Wissenschaft und Magick: Angriff des Reich!!![วิทยาศาสตร์ และ เวทมนตร์: การโจมตีของอาณาจักร]

ตอนที่ 24 : ไก้ลสิ้นสุดของศาสนจักร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 57
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    23 ส.ค. 60

ตอนนี้ทั้งห้องบรรชาการมีแต่ความเงียบงัน ผู้บันชาการของเรา ยืนอึ่งเป็นหุ่นไปแล้ว

“นี้มันอาวุธบ้าอะไรกันเนี้ย ถึงจะรู้มาก่อนก็เถาะว่ารุนแรง อุสาสั่งยิงไปทีชายขอบเมือง เพื่อไม่ให้เกิดความสูญเสียแล้วแท้ ๆ แต่มันรุนแรงเกินไปแล้ว นี้พวกเราสร้างระไรขึ้นมาเนี้ย” ผู้บันชาการพึมพำแบบคนกำลังเครียด

“เออ ผู้บันชาการคะ” ฉันทักไป

“แบร์ ซากะ แกรนเดีย เมเดเซีย เห็นทั้งหมดแล้วใช่ใหม?” ผู้บันชาการหันมาพูดกับพวกเรา

“คะ/ครับ” พวกเราตอบรับ

“แบร์ เก็บวีดีโอภาพทั้งหมดบันทึกไว้นะ หลังจากนี้ ผมจะใช้มัน รนรงในอนาคต อาวุธมหาประลัยนี้ไม่สมควนจะได้ทำงานต่อไปอีกแล้ว หลายแสนชีวิตในครานี้มากพอแล้ว ผมจะทำเรื่องประท้วงต่อฝ่ายจตุภาคี อาวุธนี้ต้องได้รับการจำกัดและป้องกันจากการใช้งาน ผมขอสัญญา” ผู้บันชาการพูด ด้วยสีหน้ามืดมน และในตอนนี้พวกเรา เห็นสิ่งที่ผู้บันชาการไม่เคยมีมาก่อน มันคือ น้ำตา

“ผู้บันชาการร้องให้” พี่ซาก้าพูดแบบอึ่ง

“ปกติท่านก็ฆ่าพวกข้าศึกเป็นประจำด้วยสาระพัดวิธีสุดโหดอยู่แล้ว ท่านจะเสียใจไปทำไม” แกรนเดียพูดขึ้น

“มันไม่เหมือนกัน ผมฆ่าพวกมันเพราะพวกมันก่ออาชญากรรม ทำร้ายผู้คน ปล้นสดม สร้างความเดือนร้อน กดคนลงเป็นทาส แต่หลายแสนคนในเมืองนั้นเป็นผู้บริสุด ไม่ใช่ทุกคนเป็นพ่อค้าทาส ไม่ใช่ทุกคนเป็นทหารเดรฉานพวกนั้น ไม่ใช่ทุกคนที่สนับสนุนสงคราม ปืนใหญ่ 1 หมื่น มม. นั้ดนั้น ผมเป็นคนออกคำสั่ง พวกเรา ฆ่าผู้บริสุดเป็นแสน ๆ” ผู้บันชาการพูดออกมาด้วยสีหน้าเศร้า

“ผู้บันชาการ” ฉันเปลยขึ้นเบา ๆ

“แบร์บันทึกภาพตามที่ผมสั่งด้วย” ผู้บันชาการหันมาสั่งย้ำฉัน

“คะ ผู้บันชาการ” ฉันตรบเท้า ชูแขนขวาแล้วรีบวิ่งไปปฏิบัติ

ตอนนี้ในห้องกลับมาสู่บรรยากาศหดหู่อีกครั้ง

“ขออนุญานนะผู้บันชาการ เรารู้ท่านกำลังเศร้า พวกเราที่เป็นคนยิ่งก็ไม่แพ้ท่านหลอก แต่ตอนนี้สถันการนี้ เราต้องรีบเผด็จศึก ไม่งั้นมันจะสูนเปล่า ไปเตะตูดไอ่พวกครั่งศาสนา ครั่งชาติพันธุ์ ครั่งชนชั้นนั้นกันเถาะครับ อย่างน้อยท่าเรานำสิ่งที่ดีกว่ามาให้พวกเขาได้ อย่างน้อยมันคงลดบาปของพวกเราไปได้บ่างละ” เสียงจากพลกองกำลัง ที่ทำหน้าที่เป็นคนคอยชาร์ดพลังปืนใหญ่ และกดยิง พูดขึ้น

“ใช้ครับ/คะ” เสียงจากพลกองกำลังทุกคนดังขึ้น

“ทุกคนขอให้ไปประจำที่เรืออากาศ(เครื่องบินนะระ)สำหรับลำเลียงพลด้วย และเรือลำเรียงพลด้วย พวกเราจะทำการโดดล้มและสถาปนาหัวหาด เราจะทำแบบทุกครั้ง จนกว่าจะถึงอครวิหารลาเทอร์อาโน จนกว่าจะปักธงชัยของเราเหนืออครวิหาร เราจะยังคงปฏิบัติการเหมือนเดิม จะยังคงก้าวไปเช่นนี้เหมือนเดิม ใช่ ต่อให้ทั่วทั้งโลกนี้ และโลกใหน ๆ จะบอกว่าเราเป็นปีศาจ ต่อให้ผู้คนจะสาปสง หรือ สรรเสริญเรา จะอวยพร หรือ กลด่าเราก็ตาม เราก็จะยังคงเป็นเช่นนี้ เพื่อแดนบิดาของเรา เพื่อสหภาพสุวรรณภูมิของพวกเรา เพื่อประชาชนของพวกเรา ออกปฏิบัติการ!!!” ท่านผู้บันชาการพูดออกไมลด้วย คำพูดที่ยังคงหนักแน่นเช่นเดิม

“ชัยโยยยยยยยยยยยยยยยย” เสียงโหร้องตอบรับกลับมาก่อน ที่ทุกคนจะเริมออกปฏิบัติการ

“พวกเรา/กป(ท่านเป็นกองกำลังป้องกันจะร้อง กป) หน้าเดินสู่เขตสงคราม
และ ร้วมสร้างเสียงโหยหวน
ถือเครื่องพ่นไฟไปแห่งหนใด
ก็มีแต่เสียงโหยหวน
ไม่ว่าทั่วทั้งโลกจะสาปส่งเรา
หรือจะอวยพรให้กับเรา
ไม่ว่าสรรเสริญ หรือกลด่าเรา
ก็ไม่มีผลใดต่อเรา

ไม่ว่าจะที่ใหน หรือ ว่าเมื่อใหล
พวกเราจะก้าวไปดังปีศาจ
ฮา ฮา ฮา ฮา ฮา
พวกเราสู่เพื่อไท
พวกเราสู้เพื่อประชา
ใต้ผืนธงสามสีของพวกเรา”

เสียงเหล่ากองกำลัง ทั้งกองกำลังป้องกัน และกองพลวายุ ต่างร้องเพลงขนะที่เล่งรีบไปปฏิบัติบันการตามคำสั่ง ไม่นานพวกที่จะไปทางอากาศก็ย้ายไปขึ้นเครื่องที่เรือบรรทุกเครื่องบินผ่านการขนส่งด้วย ฮ. ขนะที่พวกที่เหลือประจำในเรือขนส่งซึ่งอยู่ในฐานบันชาการเครื่อนที่นี่ระ

“พวกเราก็ไปด้วยกันเถาะ” ผุ้บันชาการ กล่าวขึ้นก่อนเดินนำพวกเราออกไปจากฐาน

“แบร์ อยู่คุมที่นี่ช่วยประสานคำสั่งจากทางผม สวนที่เหลือตามมา” ผู้บันชาการพูดขึ้นก่อนเดินนำพวกเราออกไป ทิ้งฉันให้อยู่บันชาการที่นี่

.....

ไม่นานพวกผมก็มาขึ้นเรือลำเดียวกัน ลอสัญญานเข้าไก้ลชายฝัง แล้วพวกเราจะออกปฏิบัติการ

“ผู้บันชาการคะไก้ลฝั่งแล้วค่ะ ไก้ลกว่านี้เรือจะเข้าไปไม่ได้ จะให้เปิดประตูเลยหรือไม่คะ” แบร์ถามผมผ่านเครื่องสือสาน

“เปิดได้ ยืนยันคำสั่งเปิดได้” ผมพูด

ปืดดด ปึ๊งง

เสียงประตูเปิดออก พร้อมกับ เรือลำเลียงพากันทยอยออกไป โดยมี เกราะเสือ 3 เป็นแนวหน้า

“สั่งให้ปืนใหญ่เรือ คอยยิงไปที่หาดเปิดทางให้ด้วย” ผมสั่ง

“รับทราบคะ” เสียงแบร์ ตอบกลับมา

ปั้งงง ตู้มมม ปั้งง ตู้มมม เสียงกระสุนหัวกระจายกระทบตามชายหาด เพื่อกวาดข้าศึก ที่อาจประจำอยู่ตามแนวชายหาดจนกระทั้งทัพหน้า คือ พวกเกราะเสือ 3 ไปถึงจึงได้หยุดยิง

“อีกไม่นานจะถึงหาดแล้ว ทุกคนเช็คอาวุธ บรรจุกระสุนให้พร้อม ติดมีดปลายปืนให้เรียบร้อย ในบางทีเราอาจจะต้องประทะเลยในทันทีก็ได้ ให้ไรน์เฟินจู่โจม ไปก่อนตามด้วย พลไรน์เฟิน และพลปืนกล” ผมออกคำสั่ง

“รับทราบ” ตอนนี้ทุกคนเริมปฏิบันการตามคำสั่งผมแล้ว

ตู้มม ปั้งง เสียงลุกไฟ ไม่ก็น้ำแขงมากระแทกเรือ

“มีนักเวทโจมตีใส่เรามาจาก บนหาด และ บนเฉิงผาครับครับ” พลกองกำลังรายงาน

“สาดปืนกลเรือ ใส่มันซะ พลแมนปืนสอยพวกมันให้หมด และให้ปืนใหญ่เรือยิงใส่ตามเชิงผาด้วย ฆ่าให้หมด” ผมสั่งอีกครั้ง

“ครับผม” พวกเขาตอบรับ ไม่นานเสียงปืนตอบโต้ก็ดังขึ้น เสียงรายเวท และเสียงปืนระงมไปทั่วหาด ระคลกับเสียงร้องโหยหวนของผู้ได้รับบาดเจ็บ

ปั้งง ประตูเปิดออก

“โจมตี หน้าเดิน” ผมตะโกนสั่งก่อนนำทุกคนออกจากเรือ เข้าประทะกราดยิงใส่พวกอัศวิน และอัสวินเวทมนทั้งหลาย

“ฆ่าพวกมันให้หมด ฆ่าให้หมด” ผมย้ำคำสั่ง ขนะที่ไรน์เฟินจู่โจมในมือ ทั้งสาดกระสุน ใส่ ทั้งเอามีดปลายปืนแทงใส่ข้าศึกที่เข้ามาไก้ลได้ ถึงพวกมันจะกันได้ตอนแทงใส่แต่ก็โดนยิงใส้แตกอยู่ดี

“ถอย ออกจากหาด” พวกมันเริมถอยออกมาจากชายหาดแบบเล่งรีบ

“ตามพวกมันไป ไม่มีการหยุด ไม่มีปรานี ไม่มีเมตา ฆ่าให้หมด” ผมสั่งและนำกองกำลังรุกครืบขึ้นจากหาด

“ระวังง พวกมันเทน้ำมันเดือดลงมา” เสียงพลกองกำลังเตือนกันลงมา พวกมันเทน้ำมันลงมาจากเนินทราย เพื่อกันเรารุกตอบโต้ แต่ว่า

“ปืนใหญ่เรือ ยิงขึ้นไปใส่เนินและหลังเนิน ถัดขึ้นไปจากชายหาด” ผมสั่งให้ฐานบันชาการยิงปืนใหญ่ใส่

ฟิ๊ววว ตู้มมม ตามมมม ตุ้มมมม ตามมมม เสียงปืนใหญ่กระทบหัวหาด แถมมาด้วยจรวดจากเรือจรวดทำให้พวกมันที่เตียมแผนจะเทน้ำมันลงมา หรือพวกเตียมยิงธนูไฟ และอื่น ๆ ที่พวกมันเตียมไว้เป็นหมันไม่เป้นท่า ตอนนี้ปืนใหญ่กับจรวดได้หยุดยิงแล้ว

“เดินหน้า” ผมสั่ง

“ชัยโยยยยยย” พวกเราวิงขึ้นไปบนเดินและพบว่า ตอนนี้มันไม่เหลืออะไรนอกจากซาก และข้าศึกบางคนที่ยังไม่ตาย บางคนรุกเดินขึ้นมาเหมือนซอมบี บางคนนอนโอดควนบนพื้น

“ฆ่าพวกมันให้หมด ถือว่าช่วยพวกมัน” ผมพุด พร้อมกับยิงใส่พวกที่รุกเดินอย่างทุลักทุเล และ พลกองกำลังอื่น ๆ ก็เริมยิงใส่พวกที่นอนบนพื้น และพวกที่เดินอยู่ มีเสียงปืนขึ้นมาปั้ง สองปั้ง ก็หมด

“พลธนุเตียมยิง” เสียงข้าศึกจากที่ห่างออกไป พร้อมกับผมเห้นพลธนูเตียมง้างยิงอยู่แล้ว

“หลบหลังเกราะ ให้เกราะสาดปืนกลใส่มัน ยิงปืนใหญ่ถล่มแนวมัน พลกองกำลัง ยิงพันเซอร์เชรคใส่มัน” ผมสั่ง

“ครับผม” เสียงตอบรับ ไม่นานแนวพลธนู แนะแนวโล่ข้าศึกก็พังทรายลงไป

“ฆ่าให้หมด” ผมสั่งอีกครั้ง ตอนนี้รุกขึ้นไปจากชายหาดจนถึงเมืองกองทัพข้าศึกกำลังกระจัดกระจาย ด้วยพลังแห่งเทคโนโลยี ซึงตอนนี้เจ้าปืนคลก กระสุนพลังแรงแม่เหล็กใด้ถูกยิงออกไปทำรายแนวข้าศึกอย่าง ไม่ยั้ง ดังนั้นภาพในสนามรบตอนนี้ก็คงเป็น คนนับพัน ๆ กวาดล้างสังหารหมู่คนนั้บแสนนับล้านของข้าศึกเสียมากกว่า

“นี่มันพลังอะไรกันนี้ อากกก” เสียงข้าศึกคนหนึ่งพยายามปาหอกใส่เกราะแต่ไม่ได้ผล และถูกผมยิงเจาะกระบาน

“ทุกคนบุกเข้าไปในเมือง ตามพวกข้าศึกที่แตกทัพไป ไปสู่อครวิหารลาเทอร์อาโน ไปปิดฉากสงครามบ้า ๆ นี้แล้วกลับไปปิดฉากพวกจักรวรรดิชุดกันเถาะ เพื่อแดนบิดาของเรา” ผมตระโกน

“ชัยโยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย” เสียงโหร้องของกองกำลังป้องกันและกองพลวายุ ดังขึ้น กระหึ่มอีกครั้ง

.....

ไม่ถึงวันพวกเราก็สามารถต้อนพวกมัน และบีบวงค์ร้อมได้สำเร็จ เพราะพลกองกำลังอีกส่วนหนึ่ง ได้โดดล้มลงมาอีกฝั่งหนยึ่งของเมือง และสามารถกัน อครวิหาร และเมืองหลวงจากรอบนอกได้สำเร็จ ตอนนี้ในเมืองเต็มไปด้วย แนวรบ และป้อมปืนใหญ่

“ตอนนี้ข้าศึกกลุ่มสุดท้ายได้ไปรวมตัวกันที่อครมหาวิหารตรงหน้าเรานั่นละ ไปดับความหวังพวกมัน สงให้พวกชั่วนั้นได้ใต้เพื่อเกียรติของพวกมันกันเถาะ” ผมพูดขึ้น พร้อมกับวิ่งไปตามถนน ขนะที่บางกลุ่มวิ่งผ่านไปตามบ้าน ก็นะมันเป็นสงครามแบบอาคารสู่อาคารห้องสู่ห้องนิ

พร้อมกับเสียงปืนใหญ่กระหน่ำยิงใส่ลานวิหาร และตึกที่ลามบ้านช้องที่ขวางเส้นทางยิง

ขนะที่เสียงปืนก็ดังเป็นพัก ๆ เมือเจอข้าศึก ที่หลบอยู่ในอาคาร

“ตอนนี้พวกเราพร้อมแล้วคะ” ซาก้าพูดขึ้น

“พลกองกำลังอื่น ๆ หน่วยต่าง ๆ ก็พร้อมประจำที่แล้วครับ” เมเดเซียพูดขึ้น

“เจ้าประธานนั้น และพวกสภากลางคนอื่น ๆ นั้นก็บอกว่า หน่วยของมันพร้อมแล้ว” แกรนเดียพูดขึ้น

“นับแต่นี้สืบไปสหาย นับแต่นี้สืบไปเพื่อสหภาพสุวรรณภูมิ เพื่อแดนบิดาชนชาติไท โจมตี” ผมพูดขึ้น และสั่งโจมตี

“ชัยโยยยยยยยยยย” เสียงโหร้องดังขึ้น พร้อมกับเสียงเกราะ ยิงใส่ ข้าศึก พร้อมกับปืนใหญ่ ขนะที่พลกองกำลังได้วิ่งถาโถมเข้าโจมตี

ไม่นานล้านทางเข้าวิหาร ก็เต็มไปด้วยเสียงปืน ต่าง ๆ และกิ่นคราวเลือด ข้าศึกเริมถอยล่นกลับเข้าไปในวิหาร

ขนะที่เราตามตีเข้าไป ยังหน้าวิหาร

“มีพลธนูอยู่ บนระเบียงวิหาร ยิงใส่พวกมัน” ผมสั่ง

ปั้งง ตู้มมม ระเบียงแตกกระจาย พร้อมกับทหารข้าศึก แลกกระจาย

“ประตูเปิดไม่ออก พวกมันคงกั้นไว้กะถ่วงเวลาเรา” แกรนเดียพูดขึ้น

“ถอยออกมา สั่งให้เกราะยิงใส่ประตู” ผมพูดขึ้นและสั่งผ่านเครื่องสือสาร ให้แบร์สั่งให้เสือ 3 ยิงใส่ประตู

และแค่นัดเดียวก็พังกระจายทันที

“เตียมบุก” ผมตะโกนพร้อมชูปืนพกในมือขึ้น และวิงนำกองกำลังถาโถมเข้าสู่วิหาร

********************************************************************************************************

ถล่มมันเข้าไปปปปปปปปปปปปปป ผู้เขียนชอบแบบนี้มากกว่าแฮะ ถล่มมัน มีอะไร เม้นได้ครับ ผมว่าผมรู้สึกมากกว่าเรื่องตัวหนังสือ มีอย่างอืนต้องปรับปรุงแต่หาแนวทางไม่เจอแฮะ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

13 ความคิดเห็น