คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย (One Shot) Haircut [BeeCris 3rd Anniversary] (One Shot) Haircut [BeeCris 3rd Anniversary] | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เนื้อเรื่อง อัปเดต 6 ธ.ค. 61 / 12:38



 

กลุ่มเส้นผมสีดำขลับนั่นร่วงหล่นลงบนพื้น ขณะที่เจ้าของเรือนผมนั้นกำลังนั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้ร้านตัดผม เพื่อให้ช่างบรรจงเล็มมันออกไปให้อย่างใจเย็น...หญิงสาวหน้าหมวยหน้าตาน่ารักนั้นเงยหน้ามองตัวเองในกระจก...ตัวหล่อนในปีนี้ก็ยังคงเหมือนปีที่ผ่านมา

 

แต่ที่ไม่เหมือนก็คงจะเป็น...

 

“แฟนไม่มาด้วยหรอครับคุณพี่” 

 

เสียงของช่างทำผมหนุ่มสายหวานที่กำลังใช้นิ้วมือสะอาดสะอ้านของเขาขยุ้มเรือนผม หล่อนแผ่วอย่างเอาใจลูกค้าชั้นดีนั้นทำให้ คริส สะดุดกึก เจ้าของใบหน้าที่ยามยิ้มจะดูสว่างสดใสน่ารักนั้นพยายามกล้ำกลืนเอาความเจ็บปวดนั้นกลับลงไปก่อนจะคลี่ยิ้มฝืนๆแล้วพยายามผลักถ้อยคำเหล่านั้นออกมาจากริมฝีปาก...

 

“ไม่มีแฟน...แล้วค่ะ” 

 

“อุ้ย...” ช่างหนุ่มหน้าเสียไปหน่อยหนึ่ง ก่อนที่จะยิ้มแก้เขินให้กับหล่อน เมื่อรู้ตัวว่าเขาดันถามไป สะดุดโดนตอ ซะแล้ว “มิน่า น้องไม่เห็นคุณพี่มาตัดผมแถวนี้เป็นปีเลย...ก็นึกว่าคุณพี่ไม่ถูกใจร้านคุณน้องซะแล้วนะครับ” เขาว่าเช่นนั้นทำให้คริสส่ายหัวเบาๆ 

 

“เปล่าหรอกค่ะ...ก็แค่...ไม่ค่อยได้เจอเขาแล้ว...ก็เลย...ไม่ค่อยได้มาแถวนี้”

 

คำพูดเช่นนั้นของคริสทำให้ช่างผมหนุ่มยิ้มแหยๆ 

 

“เอาละ ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวน้องทำผมให้คุณพี่น่ารักๆเลย ดีไหมครับ...ตัดผมม้า น่ารักๆ เด็กๆ จะได้มีแฟนใหม่เร็วๆ” “ฮ่าๆๆ บ้า~” ลูกค้าสาวเมื่อถูกเย้าแหย่แบบนั้นก็ยิ้มจนตาหยีแล้วตอบกลับไป ปล่อยให้ช่างผมหนุ่มจัดการกับผมของหล่อนต่อไป ขณะที่เจ้าของผมนั้นเหลือบตาขึ้นมองสำรวจตัวเองในกระจกอีกครั้ง...

 

ใช่...ฉันก็ยังเป็นฉันคนเดิม 

 

คริสนึกในใจอย่างนั้น 

 

แค่ไม่มีเธออีกแล้ว 

 

บี กับเธอไม่พูดกันมาจะปีกว่าแล้วมั้ง...หลังจากวันนั้น วันที่ทั้งสองตกลงใจว่าจะลดสถานะลงกลับมาเป็นเพียง เพื่อนกันคริสนึกในใจด้วยความรู้สึกแปลกๆ เพื่อนกันเขาจูบกันได้เหรอ? หล่อนนึก เพื่อนกันเขารักกันได้หรือเปล่า?หล่อนเองก็ไม่เข้าใจเช่นกัน

 

สภาวะทางอารมณ์ที่เกิดขึ้นภายหลังการแยกจาก

 

ในระยะเวลาหนึ่งปีที่ผ่านมา คริสได้ผ่านมาหมดแล้ว...ไม่ว่าจะเป็นช่วงที่หนึ่งปฏิเสธความจริง ที่หล่อนไปเมาร้องห่มร้องไห้ฟูมฟายหน้าบ้านบีจน อีวุ้น เพื่อนสนิทของหล่อนต้องลากกลับบ้าน...ช่วงที่สองเกรี้ยวกราด ที่หล่อนเข้าไปส่องอินสตาแกรมของเขาแล้วพยายามจะหาคอมเม้นแปลกๆว่ามันมีอีผู้หญิงคนไหน ที่กำลังจะมาแทนที่หล่อนหรือเปล่าจนเพื่อนต้องแย่งมือถือมาให้หล่อนสงบสติอารมณ์...ช่วงที่สามต่อรอง ที่หล่อนพยายามเก็บข้าวของทุกอย่างที่บีให้ไปทิ้งให้หมดไปจากชีวิต...และพยายามหักห้ามใจไม่ให้โทรกลับไปหาเบอร์ที่คุ้นเคยนั้น... ช่วงที่สี่ ซึมเศร้า ที่หล่อนพ่ายแพ้ให้กับตัวเองแล้วนั่งลงฟังเพลง ไม่มีเธอ...ไม่ตายพลางร้องไห้ฟูมฟายเป็นนางเอกเอ็มวีราวๆสิบล้านรอบจนยอดวิวเขาพุ่งกระฉูดเพราะเธอคนเดียว...

 

จนมาถึงช่วงนี้...ช่วงสุดท้าย...ช่วงแห่งการ ทำความเข้าใจและยอมรับ

 

หล่อนไม่ได้มาแถวนี้นานแล้ว คอมมิวนิตี้มอลล์แถวบ้านบีซึ่งเมื่อก่อนเคยเป็นที่โปรดของหล่อนกับเขา...เพราะ กลัวจะเห็นคริสกลัวว่าตัวเองจะต้องมาเห็นเขามากับ คนอื่น ในๆที่หล่อนเคยอยู่ ที่ๆหล่อนเคยไป หนึ่งปีผ่านมาแล้ว กับการใช้ชีวิตที่ไม่มีเขา...

 

หล่อนจะต้องมีชีวิตอยู่ต่อไปให้ได้ 

 

วันนี้ ที่คริสเดินกลับเข้ามาแถวนี้...หล่อนเห็นทั้งร้านเสื้อร้านนั้น...ที่หล่อนเคยเอาเสื้อตัวสวยนั้นทาบตัวแล้วถามความเห็นของบี...ทุกครั้ง...บีมักจะตั้งใจมองหล่อนเวลาลองเสื้อ และเมื่อคริสถามความเห็น...บีเองผู้เป็นเจ้าแม่แฟชั่นไม่แพ้กันก็จะให้ความเห็นอย่างจริงจัง

 

“ไม่เอาอะคริส...เราว่าใส่ทรงนี้แล้วมันทำให้คริสดูตัวสั้น” “แต่คริสชอบนี่นา...” “แต่บีไม่ชอบ ไม่เอาน่ะ อย่าซื้อตัวนี้เลย คริสซื้อมาบีก็ไม่ให้ใส่อยู่ดี” “บีง่า~~” 

 

หล่อนในวันนี้...มองร้านเสื้อร้านนั้นราวกับเห็นภาพของคนคู่นั้น ในอดีตอยู่รางๆ ความทรงจำเก่าๆที่เกือบจะทำให้เศร้า วันนี้มันกลับทำให้หล่อนเผลอยิ้มออกมาอย่างสุขปนเศร้า 

 

รสนิยมเราสองคนก็ไม่ค่อยตรงกันตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้วนี่เนาะ...

 

กระทั่งผ่านร้านอาหาร...ร้านโปรดที่ทั้งคู่ชอบมาทานด้วยกัน...คริสก็ยังเห็นเงารางๆของหล่อนกับบีในร้านนั้น วันที่หล่อนถ่ายเซลฟี่จนเขาหน้างอใส่เพราะหิว วันที่บีป้อนอาหารของโปรดของเขาให้หล่อนแม้ว่าคริสจะบ่นว่าไม่ชอบ 

 

“มันจะตาย...กินเข้าไปได้ไง ไม่เลี่ยนหรอ” “โหย คริสอ่ะ เอ็นกาวะนี่ของดีสุดแล้วนะ บีชอบมาก” “เลี่ยนอ่าบี...” “งั้นบีกินเองก็ได้ โด่~!” 

 

คริสเผลอยิ้มออกมา เมื่อนึกถึงใบหน้ากวนๆของบีที่คีบซูชิเอ็นกาวะของโปรดของเขาเข้าปาก แล้วทำตาโตๆใส่หล่อนแบบกวนๆจนหล่อนเผลอยิ้มออกมา...วันนั้นมันน่ารักมาก...และช่วงเวลาเหล่านั้นมันก็ดีมาก...

 

แต่ก็บ่งบอกว่าเราสองคนแทบไม่เคยชอบอะไรเหมือนกันสักอย่าง

 

ภาพของคนทั้งคู่ค่อยๆเจือจานเลือนรางไป ขณะที่หล่อนก้าวตรงมาเรื่อยๆ จนถึงร้านทำผมอันเลื่องชื่อที่มีสาขาหลายที่...แต่เจ้าออริจินอลก็คงจะเป็นที่นี่ ที่บีชอบพาหล่อนมา ตัวเขาเองชอบมาทำสีผม...บีเป็นคนไม่ค่อยชอบเปลี่ยนทรงผมเท่าไหร่...เพราะ...

 

“มันไม่คุ้นอ่ะ...คริสก็ไม่ต้องตัดนะ...บีชอบคริสแบบนี้” “เอ๊ อะไรกัน นี่มันผมคริสนะ” “ก็ถ้าคริสเปลี่ยนทรงผม บีมองไปมันไม่คุ้นหน้าอ่า~~” 

 

เสียงงอแงของเขาในอดีตนั้นทำให้คริสเผลอยิ้มอีกครั้ง แม้ว่าหัวใจจะรู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างที่หนักอึ้งกดทับอยู่ แต่ความทรงจำเก่าๆเกี่ยวกับบีมันก็ทำให้หัวใจของหล่อนอบอุ่นเช่นกัน...และในยามนี้...สิ่งเดียวที่หล่อนต้องยอมรับมันให้ได้ก็คือ....

 

เขาไม่ได้อยู่ตรงนี้อีกแล้ว

 

“เสร็จแล้วครับ...” 

 

เสียงของช่างทำผมเอ่ยเช่นนั้น ทำให้คริสเงยหน้าขึ้นมองดูใบหน้าตัวเองอีกครั้ง หญิงสาวหน้าตาสดใสก็มองตอบกลับมา...ทรงผมใหม่นั้นเป็นผมม้าน้อยๆ ทำให้หล่อนดูน่ารักและอ่อนกว่าวัยลงไปอีก และหล่อนก็เผลอขำตัวเองออกมาเบาๆ 

 

เหมือนพลอยเลย...

 

คริสนึกถึง พลอย น้องสาวของหล่อน ที่ตัดผมคล้ายๆทรงนี้เช่นกัน และแม้ว่าหล่อนทั้งคู่จะโอดครวญเสมอเมื่อมีใครบอกว่าทั้งคู่หน้าเหมือนกัน แต่ในยามนี้ เมื่อตัดผมทรงใกล้เคียงกันแล้ว คริสเองก็ต้องยอมรับว่าตัวเองหน้าคล้ายๆน้องสาวอยู่เหมือนกัน 

 

หล่อนมองพิจารณาใบหน้าของตัวเองในทรงผมทรงใหม่อยู่นาน แล้วคริสก็เริ่มจะพอเข้าใจบีขึ้นมานิดๆ ว่าทำไมเขาถึงไม่ชอบให้หล่อนเปลี่ยนทรงผม...มันแปลกจริงด้วยละ คริสนึกในใจอย่างนั้นมันไม่คุ้นเคยเลย หล่อนนึก...ขณะที่มองใบหน้าของตัวเอง มันเหมือนเรา แต่ก็เหมือนไม่ใช่เรา...หล่อนเชิดหน้าไปทางซ้ายทีและก็ขวาทีขณะมองเงาตัวเองเช่นนั้น...

 

เหมือนเราคนเดิม...แต่ก็ไม่ใช่คนเดิม

 

ก็คงเหมือนตอนนี้ละมั้ง...ในวันเวลาที่ผันผ่านมา...กี่ความไม่เข้าใจระหว่างหล่อนกับบีที่ในอดีตเคยเป็นดั่งยาขมที่คริสไม่แม้แต่อยากจะนึกถึงมัน หรือนึกถึงเมื่อไหร่ น้ำตาก็พาลจะไหลออกมาให้ได้...ในวันนี้ หล่อนกลับนึกถึงบี...คิดถึงเขาอยู่ตลอดเวลา...ด้วยความรู้สึกที่แตกต่างออกไป...มันไม่ใช่ความเจ็บปวดหรือโกรธแค้นอีกต่อไป...

 

แต่มันเป็นความทรงจำที่มีความสุขและอบอุ่น ถึงจะปนเศร้าเพราะหล่อนไม่อาจย้อนกลับไปได้อีกแล้ว เหมือนภาพถ่ายเก่าๆที่งดงาม แต่ไม่อาจหวนคืนกลับไปใช้ชีวิตอยู่ในวันเวลาที่ภาพนั้นถูกบันทึกเอาไว้ได้อีก

 

เมื่อนึกถึงตรงนี้คริสก็น้ำตาคลอๆออกมา เจ้าของใบหน้าใสนั้นรู้สึกได้ว่าจมูกของตนแดงก่ำ ขอบตานั้นร้อนผะผ่าว หล่อนต้องรีบปาดน้ำตา ก่อนจะยิ้มให้ตัวเองในกระจกอีกครั้ง 

 

เก่งมากแล้ว...คริส หล่อนยิ้มให้ตัวเองแบบนั้นทำได้ขนาดนี้ก็ดีมากแล้ว 

 

เมื่อขอบอกขอบใจคุณแฮร์สไตล์ลิสคนนั้นและจัดแจงจ่ายค่าบริการเรียบร้อยแล้ว คริสก็เดินออกมายังโลกด้านนอก...ทุกอย่างก็ยังคงเหมือนเดิม...โลกใบนี้ก็ยังคงเป็นโลกใบเดิม...โลกใบที่เคยหมุนเหวี่ยงให้บีมาพบกับเธอ ก็เป็นโลกใบเดียวกับที่เหวี่ยงเขาจากออกไปนั่นแหละ

 

แต่คริสในวันนี้...จิตใจสงบมากขึ้น...หล่อนไม่ได้รู้สึกว่าโลกมันเหน็บหนาว โหดร้าย เหมือนในวันที่เพิ่งถูกผลักไสออกจากอ้อมแขนของเขาใหม่ๆอีกต่อไปแล้ว...หล่อนกลับรู้สึกว่า... ไม่ว่าหล่อนกับเขาจะได้ใช้ชีวิตร่วมกันหรือไม่...โลกมันก็จะยังคงหมุนต่อไปเช่นนั้น 

 

เมื่อคิดได้ดังนั้น...หล่อนก็หยิบโทรศัพท์มือถือ เข้าอินสตาแกรมส่วนตัวของตัวเอง...ก่อนจะกดพิมพ์ชื่อที่คุ้นเคย...หล่อนเผลอยิ้มเศร้าๆ...เมื่อเห็นว่าหน้าอินสตาแกรมของหล่อนขึ้นว่าหล่อนนั้นกำลังบล็อก เขาเอาไว้อยู่...

 

เพราะเคยทำใจรับความจริงไม่ได้ เพราะเคยคิดว่าตัวเองคงจะไม่ไหวหากต้องมองเห็นชีวิตของเขาที่มีความสุข...สุขโดยไม่มีเธออยู่ร่วมด้วยอีกต่อไปแล้ว...คริสทำได้แค่บล็อกอินสตาแกรมของเขาไปอย่างคนต้องการทำใจ...และบีก็ดีแสนดี...เขาเองก็รู้ว่าเธอเองคงต้องการระยะทำใจ...จึงไม่เคยทักมาโวยวายช่องทางอื่นให้หล่อนลำบากใจอีกเลย

 

ปลายนิ้วเรียวนั้นเลื่อนไปที่ปุ่ม อันบล็อก 

 

แล้วภาพในอินสตาแกรมของบีก็ไหลกลับขึ้นมาให้หล่อนพอได้มองเห็น...คริสเผลอยิ้ม...แม้ว่ามันจะรู้สึกเสียวเสียดหัวใจบ้าง...แต่หล่อนก็ยิ้ม...ดีใจที่ได้เห็นเขาอีกครั้ง...บียังคงเหมือนเดิม...เข้าฟิตเนส ออกกำลังกาย ภาพล่าสุดของเขาก็คือยังเพิ่งไปกินเอ็นกาวะซูชิที่เขาชอบมาด้วยสีหน้ามีความสุข...เหมือนเดิม...มีความสุขเหมือนเดิมทุกอย่าง

 

และหล่อน...ในวันนี้...ก็ดีใจที่ได้เห็นเขามีความสุข

 

คริสเผลอกดปุ่มหัวใจให้กับรูปเอ็นกาวะนั้น แล้วก็เก็บโทรศัพท์มือถือลง

 

เมื่อกลับมาที่รถ คริสหยิบแว่นตากันแดดสีสันสดใสมาใส่ให้กับตัวเอง ก่อนที่จะนึกได้ว่ายังไม่ได้ถ่ายรูปทรงผมใหม่ของตัวเองเลย...หล่อนจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเซลฟี่ตัวเอง...ก่อนจะอัพมันลงอินสตาแกรมอย่างอารมณ์ดี

 

คอมเม้นต์ของเพื่อนๆหลั่งไหลมา คริสนั่งตอบเพลิน เพราะหลายๆคนก็ตื่นเต้นกับการ เปลี่ยนลุค ของเธอ...ยังดีที่ไม่มีใครเม้นเรื่องอกหัก...คริสนึกในใจอย่างนึกขอบใจเพื่อนรอบๆตัวของหล่อนที่มักจะรู้เสมอว่าอะไรควรพูดอะไรไม่ควรพูด

 

แล้วคอมเม้นต์หนึ่งก็ทำให้หล่อนใจกระตุก 

 

Bee.bee.bee : พลอยหรือคริส ^^ 

 

ใจของหล่อนกระตุกวาบ...ก่อนที่จะสั่นระรัวอย่างควบคุมไม่อยู่ เมื่อเห็นเจ้าของคอมเม้นต์ล่าสุด...เมื่อตรวจเช็คดูดีๆก็พบว่า...เขา...คนที่หล่อนเคยบล็อกไปเมื่อนานมาแล้วนั้นไม่ได้กลับมาฟอลโลว์หล่อน...แต่กลับมาทิ้งคอมเม้นต์แซวๆแบบนั้นเอาไว้

 

            และนั่นก็ทำให้คริสเผลอยิ้มทั้งน้ำตา 

 

            “ไอ้คนบ้า...” 

 

            สาวหมวยหน้าใสเผลอพึมพำออกมาอย่างนั้น แม้จะเจ็บปวด แต่หล่อนก็ โล่งใจ โล่งใจประหลาด...เพราะหล่อนรู้ดี...บีก็ยังเป็นบี...เขายังเป็นคนแสนกวนคนเดิมกับเมื่อสามปีก่อน...ความกวนของเขาชนะใจหล่อนได้ง่ายดายเพราะมันมักจะเรียกรอยยิ้มกลับขึ้นมาบนใบหน้าของหล่อนได้เสมอ...และในตอนนี้ก็เช่นกัน

 

            บีก็ยังคงเป็นบีคนเดิม...แค่ไม่ใช่คนเดิม...ของเธอ

 

            หล่อนรู้...เพราะหากบีเป็นบีคนเดิมของคริส...เขาคงจะคอมเม้นต์ว่าตัดทำไม!! หรือไม่ก็โวยวาย งอแงว่าหล่อน ไม่ปรึกษากันเลยอ่ะหรืออะไรทำนองนั้น...แต่บีในยามนี้...ยามที่เขาไม่ใช่ เจ้าเข้าเจ้าของหล่อนอีกต่อไปแล้ว กลับคอมเม้นต์แซวไปว่าหล่อนนั้นหน้าเหมือนน้องสาวแทน...

 

            และลึกๆหล่อนก็รู้ดี...แม้เขาจะคอมเม้นต์ด้วยอีโมจิอารมณ์ดีแบบนั้น

 

            บีไม่ชอบทรงผมใหม่เราหรอก

 

         คริสนึกในใจอย่างนั้นแล้วยิ้มน้อยๆทั้งๆที่ยังน้ำตาคลอ...พลางส่ายหัว ก่อนที่หล่อนจะพิมพ์คอมเม้นต์กลับลงไปหาเขา...

 

            Cris.cris.cris : hahahha แปปเดียวก้อยาวแล้ววว

 

         หล่อนตอบไปอย่างนั้น จะด้วยเซนส์หรืออะไรก็ตามแต่ หล่อนรู้ว่า อดีตคนรัก ของหล่อนคงจะไม่ชอบทรงผมทรงนี้ แต่เมื่อเขาไม่อยู่ในสถานะที่จะแสดงความเห็นอะไรเกี่ยวกับตัวหล่อนอีกแล้ว...เขาจึงไม่กล้าวิจารณ์มันออกมา และนั่นก็ทำให้หล่อนพิมพ์ปลอบเขาไปแบบนั้น 

 

            ไม่นานนัก บีก็กดไลก์คอมเม้นต์หล่อน 

 

            คริสยิ้ม...นี่เป็นครั้งแรกจริงๆในรอบปีนี้ที่หล่อนยิ้มอย่างอบอุ่นใจ...เป็นครั้งแรกที่หล่อนรู้สึกว่าการได้คุยกับบีดีกว่าการไม่ได้คุย...แม้ว่าในวันนี้สถานะของทั้งคู่จะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว...แต่หล่อนก็ดีใจเหลือเกินที่ทั้งคู่ได้แลกเปลี่ยนกันอีกครั้ง

 

แม้มันจะสั้นๆก็ตามที 

 

หล่อนตัดสินใจวางโทรศัพท์มือถือลงในช่องวางข้างๆ แล้วสตาร์ทรถ...ขณะที่คริสค่อยๆขับรถออกไปจากอาคารจอดรถ...ดนตรีในวิทยุที่เปิดขึ้นพร้อมการสตาร์ทรถของหล่อนก็ดังขึ้น...เป็นบทเพลงที่ทำให้หล่อนยิ้ม...และเป็นบทเพลงที่ทำให้หล่อนน้ำตาร่วงในเวลาเดียวกัน...

 

ให้นั้นได้เธอจำว่าครั้งหนึ่งเรานั้นเคยรักกัน

เรานั้นเคยได้พบกัน...แม้ว่ามันจะหมดไป

ในวันนึงหากเธอบังเอิญได้พบใคร...ฉันก็คงไม่เสียใจ

 

คริสคลี่ยิ้ม...ขณะที่แสงแดดแห่งวันใหม่นั้นสาดส่องลงมาอย่างเจิดจ้าบนท้องถนนจนหล่อนต้องหยีตา หญิงสาวเหลือบตาขึ้นมองใบหน้าของตนเองในกระจก แล้วก็ได้เห็นใบหน้าของตัวเองกับผมทรงใหม่ที่ยังคงไม่คุ้นเคยมองตอบกลับมาทั้งๆที่ตายังแดงตุ่ยๆ...และหล่อนก็ค้นพบว่าคริสคนเดิม ได้หายไปแล้ว 

 

เหลือเพียงแต่หล่อนคนใหม่...หล่อนคนที่เข้าใจมากขึ้น...หล่อนคนที่ไม่เอาแต่โทษบี...หล่อนคนที่ไม่เจ็บปวดฟูมฟายอีกต่อไป...หล่อนคนที่ทำใจยอมรับความเป็นจริงได้และพร้อมจะเดินหน้าต่อ...

 

หล่อนคนเดิมในทรงผมหน้าม้าใหม่คนนี้นั่นแหละ

 

“สวัสดีนะ...” 

 

คริสกล่าวเบาๆกับตัวเองด้วยรอยยิ้ม 

 

“ตัวฉันเอง” 

 

เมื่อกล่าวเช่นนั้นจบ หล่อนก็กลับรู้สึกว่าตัวเองกำลังยิ้ม ขณะที่บทเพลงแสนเศร้าในวิทยุนั้นยังคงเล่นต่อไป คริสกลับไม่รู้สึกเจ็บปวดหัวใจอีกแล้ว เมื่อนึกถึงคนๆนั้นในความทรงจำของหล่อน...เมื่อในวันนี้...หล่อนได้เรียนรู้ว่า...  

 

เราต่างอาจมีรอยแผลเป็นที่เกิดจากความรัก...

แต่ก็ไม่ได้แปลว่าสิ่งที่เคยเกิดขึ้นนั้นไม่มีความงดงาม...

 

ขอบคุณสำหรับสามปีที่ผ่านมา มันเป็นความทรงจำที่มีค่าเสมอ: ) 


--Fin.--

ผลงานทั้งหมด ของ ไรท์หมี@Dogmouthbear

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

13 ความคิดเห็น

  1. #13 m&m
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 00:29

    สุขใจที่ได้กลับมารักตัวเอง

    #13
    0
  2. #12 apple_naaty (@apple_naaty) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 14:21
    ชอบแบบ อืออออออ
    #12
    0
  3. #11 koopee (@pee23133) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 22:32
    หน่วงแต่สุข❤
    #11
    0
  4. #10 Mxmx (@Mxmx) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 18:06
    ดีมั่กมากเลยค่ะ มันมีความเจ็บปวดอยู่นะ แต่เป็นความเจ็บปวดที่เราผ่านมันมาแล้ว เราแค่เคยเป็น เคยเจ็บ เราก็แค่เคยแต่ไม่ได้เป็นตลอดไป เข้มแข็งขึ้นมากเเล้วนะคริส 😁
    #10
    0
  5. วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 14:35
    ถึงจะไปต่อด้วยกันไม่ได้แต่อย่างน้อยก็เคยมีความทรงจำดีๆร่วมกัน T^T
    #9
    0
  6. #8 Nachachaya
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 09:22

    รู้สึกเศร้า จะร้องไห้ ไรเตอร์เขียนดีมากๆค่ะ ชอบผลงาน ติดตามนะคะ

    #8
    0
  7. วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 07:28
    หนังจีนเขามีคำว่าตัดผมตัดสวาท งื้อออ

    เรื่องที่จบไปเก็เหมือนสายน้ำที่ไม่ย้อนกลับ ในเมื่อทำอะไรไม่ได้ก็ ต้องเรียนรู้ที่จะอยู่ให้ได้ และอยู่ได้อย่างดี

    ขอบคุณฟิคดีๆในวันครบรอบนะคะ สามปีนี่พิเศษจริงๆเลย มาทุกครบรอบเลยได้มั้ย 55คิดถึงงานเขียนคุณเสมอ
    #7
    0
  8. #6 Pream_fata (@Pream_fata) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 07:19
    เริ่มต้นใหม่ค่ะพี่คริส
    #6
    0
  9. วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 06:03

    โอ้ยยยยโคตรเข้าใจคริสเลยยยยย

    #5
    0
  10. #4 Delight (@delight25) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 05:36
    การได้ใช้เวลากับตัวเอง เพิ่มโอกาสให้เราเข้าใจตัวเองมากขึ้น และยังได้มองเห็นอะไรๆกว้างขึ้น ถึงบางอย่างจะยังเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง แต่ความรู้สึกของเรากับสิ่งกันมันเปลี่ยนกันได้ เรามีความสุขกับเรื่องที่ครั้งหนึ่งมันทำให้เราทุกข์ได้

    ขอบคุณนะคะ
    #4
    0
  11. #3 0980640297 (@0980640297) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 05:27
    หื้ออออออเศร้าจัง
    #3
    0
  12. #2 TikKanyarat (@TikKanyarat) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 05:25
    ชอบ มาสั้นๆแต่สอนและให้กำลังใจๆไปในเวลาเดียวกัน ^^
    #2
    0
  13. วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 00:10

    ฮือออออ คือ5ระยะเศร้ามาก แต่พอเป็นคริสเวอร์ใหม่ที่ดีมากๆๆๆๆ มีความสุขกับเรื่องราวเก่าๆโดยที่ไม่กลับไปเศร้าอีกนะ ฮืออออออ //ขอบคุณไรท์สำหรับของขวัญครบรอบบีคริสมากๆเลยนะคะ ช่วยต่อโมเม้นอีกทางนึงเลย ^^

    #1
    0