【Aquaman】 ❝The Ocean❞ || Orm Marius X Oc

ตอนที่ 1 : Ocean 01

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,108
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 128 ครั้ง
    4 ม.ค. 62

Ocean 01

 

 

 

       ร่างสูงใหญ่ของชายหนุ่มที่นอนเอกเขนกอยู่บนเตียงพลางเปิดหนังสือเด้งตัวขึ้นทันทีที่ม่านพลังสีฟ้าใสที่กางกั้นเขาจากโลกภายนอกสลายลง ปล่อยให้อีกร่างที่สูงใหญ่พอๆกันเดินเข้ามา

 

       “มีอะไรรึ?” เขาถามออกไป แม้เสียงจะห้วนไปบ้างแต่ก็อ่อนลงจากเมื่อตอนเพิ่งเจอกันใหม่ๆมาก

 

       “ฉันเพิ่งไปประชุมมา ราชินีเงือกกับราชาไบรน์อยากรู้ว่าฉันจะทำไงกับนายต่อไป” ผู้มาใหม่ว่าพลางทิ้งตัวลงนั่งปลายเตียง ผมสีน้ำตาลปนทองยาวระเข่าเมื่อเขาก้มหน้าลงและชำเลืองมาทางอีกคน

 

       ผู้ฟังเอียงคอและปิดอุปกรณ์ไฮเทคที่ดูคล้ายหนังสือลงพลางวางมันไว้ที่โต๊ะข้างกาย

 

       “ประหารสินะ? เริ่มเมื่อไหร่ล่ะ ฉันขออาหารดีๆก่อนตายก็พอ”

 

       ร่างกำยำผู้ที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นพี่ชายขยับเล็กน้อย

 

       “ออร์ม ฉันไม่ให้นายตายหรอกน่า”

 

       ออร์ม มาริอุสเลิกคิ้ว

       “แล้วจะเอาไงล่ะอาร์เธอร์? นายขังฉันไว้แบบนี้ไม่ได้ตลอดไปหรอกนะ”

 

       “ก็ไม่ได้จะขัง” เจ้าสมุทรคนปัจจุบัน อาร์เธอร์ เคอร์รี่ยักคิ้วเข้มๆที่มีรอยบากเล็กน้อย

 

       “ฉันมีทางออกที่ดีกว่านั้น”

 

       “อ้อ งั้นสิพี่ชาย...ว่ามาซิ” อดีตราชาแห่งแอตแลนติสขยับมานั่งห้อยขาบนเตียงข้างพี่ชายต่างพ่อ

 

       “เห็นนายบอกว่าเกลียดโลกเบื้องบนนักหนา...”

 

       ดวงตาสีฟ้าที่ปกติจะนิ่งๆเบิกกว้าง

       ออร์มไม่ใช่คนโง่แบบที่คำใบ้มาอยู่ตรงหน้าแล้วจะแก้ปริศนาไม่ได้

 

       โพไซดอนช่วย

 

       อย่าบอกนะว่า...

 

       “ยินดีด้วยน้องชาย นายได้ตั๋วขาเดียวที่ยังไม่มีกำหนดกลับไปโลกเบื้องบนว่ะ” พี่ชายยิ้มยิงฟันขาว

 

       ณ เวลานี้ แม้แต่มือหนักๆที่ตบลงมาที่บ่าเขาอย่างเน้นๆก็ไม่สามารถทำให้ชายหนุ่มผมสีสว่างรู้สึกตัวได้อีก

 

       ฆ่าฉันเถอะ...

 

       ได้แต่โอดครวญในใจ

 

       “ไม่ต้องห่วงน่า ไม่เกินปีแน่นอน ถือเป็นบทลงโทษที่โอเคกว่าการถูกประหารแล้วกันนะ”

 

       ออร์มผ่อนลมหายใจ ดวงตากลอกไปมาอย่างตระหนก ก่อนจะเอ่ยเสียงเบา

 

       “...ออกไป”

 

       “ว่าไงนะ?”

 

       “ออกไปจากห้องฉันก่อน อาร์เธอร์”

 

       “อ้าว...ทำไมอ่ะ? อยากคิดเหรอ? ไม่เป็นไร ฉันนั่งเฉยๆก็ได้น่า--”

 

       “บอกให้ออกไปไงวะ!!!” ร่างสูงลูกขึ้นพลางคำราม

 

       และแล้ว เจ้าสมุทรผู้ยิ่งใหญ่ก็ถูกน้องชายตัวเองโยนออกมาจากห้องขัง ม่านพลังสีฟ้าผุดขึ้นกางกั้นทั้งสองอีกครั้ง

 

       คนผมซีดทิ้งตัวลงนั่งบนเตียงแบบไม่ออมแรงพลางยกมือหนาขึ้นลูบหน้า ถอนหายใจด้วยความเครียด

 

       อาร์เธอร์ที่กำลังงงถูกราชินีแอตแลนน่าผู้เป็นแม่ประคองออกไปจากบริเวณพลางกระซิบ

 

       “รอน้องเขาอารมณ์เย็นก่อนนะลูก เดี๋ยวแม่คุยให้เอง”

 

       ร่างบึกบึนของเขาค่อยๆถอยออกมาจากห้องขัง หางตาเห็นร่างของน้องชายโผเข้าไปในอ้อมแขนของมารดา

 

       ไอเด็กติดแม่เอ๊ย

 

       “เป็นไงบ้าง?” เยเมร่าหรือที่ชอบเรียกกันว่าเมร่าถามเมื่อเขาเดินมาถึงโถงบัลลังก์

 

       “ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ออร์มช็อกไปเลย แม่ฉันกำลังคุยให้อยู่” ชายหนุ่มผมยาวส่ายหน้าเบาๆ

 

       “หวังว่าเขาจะยอมนะ” เจ้าหญิงแห่งเซเบลขมวดคิ้ว

       “ไม่งั้นทางไบรน์กับพวกเงือกไม่มีทางปล่อยเขาไปแน่”

 

       “ฉันจะไม่ยอมให้เขาตายแน่นอน เมร่า” ร่างใหญ่นั่งลงบนบัลลังก์และเล่นตรีศูลของตน

 

       ผ่านไปครู่ใหญ่ แอตแลนน่าก็ปรากฏตัวขึ้นในโถง ราชินีที่เป็นผู้ให้กำเนิดกษัตริย์ถึงสององค์ว่ายมาเขาอย่างนุ่มนวล

 

       “เขาพร้อมจะคุยแล้ว”

 

       ราชินี, เขาและเมร่าเข้าไปในห้องขังของออร์มอีกครั้ง

 

       แม่หันมาพยักหน้าเบาๆเป็นสัญญาณให้เข้าไปคุยกับน้องชายอีกครั้ง

 

       หญิงสาวผมแดงกอดอก จ้องมองคนรักที่เดินผ่านม่านพลังเข้าไปในห้องขังของอดีตคู่หมั้น

 

       “พร้อมคุยรึยังเนี่ย?” ผู้เป็นพี่ชายลากเก้าอี้แถวนั้นมานั่ง

 

       “อืม” มาริอุสครางรับในลำคอ เม้มปากเป็นเส้นตรง

 

       “เราจะไปกันเมื่อไหร่?”

 

       ดวงตาสีทองของเจ้าสมุทรเป็นประกายขณะที่มุมปากของเขาโค้งเป็นรอยยิ้ม

 

       “พรุ่งนี้เลย”

 

 

 


 

 

 

       มันเป็นตอนเช้า และโทมัส เคอร์รี่ก็กำลังเดินไปที่ท่าเหมือนที่ทำมาตลอดยี่สิบปี

 

       แม้ว่าแอตแลนน่าจะกลับมาหาเขาแล้ว แต่เธอก็มีงานรออยู่ที่แอตแลนติสและอยู่นานไม่ได้ ดังนั้นเธอจึงตัดสินใจปลีกตัวมาจากหน้าที่ประมาณสองสามครั้งต่อเดือน ครั้งละสามวัน

 

       และเธอก็ไม่ได้บอกด้วว่าจะมาวันไหนบ้าง

 

       นั่นทำให้โทมัสทำตามกิจวัตรที่กลายเป็นนิสัยส่นตัวไปแล้ว ซึ่งก็คือการเดินไปที่ท่าเรือหน้าประภาคารทุกเช้าต่อไป

 

       และวันนี้ แม้หญิงผู้เป็นที่รักจะไม่มา แต่ท้องทะเลก็ได้ส่งอีกคนหนึ่งที่เขารักไม่แพ้เธอกลับมาแทน

 

       ชายวัยกลางคนชะงักไป แล้วทันใดนั้น บุตรชายคนเดียวของเขาก็รี่เข้ามากอดเขาแน่น

 

       “ไงฮะพ่อ” เสียงทุ้มของอาร์เธอร์กล่าวขึ้นเบาๆ ด้านหลังเขาคือหญิงสาวผมแดงที่ใส่ชุดสีเขียวที่ดูยังไงก็เป็นชาวแอตแลนติส และชายหนุ่มอีกคนที่มีผมสีบลอนด์ซีดซึ่งสวมใส่ชุดที่ทำให้เขานึกถึงแอตแลนน่าตอนเจอกันใหม่ๆ

 

       “อาร์เธอร์ ไงลูก...นี่เพื่อนชาวแอตแลนติสของลูกเหรอเนี่ย?”

 

       หญิงสาวร่างสูงยิ้ม

       “ฉันเมร่าค่ะ ส่วนนี่ออร์ม เขาเป็น อ่า...”

 

       “ออร์มเป็นลูกชายอีกคนของแม่น่ะครับ” ลูกชายต่อประโยคด้วยสีหน้าระมัดระวัง

 

       น่าแปลกที่นอกจากโทมัสจะไม่ช็อกแล้ว เขายังยิ้มกว้างพร้อมกับโอบบ่าชายหนุ่มผมซีดคนนั้นอย่างสนิทสนม

 

       “ออร์มเองเหรอเนี่ย แอตแลนน่าพูดถึงเธอไว้เยอะมาก เพิ่งได้มาเจอตัวเป็นๆวันนี้นี่แหละ...เค้าบอกว่าเธอเป็นเด็กดี”

 

       ออร์มยิ้มรับบางๆ

 

       ถึงแม้จะค่อนข้างตกใจที่ชาวบกคนนี้ดูไม่กลัวเขาเลย แต่ก็ยอมรับว่ารู้สึกดีเมื่อมีคนชม

 

       อาร์เธอร์ขยับมาใกล้และกล่าวกับเขาเมื่อทั้งสี่เดินกลับเข้าไปในสิ่งที่ชาวบกเรียกกันว่าประภาคาร

 

       “ยินดีต้อนรับสู่โลกเบื้องบน”

 

 




       เย็นวันนั้น ออร์มทำสิ่งที่เรียกว่าอาบน้ำและสระผม เขายืมเสื้อบางส่วนของพี่ชายมาใส่แล้วตัดสินใจออกไปเดินเล่นซักหน่อย

 

       ไหนๆก็ไหนๆแล้ว มาถึงโลกของชาวบก ถ้าไม่ยอมทำตามที่ชาวบกทำก็คงแปลกเต็มที

 

       “ไปเดินเล่นเหรอ?” เมร่าที่นั่งดูสิ่งประดิษฐ์ของชาวบกที่เรียกว่าโทรทัศน์ถามขึ้น

 

       “ฉันดูเหมือนคนจะไปอาบน้ำรึไง?” เขาเลิกคิ้ว

 

       หญิงสาวผมแดงกรอกตา

 

       “นายต้องใส่นี่” สร้อยเชือกที่มีจี้รูปสมอถูกส่งมาให้


       ออร์มคิดว่านั่นคือเครื่องติดตามและกดพลังเขาไม่ให้ไปซ่าข้างนอก...


       ใช่...ต้องเป็นอย่างนั้นแน่ๆ

       ตาสวยๆของเมร่าบอกเขาแบบนั้น

 

       “ทำไมต้องใส่ด้วย?”

 

       อดีตคู่หมั้นของเขายักคิ้ว

       “นายเป็นนักโทษกักบริเวณนะ อย่าลืมสิ”

 

       “ไม่เอาน่าเมร่า...”

 

       ดวงตาสีเขียวถลึงใส่เขา

 

       “จะใส่เองดีๆหรือจะให้ฉันกับอาร์เธอร์ใส่ให้”

 

       ในที่สุด ออร์มก็ต้องออกมาโดยใส่สร้อยบ้าๆนั่น โดยมีพี่ชายตัวโตกับสาวผมแดงคอยเดินประกบ

 

       “นี่ไม่ไว้ใจกันเลยรึไงเนี่ย?”

 

       “จะพานายเที่ยวต่างหาก...นายยังไม่รู้ว่าชาวบกเขาอยู่กันยังไง” อาร์เธอร์ว่ายิ้มๆ

 

       “เธอล่ะ?” หันไปทางเมร่าที่เดินขนาบข้าง

 

       “ฉันเดินเล่น อยากสำรวจที่นี่ด้วย”

 

       ณ จุดนี้ อดีตราชาแห่งแอตแลนติสอยากจะตะโกนดังๆเหลือเกิน

 

       พี่ชายพาเขาไปที่สถานที่แห่งหนึ่งที่บอกว่าขายเครื่องดื่มที่เรียกว่าสุรา(พับ...ผับ...อะไรซักอย่างเนี่ยแหละ)

 

       “เบียร์สอง น้ำส้มหนึ่ง” เขาพูดและพาทั้งสองไปนั่งตรงเก้าอี้สูง

 

       “ทำไมฉันได้น้ำส้มล่ะ?” เมร่าโวย

 

       “ถ้าเธอเมาแล้วมันจะแย่เอา”

 

       ของเหลวบางอย่างสีเหมือนอำพันที่น่าจะเป็นสิ่งที่ชาวบกเรียกว่าเบียร์ถูกดันมาทางพวกเขา

 

       กลิ่นมันไม่ค่อยดีเท่าไหร่

 

       “ลองหน่อยสิน้องชาย” อาร์เธอร์หยิบแก้วขึ้นมาและดื่มมันพลางส่งสายตามาเป็นเชิง‘ซักหน่อยไหม?’

 

       ชายหนุ่มผมซีดกลั้นใจกระดกเบียร์เข้าปากอึกใหญ่

       ในวินาทีต่อมา เขาก็พบว่าตนเองกำลังสำลักและไอค่อกแค่กผสมไปกับเสียงหัวเราะของเจ้าสมุทรคนปัจจุบัน

 

       รสชาติแย่ซะไม่มี

 

       “ไม่กินแล้ว ไม่เห็นจะอร่อยเลย”

 

       อาร์เธอร์หัวเราะร่วน

       “ตอนกินครั้งแรกก็พูดกันอย่างเงี้ย”

 

       “เดี๋ยวนายก็ติดใจ”

 

       ไม่ ออร์มไม่มีทางติดใจไอของเหลวบ้าบอนี่แน่ๆ

 

       เขาเชื่อว่าแบบนั้นนะ...

     
Z y c l o n
   
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 128 ครั้ง

66 ความคิดเห็น

  1. #41 lanabanana (@earnkuma) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 21:04

    อ่านไปยิ้มไป
    #41
    1
    • #41-1 NibErU_HoRiZonAngel (@tindomerel_tindy) (จากตอนที่ 1)
      4 เมษายน 2562 / 07:17
      จริงเหรอคะเนี่ย555 ขอบคุณมากนะคะ
      #41-1
  2. #7 Kimiyoshi Ranna (@mookmane) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 21:39
    อยากให้พี่ออร์มได้ลองแฮมเบอร์เกอร์ปลาค่ะ... 5555555
    #7
    0
  3. #3 Tanaporn_ (@Tanaporn_) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 06:45
    ชอบมากก ติดตามๆ
    #3
    0
  4. #2 Skye1907 (@Little_Momonoy) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 22:54

    เกลียดอย่างไหนได้อย่างนั้น----

    #2
    2
    • #2-1 NibErU_HoRiZonAngel (@tindomerel_tindy) (จากตอนที่ 1)
      4 มกราคม 2562 / 09:44
      555555 วงวารน้องออร์มเรานะคะ
      #2-1
    • #2-2 Skye1907 (@Little_Momonoy) (จากตอนที่ 1)
      4 มกราคม 2562 / 13:46
      ได้ตั๋วทัวร์โลกชาวบกเลยยย
      #2-2
  5. #1 Barea (@boonyaratku7) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 22:12
    ติดตามค่าา
    #1
    2
    • #1-1 NibErU_HoRiZonAngel (@tindomerel_tindy) (จากตอนที่ 1)
      4 มกราคม 2562 / 05:43
      ขอบคุณค่าาาาาา
      #1-1
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(