ณ บ้านไร่ สถานที่จัดเตรียมกิจกรรมโคฟเวอร์
เหล่าฝูงลิงทั้งสองฝูงต่างก็มารวมตัวกันที่นี่เพื่อทำการจัดงาน และเตรียมงานเพื่อต้อนรับเหล่าสมาชิกวงโคฟเวอร์ที่จะมาร่วมกิจกรรมกับพวกเค้า
หุหุ เรามาดูกันดีกว่าว่าพวกหนุ่มๆแต่ละคนเค้าทำอะไรกันม่างงงงงง
“นี่ มีโซล แต่งหน้าซูจินเสร็จยังเนี่ย เด๋ยวฝูงลิงก็กระจัดกระจายเข้าป่ากันหมดก่อนหรอก จะโบ๊ะให้มันไปเล่นงิ้วรึไงกัน” เจ๊ซูอา ลีดเดอร์วงโคฟดงบัง ผู้รับหน้าที่คนเขียนบท(ชั่วคราว) แหกปาก เพื่อเร่งช่างแต่งหน้าจำเป็น
“โห เจ๊ ใจเย็นๆดิ ขืนเร่ง ไ อ้ซูจินหน้าละม้ายคล้ายผีปอปแน่”
“ซินเจ้!!!!! จัดแสงไฟไปถึงไหนแล้ว ถ้าอีกห้านาทีพวกแกยังทำอะไรไม่เสร็จละก้อ ชั้นจะลดบทสวีทพวกแก”เจ๊ซูอา ประกาศคำขาด
“ง่ะ เจ๊ จายร้ายที่สุดเลย” สามสาว ประสานเสียง(บ่น) พร้อมกัน
“ไ อ้นันโช ตื่น จะเริ่มรายการแล้ว” เจ๊แกหันไปปลุกนันโช เจ้าแม่ขี้เซาต่อ
“อ่าว จะเริ่มแล้วหรอเจ๊ รอมาชาติเศษ เริ่มได้ซักที ฮ้าววววว ~o~”
“แค่กๆๆ เจ็บคอ ควาอิล เอาน้ำมากินดิ๊”
“มาแล้วๆๆเจ๊ น้ำใบบัวบกแก้ช้ำใน กระหายร้อน”
“ไ อ้แก้ช้ำในเนี่ย ชั้นว่าแกเอาไปกินก่อนดีมั้ย เพิ่งเลิกจากไ อ้บัดซบมานี่”
“เจ๊ จายร้ายยยยยยย อย่าพูดเรื่องนี้ได้ป่าว เค้าทามจายบ่ด้ายยยย”
“เจ๊ ไ อ้ซูจินพร้อมแล้ว แสงก็พร้อม แล้วบทล่ะ??” นันโชหันไปถามเจ๊ใหญ่(?)
“อยู่นี่ๆๆ” เจ๊ซูอาตอบพลางยื่นคำถามไปให้ซูจิน
“เอาล่ะทุกคน จะเริ่มรายการแระน้า ไ อ้มีโซล ออกมาจากรัศมีกล้องนะแก ไ อ้ซินเจ หรี่แสงหน่อย เดี๋ยวไ อ้ซูจินก็ตาบอดหรอก เอาล่ะ เริ่ม”สิ้นเสียงนันโช ซูจินก็ทำงานพิธีกร(จำเป็น) ทันที
“อันยองฮาเซโย พี่ๆน้องชาวแคสสิโอเปียละเอลฟ์ทุกท่าน ตอนนี้ดิฉันซูจิน จะมาสัมภาษณ์หนุ่มๆทั้ง 18 คน ที่บ้านไร่ สถานที่จัดเตรียมกิจกรรมโคฟเวอร์ค่า”
“ฮั่นแน่ คงอยากรู้กันล่ะสินะคะ ว่าหนุ่มๆเค้าทำอะไรกันมั่ง และเค้าจะตอบปัญหาคาใจทางทางบ้านอย่างไร เราไปกันเลยดีกว่าค่ะ”
“ตอนนี้เราพบหนุ่มๆกันแล้วล่ะค่ะ แหมกำลังตัดหญ้าและแต่งต้นไม้อย่างเมามันส์เลยนะคะ ไปดูกันค่ะว่ามีใครทำงานนี้นี้บ้าง เริ่มจากหมีคัง กำลังใช้เครื่องตัดหญ้าตัดหญ้าในสนามอยู่ค่ะ เยซอง และเรียววุคกำลังตัดแต่งพุ่มไม้อยู่ และอีกท่านนึงจะเป็นใครไม่ได้นอกจาก ชินดงค่ะ กำลังขนเศษหญ้าและใบไม้ไปทิ้ง เอาล่ะ เราตามไปสัมภาษณ์หนุ่มๆเลยละกันนะค้า”
นันโชแบกกล้องตามซูจินไป ซูจินเลือกที่จะสัมภาษณ์หมีคังเป็นคนแรก
“สวัสดีค่ะ คุณคังอิน แหมกำลังตัดหญ้าอย่างเมามันส์เลยนะเนี่ย ว่างมาให้สัมภาษณ์กับพวกเราซักห้านาทีได้มั้ยคะ” ซูจินถามคังอินซึ่งตอนนี้กำลังเอาผ้าขึ้นมาเช็ดหน้าอยู่
“อ้อ ได้สิ มีอะไรก็ว่ามาเลย เร็วๆล่ะ เดี๋ยวฮีชอลออกมาเห็นว่าทำงานยังไม่เสร็จ จะซวยเอา”
“เอาล่ะ งั้นเริ่มคำถามเลยนะคะ คำถามแรก รู้สึกยังไงที่หน้าตาละม้ายคล้ายหมีคะ?(เอ่อ มั่นใจเรอะ ว่านั่นคำถาม-_-?)”((ก็เจ๊ซูอาเขียนมางี้นี่นา เค้าทำตามหน้าที่น้า))
“แหม ถึงจะหน้าตาคล้ายหมี แต่แฟนคลับก้อรักผมใช่มั้ยล่ะ 555”
‘เออ ไอ่หลงตัวเอง’ นันโชคิดในใจ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา
“เอาล่ะ มาถึงคำถามต่อไปนะคะ คิดยังไงเกี่ยวกับการประกวดวงโคฟเวอร์ในครั้งนี้คะ” ซูจินยิงคำถามต่อมาด้วยความรวดเร็ว
“ผมว่าก็ดีนะครับ แฟนๆจะได้มีโอกาสได้ใกล้ชิดกับพวกเรามากขึ้น”
“มาถึงคำถามสำคัญนะคะ คุณอยากเจอพวกเธอมั้ยคะ”
“ครับ แน่นอน ผมทนรอไม่ไหวเลยล่ะครับ โอกาสที่จะได้เจอเด็กสาวๆน่ารักๆ อย่างใกล้ชิดแบบนี้ ผมปฏิเสธไม่ลงหรอกครับ 5555”
‘ไอ้หน้าม่อเอ้ยยยย((หรือหน้าหมีดี))’ นันโชและซูจินต่างคิดเหมือนกัน
“ค่ะ ขอบคุณพี่คังอินมากๆนะคะ เกี่ยวกับคำตอบ”ซูจินก้มโค้งหนึ่งทีเป็นการขอบคุณ ก่อนจะเดินไปหา(เหยื่อ?)รายใหม่
“ค่ะ คราวนี้เราขอประหยัดเวลาด้วยการสัมภาษณ์ทีเดียวถึงสองคนเลยดีกว่าค่ะ คุณเยซอง คุณเรียววุคคะ เราขอเวลาซักห้านาทีนะคะ ก่อนอื่นช่วยแนะนำตัวเองหน่อยค่ะ ”
“สวัสดีคร้าบบ ผมเยซอง ผู้ชายที่หล่อที่สุดในเอสเจคร้าบบ”
นันโช+ซูจิน+ซูอา+มีโซล+ซินเจ+ควาอิล ((อ้วกกกกกกกกกก))
“สวัสดีครับ ผม เรียววุคครับ”
“เอาล่ะค่ะ เราขอถามเลยนะคะ คุณสองคนคิดยังกับการที่แฟนคลับ ชอบจับคู่ให้พวกคุณแถมยังแต่งฟิคให้พวกคุณมีอะไรกันด้วยคะ??”
“เอ่อ สำหรับผมนะครับ คิดว่าแฟนคลับเค้าคงจะชอบพวกผมมากนะครับ ถึงได้จับคู่ผมกะเรียววุค เพราะผมหล่อไงครับ((เกี่ยวกันตรงไหนฟระ?))”
“อ่าครับ ผมรู้สึกว่าไมใช่เรื่องเลวร้ายอะไรนะครับ ยังไงซะ ผมสองคนก็ชอบผู้หญิงครับ ฟันธง!!”
“ค่ะ คำถามต่อไปนะคะ คิดยังไงกับการจัดกิจกรรมในครั้งนี้คะ”
“ผมคิดว่าดีนะครับ เพราะพวกเราจะได้เจอสาวๆน่ารักๆ((เย่แกนี่ติดเชื้อหน้าม่อมาจากหมีคังรึไงเนี่ย ตอบเหมือนกันเด๊ะ))”
“สำหรับผมนะครับ คิดว่าเป็นกิจรรมที่ดีครับ เพราะแฟนคลับจะได้แสดงออกถึงความรักที่มีต่อพวกเรา และแสดงความสามารถของตนเองออกมา ไม่แน่นะครับ อนาคต(ตาแป๊ะ)ลีซูมาน อาจปั้นพวกเธอเป็นศิลปินในสังกัดก็ได้ ใครจะรู้”
แปะๆๆๆๆ
“เยี่ยมมากค่ะ คุณเรียววุค ตอบได้ดีมากกกกกเลยค่ะ”
“อ่าว งั้นแสดงว่าผมตอบได้ไม่ดีล่ะสิเนี่ย”เยซองบ่นเบาๆ
“อ่า ไม่ใช่อย่างนั้นค่ะ คือที่คุณเรียววุคพูดมา ออกจะมีเหตุผลมากกว่าคุณเยซองหน่อย เท่านั้นเองเอาเป็นว่า เราจบการสัมภาษณ์คุณเยซอง และคุณเรียววุคไว้เท่านี้ละกันนะคะ ขอบคุณค่ะ”
ซูจินตัดบท ก่อนจะถูกซาลาเปาเอากรรไกรแต่งกิ่งไม้ ตัดคอ เฮ้อ เกือบไปแล้วมั้ยล่ะ ซูจิน
ว่าแต่ พี่ชินดงหายไปไหนนะ เอ๊ะ เจอแล้ว ไปทำอะไรข้างกองใบไม้ล่ะนั่น
“สวัสดีค่ะพี่ชินดง ทำอะไรอยู่คะเนี่ย??”
“อ่าว ถึงคิวสัมภาษณ์ชั้นแล้วหรอ ไวจังอ่ะ”
“พี่ยังไม่ตอบเลยนะคะว่าทำอะไรอยู่??”
“อ้อ พอดี กำลังจะจุดไฟน่ะ เผาพวกเศษไม้กับใบไม้นี่ไง ชั้นเอามันใส่ลงไปด้วย พอไฟมอด เราก็จะได้กินมันเผากัน 55555” คิดแต่เรื่องกินนะเฮีย ยิงคำถามเลยดีกว่า
“เอ่อ พี่ชินดงคะ คำถามๆค่ะ”
“อ่อๆ แป๊ปๆนะ จะจุดไฟแล้ว”
พรึ่บ
“อ่า ไฟติดซะที มีอะไรก็ถามมาเลย”
“ค่ะ คำถามแรก ตอนนี้พี่ชินดงน้ำหนักเท่าไหร่หรอคะ?”
“เรื่องนี้เป็นความลับครับ ถ้าอยากรู้ ต้องมาเป็นแฟนผมก่อนนะครับ 555”
“ค่ะ คำถามต่อไปนะคะ”
“เมื่อไหร่พี่จะผอมคะ”((เอ่อ มั่นใจว่าแกคิดคำถามด้วยสมอง??))
“หุหุ เมื่อชาติต้องการครับ” ((กรี๊ดดดดดดดด ตอบได้เสี่ยวมากก๊ะพี่ชาย))
“งั้นทางเราก็หมดคำถามแล้วค่ะ ขอบคุณพี่ชินดงมากๆเลยนะคะ ขอให้อร่อยกับมันเผานะคะ ขอบคุณค่ะ”
“หุหุ เช่นกันคร้าบบบบ” พี่ชินดงตอบพร้อมโบกมือลา
+++++++++++++++++++++++++++++++++
“เจ๊นันโช ไปทางไหนต่ออ่ะ”ซูจิน เอ่ยถามเมื่อเดินออกมาจากสนามหน้าบ้านแล้ว
“เข้าไปในบ้านสิยะ ร้อนๆๆแดดเผาจนจะเป็นอิกัวน่าตากแห้งอยู่แล้วเนี่ย” นันโชตอบพร้อมเสียงบ่นอีกเล็กน้อย
แอ๊ดดดดดดดดดด(เสียงประตูเปิดนะคะ ไม่ใช่เสียงอังกอร์ร้องเรียกลุงแอ๊ด คาราบาว)
“นั่นไงๆๆ ซูจิน ที่ห้องครัวอ่ะ แหม ทำอาหารอยู่เลย น่ากินชะมัด” นันโชชี้มือไป พลางน้ำลายไหลไปด้วย(เล็กน้อย)
“ห้อม หอมนะเจ๊ ไปจิ๊กมากินหน่อยดีป่าว ซูจินก็หิวนะเนี่ย”ซูจินเริ่มเคลิ้มครับท่าน
“ไ อ้นันโช ไ อ้ซูจิน ชั้นให้พวกแกไปสัมภาษณ์ผู้ชายนะเว่ย ไม่ใช่ไปหากิน” เสียงของเจ๊ใหญ่ซูอาดังเล็ดลอดออกมาจาหูฟังของเราสองคน
“โหย เจ๊ซูอา อ่า~~~” นันโชและซูจินอุทานพร้อมกัน
“ไปได้แล้ว มายืนเป็นรูปปั้นแกะสลักอะไรตอนนี้ยะ”
“ค่า~~TT^TT”
ภายในห้องครัวขนาดใหญ่ มีบุรุษหลายคนนั่ง บางคนยืน เพื่อประกอบอาหารเลี้ยงพยาธิในกระเพาะ และสุนัขในปาก(?)ของเหล่าลิงอยู่ เราไปดูความชุลมุนวุ่นวายในห้องครัวกันดีกว่าค่ะ
เริ่มจากป๋าฮันหรือันคยองหนุ่มสายเลือดมังกรจากเมืองจีน กำลังทำข้าวผัดปักกิ่งของตนเองอยู่ ตามด้วยเซีย จุนซู โลมาน้อยของเรา กำลังนวดแป้งแล้วกดลงในถาด อ่ะฮ้า กำลังทำพิซซ่านั่นเอง แหมท่าทางน่าอร่อย แจจุง พี่ใหญ่แห่งวง TVXQ ก็กำลังทำทำแกงกิมจิปลาคอดแล้วก็ไก่อบอยู่ ส่วนอีทึกลีดเดอร์ของเอสเจนั่งปอกหัวหอมอยู่ใกล้ๆกับดงแฮ ซึ่งนั่งแกะถั่วลันเตาอยู่ ส่วนอีกนาย((น่าจะนางมากกว่า)) คือซองมินที่ตอนนี้
“ซองมิน นายทำอะไรอยู่น่ะ”อีทึกเอ่ยถามลูกวงอีกคน
“อ้อ นี่หรอ แกงฟักทองไงเฮีย”
“แล้วไอ้นี่ล่ะ ซองมิน”จุนซูเอ่ยถาม ของที่อยู่ในเตาอบ
“อ่อ นั่นพายฟักทองไง โทษทีนะ ชั้นลืมเอาออกมาน่ะ”
“แล้วไอ้ที่อยู่ในโถนี่ล่ะ อะไรหรอซฮงมิน”ปลาน้อยของเรา เอ่ยถามอีกคน
“อ๋อนั่นน่ะ กิมจิฟักทองไงล่ะ Y^o^Y”
O_O!!>>>สายตาของคนในห้องครัว
“เย้ๆๆ แกงฟักทองเสร็จแล้ว ชั้นไปดูทีวีก่อนน้าทุกคน”
ว่าแล้ว ฟักทองน้อยก็เดินออกจาห้องครัวไป ท่ามกลางสายตาของเพื่อนร่วมวงและเพื่อนร่วมค่าย ไว้อย่างอึ้งๆ
“ลีทึก ชั้นว่านายควรพาลูกวงนายไปเช็คสมองหน่อยนะ ซองมินมันเป็น Pumpkin phobia** ไปแล้วมั้งนั่น” แจจุงเอ่ยปากกับลีทึก
((หมายเหตุphobia คือโรคหรืออาการทางจิตใจ ส่วนPumpkin คือฟักทองนั่นคือโรคชอบฟักทองนั่นเอง:มั่วไปได้นะตรู))
“ทำไงได้ล่ะแจจุง ถ้าไปบอกให้มันเลิกชอบฟักทอง ทำยังกะบอกมันไปตายยังไงยังงั้นเลย” อีทึกตอบพลางเอาหัวหอมและถั่วลันเตาไปให้ฮันคยองผัดใส่ข้าว
“ใช่เลยพี่แจจุง พี่แจจุงพูดก็มีเหตุผลนะ ผมน่ะ เบื่อฟักทองจะตายอยู่แล้วนะเนี่ย”ดงแฮพูดเสริม
“เอาน่าๆๆ ซองมินเค้าจะชอบฟักทองก็ให้เค้าชอบไปเถอะ รีบทำอาหารเสร็จดีกว่า เดี๋ยวฝูงลิงหิวโซมันจะเข้ามากก่อนน่ะ”จุนซูพูดห้ามทัพ ก่อนจะเมาท์จนน้ำหมาก(?) กระเด็นไปมากกว่านี้
“ค่ะ จากบทสนทนาข้างต้น คงเดาได้นะคะว่า หนุ่มๆคงจะจะยุ่งกับการเตรียมอาหารเพื่อนำตั้งโต๊ะจีนลิง เราขึ้นไปดูบนบ้านดีกว่านะคะ รู้สึกว่าจะได้ยินเสียงเอะอะมาเป็นระยะแล้วค่ะ”
ณ บริเวณด้านบนของบ้าน
“นี่พวกแก ทำความสะอาดเร็วๆๆหน่อยได้มั้ย ชั้นขี้เกียจตะโกนแล้วนะ” เสียงของเจ้าแม่ฮีซอล ดังขี้นเมื่อเรามาถึงด้านบน
“โห พี่ พวกผมทำเร็วสุดๆแล้วน้า พี่นั่นแหละ ทำไมไม่หัดมาช่วยกันมั่ง”คิบอม บ่นเบาๆ
“ไ อ้คิบอม อย่าบ่นมาก ถูพื้นไป ไ อ้ฮยอกแจ แกกวาดพื้นกวาดหยักไย่ เก็บขยะเสร็จรึยัง ไ อ้ปาร์คยูชอน ไ อ้โจ คยูคยอนแกขัดห้องน้ำทั้งสิบสองห้องเสร็จรึยัง ห๊ะ ถ้าชั้นเข้าไปดูแล้วยังไม่เรียบร้อยล่ะก็ น่าดู ไ อ้คิบอม แกยังไม่ถูห้องนี้ใช่มั้ย ตรงนี้แกก็ถูพื้นไม่สะอาดด้วย !@$%^&#”
โอ้สุดแสนจะบรรยาย กับการแหกปากของพี่แก ที่ออกคำสั่ง สั่งราวกับเจ้านายใช้ขี้ข้า สงสัยมั้ยว่าพี่แกหรือลีทึก ใครเป็นลีดเดอร์ของวงกันแน่ เฮ้อ ชางมินของซูจินไปไหนล่ะเนี่ย
“เฮ้ย ซูจิน เดี๋ยวเจ๊ไปถ่ายเอาตาปาร์คตอนขัดห้องน้ำก่อนน่ะ แกแสกนหาชางมินกะซีวอนให้ชั้นด้วยล่ะ เดี๋ยวชั้นมา”เจ๊แกพูดเสร็จ ก็เดินเข้าออกห้องต่างๆเพื่อตามล่าหาตัวตาปาร์ค เพื่อทำการถ่ายรูปแบล็กเมล์ สักพักก็ได้ยินเสียงหัวเราะอย่างชั่วร้ายของทั้งคิม ฮีชอล และโค นันโช
อ๊ะ ร่างนั้นมัน ชางมินนนนนนนน นี่หว่า อยู่กับซีวอนและยุนโฮด้วย ชั้นจึงตะโกนออกมาอย่างไม่อายปากว่า
“เจ๊ๆๆๆๆๆ เจอสามีแล้ว กำลังแบกปุ๋ยทำสวนหลังบ้านอยู่”
ว่าแล้ว เจ๊นันโชก็วิ่งออกมาจากห้องด้วยความเร็วแสง
“จิงหรอแก ไหนๆๆ อ๊ายๆๆๆๆๆ ที่รัก นี่แกเมื่อกี้ไปถ่ายตอนตาปาร์คล้างห้องน้ำล่ะ ตลกชะมัดเลย อ๊ะ นั่นคิบอมนี่ ถ่ายๆๆๆตอนถูพื้นไปให้ไ อ้แทยอนดูดีกว่า”
“เจ๊ๆๆ อย่าสนใจ ที่รักเราอยู่โน่น” ซูจินสะกิดนันโช
“อ่อ ใช่ๆๆๆ ป่ะ ลงไปถ่ายกัน”
ณ บริเวณสวนหลังบ้าน
หนึ่งหมีขั้วโลกนามจุง ยุนโฮและเจ้าชายรูปงามสององค์(เสียงจากยุนโฮ:ทำไมป๋มเป็นหมีแล้วไอ้สองตัวนี่เป็นเจ้าชายง่า ไม่เข้าใจ)
((เพราะสองคนนี้เป็นสามีเจ้าของฟิคและคนแต่งSF น่ะสิยะ))
(@O.O@)
ต่อๆๆเจ้าชายสององค์นาม ชิม ชางมิน และ ชเว ซีวอนกำลังทำการปลูกต้นไม้ จัดสวนอยู่
โฮ้ ว้าว รูปก็งาม นามก็เพราะอย่างนี้ ไม่ให้หลงได้ไงล่ะ จริงมั้ย
“พี่ยุน ดอกไม้นี่ ครบแล้วใช่ป่าวฮะ”ชางมิน น้องเล็กของวง TVXQ เอ่ยถามลีดเดอร์ของวง
“ครบสิ นี่น่ะ ลาเวนเดอร์ ดอกกุหลาบ กล้วยไม้ คุณนายตื่นสาย สะระแหน่(มาจากไหนวะเนี่ย)” ยุนโฮยืนมองดู เจ้าชายสององค์ ปลูกต้นไม้อย่างขำๆ
“นี่ยุนโฮ นายเอาปุ๋ยมารึเปล่าเนี่ย??” ซีวอน ถามพลางมองหาถุงปุ๋ย
“เอ๋ โอ๊ะ ลืมขนมาจากหน้าบ้าน่ะ ซีวอน”
“ไม่ต้องมาทำหน้าแอ๊บแบ้วเลย ไปเอามา แล้วเอามาใส่ต้นไม้ด้วย มันจะได้เจริญงอกงาม ผลิดอกออกผล ให้เราเชยชมกัน” เฮียคะ ทำไมต้องใช้สำนวนเหมือนอยู่ในยุคกรุงรัตนโกสินธุ์ตอนต้นด้วยคะ
“ป๊ะ ซีวอนเราไปล้างมือ เตรียมกินข้าวเย็นดีกว่า”
“พี่ยุนฮะ เดี๋ยวใส่ปุ๋ยก็เสร็จแล้วนะฮะ จะได้ไปล้างมือกินข้าวกัน”
“อืมๆๆ ไปกันก่อนเถอะ เดี๋ยวพี่ตามไป”
“ชางมิน มาได้แล้ว”ซีวอนซึ่งมุ่งหน้ามาก่อนได้เรียก พร้อมกับหันหน้ามา อุ้ยหล่อ แต่เสียใจย่ะ เค้ามีชางมินที่รักอยู่แล้ว หล่อยังไงก็ไม่สน
รู้สึกเหมือนซีวอนมองหน้าเจ๊นันโชแล้วอึ้งไปนิดนึงนะ -_-?
ไม่หรอก คงตกใจมากกว่า((ไ อ้ซูจิน แกอยากตายด้วยมือคู่นี้มั้ย -_-++))
อ๊ากกก พอชางมินเดินผ่านไป หัวใจแทบเด้งออกมาจากอก
“นี่ๆๆ ไ อ้ซูจิน” แน่ะ ยังเคลิ้มอีก เดี๋ยวแม่ปั๊ดตบหัวเลย
“นังซูจิ้นนนนนนนนนนนน=O=” นันโชตัดสินใจระเบิดเสียงออกมา
“ไรอ่ะเจ๊ เสียงยังกะเจ๊กตื่นไฟ~o~”
“ก็ตอนชั้นเรียกทำไมแกเหม่อเล่า เอ้า จบรายการได้แล้ว-_-!”
“ค่ะ เป็นไงบ้างค่ะ กับการมาบุกสังเกตการณ์หนุ่มๆในวันนี้ คงเป็นที่ถูกอกถูกใจหลายๆคนนะคะ ค่ะ ชั้น ซูจิน รายงาน นันโช ถ่ายภาพ เจ๊ซูอา เขียนบท มีโซล แต่งหน้า ซินเจ ให้แสง ควาอิล เสิร์ฟน้ำค่ะ”
แล้วพบกันใหม่ เมื่อชาติต้องการ ^O^
Story By ThE_KeY
ความคิดเห็น