ํYaoi Online รักนายหมดทุกคน

ตอนที่ 6 : PLAY GAME 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,186
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 52 ครั้ง
    1 มิ.ย. 57

            เอาละเรามาคุยกันเรื่องงานก่อนดีกว่า เช็ดน้ำตาของเธอด้วยคาออสว่าเมื่อเห็นเรนโชมีน้ำตาตลอเอ่อปริ่มที่ดวงตา 

 

            เรนโชเช็ดน้ำตาตัวเองเงียบๆ ไม่คิดเหมือนกันว่าตัวเองจะเซนซิทีฟได้ขนาดนี้  แค่คำพูดเดียวที่คิดลึกไปเอง แถมนายท่านก็ดูไม่ยี่ระอะไร

 

            ก่อนอื่น ฉันขอถามรายละเอียดนิดหน่อย ปกติเธอจะออนไลน์กี่วัน

 

            8 วันฮะ

 

            โอเค ฉันคาดว่ามาเอลน่าจะมีเกริ่นรายละเอียดคร่าวๆบ้างแล้ว...คาออสหยุดพูด มองเรนโช

 

            ฉันจะให้เธอทำงานในโกดังของเรา ทำครึ่งวันเช้าในทุกวันที่เธอออนไลน์ หน้าที่ คือ คอยจัดสินค้าให้ครบตามใบสั่งซื้อ เช็คสินค้าในสต็อกว่ายังอยู่ครบหรือเปล่า และอาจให้ไปส่งสินค้าบ้างเป็นบางครั้ง โดยฉันจะให้เงินเธอ 30,000 เบลู/เดือนโดยจะโอนผ่านระบบ แต่ถ้าออกไปข้างนอกก็จะให้ค่างานเพิ่มขึ้น ตกลงไหม

 

            แล้วก็เรื่องอาหาร ที่นี่เรามีโรงอาหารกลาง เธอไปทานได้ฟรี เดี่ยวจะมีคนพาเธอไปเรียนรู้งานและแนะนำเธอในเรื่องอื่นๆ

 

            อีกนิด เวลาทำงานจะใส่ชุดยูคาตะสีเทายาว ฉันเพิ่มให้เธอแล้ว ถ้าเธอกลับห้องก็จะเห็นมัน

 

            ฮะเรนโชไม่รู้จะตอบว่าอะไร เพราะดูคาออสเป็นการเป็นงานกว่าปกติ เลยได้แต่เกร็ง

 

            หลังจากตอบไป  ทุกอย่างก็เกิดความเงียบจนเรนโชอึดอัดเพราะคาออสเอาแต่จ้องหน้า

 

            ไม่มีคำถามหรอ?”ในที่สุดคาออสก็ยอมแพ้ เป็นฝ่ายพูดก่อน

 

            คือ ตอนนี้ยังคิดไม่ออกฮะ แต่ถ้ามีผมขอมาถามทีหลังได้รึเปล่าเรนโชตอบ

           

            คาออสนิ่งไปก่อนตอบ

 

            ก็ได้ ฉันจะแอดเป็นเพื่อนกับเธอ ไม่เข้าใจอะไรก็ถามมาว่าแล้ว คาออสก็แอดเป็นเพื่อนกับเรนโข

 

            แหวนของคาออสดูทรงพลังเป็นอย่างมาก หัวแหวนทำมาจากเพชรเม็ดงาม ตัวหัวแหวนนั้นมีมังกรที่ทำจากทองคำและอัญมณีนานาชนิดขดวนอยู่ ที่เด่นชัดคือดวงตามังกรสีแดงเพลิงที่มาจากทับทิมเม็ดเล็กแต่น้ำงาม 

 

            บางครั้งเรนโชก็รู้สึกว่าเจ้ามังกรตัวนี้มันเคลื่อนไหวได้ และจับจ้องมองมาเหมือนสแกนข้อมูล

 

           

            อ้อ ตอนนี้ผมมีคำถามหนึ่งฮะ ขอถามได้ไหมเรนโชถามอย่างเจียมเนื้อเจียมตัว

 

            ว่ามา

 

            แล้วตำแหน่งคนรับใช้ที่นายท่านให้ผมคราวก่อนละครับ

 

            ก็ยังเป็นอยู่ ตอนบ่ายเธอก็ยังว่างอยู่นิ

 

            อ้อ ครับ

 

            งั้น ผมไปได้แล้วใช่ไหมเรนโชถามเมื่อได้ยินเสียงเคาะประตูและเห็นเงาคนที่หน้าประตู

 

 สงสัยจะเป็นคนที่คาออสเรียกตัวมา

 

            เดี๋ยวคาออสดึงมือเรนโชไว้เมื่อเรนโชกำลังจะลุกขึ้น แรงดึงทำให้เรนโขเสียหลักถลาเข้าหาอกแกร่งของคาออส ซึ่งอีกฝ่ายก็รับไว้อย่างดี เมื่ออยู่ในอ้อมกอด เรนโชก้อึกอัก ใจเต้นแรงเมื่อได้กลิ่นกายของคาออส 

 

            คาออสสบตาเรนโชก่อน จากนั้นก็ก้มลงประทับตราร้อนที่ริมฝีปากนิ่ม  ความร้อนส่งผ่านทางปลายลิ้นเลียบเลียทางภายนอก ดูดดุนกลีบปากสวยบังคับให้อีกฝ่ายเปิดปาก  ทุกอย่างรวดเร็วเกินกว่าที่เรนดชจะตั้งตัว  รู้อีกทีตอนนี้ก็กำลังแลกลิ้นกับนายท่านซะแล้ว

 

            ลิ้นอ่อนนิ่มพยายามตอบรับความเชี่ยวชาญของอีกคน ความไม่ประสีประสา  แต่ทำให้อีกคนยังพึงพอใจ คาออสกวาดลิ่มชิมรสหวานไปทั่วโพรงปากนุ่ม ไล้สัมผัสไปตามซี่ฟัน สำรวจให้ทั่ว  เสียงจ๊วบจาบดังขึ้นเป็นระยะเมื่อคนตัวโตบังคับจูบอย่างร้อนแรงจนคนตัวเล็กกว่าแทบกลืนน้ำลายไม่ทัน จนหยาดน้ำหวานไหลออกมาตามมุมปากสวย แต่คาออสก็ตามเก็บกลับแลกลิ้นพันเป็นเกรียว

 

            เรนโชรู้สึกเหมือนจะขาดใจตาย จูบกับฟุนก็แล้ว มาเอลก็แล้ว แต่ก็ไม่มีของใครจะร้อนแรงและดุดันได้เท่านี้มาก่อน และครานี้แลดูจะไม่ปรานีเช่นคราวก่อนอีกแล้ว มือเล็กกำสาบเสื้อของคาออสไว้แน่นเพื่อพยุงตัวเอง เพราะแค่จูบเดียวก็แทบจะหมดแรง

 

            แฮกๆเรนโชถึงกับหอบหน้าแดงเมื่อคาออสยอมถอนจูบ

 

            นึกว่าจะจูบเก่งกว่าคราวก่อนซะอีก เห็นว่าจูบกับฟุนและมาเอลมาแล้ว แต่ก็ยังไม่ประสีประสาเหมือนเดิมคาออสพูด ใช้หัวแม่มือของตัวเองเกลี่ยริมฝีปากแดงที่บวมเจ่อขึ้นมา

 

            นายท่านรู้เรนโชเผลอหลุดปาก มองคาออสอย่างตะลึง

 

            สำหรับที่นี่ ฉันรู้ทุกการเคลื่อนไหว

 

            แล้ว...เรนโชไม่รู้จะพูดอะไรต่อ คาออสจะต่อว่าเรนโชว่าร่านเหมือนฮันรึเปล่า เรนโชก็รู้ดีว่าสิ่งที่ตัวเองทำในไม่ดี แต่ก็มีความจำเป็นจริงๆที่จะต้องชนะภารกิจนี้ให้ได้

 

            ก็จะให้ว่าอะไรละ นั่นมันภารกิจของเธอ แต่แค่ขอเตือนว่า ฉันจีบยากหน่อยนะและฉันชอบคนเอาใจและเชื่อฟังคำสั่ง ถ้าฉันเป็นหนึ่งในภารกิจของเธอก็จงจำไว้

 

            เรนโชหน้าซีด

 

            เป้าหมายรู้ตัวแล้ว

 

            รู้ได้ยังไง

 

            และที่คาออสพูด นั่นหมายถึง อนุญาติให้เรนโชจีบได้ใช่ไหม

 

            และอีกอย่าง...คาออสก้มลงมากระซิบข้างหูเรนโช

 

            ถ้าอยากให้ฉันประทับใจมากๆ เธอต้องเก็บครั้งแรกไว้ให้ฉันคาออสพูดจบก็กัดใบหูของเรนโข ดูดดุนอย่างกลั่นแกล้ง เมื่อรู้ว่ามันเป็นจุดอ่อนของเรนโช

 

 

            ฉันจะรอดูว่าเธอจะทำได้ไหม ถ้าได้ การออนไลน์ครั้งหน้า ฉันจะทำให้เธอเป็นของฉันสิ้นเสียงคาออส คาออสก็ก้มลงประตาร้อนที่ริมฝีปากอวบอิ่มอีกครั้ง จึงค่อยส่งเรนโชออกไปนอกประตู

 

           

 

 

 

 

 

            คนที่ยืนรออยู่ข้างนอก เป็นเด็กหนุ่มน่าตาน่ารักเหมือนกันแต่สูงกว่าเรนโชและมีเนื้อมีหนังมากกว่า ส่วนที่โดดเด่นคือ ผมสีม่วงเป็นประกายและลักยิ้มที่ปรากฏพร้อมรอยยิ้มด้วย

 

            สวัสดี นายเรนโช สินะ

 

            ครับ คุณ...

 

            ฉันชื่อ ลี่วา ยินดีที่ได้รู้จัก

 

            เช่นกันครับเรนโชตอบกลับ พวกเราคุยกันหลังจากเดินออกมาจากห้องของนายท่านมาไกลในระยะหนึ่ง

 

            โอ้ย..ไม่ต้องมารยาทมากขนาดนั้นก็ได้ เพื่อนกันลี่วาโวยวาย ซึ่งเรนโชก็ยอมแต่โดยดี

 

            ภารกิจนาย คือ นายท่าน หรอลี่วาเริ่มประเด็นทันที

 

            ก็ใช่ครับเรนโชตอบ แต่ไม่บอกทั้งหมด

 

            ยากหน่อยนะลี่วาบอก

 

            ทำไมหรือครับเรนโชถามต่อ

 

            ก็คู่แข่งนายนะสิ น่ากลัว แถมนายท่านนะไม่รักใครจริงหรอก จะว่าไปนายได้เทียบเชิญสีขาวยังลี่วาถาม โดยเรนโขทำหน้างง

 

            ยังสินะ จะบอกไว้ในฐานะที่อยู่มานาน

 

            นายท่านนะ มีเด็กในสต็อกเยอะ อ้อ แต่ตอนนี้แทบไม่มีละ ถือว่าโชคของนาย เพราะฉะนั้นเมื่อก่อนจึงต้องมีการจัดการ เวลาที่นายท่านต้องการใคร นายท่านจะส่งเทียบเชิญเป็นจดหมายแบบจีนนะ จดหมายเป็นสีขาวใช่ม้า พวกเราก็เลยเรียกว่า เทียบเชิญสีขาว

 

            ซึ่งเมื่อได้รับก็ต้องทำตาม ตามวันเวลาที่ระบุไว้ในจดหมาย แต่นายท่านก็ดีอยู่อย่างนะ ไม่ใช่ว่าเลือกใครก็ได้ ส่วนใหญ่นายท่านจะเลือกจากคนที่เต็มใจและมีภารกิจเป็นนายท่าน

 

            แล้วนายท่านรู้ได้ไงว่าใครมีภารกิจเป็นนายท่านเรนโชถามอย่างสงสัย ที่จริงก็รู้สึกสงสัยตั้งแต่ในห้อง

 

            ลี่วามองซ้ายมองขวาก่อนกระซิบบอกเรนโช

 

            เค้าลือกันว่า นายท่านมีไอเทมตรวจสอบนะ

 

            ลี่วาอยู่มานานแค่ไหนแล้ว รู้เยอะจังเรนโชถามลี่วา

 

            ก็เกือบปีแล้วละลี่วาตอบ ยิ้มกว้างพลางชี้ให้เรนโชจำทางเดินต่างๆ

 

            อ้อ ขอเตือนไว้หน่อยนะ คู่แข่งนายนะ มีฉายา สวยอรสรพิษ เพราะตั้งแต่เข้ามานายนั่นกำจัดคู่แข่งออกไปหมด

 

            กำจัดยังไงเรนโชถามซื่อ

 

            ฆ่าทิ้งไงลี่วาตอบเสียงเย็น เรนโชถึงกับอึ้ง

 

            ทำหน้าอึ้งแบบนี้ แสดงว่ารู้กฎของเกมไม่หมดนะสิ แต่ก็นะข้อมูลส่วนนี้คนทั่วไปไม่ค่อยรู้สักเท่าไหร่ด้วยหรืออันที่จริงไม่ใส่ใจก็ไม่รู้ เกมนี้ไม่ใช่เกมออนไลน์ทั่วไปแบบเก็บเลเวลอะไรเทือกนั้น ที่ตายแล้วเลเวลจะลด ที่นี่ YAOI ONLINE แตกต่าง เพราะระบบสร้างเกมเหมือนจริง มีได้ชีวิตเดียว

 

            ดังนั้น ถ้าแพ้ในศึกรัก ตัวตนนายจะต้องหายไป

 

            ลี่วาพูดเสียงเยียบเย็นจนทำให้เรนโชหวาดกลัว เกมนี้มีเบื้องหลังที่น่ากลัวมากกว่าที่คิด เพราะภารกิจที่ยาก ผลตอบแทนเลยสูง

 

            แต่ระบบก็ไม่ใจร้ายขนาดนั้นนะ ในกรณีที่โดนฆ่าทิ้ง ถ้านายตายเสร็จ ระบบก็จะถามว่าต้องการภารกิจเดิมไหม ถ้าต้องการนายต้องจ่าย ระบบก็จะให้ภารกิจเดิมนายแต่จะให้เปลี่ยนชื่อ หน้าตา เปลี่ยนที่มาก็แค่นั้น เหมือนทำตัวตนนายใหม่ หรือไม่ก็เลือกภารกิจใหม่แบบที่สามารถเลือยได้เอง พร้อมของรางวัลปลอบใจลี่วาหันมาพูดยิ้มเหมือนเดิม

 

            แล้วลี่วารู้ได้ยังไงเรนโชถามแบบกล้าๆกลัวๆ

 

            ก็เพื่อนฉันโดนมันฆ่าทิ้งนะสิดวงตาของลี่วาวาวโรจน์

 

            แล้วนายท่านรู้รึเปล่าเรนโชถาม

 

            ไม่รู้เหมือนกันว่ารู้รึเปล่า แต่อย่างว่าเด็กนายท่านเยอะอย่างที่บอกไป อีกอย่างนายท่านไม่รักใครจริง นายท่านไม่สนหรอกลี่วาตอบ

 

            อันที่จริง เกมนี้ส่วนน้อยนะจะฆ่ากัน แต่ก็ถือว่าเป็นโชคของเพื่อนฉันอย่างนะที่โดนฆ่าทิ้ง เพราะหลังจากนั้นเพื่อนฉันก็เลือกทำภารกิจใหม่ แล้วดันทำภารกิจสำเร็จพ่วงด้วยสามีอีก 4 คนลี่วายิ้มและหัวเราะ

 

            ใช่คนที่ทำสถิติสูงสุดในเกมตอนนี้รึเปล่าเรนโชถามเพราะรู้สึกว่าเคนอ่านข้อมูลผ่านตามา

 

            อ้อ ใช่ๆ สุดยอดไปเลยใช่ม้า กลายเป็นว่าดีกว่าฉันที่ตามจีบมาเป็นปีแต่ยังไม่สำเร็จ เอ้อ...ในฐานะที่เราเป็นเพื่อนกัน ฉันจะไม่พูดว่าภารกิจนายคือใคร นายจะได้ปลอดภัยในระดับหนึ่ง แต่ถ้านายได้เทียบเชิญสีขาวเมื่อไหร่ มันรู้แน่ลี่วาพูด

 

            //หมายถึง การออนไลน์ครั้งหน้า ผมอาจจะมีสิทธิ์ตายได้ใช่ไหม//เรนโชคิดในใจ

 

            จีบก็ต้องจีบ

 

            แต่เสี่ยงตาย เสี่ยงเสียภารกิจทำไงดี

 

            เรนโชเงียบ คิดอย่างหนักใจ

 

            แล้วเค้าที่ว่า ชื่ออะไรอะลี่วาเรนโชถาม เก็บข้อมูลไว้ก่อน

 

 

            เบลดอน

 

 

            เห็นว่าชื่อ มาจาก เบลล่าดอนน่า ดอกไม้พิษจากยุโรป

 

 

 

 

            เรนโชพยักหน้าหงึกหงัก  ศัตรูคนแรกในเกมช่างน่ากลัวยิ่งนัก

 

 

แต่เรนโชแอบมีคำถามคาใจ ก่อนจะรวบรวมความกล้าถามออกไป

 

 

            แล้วภารกิจของลี่วาคือใคร

 
 

             ของฉันหรอ...

 

            นายท่านราฟานะลี่วาตอบและยิ้มแบบสบายๆ

 

            เรนโชแอบหน้าซีด นายท่านราฟาก็เป็นหนึ่งในภารกิจของเรนโชเหมือนกัน  แต่ลี่วาก็เป็นคนดี  เรนโชไม่อยากหักหลังใคร ยิ่งถ้าลี่วามารู้ทีหลัง  ลี่วาต้องโกรธมากแน่ๆ

 

 

            แล้วเป็นไงบ้างเรนโชถามเสียงเบา

 

 

            ก็ดี หล่อ เก่ง เงียบๆ โลกส่วนตัวสูง เข้าถึงยาก ตามหาก็ไม่ค่อยเจอ จีบมาเป็นปียังไม่ใจอ่อนเลย ว่าจะยกเลิกภารกิจแล้วไปเสี่ยงภารกิจใหม่ เผื่อจะโชคดีเหมือนเพื่อนบ้างลี่วาบ่นให้เรนโชฟัง

 

            เรนโชแอบถอนหายใจ

 

            แต่ก่อนจะไป ฉันจะอยู่ช่วยนายจากเบลดอนก่อน คราวก่อนฉันช่วยเพื่อนฉันไว้ไม่ได้ คราวนี้ฉันจะช่วยนายเองลี่วาพูด เรนโชยิ้มรับ

 

            ลี่วาเป็นคนดีจัง

 

            ก็ดีเฉพาะคนที่อยากจะดีด้วยเท่านั้นแหละลี่วาตอบ

 

            จากนั้น เราก็คุยกันอีกเล็กน้อย จนในที่สุดก็ถึงโรงเก็บสินค้า  จากนั้นลี่วาก็สอนตั้งแต่แสกนนิ้วที่หน้าประตู ระบุเวลาเข้าออกงาน และพาเข้าไปภายใน

 

 

            ภายในมีขนาดใหญ่กว่าภายนอกมาก  สินค้ามีมากมายถูกจัดเรียงในชั้นวางอย่างเป็นระเบียบ โดยชั้นวางแต่ละชั้นก็แตกต่างกันไปตามแต่ชนิดของ  นอกจากนั้น ยังมีคนทำงานเดินผ่านไปมา

 

 

            ลี่วาเริ่มสอนงานเรนโชในโซนของทั่วไปก่อนเพราะไม่มีอันตราย  ส่วนโซนอื่นลี่วาเตือนว่าอย่าเพิ่งไปยุ่งเพราะบางอย่างเป็นไอเทมต้องสาป บางอย่างเป็นสินค้าหายาก ถ้าเกิดอะไรจะชดใช้ค่าเสียหายลำบาก  ทางที่ดีอยู่ในโซนที่ตัวเองรับผิดชอบก็พอ

 

 

            เรนโชเรียนรู้ได้ไว และค่อนข้างพอใจกับงาน  การหาของก็สนุกดี แถมเวลาหยิบจับอะไร เรนโชก็จะรับรู้สินค้าเหล่านั้นว่าเป็นสินค้าอะไร เป็นไอเทมแบบไหน ใช้ประโยชน์อย่างไร  ซึ่งข้อมูลเหล่านี้ค่อนข้างเป็นประโยชน์

 

 

            จากนั้น ลี่วาก็พาเรนไปที่โรงอาหารกลาง  ตอนแรกเรนโขคิดว่ามันจะคล้ายโรงอาหารในมหาลัยที่แบ่งขายเป็นช่องๆ แล้วมีโต๊ะยาวๆกับเก้าอี้ แต่เปล่าที่นี่เหมือน การจัดเทศการขนาดย่อม ร้านค้าเป็นแบบรถเข็นมีการนั่งกินกับร้าน หรือซื้อไปกินที่ใต้ต้นไม้ โดยมีการหยิบเสื่อที่ถูกจัดวางไว้ หรือซื้อกลับไปกินที่ห้องก็ได้ โดยร้านค้ามีให้เลือกหลายร้าน  ระยะห่างของแต่ละรถเข็นก็ถูกจัดห่างไว้พอสมควร จึงสามารถเลือกไปมองเมนูได้สะดวก

 

            เรนโชเลือกยากิโซบะมากิน โดยเลือกมานั่งใต้ต้นไม้กับลี่วา บรรยากาศสบายๆ ลมเย็นๆ กลิ่นหอมของดอกไม้ เรนโชรู้สึกว่าอยากให้มีบรรยากาศแบบนี้ในโลกจริง

 

 

            ชอบใช่ไหมลี่วาถาม

 

            อื้อ ชอบมากเรนโชตอบ

 

            ข้างนอกสวยกว่านี้ มีบรรยากาศหลากหลาย ถ้านายมีเวลาลองไปเที่ยวเล่นข้างนอกดู แต่มีเงินซักหน่อยก็ดี มีของล่อตาให้จ่ายเงินเยอะ โดยเฉพาะเวลานายไปตลาดนะลี่วาพูด

 

 

            ถ้ามีเวลาจะลองไปดูเรนโชตอบ

 

 

            จากนั้น ทั้งคู่ก็แยกย้ายกันไป เรนโชเพิ่งรู้ว่าลี่วาอยู่คฤหาสของนายท่านราฟา เหมือนที่เรนโชอยู่ในคฤหาสของนายท่านคาออส  แสดงว่าถ้าได้ใครเป็นภารกิจจะอยู่ใกล้คนนั้น 

 

 

แล้วเบลดอนคนนั้นละอยู่ไหน

 

 

ซึ่งลี่วาก็เล่าว่า เบลดอนได้สิทธิพิเศษมีบ้านเล็กส่วนตัว ไกลจากคฤหาสคาออส ลี่วาว่านายท่านคาออสยกให้เป็นรางวัลที่เบลดอนปฎิบัติตัวดี  แต่ลี่วาบอกว่าเป็นการส่งไปให้ไกลหูไกลตาต่างหาก

 

ทำให้เรนโชค่อยสบายใจหน่อย

 

ขอเวลาทำใจในการเผชิญหน้า

 

เพราะเกมนี้.....ถอยไม่ได้

 

จากนั้นทั้งคู่ก็แยกย้ายไปพักผ่อนที่ห้องของตัวเอง

 

           

 

           

 

           

 

 

 

วันที่สองในการเล่นเกม

 

 

เรนโชตื่นแต่เช้าสวมชุดใหม่ที่ใช้ในการทำงาน เรนโชรู้สึกดีเพราะว่ามันยาวกรอมเท้าไม่สั้นจนทำให้ใจสั่นเวลาลมพัดผ่าน 

 

เรนโชแวะไปกินข้าวก่อนเพื่อให้มีแรงในการทำงาน จากนั้นจึงเดินไปโรงเก็บสินค้า

 

เมื่อไปถึงเรนโชก็เข้าไปทำโซนของตัวเองโดยที่ลี่วายังคอยมาแนะนำอยู่  ซึ่งเรนโชก็ทำงานอย่างสนุกสนานจนผ่านเวลาผ่านไปถึงกำหนดเวลาเลิกงาน จากนั้นก็ไปกินข้าวกับลี่วา

 

 

ตกบ่ายเรนโชไม่รู้ว่าจะไปไหนดี  จะติดต่อใครก็ไม่กล้า

 

จะนายท่านก็ยังไม่กล้า

 

ถ้าเกิดไปหาท่านพี่มาเอลก็กลัวว่าจะโดนจับกินก่อนนายท่านคาออส

 

 

จะติดต่อฟุนก็กลัวว่าฮันจะโมโหเพราะได้ยินว่าทั้งคู่เป็นเพื่อนสนิทกัน ชอบไปไหนมาไหนด้วยกัน  ไม่อยากให้ฮันโมโหแค่นี้ก็เป็นสีเทาอยู่แล้ว

 

 

สุดท้าย ลี่วาก็ชวนเรนโชไปคฤหาสของนายท่านราฟาด้วยกัน เพราะลี่วาต้องไปจีบนายท่านท่านราฟาต่อ  โดยลี่วาบอกว่าคฤหาสของนายท่านราฟามีห้องสมุดขนาดใหญ่ สามารถเข้าไปอ่านได้แต่ได้แค่ช่วงกลางวันเท่านั้น ตอนดึกๆนั้นไม่อนุญาติ  แถมมีข่าวลือแปลกๆอีก แต่ถึงกระนั้น ลี่วาก็บอกว่าคนส่วนใหญ่ไม่ค่อยชอบไปอยู่ดี มันเสียเวลาจีบ

 

 

แม้ได้ยินอย่างนั้น....เรนโชก็ตอบตกลงทันทีอยู่ดี

 

ห้องสมุดที่มีหนังสือ มันเป็นความฝันของเรนโชเลย 

 

ปัจจุบันมีแต่ห้องสมุดอิเลคทรอนิกส์ เก็บข้อมูลผ่านชิป อ่านทางคอมพิวเตอร์รูปแบบสามมิติ

 

การจะหาหนังสือที่ใช้กระดาษนั้นหายากมาก

 

แม้ไม่ใช่ความจริง แต่สัมผัสเหมือนจริง ก็ยังดี

 

เมื่อทำอะไรเสร็จ ลี่วาก็พาเรนโขไปโซนคฤหาสของนายท่านราฟา โซนนี้เน้นเรียบง่ายไม่มีอะไรมากมาย  จากนั้นลี่วาก็เอาเรนโชมาปล่อยทิ้งไว้ที่ห้องสมุดก่อนจะออกไปตามหานายท่านราฟา  เนื่องจากนายท่านราฟาไม่ยอมรับสายเมื่อติดต่อไป

 

ห้องสมุดของนายท่านราฟา มีขนาดใหญ่มาก  ความรู้สึกเหมือนตอนเข้าประตูโรงเก็บสินค้า เพราะภายในมีขนาดใหญ่กว่าภานนอกที่เห็นมากนัก 

 

ห้องสมุดนี้นอกจากจะกว้างยังมีหลายชั้นวางหนังสือที่ตั้งเรียงกันอย่างเป็นระเบียบ ตรงกลางมีโต๊ะญี่ปุ่นพร้อมเบาะรองนั่งหลายที่  เรนโชไล่เดินไปแต่ละชั้นอย่างตื่นตาตื่นใจ  รู้สึกดีที่ได้สัมผัสกับหนังสือนับพันนับหมื่น 

 

เมื่อเดินวนรอบตั้งแต่ชั้น 1 ถึงชั้น 3 เรนโชก็รู้สึกว่าที่นี่เหมือนความเป็นจริงตรงที่มีฝุ่นเกาะตามชั้นหนังสือ  เรนโชจึงมองซ้ายมองขวาหาอุปกรณ์ทำความสะอาด ซึ่งก็พบอุปกรณ์เหล่านั้นที่มุมห้อง  เรนโชจึงหยิบและค่อยๆมาทำความสะอาดทีชั้นอย่างไม่เหน็ดเหนื่อย แถมยังฮัมเพลงไปด้วยเพราะจากที่เดินสำรวจเมื่อสักครู่พบว่าไม่มีใครในห้องสมุดแห่งนี้

 

แต่เรนโชคิดผิด......มีใครบางคนอยู่ที่นี่เพียงแต่เรนโชมองไม่เห็น

 

และคนนั้นก็มองการกระทำของเรนโชอยู่ทุกฝีก้าว

 

 

 

 

 

เล่มนี้ก็น่าอ่าน เล่มนั้นก็อยากอ่านเรนโชพึมพำมือก็คอยปัดฝุ่นหนังสือไปด้วย

 

ชอบหนังสือหรอมีเสียงใครบางคนถามขึ้นมา

 

อืม...ชอบมากเลยเรนโชก็เผลอตอบ แต่เมื่อหันซ้ายหันขวากลับไม่เห็นใคร

 

มีใครอยู่รึเปล่าครับเรนโชลองส่งเสียงถามเพื่อความแน่ใจ

 

แต่คำตอบคือ...ความเงียบ

 

เรนโชนิ่ง....สงสัยหูจะฝาด

 

เรนโชไม่ใส่ใจ แล้วก็ตั้งหน้าตั้งตาทำความสะอาดต่อไป เปิดหนังสือดูบ้างเป็นระยะ จนทำความสะอาดชั้น 1 เสร็จ จากนั้นก็ขึ้นไปทำความสะอาดชั้น 2 ต่อ พอก้มลงมามองชั้น 1 เรนโชรู้สึกเหมือนเห็นอะไรเคลื่อนไหวอยู่แวบๆไหววูบไปมา

 

 

นอกจากหูจะเพื้อน...ตายังจะฝ้าฝางอีกหรือไงนะเรา

 

 

แต่เมื่อทำความสะอาดไปเรื่อยๆ เรนโชก็คิดอย่างจริงจังว่าไม่ได้อยู่คนเดียว และรู้สึกถึงสายตาของใครบางคนที่จ้องมองมาเหมือนตลอดเวลา

 

แต่ไม่ใช่สายตาพุ่งร้าย

 

เหมือนกำลังมองอย่างสังสัยปนแปลกใจมากกว่า

 

เรนโชรู้สึกอย่างนั้นจริงๆ

 

เรนโชครุ่นคิดหาวิธีพิสูจน์

 

 

 

 

คุณว่า เรื่อง...นี้สนุกไหมเรนโชลองพูดลอยๆ ชูหนังสือปกสีน้ำเงินเข้มที่รูปบนหน้าปกเป็นรูปมังกรกำลัชูคอหน้ากลัว

 

ก็ดี แฟนตาซี ต่อสู้เพื่อเผ่าพันธ์เสียงนั้นตอบมา

 

เรนโชรีบวิ่งไปตามทางเสียงนั้น เห็นร่างโปร่งใสกำลังถือหนังสือเล่มหนึ่งอยู่ในช่องถัดไปของชั้นหนังสือ

 

ผมเจอคุณแล้วเรนโชพูดเหมือนกำลังเล่นซ่อนหา

 

ร่างโปร่งใสนั้นเป็นชายร่างสูงใส่ชุดยูคาตะเนื้อดีสีน้ำเงิน เสียดายไม่เห็นหน้าเพราะหนังสือบัง แต่ก็คุ้นเคยเหมือนเคยเห็นมาก่อน

 

ร่างนั้นมองมาอย่างตกใจเหมือนพลาดที่ถูกจับได้ ก่อนจะหายวับไปกับตา

 

ถามว่าเรนโชกลัวไป

 

ถ้าเป็นโลกจริง เรนโชคงเตลิดไปแล้ว

 

แต่นี่คือเกม

 

ก็แค่ใส่ระบบแบบแปลกพิศดารเข้ามา

 

อีกอย่าง...คนชอบอ่านหนังสือเหมือนกัน

 

คงไม่หลอกกันใช่ไหม

 

เรนโชคิดในแง่ดี

 

เรนโชรู้สึกสนุกไปอีกแบบกับการที่เห็นร่างโปร่งใสคอยมาเลียบๆมองๆจับจ้องอยู่ตลอดเวลา แต่พอเรนโชจะเดินเข้าไปหาเท่านั้นแหละ ร่างโปร่งใสก็หนีไปดื้อๆ

 

คุณผี....ขี้อายซะจริง

 

ผมต้องกลับแล้วนะ เค้าห้ามไม่ให้อยู่ดึกเรนโชพูดหวังว่าร่างโปร่งใสนั้นจะได้ยิน

 

อื้อเรนโชยิ้มเมื่อเขาตอบมาแม้จะไม่เห็นตัวก็เถอะ

 

พรุ่งนี้ผมจะมาใหม่เรนโชพูดก่อนออกจากห้องสมุดไป แต่คราวนี้ไม่มีเสียงใดๆตอบกลับ

 

เมื่อเรนโชจากไป  ร่างโปร่งใสนั้นก็ค่อยๆปรากฎร่างกายขึ้นมาอย่างชัดเจน และมองเรนโชที่เดินไปจนสุดสายตา

 

 

 

 

 

 

เจอนายท่านราฟาไหมเรนโชถามลี่วา ตอนนี้ทั้งคู่กลับมากินข้าวเย็นที่โรงอาหารกลาง

 

ไม่เจออ่ะ เนี่ยถึงจีบไม่ถึงไหนซักทีลี่วาบ่น

 

ทำไมอ่าเรนโชถาม

 

ก็นายท่านราฟาอะ ปกติจะเจอตอนเช้าเพราะต้องมาตรวจคุมงาน แต่ตอนบ่ายชอบหายตัวไปทุกที ยกเว้นเวลาที่นายท่านคาออสจะเรียกใช้ถึงจะเห็น เวลาจะจีบเลยมีเวลาเข้าหาน้อย ไม่คืบหน้าซักที

 

แล้วไม่รู้หรอว่านายท่านราฟาไปไหน ลี่วาอยู่เป็นปีแล้วนิเรนโชถาม

 

ไม่รู้อะ ไม่มีใครรู้เลย พวกนายท่านคนอื่นก็ปิดเงียบ ก็อย่างว่านายท่านราฟาอะ โลกส่วนตัวสูง ชอบเก็บตัวเงียบเข้าถึงยากลี่วาบ่น

 

เบื่อแล้วอะ จีบยาก คงใกล้เวลาขอยกเลิกภารกิจละ แต่รอดูสถานการณ์ของนายก่อนลี่วาพูด

 

ขอบใจมากเลยนะเรนโชพูด

 

ก็นายมันซื่อ แถมดูเหมือนจะเป็นเด็กดีเกิ้น ฉันก็กลัวว่านายจะไม่รอดนะสิลี่วาพูดแล้วมาตบบ่าเรนโชพลางทำหน้าละเหี่ยใจ

 

 

 

การทำงานในวันถัดไป เรนโชเริ่มรู้สึกชินแล้ว  ตอนบ่ายเรนโชก็แวะไปห้องสมุดตามสัญญา

 

ปิ๊บ ปิ๊บเสียงที่บ่งบอกว่ามีคนติดต่อมา

 

เด็กน้อยอยู่ไหนเอ๋ย ตอนบ่ายว่างไหมมาเอลถาม

 

เอ่อ กำลังจะไปห้องสมุดฮะเรนโชตอบ

 

เห...ห้องสมุดมาเอลครางเหมือนพึมพำ

 

 หะ...หยุดเลยนะ ห้องสมุดมันมี...บางอย่างอยู่มาเอลพูดแบบเสียงตื่นตระหนก

 

คงหมายถึงคุณร่างใสสินะ

 

ผมว่าคงไม่มีอะไรหรอกมั้งฮะเรนโชตอบไปแบบไม่บอกว่า...บางอย่างที่ว่านะ เรนโชเจอมาแล้ว แล้วคิดว่า

 

คุณผี...ก็น่ารักดี

 

แม้ไม่มีร่างก็เถอะ

 

เฮ้อ...เอาเถอะ อยากลองไปก็ได้ แต่ถ้าเกิดอะไรขึ้น มาซบอกท่านพี่คนนี้ได้เสมอนะ ยินดีต้อนรับมากมาเอลยอมแพ้ แต่ก็ยังทิ้งท้ายให้เรนโชได้อมยิ้ม

 

ขอบคุณฮะ ท่านพี่ ถ้าเรนโชมีอะไรจะไปหาทันทีเรนโชตอบเสียงใส ยิ้มส่งให้มาเอลในหน้าจอ

 

ว้า...อยากได้ตัวจริงชะมัดมาเอลบ่นงึมงำเมื่อเจอรอยยิ้มน่ารัก

 

ถ้าพรุ่งนี้ว่างก็มาหานะอยากได้แบบวาดภาพมาเอลพูด

 

ผมหรอฮะเรนโชชี้นิ้วไปที่ตัวเอง

 

ใช่ เด็กน้อยนั่นแหละมาเอลยิ้มเจ้าเล่ห์ บอกไม่หมดว่าอยากวาดแบบนู๊ด

 

เรนโชทำหน้าลังเลเพราะมีลางสังหรณ์แปลกๆ และกลัวว่าจะพลาดกับสัญญาที่มีไว้กับนายท่านคาออส

 

ถึงจะเป็นเกมแต่ก็ต้องมีการวางแผนกลยุทธ์

 

แม้จะเป็นเกมที่ใช้ใจเดินพันก็ตาม

 

นายท่านคาออสใหญ่สุด มีอำนาจมาก ขัดใจคงไม่ดี

 

สัปดาห์หน้าได้ไหมฮะเรนโชถาม ซึ่งก็คือการออนไลน์ครั้งหน้า

 

มาเอลครางในใจอย่างเสียดาย....  อดกินเด็กน้อย

 

ก็ได้ แต่มาเร็วๆนะเด็กน้อย

 

ท่านพี่คนนี้จะรออย่างใจจดใจจ่อมาเอลยิ้มทิ้งท้ายก่อนจบการสนทนา ซี่งเรนโชก็โบกมืออำลา

 

ออนไลน์ครั้งหน้า...ศึกหนักกว่าที่คิด

 

สงสัยต้องเตรียมใจเสียตัวจริงๆซะแล้ว

 

แม้ในเกมจะไม่กระทบกับร่างจริงก็เถอะ

 

แต่สัมผัสก็เหมือนจริงเกินไปนี่นา

 

กว่าจะออนไลน์ครั้งหน้าขอมีความสุขกับสิ่งที่ชอบซักหน่อยนะ

 

นั่นก็คือ

 

 

การอ่านหนังสือ

 

 

ในห้องสมุดที่มีหนังสือจำนวนมากดั่งฝัน

 

 

แม้จะมีเจ้าถิ่นอยู่ก็ตาม


..........................................................................................................................................................................
เรื่องนี้ไรเตอร์ยังแต่งอยู่นะคะ ส่วนใครที่เป็นแฟนเมนาร์เซียด้วย รบกวนไปอ่านประกาศด้วยนะคะ
พอดีมีเรื่องสำคัญจะแจ้ง  หายไปนานเลยเอามาให้ 100 เปอร์...

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 52 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,927 ความคิดเห็น

  1. #2804 Mistyblack (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 14:23
    คุณผีน่ารัก
    #2,804
    0
  2. #2389 I'm sone M.Seo >O< (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2558 / 16:02
    น้องโชกับคุณผีก็น่ารักนะ -///-
    #2,389
    0
  3. #2365 0867513471 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2558 / 23:47
    คุณผีนี้จะเป็นราฟารึเปล่านะ
    #2,365
    0
  4. #2233 Dairy-nana (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2558 / 23:39
    คุณผีนี่ใครน้าาา
    #2,233
    0
  5. #2004 นาคน้อยล่องลม (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2558 / 00:41
    ใช่แน่ๆ ผ้าคลุมล่องหน ฮ่าๆๆๆๆ
    #2,004
    0
  6. #1595 P.Secret (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2558 / 09:28
    ราฟา นี่แกใช้ไอเทมที่มันคล้ายๆ ผ้าคลุมของแฮรี่หรือเปล่าเนี่ย
    ฉันล่ะขำจริงๆ
    #1,595
    0
  7. #1440 nidloveexo (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 เมษายน 2558 / 17:24
    น่ารักอ่าาาา ร่างใสนี้ใครง่ะ
    #1,440
    0
  8. #1325 TiNa TiMwwee (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 เมษายน 2558 / 17:10
    จุ๊บิ จุ๊บิ  แต่ละคนไม่ธรรมดาาา

    ขอบคุนที่แต่งให้อ่าน ครับป๋ม
    #1,325
    0
  9. #1235 Kuroko Tetsuya_kun (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 มีนาคม 2558 / 13:10
    เขาคนนั้นคือ... -*-
    #1,235
    0
  10. #1223 Annelida (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 มีนาคม 2558 / 12:34
    มีแต่คนจะจับเด็กเรนโชกินนนน
    #1,223
    0
  11. #949 tainies (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2557 / 11:48
    ไม่หาย
    #949
    0
  12. #931 Marshmallow KinG (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2557 / 19:56
    แอร๊ยย! ราฟาน่ารัก แต่ถ้าลี่วารู้ภารกิจ จะเกิดอะไรขึ้น? 
    #931
    0
  13. #800 Akane View (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2557 / 19:27
    นะ เรารู้กัน =
    #800
    0
  14. #618 NEWimaGine (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2557 / 18:41
    ชอบคู่ราฟากับเรนโชอ่ แบบ ชอบผู้ชายขี้อาย 5555
    #618
    0
  15. #611 (warrior" *c*) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2557 / 19:57
    ว๊าาา ดูท่าเด็กน้อยตัวหลักกำลังจะได้เจอนายท่านคนใหม่นะเนี่ยยย >..< รอตอนต่อไปนะค้าาา ชอบๆๆ
    #611
    0
  16. #606 G_King (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2557 / 02:43
    อ่านยาวๆ แอร๊ เจ้าถิ่นร่างใส่นี่จะใช่ราฟารึเปล่าเนี่ย 555
    #606
    0
  17. วันที่ 2 มิถุนายน 2557 / 16:37
    อ๊ายยยยยย
    ฟินนนน
    #603
    0
  18. #602 @Babylion2718 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2557 / 16:14
    รีบกลับมาอัพนะคร้าบ TT__TT
    #602
    0
  19. #601 ฮาเเบ็ค (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2557 / 12:22
    คิดถึงไรต์จุงในที่วชสุดก็ได้อ่านสะที
    #601
    0
  20. #599 Worada Ray Chaisaen (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2557 / 04:59
    ขอ คาออส น๊าตอนน้า
    #599
    0
  21. #598 ..BBooKK.. (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2557 / 01:49
    คิดถึงไรท์55 มาไวๆนะคะติดตามอยู่สู้ๆตอนหน้าท่าจะมีnc55
    #598
    0
  22. #595 Borbest (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2557 / 03:47
    ก๊าวมากกกค่าา ชอบคุณผีในห้องสมุดจัง555555 แอบปลื้มคู่นี้-/- รออ่านต่อนะคะ สนุกมากเลยยยย
    #595
    0
  23. #594 คิมดงจุน (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2557 / 23:35
    อัพต่อเถิ้ดดดด อยากอ่านต่อ> <
    #594
    0
  24. #592 saiikun (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2557 / 00:52
    ราฟาคงจะเข้ากะเรนจังที่สุด เพราะหัวอกเดียวกัน  ^3^
    #592
    0
  25. #590 Arsari (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2557 / 19:26
    อัพเร็วๆนะคะไรท์หนูรออยู่>◇<อ่านกี่ทีก็ฟินเป็นอาหารตาที่สุดยอดมาก
    #590
    0