(Fic) สามีแห่งชาติ The Series [Season 2]

ตอนที่ 27 : สายลมกับแสงเดือน - EP 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,446
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    30 ส.ค. 60

สายลมกับแสงเดือน

 

EP 6

 

            ธวัชนะ ธวัช!

 

         สายลมแอบนึกโทษเพื่อนหนุ่มคนนั้น เด็กหนุ่มขี้แกล้งที่เป็นต้นเหตุให้เธอต้องอับอายต่อหน้าเดือนเมื่อสมัยตอนเด็กๆ ที่ยังจะมาเป็นสาเหตุให้เธอต้องมานั่งอับอายอยู่ข้างๆเดือนในตอนนี้เพราะ ยัยเกศ นั้นฝากเขาจองบัตรที่นั่งให้กับเธอ...​และขณะที่นั่งมือเย็นอยู่ข้างๆเดือนในเวลานี้ สายลมก็สอดส่ายสายตาหาธวัช แล้วเธอก็พบชายหนุ่มหน้าตี๋ที่ยังไม่ทิ้งเค้าแสบจากวัยเด็กนั้นนั่งประจ๋อประแจ๋อยู่ข้างๆเกศที่โต๊ะกลุ่มเพื่อนของเธอ และนั่นก็ทำให้สายลมเข้าใจในทันที...

 

            อ๋อ...ที่ให้ฉันมานั่งนี่ก็เพราะตัวเองจะได้จีบยัยเกศสะดวกๆสินะ!

 

         เพราะคำล้อจากเพื่อนๆที่ดังไม่แพ้คำว่า “สายลมชอบเดือนๆๆ” ก็คือ “จ๊อบชอบเกศๆๆ” ของเพื่อนๆนั่นแหละ ธวัช หรือนายจ๊อบจอมแสบประจำห้องที่แกล้งเพื่อนทุกคนยกเว้นเกศินีนั้นจีบหญิงสาวผู้แสนเรียบร้อยสะอาดสะอ้านผู้เป็นตัวท็อปของห้องคิงในวันนั้นไม่ติดหรอก...แต่วันนี้สายลมก็เริ่มรู้สึกว่าเขากำลังพยายามกลับมาพยายามอีกครั้ง และนั่นก็ทำให้เธอเพียงแต่คลี่ยิ้มบางๆอย่างเอ็นดู

 

            “น่ารักดีเนาะ”

 

            เสียงหวานๆปนสำเนียงฝรั่งๆไม่ค่อยชัดอันเป็นเอกลักษณ์นั้นทำให้สายลมยืดตัวตรงตัวแข็งทื่อขึ้นมาอีกครั้งเมื่อรู้สึกตัวว่าตัวเองก็ยังคงนั่งอยู่ข้างๆ เขา ในระยะประชิด ทางเดือนเองก็เพียงแต่คลี่ยิ้มสบายๆเมื่อเธอหันไปทำเหรอหราใส่เขา

 

            “Slide show น่ะ” หญิงสาวหน้าลูกครึ่งว่าด้วยสำเนียงอังกฤษชัดเป๊ะแล้วชี้ไปทางสไลด์โชว์ที่ฉายบนจอโปรเจ็คเตอร์บนเวที ที่เป็นการรวบรวมภาพถ่ายของคนทั้งรุ่นสมัยเรียน มีรูปของเพื่อนๆหลายๆคนที่สายลมทั้งจำได้และจำไม่ได้ แต่ภาพหนึ่งก็โผล่ขึ้นมากลางสไลด์พอดี

 

            มันเป็นภาพของเดือน...ใช่ ดูผิวเผิน ผู้ที่ยืนเด่นถือคทาอยู่ในภาพในฐานะดรัมเมเยอร์สีเหลืองนั้นก็คงจะเป็นจุดสนใจของรูปภาพใบนั้น เด็กสาวในวัยมัธยมต้นมีรอยยิ้มที่ดูเจิดจ้าท่ามกลางฝูงชนบรรดาชาวสีเหลืองที่มายืนขนาบข้างทางพาเหรดให้กำลังใจกันอย่างท่วมท้น

 

            แต่ในบรรดาฝูงชนสีเหลืองนั้นกลับมีจุดสีชมพูจุดหนึ่งที่ดูโดดเด่นออกมาจากกลุ่มชนสีเหลืองเหล่านั้น ซึ่งนั่นก็คือ เด็กหญิงสายลม ที่กำลังชะเง้อผ่านไหล่ของบรรดาชาวสีเหลืองด้วยสีหน้าและขนาดส่วนสูงที่ดูก็รู้ว่าเธอคงกำลังพยายามอย่างมากในการชะเง้อผ่านไหล่กองเชียร์สีเหลืองที่อยู่แถวหน้าสุดเพื่อที่จะได้ มองเห็น ดรัมเมเยอร์สาวคนนั้น และท่าทางการชะเง้อแสนน่ารักแบบนั้นก็ทำให้เดือนเผลอคลี่ยิ้มออกมา

 

            ฉันไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนแล้ว

 

         เพราะทันทีที่รูปขึ้นมาก็มีเสียง “ฮิ้ววววว” วี๊ดว๊ายจากบรรดาเพื่อนๆบางคนที่รู้เรื่องทันที สายลมจึงรีบก้มหน้าลงอีกครั้งทั้งๆยังหน้าแดง ใจของเธอเต้นแรงจนน่ากลัวมันจะหลุดออกมาจากอกอยู่แล้ว เมื่ออะไรหลายๆอย่างในค่ำคืนนี้ดูจะ ตอกย้ำ เธอซะเหลือเกินว่าเธอเคยแอบชอบเดือนมากเพียงไหน...และนั่นก็ยิ่งทำให้เธออับอาย เมื่อต้องมานั่งอยู่ใกล้ๆเขาแบบนี้

 

            ยิ่งคิดยิ่งทำตัวไม่ถูก ยิ่งเขิน และก็ยิ่งยกน้ำขึ้นมาดื่ม

 

            “คอแห้งเหรอ”

 

            เดือน...ที่ดูอารมณ์ดีมากในตอนนี้...ก็ยังไม่ทดท้อที่จะชวนเธอคุยอยู่เรื่อยๆขณะที่สายลมแทบอยากจะลุกไปจากตรงนี้อยู่แล้ว แต่เธอก็ยังทำใจดีสู้เสือ

 

            “เปล่า...เราชอบกินน้ำ”

            พัง สายลมนึกในใจอย่างนั้น แกพูดบ้าอะไรของแกวะสายลม! เมื่อคำแรกที่เธอพูดกับเขาหลังจากไม่เจอกันหลายปีควรจะเป็นคำประเภทที่ว่า “สบายดีไหม” หรือไม่ก็ “ไม่เจอกันนานเลยนะ” แต่คำแรกที่เธอพูดกับเขาดันเป็นถ้อยคำรวนๆที่ไม่ได้กลั่นกรองออกมาจากสมองพังๆของเธอ...สายลมรู้สึกว่าตัวเองในตอนนี้นั้นกำลังเปิดโหมดเอาตัวรอด และสิ่งที่ตอบเดือนไปก็เป็นเพียงระบบอัตโนมัติเพื่อป้องกันตัวเองไม่ให้ใจเต้นรัวเท่านั้นเอง...

 

            เธอต้องตั้งสติสิสายลม!

 

         สายลมพยายามบอกตัวเอง และตั้งท่าจะลุกไปเข้าห้องน้ำ เพราะปริมาณน้ำที่ดื่มเข้าไปเมื่อครู่นั้นทำให้เธอเริ่มจะอยากเข้าห้องน้ำ และเมื่อเธอลุกขึ้น เดือนก็เผลอลุกขึ้นตามทันที...

 

            ครืดด...

 

         เสียงเลื่อนของเก้าอี้พร้อมกับร่างสูงที่ลุกตามขึ้นมาทำให้สายลมหันไปมองเขาด้วยตาปริบๆ ร่างที่สูงแต่ผอมบางนั้นลุกตามเธอมา และนั่นก็ทำให้ทั้งโต๊ะหันมามองทั้งคู่กันเป็นตาเดียว

 

            “เราจะไปเข้าห้องน้ำ!!

 

         ทั้งสายลมและเดือนพูดโพล่งออกมาพร้อมกันเมื่อเห็นสายตาหยอกเย้าของบรรดาเพื่อนๆกลุ่มเด็ก EP ที่เป็นเพื่อนของเดือน และนั่นก็ทำให้พวกเขายิ่งยิ้มล้อเข้าไปใหญ่ เดือนเองอ้าปากเหมือนจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็เห็นสายลมเดินหนีไปเสียแล้ว...เธอจึงรีบตามอีกฝ่ายไปอย่างเสียมิได้ โดยไม่ได้หันกลับมาอธิบายอะไรให้คนอื่นต่ออีกให้มากความ เพราะกลัวจะเสียเวลา และกลัวว่าหากคลาดสายตาไป...

 

            สายลมจะหลุดลอยไปจากมือเธออีกครั้ง เหมือนที่ผ่านมาๆ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

370 ความคิดเห็น

  1. #182 chotirosppd (@chotirosppd) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 กันยายน 2560 / 22:29
    ละมุนจัง
    #182
    0
  2. #169 i.m.Bee (@-bever-) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2560 / 01:16
    สายลมมมมมมมม ใจเย็นๆ 5555
    #169
    0
  3. #167 BamWice (@BamWice) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2560 / 23:36
    ต่อออต
    #167
    0
  4. #166 Wiee (@whyiend) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2560 / 23:25
    สายลม หนูต้องใจเย็นๆนะลูกกก55555555 เดาว่าคุณเดือนจะต้องมีความละมุนอบอุ่นนนน ต้องรอเขาคุยกันเป็นเรื่องเป็นราวววว
    #166
    0
  5. #165 dedi0431 (@dedi0431) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2560 / 23:17
    ตอนนี้มันสั้นกว่าปกติรึป่าวคะ แต่ก็สนุกดี สู้ๆนะคะไรท์
    #165
    0