คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย 1827

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
พึ่งเคยแต่งแนวนี้เป็นครั้งแรก

ยังไงก็ช่วยวิจารณ์ด้วยนะ

เนื้อเรื่อง อัปเดต 18 มี.ค. 53 / 10:51


นภา อันแสนกว้างใหญ่ แม้ไม่เท่าจักรวาล แต่ก็โอบอุ้มทุกสรรพสิ่ง ทั้งมนุษย์ พืช สัตว์ ก้อนหิน ธุลีดิน ธาตุที่คอยปรีบสมดุลให้แก่โลก ซึ่งในทุกสรรพสิ่งนี้ยังรวมไปถึง เมฆา ที่ล่องลอยอย่างอิสระบนนภา เปรียบเสมือนเพื่อนที่อยู่ด้วยกันเสมอ ไม่ว่าเวลาใดก็ตาม แตกต่างจากดวงดารากับจันทราที่เป็นเพื่อนเฉพาะยามค่ำคืน และต่างจากทิวาที่เป็นเพื่อนแค่ยามฟ้าสาง แต่ไม่นานก็ลับขอบฟ้า ต่างจากพิรุณ พายุ อัสนี ที่ปรากฏเฉพาะบางเวลา ดังนั้นความผูกพันระหว่างนภากับเมฆาจึงพิเศษกว่าสิ่งใด

ใจของฉันมอบให้แด่ผู้เดียวเท่านั้น 
นั่นคือ...เธอ
คนที่ทั้งอ่อนแอต้องคอยให้คนอื่นมาปกป้อง แต่บางทีก็แข็งแรง
คนที่หลอมฉันให้ละลายไปกับเธอได้
ซาวาดะ สึนะโยชิ

ฮิบาริ เคียวยะ ซ่อนตัวอยู่ที่กำแพงข้างบ้านของสึนะเพื่อคอยดูเหตุการณ์ และที่หน้าบ้าน พวกสึนะและเพื่อนๆที่กำลังจะไปเที่ยวกันก็ยืนอยู่
"เฮ้ย เจ้าเบสบอล อย่ามาโอบรุ่นที่ 10 นะเฟ้ย"
"น่าน่า แค่นี้เองไม่เป็นไรหรอก เนอะ สึนะ"
"อ่า...อืม"
โกคุเทระเห็นรุ่นที่ 10 ไมว่าอะไรจึงปล่อยไป
"เอ่อ ฉันขอตัวแปปนึงนะ พวกนายไปกันก่อนได้เลย"สึนะบอกกับทุกคน และจึงไปสบตากับรีบอร์น อย่างรู้ความหมายระหว่างครูกับลูกศิษย์
"ถ้ามาช้า นายตายนะ สึนะ"รีบอร์นขู่ไว้ แล้วก็กระโดดจากไหล่ของสึนะไปอยู่บนไหล่ของยามาโมโตะ
พวกเขาจึงออกเดินทางไปก่อนโดยทิ้งสึนะไว้

เมื่อเห็นพวกพ้องเดินไปแล้ว เขาก็เดินไปที่ฮิบาริซ่อนตัวอยู่
"เก่งนี่ ซาวาดะ ที่รู้ว่าฉันอยู่ไหน"ฮิบาริยิ้คุณฮิบาริยิ้มกริ่ม
"สัญชาตญาณของวองโกเล่ล่ะมั้งครับ ก็คุณฮิบาริเล่นซ่อนตัวแต่ละที่ไม่ซ้ำกันเลยแบบนี้ ถ้าผมไม่มีมัน ผมคงไม่รู้ว่าคุณฮิบาริอยู่ไหนหรอกครับ"สึนะยิ้มตอบ
แล้วฮิบาริก็ดึงร่างบางเข้ามาโอบไว้ในอ้อมแขน ก้มหน้าลง จังหวะเดียวกันกับที่ร่างบางเงยหน้าขึ้นด้วยสีหน้าที่แดงยิ่งกว่ามะเขือเทศ แต่ก็ยิ่งดูน่ารักเข้าไปใหญ่
"คุณฮิบาริครับ ตรงนี้ไม่ดีหรอกนะครับ"สึนะกล่าวตะกุกตะกัก เมื่อหน้าของทั้ง 2 ชนกัน แล้วสึนะก็รู้ว่าฮิบาริจะทำอะไร
"ไม่เป็นไรหรอกน่า"
"แต่..."
แล้วฮิบาริก็จู่โจมสึนะโดยการจูบแล้วเอามือไล่ไปตามไรผม สึนะรู้ดีว่าต้านไม่ไหว จึงปล่อยตัวไปกับคนที่เขารัก
แม้ว่าคนนั้นจะเป็นผู้ชาย และเป็นผู้ที่เก่งที่สุดในguardianของเขา

"นายไปเถอะ เดี๋ยวโดนเจ้าหนูนั่นฆ่าเอา"ฮิบาริบอกเมื่อปฏิบัติกิจจนพอใจแล้ว
"งั้นคุณฮิบาริไปส่งผมหน่อยนะครับ"สึนะยิ้มร่า ซึ่งเป็นรอยยิ้มที่ฮิบาริมักปฏิเสธไม่ลงอยู่เสมอ
"ให้ตายเถอะ เดี๋ยวก็เอาอีกรอบหรอก (สึนะทำท่างงงวย จนฮิบาริต้องเอามือก่ายหน้าผาก)เออ ก็ได้"
"เย้ รักคุณฮิบาริที่สุดเลย ผมจะได้มีคุณฮิบาริช่วยปกป้องผมไงล่ะครับ"
"อย่างว่านายมันก็แค่สัตว์กินพืช ฉันจะช่วยปกป้องนายก็ได้"แล้วฮิบาริก็หันหน้าออกไปเพื่อหลบสีหน้าที่แดงของตนเอง
สึนะเห็นจึงเขย่งไปหอมแก้มฮิบาริ แล้วก็จับมือพาฮิบาริวิ่งไปหาเพื่อนๆที่รออยู่ ทั้งๆที่สีหน้าของทั้ง2 นั้นแดงจนน่ารัก


ฝากวิจารณ์การเขียนด้วยนะคะ

ผลงานอื่นๆ ของ Zarene

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

11 ความคิดเห็น

  1. #11 peung
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2557 / 21:10
    น่ารักอ่ะ
    #11
    0
  2. วันที่ 7 ตุลาคม 2555 / 22:28
    น่ารักอ่า
    #10
    0
  3. วันที่ 13 กันยายน 2555 / 15:37
    น่ารักอะ
    #9
    0
  4. วันที่ 20 กรกฎาคม 2554 / 20:54
    น่ารักอ่ะ >//<

    อยากเป็นสึนะ ---->ยัยนี่!!
    #8
    0
  5. วันที่ 20 สิงหาคม 2553 / 18:46

    น่ารักมากๆเลยค่ะ

    #7
    0
  6. วันที่ 5 เมษายน 2553 / 16:06
    ไม่มีคำจำกัดนิยามอย่างอื่นนอกจาก.....น่าร้ากเท้ซู้ดดดดดดดด
    #6
    0
  7. วันที่ 27 มีนาคม 2553 / 18:33
    สั้นได้ใจ แต่ก็ดูน่ารักดีนะ
    #5
    0
  8. วันที่ 21 มีนาคม 2553 / 21:14
    อิอิ ทั้งน่ารักทั้งน่าอิจฉา???
    #4
    0
  9. วันที่ 19 มีนาคม 2553 / 18:42
    สั้นได้ใจจริง ๆ ค่ะ
    แต่ว่า   น่าร้ากกกกกกกกกกกกกกกก
    หวานซ้า   มดขึ้นคอมค่า
    มาแต่งอีกนะคะ  ขอคู่ 1827  เหมือนเดิมนะคะ
    #3
    0
  10. วันที่ 18 มีนาคม 2553 / 19:09
    น่ารักมากกกกกก ><
    #2
    0
  11. วันที่ 18 มีนาคม 2553 / 12:08
    น่ารัก~! >/////< อร๊าย...
    #1
    0