[fic taeten] MINIMART MIDNIGHT

ตอนที่ 8 : MIDNIGHT 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,705
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 115 ครั้ง
    23 พ.ค. 59















MIDNIGHT  5

 

 



ไม่อย่างนั้นนายอาจจะถูกดูดไปโลกวิญญาณตลอดไปเลยก็ได้นะ ฮ่าๆ

 

 



สิ่งที่ติดอยู่ในหัวผมตอนนี้มีแต่เรื่องมิติบ้าบอ แถมมีเรื่องผีพ่วงมาด้วยและยังมีเทศกาลโอบ้งตามมาอีก

 

หลังจากที่ได้ฟังเรื่องทั้งหมดนั้น..

 

 


ความรู้สึกผมตอนนี้คงไม่ต่างจากซุนหงอคงที่ถูกคำสาปให้อยู่ใต้ภูเขาทั้งลูก…ที่แย่ที่สุดไม่ใช่การที่เรื่องพวกนั่นเล่นงานความรู้สึกของผมอย่างเดียวไงแต่แม่งดันเล่นงานสภาพร่างกายผมด้วยเนี่ยสิ


ตอนนี้ผมกำลังมีอาการปวดหัวอย่างเฉียบพลัน...

 

 

 

และแน่นอนว่าไอ้เรื่องที่ตั้งใจจะไปร้านตั้งแต่แรกก็ต้องถูกยกเลิก ผมตัดสินใจโทรไปบอกไอ้จอห์นนี่แล้วฝากให้มันปิดร้านให้ที..พอมันรู้ว่าผมมาไม่ไหวมันก็ยอมปิดร้านให้แถมยังซื้อโอคายุ(โจ๊กญี่ปุ่น)ขึ้นมาฝากแล้วก็กลับไปเรียบร้อยแล้ว...

 

 

 


ตอนแรกผมก็กลัวๆคุณยาม่าเจ้าของมินิมาร์ทนะ..แต่จอห์นนี่บอกว่าคุณยาม่าใจดีไม่น่าจะว่าอะไร

 


ยังไงกะดึกก็แทบไม่มีคนอยู่แล้ว..

 

 

 

 



ซ่าา

 


ผมเปิดฝักบัวจ่อหัวให้น้ำเย็นๆช่วยชโลมความร้อนที่เกิดขึ้นทั้งสองขมับ...

 

 

การอาบน้ำครั้งที่สองของวันครั้งนี้ดูจะนานกว่าปกติ...ผมถูสบู่ซ้ำที่แขนข้างเดิมเกือบสิบนาที...ในหัวกำลังเรียบเรียงข้อมูลที่ได้รับมาประมวลผลใหม่อีกครั้งเหตุเพราะไอคิว 90

 

 

 

ถึงตัวจะเป็นผู้ใหญ่แต่สมองเป็นเด็กครับ!



 

 

 




ใช้เวลาอีกเกือบยี่สิบนาทีผมก็เดินเช็ดตัวออกมาข้างนอก...หาเสื้อผ้าใส่...และกระโดดลงไปนอนหลับปุ๋ยที่เตียงอย่างอ่อนล้าทั้งสมองและร่างกาย..

 

 

ได้แต่เพียงหวังว่าการเดินหนีความจริงสำหรับคืนนี้จะช่วยให้ผมเผชิญหน้ากับคืนพรุ่งนี้ได้อย่างสวัสดิภาพ...

 

 




คิดแล้วก็รีบลุกขึ้นมาสวดมนต์ก่อนจะล้มตัวนอนลงไปอีกครั้ง...

 


 

 

 

 

 

การได้หลับเต็มๆอิ่มช่วงกลางคืนมันเป็นเรื่องราวดีๆจริงๆนะครับทุกคน..ผมไม่ได้นอนหลับฝันดีมานานเท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้...

 

 

เมื่อคืนผมฝันถึงพ่อกับแม่แล้วก็น้องสาวที่อยู่ไทยด้วยละ..

 

 

 



รู้สึกขอบคุณอะไรสักอย่าง...ทั้งๆที่ช่วงนี้ในหัวผมกำลังหมกมุ่นเรื่องผีๆสิ่งประหลาดเรื่องลึกลับเต็มไปหมด..แต่ก็ไม่ได้ฝันร้ายถึงสิ่งพวกนั้น

 

 


อืมม

 

ผมบิดขี้เกียจอีกทีก่อนจะอาบน้ำแต่งตัวแล้วรีบไปมินิมาร์ท...กะว่าจะไปช่วยพวกกะกลางวันสักหน่อยเพราะในใจลึกๆแอบรู้สึกผิดครับ

 

 

 

 

 

 






ไอ้เตนล์

 


หลังจากที่ผมหาราเมนแถวนั้นกินจนอิ่ม ก็เดินไปเข้างานที่ร้านแบบปกติ..

 


ไม่ใช่ดิ ปกติผมกะดึก..


แต่นั้นแหละ...ไอ้จอห์นคงประหลาดใจมากที่เห็นผมมาตอนกลางวันก็เลยเดินดุ่มๆเข้ามาหาผม

 

 


ทำไมกูโทรหามึงไม่ติดวะ

 


กูลืมมือถืออยู่ที่ห้องอ่ะ

 

ผมบอกเสียงเรียบๆไม่เข้าใจคนตรงหน้าว่าทำไมถึงได้ทำหน้าเครียดยังกับมีเกิดเรื่องอะไรขึ้น

 



 

มีไรวะ

 

ยังไม่ทันที่ผมจะได้คำตอบจากไอ้จอห์นอยู่ๆก็มีใครบ้างคนเดินเข้ามาหา

 

ชิบหายแล้ว..คุณยาม่า...

 

 

 

สวัสดีครับ

 


ผมก้มหัวให้เจ้าของมินิมาร์ทที่เพิ่งเจอหน้าครั้งแรก...คุณยาม่ามองหน้าผมแวบหนึ่งด้วยสายตาตำหนิก่อนจะเดินออกไป..

 

 

อะไรวะ ?

 

คิดว่าผมต้องการคำอธิบายมั้ย ?

 

 





เมื่อคืนของในร้านถูกขโมย

 

ตาผมโตทันทีที่ได้ยิน...หัวใจแทบหล่นไปที่ตาตุ่ม!!!

 

 



ประเด็นหลักคือ เมื่อคืนกะกูไง!!ส่วนประเด็นรองก็คือเมื่อคืนกูไม่ได้เข้ากะครับ!

 

 

 


"ชิบหาย.."


ผมรีบเดินเข้าไปในมินิมาร์ททันที..สีหน้าผมตอนนี้ไม่สู้ดีพอๆกับหัวใจ...ก่อนที่ผมจะมองเห็นประตูกระจกที่แตกเป็นรูและของภายในร้านที่ระเกะระกะ...

 

 


ได้แต่สบถออกมาว่า..เชี่ยย

 

 


 

ดูกล้องวงจรปิดรึยังครับพี่

 

ผมเดินไปหาพี่แจฮยอนที่กำลังเรียงของด้วยท่าทางมาคุๆ และกูสัมผัสได้ถึงรังสีความอำมหิตเมื่อสายตาของคนหน้าใสตรงหน้ามองมา

 

 


พังทุกตัว

 

ผมมองตามสายตาพี่แจฮยอนก่อนจะเห็นซากกล้องวงจรปิดสี่ตัวถูกกวาดรวมกันอยู่ในที่ตักขยะ

สภาพเหมือนถูกทุบจนละเอียด..

 

 


โอ้ว จีซัสไครส์

หักเงินเดือนกี่เดือนถึงจะพออ่ะครับ...นี่กูมาทำงานหาเงินหรือมาทำงานหาหนี้เนี่ย!

 

 

 

คุยกับคุณยาม่ารึยัง

พี่แจฮยอนพูดเสียงเย็นๆ..แต่สายตาแม่งโคตรจะบอกเลยว่าจริงๆแล้วอยากจะด่าผมมากกว่า

 

 

คุณยาม่า.เอ่อ..ไม่คุยกับผมน่ะครับ

 


“เหรอ..คราวหลังอย่าให้เกิดเรื่องแบบนี้อีกละ...ดีที่มันไม่ได้เอาเงินในเก๊ะไปแต่ก็ได้ของในร้านไปหลายอย่างเหมือนกัน

 

 



ผมแทบจะก้มลงไปกราบพื้น..ดีที่ผมเก็บกุญแจเก๊ะเงินไว้กับตัว

 

 


พี่อยากจะบอกเตนล์ไว้ก่อนว่ายังไงเราก็ต้องถูกหักเงินเดือนเดี๋ยวคุณยาม่าน่าจะบอกอีกที


ครับ

 

 


it's okay ครับทุกคน มันเป็นเรื่องที่ผมไม่มีสิทธิทักท้วงทุกประการครับ...ต้องภาวนาให้เหลือเงินให้เค้าหักน่าจะถูกกว่า

 

 

 

คิดได้อย่างนั้นก็แทบจะยืนไม่ตรง

 

 


 

 

 


เลเวลการทำงานกะดึกของผมได้อัพเกรดขึ้น..จากนั่งๆนอนๆแถวเคาน์เตอร์คราวนี้ต้องมาจัดของรอบๆร้านให้เรียบร้อยด้วยตัวคนเดียว...

 

 


จริงๆไอ้จอห์นจะอยู่ช่วยแต่ผมรู้สึกว่ามันไม่แฟร์เท่าไหร่...ผมสร้างความเดือดร้อนให้ร้านทั้งร้านนะครับ!

 

จะให้คนอื่นมาช่วยแบกรับก็ไม่ใช่ถูกมั้ย ?

 

 

 

จะว่าไปของที่หายหลักๆเป็นพวกโซนเครื่องครัว..พวกมีดกับหม้อ..อะไรที่เป็นแสตนเลสหายเกลี้ยงเลย..ให้ตายสิ

 



แล้วที่น่าเจ็บใจอีกอย่างนะครับ..เชื่อมั้ยว่าไอ้คนขโมยนี่มันชั่งเลือกเวลาเหมาะเจาะซะจริง...ตำรวจสันนิษฐานว่ามันเข้ามาขโมยร้านช่วงเกือบๆเที่ยงคืน..

 

 


ซึ่งถ้ามันมาช้ากว่านี้สักนิด!!!ผมเชื่อว่าเจ้าถิ่นหลังเที่ยงคืนของมินิมาร์ทนี้ไม่น่าจะปล่อยให้มันรอดไปได้แน่นอน!!

 

 

 

แต่ยังไงก็เถอะ ในความโชคดีของไอ้โจรนั้นยังมีความโชคร้ายซ่อนอยู่...มันคงคิดว่าตัวเองทำลายกล้องวงจรปิดหมดแล้วจะไม่มีใครเห็นมันงั้นสิ!

 

 

ตรรกะมึงใช้ไม่ได้กับมินิมาร์ทนี้ว้อย!

 



อย่างน้อยแทยงต้องเห็นอะไรบ้างผมเชื่ออย่างนั้น...

 

 

 

 

นั่นจึงเป็นเหตุผลที่ผมนั่งรอเวลาให้เที่ยงคืนไวๆหลังจากที่จัดของเสร็จ

 



อีกไม่ถึงสามนาทีเท่านั้น..

 

 

 

 

 


 ใกล้แล้ว..




 



สาม..

 

สอง

 

 

 

หนึ่ง

 

 

 

 


ดิ่งงง..ด่องงงง

 



หายไปไหนมา...

 

ผมสะดุ้งทันทีเมื่อได้ยินเสียงทุ้มๆกระซิบที่ข้างหูก่อนที่จะมีสองแขนของคนพูดโอบกอดผมจากด้านหลัง...

 

 

 

แทยง

 


ผมคิดถึงคุณจะตายอยู่แล้ว...

 

 

 

เสียงนุ่มจากคนที่ยืนซ้อนหลังบอกก่อนที่แทยงจะกอดผมแน่นขึ้น

 

 



ผมรอคุณตั้งยี่สิบสี่ชั่วโมงเลยนะ...

 

 

น้ำเสียงแข็งทื่อที่บอกถึงความจริงใจทำให้ผมยิ้มออกมาทั้งๆที่...ทั้งๆที่ผมควรจะรู้สึกกลัวหรือหวาดผวาคนคนนี้ไม่ใช่ดิ..เค้าไม่ใช่คนด้วยซ้ำ..เป็นตัวอะไรก็ไม่รู้

 

 

 

 


ตึกตัก ตึกตัก


แต่เหมือนหัวใจผมมันจะไม่สนใจอะไรทั้งนั้น

 

 

 

 

ปล่อยก่อนดิ

 

ผมบอกเสียงแผ่วพยายามแกะมือแทยงออกแต่ไม่สำเร็จมือผมดูง่อยไปเลย..แค่จะแงะนิ้วโป้งหมอนี่ออกยังทำไม่ได้ด้วยซ้ำ

 

 


ทีคุณยังกอดผมได้เลย..จำไม่ได้เหรอ

 


พูดจบเค้าก็เกยคางที่ไหล่ของผม

 

 

 

 


แม่งเอ๊ย

หัวใจมึงหยุดเดี๋ยวนี้เลย จะเต้นแรงหาพ่อมึงเหรอ..แล้วปากกูด้วยเนี่ยจะอมยิ้มทำไม

 



มึงจะเขินเค้าทำไมไอ้เตนล์!

 

 


 

หัวใจเต้นแรงจังคุณ

 


ปล่อย!”

 


ผมตะโกนเสียงดังเมื่อกี้เกือบจะโดนมันลอบหอมแก้มอยู่แล้วเชียวดีที่ใช้กำลังดันตัวเองออกมาทัน!ไอ้บ้านี่มันเจ้าเล่ห์กว่าที่นะเนี่ย...



ครั้งก่อนกูไม่หน้าไปกอดมันก่อนเลย

 

 

เสียมาก..เสียฟอร์มมาก

 

 

 

 

ยิ้มอะไร..”

 



ผมทำเป็นขมวดคิ้วเมื่อเห็นแทยงกำลังอมยิ้มท่าทางเจ้าเล่ห์

 

 


ก็คุณหน้าแดง..

 


มันพูดจบก็ดึงแก้มผมสองข้าง..ไอ้นี่มันชักจะเอาใหญ่แล้วนะ..

 

 

 

 

อย่าเพิ่งเล่นได้มั้ย

 

พูดจบผมก็เก็กหน้าขรึม..แทยงเห็นอย่างนั้นเลยยอมยืนนิ่งๆไม่มาวุ่นวายอะไรกับผมอีก ซึ่งนั่นเป็นเรื่องที่น่ายินดีซะเหลือเกิน


 

 

 

ฉันมีเรื่องจะถามนาย

 


เรื่อง?”

 

 

นายเห็นหน้าคนที่เข้ามาขโมยของในมินิมาร์ทเมื่อวานรึเปล่า

 

 

เห็นสิ

 

 

ประโยคนั้นทำให้หัวใจผมเต้นแรงทันทีที่ได้ยิน...เอาละเว้ยเรื่องนี้ต้องมีทางออกดีๆซ่อนอยู่ถ้าจับโจรได้เงินเดือนผมอาจจะถูกหักน้อยลง!

 

 


ใคร!”

 


ผมถามเค้าเสียงห้วน

 

 



แลกกับอะไรละ

 

 

แลก ?

 



แม่งเป็นคีย์เวิร์ดคำที่ทำให้ใจไม่ดีโคตรๆ ยิ่งเมื่อนึกถึงตอนที่เจอไอ้หมอนี่ครั้งแรก...คราวนั้นเค้าก็พูดแบบนี้...แล้วผมก็ถูก...

 

อ้ากกกกกกกกก

  

 


ไม่แลกโว้ย!!” 


ผมตะโกนเสียงแข็ง..รู้สึกหน้าร้อนๆจนต้องแสดงอาการไม่พอใจเพื่อกลบเกลื่อน ส่วนไอ้คนฟังก็ทำหน้าไม่ยี่หระแถมยังยิ้มที่มุมปากเหมือนคนมีชัยเหนือกว่า...

 


ไอ้บ้าเอ๊ยเจ็บใจ

 

 

 

 

 

และยังไม่ทันที่ผมจะได้พูดอะไรเพิ่มไอ้คนเจ้าเล่ห์ก็เดินหนีไปทางมุมเครื่องดื่ม...ผมเลยวิ่งตามแทยงไป..

 

 

 

 

ซึ่งแน่นอนว่าหมอนั่นหายไปเป็นที่เรียบร้อยแล้วครับ!!

 

 

 

 

นอกจากผมจะไม่กลัวมุกซ้ำๆของไอ้บ้านี่ผมยังหงุดหงิดกว่าเดิมเป็นเท่าตัว!

 

คือมึงเล่นตัวทำไมเหรอครับ!

 

 

 


แทยง!”

 

 

ผมตะโกนลั่นเหมือนคนบ้าเอาแต่เดินวนไปวนมาเป็นวงกลม...เห็นแทยงแวบๆแต่พอวิ่งไปถึงกลับไม่เจอ..

 

 

คือมันคิดว่ากำลังเล่นไล่จับอยู่งี้ ?

 


กูไม่ได้มีเวลาเล่นกับมึงทั้งคืนนะว้อยยยย

 

 



 

เลิกหนีสักทีดิ!”

 

 

ผมหยุดเพื่อหอบก่อนจะตะโกนเสียงดังบอกให้มันหยุด

 

 


 

แล้วยอมรึยังละ

 

เสียงจากข้างหลังผ่านไปอย่างรวดเร็ว...ผมหันขวับไปหาต้นตอแต่ช้ากว่าเค้าเสมอ..




ผมเหนื่อยที่จะเล่นแล้วจริงๆ


 



เออยอม!”

 




 ทันทีที่ผมพูดประโยคนั้นจบมือปริศนาที่อยู่ในมุมมืดก็ดึงผมเข้าไปติดกับกำแพง..ไฟที่สว่างอยู่จู่ๆก็ดับลงทั้งร้าน..



ผมมองไม่เห็นหน้าคนที่อยู่ข้างหน้าแต่สัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆที่อยู่ใกล้ๆ...






ตึกตัก ตึกตัก

 


แล้วริมฝีปากของผมก็ถูกครอบครองโดยปากหยักของไอ้คนเจ้าเล่ห์..



แทยงประคองหน้าผมขึ้นมา...มืออุ่นๆของเค้าทำให้ผมรู้สึกจั้กจี้ที่ต้นคอแต่สัมผัสนุ่มนวลที่ริมฝีปากทำให้หัวใจผมเต้นแรง..





ผมตัวแข็งทื่อ...ไม่ใช่ว่าไม่เคยจูบมาก่อน..



แต่ผมกำลังอายที่ไม่ยอมต่อต้านแถมยังมีหน้าไปจูบมันตอบอีกเนี่ย!!!




ก่อนที่ผมจะเพิ่งนึกออกว่าควรทำตัวขัดขืนมันได้แล้ว



แทยงก็ถอนริมฝีปากออกพอดี...







ตึกตัก  ตึกตัก



ผมอยากจะขอบคุณเค้าเหลือเกินที่ทำให้ไฟดับหมด...





ไม่อย่างนั้นผมคงไม่มีหน้าไปมองใครอีกแล้ว!


 



 

 to be continued...

.............................................................................................

โอ๊ยยยยย ไม่รู้ว่าแต่งเป็นไงบ้างกับฉากนี้เพราะง่วงมากกก นี่ตีหนึ่งจะตีสองคะ

เผลอดูบอลเกือบสามทุ่มลืมแต่ง 5555555555 ถ้าเบลอก็ขอโทษด้วยย

ขอโทษที่ตัดตลอด อย่าตบน้อง น้องง่วง 555555 ไว้ต่อตอนหน้าเด้อ


ไม่มีอะไรสปอยละ ง่วงงงง

ขอโทษที่ช้าน้าาาา ฝันดีชาวมินิมาร์ท


#ฟิคมินิมาร์ท








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 115 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,460 ความคิดเห็น

  1. #2445 janlove-30331 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 21:50
    ชอบเตนล์ใช่ไหมเจ้าแทยง😏😏
    #2,445
    0
  2. #2383 IsIsara (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 13:04
    เขินนนนนนนน!!!!!! ฮือออออๆๆๆๆ
    #2,383
    0
  3. #2364 chocoball-bew (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 16:59
    จุ๊บน้องอีกแล้ววว มันทำไมนัก
    #2,364
    0
  4. #2344 kor_kod1 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 23:57
    ตุยไปเลยตัวชั้น
    #2,344
    0
  5. #2321 bibubbiiboo (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 21:30

    ดี ยังงี้เลย
    #2,321
    0
  6. #2316 dream4try (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 19:06
    อะไรวะ เจอก็จูบเอาไว้ ฮึ่ย
    #2,316
    0
  7. #2293 Dekd2108 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2561 / 16:44

    อ้าวเขิลซะงั้น จั๊กจี๋ๆๆๆ55555

    #2,293
    0
  8. #2269 JellyBeru (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2561 / 17:47
    โอ้ยเขินนนนนน
    #2,269
    0
  9. #2256 08207 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 01:47
    โอ้ยยย ครั้งที่ 2 แล้วววววว
    #2,256
    0
  10. #2241 yamrollchoco (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 07:18
    ครั้งนี้เปิดตัวดีอะ เขินไปหมดเลย งืออออ
    #2,241
    0
  11. #2233 Somam (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 14:45
    โอ้ยใจ
    #2,233
    0
  12. #2206 vampiregun (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 23:43
    แทยงอบอุ่นมาก อยากได้ๆๆๆ
    #2,206
    0
  13. #2131 seethenq (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2560 / 01:30
    โง้ยยยย เขินนนน
    #2,131
    0
  14. #2109 pvcrazy00 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2560 / 00:02
    กำลังจะเม้นต์ว่าพระเอกค่าตัวแพงมาก แต่มาดี อกคนเป็นแม่จะแตก ชอบมากค่ะ ขอแบบนี้เยอะๆ5555555
    #2,109
    0
  15. #2047 immadarkworld (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 22:00
    โอ้ยเขินเว้ยยยยย แทยงจะเป็นตัวอะไรก็ช่างนี่ไม่สนล่ะ อยากให้เขาอยู่ด้วยกันพอ
    #2,047
    0
  16. #2032 xptinx (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2560 / 03:19
    โง้ยยยย นี่ก็น่ารักกกก
    #2,032
    0
  17. #1980 antbillchayanee (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 11:41
    ง่าาา หนูเตนโดนเอาเปรียบบบบบ
    #1,980
    0
  18. #1931 matoomcandy (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:48
    สงสารเตนล์...คุณย่ามินิมาร์อย่าโกรธน้องนะคะ 
    #1,931
    0
  19. #1897 exoticlover (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:59
    ง๊ง้อววววว มีการตัดพ้อเบาๆ คิดถึงกันมากไหมล่ะ
    #1,897
    0
  20. #1868 himelinn (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 มกราคม 2560 / 23:56
    โอ้ยย เจอแบบนี้ก็ยอมให้หลอก เอาเด่ะ55555
    #1,868
    0
  21. #1848 minminwoo (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 มกราคม 2560 / 20:31
    แลกจูบตลอดดด เขินนะ
    #1,848
    0
  22. #1837 insungx (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 22:46
    ฮืแ พ่อหนุ่มมิติที่สี่ กรี๊ดดดดด
    #1,837
    0
  23. #1793 mchalala (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 00:14
    งื้ออออ เขิลพี่แทยงกับเตนล์ด้วยคน อ่านไปหน้าร้อนไป ร้ายกาจมาก แต่ก็แลกบ่อยๆโนะ
    #1,793
    0
  24. #1733 Poysian_ps (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 19:01
    กร๊าวใจจจจจ
    #1,733
    0
  25. #1700 chlex_ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2559 / 17:55
    กริ้สสสสส จะเรียกพี่แทยงผีก็เรียกไม่ถูกเรียกคนก็ไม่ได้เอาเป็นว่าแทยงเป็นสิ่งอะไรซักอย่างซักประเภทที่นอกจากจะมีความอบอุ่นละมุนเหมือนไมโครเวฟแล้วยังมีความเจ้าเล่ห์อีก เกลียดความแลกแต่ก็เขินไปในเวลาเดียวกัน >_<
    #1,700
    0