รักของเราเป็นเพียงคู่นอน ★Love is one night stand★ Yaoi [Mpreg]

ตอนที่ 11 :  ตอนที่ 10 [100]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,793
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 89 ครั้ง
    29 เม.ย. 61

     ตอนที่ 10

     มือสวยจับเข้าที่ข้อมือแล้วกระชากเอกสาร แต่ผมก็ไม่ยอมปล่อยจนยื้อหยุดฉุดกระชากกันอยู่แบบนั้น จนเสียงเปิดประตูห้องออกมา มือสวยถึงปล่อยมือจากข้อมือผม

     “ทำอะไรกัน”

     “ผมเอาเอกสารมาให้ครับ”

     ผมยื่นเอกสารไปให้คุณธรรศ

     “เข้ามาในห้อง”

     ผมเดินตามคุณธรรศเข้าไปในห้อง ผมวางเอกสารลงบนโต๊ะทำงานคุณธรรศ

     “ผมขอตัวนะครับ”

     ผมขอตัวกลับไปทำงานแล้วออกจากห้องมาเลย ผมรีบลงมาที่แผนกทำงานให้เวลาผ่านไปเรื่อยๆ รอเวลาที่จะได้กลับไปอยู่กับตัวเอง…







     ผมกลับมาที่ห้องแล้วก็เอาแต่อ่านหนังสือจนดึกก็อาบน้ำเข้านอน แต่ขณะที่กำลังจะเคลิ้มหลับผมก็ได้ยินเสียงเสียงปิดประตูดังมากๆจากนอกห้อง

     ปัง!

     ผมรีบออกมาดู ก็เห็นคุณธรรศยืนอยู่กลางห้อง

     “อื้ออออ อืม”

     คุณธรรศกระชากผมเข้าหาตัวแล้วประกบจูบลงมาอย่างรุนแรงได้รสคาวเลือดนิดๆภายในปาก ผมถูกดันให้เข้าไปในห้องแล้วถูกผลักลงเตียง ทุกอย่างเกิดขึ้นไวมากจนผมตั้งตัวไม่ทัน แต่สิ่งที่ผมรู้สึกได้คือกลิ่นน้ำหอมที่ไม่คุ้นจมูกตลอดเวลาที่มีอะไรกันกับคุณธรรศ  ครั้งนี้คุณธรรศไม่ลืมใส่ถุงยางทำให้ผมตัดสินใจหลับไปทันทีที่เสร็จกิจกรรมทางกาย

     ตอนเช้าผมตื่นขึ้นมาก็ไม่เจอคุณธรรศแล้ว ผมทำทุกอย่างให้เรียบร้อยก็ออกจากห้องรีบไปที่บริษัท เพราะเมื่อเช้าดรีมไลน์มาบอกว่า พี่แจงเรียกประชุมทั้งแผนก

     “วันศุกร์นี้คุณธรรศจะจัดทริปไปเที่ยวทะเลทั้งบริษัทฉลองครบ 1 ปีที่คุณธรรศเข้ามาทำงาน ต้องไปทุกคน พาครอบครัวไปได้ แต่ถ้าใครติดธุระจริงๆให้รีบบอกภายในวันพรุ่งนี้ ส่วนสถานที่ เจอกันที่บริษัทเวลาแปดโมงเช้าส่วนรายละเอียดเกี่ยวกับทริปแปะที่บอร์ดงาน…แยกย้ายไปทำงานได้”

     ผมกลับมาทำงานตามปกติ งานวันนี้ค่อนข้างเยอะ เพราะพี่แจงดันงานทุกอย่างให้จบในวันพรุ่งนี้ ผมรู้สึกเวียนหัวหน่อยๆเวลาจ้องคอม

     “กล้วยไปกินข้าวกัน”

     “รอแปปนะดรีม”

     ผมเคลียของบนโต๊ะแล้วลงมากินข้าวกับดรีมที่ร้านอาหารตามสั่งข้างบริษัท  

     “ไปกินข้าวที่ไหนอ่ะพี่แจง”

     ผมทักพี่แจงที่เดินถุงอาหารในมือ

     “กินที่นี่แหละกล้วย แต่อันนี้ของคุณธรรศ”

     พี่แจงยกถุงข้าวกล่องในมือขึ้น

     “คุณธรรศไม่ออกไปกินข้างนอกหรอพี่แจง”

     “ไม่หรอกดรีม นี่ยังบอกให้พี่แอบเอาไปให้ที่ห้องพักเลย รอให้คุณน้องอรนีนี่ออกไปก่อน”

     ท่าทางเบะปากกับน้ำเสียงพี่แจงเวลาเรียกชื่อคุณอรออกสำเนียงซะผมกับดรีมแอบยิ้มขำ

     “แล้วสั่งอาหารไว้ยังพี่แจง”

     ผมเอ่ยถามพี่แจงแล้วมองนาฬิกาบนเสาของร้าน

     “ยังเลยกล้วย”

     “งั้นพี่แจงเอาไร สั่งไว้เลยเดี๋ยวผมรับไว้ให้”

     พี่แจงสั่งข้าวไว้แล้วรีบเอาข้าวไปให้คุณธรรศ พอพี่นิลไม่อยู่ผมก็ลืมเรื่องนี้ไปเลย ทุกครั้งพี่นิลสั่งข้าวไว้ให้หรือบางทีคุณธรรศออกไปพบลูกค้าข้างนอก แล้ววันนี้ไม่รู้ว่าพี่แจงสั่งอะไรไปให้ผมห่วงคุณธรรศเหม่อลอยจนดรีมต้องตีที่แขนเบาๆ

     “ใจลอยจังเลยกล้วย มีอะไรรึเปล่า”

     ผมส่ายหัวแล้วลงมือทานอาหารตรงหน้าให้เสร็จ แล้วขึ้นไปทำงานต่อ
     
     “เราไปก่อนนะ พรุ่งนี้เจอกัน”

     “แล้วเจอกัน”

     พอเลิกงาน ดรีมก็มาส่งผมที่คอนโดแล้วกลับไป ผมแวะซื้อของสดเล็กๆน้อยๆที่ซุปเปอร์หน้าคอนโด ผมซื้อไม่เยอะ เพราะบนห้องมีอยู่บ้างแล้ว ผมขึ้นมาบนห้องทำอาหารเล็กๆน้อยๆกิน แล้วมานั่งอ่านหนังสือที่ห้องรับแขก จนได้ยินเสียงเปิดประตู

     “ทำอะไรให้ฉันกินหน่อย”

     แผ่นหลังกว้างหายเข้าไปในห้องนอน ผมเดินไปทำข้าวผัดง่ายๆ ยังดีที่ผมหุงข้าวทิ้งไว้ คุณธรรศเข้าครัวมาก็นั่งกินข้าวที่ผมทำไว้ให้ คุณธรรศกินหมดไวมากจนผมคิดว่าคุณธรรศได้กินข้าวกลางวันรึเปล่า

     “มีอีกมั้ย”

     ผมลุกไปตักข้าวมาเพิ่ม แล้วลองเอ่ยถามสิ่งที่อยู่ในใจ

     “คุณธรรศได้กินข้าวกลางวันมั้ยครับ”

     “…”

     คุณธรรศเงียบไม่พูดอะไร ก้มหน้ากินข้าว ผมเลยนั่งนิ่งๆรอคุณธรรศกินหมดจะได้รอล้างจาน

     “แจงซื้อผัดผักมาให้”

     ผมแอบยิ้มนิดๆ มือก็ล้างจานที่รับมาจากคุณธรรศที่ยังนั่งอยู่ที่โต๊ะไปด้วย พี่แจงคงจะไม่รู้ว่าคุณธรรศไม่ถูกกับผัก

     “พรุ่งนี้…”

     “พรุ่งนี้…”

     ผมกับคุณธรรศพูดขึ้นมาพร้อมกัน

     “นายพูดก่อนสิ”

     “พรุ่งนี้ผมทำข้าวกล่องไปให้มั้ยครับ”

     “…ฝากหน่อยนะ”

     ผมอยากจะยิ้มออกมากกว้างๆแต่ก็อายเกินกว่าจะทำแบบนั้นเลยได้แต่อมลมให้เต็มแก้ม นอกจากดรีมที่ตัวพอๆกัน ผมก็ไม่คิดว่าผู้ชายอย่างคุณธรรศจะดูน่ารักในสายตาผมขนาดนี้ ผมมานั่งที่ห้องรับแขกรอคุณธรรศกลับ แต่ก็ไม่มีวี่แววว่าคุณธรรศจะกลับเลย แม้นาฬิกาที่ผนังจะบอกเวลาดึกมากแล้ว

     “นายไม่ไปนอนล่ะ”

     คุณธรรศที่กำลังนั่งดูหนังอยู่พูดขึ้นมาทั้งๆที่ยังไม่ละสายตาจากทีวี

     “ผมรอคุณธรรศกลับครับ”

     “ฉันจะนอนนี่”

     ผมเงยหน้าจากหนังสือในมือมองใบหน้าด้านข้างของคุณธรรศ

     นอนนี่?

     “นายจะอาบน้ำอีกมั้ย”

     “อาบครับ”

     ผมเข้าห้องมาอาบน้ำอีกรอบ แล้วไปหาชุดที่นอนสำรองที่เคยเห็นตอนกวาดห้องออกมา

     “ทำอะไร”

     ผมกลางที่นอนลงที่พื้นข้างเตียง

     “ปูที่นอนครับ เดี๋ยวผมนอนตรงนี้ คุณธรรศจะได้นอนบนเตียง”

     ผมล้มตัวนอนลงบนที่นอน คุณธรรศเดินเข้าไปอาบน้ำ ผมนอนข่มตาให้หลับ แต่ก็หลับไม่ลงเมื่อยังรู้สึกถึงอีกหนึ่งชีวิตที่ทำให้ผมใจเต้นแรงได้แทบตลอดเวลา

     “ขึ้นไปนอนบนเตียง”

     คุณธรรศออกจากห้องน้ำแล้วมายืนอยู่ตรงปลายเท้าผม ผมแกล้งทำเป็นหลับไปแล้ว

     “กล้วย”

     พรึ่บ!

     “อ๊ะ!”

     ผมถูกอุ้มจนตัวลอยหวือในอ้อมแขนแกร่งแล้วถูกโยนลงบนเตียง
     
     ตุบ!

     “นอนซะ”

     คุณธรรศทิ้งตัวลงนอนข้างผมแล้วเอามือกดตัวผมที่พยายามลุกให้นอนลง แขนข้างหนึ่งคุณธรรศสอดเข้ามาใต้คอผมไปจับที่ไหล่แล้วดึงผมเข้าหาตัว จนไหล่อีกข้างผมชนกับอกกว้าง ผมต้องข่มตาหลับอีกครั้ง แต่ก็ยังหลับไม่ลงอยู่ดี ผมทำทุกอย่างที่พอจะทำได้ให้ตัวเองหลับลง ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปแค่ไหนแต่ผมรู้สึกมันยาวนานมากๆจนหลับไปแบบไม่รู้ตัว

     ผมตื่นขึ้นมาในตอนเช้าที่ข้างตัวยังอุ่นเหมือนคนที่เคยนอนอยู่ข้างๆเพิ่งลุกไป ในห้องน้ำผมได้ยินเสียงคงจะเป็นคุณธรรศ ผมวัดอุณหภูมิร่างกายแล้วออกไปทำอาหารเช้าแล้วข้าวกลางวันให้คุณธรรศ โชคดีที่ในครัวมีทัพเปอร์แวร์ขนาดพอดีให้ใส่อาหารกลางวันของคุณธรศ

     “ฉันขอไข่ดาวเพิ่มได้มั้ย”

     “ได้ครับ”

     ผมทอดไข่ดาวให้คุณธรรศที่อาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็ออกมาที่ครัว ผมเข้าห้องไปอาบน้ำบ้าง กะเวลาว่าคุณธรศคงจะกินเสร็จและออกไปแล้ว แต่พอผมออกจากห้องมาคุณธรรศก็ยังนั่งอยู่ที่ห้องรับแขกเหมือนรออะไรอยู่

     “ไปกินข้าวสิ”

     ผมมองคุณธรรศงงๆ ผมไม่ได้ทำข้าวเช้าไว้ให้ตัวเอง

     “ฉันทำแซนวิชไว้ที่ครัว”

     ผมรีบเข้าไปในครัว ในหัวนึกไปถึงสภาพครัวทำอาหารของคุณธรรศเมื่อครั้งก่อน แต่พอเข้ามาในครัวทุกอย่างก็ดูเรียบร้อยเหมือนเดิมที่ผมเก็บไป ผมเดินไปเปิดกล่องแซนวิชที่วางอยู่บนโต๊ะ

     ผมยิ้มออกมาจนเต็มดวงหน้า แซนวิไส้ทูน่าสลัดที่มีเพียงทูน่ากับน้ำสลัดสอดไส้ขนมปังและผักบางชนิดที่น่าจะผ่านการหั่นมาวางรวมๆกันอยู่มุมกล่อง ผมยกกล่องออกมาที่ห้องรับแขก

     “เอาไปกินบนรถละกัน”

     หือ? กินบนรถ? นี่หมายถึงคุณธรรศให้ผมไปพร้อมคุณธรรศหรอ?

     “ไปพร้อมกัน”

     ผมเก็บของลงกระเป๋าเป้ใบเก่าแล้วรีบเดินตามคุณธรรศออกจากห้องไป

     “แกะกล่องกินสิ”

     ผมหยิบกล่องแซนวิชออกมา หยิบขึ้นมาลองกัดชิ้นหนึ่งคำ ไส้ข้างในเยอะมากจนไม่พอดีขนมปังทำเอาผมแสบคอหน่อยๆแต่ก็กินจนหมดชิ้น

     “กินได้มั้ย”

     ผมหันไปมองคุณธรรศที่อยู่ๆก็พูดขึ้นมา ผมพยักหน้านิดๆไม่ได้ตอบเพราะในปากยังเคี้ยวขนมปังอยู่

     “คุณธรรศลองกินมั้ยครับ”

     ผมยื่นกล่องไปทางคุณธรรศ แต่คุณธรรศเพียงแค่มองของในกล่องแล้วหันกลับไปมองถนนต่อ

     “ฉันขับรถอยู่”

     “งั้นเดี๋ยวผมเอาใสไปในถุงกล่องข้าวนะครับ”

     ผมหยิบถุงกล่องข้าวจากเบาะหลังมาถือไว้

     “เดี๋ยว…ป้อนฉันหน่อย”

     ใจผมเต้นแรงขึ้นมาทันทีนั่งนิ่งค้างอยู่ท่าเดิม

     “เร็วๆ”

     ผมหยิบแซนวิชขึ้นมาหนึ่งชิ้นแล้วค่อยๆยื่นไปที่ชิดริมฝีปากหนา มิอผมสั่นน้อยๆ

     งับ

     แซนวิชหมดชิ้นแล้วแต่มือผมยังค้างอยู่ท่าเดิม ผมค่อยๆลดมือลงเมื่อรถเลี้ยวเข้ามาในลานจอดรถของบริษัท

     “ผมขอตัวนะครับ”

     “ด…”

      ผมลงจากรถมาเลย ไม่ได้ฟังคำเรียกของคุณธรรศ เดินเร็วๆไปที่หน้าลิฟท์

     ปึก!

     แต่อาจจะรีบเกินไปประกอบกับเดินก้มหน้าตลอดทาง เลยชนเข้ากับอะไรบางอย่างจนล้มลง

     “ขอโทษครับ”

     “ไม่เป็นไรครับ”

     ผมลุกขึ้นปัดตัว

     “กล้วย”

     ผมเงยหน้าขึ้นมองคนตรงหน้า

     “พี่จิม มาทำอะไรครับ”

     คนตรงหน้าผมคือพี่จิม พี่ชายของดรีม

     “พี่มาส่งดรีม พอดีรถดรีมเสีย”

     “อ่อ”

     “งั้นพี่กลับก่อนนะ เดี๋ยวกลางวันมารับไปกินข้าว”

     “ครับ”

     ผมยิ้มให้พี่จิมบางๆ ก่อนที่พี่จิมจะเดินออกไป

     “ใคร”

     “อะ”

     แขนผมถูกกระชากไปข้างหลังพร้อมแรงบีบจากมือหนา

     “พ…พี่ชายดรีมค…ครับ”

     มือหนาคลายแรงแต่ก็ยังไม่ปล่อย ลากผมเข้าไปในลิฟท์ ผมค่อยๆขยับตัวออกจากมือหนากดที่ชั้นของผม พอถึงชั้นผมก็รีบเดินออกไปทันที

     “กล้วยยยยยยย”

     ผมเดินผ่านโต๊ะดรีม พอดรีมเห็นผมก็เรียกผมเสียงยาวจนพี่แจงแซว

     “เรียกยาวขนาดนั้น เดี๋ยวเสียงเพี้ยนนะดรีม คิกๆ”

     “อะไรพี่แจง อารมณ์ดีเชียวนะ”

     วันนี้พี่แจงก็ดูอารมณ์ดีจริงๆแหละผิดกับเมื่อวานลิบลับเลย

     “อารมณ์ดีมากกกก”

     “มีอะไรดีหรอครับพี่แจง”

     ผมอดถามพี่แจงที่เอาแต่ยิ้มไม่ได้

     “ก็ออกทริปรอบนี้ คุณน้องอรคนสวยจะไม่ได้ไปทริปนี้ด้วยน่ะสิ”

     “เป็นไปได้หรอพี่แจง”

     ดรีมหันมามองหน้าผม

     “เป็นไปได้สิ…ก็เมื่อเช้ามีเสียงทะเลาะของคุณน้องอรดังไปทั้งชั้นผู้บริหาร เรื่องที่คุณอิฐไม่ให้คุณน้องอรไปทริป นี่ไม่มีใครกล้าขึ้นไปส่งงานคุณธรรศสักคน”

     คงจะร้ายแรงน่าดู

     “ผมว่ายังไงคุณอรก็คงได้ไปแหละพี่แจง”

     “รอดูละกันกล้วย”

     พี่แจงพูดอย่างมั่นใจแล้วแยกย้ายกันไปทำงาน ผมขอให้เป็นแบบนั้นละกัน…ผมไม่อยากตัดใจเลย


----------------------------> TBC.

มาแล้วค่าาาาาาา คุณธรรศนี่เตาะเมียตลอดเลย ขอให้สนุกกับการอ่านค่าาาา ปล.ใครเชียร์เฮียธรรศนี่ รออีกนิดนะ เฮียเราจะมีพาร์ทของนางในไม่ช้า ขอพื้นที่แอบสปอยให้คนรักเฮียหน่อยค่าาา
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 89 ครั้ง

96 ความคิดเห็น

  1. #13 PP1aGT7 (@PP1aGT7) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 22:36
    มีความหวง555555
    #13
    1
  2. #12 nampanda (@enderphum) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 21:42
    เค้าก็มีความหึงหน่อยๆ 5555
    #12
    1