[X-men fic] Sweets and Literature : ErikCharles

ตอนที่ 1 : Chapter 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 487
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    4 มิ.ย. 59

Sweets and Literature

Chapter 1

Cherik

Note : AU Warning! อย่าลืมอ่านประกาศท้ายเรื่องนะคะ อย่าพึ่งปิดหนีกัน 55555

 

 

 

 

 

ทุกคนต่างรู้กันดีว่าอีริค เลนเชอร์เป็นเพลย์บอยตัวพ่อของมหาวิทยาลัย ควงดาวคณะไปครึ่งหนึ่งตั้งแต่เรียนปีหนึ่ง หลังจากนั้นก็ยังเปลี่ยนสาวไม่ซ้ำหน้า จนตอนนี้กำลังจะขึ้นปีสามก็ยังไม่เปลี่ยนแปลง ถึงแม้จะมีข่าวออกมาเรื่อยๆ ว่าเจ้าตัวร้ายกาจแถมยังเปลี่ยนคู่ควงไม่ซ้ำหน้าสักเพียงไหน แต่ก็ยังมีคนที่ยอมตกบ่วงของผู้ชายคนนี้ แม้จะแค่เดือนเดียว อาทิตย์เดียว หรือวันเดียวก็ยังดี

 

และในครั้งนี้ก็เช่นเดียวกัน

 

ชาร์ลส์ ฟรานซิส เซเวียร์แทบจะลมใส่เมื่อได้ยินว่า ‘ตัวพ่อ’ ไปหาน้องสาวต่างสายเลือดอย่างเรเวน ดาร์กโฮล์มถึงห้องพักที่หอไม่เว้นแต่ละวัน ทั้งที่ก่อนหน้านั้นพึ่งมีข่าวลือว่าไปควงเด็กมัธยมที่มาดูงาน!

 

ไม่สิ ตอนนี้ก็ไม่ใช่เด็กมัธยมซะทีเดียวแล้ว เพราะเด็กคนนั้นกำลังจะขึ้นปีหนึ่ง…แต่นั่นก็ไม่ใช่ประเด็น!

 

ในฐานะที่ตัวเขาเองก็ขึ้นชื่อว่าเป็นหนุ่มเจ้าสำราญคนหนึ่ง ถึง (ในสายตาคนอื่น) จะมีวีรกรรมไม่เท่ามิสเตอร์เลนเชอร์คนนั้น แต่สิ่งที่อีกฝ่ายจะทำ เขามั่นใจว่าเดาไม่ผิด

 

นึกแล้วก็เป็นห่วงเรเวนขึ้นมาอย่างไรไม่ทราบได้…

 

อีริค เลนเชอร์ แม้จะขึ้นชื่อว่าเป็นเพลย์บอยเสเพล แต่ก็ใช่ว่าจะมีประวัติอะไรเสียหาย ถ้าไม่นับว่าควงสาวไม่ซ้ำ ก็เรียกได้ว่าสมบูรณ์แบบ ทั้งหน้าตา การเรียน ฐานะทางบ้าน ไม่มีอะไรด่างพร้อยแม้แต่นิดเดียว

 

ก็พอจะเข้าใจสาวๆ ที่ถูกควงแล้วทิ้งล่ะนะ…

 

แองเจิ้ล ที่เป็นดาวคณะวารสารก็ยังเคยโดนทิ้ง

 

แม้แต่คนที่ทั้งเขาและเรเวนพร้อมใจกันเรียกเป็นพี่อย่างเอ็มม่า ฟรอสต์ สาวฮอตคณะสถาปัตย์ คนที่ทำสถิติคบกันนานที่สุดครึ่งปีก็ยังถูกทิ้ง!

 

นับประสาอะไรกับเรเวน…ถึงเธอจะไม่ใช่สาวน้อยใสซื่อ (เพราะมีพี่ชายอย่างเขานี่แหละ…) แต่ก็ใช่ว่าจะรอดจากฝ่ายนั้นได้นี่นา…

 

“ชาร์ลส์ เลิกทำหน้าเครียดได้แล้ว”

 

“มันเครียดนี่” คนที่ถูกเรียกยังคงขมวดคิ้วมุ่น ขายาวๆ ทั้งสองข้างก้าววนไปวนมาตรงหน้าหญิงสาวรุ่นพี่ “เธอก็รู้ว่าคบกับเลนเชอร์แล้วเป็นยังไง ทำไมถึงยังอยู่เฉยๆ ได้อีก…”

 

“นี่ รู้ไหม คบกับเพลย์บอยก็ไม่เลวร้ายหรอกนะ ฉันลองมาแล้ว” เอ็มม่ายิ้มนิดๆ พลางเอนหลังพิงโซฟาสีอ่อน มือเรียวยกขึ้นในระดับสายตาเพื่อสำรวจปลายเล็บที่พึ่งเพ้นท์ลายไปหมาดๆ “อย่างน้อยเขาก็รู้ว่าจะเอาใจผู้หญิงยังไง…เหมือนเธอนั่นแหละ ชาร์ลส์”

 

ฟังดูอาจไม่น่าเชื่อ แต่เธอคิดอย่างนั้นจริงๆ…เธอรู้ตัวตั้งแต่ก่อนจะตกลงคบกับอีริคแล้ว ว่าจะอย่างไรก็ไม่มีทางทำให้อีกฝ่ายหยุดที่ตัวเอง เธอและอีริคไม่ใช่คนที่เข้ากันได้ ทั้งคู่เป็นคนนิ่งสงบจนเกินไป…แต่เพราะอย่างนั้นถึงได้คบกันได้ตั้งครึ่งปี ซ้ำพอเลิกกันแล้วก็ยังคงความเป็นรุ่นพี่รุ่นน้องที่ดีต่อกันได้

 

“ฉัน?” ชายหนุ่มขึ้นเสียงสูง “ฉันไม่มีข่าวลือชื่อกระฉ่อนเหมือนเขาสักหน่อย!”

 

“นั่นเพราะเธอไม่อยากเด่น เลยเลือกจีบแต่สาวๆ สามัญชนต่างหาก” สาวผมทองกลอกตาอย่างเหนื่อยหน่าย “ลองนายจีบพวกดาวคณะเป็นฝูงเหมือนอีริคสิ เขาน่ะทาบนายไม่ติดหรอก”

 

ไม่ใช่แค่อีริค เลนเชอร์เท่านั้น ชาร์ลส์ ฟรานซิส เซเวียร์ก็เป็นเพลย์บอยจอมแสบไม่แพ้กัน เพียงแต่ในขณะที่อีริคควงสาวคนโน้นคนนี้คนนั้นออกงานเลี้ยงโรงเรียน ชาร์ลส์เลือกที่จะควงสาวๆ อย่างเงียบเชียบ มากกว่า…ไม่รู้ควรจะเรียกว่าตัดปัญหาหรือเจ้าเล่ห์ดี

 

“ทำอย่างนั้นได้ที่ไหนเล่า…”

 

แม้ว่าชาร์ลส์จะไม่ค่อยเข้าใจไอเดียที่หลายๆ คนยุให้เขาจีบดาวคณะแข่งกับมิสเตอร์เลนเชอร์ เท่าไหร่ แต่เขาก็ทำแบบนั้นจริงๆ ไม่ได้…เพราะสาวๆ ตัวท็อปในมหาวิทยาลัยส่วนใหญ่ ถ้าให้เลือกมาสักสิบคน คงมีไม่เกินสองในสิบที่เขาไม่สนิทด้วยน่ะสิ!

 

ถึงเขาเองจะเปลี่ยนสาวเป็นว่าเล่นไม่ต่างกัน แต่เรื่องจะให้จีบเพื่อนตัวเองนี่มันก็ไม่เหมือนกันซะทีเดียวหรอก…มั้ง

 

สาวสถาปัตย์ถอนหายใจ ก่อนจะเสนอความคิดไปลอยๆ เพื่อให้อีกคนเลิกกังวลสักที

 

“ถ้าห่วงขนาดนั้น ก็ตามประกบซะสิ”

 

“เรเวนยอมให้ฉันประกบที่ไหนเล่า…อุตส่าห์เช่าบ้านพักให้อยู่ด้วยกันสามคน ยังหนีออกไปอยู่หอเลย เลนเชอร์ถึงได้ไปหาเรเวนได้อยู่ทุกวี่ทุกวั—”

 

“ฉันไม่ได้ให้เธอไปตามเรเวน…ถ้าเป็นเรเวนเดี๋ยวฉันตามเองก็ได้” คู่สนทนารีบพูดขัดขึ้นมาก่อนที่น้องชายต่างสายเลือดจะดูประสาทกินไปมากกว่า นี้ “อีริคต่างหากที่เธอควรจะประกบ”

 

“หา?”

 

“นี่มันเป็นเรื่องของคนสองคนเขาจีบกัน ถ้ากันคนนึงไม่ได้ ไปกันอีกคนนึงก็ถูกแล้วนี่” เอ็มม่าไหวไหล่เบาๆ ในขณะที่ชาร์ลส์ทำหน้าพะอืดพะอม

 

“…ก็ถูกอยู่หรอก แต่เธอให้ฉันไปตามผู้ชายนี่มันไม่แปลกไปหน่อยรึไง แล้วคนถูกตามจะรู้สึกยังไงไม่ทราบ…”

 

“ทำอย่างกับไม่เคยถูกผู้ชายตาม”

 

“แฮงค์เป็นรุ่นน้อง…”

 

“แล้วฉันพูดเหรอว่าเป็นแฮงค์?”

 

ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบชั่วขณะ ผู้เป็นรุ่นพี่นั่งมองปลายเล็บที่ถูกแต่งแต้มไว้อย่างสวยงาม แล้วเรียกชื่อคนที่อึ้งไปเบาๆ

 

“ชาร์ลส์?”

 

“…ตกลงเธอคิดว่าฉันควรกันเลนเชอร์ไว้ใช่ไหม…”

 

“ฉันพูดลอยๆ”

 

“…”

 

“จะทำหรือไม่ทำก็แล้วแต่เธอนะ…”

 

“…”

 

“…น้องรัก J ”

 

 

 

สำหรับอีริค เลนเชอร์แล้ว ผู้หญิงคนไหนก็เหมือนกัน

 

หรืออย่างน้อยก็เหมือนกันตรงที่ยังไม่มีใครทำให้เขา ‘หยุด’ ได้

 

หลายคนบอกว่าเขามันก็แค่เสือผู้หญิงที่ไม่มีอะไรดีนอกจากควงสาวไปวันๆ แต่เขาว่าการที่ยังไม่ใครท้องแล้วบอกให้เขารับผิดชอบ แปลว่าจริงๆ แล้วทั้งตัวอีริคเองและตัวผู้หญิงคนนั้นก็ดูจะมีสติอยู่พอประมาณแหละนะ

 

“เฮ้ อีริค” เสียงของรุ่นพี่ที่สนิทกันตะโกนเรียก “ตรงโน้นมีคนอยากรู้จักนายแน่ะ ไปกับฉันเร็ว!”

 

อาซาเซลตบบ่าอีริคอย่างกระตือรือร้น ก่อนที่ท่าทีนั้นจะละลายหายไปกับอากาศเมื่อได้ยินรุ่นน้องปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย

 

“วันนี้ฉันมีนัดแล้ว ‘โทษทีอาซาเซล”

 

แต่แทนที่จะเดินกลับไปทางเดิม อีกฝ่ายกลับกระพริบตาปริบๆ (ที่ดูอย่างไรก็ไม่เข้ากับเจ้าตัวเลยแม้แต่นิดเดียว) พร้อมกับพูดด้วยน้ำเสียงอันดังพอที่จะทำให้คนที่อยู่ใกล้ๆ ได้ยินบทสนทนาทั้งหมด

 

“มีนัด?”

 

“ฉันพูดไปแล้ว”

 

“เรเวน?”

 

อีริคถอนหายใจ “ก็ใช่”

 

“ถ้างั้นที่เขาพูดกันว่านายเดทกับเรเวนก็จริงน่ะสิ!?”

 

“…ไม่เคยพูดสักทีว่าจริงหรือไม่จริง”

 

ครั้งนี้อาซาเซลเป็นฝ่ายถอนหายใจบ้าง

 

“เรเวนน่ารักนา…อย่าทิ้งเธอล่ะ”

 

“เหอะ” อีริคแค่นหัวเราะในลำคอ ฝ่ามือหนากระดกเครื่องดื่มในมือลงคอไปราวกับว่ามันไร้รสชาติ “นายแค่กลัวเอ็มม่าโกรธฉันแล้วไปลงที่นายเท่านั้นแหละ”

 

“ฉันเนี่ยนะกลัวเอ็มม่าโกรธ? เออ ใช่ กลัวสิ…” น่าตลกที่เหมือนอีริคจะเห็นอะไรคล้ายๆ กับหางปีศาจสีแดงๆ ตกลงไปทันควัน…ตั้งแต่ที่อาซาเซลคบกับเอ็มม่า เจ้าตัวดูจะทำตัว ‘เรียบร้อย’ ขึ้นมากทีเดียว

 

หลังจากพิรี้พิไรเอ่ยลากันอยู่สองสามคำ ในที่สุดอีริคก็ได้ความสงบย่อมๆ กลับคืนมาในที่สุด แม้ว่าสาวโต๊ะข้างๆ จะยังคงมองเขาตาเป็นมัน ส่วนอีกโต๊ะกำลังพูดเรื่อเขากับเรเวนอยู่ก็ตามที

 

อีริคไม่ได้เดือดร้อนอะไรเท่าไรถ้าหากจะมีคนคิดแบบนั้น…ยังไงมันก็เป็นภาพลักษณ์ของเขาในสายตาทุกคนอยู่แล้ว

 

และจากการที่เรเวนนัดเขาออกมากลางบาร์มหาวิทยาลัยอย่างนี้ ก็บ่งบอกได้อย่างดีว่าสาวเจ้าเองก็ไม่ได้สนใจเรื่องไร้สาระพวกนี้เช่นกัน

 

แต่เหมือนจะมีคนอื่นเดือดร้อนแทน

 

อีริคเหลือบมองชายหญิงคู่หนึ่งที่ยืนถกเถียงกันห่างจากเคาน์เตอร์บาร์ที่ เขานั่งอยู่ไม่ไกล หนึ่งในสองคนนั้นคือคนที่นัดเขามาวันนี้…เรเวน ดาร์กโฮล์ม

 

การที่เรเวนยังยืนอยู่ตรงนั้นและไม่ยอมเดินเข้ามาหาอีริคสามารถดึงดูดสาย ตาได้เป็นอย่างดี…ถึงอย่างไรเรเวนเป็นอีกหนึ่งคนที่ดังในมหาวิทยาลัยพอสมควร

 

เรเวนเป็นคนสวย อีริคยอมรับในข้อนี้ดี ทั้งผมสีทองสุกสว่างเข้ากับผิวสีน้ำผึ้ง ดวงตาที่เปล่งประกายระยิบระยับอยู่ตลอดเวลาและนิสัยช่างพูดช่างคุยที่ทำให้ บรรยากาศรอบตัวคึกคักเสมอ น้อยคนนักที่เข้าใกล้เรเวนแล้วจะไม่ถูกดึงดูดด้วยความเจิดจ้านี้

 

แน่นอนว่าอีริคเป็นคนส่วนมาก

 

 

 

ในระหว่างที่เขากำลังคิดอะไรเรื่อยเปื่อยจนไม่ทันสังเกตว่าเครื่องดื่มใน แก้วของตัวเองหมดไปตั้งแต่เมื่อไร รุ่นน้องควบตำแหน่งบาร์เทนเดอร์ฝึกหัดที่รู้จักมักคุ้นกันดีก็โบกมือไปมาตรง หน้า เรียกเขาออกจากภวังค์ของตน

 

“คุณอีริคเอาอีกแก้วไหมครับ?”

 

ปีเตอร์ แม็กซิมอฟฟ์ถามอย่างร่าเริงก่อนจะฉีกยิ้มกว้างตามสไตล์

 

“ได้ก็ดี ขอบใจปีเตอร์”

 

ยังไม่ทันที่คนเด็กกว่าจะได้ตอบอะไร ก็มีอีกเสียงหนึ่งแทรกเข้ามาซะก่อน

 

“เฮ้ เอามาสองเลยพีท”

 

“โอ๊ะ ได้เลยครับชาร์ลส์” รุ่นน้องที่ยืนอยู่หลังบาร์ตะโกนตอบ บ่งบอกว่าเขาเองก็รู้จักคนที่ทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ อีริคตอนนี้เช่นกัน

 

ผ่านไปไม่นานเครื่องดื่มผสมแอลกอฮอล์สูตรเฉพาะที่อีริคมักจะสั่งอยู่เป็นประจำอย่าง ‘มิกซ์สตาร์’ ก็ถูกนำมาเสิร์ฟอยู่หน้าบุคคลทั้งสอง

 

ที่จริงแล้ว ‘มิกซ์สตาร์’ เป็นอีกหนึ่งในสูตรเด็ดประจำบาร์แห่งนี้ แม้ว่าจะมีคนสั่งน้อยไปหน่อยเพราะความแรงและราคาที่สูงลิบลิ่วเมื่อเทียบกับ เมนูอื่นๆ ที่มีรสชาติใกล้เคียงกัน…แต่ปีเตอร์ แม็กซิมอฟฟ์เอาหัวเป็นประกันได้เลยว่าตั้งแต่เขาฝึกงานที่นี่มาสองปี คนที่สั่งเครื่องดื่มนี้บ่อยที่สุดคืออีริค

 

ซึ่งก็ไม่น่าประหลาดใจเท่าไร เมื่อคิดว่าเขาเป็นคนทำสูตรมิกซ์สตาร์ ขึ้นมาเองตั้งแต่ปีหนึ่ง และนั่นทำให้เขาได้ดื่มฟรีที่บาร์นี้ตลอดชีพ – ถ้ายึดตามคำพูดเจ้าของบาร์แบบเป๊ะๆ อ่ะนะ

 

เพลย์บอยทั้งสองของมหาวิทยาลัยยังไม่มีใครเอ่ยปากพูดอะไรออกมา – คนหนึ่งไม่ยอมทำอะไรนอกจากนั่งคนแก้วไปเรื่อยๆ ส่วนอีริคก็เอาแต่นั่งมองคนที่มานั่งทีหลัง

 

อีริคคิดว่าเขาเคยเห็นคนที่นั่งข้างเขา – คนที่ปีเตอร์เรียกว่าชาร์ลส์ – เจ้าของเรือนผมสีน้ำตาลยุ่งๆ กับดวงตาสีฟ้าใสกระจ่างจนน่าประหลาดใจ

 

“คุณเลนเชอร์ นายจะมองฉันอีกนานรึเปล่า?”

 

คนที่เขาคิดว่ากำลังคนเครื่องดื่มโดยไม่สนใจสิ่งรอบข้างถามขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มบางๆ

 

“…ขอโทษที” อีริคพูดตอบทั้งๆ ที่ไม่มีความขอโทษในน้ำเสียเลยแม้แต่นิดเดียว “ฉันนัดคนไว้ แต่ฉันจำได้ว่านายไม่ใช่คนที่ฉันนัด”

 

“เรเวนน่ะเหรอ” คู่สนทนาหัวเราะเบาๆ “ขอโทษที เธอดูไม่ค่อยสบาย ฉันเลยให้กลับไปแล้วล่ะ”

 

ร่างสูงเลิกคิ้วนิดๆ เมื่อได้ยินอีกคนตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงเดียวกัน นึกไว้ในใจว่า ‘ชาร์ลส์’ คงเป็นคนที่แสบไม่น้อย

 

และประโยคต่อมาก็ทำให้รู้ว่าไม่ได้ผิดจากที่คิดเลย

 

“ได้ยินว่านายเป็นคนคิดสูตรเจ้านี่” มือบางยกแก้วเครื่องดื่มสีสวยขึ้นมาไว้ระดับสายตา “ทำไมมันถึงชื่อว่ามิกซ์สตาร์ล่ะ?”

 

“เพราะครั้งแรกที่ฉันลองดื่มฉันมึนจนเห็นดาว”

 

“จริง?”

 

“และถ้านายลองมันครั้งแรกฉันแนะนำให้จิบ ไม่ใช่กระดก”

 

อีริคกลอกตาเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายยกแก้วดื่มจนหมดแก้วทันทีที่เขาพูดจบ

 

 

ดื้อ

 

 

ดื้อโคตรๆ

 

 

“เป็นไง”

 

คนตัวเล็กกว่าถึงกับยกมือขึ้นกุมขมับพลางส่ายหัวช้าๆ …และนั่นทำให้ชาร์ลส์ไม่ทันสังเกตว่าอีริคกำลังกลั้นขำอย่างเต็มความสามารถ

 

“สมกับที่นายพูด…ควรจิบ”

 

“หึ”

 

“แล้วก็…เห็นไปยันดาวพลูโตเลย ขอบใจ”

 

แม้ว่าจะมึนหัวจากแอลกอฮอล์แต่สมองของชาร์ลส์ก็ยังคงทำงานอยู่ครบถ้วน โดยเฉพาะส่วนที่ใช้โต้ตอบกับคนตรงหน้า

 

อีริคมั่นใจว่าเขาไม่ได้ชอบผู้ชาย

 

แต่เขาถูกใจคนๆ นี้ชะมัด

 

ฝ่ามือหนายื่นไปให้กับเพื่อนใหม่ เสียงทุ้มเอ่ยปากพูดก่อนเป็นครั้งแรก

 

“อีริค เลนเชอร์ แต่ฉันคิดว่านายคงรู้จักอยู่แล้ว”

 

ชาร์ลส์มองหน้าอีริคนิ่งๆ ครู่หนึ่ง ก่อนจะยื่นมือออกไปแต่โดยดี

 

“ชาร์ลส์ ฟรานซิส เซเวียร์…และฉันก็คิดว่านายคงรู้จักฉันเหมือนกัน เลนเชอร์”

 

 

Tbc…

 

 

 

 

Talk:

เฮ ฟิคงานหนังตอนแรกมาแล้วค่ะะะะะะะ/ซับน้ำตา

เคยบอกไปแล้วแต่จะบอกอีก งานนี้ออกเชริคนะคะ ที่งาน Movie Carnival 4 วันที่3 กรกฎา บูท A13 #ติ่งอะไรก็ได้โตแล้ว ค่ะ ♥♥

เรื่องนี้จะเอาลงเว็บไม่เกิน 5 ตอน ไม่ได้ลงจน(เกือบ)จบเหมือนเรื่องก่อน และแบบสำรวจฟิคจะมาพร้อมกับตอนที่ 3 นะคะ

ขอบคุณที่อ่านจนจบ และขอบคุณดักล่วงหน้าสำหรับคอมเม้นท์ค่ะ 55555555

 

Page : https://www.facebook.com/ProudtobeShipper/

Twitter : valentearz

#valentearzfic

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

20 ความคิดเห็น

  1. #3 Lompat_LB (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2559 / 17:55
    แอร๊ยยยย ก่อนอื่นคือไรคะอีริคเด็กมัธยมก็ไม่เว้น....เฮ้อ ชอบพล็อตนะคะ ชาร์ลแบบดื้อมากกกก น่าจีบตีเห็นดาวเลยเห็นไหม อีริคสนใจมาจีบคนพี่ไหมคะ ยังว่างเนอะชาร์ล
    #3
    1
    • #3-1 VaLnE_C(จากตอนที่ 1)
      9 มิถุนายน 2559 / 19:51
      จริงๆแล้วเด็กมัธยมคนนั้นทุกคนเข้าใจผิดกันไปเองนะคะ เป็นข่าวลือเล็กๆน้อยๆค่ะ 55555555
      #3-1
  2. #2 N-chY++ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2559 / 13:29
    มันกร๊าวใจมากๆค่ะ ฟินไปนอกกาแลกซี่ดลยทีเดียว
    #2
    1
    • #2-1 VaLnE_C(จากตอนที่ 1)
      9 มิถุนายน 2559 / 19:50
      ใจเย็นๆ ค่ะ กลับมาก่อนนนน 55555
      #2-1
  3. #1 เป๋อ407 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2559 / 12:08
    อ๊ายยย ัมนกระชุมกระช่วยหัวใจจ

    ชอบอินเมจแบบนี้ม๊ากกกก
    หนูก็ฟินไปดาวพลูโตเหมือนกันค่ะ
    #1
    1
    • #1-1 VaLnE_C(จากตอนที่ 1)
      9 มิถุนายน 2559 / 19:50
      ดีใจที่ชอบนะคะ ^^
      #1-1