ช่อพราว
รักมันดีขนาดไหนเหรอ ถึงเฝ้ามองหา เฝ้ารอให้ใครสักคนเข้ามาเติมเต็ม ถ้ารักคนที่ไม่สมควรรัก มันจะมีโอกาสไหมที่เราจะได้รับความรักจากเขาคนนั้น ...หวังเสมอ
ผู้เข้าชมรวม
46
ผู้เข้าชมเดือนนี้
0
ผู้เข้าชมรวม
ข้อมูลเบื้องต้น
คุณแน่ใจว่าต้องการคืนค่าการตั้งค่าทั้งหมด ?
สายลมพัดพา กลิ่นดอกไม้นานาช่วยให้เราลืมวันเวาลา นานเท่าไหร่แล้วที่เราใช้ชีวิตมีความสุขในทุกๆวัน อยู่กับครอบครัว หน้าที่การงานดี ยิ้ม หัวเราะ เที่ยว กินอาหารอร่อย ทุก ๆ อย่างดีไปหมด ชีวิตคนเราก็ควรพอใจได้แล้ว
แต่ทุกครั้งที่จะหลับตานอนในทุก ๆ คืนกับเหมือนมีสิ่งหนึ่งที่ขาดหายไป พยายามคิดทบทวนว่าสิ่งไหนกันที่เรายังขาด สิ่งที่เราเป็นเขาเรียกว่าอะไรนะอาการแบบนี้ คิดย้ำ ๆ วนเวียนอยู่กับความรู้สึกที่ดิ่งลงไป จนสุดท้ายก็พบ….
อาการที่เรากำลังเป็น ก็คือ ความเหงา มันกำลังกัดกินตัวเราให้เล็กลง ในยามค่ำคืนที่เงียบเหงา มันช่างเหงาจนไม่อยากอยู่ต่อแล้ว …
แต่การจะรักใครสักคน มันช่างยากเหลือเกิน
ผลงานอื่นๆ ของ ฉันทัช ดูทั้งหมด
ผลงานอื่นๆ ของ ฉันทัช
ความคิดเห็น