รักของเราเป็นเพียงคู่นอน ★Love is one night stand★ Yaoi [Mpreg]

ตอนที่ 18 : ตอนที่ 17 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,443
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 118 ครั้ง
    2 ก.ค. 61

ตอนที่ 17

นี่มันอะไรกัน…

เมื่อเช้าผมตื่นนอนมาก็ไม่เห็นอีกคนก็ลุกขึ้นทำกิจวัตรให้เรียบร้อยแล้วออกจากห้องนอนมา ว่าจะหาอะไรกินก่อนไปทำงาน แต่ภาพตรงหน้าที่เห็นทำเอาผมต้องอึ้ง

คุณธรรศกับผ้ากั้นเปื้อน มือหนากำลังจับตะหลิวผัดอะไรสักอย่างในกระทะ กลิ่นมันหอมมากเลย บนโต๊ะก็มีกับข้าวสองสามอย่างวางอยู่ หน้าตาอาหารดูน่ากินน่าลิ้มลองมาก และที่สำคัญคือ…ห้องครัวไม่เละ! ผมกำลังฝันอยู่รึเปล่านะ

“ตื่นแล้วหรอ มานั่งสิ”

ผมเดินไปนั่งลงที่เก้าอี้ จานข้าวถูกวางลงตรงหน้าผม ตามด้วยผัดเต้าหู้ที่ส่งกลิ่นหอมยั่วเย้า

“ลองกินสิ”

ผมตักผัดเต้าหู้มาลองชิมคำเล็กๆ แล้วก็ต้องตกใจ

มันอร่อยมาก!!

และก็คุ้นมากๆด้วย รสชาติเหมือนที่แม่ดรีมทำให้ผมกินเลย ผมเงยหน้ามองคนตรงข้ามที่มองมา ในแววตาเหมือนกำลังรอคอยอะไรบางอย่าง

“อร่อยมากครับ”

รอยยิ้มเล็กที่มุมปากเกิดขึ้นแล้วหายไป ในตาคู่คมมีแววดีใจอยู่ในนั้นจนผมรู้สึกได้ ผมตักผัดเต้าหู้มากินเรื่อยๆ โดยไม่แตะอาหารอย่างอื่นเลย เพราะติดใจในรสชาติมากๆ

“กินอย่างอื่นบ้างสิ”

ผัดผักบุ้งสีเขียวสดน่าตาน่าทานถูกวางลงในจานข้าว ขณะที่กำลังจะเอาเข้าปากก็รู้สึกถึงกลิ่นที่ฉุนแปลกๆจนผมไม่สามารถเอาเข้าปากได้ แต่สายตาที่กำลังมองมาทำให้ผมเอาเข้าปากไป

และทันทีก็รู้สึกอยากอาเจียนอย่างมาก พุ่งตัวไปที่อ่างล้างจานและอ้วกออกมายกใหญ่ สิ่งที่กินไปเหมือนจะออกมาหมด

อ้วกกกกก อ้วกกก

“กล้วย!”

มือหนาลูบอยู่ที่หลังผม ผมโก่งคออ้วกจนเหลือแต่ลม ความอยากอ้วกยังมีแต่ก็หมดแรงยืนแทบไม่ไหว ผมทิ้งตัวลงกับพื้น แต่ก็มีแขนหนาประคองกลับมานั่งที่โต๊ะ ผมมองจานผักบุ้งแล้วทำท่าจะยกขึ้นมาดม แต่มือหนาก็คว้าไปตักชิมก่อน

“ก็ปกติ กล้วยเป็นอะไร”

“ผมเหม็นกลิ่นมันครับ”

ผมแปลกใจตัวเองที่พูดออกไปตรงๆ คุณธรรศวางจานผักบุ้งให้ห่างตัวผม

“นายไม่ขอบกินผักบุ้งหรอ”

“ชอบครับ”

ชอบมากด้วย แต่กลับเหม็นมากๆจนไม่อยากกินอีก มันเหม็นจนอยากอ้วก คุณธรรศทำหน้างงแล้วนั่งลงกินข้าวต่อ ผมกินข้าวต่อไม่ลง เลยนั่งเฉยๆ

“วันนี้ไม่ต้องไปทำงานหยุดก่อน”

“วันนี้ผมจะไปครับ หยุดเยอะแล้ว”

ต้องมีอะไรแปลกไปแน่ๆ ทำไมผมกล้าพูดตอบคุณธรรศแบบนี้

“ไม่ได้”

“ผมจะไปครับ”

ผมลุกออกมาจากครัว หยิบกระเป๋าแล้วออกจากห้องมาเลย ถ้านั่งยังอยู่มันต้องแย่กว่านี้แน่ๆ

“หน้าซีดนะกล้วย ไปพักก่อนมั้ย”

“ไม่เป็นไรครับ”

ผมนั่งพิมพ์งานตั้งแต่มาถึง จนตอนนี้ก็เข้าช่วงบ่ายมาแล้ว ผมก็ยังคงทำต่อแบบไม่พักเพราะวันนี้มีงานเข้ามาเยอะมาก รู้สึกเวียนหัวหน่อยๆแต่คิดว่าอีกไม่กี่ชั่วโมงก็กลับบ้านแล้ว

“กล้วย”

ผมหันไปหาดรีมที่เดินมาที่โต๊ะ

“พี่นิลให้ไปหาหน่อยที่ห้องพักพนักงาน”

ผมพยักหน้าให้ดรีมแล้วไปหาพี่นิล

“กล้วยยยยยย เกิดอะไรขึ้น!”

ผมมองหน้พี่นิลงงๆ

“มีอะไรรึเปล่าครับ”

“คือวันนี้พี่มาทำงานวันแรกหลังจากหยุดไปนาน พี่ได้ยินว่าคุณอรทำอะไรไว้บ้างซึ่งพอพี่กลับมาก็คิดว่าคุณธรรศคงจะผ่อนคลายขึ้น แต่ทำไมวันนี้คุณธรรศดูหงุดหงิดจนตอนนี้โดนแก้งานกันไปครึ่งบริษัท โดนเรียกพบจนทั้งชั้นนี่วุ่นไปหมดเลย เกิดอะไรขึ้นรึเปล่า”

พี่นิลเล่าออกมาปิดด้วยคำถาม ผมไม่อาจมั่นใจในคำตอบที่จะตอบแต่ก็เล่าเหตุการณ์เมื่อเช้าให้พี่นิลฟังไป

“พี่ว่าพี่รู้ละ แต่กล้วยไปหาหมอก็ดีนะ เผื่อเป็นอะไร”

“ครับ”

ผมกลับมานั่งทำงานอีกครั้ง จนถึงเวลาเลิกงาน

“กล้วย คุณธรรศให้ขึ้นไปหาด้วย”

พี่นิลที่น่าจะกำลังกลับบ้านแวะเข้ามาหาผมที่กำลังเก็บของอยู่ ผมกดลิฟท์ขึ้นไปที่ชั้นบน ก็เห็นคุณธรรศยืนอยู่ที่หน้าห้องกำลังคุยกับคุณอิฐอยู่

“งั้นกูไปละ”

คุณอิฐเดินผ่านผมไป รอยยิ้มที่ส่งมาให้ก่อนที่จะผ่านดูแปลกๆจนผมหวั่นใจ

“ทำไมไม่รับโทรศัพท์”

ผมหันมามองอีกคนที่ยืนทำหน้านิ่งอยู่ ผมความหาโทรศัพท์ในกระเป๋าซึ่งอยู่ในซอกเล็กๆ แล้วก็ต้องตกใจเมื่อเห็นรายการที่แสดง

20 สายที่ไม่ได้รับ

ผมเงยหน้าจากโทรศัพท์ สีหน้าคุณธรรศยังนิ่งเหมือนเดิม

“ผมลืมโทรศัพท์ไว้ในกระเป๋าครับ”

“…”

คุณธรรศไม่ตอบอะไร แต่ออกเดินไปทางลิฟท์ ผมเดินตามไปเรื่อยจนมาถึงลานจอดรถ ผมก้าวขึ้นรถตามอีกคน รถคันหรูทะยานออกไปแล้วแวะเข้ามาในห้างใกล้คอนโด

“เดี๋ยวแวะซื้อของที่ห้างก่อน”




“ใช้น้ำหอมมั้ย”

ผมส่ายหัวให้คุณธรรศที่กำลังเลือกซื้อน้ำหอมอยู่ ผมรู้สึกอยากออกจากร้านมากๆเพราะความหอมของน้ำหอมที่ฟุ้งกระจายอยู่ทั่วร้านนั้นมันไม่หอมเลยสำหรับผมในตอนนี้

“ลองดมหน่อย ฉันจะซื้อให้อิฐในวันเกิด”

แผ่นทดสอบกลิ่นที่อังอยู่ที่จมูกทำเอาผมแทบอ้วกจนต้องวิ่งออกมาไอนอกร้าน

แค่กๆ แค่กๆ

“เป็นอะไรรึเปล่า!”

คุณธรรศวิ่งตามออกมาลูบหลังผมเบาๆ ผมไอออกมาเรื่อยกว่าจะหยุดน้ำตาก็ซึม

แฮ่กๆ แฮ่ก

เหนื่อยหอบจนต้องพิงตัวกับกำแพง

“ไปหาที่นั่งพักกันก่อน”

ผมเดินตามแรงลากเบาๆมาที่มุมน้ำตกเล็กๆที่มีที่นั่งให้นั่ง ผมทิ้งตัวที่เก้าอี้ นั่งเฉยๆจนหายเหนื่อย

“กินก่อน”

ผมรับขวดน้ำเปล่าจากมือหนามาจิบ

“ไปหาหมอมั้ย ตั้งแต่เช้าแล้วนะ”

“ไม่เป็นไรครับ”

“งั้นกลับเลยมั้ย”

“คุณธรรศยังไม่ได้ซื้อของเลยนี่ครับ”

“เดี๋ยวค่อยซื้อก็ได้ ไม่ได้รีบอะไร”

“งั้นกลับเลยก็ได้ครับ”

คุณธรรศพาผมกลับมาที่ห้อง ผมรีบเดินเข้าครัวไปหยิบน้ำมะพร้าวมากิน ตอนอยู่ในรถอยู่ก็รู้สึกอยากกินขึ้นมาเฉยๆ

“ฉันว่าจะถามว่าทำไมในตู้เย็นมีแต่น้ำมะพร้าวกับนมถั่วเหลือง”

“ผมอยากกินครับ”

“เยอะขนาดนี้เลยหรอ”

“ครับ”

ผมว่ามันไม่ได้เยอะอะไรเลย แค่นม 2 โหล กับน้ำมะพร้าวอีก โหลนึงก็แค่นั้น

“น้ำมะพร้าวขวดมีแต่น้ำตาล นมกล่องก็มีแต่สารกันบูด”

“…”

ผมเงียบไม่ตอบอะไร แต่หยิบนมกับน้ำมะพร้าวออกมาอย่างละหนึ่งแล้วเดินออกมานั่งที่โซฟา

“จะกินอีกหรอ แล้วจะเอาท้องที่ไหนใส่ข้าวเย็น”

“ผมไม่อยากกินข้าวครับ”

คุณธรรศเดินตามผมออกมา ทิ้งตัวนั่งข้างๆผม

“ไม่ได้”

“…”

ผมเงียบไม่สนใจ ตอนนี้น้ำมะพร้าวหมดขวดแล้วก็ต่อด้วยนมถั่วเหลือง

“จะเอาไปไหนครับ!”

ผมร้องขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นคุณธรรศคว้าขวดน้ำมะพร้าวไป

“ต้องกินข้าวเย็นก่อน ไม่งั้นฉันไม่ให้กิน”

“งั้นกินขาหมูครับ”

อยู่ๆก็อยากกินขึ้นมา เอาอีกแล้วไง

“ขาหมู?”

“ครับ เอาคากิด้วย”

“เดี๋ยวฉันให้ลูกน้องซื้อให้”

คุณธรรศเดินไปคุยโทรศัพท์ที่ระเบียง ผมก็เข้ามาที่ครัวหยิบนมอีกกล่องออกมากิน

“ยังจะกินอีกหรอ!”

เฮือก!

ผมรีบดูดนมให้หมดกล่องเอาทิ้งลงถังขยะ แล้วรีบเดินเข้าห้องนอน

“เดี๋ยวกล้วย กล้วย!”

ผมหยุดเดินหันมามองคุณธรรศ

“เป็นอะไร”

“ไม่ได้เป็นไรครับ”

“ไม่แน่ๆ นายดูแปลกมากกว่าปกติ”

“ไม่ครับ”

ผมยืนยันคำเดิมแล้วเดินเข้าห้องนอนไป

“นายจะทำไรอีก”

“นอนครับ”

“นอน! นายต้องพบหมอแล้วล่ะ”

“ไม่ครับ!”

หงุดหงิด? ได้ยังไง? ผมเป็นคนใจเย็นนี่!

“นายห้ามนอน เดี๋ยวอาหารก็มาแล้ว”

คุณธรรศเดินออกจากห้องไป ผมเตรียมทิ้งตัวลงนอนแต่ก็ต้องเด้งตัวขึ้นมาตามเสียงเข้มที่ถูกเปล่งออกมาจากปากบาง

เฮือก!

“ลุกขึ้น!”

“ผมจะนอนครับ”

“ฉันไม่รู้ว่านายเป็นอะไรและคิดอะไรอยู่ แต่ตอนนี้ฉันว่ามันไม่ใช่แล้ว ถ้านายทิ้งตัวลงนอนฉันจะพานายไปหาหมอทันที”

คุณธรรศพูดออกมาแล้วใช้สายตามองมาที่ผมนิ่งๆ ผมลุกขึ้นมานั่งไม่ขยับไปไหน คุณธรรศก็ยังยืนอยู่แบบนั้น เหมือนเกิดสงครามประสาทเล็กๆให้แต่ละฝ่ายกดดันกันไปมาไม่จบไม่สิ้น

คนหนึ่ง…กดด้วยด้วยสาตานิ่งๆที่จ้องมอง

คนหนึ่ง…กดดันด้วยความเงียบไม่สนสิ่งรอบข้างเข้าข่ม

Rrrrrrr

เสียงเรียกเข้าดังขึ้นมาขัดจังหวะสงครามนี้ให้หยุดลง คุณธรรศยกโทรศัพท์ขึ้นมาคุยโดยที่สายตาคมไม่ละไปไหน

“เดี๋ยวฉันออกไป”

“…”

“อาหารมาแล้ว…ไปกินข้าวก่อน”

คุณธรรศพูดออกมาพร้อมถอนหายใจราวกับยอมแพ้

“…”

“ฉันให้ลูกน้องซื้อน้ำมะพร้าวสดมาให้ด้วย”

ผมเดินออกมารับอาหารขากลูกน้องคุณธรรศด้วยตัวเองเมื่อได้ยินสิ่งที่ต้องการแล้ว

.

.

.

“กินข้าวด้วย อย่ากินแต่กับ”

.

.

“อย่าเอาแต่ดูดน้ำมะพร้าวสิ…”

.

.

“กล้วย! กินมากไปแล้วนะ”

และอีกสารพัดคำพูดที่ถูกพ่นออกมาเรื่อยๆ จนผมได้รับความรู้สึกแปลกใหม่บางอย่างที่ไม่คิดว่ามันจะเกิดขึ้นกับคุณธรรศ คือ ‘รำคาญ’

“วันนี้คุณธรรศพูดมากจังครับ”

“วันนี้นายก็กินมากและทำตัวแปลกๆนะ”

“หรอครับ…”

ก็ไม่อยากจะยอมรับว่าตัวเองแปลกไปหรอกนะ แต่มันก็จริงๆแหละ ทั้งกินเยอะมากกว่าเดิม นอนก็มักจะตื่นช้ากว่าปกติ อารมณ์ก็คุมไม่ค่อยอยู่ หงุดหงิดง่ายเหลือเกิน เหนื่อยก็ง่ายมาก แต่ก็คิดว่าเป็นเพราะทำงานหนักมาก มันไม่น่ามีอะไรนอกจากนี้หรอก ช่วงนี้งานก็เยอะจริงๆ

“ฉันได้ข่าวว่าแผนกนายงานยุ่งมากจนไม่มีเวลากินข้าว นายเครียดรึเปล่า”

“ก็นิดหน่อยครับ”

“งั้นหยุดพักก่อนมั้ย”

ก็บอกเองว่างานในแผนกยุ่ง แล้วจะหยุดให้กินแรงคนอื่นเค้าทำไม หงุดหงิดอีกแล้ว!

“ไม่หยุดครับ ผมไม่อยากกินแรงคนในแผนก”

อย่างน้อยก็ตั้งสติไม่พูดตามที่ใจคิดไปหมดได้

“ก็จริง แจงพูดอยู่ว่านายทำงานไวมากและละเอียดด้วย ถ้าขาดนายไปเหมือนแผนกขาดแขนขาดขา”

“ครับ”

จะไม่ให้ไวได้ไง ก็ตำแหน่งผมมีผมคนเดียวนี่นา ยังหาคนมาทำตำแหน่งนี้เพิ่มไม่ได้เลย

“งั้นนายก็ทนหน่อยละกัน เดี๋ยวบุคคลก็ขึ้นเงินให้เอง”

พูดถึงเรื่องเงินก็นึกขึ้นได้

“นายจะไปไหน”

ผมเดินไปรื้อกระเป๋าหาซองที่เตรียมไว้ แล้วมายื่นให้อีกคน

“ค่าเช่าเดือนนี้ครับ”

“ไม่รับ”

“ทำไมครับ”

ก็ทำตามสัญญานะ

“ฉันมาอยู่กับนายด้วยในช่วงนี้ เพราะงั้นไม่ต้องจ่าย”

“ไม่ได้นะครับ! ค่าน้ำค่าไฟอีก คุณธรรศมาอยู่แค่ไม่กี่วันเอง”

นับวันได้ด้วยซ้ำ

“…”

คุณธรรศรับเงินไปจากมือผมแล้วเดินเอาไปใส่ไว้ในกระเป๋าผมเหมือนเดิม

“งั้นหลังจากนี้ฉันจะมาอยู่ที่นี่กับนาย”

พูดจบคุณธรรศก็เดินเข้าห้องนอนไป เป็นครั้งแรกของช่วงค่ำวันนี้ที่ผมไม่รู้สึกหงุดหงิดกับคำพูดของคุณธรรศเลย ผมจะหายแล้วสินะ…


----------------------------> TBC.


มาแล้วค่าาาาาาาาาาาาาาาาาา ช้าอีกแล้ววว ขออภัยค่ะ งานมาใหม่อีกแล้วแต่พยายมไล่เคลียให้หมด จะได้มีเวลาพักเวลาแต่งนิยายบ้าง ตอนนี้ครึ่งหลังก็ไม่มีไร แค่อาการต่างๆมันมาแล้วนะ สงสารใครดี? อยู่ข้างใคร โหวตเล่นๆได้นะ

1.เฮียคนฟอร์มจัด

2.กล้วยสายนิ่ง (ที่ตอนนี้นั้น...)

อย่าลืมกดถูกใจและเม้นไว้ด้วยนร้าาา ขอบคุณทุกกำลังใจค่าาา ​



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 118 ครั้ง

96 ความคิดเห็น

  1. #72 snowblack001 (@snowblack001) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 19:11
    ไรท์ค้าาา คือ กล้วยเพิ่งเริ่มท้องใช่มั้ยคะ จริงๆถ้าคนท้องกินน้ำมะพร้าวก่อนอายุครรภ์5เดือนจะอันตรายนะคะ ควรจะเริ่มหลัง5เดือนไปแล้วดีกว่าค่ะ
    #72
    2
    • #72-1 Heart-wall (@thitirut2544) (จากตอนที่ 18)
      28 มกราคม 2562 / 18:53
      ขอบคุณมากๆค่ะสำหรับความรู้ เราจะทำการแก้ไขเนื้อหา
      #72-1
  2. #42 Davilna (@Davilna) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 00:36
    ท้องแน่ๆ
    #42
    1
  3. #41 iXxoPw (@iXxoPw) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 22:49
    มาลูกมาๆๆๆๆ
    #41
    1
  4. #40 Pharam.ภารัมย์ (@rinchiyap) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2561 / 00:24
    มาแล้วๆ น้องน้อยมาแล้ววว
    #40
    1
  5. #39 iXxoPw (@iXxoPw) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 21:51
    น้องท้องแน่เลยยยยย
    #39
    1
  6. #38 jentookjai (@jentookjai) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 22:07
    ท้องงเเน่เลยกล้วยยย
    #38
    1
    • #38-1 Heart-wall (@thitirut2544) (จากตอนที่ 18)
      19 กรกฎาคม 2561 / 20:44
      น่านนนนงายยย
      #38-1
  7. #37 Nanthara (@Nanthara) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 21:37
    ท้องแน่นอนฟันธง
    #37
    1
  8. #36 fannan (@nanz_ies) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 05:54

    สู้ๆๆค้าบรอๆๆๆ

    #36
    1
    • #36-1 Heart-wall (@thitirut2544) (จากตอนที่ 18)
      26 มิถุนายน 2561 / 21:00
      สู้ๆค่าาา
      #36-1
  9. #35 SHU DO (@030440) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 15:19
    เป็นกำลังใจให้นะคะ รอค่า
    #35
    1
    • #35-1 Heart-wall (@thitirut2544) (จากตอนที่ 18)
      26 มิถุนายน 2561 / 20:59
      ขอบคุณค่าาา
      #35-1
  10. #33 jentookjai (@jentookjai) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 04:31
    รอค่าาาาชอบๆๆๆ
    #33
    1
    • #33-1 Heart-wall (@thitirut2544) (จากตอนที่ 18)
      26 มิถุนายน 2561 / 20:59
      มาแล้วววว
      #33-1