นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย [Vanguard] Kai x Misaki Fan 7

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
สวัสดีค่าาา หายหน้าไปเลยยกับบท 7 ข้ามปีแล้วข้ามได้อี๊ก ขอโทษที่ดอง(หนักมาก)นะคะ ; - ; 
อะ ! ใช่ ๆ ตอนแรกเนี่ยทางผู้แต่งกะว่าอยากให้ฟิคมันสั้น ๆ แต่คิดไปมา เฮ้ย เจ้กิน่ะจิ้นกับใครก็อร่อยนะ ! ไม่ว่าจะเป็นเลออนจากช่วงมูฟวี่เอย เร็นก็ได้ ไอจิก็ได้ มิวะนี่ไฮไลท์เลย ทำไมไม่ทำยาว ๆ ล่ะ !? แต่จะทำแบบนั้นก็ไม่ไหวค่อยไปทำแยกน่าจะเวิร์คกว่า ถถถถ แต่ก็ไม่แน่นะคะ .. คริ ๆ ยังไงก็ฟิคมาเรื่อย ๆ แน่ค่ะคนตามน้อยก็ไม่ได้ว่าอะไรเพราะที่ทำทุกวันนี้เพราะความชอบส่วนตัวค่ะ -////- 

ยังไงก็ขอบคุณที่ติดตามกันนะคะ !!

ปอลิง >> อย่าลืมใช้ความมโนในการอ่านนะฮ๊าบบบ 

ปอ 2 >> ใครที่อ่านตอนพิเศษมามันไม่เกี่ยวเนื่องอะไรเลยนะอย่าเข้าใจผิดล่ะ !

เนื้อเรื่อง อัปเดต 30 ธ.ค. 62 / 23:01


บทที่ 7

เริ่มต้นใหม่

เช้าวันรุ่งขึ้น..

" อึก .. แสบตาชะมัด "

แสงอรุณรุ่งในยามเช้าที่ทะลุผ่านเข้ามาทางหน้าต่างทำให้ชายหนุ่มเจ้าของห้องถึงกับหรี่ตาขึ้นมาเล็กน้อยก่อนที่จะบ่นพึมพำกับแสงแดดในยามเช้าที่สาดส่องเข้ามาทำให้คนที่นอนบนเตียงอย่างเขาถึงกับต้องรู้สึกตัวจนต้องตื่นขึ้นมา .. ข้างๆ เตียงที่มีร่างของหญิงสาวนอนหมอบอยู่ข้างๆ เองก็ไม่ได้รับผลกระทบอะไรจากแสงยามเช้าเลยแม้แต่น้อย

ชายหนุ่มค่อยๆ ยันร่างตัวเองขึ้นมาอย่างช้าๆ เพราะไม่อยากให้หญิงสาวที่อยู่ข้างๆ ต้องรู้สึกตัวจนต้องตื่นขึ้นมาเพราะในตอนนี้มือของทั้งสองที่จับกันไว้ตั้งแต่เมื่อคืนก็ยังไม่ได้คลายออก 

" สงสัยคงจะเหนื่อยมากสินะ .. "

ชายหนุ่มลดระดับสายตาลงก่อนที่จะมองไปยังหญิงสาวที่คอยนอนเฝ้าไข้ตนมาทั้งคืน.. มือหนาค่อยๆ เอื้อมไปจับปอยผมที่ร่วงลงมาปิดหน้าของอีกฝ่ายไปทัดหูอย่างเบามือก่อนที่จะค่อยๆ แกะมือของเธอออกจากมือของตนเพื่อให้ตนได้ลุกออกจากเตียงไปล้างหน้าล้างตาและพร้อมที่จะลงมือทำอาหารมื้อเช้าต่อได้ในทันที.. แต่ก่อนที่เขาจะไปทำมื้อเช้าชายหนุ่มก็ได้เดินไปที่ตู้เสื้อผ้าก่อนที่จะหยิบเสื้อคลุมมาคลุมให้กับฝ่ายหญิงที่ยังคงนอนหมอบอยู่ข้างเตียง เขาไม่เลือกที่จะอุ้มเธอขึ้นมาให้นอนบนเตียงเพราะคิดว่าหากทำเช่นนั้นแล้วน่าจะเป็นการปลุกเธอเสียมากกว่าจึงปล่อยให้เธอนอนอยู่ที่เดิมน่ะดีที่สุดแล้ว

...

ผ่านไปราวๆ เกือบ 20 นาทีได้มิซากิที่ยังคงนอนหมอบอยู่ข้างเตียงก็จวนจะเหมือนรู้สึกตัวแล้ว

" อะ อือ.. "

หญิงสาวส่งเสียงครางออกมาเบาๆ ก่อนที่จะค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาอย่างสะลึมสะลือพลางยันตัวเองลุกออกจากเตียง 

" ... ไม่อยู่งั้นเหรอ อะ ? "

หลังจากที่เธอลุกออกจากเตียงแล้วดูเหมือนมิซากิจะพึ่งรู้สึกตัวได้ว่ามีอะไรมาคลุมอยู่ที่หลัง 

" ตื่นแล้วรึ ? "

เสียงขรึมดังขึ้นอย่างเรียบๆ ทำให้หญิงสาวต้องหันไปทางต้นเสียงก่อนที่จะตอบเขากลับไป

" อ..อืม ตื่นแล้วล่ะ ว่าแต่อาการของนายล่ะเป็นยังไงบ้าง ? "

" ก็ดีขึ้นเยอะแล้วล่ะ มื้อเช้าน่ะฉันเตรียมไว้ให้แล้วนะ "

" หา ? "

เมื่อไคเห็นเหมือนว่ามิซากิจะยังไม่มีสติเขาจึงเดินเข้าไปหาเธอก่อนที่จะเคาะหัวเธออย่างเบาๆ

" ยังไม่ตื่นหรือไงเธอน่ะ ? "

" อะไรของนายเนี่ย ?! "

" ไปล้างหน้าซะสิจะได้ตาสว่าง "

ว่าจบไคก็เดินออกจากห้องนอนไป มิซากิเองที่เหมือนจะยังมึนงงเล็กน้อยไม่เลิกก็เดินไปล้างหน้าตามที่อีกฝ่ายบอกก่อนที่จะเอาเสื้อคลุมที่คลุมหลังตนเปลี่ยนมาสวมใส่แทน

" เห็นตัวบางๆ แต่ก็ตัวใหญ่กว่าเรานิดหน่อยแฮะ.. "

มิซากิพับแขนเสื้อขึ้นมาเล็กน้อยให้พอดีกับข้อมือก่อนที่จะเดินออกไปพบกับไคที่นั่งรออยู่ที่โต๊ะกินข้าว

" อะ.. "

เมื่อเธอเดินมาถึงที่หน้าโต๊ะก็ทำให้เธอประหลาดใจเล็กน้อยเพราะตรงหน้าของเธอตอนนี้มีชากับขนมปังปิ้งวางอยู่

" นี่นาย รู้ด้วยเหรอว่ามื้อเช้าฉันทานอะไรน่ะ ? "

" ก็นิดหน่อย.. ฉันเพิ่มขนมปังให้ด้วยเผื่อชาถ้วยเดียวจะไม่อยู่ท้อง "

ไคตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงเรียบๆ ก่อนที่จะยกกาแฟจิบตาม 

" นายนี่รู้เรื่องตัวฉันเยอะกว่าที่คาดจริงๆ นะดีไม่ดีจะรู้จักฉันมากกว่าที่ฉันรู้จักตัวเองซะอีก "

" ก็แค่เรื่องของเธอน่ะนะ.. "

ไคเอ่ยออกมาอย่างเบา ๆ 

" นายว่าอะไรนะ ? "

" เปล่า.. ไม่มีอะไรรีบกินเถอะเดี๋ยวชาจะหายร้อนหมด "

" อื้ม "

และแล้วความเงียบก็เข้าปกคลุมไปทั่วห้องเหลือเพียงแต่เสียงกัดขนมปังปิ้งที่ดังขึ้นเป็นครั้งคราวจากหญิงสาว ท่ามกลางบรรยากาศที่ชวนตึงเครียดไม่มีใครรู้เลยว่าฝ่ายไหนจะเป็นฝ่ายที่ทำลายบรรยากาศตอนนี้..

" นี่..ไค "

จู่ๆ มิซากิก็เป็นฝ่ายที่ทำลายบรรยากาศตึงเครียดซะเองขณะเดียวกันเธอก็วางแก้วชาลงบนโต๊ะก่อนที่จะเงยหน้ามองไปยังอีกฝ่ายที่นั่งอยู่ตรงข้าม

" หืม ? "

ฝ่ายชายที่นั่งอยู่ตรงข้ามขานกลับไปก่อนที่จะชายตาขึ้นมองท่าทีของอีกฝ่ายที่ดูเปลี่ยนไปเล็กน้อย เมื่อเห็นเช่นนั้นไคจึงวางถ้วยกาแฟลงพร้อมกับมองไปยังทางมิซากิเช่นกัน

" คือว่านะ.. เรื่องสัญญาในครั้งนั้นน่ะจริงๆ แล้ว .. "

" ช่างมันเถอะ "

ไคเอ่ยขัดจังหวะหญิงสาว

" หมายความว่าไงน่ะ ? "

" ก็ตามที่บอกฉันไม่ได้ใส่ใจอะไรแล้ว .. ถ้าเธอลืมมันก็ช่วยไม่ได้นี่ "

" แต่ว่า.. "

" ฉันบอกว่าช่างมันก็ช่างเถอะน่าขืนไปกดดันเธอเอามากๆ ได้ลืมสัญญาจริงๆ แน่ "

ไคยกกาแฟจิบขึ้นต่อทันทีหลังพูดเสร็จก่อนที่จะเอ่ยต่อขึ้นมาเล็กน้อย

" ถ้ากินเสร็จแล้วเดี๋ยวจะไปส่งที่ร้านละกัน "

" อะ.. อื้ม "

มิซากิตอบกลับไปแม้ว่าในใจตอนนี้ตัวเธอเองจะยังคงอ้ำๆ อึ้งๆ กับท่าทีของอีกฝ่ายที่ดูแปลกไปเล็กน้อย



ณ ร้านการ์ดแคปปิตอล [ 9.15 น.]


" งั้นฉันกลับก่อนแล้วกัน " 

ไคกล่าวลาสั้นๆ เมื่อเขาพามิซากิมาส่งถึงร้านเป็นที่เรียบร้อย

" กลับดีๆ นะ.. ขอบคุณที่มาส่งล่ะ "

" ทางนี้ก็เช่นกันขอบคุณที่เฝ้าไข้ "

เมื่อสิ้นสุดประโยคทั้งสองต่างก็หันหลังให้ซึ่งกันและกันก่อนที่ทางฝ่ายชายเองก็มุ่งหน้ากลับคอนโดส่วนทางฝ่ายหญิงก็เข้าร้านไปดูว่าคุณชินอยู่ในร้านหรือเปล่า


ครืด ~


เสียงประตูออโต้ประจำร้านดังขึ้นก่อนที่จะเผยร่างของชายวัยกลางคนที่กำลังยืนคุยกับลูกค้าเด็กถึงสองสามคน

" ยินดีต้อนรับคร้าบ ~ .. อ้าว มิซากิเองเหรอ ? "

เมื่อเสียงประตูร้านดังขึ้นเป็นที่แน่นอนว่าเจ้าตัวจะต้องกล่าวต้อนรับลูกค้าเสมอๆ 

" กลับมาแล้วคุณชิน "

" เฝ้าไข้ไคคุงเป็นไงบ้างล่ะ ? อาการดีขึ้นหรือเปล่า ? "

" อือ ก็ดีขึ้นแล้วล่ะถึงได้เดินมาส่งถึงหน้าร้าน "

" อะ อ้าวน่าจะให้เขามาพักสักหน่อยก็ได้นะเนี่ย ว่าแต่มิซากิทานอะไรมาหรือยัง ? "

" ทานแล้วล่ะ ขอไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะ "

ว่าจบมิซากิก็เดินออกร้านไปในทันทีก่อนที่จะเดินไปยังข้างร้านเพื่อขึ้นบันไดไปยังชั้น 2 

" แล้วลงมาช่วยเฝ้าร้านด้วยน๊า ~ "

คุณชินตะโกนอย่างสุดเสียงเพราะกลัวว่าอีกฝ่ายอาจจะไม่ได้ยิน

" รู้แล้วน่า.. "

มิซากิขานตอบกลับไปอย่างเบาๆ แม้ว่าอีกฝ่ายจะดังมาแค่ไหนแต่เธอก็ไม่ได้ส่งเสียงดังตอบกลับไป

" อะ.. แย่ล่ะสิ "

เมื่อมิซากิเดินมาถึงห้องของตนเองดูเหมือนเธอจะพึ่งสังเกตเห็นว่าตนลืมถอดเสื้อคลุมตัวนอกของไคคืนไว้ที่ห้องก่อนที่จะกลับมาร้าน

" ช่วยไม่ได้แฮะไว้ค่อยไปคืนทีหลังแล้วกัน "



[ สวนสาธารณะ 9.30 น.]


' Stand up Vanguard! '

เสียงเล็กดังขึ้นอย่างสดใสไม่ต้องแปลกใจเลยว่าในเวลานี้เป็นธรรมดาที่จะมีกลุ่มเด็กตัวเล็กๆ 4-5 คนมานั่งเล่นแวนการ์ดกันใต้ต้นไม้

นอกจากกลุ่มเด็กๆ แล้วยังมีอีกคนหนึ่งที่ดูเหมือนว่าจะมาเยือนถึงนานแล้วพอสมควรไม่ใช่ใครที่ไหนนอกเสียจาก
ไค โทชิกิ ที่นอนอยู๋บนม้านั่งอีกตัว

อากาศบริสุทธิ์ ณ ใต้ต้นไม้สวนสาธารณะที่ผลิตออกมานั้น.. ราวกลับว่าได้อยู่ในสรวงสรรค์ เสียงนกขับขานบทเพลง 
ที่ชวนให้เข้าสู่ห้วงนิทราและสายลมที่เป็นใจคอยพัดมาแผ่วๆ พร้อมกับเสียงเสียดสีของใบไม้เขียวขจี พรางจะกล่อมให้เข้าสู่ห้วงนิทราให้ได้อย่างไงอย่างงั้น

เพียงไม่นานนักใบหน้าของชายหนุ่มก็ค่อยๆ สงบลงอย่างช้าๆ ราวกับว่าเขานั้นกำลังจะตกลงสู่ห้วงนิทราจริงๆ เสียแล้วแต่ว่า..

" อะ ! นั้นไคคุงนี่นา "

เสียงใสที่คุ้นหูเอ่ยเรียกชื่อของชายหนุ่มที่กำลังจะตกสู่ห้วงนิทรา 

" เสียงนี้.. ไอจิ ? "

" ไคคุงจริง ๆ ด้วยล่ะบังเอิญจังเลยแฮะ "

เพราะเสียงเอ่ยทักจากไอจิจึงทำให้ไคต้องลืมตาตื่นขึ้นมาพรางหันไปมองตามเสียง 

" เฮ้อ .. น่าจะกลับไปนอนที่ห้อง "

เรื่องนอนกลางวันนี่เรียกได้ว่าจะเป็นตัวพ่อแล้วสำหรับไค หากเป็นเมื่อก่อนที่ยังไม่สนิทมากนักเจ้าตัวคงจะเมินไปแล้วแต่ตอนนี้มันไม่ใช่

" อะ -- นี่ผมมารบกวนไคคุงหรือเปล่าครับเนี่ย ?! "

" ช่างเถอะ ว่าแต่นายมาทำอะไรแถวนี้ล่ะ ? "

" พอดีมาทำธุระนิดหน่อยน่ะตอนนี้จะไปที่ร้านต่อ ไคคุงไปด้วยกันไหมครับ "

" ... นายไปเถอะ "

" น่าเสียดายจังแฮะ ไว้วันหลังเรามาสู้กันนะ "

" อา "

" งั้นผมขอตัวไปที่ร้านก่อน ไว้เจอกันใหม่นะไคคุง "

เมื่อสิ้นสุดประโยคไอจิก็วิ่งออกห่างไปพร้อมกับโบกมือลาให้ 

" อยากสู้แต่ก็ยังไม่อยากไปเจอ ใช่ไหมล่ะ ? "

เมื่อคนนึงไปอีกคนก็มา เสียงที่คุ้นเคยแบบนี้การทักที่จี้ใจแบบนี้คงไม่ใช่ใครนอกเสียจาก

" มิวะ "

" โย่ ! ดูเหมือนจะหายแล้วนี่ พี่สาวคงจะดูแลนายดีมากเลยสิท่า ฉันล่ะอิจฉาจริงจริ๊ง "

" มาทำอะไร ? "

" ก็ ~ มาดูสีหน้าของคนขี้ฟอร์มล่ะมั้งนะ ? "

เพราะท่าทีและคำจาของมิวะทำให้หลายครั้งที่ไคมักจะไม่สบอารมณ์

" เอาเถอะที่ฉันมาเนี่ยก็อยากจะบอกให้นายรู้ไว้น่ะ "

" ... "

ไคคิ้วมองกลับไป

" ฉันว่า .. ฉันจะจีบพี่สาว "


จบบทที่ 7 

ผลงานอื่นๆ ของ Misakin

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

3 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:08

    อัพเถอะค่ะ รออ่านนะคะ

    #3
    0
  2. #2 จอมเวทย์เจ้าปัญหา😑 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 12:33
    เอาแล้วๆ ไคเอ้ย~~~
    #2
    0
  3. วันที่ 2 มกราคม 2563 / 21:15

    เฮ้ยๆ เอายังไงดีละไค?

    สนุกมากคะ//ลุ้นว่าไคจะทำยังไงต่อ



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 2 มกราคม 2563 / 21:16
    #1
    0