[Fic KNB] If Akashi seijuurou have a love? (TH fanfic)

ตอนที่ 20 : Rakuzan VS M.A.D (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 810
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    20 ก.ย. 58

"เซย์จังรู้เรื่องที่ต้องไปซ้อมแข่งหรือยัง?" เรโอะที่เพิ่งเดินมาถึงสนามบาสพูดขึ้น
"รู้แล้ว" ชายหนุ่มตอบสั้นๆ
"ที่บอกจะให้พวกเราเล่นกับทีมไฮ-สกูลของอเมริกาน่ะเหรอ?" โคทาโร่พูดพลางวอร์มร่างกายไปพลาง
"จะว่าไปยัยปีศาจก็มาจากอเมริกาเหมือนกันนี่นะ" เอกิชิที่ยืนอยู่ใกล้แป้นที่สุดพูด มองยังกลุ่มเพื่อนของเขาที่กำลังซ้อมอยู่
"ว่าแต่แล้วคุณลิเลียอยู่ไหนหล่ะครับ?" คิระพูดอย่างฉงน มองซ้ายมองขวารอบตัวเพื่อหาลิเลีย แต่กลับไม่พบร่างหญิงสาวแม้แต่น้อย
"เธอยังอยู่ที่อเมริกาน่ะ" อาคาชิตอบ เดาะลูกบาสเป็นจังหวะ "เห็นบอกจะลาอีกสัก2-3วัน" 
"งั้นเหรอครับ" คิระพูด แววตาหมองลงเล็กน้อย ชายหนุ่มผมแดงเริ่มขมวดคิ้วไม่พอใจ คนที่ควรจะน้อยใจคือฉันต่างหาก ต้องอดเจอเธอตั้งหลายวันเชียวนะ ชายหนุ่มคิดในใจ
"ช่างเรื่องคุณลิเลียก่อน วันพรุ่งนี้เราต้องเจอกับพวกคนจากอเมริกาแล้ว วันนี้ซ้อมเบาๆเพื่อรักษาสภาพร่างกายให้ได้มากที่สุดจะดีกว่า" ชายหนุ่มพูดปัด ชู๊ตลูกออกจากมือ
"นั่นสินะ ฉันสงสัยมาตั้งแต่รู้เรื่องแข่งแล้วว่าใครเป็นคนจัดการแข่งนี้ขึ้นมา แล้วทำไมต้องมาเจอกับพวกเรา" เรโอะถามเสียงเรียบ สมาชิกคนอื่นเงียบไม่พูดอะไร แต่สีหน้าสื่อชัดเจนว่าพวกเขาก็ต้องการที่จะรู้เรื่องนี้เช่นกัน
"คุณลิเลียจัดขึ้นมาเอง" ชายหนุ่มตอบเสียงเรียบ เพื่อนของเขาต่างแสดงท่าทีตกใจและฉงนพร้อมๆกัน
"ทำไมยัยปีศาจต้องจัดด้วย!?!" เรโอะเริ่มถามอีกครั้ง ก่อนที่เสียงอื่นๆจะตามมา
"แล้วอาคาชิไปอนุญาติตอนไหน?" โคทาโร่พูดเสริม มองอาคาชิเขม็ง
"ทำอะไรก็ปรึกษากันหน่อยสิ" เอกิชิพูดเบา แอบถอนหายใจ
"คุณลิเลียเนี่ยนะครับ?" คิระพูดทวน
"เห็นบอกจัดต้อนรับเพื่อนของเธอที่เดินทางมาเที่ยวญี่ปุ่น ฉันอนุญาติตั้งแต่ช่วงที่ฉันยังบินไปอเมริกาเพื่อติดต่อธุรกิจกับพ่อ โทษทีที่ลืมปรึกษาพวกนาย" อาคาชิตอบไล่ทีละคำถาม ถ้าพวกนายโดนเธอขอร้องแบบฉันก็คงปฎิเสธไม่ลงเหมือนกันหล่ะน่า ชายหนุ่มคิดในใจ นึกถึงเหตุการณ์ก่อนเขาบินกลับญี่ปุ่น

"อาทิตย์หน้าเพื่อนๆของฉันที่อเมริกาจะไปญี่ปุ่นค่ะ ฉันมีเรื่องอยากขอร้อง" หญิงสาวที่เขาเดินมาส่งที่แมนชั่นพูดก่อนที่จะเดินเข้าห้องแมนชั่นของเธอ "ฉันอยากให้ราคุซันแข่งกับพวกเขา ถือเป็นการต้อนรับก็ได้ค่ะ"
"ครับ?" ชายหนุ่มตอบอย่างสงสัย มองลิเลีย เขาไม่เข้าใจเลยว่าเธอคิดอะไรอยู่ แต่แววตาสีฟ้าของเธอตอนนี้แข็งกล้าราวเธอกำลังตัดสินใจเรื่องสำคัญอะไรบางอย่าง
"กรุณาอย่าปฎิเสธเลยค่ะ ฉันจำเป็นต้องจัดการแข่งขึ้นมาจริงๆ" ลิเลียพูด มองตรงที่อาคาชิ ชายหนุ่มสะอึกไปเล็กน้อย เขารู้ดี เมื่อไหร่ก็ตามที่สายตาของเธอเป็นแบบนี้ มันล้วนแต่เป็นสิ่งจำเป็นทั้งนั้น
"ขอเวลาและสถานที่ครับ" อาคาชิยอมแพ้ลิเลียแต่โดยดี หญิงสาวระบายรอยยิ้มเมื่อได้อย่างเธอต้องการ
"อีก6วันหลังจากนี้ เวลา10.00น. ตามเวลาท้องถิ่นของญี่ปุ่น สถานที่แข่งคือสนามโรงเรียนราคุซันค่ะ" หญิงสาวพูดรายละเอียด
"ให้พวกผมไปรับที่สนามบินมั้ยครับ?" ชายหนุ่มพูดสุภาพ หญิงสาวส่ายหน้าเบาๆ
"ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณมาก" เธอตอบสั้นๆ ชายหนุ่มพยักหน้ารับรู้ เปิดประตูบ้านเพื่อเข้าไปแต่ก็หันมาพูดอะไรบางอย่างก่อนจะปิดประตู "อ้อ! ฉันจะไม่ไปโรงเรียนในช่วงเปิดเทอมหน้าร้อนสัก2-3วันนะคะ"
"ครับ" ชายหนุ่มตอบ รอจนประตูบ้านถูกปิดสนิท ก่อนที่เขาจะเดินออกไปจากแมนชั่น
หญิงสาวยืนหลังพิงประตู พูดพึมพำคนเดียวอย่างหนักใจ "หรืออาจจะไม่ไปตลอดกาลก็ได้"

วันถัดมา 10.00 น.
"มั่นใจนะว่าคนพวกนั้นจะมาเซย์จัง?" เรโอะพูดอย่างหัวเสีย เมื่อเขายังไม่เห็นแม้แต่เงาของเพื่อนหญิงสาวแม้แต่น้อย
"พวกคนอเมริการักษาเวลากันไม่เป็นหรือไง?" โคทาโร่พูด บ่นอุบอิบ
"ไม่รู้สิ" เอกิชิพูดสั้นๆ แต่แววตาขุ่นมัวอย่างไม่พอใจ
"ใจเย็นๆกันก่อนนะครับ" คิระพยายามพูดห้าม
"มาแล้ว" อาคาชิพูดเบาๆ แต่ทุกคนในทีมของเขาก็ยังคงได้ยิน ก่อนที่จะมองหาผู้มาเยือนซึ่งเป็นทีมที่มีทั้งผู้หญิงและผู้ชาย
"Are you sure ,We will race here?, lilia." ชายผมทอง หนึ่งในเหล่าผู้มาเยือนพูด ชื่อที่เขาเอ่ยออกมาทำเอาสมาชิกราคุซันทุกคนต่างตกใจกับการปรากฏตัวของเธอ
"I'm sure. Can you remember? I'm studying here." หญิงสาวคนหนึ่งในทีมของพวกเขาพูดขึ้น เธอมีผมยาวสีดำแววตาสีฟ้า มองด้วยหางตาก็รู้ได้ทันทีว่าคือใคร
"ยัยปีศาจ! / ยัยปีศาจ! / ยัยปีศาจ! / คุณลิเลีย!" คนในทีมราคุซันพูดขึ้นพร้อมกันด้วยความตกใจ อาคาชิเงียบสนิทแต่แววตาดูหวั่นไหวไม่เบา
"เธอกลายเป็นปีศาจตั้งแต่เมื่อไหร่ลิเลีย? ฮ่าๆ" สมาชิกของผู้มาเยือนพูดพลางหัวเราะลั่นกับสรรพนามของลิเลีย หญิงสาวถีบขาเขาอย่างแรงจนต้องคราง "โอ๊ย!"
"หุบปากไปถ้ายังไม่อยากตายลูคัส" ลิเลียพูดอย่างไม่สบอารมณ์ เตือนเพื่อนของเธอด้วยคำพูดรุนแรง
"แหม ใครจะคิดหล่ะว่ากัปตันของเราจะถูกเรียกว่าปีศาจถึงเธอจะเหมือนจริงๆก็เถอะ" ลูคัสพูดหยอกลิเลียอีกครั้ง 
"กัตัน?" เหล่าสมาชิกราคุซันต่างพูดทวนอย่างพร้อมเพรียง แววตาของพวกเขาเบิกกว้างบอกชัดเจนว่าตกใจ
"ถ้ายังพูดจาไม่เข้าหูลิเลียอีก ฉันจะส่งนายลงนรกเองลูคัส" หญิงสาวผมยาวหนักศกประบาสีน้ำตาลแดง แววตาสีม่วงอำพันที่ยืนข้างๆลิเลียพูดขึ้น เตะเข้าที่ขาของลูคัสซ้ำที่เดียวกันกับลิเลีย
"โอ๊ย! พวกเธอเป็นแม่ลูกกันรึเปล่าเนี่ย? น่ากลัวยังกับลูกปีศาจกันทั้งคู่เลย" ลูคัสบ่นอุบอิบ หญิงสาวผมหยักศกเตรียมโต้ตอบกลับแต่กลับถูกลิเลียห้ามไว้เสียก่อน
"พอก่อนคริสติน" ลิเลียพูด เธอยอมเงียบอย่างโดยดีราวกับคำสั่งของลิเลียถือเป็นเด็ดขาด ก่อนที่หญิงสาวผมสีดำแววตาสีฟ้าจะมองตรงที่เหล่าราคุซัน "ฉันว่าพวกเขามีเรื่องต้องการจะถามฉัน"
"เข้าใจก็ดีแล้ว" เรโอะพูดสั้นๆ แต่น้ำเสียงไม่พอใจ สมาชิกในราคุซันทุกคนต่างมองตรงที่อาคาชิ "พวกฉันก็อยากถามอยู่หรอก แต่เซย์จังควรจะเป็นคนคุยมากที่สุด"
"ขอบใจ" ชายหนุ่มผมแดงตอบสั้นๆ กว้านสายตามองเพื่อนๆของเขา มองตรงที่ลิเลียก่อนถามคำถาม "กรุณาอธิบายทีครับคุณลิเลีย"
"ชื่อของฉันคือลิเลีย กราเซีย กัปตันกลุ่มสตรีทบาสม.ปลายที่มีชื่อเสียงที่สุดในอเมริกา M. A.D" หญิงสาวเริ่มเปรย แววตาเป็นมิตรในอดีตของเธอหายไปจนหมด สายตาของเธอในตอนนี้บอกชัดเจนว่าราคุซันคือศัตรู "พวกฉันจะขอแข่งกับชมรมบาสราคุซัน ภายในเวลา2ควอเตอร์"
"ว่าไงนะ?" เรโอะพูด มองตรงที่ลิเลีย
"ทำไมพวกเราต้องแข่งกันเองด้วย?" 
"กินยาลืมเขย่าขวดรึไง?"
"คุณลิเลีย"
หญิงสาวแววตาสงบนิ่ง ก่อนพูดอะไรบางอย่างซึ่งทำให้พวกราคุซันรู้อย่างชัดเจนว่าตอนนี้เธอคือศัตรูจริงๆ "ตอนนี้ฉันคือกัปตันทีม M. A.D ไม่ใช่สมาชิกชมรมบาสราคุซัน"
สมาชิกราคุซันต่างกัดฟันกรอด พวกเขาเข้าใจในสิ่งที่ลิเลียพูด ตอนนี้เธอมองพวกเขาเป็นศัตรูเท่านั้น ชายหนุ่มผมแดงที่ยืนเงียบอยู่นานตัดสินใจพูดอะไรบางอย่างในฐานะกัปตันทีม "การแข่งจะเริ่มอีก30นาที กรุณาวอร์มให้พร้อม"
"เซย์จัง!?!"
"อาคาชิ!?!"
"ฮึ้ย!"
"คุณอาคาชิ!?!"
สมาชิกราคุซันต่างตะโกนกันเสียงหลงเมื่ออาคาชิตอบตกลงที่จะแข่ง "อีก30นาทีเจอกันค่ะ"
ลิเลียพูดสั้นๆ เดินนำทีมของเธอไปห้องล็อกเกอร์ก่อนออกมาเพื่อวอร์มให้พร้อมก่อนแข่ง "ทำไมถึงตอบตกลงง่ายๆหล่ะเซย์จัง!?!"
"ไม่สมเป็นนายเลยอาคาชิ!" โคทาโร่พูด มองตรงที่อาคาชิ เอกิชิและคิระกัดฟันกรอดไม่พูดอะไร พวกเขารู้แล้วว่าสิ่งที่ควรทำในตอนนี้คืออะไร
"ใครกันแน่ที่ไม่สมเป็นตัวเอง" อาคาชิพูด แววตาไร้ความรู้สึก มองที่เรโอะและโคทาโร่ "พวกเราคือราคุซันนะ ไม่มีทางที่จะหนีการแข่งอยู่แล้ว ต่อให้อีกฝ่ายจะเป็นใครก็ตาม"
"ถึงจะเป็นคุณลิเลียก็ตามเหรอครับ?" คิระที่เงียบไปพูดขึ้น แววตาสะท้อนความกังวล ตรงข้ามกับอาคาชิโดยสิ้นเชิง
"ใช่ ตอนนี้พวกเราคือราคุซัน คุณลิเลียคือ M. A.D" ชายหนุ่มพูด ชายตามองลิเลียที่กำลังเดินไปกับทีมของเธอเพื่อววอร์มร่างกายที่ข้างสนาม "และฉันก็เชื่อว่าการกระทำแต่ละอย่างของคุณลิเลียมักมีเหตุผลเสมอ"
คำพูดสุดท้ายของอาคาชิทำให้ทุกคนพูดไม่ออก ไม่มีใครปฎิเสธได้หรอกว่าเธอเคยทำอะไรโดยไม่มีเหตุผล ตั้งแต่รู้จักกันมาเธอจะทำทุกอย่างเพื่อราคุซันเสมอ พวกเขารู้ดีกว่าใคร "ช่วยไม่ได้สินะ"
"ก็กัปตันสั่งนี่" โคทาโร่พูด แค่นหัวเราะอย่างยอมแพ้
"ฉันไม่เคยกลัวแม้อีกฝ่ายจะเป็นใครอยู่แล้ว" เอกิชิพูด เหยียดยิ้มอย่างช่วยไม่ได้
"ผมจะไม่เป็นตัวถ่วงแน่นอนครับ" คิระตอบเสียงหนักแน่น
"ขอบใจมาก" อาคาชิพูด ถอดเสื้อคลุมของเขาวางไว้กับเก้าอี้ข้างสนาม เตรียมไปวอร์มร่างกาย "ไว้ค่อยไปถามเหตุผลจากคุณลิเลียหลังจากชนะการแข่งนี้แล้วกัน"
"โอ้!" 

"หึกเหิมกันจังแหะ" ลูคัสพูดหลังจากที่มองราคุซันกำลังวิ่งไปเพื่อวอร์มร่างกาย
"นายควรจะดูพวกเขาเป็นตัวอย่างนะ ลูคัส คาร์ติค" หญิงสาวผมสั้นสีทองแววตาสีเขียวมรกตพูด กดหลังของลูคัสลงเป็นจังหวะ เพราะนี่เป็นส่วนหนึ่งของการออกกำลังกายก่อนแข่ง
"ไม่ต้องพูดชื่อเต็มขนาดนั้นก็ได้นะไอริส เรารู้จักกันมาตั้งเกือบปีแล้วนะ" ลูคัสพูดอย่างขัดใจ
"ไม่มีใครเขาจะไปตีซี้คนอื่นเก่งเหมือนนายหรอกนะ" คริสตินพูด บิดตัวไปมา
"พูดงี้ก็สวยสิ!" ลูคัสพูดอย่างอารมณ์เสีย ลุกขึ้นจ้องหน้าคริสตินอย่างเอาเรื่อง
"ถ้าว่างพอจะทะเลาะกันก็ขอแนะนำให้วอร์มต่อจะดีกว่านะ เหลือเวลาอีกไม่ถึง5นาทีแล้ว" ชายหนุ่มท่าทางอายุน้อยที่สุด ลักษณะเหมือนชาวเอเชียพูดขึ้น มองตรงที่คริสตินและลูคัส
"เยี่ยมมากคิโด"  ลิเลียเดินมาอย่างไม่ให้ซุ่มให้เสียง ลูบหัวคิโดไปมาอย่างเอ็นดู เขาหน้าแดงกับการกระทำของเธอ แต่พยายามไม่ให้เธอสังเหตุเห็น "รู้สึกเป็นยังไงบ้างกับการถูกรุ่นน้องดุ?"
"ยังจะถาม" ลูคัสบ่นอุบอิบ แต่คริสตินกลับหัวเราะแห้งๆ
"เซ็ทเริ่มจะมีลูคัสเป็นเซ็นเตอร์ ปีกซ้ายเป็นคิโด ปีกขวาคริสติน ชูตติ้งการ์ดไอริส พอยด์การ์ดจะเป็นเด็กปีหนึ่งคนนึงซึ่งพวกเธอคงไม่รู้จัก" หญิงสาวเริ่มอธิบาย
"ลิเลียไม่ลงเหรอ?" คริสตินเริ่มถาม
"โห่ น่าเบื่อแย่" ลูคัสเริ่มบ่น
"ไม่ควรประมาทจนกว่าจะจบการแข่งนะคะ" ไอริสพูดเสียงเรียบ
"พี่ต้องการอะไรกันแน่ครับ?" คิโดถามฉงน มองลิเลียอย่างไม่คลาดสายตา ถึงเขาจะเด็กกว่าเธอ1ปี แต่เขาก็อ่านใจเธอออกได้ไม่ยากนัก เพราะเขาคอยเฝ้ามองลิเลียอยู่เสมอ
"โกหกคิโดไม่ได้เลยสินะ" ลิเลียพูดอย่างเหนื่อใจ "เอาเป็นว่าพยายามเล่นแบบแมนทูแมน(การเล่นแบบบล็อค1-1ทั้งสนาม)กับอีกฝ่ายที่มีตำแหน่งเดียวกันไปซะนะ ฉันอาจจะลงในช่วงควอเตอร์ที่2ก็ได้"
"ลิเลียพูดว่าตัวเองต้องลงสนามแบบนี้ พวกนั้นแข่งแกร่งสักแค่ไหนเชียว?" คริสตินพูด แววตาสนใจ
"ทุกอย่างจะปรากฏในสนาม จะขอเตือนอีกครั้งว่าความประมาทจะนำไปสู่ความพ่ายแพ้ โดยเฉพาะหากเจอกับพวกเขา" ลิเลียพูด เดินสวนพวกคนที่ต้องลงสนามไปนั่งที่ตัวเองเพื่อรอดูการแข่งขัน
ปี๊ด!
เสียงนกหวีดดังขึ้น นักกีฬาเริ่มแย่งลูกบาสบนอากาศกันไปมา ลิเลียนั่งนึกอะไรบางอย่างอยู่ในใจ...
ฉันจะอยู่หรือจะไป ก็ขึ้นอยู่กับพวกคุณแล้ว...ราคุซัน

.......................................................................................................................................................
By : ไลท์

ไลท์ : ต้องขออภัยจริงๆค่ะไลท์ไม่รุ้จะหาฉากหวานใส่เข้าไปยังไงดีTTOTT จะชดเชยให้(เยอะๆ)หลังจบศึกระหว่าง  ราคุซันกับM. A.Dนะคะ>O<!(แอบสปอร์ยในกลุ่มM. A.Dมีคนที่จะเป็นแฟนเรโอะด้วยนะคะ><!) หากผิดพลาดประการใดต้องขออภัยด้วยค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานค่ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

138 ความคิดเห็น

  1. #111 นภาสีเพลิง (@cream5911) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 08:23
    อาคาจังสู้ๆ555
    #111
    0
  2. #66 Shiro-yuki (@Shiro-yuki) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2558 / 22:09
    สนุกมากๆค่ะ ติดตามต่อค่ะ
    #66
    0
  3. #65 KlauyYaori (@KlauyYaori) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2558 / 18:46
    แฟนเรโอะO_O? ผู้หญิงหรือผู้ชายหว่า-0-? จริงจังนะเนี่ยยย
    #65
    1
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(
  4. #64 โยนะ ฮิเมะ (@0987611968) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2558 / 08:00
    ว๊ายๆๆๆว่าแฟนของเรโอะคุงปรากฏออกมาแล้วคร๊า><
    #64
    0