คัดลอกลิงก์เเล้ว

[SF] #เจบีแฟนบอย BNior GOT7

โดย Humming B

ตามเชื่อเรื่องเลย เจบีเป็นแฟนบอยค่ะ 555555555

ยอดวิวรวม

3,827

ยอดวิวเดือนนี้

11

ยอดวิวรวม


3,827

ความคิดเห็น


88

คนติดตาม


274
เรทติ้ง : 100 % จำนวนโหวต : 5
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  13 ส.ค. 58 / 02:46 น.
นิยาย [SF] #਺Ό BNior GOT7 [SF] #เจบีแฟนบอย BNior GOT7 | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้





เรื่องมีอยู่ว่า...

เจบีเป็นแฟนบอยจูเนียร์ค่ะ 

อ่ะ เนี่ย สปอยจะหมดเรื่องและ 

ช็อตฟิคอะสังคม เอาไรมาก
 
อ่านขำๆ แต่เม้นจริงจังนะคะ ดาวขอ (ใครคือดาว 555)

 ติดแทกในทวิตก็ดี ฮริๆ #เจบีแฟนบอย นะฮร้าาาา แต๊งกิ้ว ซิทดาว

เผื่อใครอยากคุยกับไรท์โดยตรง ทวิตเตอร์เลยจ้า
เอ้า แจก!! @ImNadia_BB



** ตอนพิเศษอยู่ด้านล่างตอนแรกนะคะ ไม่ได้เพิ่มบทความ ทำไม่เป็น T T**





credit theme









เนื้อเรื่อง อัปเดต 13 ส.ค. 58 / 02:46


 

- เจบีแฟนบอย -

 

 

                เรื่องนี้จะให้ใครรู้ไม่ได้เด็ดขาด....

                มือหยาบกระชับปีกหมวกอีกครั้ง พร้อมกับดึงผ้าปิดปากสีดำขึ้นจรดสันจมูก ตาเรียวสอดส่ายซ้ายทีขวาทีอย่างระแวดระวัง

 

 

                คงจะไม่บังเอิญเจอใครหรอกมั้ง...

 

 

“อ่าวเฮ้ย! เจบี!! มาคอนเหมือนกันหรอ”

 

 

.

.

.

เหยดแหม่

ถึงขั้นสตั๊นไป 10 วิ

 

 

“จำผิดคนปะวะ เจบีเนี่ยนะจะมาคอนเสิร์ตจูเนียร์” ไอ้มาร์คตบหัวเพื่อนรักจนหน้าแทบคว่ำ

 

 

เออ...ต้องทำเป็นไม่รู้จัก!!

คิดแล้วก็ทำเนียนรีบเดินแทรกเข้าไปในฝูงชนที่ยืนออกันตรงหน้าฮอลล์

 

 

“เฮ้ย แต่กูว่าเจบีจริงๆนะ” แจ๊คสันยังไม่หายสงสัย มาร์คยกยิ้มที่มุมปากก่อนจะตบบ่าเพื่อนรักที่มักจะเข้าใจอะไรช้า

 

 

“ก็เจบีนั่นแหละ ทึ่มๆแบบนั้นจะมีใคร”

 

 

“อ้าว แล้วไหนมึงบอก...”

 

 

“มันไม่อยากให้ใครจำมันได้หรอก พรางตัวมาซะขนาดนั้น” มาร์คส่งเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอเบาๆ “นึกว่าการ์ด”

 

 

“แล้วทำไมมันต้องไม่อยากให้ใครจำได้วะ นี่ก็คอนเสิร์ตรุ่นน้องที่คณะแท้ๆ ทำไมจะต้อง...” พลันสมองทึบๆนั่นก็ลั่นแกร๊ก “เอ๊ะ รึว่า....”

 

 

“เออออออ...นึกออกรึยัง”

 

 

“โธ่....พี่ว๊ากคนชิคกลายเป็นติ่งน้องในคณะหรอเนี่ย” แจ๊คสันหัวเราะร่า “นี่ถ้าคนในคณะรู้มีหวังโดนล้อยันลูกรับปริญญา”

 

 

“น่าสงสารเขานะครับ รู้แล้วเหยียบไว้เลย” มาร์คยิ้มกวนๆก่อนจะยกมือขึ้นค้างกลางอากาศ แจ๊คสันปรายตามองแผ่นหลังคุ้นเคยท่ามกลางฝูงชนนั่นก่อนจะไฮไฟว์เพื่อนรักแทนคำสัญญา

 

 

“เหยียบครับ” เป็นที่รู้กันของ 2 สหาย “เหยียบให้กระจาย 55555555555555” เสร็จแน่...ไอ้คนชิค 555555555555

 

 

 

 

 

.

.

.

“ขอตัวแทน 1 คน!!!!!” บรรยากาศเดิมๆ คำพูดเดิมๆ พลอตเดิมๆ กับคนเดิมๆ

 

 

มีอยู่ 3 ชอยส์โง่ๆ กับเด็กสามร้อยกว่าคน

ถ้าไม่มีใครยก พี่ว๊ากก็จะตีหน้าเครียดเอามือไพล่หลัง แล้วแหกปากต่อไป “ไม่มีเลยรึไง ห่วยแตก แค่นี้ก็ไม่กล้า แล้วแบบนี้จะมาเป็นรุ่นน้องพวกผมหรอครับ”

พอมีคนยกมือ “หน้าเดิมๆ ทั้งรุ่นมีคนเดียวหรอครับ ไม่มีใครคิดจะช่วยเพื่อนหรอครับ รุ่นเดียวกันรึเปล่าครับ”

มีคนยกมือใหม่ “ขอ 1 คนก็ได้ 1 คน!!

นี่แหละครับ พี่ว๊าก

 

 

กวนตีน....

 

 

“เฮ้ยๆ มีน้องเป็นลม” เสียงเอ็ดตะโรดังขึ้นจากข้างหลัง พี่ว๊ากคนเดิมปรายตามองด้วยสีหน้าที่แสดงออกอย่างชัดเจนว่า รำคาญ

 

 

“ไม่ไหวก็บอก ไม่ใช่มาทำตัวให้เป็นภาระคนอื่น ไม่มีใครรู้ดีเท่าตัวพวกคุณเองหรอกนะครับ” คำพูดน่าถีบเหล่านี้จริงๆแล้ว มีความหมายโดยนัยว่า ถ้าน้องไม่ไหวก็บอกนะครับ จริงๆพูดดีๆก็ไม่ยากแต่ไม่รู้ทำไมต้องทำให้ยาก เจบีมองหน้ารุ่นน้องที่ยืนก้มหน้านิ่งๆ “มีใครจะเป็นอะไรอีกไหม?”

 

 

แล้วใครจะกล้าเป็นอะไรไปอีกละจ๊ะ พ่อคุณ...

 

 

“ตัวแทนที่ยกมือเมื่อกี้ออกมา!” แจ๊คสันรับช่วงต่อ หุ่นล่ำๆเป็นรองแค่ความสูง ทำให้ความน่าเกรงขามดูน้อยกว่าพี่ว๊ากอันดับ 1 อย่างเจบีไปโดยปริยาย

 

 

“ฝากด้วย” เจบีกระซิบตอนเดินผ่านด้านหลังแจ๊คสัน เจ้าตัววางมาดโหดๆเดินเอามือไพล่หลังออกไปจากห้องประชุมเชียร์...แบบที่คิดว่าชิคมากที่สุด

 

 

ไปไหนนะเหรอ?

...

 

 

“เป็นอะไร?” ยังคงรักษาระดับเสียงนิ่งๆแบบที่เรียกว่า...ฟอร์มเยอะ

 

 

“ไม่ได้ยินหรอ ก็บอกว่าน้องเป็นลม” มาร์คตั้งใจกวนตีน มันยกยิ้มกวนๆประมาณว่า หูหนวกหรอ

 

 

“ไอ่เวรนี่” คนชิคสบถยกมือขึ้นเตรียมโบกหัวเพื่อนเต็มที่

 

 

“ไม่เป็นไรแล้วครับ นั่งพักแป๊บเดียว เดี๋ยวก็หาย” ไอ้รุ่นน้องตัวดีนั่งสูดยาดมฟืดฟาดๆ ห้ามทัพ มันฝืนยิ้มหน้าแหยๆ ตอนที่เจบีหันไปมองหน้า

 

 

แล้วทุกประโยคที่เจบีกำลังจะพูดก็หายวับไปทันที

...

 

 

“กูต้องพูดอะไรวะ?” เจบีบ่นพึมพำกับตัวเอง

 

 

“อะไรของมึงวะ แดกยาไหมละ?” มาร์คหัวเราะพลางรื้อกล่องปฐมพยาบาล

 

 

คนชิคหรี่ตามองป้ายชื่อที่ห้อยคอเด็กปากแดงนั่น “ปาร์ค จินยอง”

 

 

“ครับ?” เจ้าของชื่อเอียงคอขานรับ

 

 

“ฉันจะจำชื่อนายเอาไว้” พูดจบก็ยืดตัวเอามือล้วงกระเป๋ากางเกงอย่างวางท่าอีกรอบ

 

 

“หา...จำชื่อผมทำไมอะ ผมแค่เป็นลมเนี่ยนะ” เจ้าตัวร้องเสียงหลง บ่นไม่หยุดปาก เจบีทำหน้าดุๆ กระแอมเสียงเป็นสัญญาณว่าน้องพูดมากไปแล้วครับ คนถูกเบรกทำหน้าจ๋อยจนมาร์คต้องปลอบใจ

 

 

ไม่ครับ...น้องแค่น่ารักจนพี่ต้องจำชื่อเอาไว้

แค่นั้นเอง...

 

 

 

 

 

จูเนียร์! จูเนียร์! จูเนียร์!

เสียงแฟนแชนท์กระหึ่มฮอลล์ เด็กหนุ่มผิวขาวจัด โค้งตัวไปรอบๆเวที สายตาระยิบระยับที่จับจ้องไปทุกทิศทางที่มีแฟนๆล้อมรอบ มันช่างตราตรึงในใจของเด็กผู้ชายตัวเล็กๆคนนี้ยิ่งนัก

 

 

และมันก็ตราตรึงในจิตใจของผู้ชายเย็นชาที่ชื่อว่าเจบีเช่นกัน

 

 

เขานั่งไขว่ห้างทำหน้าไม่ยินดียินร้ายใดๆ แต่ในมือก็โบกแท่งไฟรุ่นลิมิเต็ดอิดิชั่น ที่นอกจากจะมีเงินแล้ว ยังต้องมีดวงเป็นอย่างมากถึงจะสั่งซื้อได้ จำได้เลยครับว่าวันเป็นไลฟ์แชท แล้วจินยองก็สุ่มเลือกแอคเคาท์ของเจบีขึ้นมา บอกเลยว่าแหกปากบ้านแทบแตก

 

 

ถึงแม้ว่าคนอื่นจะเรียกว่าจูเนียร์แต่ในใจเขามีเพียงแค่

จินยอง! จินยอง! จินยอง!

ความจริงแล้ว ชื่อในวงการของปาร์คจินยองก็คือ จูเนียร์ แต่สำหรับเจบีแล้ว... จินยองก็คือจินยอง

 

 

ฉันจะจำชื่อนายเอาไว้

 

 

ชื่อของนายคือ...จินยอง

จินยองของผม

 

 

ฮรึก....ของผม

กระดากแม้แต่จะคิด

เจบีเอาแท่งไฟเขกหัวเรียกสติด้วยความงี่เง่า

 

 

“ขอบคุณทุกคนที่มาร่วมสนุกกับผมในค่ำคืนนี้ ขอบคุณทุกแรงสนับสนุนที่ผลักดันให้ผมมายืนอยู่จุดนี้ได้ ผมซาบซึ้งใจมากที่พวกคุณได้มอบความรักมากมายเช่นนี้ให้กับผม” ดวงตาใสๆมีประกายระยิบระยับคล้ายๆว่าเด็กนั่นกำลังจะร้องไห้ แต่ก็อดกลั้นไว้จนถึงที่สุด ปากเล็กๆนั่นยังคงพูดเจื้อยแจ้วต่อไปเรื่อยๆ แสงไฟในฮอลล์เริ่มจ้าขึ้นเรื่อยๆ ราวกับจะบอกเป็นสัญญาณนัยๆว่าเพลงสุดท้ายของวันนี้ก็ลังจะเริ่มขึ้น แฟนคลับเริ่มลุกขึ้นจากที่นั่งมาออกันอยู่หน้าเวที

 

 

แน่นอนว่าเจบีก็ไม่พลาดที่จะอยู่แนวหน้าเหมือนกัน

 

 

โซนที่เขายืนอยู่คือชั้นลอยที่เชื่อมกับเวที เป็นบัตรทีดีมาก

และก็แพงมากเช่นกัน

 

 

ไอ้หะเรี่ย แมร่งซื้อบัตรมาขายต่อ

ขายไปดาวน์บ้านให้พ่อบนดาวอังคารหรอไอ่สัด!!!

ที่อัปปรีย์ไปกว่านั้น...คือกูก็ซื้อไง...ไอ้แม่ยิ้ม = =

 

 

“น่าเสียดายที่เพลงนี้เป็นเพลงสุดท้าย แต่ผมก็ไม่อยากให้ทุกคนกลับบ้านดึกนะครับ” เสียงโห่ร้องอย่างเสียดายดังกระหึ่ม จินยองยู่ปาก ก่อนจะฉีกยิ้มจนแก้มเป็นก้อน แล้วเจ้าตัวก็วิ่งเล่นไปรอบๆ ทันทีที่ซาวน์ดังขึ้น

 

 

ร่าเริงแบบนี้ตลอด ยิ้มแบบนี้ตลอด น่ารักแบบนี้ตลอด

เอาใจไปเลยครับ วัยสะรุ่น~

 

 

“จูเนี๊ยยยยยยยยย!!!” เสียงหวีดร้องดังขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งตอนที่จินยองย้ายตัวมากระโดดโลดเต้นอยู่ตรงหน้า หูแทบดับ เจบียืนหน้านิ้วคิ้วขมวดเกาะรั้วด้วยความเครียดระดับสิบ

 

 

ยื่นมือไปดีไหมนะ?

เฮ้ยยยย ถ้าเกิดน้องเขาจำได้ล่ะ?

ไม่หรอก...ปิดหน้าปิดตาขนาดนี้ น้องเขาจำไม่ได้แน่ๆ

ใครๆก็ยื่นมือเห็นไหม?

แล้วถ้าน้องไม่จับล่ะ?

บลาๆๆ...

 

 

ไม่รู้จะคิดมากทำไม ก็ในเมื่อมือน่ะ...ยื่นไปตั้งแต่ตอนที่จินยองมาดิ้นแด่วๆอยู่ตรงหน้าละ

ไม่ได้ยื่นมือเฉยๆด้วยนะ...

 

 

“รักนะ จินยองงงง!!!!!!!!

คงนึกไม่ออกสินะ ว่าพลังเสียงของแฟนบอยมันรุนแรงขนาดไหน

 

 

มันก็รุนแรงชนิดที่ว่า...กลบเสียงของกรี๊ดตรงนั้นหมดเลย

แหม่ พวกมึง ไม่ต้องมองกู ที่นั่งเงียบๆมาทั้งคอนเนี่ย กูเซฟเสียงไว้แหกปากตอนนี้นี่แหละ

แค่นี้ก็ไม่รู้...อ่อน!

 

 

เอาจริงๆกูก็อาย ผู้หญิงตรงนั้นแมร่งขำกันหน้าสั่น ทำไมๆ เจ้ ไม่เคยเห็นแฟนบอยเราะ!!

ยิ่งไปกว่านั้น...!

คนที่กูบอกรัก ถึงขั้นพูดออกไมค์ “รักเหมือนกันครับ” แล้วมื่อนิ่มๆก็ยื่นมาจับแบบ 2 มือ

 

 

บอกทีว่ากูฝันไป....

เจบีอ้าปากพะงาบๆ หันไปมองหน้าอีเจ้คนข้างๆที่หวีดหนักกว่าเดิม...เจ้ มึงตบหน้ากูซิ กูฝันไปรึเปล่า!!!!!

 

 

“กรี๊ดดดดดดดดดด คนนี้ได้จับมือจูเนียร์ด้วยเอาะ!!!!” ไม่ๆ กูขอก่อนหน้านั้น

“กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด จูเนียร์บอกรักแฟนบอยด้วยอะแกร๊” ใช่ไหมล่ะ ใช่ไหม จินยองบอกกูใช่ไหม กูไม่ได้มาโน๋ใช่ไหม!!!

 

 

“จินย๊องงงงงงงงงงงงง” รักนะคร๊าบบบบบบบบบบบบ T T

.

.

.

 

 

 

 

 

“มอเน่งงงงงงงง” เสียงทักทายเป็นของคนที่เพิ่งเข้ามา ทำลายบรรยากาศมาคุในสโมซะป่นปี้ เจบีหรี่ตามองไอ้มนุษย์ร่าเริงนั่นอย่างคาดโทษ

 

 

“สาย!” คนหน้าโหดเอนหลังพิงเก้าอี้กอดอกเตรียมต่อว่าชุดใหญ่ นี่แค่เกริ่นเท่านั้น

 

 

“เฮ้ยยย ไปทำอะไรมาเสียงแหบเลย” นอกจากจะมาสายแล้วยังกวนตีนอีก เจบีเผลอกระแอมเช็คเสียง ก่อนจะถลึงตาใส่เมื่อโดนสายตาล้อเลียนของอีกฝ่ายหยอกเข้าให้

 

 

“อย่าไปล้อท่านประธานสิครับ แจ๊คสัน” ไอ้มาร์คยิ้มร่า...นี่จะว่าไปมันยิ้มแปลกๆมาตั้งนานละ ไม่รู้กินยาอะไรมา อารมณ์ดีผิดหูผิดตา

 

 

“งานที่ให้ไปติดต่ออะ ถึงไหนแล้ว” ไม่ปล่อยให้เว้นช่องว่าง เจบีเคาะนิ้วลงบนโต๊ะรัวๆ เช้านี้เขาไม่ได้รับรายงานจากใครสักคน...ไอ้พวกไม่ได้เรื่อง

 

 

“อ่อ กำลังคุยอยู่” มันหันไปมองมาร์ค ส่งซิกอะไรสักอย่างให้เพื่อนรัก ประมาณว่า ใช่ไหมวะ? มึงทำรึยังวะ? แต่มาร์คกลับยิ้มแล้วหมุนเก้าอี้กลับมามองหน้าท่านประธานอันทรงเกลียด (ขีดเส้นใต้ ทำตัวหนา)

 

 

“กูถามมึง ไม่ใช่ให้มึงไปถามมาร์ค”

 

 

“ก็...กูคิดว่ามาร์ค...”

 

 

“เห้ย กูไม่ก้าวก่ายหน้าที่คนอื่น” ไอ้หน้าหล่อปัดความหน้าตาเฉย แจ๊คสันอ้าปากพะงาบๆ นึกคำด่าไม่ทัน

 

 

“ตกลงว่ามึงได้คุยรึเปล่า?”

 

 

แจ๊คสันยิ้มกว้างก่อนจะหน้าด้านตอบว่า “ยัง”

 

 

“ไอ้...”

 

 

“เดี๋ยวมึงเดี๋ยว อย่าเพิ่งด่า เดี๋ยวกูคุยให้วันนี้เลย กูมีคนที่เล็งเอาไว้แล้ว” มันรีบเบรกตัวโก่ง ยกโทรศัพท์ขึ้นมาชี้ ประมาณว่า จะโทรให้เลยเดี๋ยวนี้

 

 

“วันงานใกล้จะมาถึงแล้วนะ อาจารย์นี่ก็เร่งกูยิกๆแล้วเนี่ย”

 

 

“เออ ไม่รู้จักทำให้มันเรียบร้อย” ไอ้มาร์คพูดหน้านิ่ง มองไปรอบห้องๆ เหมือนจะพูดกับรุ่นน้องคนอื่น เหมือนจะพูดกับอากาศ เหมือนจะพูดกับกำแพง เหมือนจะพูดกับแจ๊คสัน

และเหมือนจะพูดกับกู...

 

 

บอกไม่ถูก เหมือนจะถูกมันเหน็บลอยๆ

 

 

“เนี่ย วันเสาร์ แทนที่จะทำงาน เสือ กไปเที่ยว” ไอ้มาร์คยังคงพล่ามลอยๆต่อ “เมื่อวันเสาร์ มึงไปไหนมา!” แล้วมันก็ยิ้ม...ยิ้มให้อากาศ กำแพง หรืออะไรสักอย่าง เพราะไม่ได้มองหน้าใครเลย แค่พูดลอยๆ

 

 

แล้วภาพที่กูเจอพวกมันสองตัวหน้าคอนเสิร์ตเมื่อวันเสาร์ก็ลอยเข้าหัวมาพอดี

ไอ้เชี่ยมาร์ค...เล่นกูแน่

 

 

“อ๊ออออ วันเสาร์กูไม่ว่างว่ะ” เพื่อนรักมันรีบรับมุขทันที เข้าขากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย “ไปคอนเสิร์ต”

สักวันกูจะตัดขาพวกมึงทิ้ง...คอยดู

 

 

“คอนเสิร์ตไรอะฮยอง” แบมแบม ลูกกระจ๊อกคนใหม่ในสโม แนมหน้าเข้ามาทันทีที่ได้ยินคำว่าคอนเสิร์ต หรืออะไรก็แล้วแต่ที่เกี่ยวกับโลกบันเทิง นี่แค่ได้ยินชื่อฐปนีย์ เอียดศรีชัย มันก็กรี๊ดและ

 

 

“โหยอะไรวะ เมื่อวันเสาร์ก็มีอยู่คอนเสิร์ตเดียวนี่แหละ คอนเสิร์ตเจอาร์ไง”

 

 

“เจอาร์วอยหรอไอ่สัส!! เขาอ่านว่าจูเนียร์!!!” กูแทบจะตบหัวไอ้แจ๊คสันคว่ำ เกลียดจริงๆ ไอ้พวกที่ชอบอ่านชื่อจินยองกูผิดเนี่ย

 

 

“อู๊วววว มีอินเนอร์” ไอ้มาร์คแซว สายตาของมันมองนู่นมองนี่ ประมาณว่าพูดลอยๆอีกรอบ รุ่นน้องนี่หันกันขวับมามองกูแบบจับผิดทันที

 

 

“มองหน้า อยากรู้จักกูหรอครับ” ถึงขั้นต้องขุดบทพี่ว๊ากขึ้นมาบังหน้ากันเลย

 

 

“แหม กูก็พูดเล่น น้องจินยองปีสอง ทำไมผมจะไม่รู้จักล่ะครับ ท่านประธาน” แล้วมันก็หัวเราะ “เดี๋ยวผมกาเกาไปเรียกคนที่จะให้มาทำการแสดงวันงานให้” มาร์คยื่นหน้าไปแอบดูมือถือแล้วก็หัวเราะกันคิกคักๆ

 

 

“บอกว่าให้มาเร็วๆด้วย” ไอ้มาร์คกำชับ

 

 

“อีกสิบนาที มันเลิกเรียนพอดีเลย”

 

 

“ใครวะ?” ไบรอันถาม

 

 

“เดี๋ยวก็รู้” กูละเกลียดคำตอบแบบนี้ที่สุดเลย

 

 

“แจ๊คสันฮยอง คอนเสิร์ตสนุกไหม?” แบมแบมดึงเรื่องกลับมาที่คอนเสิร์ตอีกรอบ ไม่รู้จะดึงมาทำไม กูอุตส่าห์พาออกนอกเรื่องแล้วเชียว

 

 

“แบมแบม ไม่มีอะไรทำหรอ?”

 

 

“เห้ยยย อย่าดุน้องดิวะ” ไอ้มาร์คออกโรงปกป้อง

 

 

“กูก็ไม่ได้ดุ กูแค่ถาม” เออ กูแค่ถาม สาบาน...

 

 

“เออ เจบีไม่ได้ตั้งใจดุหรอกแบมแบม อย่าไปสนใจเลย” นี่ก็อีกตัว ถึงขั้นไม่ให้น้องสนใจกูเลยนะแจ๊ค “เมื่อวันเสาร์ก็สนุกดี แบมแบมน่าจะไปด้วยกัน แฟนบอยเยอะมากกกกกกกกกกกก” ลากเสียงยาวจนมาถึงหน้ากูเลยจ้า

 

 

“เสียงดังมากด้วย  พูดว่าอะไรน้า~” ไอ้มาร์คเริ่มชง สายตากรุ้มกริ่มแบบที่อยากจะถีบมันให้ตกเก้าอี้เดี๋ยวนี้เลย

 

 

“รักนะ จินยองงงงง~” ไอ้พวกเปรตนั่นประสานเสียงพร้อมกันแบบไม่ต้องนัดหมาย ทำท่าสะดีดสะดิ้งจนกุแทบกุมขมับ...นี่กูทำท่าแบบนั้นจริงๆเหรอ

 

 

เจบีคนหนึ่งสามารถแรดได้ขนาดนั้นจริงๆหรือ T T

 

 

“มาร์คฮยองก็ไปกับแจ๊คสันฮยองหรอครับ” โถ่ แบมแบมผู้ใสซื่อ นี่ซื่อเกินไปไหมน้อง ขนาดนี้แล้ว...

 

 

“อ่าว ไอ่มาร์ค แล้วมึงก็ไปแซวไอ้แจ๊คว่าหนีงานไปเที่ยวคอนเสิร์ต พอกันเลย 5555” ไบรอันผู้ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ ตอกย้ำเจบีแบบไม่รู้ตัว ส่วนไอ้มาร์คน่ะเหรอ...หัวเราะเป็นม้า

 

 

เจ็บนี้...จำไปจนตาย

เจ็บนี้...ไม่มีวันลืม

....

แล้วอะไรต่อนะ กูร้องไม่เป็น 5555555555

 

 

“มาแล้วครับ” เสียงคนที่เข้ามาใหม่เล่นเอาสมองหยุดแล่น เจบีกระพริบตาปริบๆ

ไม่จริงน่า....น้องมีคิวถ่ายละครไม่ใช่หรอ จะมามอได้ไง?

 

 

“เข้ามาเลยครับซุปตาร์” แจ๊คสันรีบจัดแจงหาที่นั่งให้เสร็จสรรพ

 

 

“จ..จ...จูเนียร์~” แบมแบมแทบจะกรีดร้อง ลืมไปหมดว่านั่นคือรุ่นพี่

ผิดกับเจบีที่ใบ้แดกไปแล้ว...

 

 

“เชิญเลยครับๆ นั่งเลย” คนในสโมต่างพากันลุกขึ้นต้อนรับอย่างดี จินยองโค้งให้อย่างเกรงใจ ก่อนจะฉีกยิ้มแหยๆแบบที่เคยทำให้เจบี

 

 

ไม่ว่าจะเมื่อไหร่...

เจบีก็ชอบทำหน้าโหดใส่จินยองเสมอ

 

 

สำหรับเจบีแล้ว...

นั่นเรียกว่าการสตั๊น เขาไม่เคยควบคุมตัวเองต่อหน้าจินยองได้เลยต่างหาก

ไม่เคยเลย...

 

 

การประชุมเป็นไปได้ด้วยดี (มั้ง)

สรุปว่าแจ๊คสันจะให้จินยองจัดมินิคอนเสิร์ตวันเชียร์ ซึ่งต้องคุยกับเมเนเจอร์ก่อนว่าจะมีปัญหาอะไรรึเปล่า แต่จินยองก็ยืนยันว่าไม่น่ามีปัญหาอะไร อีกทั้งตารางก็ไม่ชนกับงานอะไรทั้งสิ้น บอกตามตรงว่าไม่ได้ฟังรายละเอียดอะไรมาก แค่เห็นหน้าจินยองก็เหมือนจะหน้ามืดเป็นพักๆ คนบ้าอะไรวะ มีอิทธิพลต่ออัตราการเต้นหัวใจได้ขนาดนี้ น่ารักชิบหาย ตัวขาวๆ ปากแดงๆ น่าหยิก โอ้ยยยย หยักดรั๊ยยย!!

 

 

น่ารักแค่ไหนก็ต้องเก็บอาการไว้...กูเป็นพี่ว๊าก เป็นประธานสโมที่น้องๆเกรงขาม

จะมาติ่งแตกตอนนี้ไม่ได้เด็ดๆ...

ที่ทำได้ก็แค่พยักหน้า อืมๆ ทำรายงานส่งมาให้กูด้วยจ้า เด็กๆ T T

 

 

ก่อนจะจากกัน ไอ้พวกสโมน่าม่อก็ล้อมหน้าล้อมหลังคนดังกันใหญ่ ขอเซลฟี่บ้างแหละ ขอลายเซ็นบ้างแหละ

เหยดแหม่...มึงรู้ไหม กว่ากูจะได้เข้าไซน์แต่ละที หมดไปเท่าไหร่ นี่มึงมาขอกันฟรี กูไม่ยอม T T

 

 

“หมดเรื่องแล้วก็ไปๆซักที จะอยู่ให้โดนไอ้พวกนี้รุมทึ้งรึไง” ไอ้พวกนี้ที่ว่า หันมาจ้องหน้าท่านประธานอย่างอาฆาต เสียแต่ว่า...หน้าท่านประธานน่ากลัวยิ่งกว่าเวรกรรมใดๆทั้งปวง ความอาฆาตนั้นถือเป็นโมฆะ

 

 

“โธ่ ผมก็อยากได้ลายเซ็นจูเนียร์ฮยองบ้างนี่” แบมแบมเริ่มงอแง

 

 

“พวกดาราเขาไม่ว่างเหมือนพวกเราหรอก เวลาเขาเป็นเงินเป็นทอง” เขาก็เป็นคนพูดแบบนี้แหละ ถึงจะไม่ค่อยเข้าหูใครแต่ก็หวังดีเสมอ...แค่คนอื่นไม่ค่อยเข้าใจเท่านั้นแหละ

 

 

“ขอโทษนะครับรุ่นพี่ ผมก็ไม่ได้...” เขาเองก็รู้ว่าจินยองไม่เข้าใจ เลยรีบตัดบท

 

 

“รีบๆไปสักทีเหอะ มีถ่ายละครที่จีนไม่ใช่หรอ จะบ่ายแล้ว เดี๋ยวก็ตกไฟลท์”

 

 

...

 

 

ทุกคนเงียบ จนเจบีเริ่มระแวงว่าพูดอะไรผิดไป?

 

 

“รู้ลึก” ไอ้มาร์คเริ่ม

 

 

“รู้จริง” แจ๊คสันตบ

 

 

“มีปัญหา?” ตีหน้าโหดขึ้นไปอีกสิบเลเวล ทุกคนต่างส่ายหน้าแล้วปฏิเสธเสียงสูง จินยองส่ายหัวรัวๆแล้วก็หลุดยิ้มออกมา

 

 

“งั้นผมไปแล้วนะครับ” คนน่ารักโค้งตัวให้ทุกคน เจบีโบกมือไล่เหมือนไม่สนใจ

 

 

“เจบี มึงไปส่งน้อง” จู่ๆไอ้มาร์คก็ออกคำสั่ง ทุกคนในห้องรวมทั้งคนถูกสั่งเหวอไปกลางอากาศ

 

 

“ใช้งานท่านประธานเลยหรอครับ ไอ้คุณเลขา”

 

 

มาร์คกระตุกยิ้ม เอียงตัวมาหา กระซิบเบาๆแบบไม่ขยับปาก บอกสิว่ามึงไม่อยากไป แล้วแมร่งก็ทำหน้ากวนตีนใส่ ไอ้..ไอ้...ไอ้สัส ฝากไว้ก่อน “ให้เจบีไปส่งแหละดีแล้ว จะได้ไม่มีใครรุมน้อง”

 

 

“เออใช่ ให้เจบีไปส่งจูเนียร์ รับรองว่าหมายังไม่กล้าเห่า เชื่อพี่” ไอ้แจ๊คสันสมทบ จินยองหัวเราะก่อนจะเอียงคอถาม

 

 

“พี่จะไปส่งผมไหมครับ”

 

 

ขอพื้นที่ให้กูฟินแป๊บ...ในฐานะแฟนบอย

ทำไมต้องเอียงคอ?

ทำไมต้องน่ารัก?

“ปฏิเสธลงก็หมาแล้ว”

 

 

“เจบี มึงเอียงคอตอบน้องทำไม”

อ่าวหรอ กูทำแบบนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่ 555555555555555555555555555

.

.

.

 

 

 

 

 

“ไม่ต้องรีบก็ได้ครับรุ่นพี่” เสียงหวานๆบ่นจากทางด้านหลัง “ตกลงพี่มาส่งผม หรือเดินหนีผมครับ” เจบีชะงักฝีเท้าแล้วเอี้ยวตัวหันไปมองคนตัวเล็ก...ถึงแม้จะสูงเท่ากันแต่ก็ยังดูตัวเล็กอยู่ดีในสายตาเขา

 

 

“พูดมากจริง” อยากจะตะครุบคำพูดเอาไว้แต่ก็ไม่ทัน นึกอยากตบปากตัวเองสักห้าที ไอ้คนห่วยแตก

 

 

“ขอโทษครับ” จินยองสีหน้าเจื่อนลงอย่างเห็นได้ชัด

 

 

“เป็นนักร้องน่ะ ต้องรักษาเสียงรู้ไหม?” เจบีไม่ได้แถ ก็แค่พูดในสิ่งที่คิด “นายน่ะพูดมากตั้งแต่วันแรกที่เจอเลย” ก็แค่อยากจะบอกว่า เขายังจำวันแรกที่เจอจินยองได้ดี ก็แค่นั้น

 

 

“รุ่นพี่เป็นคนแบบไหนกันแน่เนี่ย?” จินยองหยุดเดิน จ้องมองแผ่นหลังคนตรงหน้าด้วยหลากหลายความรู้สึก “พี่หันมาคุยกันดีๆซิ”

 

 

“เดี๋ยวนี้กล้าสั่งผมหรอครับ คุณดารา” ถึงปากจะบ่นแต่ก็ยอมหันแต่โดยดี

 

 

“นักร้องต่างหาก” จินยองเบะปาก

 

 

“ก็เดี๋ยวนี้รับงานละครด้วย ก็ต้องเป็นดาราสิ”

 

 

“แน่ะ...แฟนคลับชัดๆ” เออ ก็ใช่น่ะสิ “พี่ชอบผมปะเนี่ย”

 

 

จริงจังแค่ไหน แค่ไหนเรียกจริงจัง?

เหมือนถูกส้นตีนอัดกลางมหาสมุทรแปซิฟิก จุกมากคำถามนี้ ขอเปลี่ยนคำถาม ใช้ทั้งสามตัวช่วย พี่รับไม่ไหวนะน้อง เลือดกำเดาจะพุ่ง

 

 

“รุ่นพี่ครับ รุ่นพี่ไม่ควรทำผมสับสนนะ” คนน่ารักยืนกอดอก พยายามเค้นอะไรบางอย่าง “ทำไมต้องพูดแรงๆ ทำไมต้องทำเป็นไม่สนใจ ทั้งๆที่รุ่นพี่โคตรจะใส่ใจผมเลย”

 

 

“เมเนเจอร์รออยู่นะจินยอง เลิกสงสัยแล้วก็รีบๆเดินตามมาซะ ตรงนี้มันเป็นทางลัด”

 

 

“ไม่ต้องมาเปลี่ยนเรื่องเลย รุ่นพี่!!!” คนตัวเล็กแหวเสียงดังลั่น เจบีมองหน้านิ่งติดจะดุๆด้วยซ้ำ แต่ก็ไม่มีทีท่าว่าจะกลัวสักนิดเดียว

 

 

“เดี๋ยวนี้ไม่กลัวผมแล้วหรอ?” เจบีกอดอกมั่ง แต่อีกคนกลับส่ายหน้าแล้วย้อนมาว่า

 

 

“รุ่นพี่ตอนนี้น่ากลัวน้อยกว่าตอนเป็นแฟนบอยอีก”

 

 

...

มีเพลงฉันเหมือนถูกยิงไหม?

เปรี้ยงงงงง!!!

เข่าเจบีแทบทรุด ไอ่หะเรี่ยยยยยย จินยองรู้ด้วยหรอ รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ฮรอลลลลลลลลล แฮชแทกร้องไห้หนักมาก

 

 

แต่ด้วยศักดิ์ศรีของพี่ว๊ากมันค้ำคอ เจบีทำได้แค่ยืนเก๊กเป็นหุ่นในมาดามทุสโซ่ “ฟ...แฟนบอยอะไร”

 

 

“ก็แฟนบอยไง รุ่นพี่เป็นแฟนคลับผมไม่ใช่หรอ? งานไซน์ก็มา แฟนมีตติ้งก็มา แถมยังประมูลแท่งไฟลิมิเตดอิดิชั่นอีก ไม่ใช่แฟนคลับได้ไง”

 

 

ไม่มีอะไรจะพูด เจบีใบ้แดก คลายมือช้าๆ แล้วเดินไพล่หลังจากไปห้องเชียร์ .ผิด เดินออกไปจากจินยอง เหมือนทำเรื่องผิดมหันต์ไว้แล้วถูกจับได้ คนใจร้าย ไม่ไว้หน้าพี่เลย T T แล้วไง? ไอ้คนน่ารักดันคว้ามือไว้เฉย แถมยังตะโกนใส่หน้าอีก “อย่าหนีดิ คุยก่อน”

 

 

เดี๋ยวนะ พักเรื่องนั้นไว้ก่อน

เฮ้ กูได้ไฮทัชว่ะเพื่อน

เหยดแหม่.......................จินยองจับมือกู วันนี้กูจะไม่ล้างมือ T T

 

 

“พี่แจบอม!!

 

 

“เฮ้ย รู้ชื่อจริงได้ไง” อหหหหห อันนี้ตกใจมาก นี่ถ้าไม่ใช่คนสนิทกัน ไม่มีทางรู้ชื่อนี้แน่

 

 

“ตอนไซน์ไง ก็รุ่นพี่ชอบให้เขียนว่า To. อิมแจบอม เงียะ พี่ที่ชอบใส่หมวกดำ ผ้าปิดปากสีดำ”

 

 

“ทำไมรู้วะ ปิดขนาดนั้นแล้ว จำได้ได้ยังไง” ที่กูคิดว่าเนียนมาตลอดนี่คือคิดไปเองใช่ไหม? บ้าจริง

 

 

“จำได้ดิ นี่ไง ตารุ่นพี่อะ ไม่เหมือนใคร ผมจำได้” น้องใส่ใจ ฮือออออออ กูลงแฟนแอคในทวิตตอนนี้ได้ไหม? กลับบ้านไปเดี๋ยวกูลืม “เวลาที่ตะโกนแฟนแชนท์ ผมก็ได้ยินเสียงพี่ เสียงพี่แมร่งไม่เหมือนมาเชียร์อะ เหมือนมาว๊าก”

 

 

“เดี๋ยวๆ เหมือนจะไม่ใช่เรื่องที่น่าจำสักเท่าไหร่”

 

 

ปากแดงขยับรอยยิ้ม “ก็บอกแล้วไงว่าต่อให้รุ่นพี่ทำหน้าดุขนาดไหนก็ไม่น่ากลัวเท่าตอนเป็นแฟนบอย”

 

 

“จะเลิกเป็นเดี๋ยวนี้แหละ ขอโทษ” น้ำตาจะไหล

 

 

“อะไรกัน เมื่อวันก่อนยังบอกว่ารักอยู่เลย แล้วมาเลิกง่ายเนี่ยนะ” ขอใช้คำว่าจิกแรง จินยองจิกเล็บลงบนมือกูแรงมากตอนนี้

 

 

“อ้าว จะได้เลิกกลัวไง” เจบีเบ้ปาก ก่อนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ “เดี๋ยวนะ ตอนนั้นก็รู้ใช่ไหมว่าเป็นผม” จินยองพยักหน้าแบบเสียเวลาคิดสักนิด คนชิคแทบจะแทรกแผ่นดินหนีไปซะตอนนี้เลย “เดินไปเองเลยไป จะไปไหนก็ไป ผมไม่ไปกับคุณแล้ว” ร้องไห้ เรื่องนี้ต้องถึงหูแม่กู กูจะฟ้องแม่ ฮืออออออออออ

 

 

“เนี่ย ก็ชอบพูดแบบเนียะ!!

 

 

“ก็เป็นคนแบบนี้ คุณจะเอาอะไรกับผมล่ะครับ ไปทำงานทำการเหอะ ผมเสียหลักยังไม่พออีกหรอครับ”

 

 

คำพูดตรงๆที่ทำให้ใครบางคนหุบยิ้มไม่ได้ เจบีคนเสียหลัก นี่ต้องทำยังไงเขาถึงจะรู้ตัวสักที “รุ่นพี่นี่โง่กว่าที่คิดแฮะ”

 

 

“อ่าว น้อง ผมรุ่นพี่คุณนะ” เจบียกนิ้วขึ้นชี้หน้าอย่างเตือนสติ จินยองก็ยกนิ้วชี้สวนกลับมาแล้วพูดสั้นๆ

 

 

“ชอบ!” แล้วมันก็ยิ้ม

 

 

คนโง่อย่างเขาจะทำอะไรได้ นอกจากปล่อยไอ้ตัวแสบให้วิ่งออกไปจนเกือบสุดสายตา เดี๋ยวเถอะ ทำอะไรไว้ไม่รู้จักรับผิดชอบ ร้ายนักเชียว เจบีออกตัววิ่งตามจนทันคนข้างหน้า จินยองทำหน้าใสซื่อเหมือนลูกแมว ราวกับไม่รับรู้อะไร ตอนนี้เจบีรู้ดีแล้วว่า ยัยลูกแมวตัวนี้ ร้ายกาจอย่าบอกใครเชียว “มีอะไรครับ ผมต้องรีบไปสนามบิน” ทีงี้ล่ะทำเป็นรีบ

 

 

“ที่ผมบอกว่าจะเลิกเป็นแฟนบอยน่ะ ผมพูดจริงๆนะ”

 

 

“ได้ไงอ๊ะ ก็วันนั้น...” คิ้วเข้มมุ่นเข้าหากันอย่างไม่พอใจ เจ้าตัวเตรียมจะเหวี่ยงอีกรอบ แต่เจบีกลับเอานิ้วชี้ขึ้นจรดริมฝีปากแดงๆนั่นเสียก่อน

 

 

“แต่ผมจะเริ่มทำทุกอย่างเพื่อให้ได้เป็นแฟนคุณ”

 

 

คำพูดเสี่ยวๆที่โคตรกลั่นออกมาจากหัวใจ ไม่ได้ทำให้หัวใจเต้นโครมครามหนักกว่าที่เป็น เพราะทุกครั้งที่จินยองอยู่ใกล้พี่แจบอมหัวใจมันก็ทำงานหนักแบบนี้ตลอดอยู่แล้ว แต่ครั้งนี้จะถือว่ามันพิเศษหน่อยแล้วกันนะ พี่แจบอมคนโง่

 

 

“จะคอยดู”

 

 

ถึงพี่จะเริ่มช้ากว่าผมไปหน่อย แต่อย่างน้อยผมก็ไม่ได้อ่อยฟรี

งึ ^^

 

 

 

END

 

 

 

 

Talk

ชอบไหมอะ 5555555555555

SF เรื่องแรกในชีวิต ถถถถ นี่สั้นแล้ว สบานนนนนนนนนนน 5555

ติดแทก #เจบีแฟนบอย มาเม้าท์กันดรั๊ยยยย  นาจา


------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


[SF] #เจบีแฟนบอย BNior GOT7 [ตอนพิเศษ พาร์ทแรก] >> GO!

[SF] #เจบีแฟนบอย BNior GOT7 [ตอนพิเศษ พาร์ทจบ] >> GO!



สำหรับคนที่ต้องการโหวตให้ เห็นถามมาในเม้น จิ้มตรงนี้เลยค่ะ >>> VOTE

จะเขียนคำนิยมให้ด้วยก็ได้นะ อิอิ

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Humming B จากทั้งหมด 4 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

88 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 15 เมษายน 2562 / 17:41
    งื้อออ ชอบบบบ กลับมาอ่านกี่ครั้งก๋ไม่เบื่ออ
    #88
    0
  2. วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 21:36
    มาต่ออีกกกกกก
    #87
    0
  3. #86 seomee (@parkpipi) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 21:35
    มาต่อไหม
    #86
    0
  4. #85 PYC-18 (@PYC-18) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 18:21
    งื้อออออ น่ารักมากกกกก ตลกกเจบี
    #85
    0
  5. วันที่ 26 ตุลาคม 2560 / 22:42
    อ่านไม่ได้ง่า T T เรื่องโปรดเลยย
    #84
    1
  6. #83 Harukim (@aileehan) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 21:12
    งื้อออเขินง่ะ เปลี่ยนจากแฟนคลับเป็นแฟนครับไง งื้ออ
    #83
    0
  7. #82 melone97 (@melone97) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2560 / 01:26
    กรี๊ดดด ชอบบบบ
    พี่แจบอมแนวนี้กับน้องจินยองแบบนี้ชอบมากกก ฮื่ออออออ
    ขอบคุณที่เขียนเรื่องดีๆให้ได้อ่านกันนะคะะะ ><
    #82
    0
  8. #81 md_dbsg_sj (@md_dbsg_sj) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2559 / 00:08
    อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก แม่- ทำไมดีกับใจแบบนี้
    พี่บีโคตรฮาอ่ะ ทำไมตลกแบบนี้ล่ะคะ
    คีพลุคพี่ว๊ากกับท่านประธานไม่ได้เลอ 55555
    อิพี่แจ็คกับพี่มาร์คนี่โคตรกวน ชอบอ่ะ เข้าขากันสุดๆ
    นุ้งจีนน่ารักมากกกกกกกก ยิ่งตอนเอียงคอนี่แบบ ฮรืออออ
    พี่บีจะเอียงคอตามน้องทำไม ฮ่าาา
    ตอนชี้หน้ากลับนี่แบบ ว้อยยยยยยยยย เขิน
    นี่ก็ว่าจะเลิกเป็นแฟนคลับล่ะ
    เดินหน้าเป็นแฟนกันเถอะ ดีกว่า ถถถ
    อยากให้เป็นเรื่องยาวจังเลย ชอบพลอตแล้วการดำเนินเรืองมากกกก
    #81
    0
  9. #80 md_dbsg_sj (@md_dbsg_sj) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2559 / 00:08
    อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก แม่- ทำไมดีกับใจแบบนี้
    พี่บีโคตรฮาอ่ะ ทำไมตลกแบบนี้ล่ะคะ
    คีพลุคพี่ว๊ากกับท่านประธานไม่ได้เลอ 55555
    อิพี่แจ็คกับพี่มาร์คนี่โคตรกวน ชอบอ่ะ เข้าขากันสุดๆ
    นุ้งจีนน่ารักมากกกกกกกก ยิ่งตอนเอียงคอนี่แบบ ฮรืออออ
    พี่บีจะเอียงคอตามน้องทำไม ฮ่าาา
    ตอนชี้หน้ากลับนี่แบบ ว้อยยยยยยยยย เขิน
    นี่ก็ว่าจะเลิกเป็นแฟนคลับล่ะ
    เดินหน้าเป็นแฟนกันเถอะ ดีกว่า ถถถ
    อยากให้เป็นเรื่องยาวจังเลย ชอบพลอตแล้วการดำเนินเรืองมากกกก
    #80
    0
  10. #79 md_dbsg_sj (@md_dbsg_sj) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2559 / 00:07
    อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก แม่- ทำไมดีกับใจแบบนี้
    พี่บีโคตรฮาอ่ะ ทำไมตลกแบบนี้ล่ะคะ
    คีพลุคพี่ว๊ากกับท่านประธานไม่ได้เลอ 55555
    อิพี่แจ็คกับพี่มาร์คนี่โคตรกวน ชอบอ่ะ เข้าขากันสุดๆ
    นุ้งจีนน่ารักมากกกกกกกก ยิ่งตอนเอียงคอนี่แบบ ฮรืออออ
    พี่บีจะเอียงคอตามน้องทำไม ฮ่าาา
    ตอนชี้หน้ากลับนี่แบบ ว้อยยยยยยยยย เขิน
    นี่ก็ว่าจะเลิกเป็นแฟนคลับล่ะ
    เดินหน้าเป็นแฟนกันเถอะ ดีกว่า ถถถ
    อยากให้เป็นเรื่องยาวจังเลย ชอบพลอตแล้วการดำเนินเรืองมากกกก
    #79
    0
  11. วันที่ 14 ธันวาคม 2559 / 00:03
    โคตรชอบแนวนี้เลย ให้ตายสิ
    #78
    0
  12. #77 Noon Pacharapan (@noonfairytail) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2559 / 16:15
    โอ้ยยย น่าร้ากก
    #77
    0
  13. #76 - น้ำตาล * (@ryuusongyi) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 02:10
    ชอบบบ น่ารักดี 5555
    #76
    0
  14. #75 Bniorluvluv
    วันที่ 14 มิถุนายน 2559 / 21:13
    งื้อออออออ น่ารักมากกกกกกกกกก

    นั่งเขินตัวบิด จิกหมอนกับผ้าห่มจะขาดแล้ววววว

    พี่บีคนชิค แฟนบอยตัวจริง รู้ลึก รู้จริง 5555



    ฟิคสนุกมากค่ะ ชอบ <3

    #75
    0
  15. #74 Dereamchoco_
    วันที่ 23 เมษายน 2559 / 01:24
    โอ้ยยยยยยย พี่บีคนชิค 5555555555555555 ไม่เนียนเลยนะคะ ไม่เนียนเลยน้าาาา 555555 โอ้ยย ขำ 555555555 ชอบๆๆๆๆๆๆ
    #74
    0
  16. #73 P.Ploy Kung (@lipaploy) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 เมษายน 2559 / 14:03
    อ๊ากกกกกกกกฟินเจบีไม่เนียนนะ55555555
    #73
    0
  17. วันที่ 4 เมษายน 2559 / 22:04
    น่าร๊ากกกกกก น่ารักแรงงงงง T////T
    ปล. พี่เจบีคนชิคจะฮาไปไหน55555555
    #72
    0
  18. #71 embrace (@prangmy) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 เมษายน 2559 / 17:12
    แอบมีแนวพี่ว๊ากปนมา555 ซึนจริงๆ ทั้งๆที่ตามสุดๆ น้องก็ชอบแนวนี้นะ5555 แต่แฟนบอยจะเด่นจริงๆ
    #71
    0
  19. #70 piggy bank (@na--) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2559 / 09:33
    อายแทนเจบีมากนี่พูดเลย555555 ฟอร์มอยู่ไหน อะไรคือฟอร์ม55555555555
    #70
    0
  20. #69 Tan
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2559 / 01:00
    กรี๊ดดดด เขินมากกก เขินแรง -////- พี่ว๊ากมุ้งมิ้งมากกก
    #69
    0
  21. วันที่ 4 มกราคม 2559 / 14:40
    กิ้สสสสส ชอบอ่า เขินนน นี่จินยองอ่อยพี่หรอค่าา
    #68
    0
  22. วันที่ 4 มกราคม 2559 / 14:40
    กิ้สสสสส ชอบอ่า เขินนน นี่จินยองอ่อยพี่หรอค่าา
    #67
    0
  23. วันที่ 28 ตุลาคม 2558 / 12:34
    ไม่เหมือนมาเชียร์ เหมือนมาว้าก ฮาลั่น 55555
    #66
    0
  24. วันที่ 9 ตุลาคม 2558 / 18:51
    >\\<ชอบความติ่งของเจบีมาก มีบางโมเม้นไรท์แบบคิดเหมือนกันเล้ยยเก็บเสียงไว้ตะโกนทีหลังแบบนี่เคยทำเลยจ้า ฮาดีเหมือนดูตัวเอง5555
    #65
    0
  25. #64 PlOy
    วันที่ 22 กันยายน 2558 / 02:57
    ฮามากอ่านตีสองกว่าขำไม่เกรงใจกลัวใครตื่นเลยอ่ะพี่บีคนชิคตอนเป็นเป็นแฟนบอยหรือเป็นพี่ว๊ากก็น่ารักสุดๆไปเลย ตอนหลุดสกรีมแต่ละอย่างนี่เป็นหนักนะคะแต่เข้าใจว่ามันฟินแค่ไหนคนเป็นแฟนคลับนี่รู้ลึกรู้จริงอย่างที่พี่มาร์คกับแจ็คบอกเลยสงสารพี่บีตอนถูกเหยียบให้กระจายแต่มันก็ฮาสุดๆ พี่มาร์คนี่ร้ายกาจมากนะตามอ่านจากตอนสเปว่าร้ายละเจออันนี้นี่กลางที่ประชุมเลยกันทีเดียวนะครัชคุณผู้ชม แบมจะอย่าถามเยอะเป็นเจ้าหนูจำไมเส่พี่บีเค้าอยากเปลี่ยนประเด็น555555555555 เรื่องนี้เลขห้าเป็นสิบคันรถบรรทุกเลยครับชอบมากแนวนี้คลายเครียดดีไม่ชอบนะแต่รักเลยอ่ะ ไม่เคยเม้นยาวขนาดนี้เลยฮ้ะๆเอาเป็นว่าขอบคุณไรท์มากๆน้า
    #64
    0