ํYaoi Online รักนายหมดทุกคน

ตอนที่ 7 : PLAY GAME 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,074
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 47 ครั้ง
    26 มิ.ย. 57

คุณ...คุณอยู่รึเปล่าเรนโชลองเรียกคุณผีร่างใสดูเมื่อมาถึงห้องสมุด วันนี้เรนโชเอาขนมมาเผื่อให้ด้วย แม้ไม่แน่ใจว่าอีกฝ่ายจะกินได้รึเปล่า

           

            เงียบ ไร้เสียงตอบรับ

 

            เรนโชลองมองไปทั่วๆก็ยังหาร่างโปร่งใสไม่เจอ จึงวางขนมไว้บนโต๊ะ เขียนโน๊ททิ้งไว้ให้ และไปหาหนังสือมาอ่าน

 

            เผื่อมา...

 

 

            เรนโชใช้เวลานานพอสมควรในการหาหนังสือมาอ่าน ไม่ใช่ว่าไม่มีให้เลือก แต่มีให้เลือกเยอะมากจนต้องคัดกรองเพื่อมาอ่านในช่วงเวลาที่จำกัด

 

            เมื่อมาถึงโต๊ะ เรนโชก็ต้องยิ้มกว้าง เมื่อขนมที่เอามาให้หายไปกับโน๊ตที่เขียนตอบกลับว่า

 

            ขอบคุณ

 

            จากนั้น เรนโชก็ก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสือที่หยิบมา

 

 

            เมื่ออ่านจบไปสองเล่ม ถึงเพิ่งรู้ตัวว่ามีคน...ไม่ใช่สิ คุณผีมานั่งอยู่ข้างหลัง หันหลังให้เพราะอีกฝ่ายก็ดูเหมือนกำลังนั่งอ่านหนังสือเหมือนกกัน

 

            มาตอนไหนครับเนี่ยเรนโชเอ่ยถาม ทั้งๆที่นั่งอยู่ที่เดิมเพราะกลัวว่าถ้าหันไป ร่างโปร่งจะหายไป

 

            นานแล้วอีกฝ่ายตอบ

 

            ไม่เรียกกันเลยเรนโชพูด

 

            ก็เห็นกำลังสนุกอีกฝ่ายตอบ แบบไม่หันมามองเรนโชเช่นกัน

 

            คุณ...มีชื่อเรียกไหมเรนโชถาม ไม่อยากเรียกว่าคุณผีเท่าไหร่

 

            อีกฝ่านนิ่งเงียบเหมือนกำลังคิดว่าจะบอกดีไหม

 

            แต่สุดท้ายก็พูด

 

            ราฟ

 

            แม้เสียงจะเบามากก็ตาม

 

            ผม เรนโช ยินดีที่ได้รู้จักนะครับเรนโชพูด และหันตัวไปเพื่อจะมองอีกฝ่าย เพราะเมื่อวานก็ยังเห็นหน้าไม่ถนัดนัก

 

            อื้ออีกฝ่ายรับคำ แต่ก็ไม่ยอมให้เรนโชเห็นหน้าอยู่ดี เพราะจังหวะที่เรนโชหันไปเพื่อจะมองอีกฝ่ายให้เต็มตา คุณผีราฟก็ล่องลอยพร้อมหนังสือในมือ

 

            ตกลงขี้อายหรือเย็นชากันนี่

 

            เค้าว่ากันว่า ผีนั้น ก็เหมือนคนปกติตอนมีชีวิต แค่กายหยาบที่ไม่มีเท่านั้นที่แตกต่าง

 

            อารมณ์ ความรู้สึกและแม้แต่นิสัยนั้นยังเหมือนเดิม

 

            ซึ่งราฟจัดได้ว่าเป็นผีที่น่าค้นหามาก

 

            และเรนโชอยากได้เป็นเพื่อนด้วย

           

 

 

 

 

            ปิ๊บ ปิ๊บ

 

            ฮะเรนโชกดรับสายจากฟุน

 

            เรนโชอยู่ไหนครับ ไปเที่ยวตลาดกันไหมฟุนชวนไปเที่ยว เรนโชมองหน้าจอสามมิติที่โชว์รูปฟุนยืนอยู่หน้าคฤหาสแต่งตัวหล่อเฟี้ยวมาก โดยข้างๆมีฮันที่ยืนสบถอยู่

 

            ผมอยู่ห้องสมุดฮะเรนโชตอบ

 

            ทำไมไปที่นั่นละ ไม่รู้หรือว่าเจ้าของเค้าหวงที่ฟุนถาม

 

            เห...เรนโชเอียงคอนิดๆอย่างงงๆ

 

            ก็ตรงนั้นโซนของพี่ราฟา ถึงจะเปิดให้คนอื่นเข้าได้ แต่พอใครเข้าไปก็โดน...เอ่อ เจ้าที่ไล่ออกมา คนก็เลยไม่กล้าไป พอมีคนถามพี่ราฟาก็ไม่ปฎิเสธ เค้าก็เลยลือว่าที่นั่นมีผีนะฟุนอธิบาย

 

            อ้อเรนโชครางรับในลำคอ รู้สึกเหมือนราฟจับจ้องมองมาและทำท่าเหมือนโกรธ

           

            สงสัยจะไม่พอใจคำพูดของฟุน

 

 

            เอ่อ ผมคงไปด้วยไม่ได้ ขอโทษด้วยนะครับเรนโชปฎิเสธอย่างสุภาพ

 

            เสียดายจัง แต่ไว้คราวหน้าก็ได้ครับฟุนส่งยิ้มมาให้

 

            เล่นตัวเสียงของคนข้างๆฟุนพูด

 

            เรนโชหน้าเสีย แต่ก็ยังยิ้มสู้

 

            ไปเที่ยวให้สนุกนะครับคุณฟุน คุณฮันก็ด้วยเรนโชพูดอย่างนอบน้อม ไม่โกรธที่ฮันพูด

 

            ครับ ไว้ผมจะซื้อขนมมาฝากนะครับฟุนพูด

 

            ขอบคุณมากครับ

 

            จากนั้นก็เป็นอันจบบทสนทนา

 

 

 

           

            คุณราฟโกรธหรอเรนโชถามและเดินเข้าไปใกล้ แต่อีกฝ่ายก็ไม่ตอบและสลายตัวหายไป พร้อมกับเสียงเย็นชา

 

            ห้ามเสียงดัง

 

            ขอโทษครับเรนโชพูดแบบรู้สึกผิดจริงๆ ยังไงที่นี่ก็ยังเป็นห้องสมุด ต้องการความเงียบสงบ และมองซ้ายมองขวาเพื่อหาราฟว่าไปแอบซ่อนตัวอยู่ไหน

 

            คุณราฟ...คุณราฟเรนโชลองเรียกดู

 

            แต่ก็หาไม่เจอ

 

            สงสัยจะโดนโกรธแล้วเรา

 

            เรนโชคิดอย่างนั้น จึงเก็บหนังสือเข้าที่และจะไปข้างนอกเพราะไม่อยากรบกวนราฟมาก

 

            ทำไมกลับเร็วเสียงมาก่อน ตัวอยู่ไหนไม่รู้

 

            ก็เห็นคุณราฟโกรธ เอ่อ...ก็กลัวว่าถ้าอยู่ต่ออาจจะไม่พอใจเรนโชตอบแบบระมัดระวังคำพูด

 

            ใครบอกว่า โกรธราฟถามทำเสียงเหมือนแปลกใจซะเต็มประดา

 

            ไม่โกรธเลยนะ

 

            ไม่พูดไม่จา หายไปซะดื้อๆ

 

            ก็เห็นคุณราฟหายไปแบบดื้อๆ เรียกก็ไม่ตอบเรนโชบ่นอุบอิบ

 

            ผมก็คิดว่าโกรธนะสิ

 

            คิดมากราฟตอบ เรนโชรู้สึกว่าราฟเข้ามาอยู่ใกล้ๆแต่ยังไม่ปรากฏกาย

 

            แสดงว่าไม่โกรธ?”เรนโชถาม

 

            อื้อ

 

            แล้วเมื่อกี้เป็นอะไรเรนโชถาม

 

            ไม่บอกจากนั้น ลมก็พัดหมุนวนรอบตัวเรนโช ก่อนจะนิ่งสงบพร้อมหนังสือที่หล่นลงมือของเรนโช ปกสีขาวขนาดไม่หนามาก และข้อความที่แปะทิ้งไว้ว่า

 

 

            เรื่องนี้สนุกอยากฟัง

 

 

            หลังจากนั้น เรนโชก็กลับมานั่งที่เดิม เปิดหนังสือที่ได้รับมาและอ่านออกเสียงพร้อมกับใส่เสียงขึ้นลงเพื่อให้คนฟังสนุกยิ่งขึ้น

 

            ส่วนคนฟังนะหรอ

 

            กำลังนอนเล่นอยู่กับเบาะอย่างสบายเชียวละ

 

            เสียอย่างเดียว จะฟุบหน้าลงทำไม

 

            ปุ๊บ

 

            เสียงปิดหนังสือเป็นอันจบเล่ม

 

            เรื่องนี้ก็สนุกจริงๆนั้นแหละ เป็นเรื่องเกี่ยวกับชายหนุ่มที่หลงมิติไปผจญภัยในโลกคู่ขนาน

 

            เอาอีกเรื่องไหมเรนโชถามอย่างเอาใจ

 

            พอแล้วราฟตอบ

 

            งั้นผมกลับก่อนนะเรนโชถามเพราะนัดกับลี่วากินข้าวเย็น

 

            อื้ออีกฝ่ายตอบรับคำตามแบบฉบับ

 

            พรุ่งนี้?”อีกฝ่ายพูดคำสั้นๆให้เรนโชตีความเอง

 

            มาครับเรนโชตอบอย่างรู้ทัน

 

จะคอยราฟบอกก่อนจะลอยผ่านหน้าเรนโชไปอย่างรวดเร็ว

 

            แม้จะเพียงแวบเดียว แต่เรนโชก็รู้สึกคุ้นใบหน้านั้นอย่างบอกไม่ถูก

 

            เคยเจอที่ไหนน้า...


 

            

 

           

 

 

 

           

            ปิ๊บ ปิ๊บเสียงติดต่อเข้ามา เรนโชมองคนที่ติดต่อเข้ามาอย่างใจสั่น

 

            นายท่านคาออส

 

            ครับ นายท่าน

 

            “ตอนเย็นทำอะไรเสร็จ ไปหาฉันด้วยนายท่านคาออสสั่ง ซึ่งเรนโชก็ทำได้แต่ยอมรับโดยดี

 

            นายท่านชอบคนที่เชื่อฟัง

 

            ครับ ผมจะไป

 

            จากนั้นก็ทำกิจกรรมเดิม กินข้าวกับลี่วาแล้วไปอาบน้ำแต่งตัวเพื่อไปหานายท่าน

 

            เรนโชครับเรนโชเคาะประตูแล้วพูดชื่อตัวเองเพื่อให้คนข้างในรู้ว่าใครมา

 

            เข้ามาได้คาออสพูด

 

            นายท่านมีอะไรให้รับใช้หรือเปล่าฮะเรนโชเปลี่ยนสำนวนตัวเอง เพราะแต่ละคนมีความชอบกับคนละแบบ

 

            อยากให้ช่วยทำความสะอาดห้องนะคาออสพูดหยั่งเชิง ตาคมก็คอบจับจ้องคำตอบของร่างเล็กว่าจะตอบกลับยังไง เมื่อเขามาขอให้ทำความสะอาดห้องตอนค่ำๆ

 

            ได้ครับ ห้องนี้รึเปล่าเรนโชถามคาออสกลับ ยิ้มทั้งตาทั้งปากแบบไม่แสแสร้งแกล้งทำ

 

            เปล่า อีกห้องหนึ่ง ตามมาสิคาออสพูด และพาเรนโชเดินไปอีกห้อง

 

            ห้องทำงานของเขา

 

            ประตูขนาดใหญ่ ด้านหน้าเป็นรูปสลักลายมังกรสองตัวกำลังจ้องมองกัน แสดงถึงอำนาจ เมื่อเปิดเข้าไปภายในห้องมีโต๊ะทำงานขนาดใหญ่  ชั้นวางหนังสือและอีกมากมาย แต่ที่สะดุดตาเรนโชคือเกราะของนักรบญี่ปุ่นขนาดเต็มตัวสองเกราะที่วางอยู่มุมห้องที่ให้ทั้งความน่าเคารพยำเกรงและน่ากลัว

 

            จะให้เริ่มจากตรงไหนก่อนดีครับเรนโชถาม พลางมองไปรอบห้อง กลัวอยู่แค่อย่างเดียวว่าจะทำของในห้องนี้พังเพราะดูมูลค่าของสินค้าและประเมิณค่าไม่ได้ อย่างแจกันหยกนั่นก็ดูจะแพง ต้องระวังให้มากๆ เรนโชเตือนตัวเอง

 

            คาออสมองเรนโชที่ทำหน้าเครียดอยู่ ก่อนจะยิ้มอย่างพึงพอใจ

 

            ไม่มีสีหน้าแบบเหนื่อยหน่ายกับงานที่จะได้ทำ

 

            ไม่มีสีหน้าแบบไม่เต็มใจ

 

            แค่กลัวว่าจะทำได้ไม่ดีสินะ

 

            คาออสประเมิณเรนโช ก่อนจะสั่งงาน โดยแจงรายละเอียดและบอกที่เก็บอุปกรณ์ทำความสะอาด ซึ่งเรนโชก็ฟังและทำตามแต่โดยดี โดยตัวเองนั้นนั่งทำงานไปพลางลอบสังเกตเป็นพักๆ

 

            เรนโชปาดเหงื่อเมื่องานที่ได้รับเหนื่อยกว่าที่คิดแต่ก็ไม่ได้บ่นออกมาและพยายามทำงานอย่างเต็มที่

 

            เรนโชชอบเวลามีงานทำ ความคิดแบบนี้อาจจะแตกต่างกับคนอื่น แต่ที่ชอบก็เพราะว่าเวลาทำงาน เรนโชจะไม่มีความคิดพุ้งซ่าน

 

            ไม่คิดว่าตัวเองเหงา

 

            ไม่คิดว่าตัวเองอยู่คนเดียว

 

            แถมการทำความสะอาดมันก็สนุกดี

 

            เสร็จแล้วฮะเรนโชพูด มองห้องทำงานของคาออสที่ดูดีขึ้นในระดับที่น่าพอใจ

 

            ทำได้ดีคาออสชมพลางมองไปรอบๆห้อง

 

            จะอาบน้ำก่อนไหมคาออสถาม เมื่อเห็นใบหน้าน่ารักเปื้อนฝุ่นก่อนจะหยิบทิชชู่ไปเช็ดหน้าเรนโช

 

            ไม่เป็นไรฮะ อาบที่ห้องสะดวกกว่าเรนโชตอบปฎิเสธ

 

            ฉันอาบน้ำให้นะ ไม่สนหรอคาออสถามอีก ลองหยอดไป

 

            เรนโชหน้าขึ้นสีเพราะจินตนาการอันรวดเร็วของตัวเอง

 

            คือ...ผม ผมอยากอาบน้ำที่ห้องตัวเองก่อนฮะเรนโชตอบปฏิเสธอย่างตะกุกตะกัก เมื่อใบหน้าของคาออสเลื่อนเข้ามาใกล้แทบชิดปลายจมูกตัวเอง

 

            กลัวหรอคาออสถาม มือใหญ่ปัดผมที่ปรกใบหน้าเรนโชให้อย่างแผ่วเบาก่อนจะไล่ลงมาสัมผัสที่กลีบปากนุ่มน่าจูบ

 

            เปล่าฮะ แค่...เรนโชตอบไม่ถูกจะบอกไปว่า...ยังไม่พร้อมก็ไม่ได้

 

            มันคงจบแค่การอาบน้ำให้กันหรอก

 

            คาออสมองหน้าของเรนโชที่ขึ้นสีอย่างน่ารัก แถมหลบสายตาเมื่อเขินและตอบไม่ถูก

 

            ครั้งหน้านะ อย่าลืม ฉันจะส่งเทียบเชิญไปหา อย่าปฎิเสธละคาออสพูดและกระซิบที่ใบหู

 

            ฮะเรนโชตอบกลับเหมือนต้องมนตร์สะกด ดวงตาคมที่จ้องมองมาจนขัดขืนไม่ได้

 

            “’งั้นก็กลับไปเถอะ กลับเองได้ใช่ไหมคาออสถามพลางลูบไล้เส้นผมนุ่มมือ

 

            ได้ฮะเรนโชตอบ แต่ก่อนจะเดินกลับเรนโชหันมามองคาออสอีกครั้ง ก่อนจะตัดสินใจทำอะไรบางอย่าง

 

            เรนโชเดินกลับไปหาคาออสอย่างรวดเร็วจนเจ้าตัวยังแปลกใจว่ามีอะไร จากนั้นก็ยืดตัวไปหอมแก้มสากเบาๆพร้อมกับคำว่า

 

            ฝันดีนะฮะแล้วเรนโชก็รีบวิ่งจากไป

 

            คาออสลูบแก้มสากตัวเองเบาๆ ยิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจ

 

            เรนโช....เรนโช เธอเป็นเด็กดีเกินไป

 

            “จนฉันอยากจะทำลายความบริสุทธ์นั่นทิ้งไปซะ

 

 

 

            ทางด้านเรนโชที่รีบวิ่งออกมา ไม่ใช่เพราะกลัวแต่แค่เขินจัด  ตั้งแต่มาเล่นเกมนี้ ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่เรนโชเป็นฝ่ายเริ่มก่อน แม้จะแค่หอมแก้มก็ตาม

 

            โดยเพราะรีบเร่งกลับห้องบอกกับสติที่ไม่เต็มร้อย ทำให้เรนโชไม่เห็นถึงใครคนหนึ่งที่ยืนมองอยู่ด้วยสายตามาดร้าย

 

            มองตั้งแต่ออกจากห้องของคาออส

 

            ต้องให้ผมกำจัดอีกกี่คน คุณถึงจะมองมาที่ผมแค่คนเดียวเสียงหวานปนเศร้าพูดพลางมองประตูห้องของใครบางคน

 

            คนที่เขารัก...รักมาก

 

            รักตั้งแต่แรกเห็น

 

            รักจนยอมแม้ให้ตัวเองกลายเป็นปีศาจเพื่อทำลายสิ่งที่เป็นก้างขวางทาง











            แม้เมื่อคืนจะกลับดึกและได้นอนน้อย แต่ตอนเช้าเรนโชก็สามารถตื่นไปทำงานได้อย่างสดชื่น  แต่พอเปิดประตูเข้าไปก็รู้สึกถึงบรรยากาศที่แปลกๆชอบกล ไม่ครึกครื้นเท่าที่ควร

 

            ปกติก็มีการพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน และมีการเดินมาทักทายเรนโชบ้าง แต่วันนี้อึมครึมยังไงชอบกล เรนโชยิ้มให้คนอื่น แต่คนเหล่านั้นกลับส่งยิ้มเจื่อนๆมาให้

 

            เหมือนให้กำลังใจก่อนจะเจอศึกหนัก

 

            เรนโชมองหาลี่วา พบว่ากำลังทำหน้าบูดบึ้งปนเครียดอยู่ เรนโชเดินไปหาลี่วาก่อนจะไปทำงานโซนตัวเอง ซึ่งลี่วาก็หันมาเห็นพอดี

 

            เรนโชระวังตัวด้วยละ...เบลดอนมาลี่วากระซิบบอก เรนโชเบิกตากว้างเริ่มเข้าใจปฏิกิริยาของแต่ละคน เพราะคาดว่าแต่ละคนคงพอจะได้ยินกิตติศัพท์ของ        เบลดอนมาบ้าง

 

            คนไหนเรนโชถามกลับซึ่งลี่วาก็มองซ้ายมองขวาแต่ก็ไม่พบ

 

            ไม่อยู่แถวนี้ แต่ก็ระวังตัวด้วยละ

 

เรนโชพยักหน้าก่อนจะกลับไปทำงานโซนของตัวเอง

 

พอทำงานไปได้ซักพัก ตอนแรกเรนโชก็เกร็งแบบกลัวว่าเบลดอนจะมาโดยไม่ทันตั้งตัว แต่พอผ่านไปสองชั่วโมงก็ไม่เกิดอะไร เรนโชก็เริ่มผ่อนคลายและทำงานตามปกติ

 

เพิ่งมาทำงานใหม่หรอเสียงหวานถาม ซึ่งเรนโชก็พบกับหนุ่มหน้าสวยหวาน ออกไปทางลูกครึ่ง ความสวยนั้นยิ่งกว่าผู้หญิง แต่ที่เรนโชดูออกเพราะเกมนี้ไม่มีผู้หญิงนะสิ

 

ร่างสูงโปร่งผมสีทองแดงมะฮอกกานียาวพลิ้วสวย ดวงตาสีฟ้าครามน้ำทะเล จมูกโด่งเป็นสันแบบคนยุโรปอเมริกัน ริมฝีปากแดงสดอวบอิ่มน่าจูบ รูปร่างอรชรยิ่งกว่าผู้หญิงดูได้จากชุดยูคาตะสีดำที่แนบร่างบางยังเผยส่วนเว้า ส้วนโค้งให้ดูดึงดูดน่าสนใจ แถมยูคาตะนั้นยังแหวกสาบเสื้อกว้าง จนคว้านลึกเห็นแผ่นอกบางน่าลูบไล้ซึ่งโชว์ผิวขาวสวย

 

ทั้งสวย ทั้งมีสเน่ห์ แต่น่ากลัวอย่างบอกไม่ถูก

 

ครับ เพิ่งเริ่มทำงานเรนโชตอบ พลางลอบสังเกตคนตรงหน้าไปด้วย

 

คุณนี่น่ารักดีนะ ชื่ออะไรหรอหนุ่มน่าสวยถาม

 

เรนโชครับเรนโชตอบกลับอย่างสุภาพแม้จะรู้สึกอึดอัดกับสายตาสีทองที่จ้องมองมา

 

ตาเหมือนงูจ้องเหยื่อเลย

 

แย่จริง ผมก็เสียมารยาทไม่แนะนำตัวก่อนคนสวยแย้มยิ้ม

 

ผม เบลดอนครับ ยินดีที่ได้รู้จักพูดจบอีกฝ่ายก็ยื่นมาขึ้นเพื่อทักทาย โดยเรนโชก็มองมือนั้นก่อนที่จะตัดสินใจยกมือเพื่อตอบรับคำทักทายนั้น

 

ยังดีว่าเป็นแค่การทักทายแบบธรรมดา

 

เรนโชนี่น่ารักเนอะ ผิวก็สวยอีกฝ่ายกลับมาพูดชมเรนโชอีกครั้ง แต่เรนโชไม่ยินดีซักนิดเพราะสายตาของเบลดอนไม่ได้แสดงเหมือนดั่งที่พูด

 

ผมสู้คุณเบลดอนไม่ไดหรอกครับ คุณเบลดอนสวยมากๆเลยนะครับ รู้ตัวรึเปล่าเรนโชชมกลับบ้างแต่พูดตามความจริง

 

ก็พอรู้ตัวนะครับมีคนชมอยู่บ่อยๆ โดยเฉพาะ...เบลดอนหยุดพูดมองหน้าเรนโชนิดนึง

 

นายท่านคาออสเบลดอนไม่ตอบปฏิเสธ และยังตอกกลับเรนโช

 

เรนโชก็ยังแย้มยิ้ม ไม่แสดงท่าทางอิจฉาแต่อย่างใด

 

นายท่านพูดความจริงก็ถูกแล้วนี่ครับ คุณเบลดอนก็สวยจริงๆเรนโชพูด

 

อืม เรนโชก็ดูถ่อมตัวดีนะ เหมือนจะเข้าใจอะไรง่ายๆดีเบลดอนพูดกลับบบ้าง

 

โดยรวมผมก็เป็นแบบนั้นแหละครับเรนโชพูดต่อ

 

ก็ดีครับ อะไรจะได้ง่ายๆ ถ้าอย่างนั้นช่วยยกเลิกภารกิจที่มีกับนายท่าน...ได้ไหมครับเบลดอนพูดอย่างจริงจัง

 

โดยปกติ...ผมก็เข้าใจอะไรง่ายๆอยู่นะครับ แต่เรื่องภารกิจผมคงจะยอมไม่ได้ ผมมีเหตุผลที่ถอยไม่ได้ ยังไงรบกวนมาแข่งกันแบบยุติธรรมดีกว่าไหมเรนโชตอกกลับบ้าง

 

ผมเตือนเรนโชแล้วนะเบลดอนเปลี่ยนน้ำเสียงทันทีที่ได้ยินประโยคปฎิเสธ

 

ผมก็ขอบคุณเบลดอนที่มาเตือนผมก่อน ผมจะได้ทันระวังตัวเรนโชพูดแบบปกติแต่สายตาก็จ้องกลับแบบไม่หวาดกลัวต่ออีกฝ่าย

 

ฆ่าทิ้งตอนนี้ดีไหมเสียงเยือกเย็นกับรอยยิ้มแสยะ มือของเบลดอนกำลังจะเอื้อมมาตรงลำคอของเรนโช

 

ทำอะไรกันเสียงห้าวพูดดังขึ้น ทำให้เบลดอนลดมือลงทันที ก่อนจะหันไปยิ้มหวานเหมือนเมื่อสักครู่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

 

คุณฮันเองหรอครับ มาทำอะไรที่นี่เบลดอนหันไปชวนคุยกับคนที่มาใหม่

 

ฮันไม่สนใจตอบคำถามเบลดอน แต่กลับถามกลับ

 

นายมาทำอะไรที่นี่

 

ผมก็แค่มาทักทายเด็กใหม่เบลดอนตอบฮันพลางเหล่ตาไปมองเรนโช

 

เวลานี้เวลาทำงานฮันพูด จ้องมองเบลดอนอย่างตำหนิ

 

ขอโทษครับ ต่อไปผมจะระวังเบลดอนยอมถอยแต่ก่อนไปก็เข้ามากระซิบบอกกับเรนโช

 

รอดตัวไปนะ

 

จากนั้นก็เดินจากไป

 

ส่วนเรนโชยังแข็งค้างอยู่ ตอนแรกก็กล้าอยู่หรอกแต่ตอนนี้เพิ่งสัมผัสได้ถึงคำว่า...น่ากลัวสุดๆ

 

สายตาเมื่อครู่

 

เหมือนจะฆ่าจริงๆ

 

มือใหญ่เอื้อมมือมาจับไหล่เรนโช จนร่างบางสะดุ้ง

 

ทำเป็นเก่ง สุดท้ายก็หงอฮันพูดแบบไม่สนใจความรู้สึกของเรนโช

 

มือเย็นนะ กลัวละสิฮันไม่เพียงพูดยังจับมือของเรนโชแน่นเหมือนจะถ่ายเท ความร้อนให้ เมื่อเห็นว่าหายเย็นแล้วจึงวางมือลง

 

ถ้าสู้ไม่ได้ก็ต้องถอย อย่าปากดีฮันพูดทิ้งท้ายก่อนเดินจากไปทิ้งเรนโชงงกับการกระทำของฮัน ปากก็ว่าแต่การกระทำทำไมตรงกันข้าม

 

เรนโชยกมือตัวเองขึ้นมาดู ความร้อนกรุ่นที่ได้รับยังอยู่

 

คุณฮัน คุณเป็นคนยังไงกันแน่

 

เรนโชพึมพำกับตัวเองและหันกลับมาทำงานตัวเองใหม่  ตบแก้มตัวเองเบาๆเพื่อตั้งสติ

 

 

 

เมื่อถึงเวลาเลิกงานลี่วาก็รีบมาหาเรนโชทันที

 

เจอเบลดอนแล้วสินะ ขอโทษที่ปกป้องนายไม่ได้ ตอนนั้นฉันทิ้งโซนของฉันออกมาหานายไม่ได้จริง มันยุ่งมากจนเหมือนมีใครแกล้งให้ฉันไม่ว่างเลยแหละลี่วาพูด

 

ไม่เป็นฮะ คุณฮันมาช่วยไว้ทันเวลาพอดีเรนโชพูดพลางนึกถึงคนหน้าดุ เสียงโหดและพูดจาไม่ดี แต่วันนี้กลับเข้ามาช่วยเรนโช และทำในสิ่งที่เรนโชไม่คิดว่าฮันจะทำ

 

นายท่านฮันนะหรอลี่วาทวน

 

ใช่ มาในจังหวะพอเหมาะพอดีด้วยเรนโชพูดอย่างชื่นชม

 

นายโชคดีนะเนี่ย ว่าแต่รู้สึกยังไงที่ได้เจอเบลดอนลี่วาถาม

 

สมฉายาดอกไม้พิษเลยครับ สวยและอันตรายเรนโชพูด

 

นายไม่กลัวหรอลี่วาถามอย่างอึ้งๆปนประทับใจในตัวเรนโช

 

กลัวแทบแย่เลยละครับ ยิ่งตอนที่เบลดอนบอกว่าจะฆ่านี่ ถึงกลับแข็งค้างเลย ขนาดเตรียมใจสำหรับการเผชิญหน้าไว้แล้วนะครับเนี่ยเรนโชเล่าให้ลี่วาฟัง แต่ก็ไม่ได้แสดงการกลัวออกมาอย่างที่พูดให้เห็น

 

ไม่ได้การละ ถ้าเบลดอนบอกว่าจะฆ่า นั่นหมายถึงทำอย่างนั้นจริงๆ เราต้องหานายท่านราฟาให้เจอภายในวันนี้ ก่อนที่นายจะโดนเบลดอนลอบกัดลี่วาพูดและดึงเรนโชให้เดินตาม

 

ทำไมต้องนายท่านราฟาละ ลี่วาเรนโชถามอย่างสงสัย

 

นายท่านราฟาเป็นนักปรุงยาด้วย มีพวกยาต้านพิษ ต้องไปขอเพื่อกันไว้ก่อน  เบลดอนมันชอบเล่นพวกพิษหรือของต้องสาป

 

นายเพิ่งเล่น ตอนนี้ยังไม่มีไอเทมป้องกันสักอย่าง สู้กับเบลดอนไม่ชนะหรอกอย่าลืมสินี่คือโลกของเกมลี่วาพูด ทำให้เรนโชนึกได้ ว่าโลกของเกมมันมีอะไรมากกว่าที่คิด โดยเฉพาะเกมนี้

 

 

 

 

อีกด้านหนึ่ง

 

ฉันมาเตือนนาย ว่าเด็กใหม่นายกำลังจะโดนเด็กเก่านายเชือดร่างสูงใหญ่ผมสีแดงเพลิงพูด

 

ขอบใจที่มาเตือน แต่ก็แปลกใจที่เป็นนาย อ้อ อีกอย่างบอกให้เรียกว่าพี่ไง...ฮันอีกคนหนึ่งกล่าว

 

ซึ่งฮันก็ทำเพียงยักไหล่ไม่สนใจกับการให้เรียกว่า พี่

 

แล้วเอาไงต่อฮันถาม ไม่ค่อยอยากจะสนทนากับคนตรงหน้าเท่าไหร่

 

ฉากหน้าเหมือนคนใจดี แต่ที่จริงเลว ไม่สิ ร้ายสุดๆมากกว่า

 

แต่ก็สมเป็นเจ้าบ้านละนะ

 

ไม่ต้องทำอะไร รอปลาใหญ่ติดเบ็ด คราวนี้คงจะดิ้นไม่หลุดคาออสพูดเป็นปริศนา

 

หึ นายนี่น่ากลัวจริงๆ นายจะใช้เรนโชเป็นตัวล่อเพื่อหาหลักฐานมัดตัว           เบลดอนฮันพูด

 

ก็นะ คราวก่อนเบ็ดมันอ่อนไปหน่อย ปลามันเลยสลัดเบ็ดหลุด ซ้ำร้ายยังได้เหยื่อไปกินคาออสพูดเหมือนเสียใจแต่ใบหน้าไม่เสียใจเลยซักนิด

 

แต่ปลานั่นเป็นปลาที่นายเลี้ยงไว้ จะกำจัดได้ลงคอ แถมมันก็รักเจ้าของมันน่าดูฮันถามอย่างหยั่งเชิง

 

ก็ในเมื่อมันเลี้ยงไม่เชื่อง คอยจะแว้งกัดคนอื่น ก็คงต้องจัดการ

 

เลี้ยงไว้มานานขนาดนี้ก็ถือว่าใจดีสุดๆแล้วคาออสพูดพลางถอนหายใจ

 

นายเบื่อแล้วอยากเขี่ยทิ้งมากกว่าฮันพูดประชดคาออส

 

หึ ก็นะ ของใหม่มันก็น่าลิ้มลอง แถมยังสดด้วยคาออสก็พูดเชิงเล่นด้วย

 

เจ้าคนน่ารังเกียจฮันพึมพำ

 

พูดอะไร ฉันได้ยินนะคาออสพูดพลางจ้องมองฮัน

 

น่าสงสารเด็กนั่นจริงที่ได้เจอคนอย่างนายฮันพูดมองคาออสกลับ

 

แล้วการที่เรนโชต้องเจอกับนายเรียกว่า โชคดี แล้วหรอคาออสพูด

 

กรอด...ฉันไปละฮันกัดฟันแน่น อารมณ์อยากจะทำร้ายคนตรงหน้าเต็มแก่

 

เถียงแพ้แล้วหนี เด็กจริงนะ ฮันน้อยคาออสพูดถึงท้ายและหัวเราะส่ง

 

 

เจ้าคนน่ารังเกียจ

 

 

 

 

 

            

 

 



.........................................................................................................................................................................
งานยุ่งนะค่ะ เลยหายไปนาน เหนื่อยๆเลยช่วงนี้

            


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 47 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,927 ความคิดเห็น

  1. #2805 Mistyblack (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 14:33
    ฮันซึน
    #2,805
    0
  2. #2390 I'm sone M.Seo >O< (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2558 / 16:13
    เรนโชจะรู้ได้ยังเนี่ย ว่าเจอนายท่านราฟาแล้ว 555+
    #2,390
    0
  3. #2234 Dairy-nana (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2558 / 23:58
    คาออสฮัน ได้มั้ยคะ55555 โอ้ยจิ้นเลอะะ
    #2,234
    0
  4. #2005 นาคน้อยล่องลม (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2558 / 00:55
    อา~ถึงกับต้องจับให้ได้คาหนังคาเขา ไม่ฆ่าทิ้งๆ ไปเลยล่ะ 
    #2,005
    0
  5. #1596 P.Secret (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2558 / 09:43
    ถถถถ เรียกฮันซะหวานแหววเลย ฮันน้อย // วิ่งหนีพี่ฮัน
    #1,596
    0
  6. #1441 nidloveexo (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 เมษายน 2558 / 17:33
    ฮันโหดจัง
    #1,441
    0
  7. #1326 TiNa TiMwwee (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 เมษายน 2558 / 17:18
    ซึนนะเนี่ย นายน่ะ

    ขอบคุนที่เเต่งให้อ่านคร้าบ
    #1,326
    0
  8. #1255 เด็กท้ายหมู่บ้าน ] (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 เมษายน 2558 / 07:57
    ฮันหนุ่มซึน
    #1,255
    0
  9. #1236 Kuroko Tetsuya_kun (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 มีนาคม 2558 / 13:50
    หืม ทุกคนรู้ถึงภารกิจของเรนโชแล้วเหรอ
    #1,236
    0
  10. #1224 Annelida (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มีนาคม 2558 / 12:49
    น่ากลัวทั้งตระกูล 55
    #1,224
    0
  11. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  12. #795 Semi - Sweet (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2557 / 11:31
    [ถาม]ฮัน เป็นอะไร...ฮัน เป็นอะไร...ฮัน เป็น...

    [ตอบ] หนุ่มซึนนนนนนนนนน
    #795
    0
  13. #756 ( . * M o O Y o N g * . ) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2557 / 13:07
    ยกมือโหวตให้หนุ่มซึน
    #756
    0
  14. วันที่ 27 มิถุนายน 2557 / 16:31
    ฮันนี้ ซึนสุดๆ
    #673
    0
  15. #664 คนผ่านมา (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2557 / 21:13
    สู้ๆๆๆๆๆๆน้ารออยู่ เป็นห่วงเรนโช
    #664
    0
  16. #663 สุนี (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2557 / 18:18
    มาต่อไวๆนะ
    รอตอนต่อไป
    #663
    0
  17. #662 คิมดงจุน (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2557 / 16:27
    แอบเทใจให้ฮันแล้วล่ะ หนุ่มซึนชัดๆ!!!
    #662
    0
  18. #661 PS13lue (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2557 / 15:34
    ฮันก็มีมุมน่ารักๆเหมือนกันนะเนี่ยย น่าติดตามต่อมากค่ะ สู้ๆนะค้า
    #661
    0
  19. #660 butterfly_sp (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2557 / 15:01
    ฮันนี้ที่จริงก็แอบน่ารักนะ
    #660
    0
  20. #659 G_King (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2557 / 14:04
    โหๆ ที่เเท้นายท่านคาออสก็กำลังวางแผนอยู่นี่เอง สงสารเรนโช โดนใช้เป็นตัวล่อ T^T

    #659
    0
  21. #657 saiikun (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2557 / 03:08
    ซึนสินะฮัน  คริๆๆๆ ๆ ๆ 
    #657
    0
  22. #656 TAKARA KUN (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2557 / 22:24
    จริงๆ แล้วฮันก็ห่วงเรนโขแต่ทำเป็นปากแข็งใจแข็งสินะ
    #656
    0
  23. #655 Hitomi Miko (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2557 / 04:29
    เอาคุณผีอีกเอาตอนคุณผีเยอะๆฝินเฟ้ออออชอบที่สุดมุ้งมิ้งฟรุ้งฟริ้ง
    #655
    0
  24. #653 //...be_best...// (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2557 / 16:02
    คุณราฟน่ารักมากๆ มีให้อ่านหนังสือให้ฟัง มีรอว่าจะมามั้ยด้วย
    ส่วนนายท่านหื่นนะเนี่อ
    ตอนหลังเป็นห่วงเรนโซ เอรึจะพลิกล็อกเป็นตัวร้ายก็เข้าฮาเร็ม
    ไม่ใช่แระๆ อันนี้มโน
    รอตอนครึ่งหลังอยู่จ้า
    #653
    0
  25. #651 yukinaru (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2557 / 20:01
    สนุกมากกกกก
    ยุดยอดเลยค่ะ
    มาอัพไวๆนะค่ะ
    #651
    0