ยากูซ่าพลังผู้กล้า

ตอนที่ 16 : คำรามที่ 11 : ความสงบสุขคืออะไร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,522
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 776 ครั้ง
    2 ก.พ. 64

ฮานะจ้องหน้าจินด้วยท่าทีนิ่งเงียบ เมื่อหน้าของเธอถูกลมหายใจของจินกระทบเข้ามา ทำให้ลมหายใจของเธอเริ่มติดขัดขึ้น

“ฉะ ฉันไม่รู้” ฮานะโดยหลบสายตา

“แน่ใจนะว่าไม่รู้” จินจับใบหน้าฮานะให้มามองตัวเอง

“ไม่รู้จริงๆ” แก้มของเธอเริ่มแดงอย่างไร้การควบคุม

ละเอียดมาก งานดีเกินไปแล้ว ฮานะจ้องมองใบหน้าจินคิดในใจ

“เฮ้อ… ก็เดาไว้อยู่แล้วว่าไม่รู้” หลังจากยืนยันดูแล้ว เขาก็คิดไว้บ้างว่าตัวการไม่โชว์ตัวโดยง่าย

“เดาไว้แล้วยังมาถาม” ฮานะถอนหายใจคิ้วขมวดดถามจิน

“มันยังมีโอกาสที่คุณรู้อยู่นิดหน่อย... แล้วใช้วิธีไหนระบุตัวตนผม” จินถามด้วยความสงสัย แค่ชื่อไม่น่าหาเขาเจอได้

“รูปภาพ” ฮานะตอบสั้นๆ ด้วยความปากไวไป ทำเอาหญิงสาวรีบยกมือปิดมันเสียไม่ทัน

“ขอดูได้ไหม?

“ไม่” ฮานะยืนกร่างไม่ให้จินพร้อมกับกอดตัวเองอย่างหวาดระแวง

“คิดดีแล้วเหรอที่ไม่ให้” รอยยิ้มของจินดูชั่วร้ายทั้งที่เมื่อเขาเดินเข้าหาช้าๆ

“หะ ให้ก็ได้” ฮานะกล่าวอย่างจำยอม หากยังดื้อดึงสงสัยว่าจะเกิดเรื่องไม่คุ้มกับตัวเอง

หญิงสาวค้นข้าวของสักพัก ก่อนจะยื่นรูปใบหนึ่งให้กับจิน มันเป็นรูปที่จินอุ้มเรย์กะไว้ในอ้อมอก

นี่มันรูปในวันเตรียมงาน... ใครเป็นคนถ่าย? ตอนนั้นก็มีพวกจางอารักขาอยู่ หรือมีหนอน?  จินเรียงลำดับความคิดภายในหัวตัวเอง

“เอาคืนมา” ฮานะกล่าวพร้อมกับทำเอื้อมมือไปพยายามคว้าเอารูปจากในมือจิน

“ไหนๆ คุณก็ไม่ได้ทำงานนี้แล้วนิ ทำไมยังอยากได้รูปผมอยู่ หรือว่า...” จินหลบมือที่คว้ามาของฮานะและยิ้มทะเล้นให้เธอ

“หรือว่าอะไรล่ะ” ฮานะยังพยายามคว้า จู่ๆ มือที่พยายามคว้าก็นิ่งค้าง

นั้นสิ...เอาไปทำไม แต่เดี๋ยวทำไมเขาถึงรู้ว่าเราไม่ได้ทำงานแล้ว! งั้นที่คิดตอนนั้นก็เป็นจริงนะสิ แย่แล้ว!!! ฮานะคิดเป็นเรื่องเป็นราวอยู่ในใจอย่างเงียบๆ โดยยังตั้งท่าคว้าค้างไว้กลางอากาศ

“หื้ม... คุณ? จินเอามือโบกตรงหน้าฮานะ แต่ว่าไม่มีการตอบรับ เธอดูราวกับสติหลุดออกไปแล้ว

“คุณ… ฮัลโหล!” คิดยังโบกมือเรียกสติอยู่

“หะ หื้อ” สัญญาณกลับมาแล้ว

แล้วเธอก็ฉวยโอกาสดึงรูปจากมือของจินอย่างรวดเร็ว แต่ไหนเลยจินจะเสียท่าเรื่องความเร็ว เขาดึงมือหลบ และนั้นทำให้เธอเสียหลักคว้าแต่ดันวืดทำให้ตัวพุ่งไปข้างหน้าอย่างควบคุมไม่ได้

ปึก!

ฮานะพุ่งหน้าชนเข้ากับอกของจินในท่าคล้ายกอดโดยมือพยายามคว้ารูปที่จินดึงหลบไว้ เธอได้กลิ่นของชายหนุ่มตรงหน้าด้วย แถมยังได้ยินจังหวะการเต้นหัวใจของเขาได้อย่างชัดเจน

“สงสัยเป็นคนคิดเยอะสินะ คิดไปถึงไหนแล้วเนี้ย” จินพูดสิ่งที่คิดออกมาแต่ยังไม่ขยับไปไหน

แต่แบบนี้ก็ไม่เลว ชายหนุ่มไม่ได้ตอบกลับไป

“ขะ ขอโทษ แต่เดี๋ยว! ทำไมฉันต้องขอโทษด้วย!” ฮานะผละตัวออกห่าง ทำมือขอโทษแต่ก็เปลี่ยนไปชี้หน้าจินแทน

“ฮ่าๆ ไม่เชิญผมนั่งหน่อยเหรอ” จินพูดเขาคิดว่าพวกเขายืนคุยกันนานแล้ว กลัวว่าเธอจะเมื่อยเอา

“ไม่! เอารูปมา” ฮานะแบมือขอรูปเสียงแข็งพร้อมกับจ้องตาเขม็ง

“อยากได้รูปผมขนาดนั้นเชียว” จินสะบัดรูปในมือโชว์

“ถ้ามีโอกาสกลับมารับ ฉันจะฆ่านายกับมือเอง” จิตสังหารของเธอปิดไว้ไม่มิดเลย

“ถูกคุณฆ่าก็ไม่เลวนะ หอมดีด้วย” เพียงแค่ประโยคเดียวก็สามารถทำลายจิตสังหารของหญิงสาวได้ราบคาบ

เป็นผู้ใหญ่ที่อารมณ์แปรปรวนจริงๆ เขาแอบขำท่าทางของฮานะ

“สรุปคุณไม่รู้จริงๆ เหรอว่าใคร” จินถามอีกครั้ง

“บอกว่าไม่รู้ไง นายนี่ผมไม่รู้เรื่องเหรอ เบื้องบนสั่งมาก็ต้องทำ เท่านั้น!” ฮานะเก็บรูปไว้แล้วพูดขึ้น

“กลับไปได้แล้ว” เธอทำท่าไล่และดันเขาให้ออกไป

“ครับๆ ไม่ต้องไล่ก็ได้ ว่าแต่...” จินมองถุงที่ตกอยู่ใกล้ๆ

“อันนี้ผมขอนะ ขอบคุณครับ...”

“นี่นาย!!!” เธอนึกขึ้นด้านว่าอะไรอยู่ข้างใน แต่พอเงยหน้าก็ไม่ทันเสียแล้ว

จินฉวยโอกาสหยิบเอาข้าวกล่องที่เธอเพิ่งซื้อมาไปหนึ่งกล่อง ฮานะมองตามอย่างสงสัยในทีแรก พลันหน้าเปลี่ยนสี “แข็งแกร่งเกินไป” คำนิยามเดียวที่เธอหยิบยกขึ้นมา

.

.

.

เจ้าตัวการขโมยอาหารสุดรักของหญิงสาวเดินสบายใจเฉิ่มในสวนสาธารณะอย่างอารมณ์ดี

“อื้ม! รสชาติใช้ได้ ไม่ได้แย่เลย” ไม่รู้เพราะหิวหรือว่าของฟรี ข้าวกล่องธรรมดาในมือช่างอร่อยจริงๆ

พอท้องเริ่มอิ่ม สายตาก็กลับมาทำงาน จินมองเห็นกลุ่มคนนั่งพักผ่อนกันอย่างบางตา บางคนก็มากับคู่และพลอดรักกันในยามราตรี บางคนก็เมาแอ๋นอนกับพื้นไม่ไกล บางคนก็นั่งชิวๆ อย่างเขา

จินมองท้องฟ้ายามค่ำคืนที่สามารถมองเห็นดวงดาวได้อยู่ในตอนนี้ มันเพิ่งผ่านมาไม่นานหลังจากเขากลับมายังโลกนี้ แต่ก็เกิดเรื่องราวมากมาย เขาต้องเข้าไปผัวพันกับสงครามของพวกยากูซ่าท้องถิ่นด้วยโรคเดิมๆ ของเขา ไปต่อยหน้าลูกชายของอีกแก๊งด้วย พอคิดดูดีๆ เขาต้องการชีวิตสงบสุขไม่ใช่เหรอ แต่นี่เป็นความสงบที่วุ่นวายจริงๆ

“เกิดเรื่องมากมายเลยนะ เฮ้อ… สรุปใครกันแน่ที่ต้องการเก็บเรา” ภายในหัวของจินคิด แต่มือเขาก็ตักข้าวในกล่องเข้าปาก

“นี่น้องสาวไปนั่งรถเล่นกับพวกพี่ดีกว่า แถมพวกเรายังมีเงินด้วยนะ”

“บอกแล้วว่าไม่! จะกลับบ้าน หลบไป!”

จินหันไปตามเสียงที่ทะเลาะกัน พบเข้ากลุ่มวัยรุ่นท่าทางเกเรอยู่ประมาณ 4 คนเท่าที่จินเห็นตอนนี้ กำลังหว่านล้อมให้สาวคนหนึ่งในชุดธรรมดาไปเที่ยวด้วย

“หื้มนั้นเธอคนนั้นนิ” จินเห็นหน้าเด็กสาวคนที่เคยที่หน้าห้องคณะกรรมการนักเรียนเมื่อช่วงบ่าย

“พูดถึงความสงบสุข ความสงบบรรลัยก็มาถึงเลย” จินวางเข้ากล่องไว้ข้างๆ โดยไม่ลืมที่จะปิดไว้

“ว่าไงจ้ะที่รัก! รอนานไหม? จินเดินไปโอบไหล่ของเด็กสาวแล้วหมุนตัวเธอให้เดินจากไปจากจุดนี้

“อะ เอ่อ” เธอดูตะลึงนิ่งอึ้งไปสักพัก แต่ก็เดินตามแรงจินไปอย่างโดยดี

“เฮ้ยไอ้หน้าจืด! แกเป็นใครกันว่ะ? หัวโจกของกลุ่มพูดกับจินพร้อมทำหน้าหาเรื่อง

“ผมเหรอ แฟนเธอไง...ไม่เห็นเหรอ? จินชี้ที่ตัวและตบไหล่เธอเบาๆ ให้พวกนั้นเห็น

“อ้อ...พอดีวันนี้พวกข้าอยากพาแฟนแกไปรับลมเล่นสักหน่อยว่ะ เดี๋ยวจะดูแลให้อย่างดีเลย ฮ่าๆ” พอหัวโจกพูดเสร็จคนในกลุ่มนั้นก็หัวเราะพร้อมกันราวกับเป็นเรื่องสนุก

“ไม่ล่ะครับ นี่ก็ดึกแล้วเธอต้องรีบกลับบ้าน ใช่ไหม? จินยิ้มตอบพวกนั้น กลับมาถามเธอ

“อื้อๆ” เธอพยักหน้าและก้มหน้าแดง

“ก็บอกว่า จะดูแลให้ไงวะ!”

จินหลบหมัดที่ถูกซัดออกมาอย่างลวกๆ โดยการเอียงคอหลบไปทางซ้ายแบบไม่หันไปมอง

“ถอยออกไปก่อนนะ เฮ้อ...พยายามไม่มีเรื่องแล้ว แต่พวกแก...ต้องเจ็บตัวกันถึงจะรู้สึกสินะ” จินบอกให้เธอคนนั้นหลบออกไปก่อนด้วยท่าทีเหนื่อยหน่าย และหันมามองหน้าหัวโจกหัวเขียว

“ปากดีนักนะแก เลือดกบปากหน่อยจะเป็นไรไป” หัวโจกพูดเสร็จก็ชกมาอีกหมัด จินสวนกลับชกไปยังหมัดของมัน

กร๊อบ!

“อ๊าก!!!”  เสียงกระดูกถูกบด ตามมาด้วยมือของอีกฝ่ายบิดเบี้ยวผิดรูปที่เคยมีไปแล้ว

“พะ พวกแกยืนบื้อทำไมกันวะ รุมมันดิโว้ย!!!” ถึงแม้จะเจ็บอยู่ แต่หัวโจกก็บอกพวกตัวเองเข้าไปรุมทันที

“ย๊าก!!!” ถึงแม้จะกลัวจิน แต่พวกนั้นก็ทำใจกล้าเข้ามา

จินหมุนตัวฟาดเท้าซัดใบหน้าของอีกคนที่เข้ามากระเด็นไปไกลถึงต้นไม้จนเกิดเสียงดัง และกระโดดเหยียบหน้าของอีกคนจนล้มทั้งยืนนอนกับพื้น

“หื้อ? อีกคนทำหน้างง เมื่อจินยกมือทำท่าเหมือนจะห้ามอะไรเขาสักอย่าง

เพี้ยะ! จินตบหน้าอีกคนจนหันไปตามแรง ร่างนั้นลอยและกระเด็นไปถูกกับรถจักรยานยนต์ของพวกเขาจนล้มระเนระนาด

“ถ้าปล่อยพวกฉันไปแต่แรก ก็ไม่ต้องเจ็บตัวกันแท้ๆ” จินกลับมายืนตรงหน้าหัวโจก ที่กำลังกุมมือตัวเองอย่างเจ็บปวด

“กะ แกอย่าคิดหรือว่าเรื่องจะจบลงแบบนี้ พวกข้าเป็นพวกของแก๊งหมีใหญ่นะเว้ย!” มันยังไม่เกรงกลัวจิน อีกทั้งยังขู่ออกมาอีกต่างหาก

“หมีใหญ่แก๊งอะไรอีกละเนี้ย” จินเริ่มปวดหัวอีกครั้ง อยู่ๆ ก็มีอีกแก๊งโผล่มาอีกแล้ว และเขาก็ไปผัวพันเข้าอีกจนได้

“แน่ใจเหรอว่าอยากให้เรื่องนี้ไปถึงแก๊ง” จินกระชากหัวของหัวโจกนั้นมาพูดต่อหน้า ด้วยความเหลืออด

“กะ แกจะต้องเสียใจ” มันยังพ่นคำออกมา แต่นั่นก็คือคำสุดท้ายที่มันพูดออกมา จินก็สับสันมือทำให้มันสลบลงไปนอนนิ่งกับพื้น

อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด โรคเก่าหรือคำสาปวะเนี้ย จินคิดและเดินไปหาเด็กสาวที่เขาเพิ่งช่วยไป

ขนาดจินพยายามหลีกเลี่ยงการใช้กำลังและใช้วิธีแบบประนีประนอมแล้วแต่ก็ลงอีหรอบเดิม

“ปะ เป็นอะไรหรือเปล่าคะ? เธอถามจินทันทีที่การต่อสู้จบลงด้วยท่าทีเป็นห่วง

“สบายดีหายห่วง แต่ทำไมกลับดึกดื่นแบบนี้” จินยังอารมณ์ขุ่นๆ ถ้าเขาไม่อยู่แถวนี้ไม่รู้จะเกิดอะไรกับเธอบ้าง เผลอทำน้ำเสียงดุด้วยความฉุนเฉียว

“พอดีวันนี้มีงานเลี้ยงที่ร้านเลยอยู่จนเลิกงาน ทุกทีไม่ได้กลับดึกแบบนี้” เธอก้มหน้าพูดกับจินด้วยท่าทีกลัวๆ หน่อย

“ดีที่ผมอยู่แถวนี้ กลับกันเถอะ เดี๋ยวเดินไปส่ง” ชายหนุ่มผายมือให้เธอเดินนำไปก่อน

“ขะ ขอบคุณมากนะจิน ฉันชื่อ โคโกะ”

“อื้อ ไม่เป็นไร ทำงานพิเศษเหรอ? จินถามเปลี่ยนประเด็น

“ชะ ใช่ พอดีอยากหารายได้เสริมซื้อของที่อยากได้น่ะ” โคโกะพูดออกมาอย่างเสียงเบา

“ไม่ใช่เรื่องน่าอายสักหน่อย ผมก็เคยทำ” จินพูดโดยจับความรู้สึกของเธอได้

“จะ จริงเหรอ” เธอพูดด้วยท่าทีที่เปลี่ยนไป

ทั้งสองต่างพูดคุยกันไป โดยฝ่ายที่พูดน่าจะเป็นโคโกะมากกว่า ซึ่งจินจะเป็นฝ่ายตอบ ตลอดทางกลับเขาแทบไม่เห็นคนเดินเลย ช่างดูน่ากลัวสำหรับเด็กสาวเสียจริงๆ

“ขอบคุณสำหรับเรื่องที่ช่วยและที่มาส่งนะจิน” เธอโค้งตัวขอบคุณพร้อมด้วยใบหน้าเปื้อนความสุขอย่างยิ้มแย้ม

“ไม่เป็นไร อย่ากลับดึกอีกนะ ฝันดี” จินปัดมือไม่เป็นไรและโบกมือลา

“ราตรีสวัสดิ์นะจิน” เธอตะโกนโบกมือลาจินอยู่หน้าบ้าน และเห็นจินกลับไปสักพักก่อนเข้าบ้านไป

“...” จินหยุดคิด

“เวรแล้ว! ลืมข้าวกล่อง!!!” จินร้องอย่างโหยหวนจนสุนัขแถบนั้นเห่ากันตาม


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 776 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,434 ความคิดเห็น

  1. #1320 woraphodttt (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 15:31

    สนุกมาก ขอบคุณครับ
    #1,320
    0
  2. #1131 hanari00123 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 17:15
    อิบร้าาาอย่าปักธงไปทั่วสิวะ!!
    #1,131
    0
  3. #134 Fikusa (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 00:34
    ขโมยแล้วไม่กินข้าวอีก
    #134
    0
  4. #47 negiharem (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2561 / 11:15

    สกิลปักธง เลเวล 99

    #47
    0
  5. #20 krisanachai1998 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 20:51
    ขโมย ข้าวผู้หญิง
    #20
    1
    • #20-1 T.Autumn(จากตอนที่ 16)
      15 สิงหาคม 2561 / 09:22
      คนมันหิวเนอะ
      #20-1
  6. #9 Shin_TH (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 16:31
    555+ซื้อใหม่ก็ได้
    #9
    1
    • #9-1 T.Autumn(จากตอนที่ 16)
      13 สิงหาคม 2561 / 18:31
      พูดถึงแล้วหิวข้าวเลยยย
      #9-1