คัดลอกลิงก์เเล้ว

BLEACH My birthday วันเกิดของฉันที่ไม่มีนาย[ukitake X kaien]

.....ในวันเกิดที่ควรที่จะมีความสุขของชั้น....ชั้นกลับต้องรอคอย รอคอยที่จะบอกกับคนๆนึง ถึงความรุ้สึกทีี่เก็บไว้มาแสนนาน ว่าข้าน่ะ รักเจ้านะ ไคเอ็น...(((แต่งเมื่อปีที่แล้ว ฝากติชมด้วยนะคะ)))

ยอดวิวรวม

895

ยอดวิวเดือนนี้

1

ยอดวิวรวม


895

ความคิดเห็น


13

คนติดตาม


7
เรทติ้ง : 100 % จำนวนโหวต : 4
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  29 พ.ย. 53 / 20:17 น.

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้




...เรื่องราว ของ คนสองคน
 หัวหน้าหน่วยผู้อบอุ่น แต่ภายในจิตใจของเขา...
กลับแอบมีความรู้สึกดีๆให้
กับลูกน้องของตน...ชิบะ ไคเอ็น.

เพราะว่าเด้กหนุ่มคนนั้น ทำให้เขาเปลี่ยนไป
เพราะเด้กหนุ่มคนนั้นทำให้เขา อยากที่จะกลับมายิ้มอีกครั้ง


และ สิ่งที่เขารอคอยที่จะบอกกับ ...ไคเอ็น...

มันจะเป็นจริงได้ไหม


และถ้าหากเขาพูดออกไป...ความรู้สึกนี้จะไปถึงหัวใจของชายที่ชื่อว่า ไคเอ็น
...รึเปล่า...



........................................................


หวัดดีค่ะ เราเป็นเจ้าของฟิคนี้
ชื่อว่า  ukihime หรือว่า ไอซ์ ก็ได้นะ

คือเรื่องนี้ ต้องบอกก่อนว่า
มันเป็นฟิคที่เราแต่งตอนสองปีที่แล้ว

ก็ต้องขอบคุณนะคะที่ทุกคน
อุตส่าห์เสียเวลาเข้ามาลองอ่าน

ถึงแม้ว่ามันจะสั้นๆ
และพล็อตยังไม่ดีพอเท่าที่ควร แต่ว่า

ถ้าทุกคนอ่านแล้วเสียสละเวลาเม้นติชมกันสักหน่อย
เพื่อให้คนที่กำลังลองฝึกเขียนคนนี้ได้มีคำแนะนำและประสบการ์ณ
ที่จะมาลองเขียนฟิค บลีช ดู

ก็ขอขอบคุณมากนะคะ

ไม่ชอบก็อย่าด่า คนทำเค้าก็เสียความรู้สึกเป็นเหมือนกัน

ฉัน อยากให้ ฟิคนี้ เป็นฟิคแรก ในการก้าวเดินของฉัน
และไม่ได้อยากให้มันเป็น ฟิคสุดท้ายเลย

......................................................................


ขอขอบคุณ


   

 
♪ music cafe | free code ♪

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 29 พ.ย. 53 / 20:17

บันทึกเป็น Favorite



Shala. la

 

                                …..หิมะสีขาวค่อยๆร่วงโรยลงมาจากฟากฟ้าสีคราม ปีนี้อากาศหนาวเร็วกว่าทุกปีเพราะนี่จะเพิ่งเข้าสู่เดือน 12 เองแท้ๆแต่อากาศกลับหนาวอย่างน่าผิดปรกติจึงไม่น่าแปลกใจที่ อูคิทาเกะ จูชิโร่ นายเหนือแห่งหน่วยที่ 13 จะล้มป่วยลงเพราะอากาศที่เปลี่ยนแปลงบ่อยและค่อยๆหนาวลงทุกๆที.....

                               วันนี้ก็เช่นกัน...

                               ไอชาหอมกรุ่นค่อยๆลอยขึ้นสู่ฟากฟ้ายามราตรีอันเงียบสงบและในที่สุดก็หายไปอย่างไร้รองรอยโดยไม่มีทีท่าว่าผู้ที่เป็นเจ้าของน้ำแก้วนั้นจะหยิบมันขึ้นมาดื่มเลยแม้แต่น้อย เป็นเวลานานแล้วที่อุคิทาเกะผู้เป็นเจ้าของแก้วชาใบนั้นนั่งเหมอมองออกไปนอกหน้าต่างราวกับกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่างอยู่

                              อุคิทาเกะเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างอย่างเลื่อนลอย นัยน์ตาสีมรกตคู่งามส่อแววเศร้าหมองอย่างเห็นได้ชัดเจน เพราะในปีนี้เขาเองที่เป็นต้นเหตุให้งานวันเกิดของตัวเองที่เหล่าสมาชิกในหน่วยทุกคนตั้งใจจะจัดให้ต้องถูกยกเลิกไปเพราะว่าตัวเองต้องมาป่วยซะก่อน แต่ถึงอย่างนั้นในวันนี้ก็ยังมีคนที่เข้ามาอวยพรวันเกิดและมาเยี่ยมเขามากมายกว่าที่คิด เริ่มจาก เคียวราคุเพื่อนสนิท ฮิซึกายะคุงที่อุตส่าห์หอบขนมมากมายมาเป็นของเยี่ยมให้

ยาจิรุจังที่อุตส่าห์เอาปลาโค่ยตัวใหญ่มาให้ หรือแม้กระทั่งพวกน้องๆทั้งเจ็ดที่พากันมายี่ยมแต่เช้าพร้อมกับของขวํญวันเกิดที่ตอนนี้เขาเองก็ยังไม่ได้เปิดดูแม้แต่กล่องเดียว

                              เกล็ดหิมะยังคงร่วงลงจากฟากฟ้า อืม เป็นปีที่เท่าไหร่แล้วนะที่ได้เห็นมันในวันนี้ของทุกๆปีมันชวนให้นึกถึงภาพในวันวานที่พ้นผ่านมาเป็นเวลากว่า 2000 ปีแล้ว.....ภาพเด็กผมสีขาวราวกับหิมะที่ได้แต่นั่งมองโลกภายนอกจากหน้า ต่างห้องนอน เวลาที่ได้อยู่ภายนอกบ้านก็คือการอยู่ที่โรงพยาบาลเท่านั้น เคยแอบอิจฉาเด็กคนอื่นที่ได้เล่นนอกบ้านโดยที่ตัวเงกลับไม่มีโอกาสได้ทำเช่นนั้นเลยแม้แต่ครั้งเดียว

                             เหลือบหันไปมองนาฬิกาพอมองไปแล้วรู้สึกน่าใจหาย เพราะอะไรก็ไม่รู้ที่ทำให้เขารู้สึกคิดถึงเขาคนนั้น....ชิบะ ไคเอ็น ......ทำไมกันนะถึงได้รู้เหงาอย่างนี้แค่ว่าหมอนั่นหายไป....มันก็ช่วยไม่ได้จริงๆนี่นา

                            ในที่สุดหมอนั่นก็ไม่มา.....

                           น้ำชาแก้วเดิมหมดความอุ่นเหลือเพียงความเย็นชืดไปตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ……

                           แต่ช่างเถอะก็หมอนั่นติดภารกิจที่โลกมนุษย์นี่นาจะไม่มามันก็ไม่เรื่องแปลกอะไร เดี๋ยวเค้ากลับมาค่อยไปฉลองกัน 2 คนก็ได้นี่นา คืนนี้ก็ทนเหงาไปก่อนอีกแค่ 2-3 วันก็กลับแล้วฝ่ายนั้นเองก็คงคิดเหมือนกันกับเรานั่นแหละ....พอคิดได้ดังนั้นร่างสูงจึงจำใจปิดไฟเข้านอน                                                                                  

                          แต่แล้วนัยน์ตาสีมรกตก็ต้องตกใจอย่างยิ่งเมื่อได้พบกับร่างบางที่เดินเข้ามา  นัยน์ตาสีท้องฟายามรัตติกาลอันเงียบงันแต่แฝงไว้ซึ่งความอบอุ่นและเยือกเย็น

                          ไคเอ็น?” ร่างสูงเอ่ยขึ้นอย่างไม่อยากเชื่อสายตาพลางลุกขึ้น

                          สุขสันต์วันเกิดนะครับ หัวหน้าร่างบางเข้าโผกอดร่างสูงที่ยังไม่ทันระวังตัว จนร่างทั้งสองล้มลงบนพื้นห้องโดยที่ร่างทั้งสองล้มทับกัน...

                          นายมาได้ยังไงอุคิทาเกะเอ่ยถามร่างบางที่อยู่เบื้องหน้า

                          ....ทำไมล่ะครับ ที่สำคัญคือท่านกำลังรอข้าอยู่รึเปล่าล่ะครับ......

                          ....ข้า.....

                          ปีนี้อยากได้ของขวัญอะไรพิเศษอะไรรึเปล่าครับนัยน์ตาสีดำอันแสนซุกซนของเด็กหนุ่มผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นรองหัวหน้าหน่วยที่ 13 จ้องมองนัยน์ตาสีมรกตอย่างเจ้าเล่ห์

                         พอแล้ว....คำตอบจากผู้เป็นเจ้านายทำให้เธออมยิ้ม

                         แค่วันนี้นายมาหาชั้นก็พอแล้ว

                         งั้นข้าจะอวยพรว่า......เด็กหนุ่มค่อยๆเลื่อนริมฝีปากงามไปยังหูของอีกฝ่ายก่อนจะกระซิบเบาๆอยู่เป็น....ข้าไปอีกนานๆก็แล้วกันนะ

                          ....แต่ก่อนเขาเคยคิดว่าการที่มีชีวิตอยู่มาได้นานนี่เป็นกำไรของชีวิตแล้วและหากว่าซักวักหนึ่งร่างกายอันเปราะบางนี้จะยอมแพ้ให้กับกาลเวลาจนต้องสูญสลายไปตัวเขาเองก็จะไม่รู้สึกเสียใจเลยแม้แต่น้อยสำหรับคนที่แม้แต่หมอที่รักษาในตอนเด็กยังวินิจฉัยเลยว่าคงอยู่รอดไม่ถึง 30 ปีด้วยซ้ำ   แต่ในวันนี้เขากลับเปลี่ยนใจหากอยู่ต่อไปได้อีกซักร้อยปีหรืออีกซักพันปีเพื่อปกป้องเขา เขาคนนั้นคนที่อยู่ข้างหน้าเขาก็คงดีไม่น้อย .....

                          “ขอบใจนะ.....ไคเอ็นริมฝีปากบางได้สัมผัสกับริมฝีปากงามของเด็กหนุ่มพร้อมกับมือที่โอบกอดร่างบางไว้ อย่างแนบแน่น

                         นัยน์ตาสีรัตติกาลเบิกโพลงอย่างตกใจก่อนที่ค่อยๆหลับตาลงอย่างอุ่นใจ

                        

                           .....ฉันชอบนาย.........คำพูดนั้นเบาราวกับเสียงกระซิบของสายลมที่ค่อยๆผ่านไปและจางหายไปกลางอากาศแต่มันยังคงดังก้องในใจของเด็กหนุ่มผู้เป็นรองหัวหน้า

                         ไม่รู้เมื่อไหร่เหมือนกันนะครับที่ข้าเองก็รู้สึกชอบท่าน รักตั้งแต่เราได้พบกันมั้งนิ้วมือเรียวยาวของเขาค่อยลูบไล้ไปบนเส้นผมสีขาวของผู้ที่นอนหนุนตักอย่างทะนุถนอมลมหายใจรวยรินของร่างสูงค่อยๆเป็นจังหวะสม่ำเสมอนั่นแสดงว่าร่างสูงนั้นนอนหลับสนิทไปแล้ว.....

                         “หลับแล้วเหรอ...ลมหายใจของข้า.....



                          สายลมยังคงพัดพาเอาเกล็ดหิมะอันหนาวเหน็บพลิ้วกระจายไปทั่วเซย์เรย์เทย์อีกครั้งแต่ครั้งนี้ข้าจะไม่เหงาอีกต่อไป.....

                         ขอบใจนะ.....ไคเอ็น

 

                                              _____________________________________________

                                                                               


ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ HIME @UKIMELON จากทั้งหมด 3 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

"ซาบซึ้ง"

(แจ้งลบ)

นึกไม่ถึงเลยว่าจะเป็นฟิคอันแรก แต่งออกมาราวกับมืออาชีพ เวลาเหงาช่างเป็นเวลาที่เศร้ามากหากมีคนรักมาข้างกาย ก็จะทำ...››อ่านต่อ

นึกไม่ถึงเลยว่าจะเป็นฟิคอันแรก แต่งออกมาราวกับมืออาชีพ เวลาเหงาช่างเป็นเวลาที่เศร้ามากหากมีคนรักมาข้างกาย ก็จะทำให้รักเขาคนนั้นมากยิ่งขึ้นไปอีก พื้นหลังใส่ได้เข้ากันมากมีต้นไม้กับสีทึบดูเศร้าเข้ากับเรื่องแถวๆแรก ในเรื่องมีหิมะพัดลงมาเบาๆ อากาศชวนอยู่คนเดียวแต่ไคเอ็นมาทำให้ความรู้สึกนั้นที่มีอยู่หายไปตั้งแต่ที่คนๆนั้นเข้ามาในห้องอันอ้างว้าง ฟิคนี้ทำให้ข้าน้อยอินกับเรื่องอย่างที่ไม่มีมาก่อน อีกอย่างภาษาเพราะมากขอรับ‹‹ย่อ

Special ball | 26 ก.ค. 54

  • 6

  • 0

คำนิยมล่าสุด

"ซาบซึ้ง"

(แจ้งลบ)

นึกไม่ถึงเลยว่าจะเป็นฟิคอันแรก แต่งออกมาราวกับมืออาชีพ เวลาเหงาช่างเป็นเวลาที่เศร้ามากหากมีคนรักมาข้างกาย ก็จะทำ...››อ่านต่อ

นึกไม่ถึงเลยว่าจะเป็นฟิคอันแรก แต่งออกมาราวกับมืออาชีพ เวลาเหงาช่างเป็นเวลาที่เศร้ามากหากมีคนรักมาข้างกาย ก็จะทำให้รักเขาคนนั้นมากยิ่งขึ้นไปอีก พื้นหลังใส่ได้เข้ากันมากมีต้นไม้กับสีทึบดูเศร้าเข้ากับเรื่องแถวๆแรก ในเรื่องมีหิมะพัดลงมาเบาๆ อากาศชวนอยู่คนเดียวแต่ไคเอ็นมาทำให้ความรู้สึกนั้นที่มีอยู่หายไปตั้งแต่ที่คนๆนั้นเข้ามาในห้องอันอ้างว้าง ฟิคนี้ทำให้ข้าน้อยอินกับเรื่องอย่างที่ไม่มีมาก่อน อีกอย่างภาษาเพราะมากขอรับ‹‹ย่อ

Special ball | 26 ก.ค. 54

  • 6

  • 0

13 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 10 มิถุนายน 2556 / 23:04
    เป็นฟิคที่อบอุ่นกรุ่นด้วยไอรัก อรั้ยยย
    ตอนแรกดูเหงา ๆ แต่ก็ไม่เศร้าซะเลยทีเดียว
    ส่วนตัวบอกตรง ๆ ว่าไม่ได้ดูเรื่องนี้ ><
    นี่เป็นเรื่องแรกจริง ๆ เหรอเนี่ย
    ถ้าเรื่องแรกทำได้ขนาดนี้
    เรื่องต่อ ๆ ไปมันต้องยอดเยี่ยมขึ้นไปกว่านี้อีกแน่ ๆ
    เพราะแค่นี้ก็ยังทำให้คนอ่าน (ที่ไม่เคยดู Bleach อย่างพี่)
    รู้สึกอินไปกับตัวละคร อินไปกับอุคิทาเกะ
    ถึงคำบรรยายบางตอนจะแปลก ๆ ไปบ้างก็ตาม
    แต่ไม่ต้องสนใจ เดี๋ยวก็ดีขึ้นกว่านี้แน่
    (ดูจากใน CMM นี่ดีขึ้นเยอะเลยล่ะ)
    ชอบฉากแรกที่บรรยายไอชา เห็นภาพชัดเจนมากเลย
    ที่ชอบที่สุด คือคำว่า "หลับแล้วเหรอ ลมหายใจของข้า"
    มันช่างซาบซึ้งยิ่งนัก (((>_<)))
    สู้ ๆ นะจ้ะน้องสาว ^^
    #13
    0
  2. วันที่ 11 ธันวาคม 2554 / 13:18
     โอ้*0* ช่างอบอุ่นจริงๆ
    #12
    0
  3. วันที่ 23 สิงหาคม 2554 / 20:27
    อบอุ่นมาก ไม่ว่าของขวัญมากมายก็ไม่เท่าคนสำคัญมาหา
    #11
    0
  4. วันที่ 31 กรกฎาคม 2554 / 13:09
     น่ารัก >w<
    #10
    0
  5. วันที่ 19 มีนาคม 2554 / 13:08
    ภาษาไพเราะเพราะพริ้งมาก T^T

    เนื้อเรื่องก็น่ารักมากเลยค่ะ ชอบๆๆๆ > <

    แต่งมาอีกนะคะเป็นกำลังใจให้จ้า~
    #9
    0
  6. วันที่ 14 มกราคม 2554 / 23:04
    หุหุ  แต่งสนุกมากค่ะ
    น่ารักมากเลย^o^
    ภาษาไพเราะมาก (ชอบค่ะ)
    #8
    0
  7. วันที่ 21 ธันวาคม 2553 / 21:56
    lสุขสันวันเกิดจ้า อุคิทาเกะ ขอให้หายจาก วัณโรค ^^
    #7
    0
  8. วันที่ 4 ธันวาคม 2553 / 12:56
    สนุกดีคะ

    ภาษก็สวย
    #6
    0
  9. สำนวนภาษางดงามมมมมม
    แต่ก็ลงรายละเอียดดีค่ะ

    ...แล้วก็ต่อไปจะเป็นเหตุผลที่ฉันไม่อ่านฟิควาย...

    คิดภาษาตามแล้วหลอนเว้ยยยยยยยยยย

    อนึ่ง...ฉันชอบนะ เป็นเรื่องที่ดีเลยทีเดียวค่ะ ^^~!!!
    #5
    0
  10. วันที่ 30 พฤศจิกายน 2553 / 16:34

    ซึ้งมาก..ซึ้งสุดๆเลย พี่น่าจะเป็นคนที่เค้าใจความรักดีน่ะเนี่ย แหมๆๆ

    #4
    0
  11. วันที่ 29 พฤศจิกายน 2553 / 19:01
     ซึ้งมากT^T

    เขียนได้สุดยอดมากเลยพี่ไอซ์
    #3
    0
  12. #2 ukihime
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2553 / 07:17
    ขอบคุณที่อุตส่าห์เข้ามาอ่านนะ
    #2
    0
  13. วันที่ 28 พฤศจิกายน 2553 / 21:28
    เป็นฟิกที่สั้น-*- และดีมากเขียนได้ดีนะเนี่ย ดีกว่าเราเยอะ
    เพราะเราต้องเขียนเองตั้งแต่วันพรุ้งนี้T^T
    ถึงจะมีพวก เข้ามาอ่านแล้วเป็นนินจาก็เถอะ
    โดนเหมือนกันเลย-*- ยังไงก็สู้ๆๆๆๆนะยัยน้ำแข็งใส^^
        
    #1
    0