เกิดใหม่ไปเป็นValstrax พร้อมระบบเกมrpg

โดย Zigmamon

แป็บนึงนะ จำได้ว่าเราแค่เผลอหลับไปเพราะเล่นจนดึก แล้วทำไมถึงได้กลายเป็นมอนตัวนี้ละ!

ยอดวิวรวม

735

ยอดวิวเดือนนี้

339

ยอดวิวรวม


735

ความคิดเห็น


4

คนติดตาม


63
จำนวนรีวิว : ยังไม่มีคนรีวิว
จำนวนตอน : 3 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  25 ต.ค. 64 / 00:11 น.
นิยาย ԴValstrax кrpg

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
  
"อื้มมม....นอนซะเต็มที่เลยเรา"
เสียงของเด็กสาวคนนึงที่เพิ่งตื่นจากการเล่นเกมจนดึกกับเพื่อนในเกมของเธอ


"เฮ่อ! ไม่นึกเลยว่าเจ้าเบอร์เซิร์กลาเวียเอนเต้จะฆ่ายากขนาดนั้น แต่ก็ดีที่ให้ตังเป็นแสนเลย"


เด็กสาวคนนั้นได้ถอนหายใจออกมาและบ่นถึงเกมที่เธอได้เล่นไปเมื่อคืน เกมนั้นก็คือ Monster Hunter Frontier ส่วนมอนที่เธอล่าเมื่อคืนกับเพื่อนของเธอคือเบอร์เซิร์กลาเวียเอนเต้ มอนเตอร์งูยักษ์ขนาดใหญ่ โดยตามปกติแล้วมอนตัวนี้มักนอนจำศีลอยู่ใต้ดินและไม่ขึ้นมาบนดินต่อเมื่อมันหิวเท่านั้น แต่ลาเวียเอนเต้ที่เธอเจอเป็นลาเวียเอนเต้ที่ขาดแคลนอาหารเลยได้อาละวาดให้เป็นเควสที่เธอกับเพื่อนมาเล่นด้วยกันถึง24คน  ส่วนรางวัลได้มามีทั้งเกล็ด เขา เขี้ยว และหนึ่งแสนเซนนี 




"ขอดูให้ชื่มใจหน่อยนะ เงินที่ได้จากมอนตัวนั้น  เอ๊ะ?  โน๊ตบุ๊ตเราหายไปไหนละ"


ตัวของเธอที่กำลังจะดีใจอยู่กับเงินรางวัลที่ได้เมื่อตืนแต่โน๊ตบุ๊ตที่เธอเล่นดันหายไปไหนไม่รู้


"ปล่อยไปก่อนดีกว่าเดี๋ยวค่อยหาแล้วกัน"


เธอตัดสินใจที่จะค่อยหามันทีหลังก่อนที่จะมุ่งไปที่ห้องน้ำเพื่อที่จะไปอาบน้ำ


"เมื่อวานก็ไม่ได้อาบน้ำเลยเรา โอ๊ะ! ไงจะคนสวยยังหน้าตา...ดี...เหมือนเดิม"


เธอได้มองไปที่กระจกในห้องน้ำ แต่สิ่งที่มันสะท้อนกลับมาดันเป็นมังกรสีเงินจนเธอหน้าซีด


"กรื้ดดดดดดดด! อย่ากินฉันเลยนะ! ฉันยังไม่ได้ล่าเธอด้วยซ้ำไป"


"เดี๋ยวก่อนนะ ไม่กินเราหรอ"


เธอมองไปที่กระจกอีกครั้ง และจ้องไปที่มังกรตัวนั้นก่อนที่จะเอามือมาหยิกแก้มตัวเอง


"โอ๊ย! เจ็บอะ" 


"อืม...แบ!"


เธอได้ลองทำท่าอะไรต่างๆเพื่อจับผิดว่ามันเป็นตัวจริงหรือปลอม แต่ทุกการกระทำของเธอ มังกรตัวนั้นกลับทำเหมือนกับเธอทุกอย่าง


"เหลือวิธีสุดท้าย ถ้าไม่ได้ผลฉันคงอายไปทั้งชีวิตแน่!"


เธอได้เหลือวิธีสุดท้าย แต่ก็กล้าๆอายๆเพราะมันเป็นวิธีที่เธอไม่อยากทำที่สุด


"ไม่ต้องทำแล้วละ ถ้าจะเล่นใหญ่ขนาดนั้น"


เสียงปริศนาได้เข้ามาขัดความคิดของเธอพร้อมกับห้องที่แตกเป็นเสี่ยงๆเหมือนกับกระจกก่อนที่มันจะเปลี่ยนที่เป็นเกาะแห่งนึง


"เอ๋!?!?!"


"ฉันถามจริงๆนะ ผู้หญิงสมัยนี้เขายอมทำกันขนาดนี้หรอ"


เสียงนั้นได้พูดอีกครั้งแต่ก็ไม่ได้ปรากฎเจ้าของเสียงออกมา


"เดี๋ยวก่อนสิ! คนที่จะเป็นฝ่ายถามคือฉันมากกว่านะ นายคือใครน่ะ พระเจ้าหรอ? ถ้าให้ไปเกิดใหม่ขอไม่ใช่ประเทศๆนึงนะ"


เธอตะโกนกลับพร้อมกับกวาดสายตาหาเจ้าของเสียงแต่มีบางอย่างผิดปกติกับสิ่งที่เธอมองเห็น


"เกิดอะไรขึ้นกับตาเรา ทำไมถึงมองเห็นอะไรไกลกว่าเดิมละ"


"ความสามารถอีกอย่างนึงของวอร์ฟอซ์กคือดวงตาที่เหมือนกับเหยี่ยวมันเอาไว้เพื่อล่าเหยื่อหรือโจมตีฮันเตอร์งี่เง่าคนนึงจากบนฟ้าก่อนที่จะโฉกลงมา เรื่องนี้เธอน่าจะรู้นะสำหรับคนที่นอนแมวทุกครั้งที่ได้ล่ามอนตัวนี้นะ" 


ความสามารถของวอร์ฟอซ์กนอกจากจะเป็นมังกรที่มีความเร็วเทียบเท่ากับเครื่องบินเจ็ตหรืออาจจะมากกว่าด้วยซ้ำแล้วยังมีสายตาที่เฉียบคมเหมือนกับเหยี่ยว โดยส่วนมากมันจะใช้ในการล่าเหยื่อกับโจมตีฮันเตอร์ที่ล่ามัน


"ดะ..เดี๋ยวสิมันก็ไม่ได้ขนาดนั้นนะแค่...สิบห้าครั้งเองนะ"


เธอรู้สึกอายขึ้นมาเมื่อเสียงนั้นได้รู้เรื่องที่เธอเคยล่ามันแต่ก็ไม่เคยสำเร็จสักครั้งนึง


"ช่างเถอะ ไม่ต้องสนใจเรื่องนั้นหรอก แต่เธอคงจะงงอยู่สินะว่าทำไมเธอถึงอยู่ร่างนี้"


เสียงนั้นได้ปัดเรื่องนั้นออกไปก่อนที่จะพาเข้าประเด็นหลักพร้อมกับปรากฎกายตัวเองมาในร่างของคนใส่ฮูดสีขาวที่ปิดมิดชิดจนไม่เห็นหน้าตาและรูปร่างที่แท้จริงได้แต่จุดสังเกตหลักที่เธอเดาว่าคนตรงหน้าเป็นผู้ชายคือเสียงกับเครื่องแต่งกายที่ดูเป็นบาทหลวง


"ถ้านั้นช่วยอธิบายทีเถอะนะค่ะ"เธอตอบกลับชายคนนั้นอย่างหมดหวัง


"ได้ๆ แต่มานั่งก่อนสิ ฉันมีชาเขียวกับดังโงะนะสนใจกินระหว่างที่ฟังฉันอธิบายไหม"


ชายคนนั้นได้เสกแก้วชากับถาดดังโงะมาเสิร์ฟตรงหน้าเธอขณะที่เขากำลังรินชาเขียวลงแก้ว เธอรู้ได้ทันทีว่าดังโงะที่เขาเสกมานั้นมาจากเกมMH Rise เกมภาคใหม่ของมอนฮันที่เธอเพิ่งซื้อมาได้สัปดาห์ก่อน





"ขอบคุณคะ"เธอได้ตอบขอบคุณเขา


"จะเริ่มจากตรงไหนดีนะ โอ้! ลืมสักสนิทเลย ชื่อของฉันคือมิคาเอลหรือไมเคิลก็แล้วแต่ที่เธอสะดวกละกัน"


"กานคะ"


ทั้งสองได้บอกชื่อของตัวเองด้วยกัน


"เป็นชื่อที่สั้นนะ ช่างเถอะเข้าเรื่องเลยนะ เรื่องแรกฉันเป็นใคร พูดตรงๆก็คือฉันเป็นตัวแทนของพระเจ้าน่ะ"


"นั้นหรอคะ แล้วที่ฉันกลายเป็นวอร์ฟอซ์กละมันหมายความว่ายังไงกัน"


กานได้ถามถึงสาเหตุหลักที่เธอได้กลายเป็นวอร์ฟอซ์ก ทันทีได้ยินคำถามนั้นมิคาเอลก็ทำหน้าไม่เต็มใจที่จะบอกเธอ


"ถ้าเรื่องนั้นละก็ เป็นเพราะเธอน่ะกำลังจะตายยังไงละ"


"หมายความว่ายังไงกันที่ฉันกำลังตาย"


"เรื่องนั้นเป็นเพราะดวงจิตของเธอมันกำลังสลายไปอย่างผิดธรรมชาติ ฉันเลยพยายามให้ดวงจิตของเธอให้เป็นปกติแต่ก็ไม่ทันซะแล้ว เฮ่อ!"มิคาเอลบอกสาเหตุที่กานนั้นใกล้ตายก่อนที่จะถอดหายใจเฮือกใหญ่เพราะความสำเพลาของตัวเองส่วนนึง


"ที่ไม่ทันเนี่ยยังไงหรอคะ"


"เธอน่ะควรจะตายไปตั้งแต่เมื่อคืนแล้วด้วยซ้ำไปแต่คงเพราะดวงเธอมันแข็งมั้ง เธอถึงมีชีวิตได้แต่ก็ต้องอยู่ในร่างนี้"


"ถึงจะดวงแข็งที่มีชีวิตอยู่ได้...แต่ต้องอยู่ร่างนี้มันดวงซวยมากกว่าไม่ใช่หรอ!"


"เอาเถอะน่า  อย่างน้อยเธอก็ดวงดีกว่าคนที่ชั้นได้ส่งไปเกิดใหม่นะ"


"ไม่เอาาาาาาา จะต้องมากลายเป็นมังกรไปตลอดชีวิตฉันไม่เอานะ"


"แต่ก็ใช่ว่าจะเป็นเพราะแค่ดวงของเธอนะ ส่วนนึงเป็นความตั้งใจของฉันด้วยส่วนนึง"


"ความตั้งใจของคุณหรอ?"


"สาเหตุที่ฉันเลือกให้เธออยู่ในร่างของมังกรนี้ เพราะฉันอยากจะขอร้องเธอ"


"ขอร้อง...อะไรหรอคะ?"


"ฉันอยากให้เธอไปจัดการปัญหาบางอย่างที่จะเกิดขึ้นในอนาคตที่โลกนึง"


"ปัญหาที่ว่าน่ะ...อะไม่ทันแล้ว รีบไปเลย!"


"ดะดะ...เดี๋ยวก่อนสิยังพูดไม่จบเลยนะ"


"เอาไว้คุยกันทีหลังที่โลกใหม่ที่เธอจะอยู่นะ  บายๆ"


"แล้วต้องไปทั้งที่อยู่ร่างนี้นี่นะ ไม่มีอะไรให้ติดตัวหน่อยหรอ"


"ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันได้ให้ระบบเกมที่เธอรู้จักไปแล้วที่เหลือก็ดูแลตัวเองดีๆละ Adios"

ก่อนที่จะผลักกานสุดแรงเข้าไปที่ประตูมิติมิคาเอลได้มอบบางอย่างกับเธอไปแล้วเรียบร้อยพร้อมกับบอกลาเธอถึงแม้จะไม่เต็มใจก็ตาม


"ตาบ้าเอยยยยยย!"

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

4 ความคิดเห็น

  1. #4 GLA DOS (AI) :) (จากตอนที่ 1)
    14 ก.ย. 64 / 21:30 น.

    สุดยอด
    #4
    0
  2. #3 Mega-Godzilla (จากตอนที่ 1)
    13 ก.ย. 64 / 06:17 น.

    นี้สิขอบคุณ

    #3
    0
  3. 12 ก.ย. 64 / 19:03 น.

    อัพตอนแรกทีเถอะhttps://image.dek-d.com/27/0927/7790/132320431

    #2
    1
    • #2-1 Zigmamon
      12 ก.ย. 64 / 22:00 น.
      ตอบแรกมาแล้วนะครับ ต้องขอโทษด้วยนะครับที่ไม่ได้อัพตอน พอดีติดเรียนออนไลน์ครับ
      #2-1
  4. 3 ส.ค. 64 / 19:09 น.

    ^_^^_^
    #1
    0