เลขาร้าย เจ้านายรัก [Yuri]

ตอนที่ 25 : EP 25 - จริงจังแค่ไหน...แค่ไหนเรียกจริงจัง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,846
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 329 ครั้ง
    22 มี.ค. 62

EP 25


จริงจังแค่ไหน...แค่ไหนเรียกจริงจัง

 

 

            น่านฟ้ารู้สึกได้ว่าวันนี้คนทั้งแผนกมองหล่อนแปลกๆ

 

            ตั้งแต่ตอนเช้าที่เข้ามาในที่ทำงานพร้อมกับคริมาแล้ว...ในยามปกติ...หล่อนเองก็ไม่สนใจจะสังเกตสายตาของเหล่าบรรดาพนักงานลูกน้องเท่าไหร่นัก แต่วันนี้ มันแปลก...พวกเขามองหล่อนอย่างแปลกๆจริงๆ...บ้างก็มองแล้วอมยิ้มขัน บ้างก็มองอย่างเอ็นดู บ้างก็ยิ้มให้ด้วยซ้ำ...สายตาเหล่านั้นเป็นสายตาประหลาดที่น่านฟ้าไม่ค่อยได้รับ และคนที่อ่านความรู้สึกคนอื่นไม่ออกแบบเธอก็ไม่เข้าใจด้วยว่าสายตาเหล่านั้นหมายความว่าอะไร...

 

            แถมวันนี้...ตัวคริมาเองก็ยังดูแปลกๆ 

 

            “ครีม” เฮือกน่านฟ้ารู้สึกได้ถึงอาการสะดุ้งของเลขาสาวเมื่อหล่อนเรียก และนั่นก็ทำให้คริมาค่อยๆหันมาหาหล่อน...แล้วน่านฟ้าก็เลิกคิ้วน้อยๆ เมื่อเห็นว่าเลขาซึ่งกำลังนั่งอยู่หน้าห้องหล่อนนั้นกำลังเติมปากอยู่เมื่อครู่ก่อนที่หล่อนจะเรียก...และเมื่อน่านฟ้าเรียก คริมาก็สะดุ้งจนลิปสติกเลอะปากไปหมด...

 

            “หึๆ” น่านฟ้าส่งเสียงในลำคอแบบนั้น “ตกใจอะไรนักหนาคะเนี่ย...”

 

            คำถามแบบนั้นบวกกับท่าทีสบายๆของน่านฟ้าทำให้คริมาทำตาโตใส่ แต่ก่อนที่เลขาสาวจะได้เอื้อนเอ่ยอะไรออกมา...แก้มที่เปื้อนลิปสติกของหล่อนก็กลับเป็นสิ่งที่กวนใจน่านฟ้ามากกว่า...เจ้านายสาวจึงส่ายหัวเบาๆ ขณะที่เอื้อมมือไปหยิบกระดาษทิชชู่จากกล่องทิชชู่บนโต๊ะของคริมาแล้วค้อมตัวลงมาหาหล่อน ก่อนจะจัดแจงเช็ดลิปสติกที่เปื้อนให้อีกฝ่ายอย่างแผ่วเบา...อ่อนโยน...ด้วยแววตาอันตั้งใจ...

 

            และท่าทีแบบนั้นของน่านฟ้าก็ทำเอาใจคริมาเต้นไม่เป็นส่ำอีกครา...

 

...

 

“แผลก็ยังไม่หาย ยังจะดันทุรังมาทำงานอีก...” 

 

            นั่นคือคำบ่น คำแรก...ที่ออกมาจากปากของนิวาสิรีที่ขณะนี้กำลังประคองรองซีอีโอสาวซึ่งกลับมาจากหัวหินแล้วก็ตัดสินใจมาทำงานเลย แต่ด้วยความที่แผลของหล่อนยังปวดตุบๆอยู่ ทำให้ดวงเดือนต้องมาทำงานด้วยสภาพที่ไม่สามารถเดินได้...นิวาสิรีผู้อยู่ด้วยกับหล่อนตลอดนั้นจึงอาสานั่งรถตู้ประจำตำแหน่งของดวงเดือนไปรับอีกฝ่ายที่บ้าน เช่าวีลแชร์ แล้วประคองดวงเดือนมานั่งวีลแชร์แบบวันนี้...และคำบ่นของนิวาสิรีก็ทำให้ดวงเดือนหน้างอขึ้นมาน้อยๆ

 

            “พี่หยุดงานไม่ได้หรอก น่านเขาต้องการพี่...” 

 

            คำพูดเช่นนั้นของดวงเดือนทำให้นิวาสิรีเกือบจะปล่อยมือจากวีลแชร์ที่หล่อนกำลังเข็นอยู่...แต่เด็กสาวก็ต้องกล้ำกลืนความรู้สึกเจ็บปวดและน้อยใจลงไป...เพราะจำคำจากน่านฟ้าได้ว่าดวงเดือนต้องการคนที่เป็นที่พึ่งพา หล่อนจึงเพียงแต่บ่นเบาๆ 

 

            “คำก็พี่น่าน สองคำก็พี่น่าน...” 

 

            เมื่อจับความน้อยใจในน้ำเสียงของนิวาสิรีได้แบบนั้น ดวงเดือนก็เผลอเอ่ยแก้ออกไป

 

            “สำหรับพี่...น่านก็คืองาน...พี่กับน่านทำงานช่วยเหลือกันมานาน...น่านต้องการพี่และงานก็ต้องการพี่” ดวงเดือนว่าออกไปเช่นนั้นด้วยน้ำเสียงปลอบประโลมราวกับพยายามจะแก้ตัวกับนิวาสิรี...แต่แก้ตัวเรื่องอะไรล่ะ...เรามีอะไรต้องแก้ตัว...ดวงเดือนประหลาดใจกับความรู้สึกตัวเองในยามนี้ไม่น้อย...

 

            อาจเป็นเพราะความรู้สึก บางอย่าง ที่ก่อตัวขึ้นในยามที่นิวาสิรีคอยดูแลหล่อนเมื่อยามเจ็บ บวกกับท่าทีของอีกฝ่ายที่เห็นได้ชัดว่า ห่วงใยทำให้ดวงเดือนเองก็เผลอรู้สึกว่านิวาสิรีนั้นมีส่วนได้ส่วนเสียกับความรู้สึกของเธอไปโดยปริยาย...เมื่ออีกฝ่ายแสดงออกว่าเจ็บปวด น้อยใจ หล่อนจึงเผลอพยายามที่จะแก้ไขความรู้สึกนั้นของอีกฝ่ายโดยไม่รู้ตัว 

 

แต่เมื่อทั้งสองเข็นรถเข้ามาถึงโซนผู้บริหาร...ดวงเดือนก็กลับต้องเห็นภาพที่ทำให้ช้ำใจอยู่ดี...เมื่อทั้งคู่เข็นรถมาเจอกับภาพที่น่านฟ้ากำลังเช็ดลิปสติกให้คริมาอยู่อย่างอ่อนโยน...

 

ความเจ็บปวดราวกับหนามเป็นร้อยเป็นพันเล่มกลับทิ่มแทงดวงเดือนเข้าแทบจะทันที ซึ่งบ่งบอกให้หญิงสาวรู้ว่าหัวใจหล่อนยังคงอยู่ที่ใคร...แต่หล่อนก็อ่อนแรงเกินไป...ในยามนี้...ดวงเดือนรู้สึกเกือบๆจะยอมศิโรราบให้กับผู้หญิงที่ชื่อคริมาอยู่แล้ว...หล่อนไม่มีแรงจะไปต่อกรอะไรกับคริมาอีกแล้ว...จนกระทั่ง...

 

“อะแฮ่ม!” 

 

เสียงกระแอมนั้นกลับดังมาจากนิวาสิรี...ผู้ซึ่งมีหน้าที่เข็นรถให้ดวงเดือนแทน และนั่นก็ทำให้น่านฟ้าและคริมาแยกตัวจากกันด้วยอาการตกใจ และนั่นก็ทำให้น่านฟ้าหันมาเห็นดวงเดือนบนวีลแชร์แทน...

 

“เดือน? เป็นอะไร?” 

 

น่านฟ้าร้องด้วยความประหลาดใจ ก่อนจะเดินเข้ามาไถ่ถามหล่อน...ทำให้ดวงเดือนเงยหน้ามองนิวาสิรีซึ่งยืนกอดอกทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้อยู่ตรงนั้นราวกับไม่ใช่คนที่กระแอมเมื่อครู่เพื่อให้น่านฟ้าและคริมาแยกจากกันเพื่อหันมาสนใจหล่อน...แต่ดวงเดือนก็ต้องตอบคำถามของน่านฟ้าเสียก่อน...จึงไม่ได้ทักท้วงอะไรนิวาสิรี...หล่อนหันมายิ้มเจื่อนๆให้กับน่านฟ้าแทน...

 

“เดือน...เหยียบโดนหอยเม่นตอนไปออกไซต์ตรวจชายหาดส่วนตัวของกอล์ฟคลับน่ะน่าน...” รองซีอีโอสาวหน้าหวานว่าเช่นนั้นก่อนจะเหลือบตามองนิวาสิรี แล้วเอ่ยต่อว่า... 

 

“แต่ไม่เป็นไรมากแล้ว...น้องนิวดูแลเดือนดีมากๆค่ะ”

 

ดวงเดือนรู้สึกได้ว่าคำพูดเช่นนั้นของหล่อนทำให้นิวาสิรีหูกระดิกน้อยๆอย่างตั้งใจฟังขึ้น ทั้งๆที่ตอนแรกยังแกล้งทำเป็นไม่สนใจ...ดวงเดือนตอบคำถามน่านฟ้าต่ออีกนิดหน่อย...หล่อนได้รับการอวยพรจากอีกฝ่ายให้หายไวไว ได้ยินน่านฟ้ากำชับนิวาสิรีให้ดูแลหล่อนดีๆ ก่อนที่จะได้รับการปล่อยตัวจากอีกฝ่ายให้กลับไปทางห้องทำงานของตัวเอง...

 

และขณะที่นิวาสิรีเข็นหล่อนเข้ามาไว้ที่โต๊ะทำงานในห้องและกำลังจะเดินจากออกไปนั้น ดวงเดือนก็เอ่ยเรียกอีกฝ่ายเอาไว้เสียก่อน

 

“น้องนิว...” 

 

ดวงเดือนเอ่ยเช่นนั้น ทำให้นิวาสิรีหันมาเลิกคิ้วให้หล่อน 

 

“ทำแบบนั้นทำไม...” 

 

คำถามของดวงเดือนทำให้นิวาสิรีทำเป็นไขสือใส่

 

“ทำอะไร...” “เมื่อกี๊...น้องนิวตั้งใจกระแอมใช่ไหมคะ” ไม่รอให้นิวาสิรีปฏิเสธ ดวงเดือนก็ถามจี้ต่อแบบนั้น “น้องนิวตั้งใจแยกน่านกับคุณครีม...” ดวงเดือนว่าอย่างนั้น “ทำไม...” 

 

เมื่อโดนดวงเดือนถามจี้แบบนั้นก็ทำให้นิวาสิรีหน้าร้อนผ่าว...เอาเข้าจริงแล้ว เด็กสาวก็ไม่รู้ตัวเองเหมือนกันว่าทำไม...หล่อนรู้แค่ว่า ภาพตรงหน้า เมื่อครู่นั้นอาจทำให้ดวงเดือนปวดร้าว...และอะไรก็ตามที่จะทำให้ดวงเดือนเจ็บช้ำ...หล่อนก็อยากจะขจัดมันออกไป...

 

“ก็เปล่า...” เด็กสาวหน้าสวยได้แต่ตอบแบบนั้นพลางหลบสายตา...นี่อาจจะเป็นครั้งแรกจริงๆที่นิวาสิรีรู้สึกถูกต้อน ทั้งๆที่หล่อนเป็นคนเจ้าเล่ห์ในระดับที่คนโบราณเรียกกันว่า มะกอกสามตะกร้าปาไม่ถูกแต่หญิงสาวอายุมากกว่าตรงหน้านั้นมีความเป็นผู้ใหญ่กว่ามาก ต่างจากสาวอายุมากกว่าทั่วไปที่หล่อนเคยเจอ เคยจีบมา...แถมยังเอาหล่อนซะอยู่หมัดหลายครั้ง...และในครั้งนี้ก็เช่นกันที่ดวงเดือนดูจะรู้ทันหล่อนอีกแล้ว

 

“นิวแค่คันคอเฉยๆ เลยกระแอม...” 

 

“อื้ม...” ดวงเดือนเพียงแต่ส่งเสียงในลำคอเช่นนั้น แม้จะยังคงหลิ่วตามองอีกฝ่ายอยู่อย่างไม่วางใจเท่าไรนัก แต่สักพักก็ตัดใจ แล้วเอ่ยออกมาว่า...

 

“ถ้าอย่างนั้นพี่เดือนก็ไม่มีอะไรแล้วค่ะ...ไปทำงานเถอะ”

 

ดวงเดือนว่าเช่นนั้นจบก็ทำเป็นก้มลงทำงานต่ออย่างไม่ใส่ใจอีก ทำให้นิวาสิรีนิ่งอึ้งไปสักพัก...หล่อนมองดวงเดือนอย่างชั่งใจ ก่อนจะถอนหายใจ แล้วเอ่ยออกมาว่า...

 

“พี่เดือนไปทำงานตรงนั้นก็เพื่อแบ่งเบาภาระพี่น่าน...พี่เดือนเจ็บตัว...ก็ยังคิดถึงพี่น่าน...พี่เดือนยังไม่หาย...ก็ยังมาทำงาน...เพราะห่วงพี่น่าน” นิวาสิรีว่าแบบนั้น “นิวทนไม่ได้หรอก ถ้าเกิดพี่น่านจะไม่ได้รับรู้ความพยายามของพี่เดือนตรงนี้เลย...” 

 

หล่อนว่าเช่นนั้น แล้วมองดวงเดือนด้วยสายตาจริงจัง 

 

“ถึงนิวจะไม่ได้เชียร์พี่เดือนกับพี่น่าน...แต่อย่างน้อย...พี่น่านเขาก็ควรได้รับรู้ว่าพี่ทำอะไรเพื่อเขาบ้าง”

 

คำพูดเหล่านั้นของนิวาสิรีทำให้ดวงเดือนรู้สึกอุ่นหัวใจประหลาด เพราะมันกำลังแสดงให้หล่อนรับรู้ว่าสิ่งที่อีกฝ่ายพยายามทำนั้นก็เพื่อปกป้องผลประโยชน์ของหล่อนตามที่คาด...และนั่นก็ทำให้หล่อนเผลอลอบมองนิวาสิรีอย่างประทับใจไม่น้อย ขณะที่นิวาสิรีกระแอมเบาๆ 

 

“อะแฮ่ม...ถ้าไม่มีอะไรแล้ว นิวขอตัวไปทำงานนะคะ...” 

 

“คันคออีกแล้วหรอ...ยาอมหน่อยไหมคะ?”

 

“พี่เดือน!!” 

 

“แซวเล่นค่ะ...ไปทำงานเถอะ...น้องนิว” ดวงเดือนว่าเช่นนั้นจบ นิวาสิรีก็หลบเอาหน้าแดงๆหูแดงๆของหล่อนออกไปจากห้องทำงานของรองซีอีโอสาว...ปล่อยให้หญิงสาวผู้อายุมากกว่านั้นมองตามไปด้วยรอยยิ้มแสนเอ็นดู ก่อนจะส่ายหัวเบาๆพลางพึมพำว่า... 

 

“เด็กหนอ...เด็ก...” 

 

...

 

         “เมื่อกี๊ยังคุยกันไม่จบเลย...มีคนมาขัดซะก่อน”

 

          เมื่อคล้อยหลังนิวาสิรีกับดวงเดือนไปแล้ว น่านฟ้าก็หันกลับมาหาคริมาซึ่งในยามนี้แก้มของหล่อนไม่ได้เปื้อนลิปสติกอีกต่อไปแล้ว ก่อนจะกอดอกด้วยสีหน้าเคร่งขรึมแล้วเอ่ยถามเลขาสาวออกมาอย่างจริงจังว่า...

 

          “น่านจะมาถามว่า...ทำไมวันนี้คนทั้งแผนกมองน่านแปลกๆ...ครีมรู้หรือเปล่า”

 

          เมื่อคืนเปรี้ยวใส่ฉันขนาดนั้นยังกล้ามาถามอีกเหรอ!! 

 

         คริมาทำตาโตพลางนึกในใจแบบนั้น...แต่เมื่อนึกถึงว่าน่านฟ้าเมามาก...หล่อนก็พอจะอนุมานได้ว่าอีกฝ่ายคงจะจำเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนไม่ได้มากนักเช่นเดียวกับในวันที่หล่อนเมาจนจำไม่ได้ว่าน่านฟ้าเป็นคนมาส่งหล่อนกับพวกเพื่อนๆที่คอนโดฯ

 

            ซึ่งนั่นหมายความว่าหล่อนต้องแบกรับความอับอายทั้งหมดนี่คนเดียว!

 

            “นี่...น่านจำอะไรเมื่อคืนไม่ได้จริงหรอ” คริมาบ่นอุบแบบนั้น

 

            “จำได้แต่ว่าเมามาก...ร้องเพลงด้วย” 

 

            “จำได้ว่าร้องเพลง!?” 

 

            “อื้ม...แต่หลังจากร้องเพลงก็จำอะไรไม่ได้อีกเลย”

 

            “ถ้างั้นก็ต้องจำได้สิว่าร้องเพลงจีบครีมต่อหน้าคนทั้งแผนกเลยน่ะ!!” 

 

         “หา!? ว่าไงนะ!?” น่านฟ้าตาโตขึ้นมาที่คริมาโวยวายเช่นนั้นใส่หล่อน...ไม่รู้ว่าใครตกใจกว่าใครแล้วในยามนี้ เพราะน่านฟ้าเองก็ทำท่าเหมือนจะเป็นลม ทำให้คริมาต้องรีบลุกขึ้นมาประคองเจ้านายสาวที่เกือบส้นสูงพลิกหงายหลัง...ขณะที่หล่อนมองหน้าคริมาอย่างอ่อนแรง

 

            “น่านทำแบบนั้นจริงๆหรอ” 

 

            ก็ใช่น่ะสิเจ้าบ้า!! 

 

         คริมานึกในใจแบบนั้น แล้วค่อยๆประคองให้น่านฟ้ายืนตัวตรงได้อีกครั้ง 

 

            “น่าน...จำอะไรไม่ได้จริงๆเลยเหรอ...”

 

            “น่าน...” น่านฟ้านิ่งไปนานเหมือนพยายามคิด “จำได้ว่าร้องเพลง...และก็มีความสุขมาก” หล่อนว่าเช่นนั้น “แล้วก็...เข้านอน...รู้สึกเหมือน...มีคนมาหอมหน้าผาก”  

 

            กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด....

 

         คริมากรีดร้องในใจแบบนั้นขณะที่หล่อนตาโตจมูกบานอย่างคนที่รู้ตัวว่ากำลังจะโดนจับได้เรื่องแอบ ขโมยหอม อีกฝ่ายนั้น...

 

            “อ๋อ!! ถ้างั้น!! ครีมว่าเมื่อคืนน่านคงเมามากจริงๆแล้วละ” คริมาว่าอย่างพยายามดึงความสนใจของน่านฟ้าให้กลับมาที่ปัจจุบันเพื่อไม่ต้องไปรำลึกอดีตอีกต่อไปด้วยใจที่เต้นตึกตัก แต่น่านฟ้าก็ยังคงมีสีหน้าเป็นกังวล 

 

            “แต่ถ้าครีมบอกว่า...น่านร้องเพลงจีบครีมต่อหน้าคนทั้งแผนก...” น่านฟ้าว่าอย่างนั้น “ก็เป็นเหตุผลว่าทำไมคนทั้งแผนกถึงมองน่านแปลกแบบนั้น” หล่อนว่าแบบนั้น “และก็แปลว่าคนทั้งแผนกรู้แล้วใช่ไหม ว่าน่านชอบครีม” 

 

            คำพูดเช่นนั้นของน่านฟ้าทำให้คริมาหน้าแดงขึ้นมาเสียเอง...แต่เรื่องเพศของทั้งคู่ก็คงไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร เมื่อทุกคนก็รู้ดีว่าในอดีต...น่านฟ้าคบหากับสิตางศุ์ซึ่งเป็นดีไซน์เนอร์สาวชื่อดังในวงการไฮโซ...สิ่งที่น่านฟ้าซิเรียสและจริงจังอยู่ในตอนนี้ก็คือ...

 

            “ถ้าอย่างนั้น...เพื่อรักษาเกียรติและชื่อเสียงของครีม...น่านจะทำเป็นเล่นๆแอบๆไม่ได้อีกต่อไปแล้ว” น่านฟ้าพูดแบบนั้นราวกับพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะเงยหน้ามองคริมาด้วยสีหน้าจริงจังพลางเอ่ยต่อมาว่า... 

 

“ครีม...น่านขออนุญาตจีบครีมอย่างจริงจังแล้วนะ เริ่มตั้งแต่วันนี้เลย” 

 

อ้าว...ที่ผ่านมานี่มาแกล้งให้ฉันใจสั่นเล่นๆหรอกหรอยะ!

 

คริมาทำตาโตขณะที่เผลอคิดในใจอย่างนั้น แต่น่านฟ้าก็เอื้อมมือมาจับมือหล่อนเอาไว้ ก่อนจะเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงขึงขังจริงจังว่า...

 

“เย็นนี้เราไปเดทกันนะคะ...คุณคริมา”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 329 ครั้ง

883 ความคิดเห็น

  1. #526 Sikaiina (@Sikaii13) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 07:55
    //สูดลมหายใจเข้าลึกๆ อ้าปากแล้วกรีดร้องออกมาดังๆ!!!

    การเริ่มต้นที่ดี! แต่มันชักจะดีเกินไป!!
    #526
    0
  2. #412 sebbysone2 (@sebbysone) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 19:53
    โอ้ยยยยยยยยยยยยยย ยักจับตีจริงๆ ทำไมเด๋อจังคะคุณน่าน น้องนิวก็สู้ๆนะพี่เดือนเหมือนจะเริ่มมีใจให้แบบไม่รู้ตัวแล้ว ถือว่าเป็นสัญญาณที่ดี
    #412
    0
  3. #411 rungrungwong (@rungrungwong) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 17:44
    งือออ อ คนบร้าาา า เขินวุ้ย
    #411
    0
  4. #409 korea addict (@withlove88) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 07:53
    เจอแบบนี้ก็ใจเหลวค่ะคุณ
    #409
    0
  5. #408 babybbbb (@warnkris) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 01:44
    งื้อเตรียมเขินนนนนนน
    #408
    0
  6. #407 Myjm (@Myjm) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 23:33
    พี่น่านจะไปเดตแล้วค่ะ น้องนิวเอาไงดีคะ
    #407
    0
  7. #406 North Land (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 19:58

    คู่เจ้านายเลขากำลังไปได้สวย

    ส่วนคู่รองซีอีโอเนี่ยสงสารเจ้านิว

    ชะมัด พี่เดือนก็เหมือนเอ็นดูมากขึ้น

    กว่าเดิม ถึงจะยังไม่ลืมน่านก็เถอะ

    แถมชอบแกล้งน้องนิวด้วย รอวัน

    น้องนิว คืนฟอร์มเอาคืน พี่เดือนคนสวยบ้าง

    #406
    0
  8. #405 เขม (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 19:31

    น่าร้ากกกกกกก

    #405
    0
  9. #404 kpoogzb1412 (@kpoogzb1412) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 17:06
    อ่านไปตัวบิดไปบิดมาล่ะจ้า เขิน>\\\<
    #404
    0
  10. #403 Bill_BKS (@Bill_BKS) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 16:44
    เขินตายไปเลยยยย
    #403
    0
  11. #402 Davkzide (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 14:06

    โอ้ยยยย ...ตายแล้ววววว! ( เอามือแนบอก ) เอ็นดูคุณน่านจัง

    #402
    0
  12. #401 Slammer15 (@a21189s) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 10:21
    รอดูคุณพี่เอาจริงค่ะ 5555
    #401
    0
  13. #400 apple_naaty (@apple_naaty) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 09:24
    จีบแบบน้ำจิ้มนี้เอง 5555
    #400
    0
  14. #399 carismatic (@carismatic) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 08:38
    บ๊ะๆๆเอาละวุ้ยยยย 5555
    #399
    0
  15. #398 uriyuu (@uriyuu) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 08:11
    เดี๋ยวๆ ที่ผ่านมานี่ไม่ได้เรียกว่าจีบเรอะ?
    #398
    0
  16. #397 Kaewana (@kaewana) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 08:02
    แล้วที่ผ่านมาคืออะไร?!?
    #397
    0
  17. #396 my801_ (@my801_) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 08:01
    เค้าจีบกันแล้วค่ะแม่!!!!!!!
    #396
    0
  18. #395 rubble_z (@rubble_z) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 07:44
    ฮ่าฮ่าฮ่า เขินกันไปมา
    #395
    0
  19. #394 희연 (@kaew42130) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 05:03
    บ้าาาา คุณน่านก็
    #394
    0
  20. #393 IronPleng (@supitcha1293) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 04:51
    กริ้ดในใจรัวๆยิ่งกว่าคริมาอีกตอนนี้
    #393
    0
  21. #392 SilarutHongthong (@SilarutHongthong) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 01:44
    แหมมม คุณน่านนนน
    #392
    2
  22. #391 GARN9 (@GARN9) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 01:43
    คนบร้าาาาาาาาา ทำไมน่ารักแบบนี้คุณน่าน
    #391
    0
  23. #390 nanlingkungfuu (@nanlingkungfuu) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 01:27
    อ่านจบแล้วเผลอออกเสียงมาว่า คุณน่าน! ไปหน่อยนึง ด้วยความรู้สึกอ่อนใจ เอ็นดู และทึ่งค่ะ คุณซีอีโอที่น่ารักคะ เก่งมากค่ะ เก่งที่ทำให้คนอื่นใจสั่น น้องนิวเทรนมาขนาดไหนคะเนี่ย หรือเป็นการต่อยอดจากที่เรียนมาจากน้องนิว แม่คุณเอ้ยยยย เค้าเขินแทนคุณเลขาไปหมดแล้วค่ะ 55555555 เค้าจะรอลุ้นเดทเย็นนี้นะคะ อยากเห็นสกิลพาสาวเดท ต้องปรับโหมดเป็นคนจีบ ไม่ได้อยู่ในโหมดเจ้านาย อยากรู้ว่าพี่น่านจะเป็นยังไงบ้าง
    ไม่รู้ทำไมเค้าอ่านประโยคของพี่เดือนทีไรเป็นเสียงของพี่แอฟตลอดเลย แล้วเหมือนเสียงในหัวจะเบากว่าประโยคของคนอื่น ลดเสียงให้อัตโนมัติเลยอะ
    #390
    0
  24. #389 Nue96 (@Nue96) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 01:19
    คุณน่านรุกหนักจริงจังแล้ว
    #389
    0
  25. #388 Piggy Fany (@love-miyong) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 01:15

    คุณซีอีโอเอาเรื่องมาก ทั้งขำทั้งเขิน ฮืออออออออออ ขนาดไม่จริงจังยังรุนแรงขนาดนี้ ถ้าคุณน่านเริ่มจีบจริงจังเมื่อไหร่ ครีมจะรอดมั้ย 55555555555// พี่เดือนได้โปรดลืมคนพี่แล้วมารักกับคนน้องได้แล้ว สงสารน้องนิวววว

    #388
    0