้สึกที่ฉันสาดสะท้อนมันเข้าไปจะซึมผ่านสายตาของคุณไปช้าๆ . ESPRESSO1999

    ผู้เข้าชมรวม

    209

    ผู้เข้าชมเดือนนี้

    5

    ผู้เข้าชมรวม


    209

    ความคิดเห็น


    2

    คนติดตาม


    0
    จำนวนตอน :  4 ตอน
    อัปเดตล่าสุด :  14 ก.ค. 57 / 00:31 น.

    อีบุ๊กจากนิยาย ดูรายการอีบุ๊กทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...
    ตั้งค่าการอ่าน

    ค่าเริ่มต้น

    • เลื่อนอัตโนมัติ

     

     

    เงาจากร่างบางระหงส์ของสตรีวันยี่สิบกลางๆ ที่ก้าวขาฉับในตรอกแคบๆอันรายล้อมด้วยตึกครึ่งปูนครึ่งไม้ยุคปลายๆปี1940 สายฝนที่ประกอบด้วยฝนเม็ดใหญ่ๆนับล้านๆเม็ดยังคงสาดเทสู่พื้นเสียงดั่งฉ่าและกระทบกับหลังคานับร้อยนับพัน ฝีเท้าของเธอดูเนิบนิ่งลงชั่วครูก่อนจะข้าวขาฉับๆต่อไปด้วยความเร็วเท่าเดิม ชุดกราวด์สีขาวที่เปียกชุ่มถูกกระพือขึ้นเล็กน้อยจากลมแรงๆที่พัดมา เธอดูเหมือนไร้ความกลัวใดๆกับบรรยากาศรอบข้างเธอที่เปลี่ยวมืดเกินกว่ามนุษย์คนใดจะออกมากรีดกรายในยามวิการณ์เช่นนี้ถึงแม้มันแค่สองทุ่มสิบสองนาทีแต่หมู่เมฆมหาศาลเบื้องบนที่บดบังให้ฟ้ามืดสนิทกับผู้ตนที่อยู่ในตึกกันจนหมด  ตายตาคมกริบจ้องมาที่เธออย่างไม่ลดละ ขายาวๆถูกสาวไปข้างหน้าเรื่อยๆโดยทิ้งระยะห่างไว้พอสมควร แต่ฝีเท้าหนักๆนั่นก็ไม่ไกลเกินกว่าที่เธอจะได้ยินเสียง..แต่เธอก็ยังคงก้าวเดินต่อไปปกติ เขาเร่งฝีเท้าเพียงเล็กน้อยเพื่อให้ทันฝีเท้าที่ดูปกติ แต่มันก็ใช่ว่าจะช้าเสียเมื่อไหร่...... เธอเดินเร็วชะมัด! เข้าเข้าใกล้เธอจนได้ยินเสียงฝีเท้าของกันและกันอย่างชัดเจน เขาเฝ้ามองเธอและเดินตามเธอมาตั้งแต่โรงพยาบาลและตั้งใจเพียงว่าจะเดินมาดูเธอถึงขอบรั้วบ้านเพียงเท่านั้น แต่แค่ชั่วพริบตา ร่างสูงก็ทรุดฮวบลงที่พื้นทันที ความรู้สึกของเขาราวกับถูกควายป่าทั้งฝูงชน เพราะอะไรน่ะหรือ ก็ขาขวาเรียวๆของเธอที่ฟาดลงมาที่สีข้างลำตัวดัง ฟั่บ! ครั้งเดียวเท่านั้น ย้ำว่า ครั้งเดียวที่ทำเขากองอยู่กับพื้น

      

    'ผับผ่าสิ!...สาบานว่านั่นขาผู้หญิง' ความคิดของเขาแล่นพล่านในสมองพร้อมๆกับความจุกสาหัส องศาที่ขาฟาดมามันดูงดงามราวกับนักมวยไทยหรือนักยูโดอะไรเทือกนั่น ดูเหมือนเธอถูกฝึกมาอย่างดี มันดูช่ำชอง เชียวชาญ และเอ่อ...โคตรเจ็บ

     

     ลมหายใจกระตุกหนักๆ จากการจุกอย่างรุนแรง เขาพยายามหายใจให้เป็นปกติ มือเรียวสวยคว้ามีดออกมาจากชุดกราวด์สีขาวที่เปียกปอน ร่างบางเข้าคร่อมที่ร่างสูงที่หายใจโรยริน มีดถูกง้างขึ้น

     

     "แกเป็นใคร!"

     

    ทุกคอมเม้นและทุกโหวตคือกำลังใจ ขอบคุณนักอ่านทุกท่านจากใจค่ะ
    ESPRESSO!999

    ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    อีบุ๊ก ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    ความคิดเห็น