Wissenschaft und Magick: Angriff des Reich!!![วิทยาศาสตร์ และ เวทมนตร์: การโจมตีของอาณาจักร]

ตอนที่ 23 : 10,000 มม. สำแดงเดช

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 73
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    20 ส.ค. 60

คลื่นนนน ปู้นนนนนน เสียงครื่นกระทบเรือ และเสียงเครื่องยนต์จาก เรือยิงขีปนาวุธ และ เรือบันทุกเครื่องบิน นับ 10 ลำ ซึ่งร้อมรอบไปด้วย รถต่อสู้มีเกราะ 12 เสือ 3 ซึ่งเป็นรุ่นที่นักวิทยาศาสตร์ฝ่ายจตุภาคี ที่เป็นชาวสุวรรณภูมิ และ ฟินแลนด์ ช่วยกันสร้าง แมนฝ่ายเยอรมันจะคัดค้านแต่สุดท้ายก็ช่วยวิจัย จนได้ออกมาเป็น เสือ 3 โดยปรับเกาะที่เป็นตัวถังให้ราบเอียงแบบเกราะสมัยใหม่ แต่ยังคงไว้ซึ่งความหนาแบบเสือ 2 แต่ที่ต่างออกไป คือ มันมีตัวถังที่ใหญ่กว่า และมี 88 มม. 2 กระบอก ไม่มีคนขับ  แต่จะเครื่อนที่ไปเองตามคำสังของผู้บันชาการ ที่นั่งสั่งจากบนฐานบันชาการเครื่อนที่ และที่สำคัญมันมีระบบชาร์ดพลังงานจากแสงอาทิตย์ ในการยิงแมนตอนกลางคืนแค่แสงอาทิตย์จากดวงจันทร์ก็ใช้ได้ถึงอย่างงั้นต่อให้ไม่มีแสงก็ยัง อาสัยเปลี่ยนพลังงานเป้นกระสุนแสงได้เหมือนกัน สวนพลังงานในการขับเครื่อน คือ น้ำ ใช่น้ำ และมันรอยน้ำได้ละ มันจึงเป็นแนวหน้าของกองกำลังนาวี ที่หน้ากลัว ทีเดียว

และในตอนนี้เรากำลังเครื่อนพลอยู่ในทะเลมืด ที่ได้ชื่อนี้เพราะชนพื้นเมืองเห็นทะเลเป็นทีดำสนิดตรอดทุกแห่งหนไม่ว่าจะตื้นแค่ใหน เลยเรียกเช่นนั้น แต่จากการตรวจสอบของจตุภาคี พบว่าที่เป็นเช่นนี้เพราะมันมีแต่น้ำมันเต็มใต้ทะเล จนมันสะทอนขึ้นมาสู่ผิวน้ำเป็นสีดำ เรียกว่าท่าพวกแยงกี่ หรือ เจ๊กแดง หรือ รัสซี่ มาเห็นคงตาประกายแล้วแห่มากองทัพมาถลมรอบทะเลแล้วตั้งป้ายยึดเป็นของตัวเองแน่ ๆ

“อีกไม่นานเราจะถึงเป่าหมาย ยึดช้องแคบโครนแทนชทินโน และยึดเมืองโครนแทนชทินโน เมืองหลวงของอาณาจักรรอนมานบูรพา ปลดปล่อยทาส จับพวกนักบวดและชนชั้นปกครองให้หมด” ผมพูดสั่งแบบเฉียบขาด ถึงกองกำลังป้องกัน และ พลวายุพิเศษ ที่ตอนนี้อยู่ในฐานบันชาการชั้นล้าง

“กะกวาดล้างพวกมันเลยสินะท่าน คงจะสังหารโหดอีกตามเคยสินะ” ซาก้าพูด

“ทรงมิพอพระไท หรือ” ผมถามกลับด้วยเสียงประชด

“เดียวตบคว่ำเลยนิ” ซาก้า หันมาสงสายตาดุ

“ขอโทษษษษษ” อีกแล้วนี่ตูอนาคตจะเป็นพวกเกียมัวแน่เลย

........

อีกด้านหนึ่ง

“ฝ่าบาดทรงทอดพระเนรตนั้นสิ” ท่านอมาตชี้ให้เราดู เจ้าเรือเหล็กขนาดมะโหราน พร้อมด้วยป้อมเหล็กเครื่อนที่พวกนั้นที่เข้ามาไก้ลเรา

“พวกท่านรู้หรือไม่มันคืออะไร” ข้าถามกลับไป

“ทูนฝาบาด จากขอมูลที่ได้มาขาดว่า เออ มันอาจจะเป็นข้าศึก ขอรับ” ท่านแม่ทัพใหญ่พูดแบบหวาดกลัว

“นี่ศัตรูเราเป็นตัวอะไรกันแน่เนี้ยย” ข้าพูดขึ้น

ฟิ๊ววววววว ฟิ๊ววววววววว ฟิ๊วววววววววว มีเสียงดัง และอะไรบางอย่างพุ่งออกมาจากเรือเหล็กที่อยู่ห่างออกไปเกือบสุดขอบทะเลนั้น

ตู้มมมมมม ตู้มมมมมมมมม ตู้มมมมมมมม ตู้มมมมมมมมม

อายยยย กรีดดดดดดด เจ้าสิ่งที่ขาศึกปล่อยออกมา กระทบลงกลางเมืองเกิดลูกไฟขนาดใหญ่ บ้านเรือน ต่างพินาจมะลายสูน อย่างงายดาย ประชาชนต่างแตกตื่น กันชุลมุน แต่พวกมันก็ยิงมาไม่หยุด

“สงทัพเรือเราออกไปตอบโต้” ข้าบัญชาให้กองทัพเรืออันเกรียงไกรแห่งรอนมานตะวันออก ออกไปต่อกรกับข้าศึกแต่ทะว่า

ตู้มมม ปั้งงง ปั้งงงงง ปั้งงงงง ปั้งงงงง

เสียงและแสงพุ่งออกมาจากเจ้าป้อมร้อยน้ำของขาศึก ทุกนัดต่างพุ่งทะรุเรือของเราจนเป็นรูอับปรางลงในทันที นี่สินะเหตุผลที่ไม่มีข่าวใดกลับมาจากกองทัพเราที่เข้าไปโจมตีที่เคเมียนเลย

“บ้าเอ๊ย เราจะทำไงดี” ข้าพึมพำ

“ไม่เป็นไรหากข้าศึกบุกขึ้นหาดเราค้อยฆ่าพวกมันยังไม่สายฝาบาด” ท่านแม่ทัพปลอบใจข้า และแนะนำ

“ฝาบาดบนฟ้านั้น” ข้ามองตามที่ท่านแม่ทัพชี้ สิ่งที่ข้าเห็นคือ นกเหล็กขนาดใหญ่บินอยู่เหนือเมือง และ ทิ้งบางสิ่งที่เป็นลูกกลม ๆ ลงมา เมือมันถึงพื้นก็เกิดลูกไฟขนาดใหญ่ ซึ่งตอนนี้ทั้งสิ่งที่มาจากเรือข้าศึก และ เจ้านกเหล็กบนฟ้า ก็มากพอแล้วจะรบเมืองมหานครโครนแทนชทินโน อันกว่างใหญ่ และแข่งปรงให้หายไปจากแผนที่ได้ แล้วในที่สุด ตอนนี้ มหานครทั้งสองฝั่งทะเล ก็ได้ถูกยึดหัวหาดโดยเจ้าปล้อมเครื่อนที่ ๆ มันสามารถขยับบนบกได้ด้วย บ้าเอ๊ยย แพ้แน่ ตอนนี้ข้าเห็นทหารข้ามากมาย ต่างถูกอาวุธข้าศึก ปล่อยแสงใส จนไม่ตัวหาย ก็ขาดกระจายเป็นชิ้น ๆ

“ฝาบาดข้าศึก ลงมาจากฝากฟ้าขอรับ” ท่านแม่ทัพรีบชี้ขึ้นไปบนฟ้า เมือข้ามองตามขึ้นไป

ก็พบว่า มีคนจำนวนมากโดดลงมาจากเจ้านกเหล็ก แล้วกางอะไรบางอย่าง ทำให้พวกมันรอยล้องลงมาจากฟากฟ้าได้แบบปลอดภัย

“ฆ่ามันนนนนนน” เสียงทหารของประเทศรอนมานที่เหลือ กูกันวิ่งเข้าหาข้าศึกที่ลงมาถึงพื้นแล้ว แต่พวกมันก็ปล่อยลำแสงออกมาจาก เหล็กในมือพวกมัน สงทหารเรามากมายลงไปนอนสิ้นใจบนพื้น

พวกพลธนูพยายามยิงใส่พวกที่โดดลงมาจากฟากฟ้า พวกพลหอกก็พยายามเควี่ยงหอกใส่ แต่อนิดจา ข้าศึกโยนบางอย่างลงมาไก้ล ๆ พวกเขาและก็เกิดเสียง เกร้ง เหมือนลูกเหล็กกระทบฟื้น ก่อนเกิดเสียง ตู้มม ทำให้ร่างของพวกเขาแหลกเป็นชิ้น ๆ

“พอได้แล้ว ยกธงขาวซะ เราจะต้องยอมแพ้แล้ว เลิกดื้อด้าน” ข้าพูด ก่อนให้ทหารโบกธงขาวบนกำแพง และไม่นานก็มีทหารข้าศึกถือธงขาว เดินมาหาและทำการเจรจา

..............

“ง้ายชะมัด” ผมบ่น

“ก็เล่นถล่มแหลกนิคะ” แบรีเบล บ่นใส่ทั้งหน้ายิ้มแย้ม

“แฮะ ๆ” ผมยิ้มฝืด

“ผู้บันชาการ พาตัวมาแล้วครับ” พลกองกำลังคนหนึ่ง เดินออกมากลับแล้วชูแขนขวา พร้อมกหับหลีกทางให้จักรพรรดิวัยราว 30 กว่า ๆ แห่งรอนมานเดินเข้ามา

“เป็นสิ่งประดิษที่น่าทึงจริง ๆ สมแล้วที่เราแพ้หมดรูป” เขาพูดขึ้น

“เช่นนั้นมาทำสนธิสัญญากันเถาะ” ผมพูด

“ท่านคือ แม่ทัพใหญ่ผู้นำทัพในครั้งนี้เหลาะ เจ้าฟ้าหญิงแบรีเบล เจ้าฟ้าหญิงซาก้า หัวหน้าองค์รักษ์แกรนเดีย เฮออ พร้อมหน้าเลยหรือเนี้ย” เขาจ้องมาที่ผมก่อนมองไปที่คนอื่น ๆ ในห้องนี้

“ตอนนี้พวกเขาเป็นผู้ใต้บันชาผม ในถานะพลวายุ ผมมีอำนาจเต็มที่ในการทำสัญญายอมแพ้ของท่าน” ผมพูด

“เป็นความจริงสินะ ท่านว่าที่ราชบุตรเขยสองอาณาจักร เขาพูดขึ้น” ก่อนจะมานั่งตรงเก่าอี้ตรงข้ามผม

“ตกลงเรายอมสระบันลัง และต่อแต่นี้อาณาจักรรอนมานตะวันออกจะแยกออกจากกัน และอยู่ภายใต้การจัดละเบียบของจตุภาคี” เขาตอบแล้วเซ็นสัญญา

ในตอนนี้เท่ากับว่าหลังจากนี้ อาณาจักรรอนมานตะวันออก จะแตกออกเป็นประชารัฐต่าง ๆ ซึ่งอยู่ใต้การควบคุมของเราให้เป็นไปตามระบอบประชาธิปไตย และ ไม่ละเมิดสิทธิมนุษยชน เท่ากับเป็นอาณานิคมแบบกลาย ๆ นั้นเอง และในตอนนี้ทหารรอนมานตะวันออกทั้งหมดจะต้องวางอาวุธ และอยู่ใต้การควบคุมของฝ่ายจตุภาคีในถานะผู้แพ้สงคราม พวกทารุณทาส พ่อค้าทาส ตรอดจนพวกนักสะสมทาส จะต้องถูกชำระคดี แต่นั้นเป็นหน้าที่ของกองกำลังป้องกันอาณาจักรละนะ และกองทัพฝ่ายอื่น เพราะหน้าที่ผมยังไม่จบ

“ไปใหนต่อละ” ซาก้าถามผม

“ไปตั้งฐานทัพเรือ ที่เกาะเครนทาร์ส แล้วต่อจากนั้นเราจะไปปิดล้อมทะเลทีรเรเนียน บังคับให้พวกศาสนจักรยอมแพ้ สลายอาณาจักรรอนมานตะวันตกซะ” ผมพูด

“แปลว่าเอาชนะโดยไม่ต้องลงไปรุยเองอีกแล้วเหลาะ” แกรนเดียพูด

“ไม่ต้องหวงเตียมได้โดดล้มได้เลย บางทีเราอาจได้ขนกำลังเข้าเมือง เราจะไปปักธงชาติของเราเหนืออครมหาวิหารลาเทอร์อาโน ก็ได้” ผมพูดแบบยิ้มแฉ่ง

“ท่านนี้มัน ชั่งลบหลูซะจริง เฮอออ” แกรนเดียสายหัวไปมา

.................

 2 สัปดาต่อมา ณ อครมหาวิหารลาเทอร์อาโน กรุงรอมะ

“อะไรนะ เอาจริงดิ ทัพเราสงไปจัดเตียมเป็นเดือน ๆ สลายลงในวันเดียว แถมฝั่งนู้นยังสามารถทำรายอาณาจักรฝั่งตะวันออกได้ภายในวันเดียวอีกด้วย” ชายชุดข่าวบริสุด มีผาขาวปิดหน้าพูด

“นอกจากนี้มันยังตั้งฐานทัพเรือบนเกาะเครนทาร์ส แล้วตอนนี้มันเตียมทัพเรือมหาสานกำลังเตียมถล่มเราแล้วพระเจ้าข้า” อันศวินในชุดเกราะมีผ้าคุมรายดาวหกแฉกพูดขึ้น

“ไปเรียกประชุมพวกบิชอบ และเหล่านักบวดเดียวนี้เลย” ชายบนบังลังตรัสสั่งด้วยพระสุรเสียง

“พระเจ้าข้า” อัศวินผู้นั้นรับคำ

2 ชั่วโมงต่อมา ณ ห้องบันลังแห่งนั้นตอนนี้มีเหล่า บิชอบ อัศวินศักดิสิทธิ์ และเหล่านักบวดต่างยืนหน้าบันลังกันอย่างพร้อมเพรียง

“องค์พระสันตปาปาร์ ทรงเรียกหาพวกกระหมอมหรือพระเจ้าข้า” อาร์คบิชอบได้กล่าวขึ้น

“ใช้แล้วเราอยากให้ทุกคนมาช่วยเรา ด้วยเวทมนท์อันเป็นพรวิเศษจากพระบิดาแห่งเราทั้งผอง มาร้วมกันกวาดล้างพวกนอกลีดที่ตั้งฐานทัพของมันบนเกาะเครนทาร์ส เพื่อขจัดความชั่วร้ายออกไปจากโลกนี้กันเถาะ” ชายชุดขาวสง่าบนบัลลังทรงตรัสตอบ

“พระเจ้าข้า” ทุกคนในห้องนั้นต่างขานรับแล้วไม่นาน พวกเขาก็ยืนล้อมวงค์กันเป็นวงค์กรมและท้องคาถาอะไรบางอย่าง คทาอันเป็นไม้เท้าของพวกเขาต่างเลืองแสงขึ้น

….

ณ เกาะเครนทาร์ส

“ผู้บันชาการ เปิดระบบป้องกันเร็วเข้า ดูเหมือนจะมีการบิดเบียวของมิติ มีดาวหางขนาดใหญ่กำลังพุ่งไปทางท่าน” อยู่ ๆ เสียงฝ่ายสือสาร ก็ดังขึ้นเตือน พร้อมภาพดาวหางพุ่งด้วยความเร็วมาทางนี้ก็ปรากดขึ้นบนจอ

ผมไม่ลีลออะไรทั้งสิ้นรีบกดปุ่มกลางบาเรียพลังแสงโดยทันที

ฟิ๊วววว ฟิ๊ววววว ฟิ๊ววววว ตู้มมมมมมม ตู้มมมมมมมมม ตู้มมมมมมมมมมม

เสียงดาวหางหลายลูกพุ่งลงมาตรงลงมาสู่พื้นดิน สนั่นหวั่นไหวไปทั่ว เกิดทั้งคลื่นยักษืและภูเขาไฟระเบิด แต่ด้วยบาเรีย ที่กลางไวทำให้เราไม่ได้รับผลกระทบมากนัก

“นั้นมันมหาเวทดาวตก ฝีมือพวกศาสนจักรแน่นอน” ซาก้าพูดขึ้น

“ตรวจสอบความเสียหาย” ผมพูดขึ้น

“เราเสียกองเรือเกือบทั้งหมด ย้ำเราเหลือแค่เรือบันทุกเครื่องบิน 5 คัน เรือจรวดอีก 2 คัน กับ เกราะเสือ 3 จำนวน 10 คัน” แบรีเบลพูดขึ้น

“เวนเอ๊ยยย เราจะโต้กลับพวกศาสนจักร เตียมชาร์ดพลังปืนใหญ่ 10,000 มม. เราจะยิงตอบโต้” ผมประกาศ

“รับทราบ” ทุกฝ่ายต่างขานรับ

ไม่นาน ณ กรุงรอมะเหนือ

วูป ตู้มมมมมม บึ๊มมมมม ปับ

ลำแสงขนาดใหญ่ได้ลงมานะทางเหนือของกรุงรอมะอันกว่างใหญ่ เกิดระเบิดขนาดใหญ่ขึ้น ก่อนจะขยายออกไปกินไปจนถึงรอมะทางตะวันออก แล้วเกิดการบีบอัดอย่างรุนแรงก่อนที่กรุงรอมะทางตะวันออกและทางตะวันออดเฉียงเหนือทั้งหมดจะหายไปทั้งแผ่นดิน กลายเป็นช่องโหว่ขนาดใหญ่ และถูกท้วมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของทะเลอาบริอาทิซ(กรุงรอมะนั้นกว่างใหญ่มาก เป็นเมืองที่ตะวันตกติดทะเลทีรเรเนียน ตะวันออกติดทะเลอาทิซและเจ้าพระยารัฐทูชคานี่ สวนเหนือจรดราชอาณาจักรเฟเนทิอา ทางใต้จรดเชเซเรียช ซึ่งดินแดนทั้งหมดนี้เป็นสวนหนึ่งของมหาจักรวรรดิรอนมาน)

*******************************************************************************************************
ช้วงนี้ไม่ค้อยว่างเลย สมองไม่แล่น แน่ระอ่านกฏหมายติดต่อกันหลายวัน แต่ในที่สุดผลก็ออกมาชนะเลิดการแข่งตอบปัญหากดหมายระดับภาค เป็นลมแปบ 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

13 ความคิดเห็น