นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย [Vanguard] Kai x Misaki Fan 8

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
อาแล้วววว กราบสวัสดีพี่น้องชาวแฟนๆ ไคมิซา/ไคซากิ ด้วยนะคะ -/\- ไม่พบกันนานเยย ยังไงก็ต้อง สวัสดปีใหม่ย้อนหลังด้วยนะคะ อุโฮะ --- (ย้อนมากไปแล้วโว้ย)

เอาดีๆ แต่งใกล้จบแล้วค่ะ .. แต่ทำไมพึ่งปล่อย ? ขอตอบแบบไม่อ้อม '' มือลั่นกดลบสตอรี่ทิ้งค่ะ '' มีคำถามต่อใช่ไหมคะ ? '' ไม่ได้เซฟไว้เรอะ !! '' คำตอบนะคะ '' เซฟค่ะ แต่ดันเซฟ(อีกเรื่อง)ทับอีกรอบตอนจะเอากลับมา .. '' นั้นแหละค่ะ 55555555555 จบที่ต้องแต่งใหม่ ฮือออ น่าเส้ามั้กๆ ; - ; 

ยังไงก็ขอขอบคุณฐานแฟนคู่นี้ที่ตามมาตลอดนะคะถึงจะอัพไม่เป็นเวลาเลยแต่ยังตามแบบนี้ก็ขอบคุณจริง ๆ ค่ะนี่ก็ไม่อยากโปรโมตอะไรมากเพราะรอบตัวอวย BL ส่วนใหญ่กับอวยอีกคู่ มิวะมิซา กันเลย อะ แต่งสนองนีทตัวเองละกันใครหลงมาอ่านละจะชอบคู่นี้บ้าง .. เปิดใจเถอะค่ะ !! NL ก็ดีไม่แพ้ BL นะคะ กราบอย่างงาม ๆ ( _ _ )   

ยังไงก็ขอฝากตอนล่าสุดไว้ในอ้อมอกอ้อมใจทุกคนด้วยน๊าาาา

ปอลิง. อย่าลืมขี่จักรยานในการรับชมนะฮะ
ปอ2. จินตนาการสิ !! จินตนาการไปตามเนื้อเรื่องมโนไปเลยค่ะจะได้อรรถรสสส 
sqw

เนื้อเรื่อง อัปเดต 29 มี.ค. 63 / 21:18


บทที่ 8

เริ่มต้นใหม่ 2

 

ฐาน Foo Fighter ห้องทำงานของเร็น [ 11.42 น. ]

" ท่านเร็นคะช่วงเที่ยงนี้ท่านเร็นจะออกไปทานข้าวข้างนอกหรือจะให้ดิฉันซื้อขึ้นมาให้ดีคะ ? "
อาซากะเอ่ยถามเร็นขณะที่เขากำลังนั่งมองออกไปข้างนอกกระจก

" อืม... ผมว่าพวกเราออกไปทานข้าวข้างล่างกันดีกว่านะอาจัง อะ ! ห้ามแย้งอะไรทั้งนั้นนะผมเบื่อห้องสี่เหลี่ยมนี่จะ ตายแล้ว ถึงผมจะไม่ชอบทำงานก็เถอะแต่นั่งเฉย ๆ มันก็น่าเบื่อไม่แพ้กันเลยนะ "

ครืด

เสียงประตูออโต้ของห้องดังขึ้นเผยให้เห็นร่างสูงใหญ่อย่างเท็ตสึที่เดินก้าวเข้ามาอย่างสงบ

" อาซากะ ฉันบอกแล้วใช่ไหมว่าอย่าเอางานของเร็นมาทำคนเดียวหมดแบบนี้ ผลที่ได้ก็เป็นแบบนี้ซะทุกที "

" ก็ฉันอยากทำนี่ ! แล้วก็ถึงฉันไม่ทำแทนนายคิดว่าท่านเร็นจะทำจนหมดไหมล่ะงานเยอะออกขนาดนั้น "

" เฮ้อ.. เธอนี่จริง ๆ เลยนะอีกนิดหนึ่งคงจับหมอนั่นขึ้นรถเข็นแทนเดินแล้วล่ะ "

เท็ตสึถอนหายใจออกมาเล็กน้อยเมื่อลองนึกภาพตามโดยที่มีแววว่าจะเป็นจริงเข้าสักวันแน่ ๆ

" อะ -- ! "

ขณะที่เท็ตสึและอาซากะกำลังเถียงกันอยู่นั้นเร็นที่ยังคงนั่งกอดเข่าอยู่บนเก้าอี้พรางมองออกไปนอกกระจกก็เห็นร่างของคน ๆ หนึ่งที่กำลังเดินผ่านประตูเข้ามา

" เท็ตจัง ช่วยลงไปรับแขกให้ผมหน่อยสิ "

" แขก ? ท่านเร็นนัดใครไว้ด้วยเหรอคะ ? "

อาซากะหันมาถามทันทีหลังจากที่เร็นวานให้เท็ตสึไปรับแขกที่ว่า

" ก็ไม่เชิงครับ ผมเองก็ไม่แน่ใจด้วยสิว่าเขามีธุระกับผมหรือว่า.. ? "

เร็นตอบกลับไปพลางหัวเราะในลำคอก่อนที่จะเหล่สายตามองไปยังทางหญิงสาว

 

ไม่นานนักเท็ตสึก็ได้พาแขกที่ว่าคนนั้นขึ้นมายังบนห้อง

" โอ๊ส ! ไม่ได้มาเหยียบที่นี้นานเหมือนกันนะเนี่ยคิดถึงเหมือนกันแฮะ "

ทันทีที่แขกคนนั้นเข้ามาเยือนถึงห้องแล้ว ก็ยกมือทักทายตามนิสัยปกติของเขาทันที

" ฮ่ะ ๆ ลองมาเป็นผมดูสิคำว่าคิดถึงจะไม่มีวันหลุดออกมาจากปากเลยล่ะครับ "

" หืม ? ขนาดนั้นเลยเรอะ อืม.. ถ้าตามจริงก็คงใช่ล่ะเนอะคนเราหากไม่ไปไหนไกล ๆ เลยคงจะเบื่อสถานที่เดิม ๆ เอาได้สักวัน งานของพวกนายคงจะเยอะล่ะสิท่าถึงไม่ได้ไปไหนเลยน่ะ "

" ถึงเยอะก็ไม่ทำ .. "

เท็ตสึเอ่ยขึ้นอย่างเรียบ ๆ

" โถ่ เท็ตจังล่ะก็ .. อะ ! ละเป็นไงบ้างล่ะครับเรื่องนั้น "

" อ่อ ถ้าเรื่องนั้นฉันก็พูดไปหมดแล้วล่ะนะ "

" เอาจริงสินะ ? "

เร็นคิ้วมองเล็กน้อย

เท็ตสึที่ยืนอยู่สักพักเมื่อเห็นว่าพวกเขาทั้งสองเริ่มที่จะคุยธุระบางอย่างแล้วตนจึงเดินกลับออกไปอย่างเงียบ ๆ
เพื่อไปทำงานในส่วนที่ยังค้างคาอยู่

 

ช่วงเวลาเดียวกัน ณ สวนสาธารณะ

สายลมยามช่วงสายกำลังพัดรับเวลาเที่ยงให้เข้าใกล้ยิ่งขึ้น ใบไม้ที่สั่นไหวไปมาอยู่นั้นกำลังพริ้วเป็นจังหวะสลับกับแสงแดดที่สาดส่องลงบนใบหน้าของชายหนุ่มอย่างวับ ๆ แวม ๆ เพราะแสงแดดยังไม่แรงมากนักจึงทำให้ใบหน้าของเขาดูอ่อนโยนขึ้นมาทันใดแต่แท้จริงแล้ว ..

" . . . . . "

แม้ว่าเขาจะพยายามข่มตาหลับสักเท่าไรในหัวของเขายังคงนึกถึงคำพูดของเพื่อนสนิทแถมยังดังก้องไปมาในหัวจนเขาต้องขมวดคิ้วขึ้นมาทุกที ไม่นานนักเขาก็ลืมตาขึ้นมาพร้อมลุกออกจากม้านั่งไปในทันที

 

ร้านการ์ดแคปปิตอล

" ม --- ม ม ม ม มิ ซา กิ !!!! "

จู่ ๆ เสียงตะโกนเรียกจากจากผู้จัดการร้านก็ดังไปทั่วร้านจนทำให้ลูกค้าภายในร้านทุกคนต่างพาสะดุ้งกันไปหมดทุกโต๊ะ

" คุณชิน ... "

เสียงเอ่ยเรียกผู้จัดการร้านที่ฟังดูไม่มีอะไรแต่ถ้ารู้จักเธอคนนี้ดีแล้วจะรับรู้ได้ทันทีว่ามันน่ากลัวแค่ไหน

" เดี๋ยวก่อนนนน ฟังฉันก่อนนะมิซากิ นะ ๆ "

คุณชินรีบยกมือห้ามหญิงสาวไม่ให้ใช้กำลังทันที

" . . . . . "

" คือว่านะ ! ตะกี้น่ะฉันเช็คเมล์ที่ยังไม่ได้อ่านแล้วก็เจอ !!! "

คุณชินหันจอคอมให้มิซากิดูทันใด .. ซึ่งในหน้าจอได้ปรากฎข้อความว่า

ขอแสดงความยินดีด้วย คุณ นิตตะ ชินเอม่อน คุณคือผู้โชคดีที่ได้รับรางวัลสุดพิเศษจากร้าน xxxx เพียงแค่คุณตอบอีเมล์กลับเพื่อยืนยันสิทธิ์ภายใน 3 วัน ก็รับไปเลย สิทธิผู้เหมา เกาะสวรรค์แดนใต้ 3 วัน 2 คืน !!

รายละเอียดต่าง ๆ จะแจ้งให้ทราบหลังท่านยืนยันสิทธิ์เรียบร้อย ขอขอบคุณที่ร่วมสนุกกิจกรรมครบรอบประจำร้าน เราหวังว่าคุณลูกค้าจะกลับมาอุดหนุนที่ร้านอีกครั้ง

ผู้จัดการร้าน xxxx

" ... รอบนี้ไปซื้ออะไรมาอีกล่ะ เฮ้อ "

มิซากิถอนหายใจเล็กน้อยหลังจากที่อ่านข้อความบนจอเสร็จ

" ฉันไม่ได้ซื้อเยอะขนาดนั้นซะหน่อยน่า อะ ! ต้องรีบยืนยันสิทธิแล้ววว "

ว่าจบผู้จัดการร้านก็รีบบรรเลงนิ้วลงบนคีย์บอร์ดอย่างฉับไวเพื่อตอบเมล์ในการแสดงตัวตน

" คุณมิซากิ เมื่อกี้คุณชินเขาเป็นอะไรหรือเปล่าครับ ? ผมเห็นเขาร้องลั่นเลย "

ไอจิเดินเข้ามาหาหญิงสาวที่กำลังยืนอยู่หน้าเคาน์เตอร์พลางมองไปยังคุณชินสลับไปมา

" ไม่มีอะไรหรอก ก็แค่ได้รับสิทธิเป็นผู้เหมาเกาะแดนใต้ก็เท่านั้น .. "

" สิทธิ์เหมาเกาะแดนใต้งั้นเหรอออออออ !! "

จู่ ๆ ก็มีเสียงแทรกปริศนาดังขึ้นพร้อมกัน 3 เสียงจนทำให้มิซากิกับไอจิแทบจะหูดับไปในทันที

" พวกนาย ... !? "

" อะ จึ๋ยย !! ขอโทษคร้าบบบ "

และก็เช่นกันเสียงขอโทษเองก็ถูกเอ่ยพร้อมกันจากทั้ง 3 คนซึ่งทั้ง 3 เสียงที่ว่าไม่ใช่คนอื่นคนไกลพวกเขาเองก็เป็นลูกค้าประจำร้านแคปปิตอล คามุย โมริคาว่า และ อิซากิ

" ยืนยันสิทธิ์เรียบร้อยแล้ว ~ ! ไม่ได้รับโอกาสแบบนี้นานแค่ไหนแล้วเนี้ย อยากไปเที่ยวเร็ว ๆ ชะมัด "

" ผู้จัดการ !! พวกผมก็อยากไปด้วยนะะ "

" ผู้จัดการ ผมด้วย !! "

" ผมด้วย ! "

" รู้แล้วล่ะครับ ถ้ารายละเอียดอะไรต่าง ๆ เขาแจ้งหมดแล้วเดี๋ยวผมจะบอกทุกคนอีกทีนะ "

" ฮู้เร้ ~~~~ x3 "

" มิซากิล่ะตื่นเต้นบ้างไหมจะได้พักกับเขาแล้วนะ คิดซะว่าเป็นการพักผ่อนหย่อนใจก่อนเตรียมตัวตัดสินใจอนาคตตัวเองไงล่ะ ! "

คุณชินหันมาเอ่ยถามกับหญิงสาวที่ยืนอยู่ไม่ไกลมากนักจากเคาน์เตอร์ .. ใช่แล้วในช่วงนี้เองก็เป็นช่วงเวลาสุดท้ายของการเป็นนักเรียนมอปลายสำหรับเธอและคนอื่น ๆ ที่รุ่นคราวเดียวกันถึงแม้ว่าเธอจะตัดสินใจไว้แต่แรกแล้วว่าหากเรียนจบตัวเธอก็คงจะต่อมหาวิทยาลัยดี ๆ สักที่ก็เพียงพอแต่อีกความรู้สึกก็อยากจะลองไปศึกษาที่ต่างประเทศดูบ้าง

" อืม.. นั้นสินะ "

หากลองนึกดูดี ๆ แล้วช่วงเวลามอปลายนี่แหละที่มักจะมีเรื่องให้คิดเยอะแยะเต็มหัวไปซะหมดและแน่นอนว่ามักจะต้องมีเรื่องวุ่น ๆ มากมายเข้ามาให้ปวดหัวเล่นซะนิดหน่อยเป็นสีสันชีวิต พอมิซากินึกถึงเรื่องราวต่าง ๆ ที่ผ่านก็คงมีแต่เรื่องของเขาคนนั้นคนเดียวที่เธอนึกถึงอยู่ตลอดเวลา ทั้งความทรงจำในวัยเด็ก สัญญาในตอนนั้น ถึงจะพยายามนึกให้ได้มากแค่ไหนมันก็มืดแปดด้านไปซะทุกครั้ง แถมตอนนี้เขาเองก็บอกว่าไม่ได้ใส่ใจแล้ว .. หากจะไปเริ่มต้นอะไรใหม่ ๆ ก็คงต้องเริ่มจากการเที่ยวในครั้งนี้

จบบทที่ 8

ผลงานอื่นๆ ของ Misakin

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

1 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 6 เมษายน 2563 / 07:50
    เย้! อัพแล้วรอตอนต่อไปนะคะ
    #1
    0