นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว

Luv u only (short fic Zayn 1D×you)

โดย NJ oct.

"นี้เธอตามฉันมาถึงนี้เพราะชอบฉันหรอ" "เดี๋ยว?อะไรของนายฉันมาเพราะหมานายต่างหาก'' Fic luv u only

ยอดวิวรวม

315

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


315

ความคิดเห็น


3

คนติดตาม


6
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  22 พ.ค. 60 / 21:06 น.
นิยาย Luv u only (short fic Zayn 1D×you)

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
Hello. มาพบกับshortfic ของบังเซนกันเนาะ



1.นางเอกคือคุณชื่อ(y/n)ย่อมาจากyou name นะคะใส่ชื่อรีดไปเลย
-สาวไทยสัญชาติไทยแท้!
-คุณเป็นคนรักครอบครัว และเลี้ยงสุนัขไว้2ตัว
-คุณรักศักดิ์ศรีเอามากๆ
-คุณอายุย่าง21
-มานิวยอกร์เพราะต้องมาประชุมสำคัญ(อาชีพอะไรก็แล้วแต่รีดเลย)
**ที่สำคัญคุณไม่ค่อยชอบเซนเท่าไรแต่คุณก็มีหวั่นไหวกับเขาบาง**


2.เซน มาลิค

-คงไม่ต้องอธิบายอะไรมาก555รู้ๆกันอยู่

หน้าทอมโม่จิกกล้องมากค่ะ

เนื้อเรื่อง อัปเดต 22 พ.ค. 60 / 21:06




มหานครนิวยอกร์
**/*/**
8.00 am.

ผู้คนในนิวยอกร์ต่างเดินไปมาอย่างเร่งรีบ เพราะอะไรนะหรอนี้คือวันศุกร์ไงละ วันสุดท้ายของสัปดาห์ทุกคนต่างอยากรีบทำงานให้เสร็จๆและกลับไปพักผ่อนกัน

 แต่นั้นไม่ใช่กับฉันหรอกเพราะฉันจะอยู่ที่นี้แค่อีก3วันก็จะได้กลับบ้านเกิดซักที หืมคิดถึงครอบครัวคิดถึงมูฟวี่กับเอลลี่จะแย่ วันนี้กะออกมาเดินเล่นแถวโรงแรมซักหน่อนแล้วก็ไปเซ็นทรัลปาร์ค เอาจริงๆนะฉันไม่รู้หรอกว่าจะไปไหนเเต่เคยจำที่เขารีวิวกันมาก็สวนสาธารณะนี้แหละอันดับต้นๆเลยแต่! การเดินเซอร์เวย์ก็ไม่เลวเหมือนกันเลยขอเดินชิวๆมโนภาพตัวเองเป็น จีจี้ฮาดิด ซักหน่อยคงไม่มีใครว่าอะไร คริคริ

ถ้านึกถึงฉากผู้คนวัยทำงานในหนังฝรั่งหลายๆเรื่องฉันน่าจะเป็น(ตัวเอก)คนเดียวที่เดินอย่างเอือยๆไม่เร่งรีบแถมมีแนวการแต่งตัวที่โคตรชิว(แต่ชิค) ต่างจากสาวๆหนุ่มๆที่แต่งตัวกันแบบโคตรเป๊ะปังราวกับเดินบนแคทว๊อคถ้าสงสัยว่าฉันแต่งตัวยังไงอ่ะภาพนี้เลย



แต่ถึงจะเป็นคนที่โซคูลแอนโนแคร์คำวิจาร์ณของพวกนกกาแล้วนั้น ฉันก็แคร์ความรู้สึกของคนอื่นเอามากๆเลยนะไม่รู้สิลุคภายนอกกับภายในของฉันมีฝันต่างกันมั้งแต่อย่าไปสนใจเลยเอาสิ่งที่ฉันกำลังเจอตรงหน้าดีกว่า!!!!

"กรี๊ดดดดเซนนนนนนน!" 

"เห้เซนคุณหล่อมาก!แต่งงานกับฉันที!"

"เซนหันมาทางนี้หน่อย!''

''@&%%-++&&%-!!!"

เเละบลาๆบลาๆ

ถามว่าฉันอยู่ไหนนะหรอ???
คือหลังจากฉันพล่ามเรื่องตัวเองมาซักพักเท้าคู่นี้ก็พามาฉันมาแถวย่านอพาท์เม้นหรูระดับ10ดาวที่อยู่ไม่ห่างจากโรงแรมมากนัก ภายนอกตกแต่งอย่างโมเดิลน์และหรูหราแต่ไอฝูงชนที่กำลังมุงอยู่หน้าอพาท์เม้นนี้สิ!เยอะอย่างกะว่าที่นี้มีเซเลบริตี้พักอยู่แล้วต้องการบุกเข้าไปหาให้ได้!

"นี้มันดูบุกรุกพื้นที่ส่วนบุคคลไปหน่อยมั้ยเนี่ย"ฉันพูดออกมาเป็นภาษาบ้านเกิดแน่สิถ้าพูดเป็นอิ้งมีหวังโดนมองแรงแน่ๆฉันยังไม่อย่างมีเรื่องที่นี้หรอกนะ!(ก็ใช่น่ะสิ-ไรท์)

แต่...เซนงั้นหรอ? 

เซน
.
.
.
ซ...เซน มาลิค หรือชื่อเดิม ซาอิน มาลิค!
อดีตสมาชิกวง1D แฟนของจีจี้ ฮาดิด
(ก็นางแบบที่ยืมชื่อนางมาใช้เมื่อกี้ไงละ!)

โอ้จอช!!!!!!

หันหลังด่วน! ด่วนที่สุด
as fast as if u cannnnn!

ฉันจะไม่อยู่สถานที่ใกล้เขาแม้เพียง1วิก็ไม่! อย่าพึ่งมีข้อสงสัยว่าทำไมฉันถึงดูไม่อยากเจอเขาเท่าไรขอฉันหนีก่อนนะ! 


"เห้..ไม่นะ"แต่ก่อนจะได้วิ่งหนีกลุ่มตากล้องตากรูวิ่งเขามาอย่างหื่นกระหายเพื่อหวังจะได้ถ่ายภาพอีตาบังแขกนี้แต่ทำไมไม่มาหลังที่ฉันหนีไปก่อนล้าาาาา

"หลบไปนางหนูโหลบบบบบบบบ!"ลุงที่ถือกล้องโปรตัวใหญ่ตะโกนใส่หน้าฉันก่อนที่จะวิ่งมาถึงต่ำแหน่งที่ฉันยืนอยู่ กรี๊ดดดนี้มันบ้าอะไรกันเนี่ย! 

ฉันเบิกตาโพลงแล้วประเมิณเอาตัวรอด และแล้วพลังsuper girl ในตัวฉันก็บอกให้ฉันโดดหลบอย่างฟาส8 ไปบนม้านั่งไม้ข้างๆตัว

ฟิ้ววววว~~~

พวกปาปาวิ่งผ่านหน้าฉันไปอย่างรวดเร็วภายในเสี้ยววิ นี้สินะพลังแห่งความ'เผือก'ที่แท้จริง

"รอดแล้วเรา"ฉันถอนหายใจพลางมองซ้ายขวาอย่างเร่งรีบ เอาละได้เวลาหนีแล้ว

พึบ! ขาทั้ง2ข้างหย่อนลงไปตั้งตรงบนพื้นอิฐสีสวยเตรียมหันหลังวิ่งกลับไปทางโรงแรมของตัวเองโดยไม่สนใจคนข้างหลังเเม้แต่น้อยแต่ทว่า

"งิ้ง งิ้ง"มีเสียงเหมือนลูกหมาร้องขึ้น


ฉันชะงักเเล้วหันหลังกลับไป จุดโฟกัสคือปลายเท้าตัวเองที่มีลูกหมาเฟรชน์บูด๊อกสีดำเทาตากลมโตใสจ้องมาที่ฉันแบบอ้อนสุดฤทธิ์

โอ้ม่าย! 10 10 10 ไปเลยลูกกกกกอ๊ากฉันแพ้ทางหมาหมาที่สุดเลยโอ๊ยยยละลายค่ะ

"ไงแกอ้อนฉันหวังผลอะไรรึเปล่าเนี่ย"ฉันจับหมาน้อยขึ้นมาอุ้ม

"บ๊อก บ๊อก!"หมาน้อยตอบเสียงใสฉันยิ้มตามทันทีแต่...มันเป็นหมาของใครละเนี่ยกฎหมายที่นี้เข้มงวดกับพวกสัตว์เลี้ยงมากไม่น่าที่เจ้านี้จะเดินไปมาแถวนี้โดยไร้ปลอกคอแล้วไม่โดนจับไปศูนย์สุนัขจรจัดนะ! 

"อยากได้ชื่อหรอ"ฉันถามแหม่ฉันเลี้ยงหมามารู้น่าว่าต้องทำอะไร

ชื่ออะไรดีนะ...ซินแบดน่าจะเข้าท่า!

"เห้งั้นแกชื่อซินแบดละกัน แกควรจะมีปลอกคอเนาะงั้นนี้เลยฉันมีของขวัญให้แกพอดี" ฉันยิ้มให้หมาน้อยอีกครั้งมันดูชอบชื่อนี้มาก ถ้าให้ดูน่ารักขึ้นฉันเอาริ้บบิ้นผูกผมสีดำเส้นหนาที่มักติดตัวไปเสมอๆ ออกมาแล้วผูกเป็นโบว์น่ารักๆที่คอให้มัน

"ขอถ่ายรูปหน่อยน่าาา"ฉันวางมันลงที่ม้านั่งที่ฉันกระโดดไปเมื่อกี้แล้วหยิบโทรศัพท์เครื่องโปรดมาถ่ายรูปหมาน้อยไว้หลายรูปซึ่งมันก็แอ๊คท่าเก๋ๆให้ฉันถ่ายอย่างเต็มที่ อร๊ายยยใจละลายใจละลายใจละลายละลาย~

"ทีนี้ไปจากตรงนี้กันเถอะซินบี้น้อย"เอาละไงฉันแผลงชื่อให้มันซะแล้ว

"You can't go any where !"แต่แล้วก็มีเสียงห้ามฉันไว้เอะ!เสียงเข้มๆแบบนี้เ×ี้ยแล้วไงใช่แน่ๆ

ฉันยืนขึ้นไปประจันหน้ากับผช.ส่วมฮูดดำกับแว่นกันแดดสีชาแต่ถึงอย่างไงดวงตาอันเป็นเอกลักษณ์ของเขาก็ยังเปร่งประกายทะลุแว่นมาอยู่ดี

"Why i have to do like you said ?"แต่ความตกใจก็ถูกใบหน้าเย็นชาของฉันกลบไปซะสนิท

"Bc the dog you are gonna kidnap is mine!"โอ้ววววซิบบี้น้อยของฉันเนี่ยเป็นหมานายงั้นหรอ

''How can i trust you Mr.Zain Malik" ฉันโพล่งออกไปเสียงเบาๆแต่ก็ทำให้ปากนายนี้กระตุกได้ง่ายๆ555ตลกเป็นบ้า

(ต่อจากนี่ขอรวบเป็นไทยหมดเลยนะคะ) 

"ก็ฉันซื้อของฉันมาฉันก็ต้องรู้สิว่าหมาตัวที่เธอจับมาแต่งตัวนั้นมันหมาฉัน"เขาพูดออกมาอย่างไม่ใยดีหึหึสงสัยซื้อมาให้ว่าที่ศรีภรรยาของนายละสิ

"อืมหรอ...งั้นฉันมีข้อแม้1อย่าง" ฉันพูดต่อ

"หึอะไรละอยากได้เงินอยากได้รูปถ่ายหรือ"ร่างสูงก้าวมาประชิดตัวฉันอย่างไม่ทันตั้งตัวเล่นเอาฉันเว่อไปเสี้ยววิ นี้!นายทำอย่างนี้ไม่ได้นะฉันจะฟ้องแฟนนาย! 

"ตัวฉัน"นิ้วเรียวเฉยค้างฉันขึ้นมาจ้องหน้าเขา

"หยาบคายมากมาลิค...แต่เก็บข้อเสนอของนายไว้ให้แฟนนายเถอะผู้ชายอย่างนายไม่ควรจะมาพูดแบบนี้พร่ำเพรื้อใส่คนอื่นแบบนี้เลยนะโดยฉะเพาะสาวๆแบบฉัน"ฉันปัดมือเขาออกอย่างแรงด้วยความโมโหแสดงความเป็นผู้หญิงไทยที่รักในศักดิ์ศรีสุดๆ ถ้าแฟนเขามาได้ยินคงเสียใจมากแน่ๆ แต่ฉันก็รู้สึกเฟลไม่ต่างกันหรอกฉันเข้าใจสันดานคนแบบนี้จริงๆ

"กับแฟนฉันน่ะไม่ต้องบอกหรอกฉันก็จัดให้เธอโดยไม่ทันตั้งตัวอยู่แล้ว''อี๋ไอบ้ากล้าพูด

"หรอก็ดีรักเธอให้มากๆละอย่าทำเหมือนตอนที่หมั้นกับแฟนเก่านายละ...ไปมีกิ๊กในบ้านเกิดฉันไม่คิดละสิว่าจะมีใครจับได้แต่คนไทยเก่งกว่าที่นายคิดเยอะนะ"ฉันกอดอกด้วยท่าทีมาดมั่นแล้วจ้องลึกเขาไปในแว่นกันตาคู่นั้นที่ดูท่าจะช๊อคและตกใจเอามากๆ

"นี้เธอเป็นคนไทยหรอ!"เออสิจะให้เป็นคนจีนรึไง

"ใช่และก็ 'สวัสดีค่ะ' "ฉันพูดทักทายในภาษาไทยออกไป เอออึ้งนานไปมั้ยเพ้

"...." 

"แต่ฉันจะไม่ถือสาเรื่องเมื่อกี้หรอกนะ และข้อแม้1อย่างคือฉันขอยืมหมานายวัน1ละกันถ้านายจะอึ้งแบบนี้ต่อไปก็..ฉันไปนะมาซินบี้นายแก่นี้ก็ตลกเหมือนกันเนาะ"

สาวน้อยเดินหายลับตาไปในกลุ่มฝูงชนที่เริ่มเดินกันอย่างควักไคว่อีกทั้งพร้อมกับหมาของเขา! 

Zayn part 


"กรี๊ดดดดเซนนนนนนน!" 

"เห้เซนคุณหล่อมาก!แต่งงานกับฉันที!"

"เซนหันมาทางนี้หน่อย!''

''@&%%-++&&%-!!!"

ผมเบื่อ
เบื่อกับที่ไม่มีเวลาส่วนตัวเลยซักนิดเดียว
เบื่อการต้องเดินฝาวงล้อมของผู้คนมากมาย
เบื่อการที่ชื่อตัวเองต้องไปโดนเขียนข่าวเสียๆหายๆ

หรือเพราะการกระทำในอดีตของผม?
การที่ผมทิ้งวงไปแล้วยังไปดูถูกเพลงตัวเองอีก 
เห้อท่ามันจริงผมก็น่าสมควรโดนแบบนี้อยู่หรอก

ที่ผมมาอพาร์ทเม้นของจีจี้บ่อยๆเพราะไม่อยากให้ใครมาจับตามองการกลับบ้านหลังที่ผมอยู่จริงๆมันจะแย่มากถ้าพวกเขารู้ว่าผมอยู่ไหน

และวันนี่ผมมีของมาให้เธอด้วย ถึงผมจะรักจีจี้มากแต่ผมก็รู้สึกรักเธอแบบเพื่อนซะมากกว่าเพราะหลายๆครั้งเธอก็ปกป้องผมมากเกินไปและผมก็อ่อนแอเกินที่จะปกป้องเธอมันเลยเป็นความรักรูปแบบเพื่อนช่วยเพื่อน แถมเธอเองก็รู้เรื่องนั้นดีและเราก็พร้อมแยกกันทุกเมื่อเราเจอคนที่ใช่จริงๆผมเลยอยากให้เจ้าหนูนี้ไว้เผื่อโตขึ้นมันจะได้ทำหน้าที่แทนผมได้


หลังจากที่ผมเข้ามาในอพาร์ทเม้นที่คุ้นเคยผมก็รู้สึกว่าอะไรบางอย่างหายไป? 

เอ๋หมา..หมาที่ผมซื้อมาให้จีจี้หายไปไหนแล้ว!

ผมซุ้มดูพวกปาปาที่ตอนเริ่มทยอยออกไปเรียบร้อย ก่อนจะส่วมฮูดกับแว่นกันแดดสีชาออกไปดูและผมพบว่า

เด็กสาวผมดำลอนกำลังถ่ายรูปหมาผมอยู่ทำเอาตัวผู้กลายเป็นตัวเมียเลยหมาตรู...แอ็คท่าซะแอ๊บแบ๊วเชียว

นั้นๆเธอจะไปแล้วเห้ยเอาหมามาคืนผมเดี๋ยวนี้นะยัยขี้ขโมยยยย

"You can't go any where !"ผมถามออกไปเธอเหมือนจะอึ้งในตอนเเรกแต่ก็ลุกขึ้นมาประจันหน้ากับผมจนได้ แต่กลับมีมวลความรู้สึกบางอย่างแผ่ออกมาจากตัวเธอแบบที่ผมไม่เคยรู้สึกกับใครมาก่อน ความอ่อนโยน,ความไม่ชอบหน้า หลายๆอย่างรวมกัน

"Why i have to do like you said?"สำเนียงอเมริกันจ้าแบบแปลกๆที่ผมไม่ค่อยจะได้ยินซักเท่าไรมันเป็นแบบเอเชียแต่ดูเป็นเอกลักษณ์

"Bc the dog you are gonna kidnap is mine!"แต่ถึงจะสวยแต่ผมไม่ยอมหรอก

''How can i trust you Mr.Zain Malik"นี้เธอเป็นดรชน.หรอไม่มีใครรู้ชื่อจริงผมนอกจาก1Dและครอบครัวผมอีกแล้ว แต่ก็เป็นผู้หญิงกวนประสาทดีแหะ น่าปราบให้หายพยศจริงๆ

"ก็ฉันซื้อของฉันมาฉันก็ต้องรู้สิว่าหมาตัวที่เธอจับมาแต่งตัวนั้นมันหมาฉัน"แต่จุดประสงค์ผมยังเเน่วแน่เหมือนเดิม

"อืมหรอ...งั้นฉันมีข้อแม้1อย่าง" เธอพูดต่อ เวลาเธอขยับปากมันเย้ายวนมีเสน่ห์มากถ้าเธอครางชื่อผมมันจะเป็นยังไงนะ(อีบังสายหื่น!กับน้องกับนุ้งก็ไม่เว้น-ไรท์)เออผมว่าผมคิด18+ไปละ

"หึอะไรละอยากได้เงินอยากได้รูปถ่ายหรือ"ร่างกายที่เริ่มควบคุมไม่อยู่ย่างสามขุมไปหาเธอ 

"ตัวฉัน"และหมายประชิดริมฝีปากสีกุหลาบน่าจุ๊บอย่างลืมตัวพร้อมกับเฉยคางเธอมาจ้องให้ตรงใบหน้าผมตาคู่นี้สะกดผมจริงๆ

"หยาบคายมากมาลิค...แต่เก็บข้อเสนอของนายไว้ให้แฟนนายเถอะผู้ชายอย่างนายไม่ควรจะมาพูดแบบนี้พร่ำเพรื้อใส่คนอื่นแบบนี้เลยนะโดยฉะเพาะสาวๆแบบฉัน"เพล้ง! ความหน้าแตกที่อุส่าต์เสนอตัวเองโดนปฏิเสทอย่างไม่ยีระ

"กับแฟนฉันน่ะไม่ต้องบอกหรอกฉันก็จัดให้เธอโดยไม่ทันตั้งตัวอยู่แล้ว''ที่จริงไม่ใช่หรอกจีจี้เขาไม่ชอบเรื่องอย่างว่าอยู่แล้วผมพูดไปให้เธอตกใจเล่นเวลาเหว่อนี้น่ารักจริงเลยน่าาาา

"หรอก็ดีรักเธอให้มากๆละอย่าทำเหมือนตอนที่หมั้นกับแฟนเก่านายละ...ไปมีกิ๊กในบ้านเกิดฉันไม่คิดละสิว่าจะมีใครจับได้แต่คนไทยเก่งกว่าที่นายคิดเยอะนะ"ห่ะไทย...ไทยแลนด์แดนสววรณ์ที่ผมดันไปทำเรื่องไม่ดีไว้กับเพอ์รรี่ แล้วยังทำให้เพื่อนๆเกลียดผมอีกนั้นหรอ

"นี้เธอเป็นคนไทยหรอ!"

"ใช่และก็ 'สวัสดีค่ะ' "อึ้งสิครับคนไทยทำไมไม่เจอสวยๆแบบนี้ตอนไปบ้าง(ความสำนึกผิดแกมันหายไปไหนหมดอีบัง-ไรท์) 

"...." แล้วก็เข้าสู่โหมดใช้ความคิด

จนไม่รู้ว่าคนตรงหน้าได้เดินหนีไปแล้ว

U part 

ฉันเดินมาถึงเซ็นทรัลปาร์คใจกลางแมืองนิวยอกร์พร้อมกับหมาตัวน้อยเจ้าซิบบี้ที่ตอนนี้มีปลอกคอหนังสีน้ำตาลไม้โอ๊คและสายจูงที่ฉันลงทุนซื้อมาและตอนนี้ผูกติดอยู่กับปลอกคอของมัน เราเดินไปรอบๆสวนจนมาถึงที่ร่มรื่นเหมาะแก่การนั่งพักผ่อน 

มาถึงตรงนี้ฉันทรุดลงนั่งและซิบบี้ก็นอนหนุนตักฉันอย่างรู้งาน ที่จริงเมื่อก่อนฉันไม่ได้เกลียดเซนหรอกแต่เพราะเขาทำตัวแบบนั้นแล้วยังด่าวงตัวเองอีกสมแล้วที่ลูกับรี่จะไม่ชอบ เห็นแกร่งๆงี้ฉันก็ติ่งวันดีนะแถมเป็นนักเขียนฟิค1Dตัวยงเลยละ ถึงจะไม่ได้จริงจังอะไรมากแต่ก็เป็นงานอดิเรคที่ฉันรักอย่าง1เลยนะ! หลักๆฉันก็แต่งเวียนไปเรื่อยๆแต่พอถึงตาเซน(ที่พลอตเป็นแนวหมาป่าหลงรักสาวงามจากไทย)...เขากลับลาออกจากวงและให้เหตุผลที่ฟังไม่ค่อยขึ้นมา แทนที่จะเล่นคอนให้หมดทุกที่ซะก่อนแล้วค่อยออก

 หลังจากออกจากค่ายก็มาอยู่อเมริกาอย่างถาวรทำงานใหม่ที่ใหม่เพลงแบบใหม่ สูบบุหรี่น้อยลงแต่เปลี่ยนไปสูบอย่างอื่นที่ฤทธิ์แรงกว่าและไม่ห่วงสุขภาพตัวเองและคนรอบข้างเพิ่มขึ้น ร้ายแรงสุดทะเลาะกับลูแล้วยังมีหน้ามาว่าวงตัวเองอย่างไม่รู้สึกรู้สาอะไร คำพูดที่เขาเคยพูดไว้ว่า'ผมจะไม่มีวันทิ้งวงไปไหนจะร้องเพลงไปเรื่อยๆ'เขาหักหลังเราทุกๆอย่างกลายเป็นว่าเขาไม่เคยมีความสุขกับการทำเพลงของ1Dเลย

สุดท้ายสัจธรรมที่คิดได้ก็ทำให้ฉันไม่ขาดหวังอะไรกับคำพูดของเหล่าดารามากนัก เซนกลายเป็นแค่อดีตๆนึงของฉันเท่านั้น จนกระทั่งโดนดูถูกเมื่อกี้นั้นละเพราะไอความรักหมาเกินไปเป็นต้นเหตุจริงๆ-_- 

"เห้อว่าแล้วก็เอาหมาเขาไปคืนดีกว่าเล่นเอามาแบบนี้ก็เสียมารยาทเหมือนกันแหะ"ว่าแล้วฉันก็ยืนขึ้นก่อนจะมุ่งหน้าไปร้านดอกไม้ที่ใกล้ปาร์คที่สุด   ดอกไม้นานาพันธ์ุถูกจัดเรียงสวยงามในราคาที่ฉันพึงพอใจ

กริ๊ง!!! (เสียงกระดิ่งหน้าร้านดังขึ้นจากการผลักประตู) 

"ขอดอกยิปโซช่อ1ค่ะ"ฉันเลือกยิปโซสีแดงอมชมพูมาช่อหนึ่งก่อนที่จะให้เจ้าของร้านจัดเป็นช่อให้ อันนี้ถือเป็นของขวัญจากแฟนคลับคน1ให้จีจี้และก็เป็นค่าแอบลักหมาเขามาเล่นด้วย



"นี้ค่ะ"เจ้าของร้านยื่นช่อยิปโซที่ห่อด้วยกระดาษสีดำเพิ่มความเก๋ไปในตัวมาให้ฉัน ฉันรับมาแล้วจ่ายเงินตามราคาในป้ายที่เคาท์เตอร์ติดไว้

10นาที หน้าอพาร์ทเม้นจีจี้ ฮาดิด

ฉันวิ่งมาหน้าอพาร์ทเม้นหรูเพื่อส่งตัวเจ้าซิบบี้อและช่อดอกยิปโซที่เขียนถึงจีจี้ไว้ นั้นรปภ.ประจำอพาร์ทเม้นเดินออกมาแล้ว! 

"ขอโทษนะคะ"ฉันบอกรปภ.

"มีอะไรรึเปล่าครับ"รปภ.ถามฉัน

"คือ..."แล้วฉันก็เล่าเหตุการณ์เมื่อเช้าให้เขาฟังพร้อมกับส่งหมาน้อยที่ทำตาละห้อยดูไม่อยากจากฉันกับช่อดอกยิปโซให้เขาไป

''ผมจะส่งให้มิสฮาดิดโดยตรงเลยครับไม่ต้องหวง"รปภ.ยิ้มแล้วโค้งตัวตามมารยาทก่อนจะกลับเข้าไปในอพาร์ทเม้นอีกครั้ง

เอาละบายเจ้าหมาน้อยโอกาสหน้าคงได้เห็นแกตามหน้าหนังสือพิมพ์นะ

21.30 p.m.


ห้อง121 NY Hotel 

ความเงียบคลอบคลุมไปทั่วห้องมีเพียงแค่เสียงฮีทเตอร์ทำงานเท่านั้นอาจมีเสียงจากรถบนถนนขับไปมาบ้าง แต่มันก็ไม่ทำให้คุณรำคาญเลยซักนิดคุณพลิกตัวไปมาเพื่อหาท่าที่ผ่อนคลายที่สุดในการนอน

ฟืด พึ่บ เสียงขยับตัวดังขึ้นเป็นครั้งที่3แล้วนิ่งสนิทคุณเริ่มเข้าสู่ห้วงนิทราในท่าตะแขงข้างกอดหมอนข้างใบยาว 

ครืดดดด เสียงริ่งโทนสุดคลาสสิคของมือถือคุณดังขึ้นทำให้ห้วงนิทราแสนสุขของคุณหายไปในพริบตา

"อือใครโทรมาเนี่ยยย" มือถือเครื่องบางดังขึ้นต่อเนื่องจนคุณรำคาญ เลยยอมเดินไปหยิบมารับสายโดยไม่สนใจหมายเลขที่โทรเข้าซักนิด

"Hello"เสียงปลายสายดังขึ้นส่งผลให้คุณมีสติกลับมาเต็ม100%เต็มๆเพราะนั้นคือเสียง เซน มาลิค ผู้ชายที่คุณไม่อยากคุยด้วยมากที่สุด

"Why you want to disturb me, why you have my phone number who give you !"
ฉันรัวใส่ปลายสายโดยไม่เว้นช่องหายใจโว้ยยยรำคาญญญ

"Calm down girl , why i have you phone number it secret can't tell you "เขากวนประสาทฉันกลับอย่างสนุกสนาน ฉันมั่นใจว่าเขาต้องหัวเราะอยู่แน่ๆ

"ต้องการอะไร"คำถามเริ่มเกิดขึ้นในการสนทนา

"ออกมาเปิดประตูให้ผมหน่อยมีเรื่องจะคุยด้วย"เขาตอบด้วยเสียงจริงจัง...ห่ะ!นี้เขาอยู่หน้าห้องพักฉันหรอจะมากไปแล้วนะ

"ไม่กลับไปซะคุณกับฉันไม่มีอะไรต้องคุยกันโอเค๊นี้ขอร้องเถอะฉันจะกลับประเทศในอีก3วันฉันขออยู่สงบๆได้มั้ยห่ะ ถ้าจะมาเรื่องหมาฉันเอาไปคืนให้แล้วพอใจมั้ย!และขอบอกว่าฉันไม่อยากคุยอะไรกับนายทั้งนั้น ราตรีสวัสดิมาลิค"ฉันตะโกนใส่ปลายสายกลับไป 

นี้เขาเป็นสตอกเกอร์เหรอถึงอยู่ดีๆเอาเบอร์คนอื่นแล้วโทรมาตอน 3ทุ่มพร้อมกับบอกให้เปิดห้องให้เข้าไปอีกนี้มันจะเริ่มเยอะไปแล้วนะ

"เห้ๆอย่าพึ่งวางสายนะข.."ฉันวางสายแล้วชาร์ตมือถือไว้ที่เดิน แล้วเดินไปส่องตาแมวที่ประตูห้อง


หนุ่มลูกครึ่งผมดำไฮไลท์ปลายผมเป็นสีเขียวส่วมแจ๊คเก็ตหนังสีดำมันทับเสื้อสีออกโทนแดงชมพูแทนที่โค้ชสีดำยาวที่ใส่เมื่อเช้าคู่กับกางเกงยีนต์สีดำเข้ารูป นี้เขาห้อยสร้อยประคำมาด้วยหรอคนที่นี้แต่งตัวแปลกประหลาดจริงๆเลย

"นี้ผมรู้นะว่าคุณดูอยู่ขอร้องเถอะผมมีเรื่องสำคัญจริงๆนี้เปิดเถอะนะไม่งั้นผมจะยืนอยู่ตรงนี้แหละไม่ไปไหนเลยจนกว่าคุณจะเปิดให้ผมเข้าไป" 

"อยากทำอะไรก็ทำ"ฉันเดินกลับไปที่เตียงนอนแล้วโดดไปซุกตัวในผ้าห่มผืนนุ่มเตรียมหลับอีกรอบ

I thought that I’ve been hurt before
But no one’s ever left me quite this sore
Your words cut deeper than a knife
Now I need someone to breathe me back to life 

เสียงคนหน้าประตูห้องฉันดังขึ้นนี้เขาเอาเพลงคนอื่นมาร้องเรียกความสนใจฉันหรอหึหึคิดว่าจะทำอะไรฉันได้หรอหุหุยังสายไป10ปีจะอีบัง

Got a feeling that I’m going under
But I know that I’ll make it out alive
If I quit calling you my lover and
Move on...

ฉันกลับมายืนส่องตาแมวอีกครั้งโอเคขอถอนคำพูดนี้ฉันกลัวคนพักห้องอื่นมาเจอนายนี้ยืนโห้ยห้วนจริงๆเลยถ้าเขารู้ว่าเป็นฉันด้วยละก็

ข่าวหน้าหนึ่ง'เซน มาลิค อดีตหนุ่มน้อยวงบอยแบนด์ดังยืนร้องเพลงอ้อนสาวปริศนาหน้าห้องในโรงแรม5ดาวใกล้อพาร์ทเมนต์แฟนสาวจีจี้ ฮาดิดรัก3เศร้า อ่านต่อหน้า12-'

You watch me bleed until I can’t breathe
Shaking, falling onto my knees
And now that I’m without your kisses
I’ll be needing stitches
Tripping over myself,
Aching, begging you to come help
And now that I’m without your kisses
I’ll be needing stitches

ฉันเปิดประตูอย่างสุดจะทนและอีคนตรงหน้าก็ร้องเพลงอย่างไม่ลืมหูลืมตาอีกน่าถีบจริงๆ!

"หยุดดดดด!ฉันเปิดแล้ว"ก่อนที่โน๊ตตัวถัดมาจะออกจากปากเขาฉันก็ห้ามไว้ก่อน เล่นเอาเจ้าตัวอึ้งไปเลยทีเดียว

"จะเข้าก็เข้าให้เวลาแค่10นาทีแล้วออกไปด้วย"

บังเซนยิ้มรับอย่างดีใจเหอะรอยยิ้มบาดใจของนายมันไม่ได้ทำให้ฉันเอ็นดูขึ้นเลยซักนิด(โอเคมีหวั่นไหวนิดนึง) ฉันเปิดไฟห้องนั่งเล่นแล้วไปนั่งที่โซฟาตัวยาวรอฟังคำถามจากผู้มาเยือน

"โอเคฉันมาเพื่อจะบอกว่าจีจี้ชอบช่อดอกไม้มากและฝากมาขอบคุณ"แค่เนี้ย...

"เเค่เนี่ยเนี้ยนะเรียกฉันอย่างกะบ้านนายไฟไหม้"

"ไม่ๆ ฉันมาเพื่อจะพาเธอไปที่ทามสแควร์เห็นว่ามาทำงานแล้วอยากเที่ยวใช่มั้ยไปกันเถอะฉันจะพาเธอไปเอง"เอิ่มลงทุนไปป่ะ ฉันเบิกตาโพลงเขาไม่สนเลยใช่มั้ยว่ากำลังทำอะไรอยู่

"ไม่ขอบคุณครบ10นาทีแล้วเชิญนายออกไปด้วย"ฉันส่ายหน้าแล้วเดินไปเปิดประตูอันเชิญให้เขาเต็มที่

แต่เขากลับกำหมัดแน่นเหมือนจะพยายามสงบตัวเองอยู่ ถึงจะดูว่าเขาจะสงบลงมากก็ไม่มีท่าทีจะเดินออกไปเลย ฉันก็ห้ามใจที่จะไม่เดินไปหาเขา ถึงอยากจะกระฉากตัวผู้ชายคนนี้ออกไปจากห้องมากเเค่ไหน แต่ก็กลัวว่าเขาจะทำอะไรฉันเพราะถ้าเขาทำฉันมีสิทธิ์แพ้เขาได้

"ขอโทษนะที่ฉันไม่ไปกับคุณ"ฉันเบื้อนหน้าหนีคนตรงหน้า

"แต่คุณเป็นนักร้องชื่อดังแถมมีแฟนอีกตั้งหากถึงจะรู้จักกันมานานแค่ไหน เราก็ไม่ควรออกไปไหนด้วยกันทั้งนั้นคุณคงรู้เหตุผลดีนะเพราะอะไร" ฉันมองเขาอีกครั้งแต่สิ่งที่ได้มาแทนคือริมฝีปากอุ่นทาบมาบนปากฉันอย่างเร้าร้อน จูบแรกของฉันไม่ๆนี้มันโอ๊ยกรี๊ดดดดด

Zayn part 

สิ้นคำพูดหญิงสาวเอเชียร่างเล็กที่ผมบุกมาหา เหมือนมีกริ่งบอกว่าหมดเวลากับเธอ แล้วถ้าผมไม่ได้จูบเธอผมคงลงแดงตายแน่ๆวันนี้ปากนุ่มๆรสชาติหอมหวานแบบที่ผมไม่เคยมีมาก่อนท ี่จริงอยากพาเธอไปทามสแควร์เพราะอยากบอกความรู้สึกจริงๆว่าผมชอบเธอและผมก็เลิกกับจีจี้แล้วแต่ทุกอย่างมันกลายเป็นแบบนี้ 

ปากของเราประกบกันเธอดูช๊อคเอามากๆให้เดานี้คงเป็นจูบแรกของเธอซึ่งผมคงต้องเตรียมโดนรับแรงกระแทกจากฝ่ามือเธอแน่ๆ 

เธอสบัดหน้าผมออกและ ป๊าป!มือเรียวลงแรงที่มีทั้งหมดลงบนหน้าผมโอ๊ยเจ็บจี๊ดดดด! เธอมองผมอ...เออน้ำตาใสๆไหลเป็นทางนี้ผมทำให้เธอเสียใจขนาดร้องไห้ มันไม่ดีเลยไม่นะ

U part 

"คุณทำลายความเชื่อใจทั้งหมดที่ฉันเหลือให้คุณไปแล้วมาลิค!!!"ฉันตะโกนใส่หน้าเขาโดยไม่สนใจใครทั้งสิ้น ไม่อยากรู้ว่าเขาจะรู้สึกอย่างไง ไม่สนว่าใครจะถ่ายรูปเราไปลงอะไรแย่ๆ แต่ฉันหึก!เขาทำลายศักดิ์ศรีฉันไปแล้ว ไม่มีอะไรที่แย่ไปกว่าการที่โดนผู้ชายที่ไม่รู้จักกันไม่ชอบหน้ามาจูบและพูดแย่ๆใส่ในวันเดียวหรอกนะ

"ผมขอโทษผมแค่ จะบอกว่าผมชอบคุณผมชอบคุณมากจนผมคุมตัวเองไม่อยู่!"เขาพูดออกมา

"นี้คุณจะบอกว่าคุณคุมตัวเองไม่อยู่แล้วจะทำอะไรกับฉันก็ได้หรอห่ะ! ไป! ออกไป!ก่อนที่ฉันจะเรียกรปภ.ให้มาลากคุณออกไป!"

ปัง!

ตอนนี้ห้องเหลือแค่ฉันฉันคนเดียว ไอคนใจร้ายออกไปแล้ว

ฉันปาดน้ำตาบ้าๆที่ไหลออกมาเมื่อกี้ออกเหมือนจูบแรกจะไม่เป็นที่น่าจดจำซักเท่าไรใช่ม่ะ... ฉันแตะริมฝีปากอุ่นของตัวเอง

ตึกตัก ตึกตัก 

เสียงหัวใจรัวถี่ๆนี้ฉันดันติดใจรสจูบของเขา พอเถอะไม่อยู่มันละ3วันลาก่อนนิวยอกร์ฉันจะกลับไทยพรุ่งนี้เลย
.
.
.
.
หลายวันผ่านไป

"(y/n) ลูกมีคนมาหาน่ะ"ฉันยืนทำอาหารอยู่ในครัวดีๆก็แม่ก็เรียกฉันไปหาจากด้านนอกใครมาว่ะ พวกเพื่อนๆฉันก็ไปเที่ยวอยู่นะช่วงนี้

"ใครคะแม่?"แม่ยืนยิ้มอยู่ที่ขอบประตูห้องครัว

''ฝรั่งลูกหล่อมากกกแต่เสียดายสักเยอะไปหน่อย เขาบอกชื่อเซนรอลูกอยู่ที่หน้าบ้านน่ะ"

"เออ...แม่ก็รู้นิว่า"แม่หลับตาพยักหน้า1ทีแบบฉันรู้ๆ

"แม่รู้ๆแต่แม่ก็ด่าเขาแทนลูกไปแล้วละ เขาดูสำนึกผิดแล้วนะลูก ลูกลองออกไปเจอเขาหน่อยเถอะถ้าเขาไม่จริงใจเขาคงไม่น่ามาถึงที่นี้หรอกนะ" 

ฉันถอนหายใจอย่างกังวล  ตลอดเวลาที่ผ่านมาฉันพยายามลืมเข้าตลอด แต่ฉันก็ไม่เคยทำได้เลยพอรู้ข่าวที่เขาเลิกกับจีจี้แล้วก็ทำให้ฉันแทบไม่อยากติดตามเขาอีกเลย ทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันเหมือนไม่ใช่เรื่องจริงเหมือนแค่ฝันไปเท่านั้น

ร่างสูงยืนหันหลังให้ฉันในขณะที้ฉันค่อยๆก้าวไปเรื่อยๆจนเหลือระยะห่างแค่1เมตรระหว่างฉันกับเขา

"มาที่นี้มีอะไร"ฉันถอนหายใจกำหมัดแน่น เขาไม่ควรมาที่นี้มาอยู่ตรงนี้ หัวใจฉันบีบคั้นแบบที่ไม่เคยมีมาก่อน

เขาหันมาจ้องฉันเหมือนตอนที่เขามาหาฉันที่โรงแรม ภาพความสงจำม้วนเดิมแล่นเข้ามาในหัวอย่างละเอียดทีละภาพทีภาพ แต่ที่มันแตกต่างไปคือ...

ตึก! ร่างสูงคุกเข่าต่อหน้าฉัน การกระทำที่ไมาเคยมีใครทำกับฉันมาก่อนมันดูจะมากเกินไปซักหน่อยมั้ยเนี่ย

"ฉันขอโทษสำหรับทุกอย่าง(y/n)ทุกๆอย่างฉันเอาแต่ใจไม่คิดถึงความรู้สึกของเธอเลยซักนิด''เขาเงยหน้ามามองฉัน

ตอนนี้ทุกอย่างทำให้ฉันเดินเข้าไปหาเขา ดึงเขาใหัยืนขึ้นเพราะฉันไม่ติดใจเรื่องจูบหรืออะไรแล้วหรอก แค่อยากรู้ว่าที่จริงวันนั้นเขาคิดทำอะไรกันแน่

"ลุกขึ้น"เซนทำตามเพราะรู้ว่าไม่ควรขัดอะไรฉันทั้งนั้น เพราะทุกอย่างที่ฉันทำมันต้องมีเหตุผมเสมอ

"เล่ามาว่าวันนั้นายจะพาฉันไปทำอะไรที่ทามสแคร์ว"

"วันนั้นฉันบอกเลิกจีจี้คือที่จริงความสัมพันธ์เราเป็นเเค่รักแบบเพื่อนน่ะ"หลังจากทยายแล้วในที่สุดกุญแจความสงสัยของฉันก็ถูกไขออก

"ฉันคิดว่าเธอคือคนที่ใช่เลยจะขอเธอคบ ฉันให้นักสืบมือดีที่รู้จักสืบประวัติเธอ ยิ่งเราห่างกันเท่าฉันยิ่งคิดถึงยิ่งฝันถึงเธอ"เขาถือวิสาสะจับมือฉันทั้ง2ข้างไว้แน่น

"น...นานแน่ใจได้ไงว่านายชอบฉันถ้านายสืบประวัติฉันจริงนายต้องรู้นะว่าฉันไม่ชอบนานเลย"ฉันพูดไปอย่างลนๆ แต่เขากลับยิ้มแทนแล้วมายิกแก้มฉัน

"ก็แหม่เขาบอกกันไม่ใช่หรอเกลียดอะไรมักได้อย่างนั้น"ฟังไม่ค่อยขึ้นเลยแหะ

"นี้!ฉันไม่รู้หรอกนะว่านายไปพิศวาจฉันตรงไหน แต่...ถ้านายคิดว่าจะคบกับฉัน ขอฉันบอกเลยนะว่านายต้องทำตามกฏของฉันให้ได้"

"อะไรก็ได้แล้วแต่เลยแค่เธอรักฉันแค่นี้ฉันก็พอใจแล้ว"เขาดึงตัวฉันเข้าไปกอดแน่นแล้วกระซิบข้างหูฉันเสียงสูงแหบเสน่ห์ ทำให้คนอ่อนที่ต้นคอลุกตั้งชันทันที

"มากไปแล้วๆ"ฉันผลักหน้าเขาออก

"ก็คนมันรักนี้น่าา"เขาพูดพลางหอมแก้มเนียนทั้ง2ข้างของฉันไปมานี้เขาไม่กลัวแก้มฉันบางรึไงเนี่ย

"โอ๊ยเจ็บนะอีบังบ้าหัดโกนหนวดบ้างสิย่ะแบบนี้หน้าฉันก็เป็นรอยนะ"ฉันขู่ฟ่อๆเหมือนงูเขากลับหัวเราะชอบใจแทน

"ก็ดีน่ะสิเขาจะได้รู้ว่าเธอเป็นของฉันคนเดียว555"

"ย่ะ มาฟังกฏฉันบ้างนะ
1.นายต้องเลิกเสพติดสารเสพติดทุกชนิดแบบเด็ดขาด!'' 

"นี้เธอจะฆ่าฉันหรอ!"

"จะทำไมไม่ทำก็ออกไปจากบ้านฉันเลย ไป!"

"ไม่ๆเพื่อเธอฉันจะทำเพื่ออนาคตของลูกๆเรา"

"นี่ยังไม่ได้บอกว่าฉันจะแต่งกะนายเลยนะ"

"อนาคตไงอ่ะๆตาอๆเธอจะให้ฉันทำอะไรอีก"

"ก็2.นายต้องลบรอยสักรูปวัวตรงอกนายออก!"

"ฉันต้องทำจริงหรอ..."เขาส่งสายตาปริบๆ

"เออสิ!ฉันไม่ชอบคนสักนะเอาจริงๆนายต้องลบออกนี้ดีเท่าไรที่ฉันให้ลบแค่อันเดียว"

"คร้าบคุณนายมาลิค"

"แนะ!3.นายต้องซื่อสัตย์กับฉันไม่ไปยุ่งกับสาวอื่น ถ้าฉันรู้ว่านายไปกกหญิงอื่นอยู่ละก็นายกับฉันเราขาดกัน!"

"แงงอย่านะเขาสัญญาเต็งอย่าทิ้งเขานะ"งอแงเป็นเด็กเลยนะเอ็ง 

"เห้อเลิกเล่นใหญ่ได้ละ4.นายต้องกลับไปทำความเข้าใจกับคนในวงนายและไปขอโทษทุกๆคนด้วย"เขาอึ้งซักพักและมองหน้าฉัน

"ได้ฉันจะทำมีแค่นี่ใช่มั้ย"เขาจ้องลึกเขามาในตาฉัน

"อ่ออีก2ข้อ6.นายต้องเลิกลวนลามฉันตามใจชอบให้เกียรติฉันและครอบครัวฉัน 7.นายต้องพาฉันไปเปิดตัวกับครอบครัวนาย"

"Okkkkk will you be my girl friend "แหวนวงสวยถูกยื่นมาให้ฉันเป็นคำตอบ



"Yup i will"

**************

อร๊ายจบแล้วต่อจากนี้ทุกคนก็มโนได้เต็มที่เลยนะคะ มันอาจยาวไปหน่อยคำอาจแปลกๆแต่ก็ขอบคุณที่มาติดตามไรท์นะคร้า

ผลงานอื่นๆ ของ NJ oct.

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

3 ความคิดเห็น

  1. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  2. วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 21:10
    โอ๊ยไรท์ขอบคุณมากค่ะแบบพลาดแรงมาก555 ไม่ใช่แค่รีดที่ใจไม่ดีไรท์เองก็ตกใจมากก ขอบคุณอีกครั้งน่าาสัญญาจะไม่พลาดอีก
    #2
    0
  3. #1 At the moment (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 20:03
    ไรท์คะ ช่วยแก้ตรงจุดนี้หน่อยค่ะ 'ควบคุม'นะคะไรท์พิมพ์ผิดแล้วน้องใจไม่ดี
    #1
    0