นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว

Happy Birthday Kai Toshiki 28/8/2019

โดย Misakin

Fanfic ฉลองวันเกิด ไค โทชิกิคุง คร้าบบบ เป็นฟิคคู่ระหว่าง ไค x มิซากิ นะฮับ **และจะไม่เกี่ยวข้องกับเนื้อหาหลักที่แต่งอยู่นะคะ**

ยอดวิวรวม

249

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


249

ความคิดเห็น


1

คนติดตาม


3
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  17 พ.ย. 62 / 03:32 น.
นิยาย Happy Birthday Kai Toshiki 28/8/2019

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
สวัสดีค่ากลับมากันอีกครั้้งกับฟิคไคซากิ(ไคมิซา)กันเนาะ คือล่วงมานับปีแล้วบท 7 ยังไม่งอกเลยค่า ; - ; จริงๆ แต่งไว้แล้วค่ะแต่ยังไม่เสร็จหัวมันไม่แล่นพอแต่งแล้วก็ลบอยู๋อย่างงั้นรู้ตัวอีกทีก็เข้าเดือนเกิดพี่ไคแกซะแล้วและแถมยังจะสิ้นปีพึ่งจะแต่งเสร็จ!! ช้ามาหลายเดือนอย่าโกรธกันเลยเนาะพี่ไคคุงขาา --- อุแงะ 

เอาเป็นว่าเนื้อหาตอนนี้จะไม่โยงกับเนื้อหาหลักที่แต่งค้างคาแต่จะโยงกับตอนพิเศษเฉพาะนะคะ (ก็คือตอนวันเกิดมิซากิจังและอาจมีคู่อื่นๆ หากขยัน---) หวังว่าจะถูกใจทุกคนนะคะ!

ปล. อย่าลืมใช้ความมโนในการอ่านนะฮ๊าบบบบ
ปล2. อาจจะมีคำผิดบ้างเดี๋ยวจะตามมาแก้ทีหลังนะคะ
sqw

เนื้อเรื่อง อัปเดต 17 พ.ย. 62 / 03:32


บทพิเศษ HBD โทชิกิ 28/8/2019

วันที่ 27 เดือน สิงหาคม

ณ ร้านการ์ดแคปปิตอล [16.54 น.]


ช่วงเวลาดังกล่าวควรจะเป็นช่วงเวลาที่ทุกคนเริ่มจะทยอยตัวกลับบ้านกันไปหมดแล้วแต่เพราะมีชายหนุ่มคนหนึ่งได้รั้งทุกคนไว้ไม่ใช่ใครอื่นใดนอกเสียจาก มิวะ ไทชิ ..

" เอ่อ.. มิวะคุงตอนนี้เด็กๆ ในร้านก็ออกกันไปหมดแล้วเราน่าจะเริ่มพูดแผนการในวันพรุ่งนี้ให้ทุกคนฟังกันได้แล้วนะ.. ไปรั้งทุกคนให้อยู่เย็น ๆ เข้าฉันว่ามันไม่ค่อยดีหรอก "

เสียงเล็กเอ่ยขึ้นด้วยความรู้สึกเกรงใจต่อพนักงานร้านอย่างมิซากิและทุก ๆ คนในร้าน

" อะไรกันเล่าไอจิ ! ปกติพวกเราก็กลับกันเย็นอยู่แล้วนี่กลับช้าอีกสักวันจะเป็นไรไปล่ะ ฮ่าๆ "

มิวะพูดต่อขึ้นอย่างสดใสพลางกอดคอไอจิอย่างสนุกเหมือนเช่นเคย

" อ๋าา ~ ! มิวะคุงล่ะก็ "

เพราะการถูกดึงเข้าไปกอดคอแบบไม่ทันตั้งตัวของมิวะทำให้ไอจิต้องเสียการทรงตัวเล็กน้อยก่อนที่จะกลับมายืนได้ปกติ

" เฮ้ๆ มิวะที่รั้งไม่ให้พวกเรากลับเนี้ยหวังว่าจะเป็นเรื่องสำคัญนะเฟ้ย "

เสียงแหลมดังขึ้นไม่ใช่ใครอื่นใดนอกเสียจาก โมริคาว่า คัตสึมิ 

" เฮ้อ นายเนี่ยนอกจากเรื่องการ์ดเกรด 3 กับเรื่องของโควรินเคยคิดจะสนอย่างอื่นบ้างหรือเปล่าเนี่ย.. อย่างเช่นพรุ่งนี้เป็นวันอะไร ? "

มิวะเอ่ยออกมาอย่างหน่ายใจ

" พรุ่งนี้เหรอ.. อืมมม วันพุธ !! " 


แป่ววว !?


เมื่อทุกคนได้ยินคำตอบจากโมริคาว่าก็ทำให้ทุกคนต่างทรุดลงกับพื้นอย่างมิได้นัดหมาย

" พี่สาวคร้าบบ ช่วยบอกให้เขารู้ทีสิว่าพรุ่งนี้น่ะมันวันอะไรกันน๊าาา "

" อึก.. แล้วทำไมจะต้องเป็นฉันด้วยล่ะ ?! "

ใบหน้าของมิซากิขึ้นสีเล็กน้อยเมื่อโดนมิวะขอให้ช่วยตอบว่าวันพรุ่งนี้เป็นวันอะไร

" ก็แหม หมอนี่มันจำไม่ได้นี่นา "

" นายก็บอกเองซะสิ ! "

" คร้าบ ๆ .. ก็เข้าเรื่องเลยละกันนะ พรุ่งนี้เป็นวันเกิดของเจ้าไคเขา ฉันก็้เลยกะว่าจะมาจัดงานวันเกิดที่ร้านนี้ช่วงเย็นซะหน่อยทางนี้ขอร้องกับผู้จัดการแล้วล่ะเขาก็อนุญาตเรียบร้อยพี่สาวเองก็ไม่ค้านอะไรฉันเลยอยากได้ความร่วมมือจากฝ่ายจัดงาน ฝ่ายจัดของและอาหาร รวมไปถึงฝ่ายดักตัวไค .. แต่อย่างว่าแหละเจ้าไคมันก็รู้ตัวดีว่าพรุ่งนี้เป็นวันเกิดของตัวเองการที่เราจะทำอะไรหมอนั่นก็คงเดาออกล่ะนะ "

" รุ่นพี่มิวะทำไมเราไม่ไปบุกจัดที่ห้องเจ้าไคเลยล่ะ ผมว่าอย่างน้อยหมอนั่นน่าจะไม่ทันตั้งตัวบ้างแหละ "

คามุยเอ่ยเสนอขึ้นมาทันที

" ฮ่ะ ๆ ไอฉันมันก็อยากอยู่หรอกแต่ว่าตอนเก็บกวาดเนี่ยสิ น่าจะปัญหาเลยล่ะไคดันรักความสะอาดกว่าใคร ๆ ขืนทำห้องเละแล้วเก็บไม่ดีฉันก็โดนเต็ม ๆ เลยสิจัดที่ร้านนี้แหละต่อให้ไม่สะอาดพี่สาวก็ว่าทุกคน !! "

มิวะยกยิ้มพร้อมชูนิ้วโป้งให้กับไอเดียที่บอกว่าจัดที่ร้านดีสุด

" พูดแบบนี้ทำฉันอยากจะปฏิเสธเรื่องการจัดงานสุด ๆ ไปเลยแฮะ.. "

" เป็นงั้นไป !? อย่าล้อเล่นแรงสิพี่สาวใจหายหมดแล้ววว "


. . . . .

และแล้วเวลาก็ดำเนินไปอย่างรวดเร็วหน้าที่ต่าง ๆ ของทุกคนก็ถูกจัดแบ่งกันอย่างเรียบร้อยแล้วคงเรียกได้ว่าน่าจะเป็นครั้งแรกเลยก็ว่าได้ที่งานวันเกิดของไคจะมีคนรอฉลองกันพร้อมหน้าพร้อมตากันเยอะขนาดนี้ 

. . . . . 


วันถัดมา  [28 สิงหาคม เวลา 14.03 น.]

ณ ร้านการ์ดแคปปิตอล


ครืด ~ 


เสียงประตูออโต้ประจำร้านดังขึ้นเมื่อประตูเลื่อนเปิดจนสุด เสียงที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นตามมาในทันที

" โอ๊ส ! วันนี้ก็รบกวนด้วยนะ " 

มิวะเอ่ยทักทายเหมือนอย่างเคยทุกครั้งที่มาร้าน

" มากันไวดีนี่ .. คุณชินกำลังอบเค้กอยู่เลยแหน่ะ " 

มิซากิเอ่ยตอบให้กับเสียงที่คุ้นเคย

" รบกวนด้วยนะคะคุณมิซากิ "

เสียงใสเอ่ยก้องอย่างผสานใจ

" ทางนี้ก็เช่นกันจ้ะเอมิจังแล้วก็ไมจังด้วยนะ "

นอกเหนือจากมิวะ เอมิ ไม แล้วก็ยังมีอิซากิ อาซากะ และเท็ตสึ ที่มาช่วยในเรื่องตกแต่งงานตามแผนที่วางไว้

" ธีมงานวันนี้เนี่ยหาเรื่องให้ทุกคนไปหาชุดกันใส่ซะจริงนะมิวะ "

มิซากิมองข้าวของที่มาใช้ในตกแต่งร้านพลางยิ้มอ่อน ๆ ให้กับธีมงานที่อีกฝ่ายได้คิดไว้

" ก็นะ เฮะ ๆ ก่อนจะหมดหน้าร้อนยังไงพวกเราก็ไม่เคยไปเที่ยวงานเทศกาลพร้อมหน้าพร้อมตาอยู่แล้วก็แทบจะไม่เคยเห็นทุกคนใส่ยูกาตะกันผมเองก็อยากเห็นพี่สาวแล้วก็ทุก ๆ คนใส่กันมาพร้อมหน้าพร้อมตากันนี่นา "

" แล้วทุกคนที่นี้เตรียมชุดกันแล้วหรือยัง ? "

" ไม่ต้องห่วงน่าพี่สาวงานน่ะจัดแป๊ปเดียวก็เสร็จแล้วล่ะ .. พี่สาวเถอะเตรียมของขวัญวันเกิดให้หรือยังทุกคนเขาเตรียมกันหมดแล้วนะ "


เมื่อได้ยินดังนั้นก็ทำให้มิซากิรู้สึกชะงักไปชั่วครู่เพราะจนถึงตอนนี้ตัวเธอเองก็ยังนึกไม่ออกเลยด้วยซ้ำว่าจะให้อะไรเป็นของขวัญวันเกิดกับไคอย่างในปีที่แล้วเองไคก็ได้มอบจี้สร้อยคอรูปหัวใจมาให้กับเธอจนถึงตอนนี้เองจี้เส้นนั้นก็ยังคงอยู่ประดับอยู่ที่คอไม่เคยหายไปไหน

หลังจากที่ทุกคนฝ่ายจัดงานเริ่มลงมือตกแต่งร้านให้เป็นธีมงานวัดไปได้สักพักความคืบหน้าของงานก็ราบรื่นไปด้วยดีเพราะความสามัคคีของทุกคนและไหนจะยังมีสองสาวฝาแฝดอย่างจิลเลี่ยน และชาร์ลีนที่เข้ามาช่วยเสริมทัพกำลังทีหลังทำให้การตกแต่งร้านเสร็จไปอย่างรวดเร็ว

" เฮ้อ ~ เสร็จไวกว่าที่คาดนะเนี่ยขอบใจทุกคนมากนะคงจะเหนื่อยน่าดู "

มิวะปาดเหงื่อเล็กน้อยหลังจากที่จัดของตกแต่งชิ้นสุดท้ายเสร็จก่อนจะหันไปยิ้มให้กับทุกคนที่มาช่วย

" หึ ! ถ้าท่านเร็นไม่ได้ให้ความสนใจกับงานในวันนี้อย่าหวังว่าจะมาเห็นฉันช่วยจัดงานซะหรอก "

" แต่ดูเธอก็สนใจไม่แพ้เหมือนกันไม่ใช่หรือไง เห็นเตรียมชุดยูกาตะไว้แล้วไม่ใช่รึ ? "

เท็ตสึเอ่ยแหย่อาซากะเล็กน้อย

"  ท--เท็ตสึ !! "

ขณะที่ฝ่ายในร้านกำลังมีเสียงหัวเราะขับขานกันอย่างสนุกสนานจู่ ๆ เสียงประตูร้านก็ดังขึ้นแทรกขึ้นมาก่อนจะเผยให้เห็นร่างของผู้ที่มาเยือนร้าน

" มิวะคุง ! เมื่อกี้ผมไปเห็นประกาศดี ๆ เข้าด้วยล่ะ "

ผู้ที่มาเยือนร้านไม่ใช่ใครอื่นใดถ้าตามแผนปกติแล้วตอนนี้ไอจิและคนอื่น ๆ บางคนจะต้องอยู่กับไคจนถึงช่วงเวลาที่ต้องไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแต่เพราะระหว่างทางไอจิดันไปสะดุดตากับประกาศที่ติดอยู่จึงรีบขอปลีกตัวออกมาสักครู่แล้วมุ่งหน้ามาร้านการ์ดแคปปิตอลอย่างทันไว

" หือ ? ประกาศดี ๆ เรอะ ? "

" ใช่แล้วล่ะ เป็นประกาศงานเทศกาลที่จะจัดวันนี้ตอน 6 โมงน่ะ ! ดูเหมือนจะเป็นงานที่คนในชุมชนออกร้านกันเอาเองเพื่ออำลาหน้าร้อนสถานที่ก็ใกล้ ๆ ไม่ไกลพวกเราไปเที่ยวงานกันก่อนจะมาฉลองให้ไคคุงกันฉันว่าก็ไม่เลวนะ ! 

อะ ! ใช่ ๆ เห็นว่าตอน 1 ทุ่มครึ่งจะมีดอกไม้ไฟให้ดูด้วย "

" เห.. มีงานเทศกาลจัดพอดีเหรอเนี่ย ก็ไม่เลวแฮะเอาตามที่ไอจิบอกเลยแล้วกัน หลังจากที่ชมดอกไม้ไฟเสร็จแล้วพวกเราก็ค่อยกลับมาที่ร้านก็แล้วกันนะ "

สิ้นสุดประโยคทุกคนต่างพยักหน้าให้กับข้อเสนอที่ว่าก่อนที่จะแยกย้ายกันกลับไปเตรียมตัว ทางมิวะเองก็ได้ไปแจ้งเรื่องงานเทศกาลกับคุณชิน ก่อนที่จะกลับห้องไปเตรียมตัวเช่นกัน ส่วนทางไอจิเองเมื่อทุกคนที่ร้านต่างพ้องเห็นชอบกันแล้วเขาจึงรีบส่งข้อความไปหาทั้งคามุยและโมริคาว่าเพื่อให้ทราบเรื่องเช่นกัน แน่นอนว่าต้องส่งไปหาไคด้วยเช่นกัน


หน้างานเทศกาล [ 17.55 น. ]


" ดูเหมือนว่าคนที่ยังไม่มาจะเป็นเจ้าไคแฮะ "

มิวะเอ่ยขึ้นทันทีเมื่อเห็นว่าทุกคนในกลุ่มขาดแค่ไคคนเดียว

" หรือว่าเจ้าหมอนั่นจะไม่มาเนี่ย !? สงสัยต้องไปลากตัวมาจากห้องซะแล้ว ฮึ่ยย "

คามุยเอ่ยขึ้นต่อทันทีอย่างหงุดหงิดใจขณะเดียวกันเจ้าตัวเองก็พร้อมที่จะมุ่งหน้าไปยังทางคอนโดของอีกฝ่ายแล้ว

" โอ๊ะ ดูเหมือนนายจะไม่ต้องทำแบบนั้นแล้วล่ะ มาแล้วแหน่ะ เห็นไหม "

มิวะชี้ไปยังอีกฝั่งที่มีเงาคนกำลังเดินมาพร้อมกับชุดยูกาตะ 

" โฮ่ย ! มาช้าเป็นบ้าเลยนะเจ้าไค "

" รุ่นพี่ไคสิครับ "

" ร.พ.ค. ครับ "

เอจิและเรย์จิพูดเสริมทันทีเมื่อได้ยินคามุยเรียกชื่อของไคห้วนๆ 

" เอาน่าอุตส่าห์มางานด้วยกันทั้งทีอย่าพึ่งมาทะเลาะกันตอนนี้เลยนะคามุยคุง "

" ถ้าคุณพี่พูดแบบนั้น ผมจะยอมให้ก่อนก็ได้ "

" รอดตัวไปนะนายน่ะ นี่ฉันเห็นแก่คุณพี่หรอกนะ ! ล..แล้วก็ท-- ท.. เทพธิดาของฉันด้วย ..  "

เสียงที่ดังกึงก้องจากต้นประโยคค่อยๆ หรี่เบาลงอย่างประหลาดใจ " 

" ถ้ายังไม่เข้างานฉันจะกลับก่อนแล้วนะ "

เสียงเรียบดังแทรกขึ้นมาไม่ใช่ใครที่ไหนมิซากินั้นเอง 

" พี่สาวอย่าพึ่งใจร้อนสิ วันสำคัญเชียวนะ ปะ ๆ ทุกคนเข้างานกันดีกว่าเนาะ ! "

เมื่อสิ้นสุดเสียงของมิวะทุก ๆ คนต่างก็พาเข้าไปในงานเทศกาลกัน

ภายในงานเทศกาลต่างเต็มไปด้วยผู้คนพลุกพล่านตลอดทางเดินและตามร้านค้า ถึงแม้ว่าจะเดินกันไปไม่ถึงไหนในมือของแต่ล่ะคนก็เต็มไปด้วยของกินมากมายเสียแล้ว จากในตอนแรกที่เดินกันเป็นกลุ่มใหญ่ตอนนี้ก็เริ่มแตกเป็นกลุ่มย่อย ๆ ไปเพราะผู้คนภายในงานที่มีมากและการแยกตัวออกไปซื้อของกินตามร้านทำให้ทั้งกลุ่มต่างพัดหลงกันเอง จนตอนนี้เหลือเพียงแค่ไคคนเดียวที่ยืนอยู่กลางงานท่ามกลามผู้คนมากมาย..

" ให้ตายเถอะ ไม่เคยมางานเทศกาลกันหรือไงเจ้าพวกนั้น "

ไคบ่นพึมพำอย่างเหนื่อยใจก่อนที่จะมองไปรอบ ๆ งานที่มีแต่เงาคนแปลกหน้าไม่เจอใครที่น่าจะรู้จักเลยแม้แต่คนเดียวแต่แล้วเจ้าตัวก็ได้ไปสะดุดตาอยู่ร้านนึงที่มีหญิงสาวผมสีม่วงอ่อนกำลังยืนจดจ้องอยู่ เมื่อเห็นเช่นนั้นเขาก็ไม่รอช้าที่จะเดินเข้าไปหาเพียงแค่มองสีผมเธอเขาก็รู้แล้วว่าเธอคนนั้นคือ มิซากิ 

" โทคุระ มาทำอะไรอยู่ตรงนี้ ? " 

" อะ.. ไค ? ดูฟูรินอยู่น่ะว่าจะซื้อสักหน่อย "

" แต่เดี๋ยวก็หมดหน้าร้อนแล้วนะ ? "

" ก็จริงของนาย แต่ก็อยากได้ไว้น่ะ .. คุณลุงคะเอาลายนี้ค่ะ "

ว่าจบมิซากิก็ชี้ไปที่ฟูรินสีเขียวมรกตที่มีความคล้ายคลึงกับสีนัยต์ตาของไคให้เจ้าของร้านได้นำใส่ถุงให้ก่อนที่จะทำการซื้อขายจนเสร็จสรรพ

" แล้วคนอื่น ๆ ล่ะ ? "

มิซากิเอ่ยถามถึงคนอื่นเมื่อทั้งสองได้ออกมาจากหน้าร้านขายฟูริน

" อย่างที่เห็นพัดกันไปคนล่ะทิศคนล่ะทาง บังเอิญฉันเห็นเธอพอดีก็เลยเข้าไปหา "

" เฮ้อ ให้ตายสิเจ้าพวกนั้นเนี่ยทำตัวเหมือนไม่เคยมางานเทศกาลซะจริง ๆ "

มิซากิถอนหายใจเล็กน้อย ระหว่างทางพวกเขาทั้งสองต่างก็ช่วยพากันมองหาคนอื่น ๆ แต่ยึ่งเวลาผ่านไปมากขึ้นเท่าไรผู้คนที่เข้ามาร่วมงานก็เริ่มเยอะตามจนยากที่ตามหาคนอื่น ๆ 

" ดูเหมือนคนจะเริ่มทยอยเข้างานมากขึ้นแล้วสิ "

ไคพูดขณะที่กำลังมองไปรอบ ๆ 

" ก็ใกล้จะ 1 ทุ่มแล้วล่ะนะเห็นว่ามีดอกไม้ไฟให้ดูด้วยน่ะ .. อืม ฉันว่าทุก ๆ คนน่าจะไปจุดชมดอกไม้ไฟกันหมดแล้วล่ะนะ "

" จะไปดูหรือเปล่าล่ะ ? "

" เอ๊ะ .. ? "

ไม่ทันที่มิซากิจะขานตอบคำถามก็โดนฝ่ายชายคว้าข้อมือพาเดินก่อนเสียแล้ว

" ด--เดี๋ยวสิ ทางนี้มันไม่ใช่ทางที่จะไปดูดอกไม้ไฟนะ ?! " 

เมื่อเดินลึกเข้ามาเรื่อย ๆ โดยที่ไคไม่ได้เลี้ยวเข้าไปยังจุดชมดอกไม้ไฟ นั่นจึงทำให้มิซากิเกิดความสงสัยขึ้นมาว่าฝ่ายชายจะพาตนไปไหนกันแน่ 

" ก็สถานที่ชมดอกไม้ไฟไง "

" แต่ที่เขาชมกัน .. มันฝั่งนู้นนะ "

มิซากิว่าพลางยกมืออีกข้างที่ไม่ได้ถูกจับไว้ชี้ไปยังอีกฝั่งโดยบรรยากาศรอบ ๆ ยังคงมีเสียงงานเทศกาลให้ได้ยินอยู่บ้างแม้ว่าเสียงจะเบาลงเรื่อย ๆ เมื่อทั้งสองเดินลึกเข้าไปอีก 

" ที่ ๆ สำหรับ VIP ไงล่ะ "

" หา ? "

ถึงแม้ว่ามิซากิจะยังคงไม่เข้าใจแต่ทั้งสองก็เดินมากันจนถึงสถานที่อีกมุมหนึ่งเป็นที่เรียบร้อยแล้วหากมองดูดี ๆ ก็ไม่ได้ห่างจากจุดชมดอกไม้ไฟสักเท่าไรโดยบริเวณที่ทั้งคู่ยืนอยู่นั้นเรียกได้ว่าเหมือนเป็นสถานที่นั่งพักผ่อนตามอัธยาศัยก็ว่าได้เพราะมีศาลาให้นั่งพักอยู่

ปุ้ง ~ ปุ้ง ~ ปุ้ง ~  

เป็นเวลาที่ไล่เลี่ยตามกันมาติด ๆ ทั้งคู่ที่พึ่งเดินมาถึงได้ไม่นานนักเสียงพลุก็ดังขึ้นมาทันที

" อะ ... "

เมื่อเสียงพลุดังขึ้นทำให้มิซากิต้องแหงนมองที่ท้องฟ้าเล็กน้อยเพื่อมองพลุที่ถูกยิงในรอบแรก เมื่อเธอเห็นดังนั้นก็ทำให้เข้าใจในทันทีว่าสถานที่ VIP คืออะไร ซึ่งนั่นก็คือระยะที่จะมองเห็นพลุและความสวยงามของมันที่มีมากกว่าจากจุดชม ...

เสียงพลุยังคงดังขึ้นต่อเนื่องซ้ำแล้วซ้ำเล่าไคที่แหงนมองได้ไม่นานก็ต้องละสายตามาชั่วขณะเพื่อมองดูคนข้าง ๆ ที่กำลังชมความสวยงามของดอกไม้ไฟที่ยิงไม่หยุด แม้ว่าไคจะเห็นใบหน้าของมิซากิแค่ด้านข้างแต่นั่นก็เพียงพอมากแล้วสำหรับเขาในช่วงเวลานี้

มือหนาที่กุมข้อมือของหญิงสาวค่อย ๆ  คายออกมาก่อนที่จะลดระดับลงอย่างช้า ๆ เพื่อเปลี่ยนมากุมมือกับหญิงสาวเสียแทน

ทันใดที่มือของฝ่ายชายประกบลงที่มือของฝ่ายหญิงนั้น ก็ทำให้ทางฝั่งมิซากิที่กำลังจดจ่อกับความสวยงามของดอกไม้ไฟถึงกับชะงักไปเล็กน้อยจนต้องละสายตามาชั่วครู่เพื่อหันมามองคนข้าง ๆ ซึ่งเมื่อเธอหันไปทางฝ่ายชายเองก็เบือนหน้าหลบไปก่อนแล้วถึงแม้ว่าใบหน้าของเขาจะนิ่งสักเท่าไรแต่อาการที่เรียกว่าเขินของเขาดูเหมือนจะชัดสุด ๆ พอเห็นดังนั้นก็อดไม่ได้เลยที่มิซากิจะหลุดยิ้มออกมาเล็กน้อยก่อนที่ใบหน้าของเธอนั้นจะขึ้นสีเล็กน้อยพร้อมเบี่ยงสายตาหลบไปอีกทาง และแน่นอนว่ามือของหญิงสาวที่ถูกฝ่ายชายกุมเข้าหาก่อนทางฝั่งหญิงสาวเองก็กุมตอบกลับแล้วเช่นกัน

" อะ.. คุณมิซากิเขาจับมือกับคุณไคแล้วล่ะไอจิ "

" เอมินี่ชอบเรื่องแบบนี้จริง ๆ นะเนี่ย "

ดวงตาที่ไร้เดียงสาจ้องมองไปยังหนุ่มสาวที่กำลังชมดอกไม้ไฟกันตามลำพังอย่างไม่กระพริบก่อนที่จะเขย่าไหล่ผู้เป็นพี่ชายอย่างแรง ๆ ตามภาษาของเด็กผู้หญิงที่ชื่นชอบเรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ 

" ถ-- ถ้าคนที่ยืนอยู่ตรงนั้นเป็นเรากับคุณเอมิล่ะก็.. ฮ่ะ ๆ คุณเอมิคร้าบบ ~ "

ทางฝั่งของคามุยเองที่ซุ่มดูไม่ต่างจากคนอื่น ๆ ก็คิดภาพถึงตัวเองและเอมิกำลังยืนชมดอกไม้ไฟกันสองต่อสองไปไกลแล้ว

" อ๋าา ~! คุณคามุยครับอย่าลืมว่าเทพธิดาก็อยู่แถวนี้ด้วยสิครับ !? "

" ย.ล.ว.ท.ก.ย.ถ.น.ด.ส. ครับ "

" อย่าเบียดกันสิเฮ้ยยย "

" นายนั้นแหละ !! พุ่มอื่นก็มีเยอะแยะ "

" แต่พุ่มนี้มันใหญ่สุดแล้วนี่ !? "

" หยุดทะเลาะได้แล้วน่า เดี๋ยวสองคนนั้นเขาก็ได้ยินเอาหรอกนะ "

" โมริคาว่ายังไม่เท่าไร.. แต่นาย ! เร็น !? ก็เอากับเขาด้วยเรอะ ?! "

" ก็แหม ~ เห็นว่าทุกคนมาซุ่มกันแถวนี้หมดเลยก็เลยอยากแจมด้วยนี่นา "

เพราะเสียงถกเถียงกันไปมาถึงแม้ว่าจะพยายามพูดให้เบาสักแค่ไหนแต่เสียงของพุ่มหญ้าที่ดังตลอดเวลาจนน่าผิดสังเกตก็ทำให้ไคและมิซากิมายืนจ่อหน้าพุ่มหญ้ากันทั้งคู่เสียแล้ว..

" พวกนาย... "

" อะ-- ฮ่ะ ๆๆๆ มาดูดอกไม้ไฟกันตรงนี้งั้นเหรอไคพี่สาวด้วย ก็ว่านะทำไมถึงไม่เจอทั้งสองคนเลยเป็นห่วงนะเนี่ยเลยออกตามหาน่ะ ไม่ได้แอบดูมาแต่แรกเลยจริงจริ๊ง ใช่ไหมพวกนาย.. อ้าวเฮ้ย !? "

จังหวะที่มิวะกำลังแถอยู่นั้นทุกคนที่ต่างซุ่มดูไม่ต่างจากเขาก็ได้หายไปแล้ว .. 

" เจ้าพวกบ้า ! จะหนีเอาตัวรอดก็ลากฉันไปด้วยเซ่ !!! "

" . . . . . . "

ทั้งไคและมิซากิต่างจ้องหน้ามิวะด้วยสีหน้าที่เรียบนิ่งแต่แฝงไปด้วยความรู้สึกที่ชวนให้เสียวสันหลังแบบสุดกู่ .. 

" ถ-- ถ้างั้นไว้เจอกันที่ร้านนะไคพี่สาว ! "

สิ้นสุดประโยคมิวะก็ได้รีบแจ้นหนีไปในทันที

" เฮ้อ.. สงสัยจบงานวันเกิดคงต้องใช้งานเจ้าพวกนั้นหนัก ๆ ซะแล้วสินะดูจะว่างกันเหลือเกิน "

มิซากิถอนหายใจเล็กน้อยก่อนที่จะบ่นออกมา

" งั้นพวกเราก็กลับกันเถอะ "


ระหว่างทางกลับไปยังร้านการ์ดแคปปิตอล [19.35 น.]


" สนุกหรือเปล่างานเทศกาลน่ะ ? "

มิซากิเอ่ยถาม

" ก็คึกคัก.. แล้วก็สงบดีตอนดูดอกไม้ไฟถึงจะไม่นานมากก็เถอะ " 

" นั้นสินะ อืมม.. ดูเหมือนฉันจะยังไม่ได้ให้ของขวัญวันเกิดนายด้วยสิ "

" ฉันได้รับแล้วล่ะนะ "

" เอ๋ะ ? ฉันว่าฉันยังไม่ได้ให้อะไรเลย.. แล้ว ? "

" มันเป็นของขวัญที่ดีที่สุดตั้งแต่เคยได้รับมาเลยล่ะ ขอบใจนะมิซากิ "

ไคยิ้มออกมาเล็กน้อยให้กับหญิงสาวที่กำลังเดินอยู่ข้าง ๆ ณ ตอนนี้

" อะ-- "

แม้ว่าไคจะยอมเรียกฝ่ายหญิงด้วยชื่อเล่นแล้วแต่สำหรับเธอที่แทบจะไม่ค่อยได้ยินบ่อยจนคุ้นหูก็มีบ้างที่มิซากิจะชะงักไปชั่วครู่และยิ่งเธอกำลังงุนงงกับเรื่องของขวัญว่าตนให้ไปตอนไหน ในเมื่อของขวัญที่เธอจะให้กับฝ่ายชายนั้นเป็นของที่เธอถือมาตลอดทางซึ่งนั้นก็คือ ฟูริน ที่เธอซื้อมานั้นเอง 

ถึงมิซากิจะยังคงคาใจกับเรื่องของขวัญวันเกิดแต่เมื่อเธอนึกถึงรอยยิ้มบนใบหน้าของฝ่ายชายที่แทบจะหายากพอ ๆ กับการเรียกชื่อมันก็ทำให้ความสงสัยนั้นจางหายไปในทันที..

" ดูเหมือนทุกคนจะมาถึงร้านกันหมดแล้วล่ะนะ นายมาช้าสุดแบบนี้ระวังจะโดนเค้กมาโปะหน้าทำโทษล่ะ หึหึ "

" เธอคงไม่ใช่คนเปิดเรื่องนี้หรอกนะ.. ? "

" อืม ~ ก็ไม่รู้สินะ "

และแล้วทั้งคู่ต่างก็มาหยุดอยู่หน้าประตูร้านหลังจากที่เดินคุยกันมาได้สักพักหนึ่ง

ทันใดที่ประตูร้านเลื่อนออกเสียงพลุก็ดังขึ้นทันที 3-4 นัดไล่เลี่ยตาม ๆ กันพร้อมเศษกระดาษสีรุ้งที่ร่วงโรยลงมา.. ทันใดนั้นเองทุกคนภายในร้านและมิซากิที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ต่างก็เอ่ยขึ้นพร้อมๆ กันว่า


" สุ ข สั น ต์ วั น เ กิ ด น ะ ไ ค ! "


HAPPY BIRTHDAY KAI TOSHIKI 28/8/2019 












ผลงานอื่นๆ ของ Misakin

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

1 ความคิดเห็น

  1. #1 จอมเวทย์เจ้าปัญหา😑 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2562 / 21:46
    ชอบๆ เรื่องหลักรีบๆต่อนะ
    #1
    1
    • #1-1 MisakiTokura(จากตอนที่ 1)
      30 ธันวาคม 2562 / 23:02
      บท 7 คลอดแล้วนะคะ !! ขบอคุณที่ติดตามความกาวของเค้าน๊า ; - ;
      #1-1