ราชาชอบดุ ಥ﹏ಥ I YAOI I

ตอนที่ 1 : บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 131
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    10 เม.ย. 64

 

ราชาชอบดุ

 

INTRO

 

    กลุ่มนักเรียนชายสามคนของโรงเรียนเอกชนแห่งหนึ่งในตัวอำเภอเดินเรียงกันกลางถนนจนคนที่อยู่ระแวกนั้นอดจะเบ้ปากให้ความมั่นหน้าของกลุ่มนี้ รู้เเล้วว่าเป็นแก๊งเทวดา แต่ตอนนี้มันใช่เวลามายืนเก๊กทั้งๆที่คนอื่นทยอยกันไปเข้าเเถวไหม มันขวางทาง

    เดวา เดวากร วรรณชเยษฐ์ ปิดปากตัวเองที่หาวอยู่เพราะเมื่อคืนเล่นเกมจนยาวถึงตีสอง หกโมงก็ถูกป๊าปลุกจากที่นอนเเล้ว เดวาดูท่าจะเป็นหัวโจกของแก๊งเทวดานี้แต่ตัวเล็กกว่าคนที่เหลือ

 

        “เดินเร็วๆดิเตี้ย” เดวาอยากจะส่งฝ่ามืออรหันต์ไปให้ตรัยที่เร่งให้เดินเร็ว คนมันได้นอนไม่ถึงสี่ชั่วโมงก็ต้องง่วงเป็นธรรมดาปะวะ อีกอย่างวาก็ไม่ได้เตี้ยด้วยเขาสูงตามมาตราฐานวัยรุ่นชาวไทย 175เซนติเมตร คงต้องโทษพวกมันอีกสองคนที่สูงเเตะเลขแปดไปแล้ว

 

        “เตี้ยพ่อง!”

        “มึงก็ไปแหย่มัน” ศิราเพื่อนอีกคนว่าตรัยที่หยอกวา

        “ก็มึงดูมันเดินสิวะ เตี้ยยังไม่พอ ขาสั้นอีก ป่านนี้เจ้ศรีถือไม้เรียวรอเเล้วมั้ง”

    วากรอกตามองบนเมื่อเพื่อนพูดถึงชื่อครูต้องห้ามที่เป็นคู่กัดกับแก๊งเขามาตั้งเเต่มอต้น จนตอนนี้ขึ้นมอปลายมาเทอมที่สองเเล้ว เเต่อีกคนก็ยังตามราวีอยู่ได้ 

    ข้อมือเรียวเหมือนผู้หญิงยกขึ้นมาดูเวลาก่อนจะถอนหายใจเสียงดัง จัดระเบียบเสื้อให้เข้ากางเกงให้เรียบร้อยเเล้วเร่งเดินต่อไปยังหน้าเสาธง

 

        “นายเดวา”

    เสียงเข้มของหญิงวัยกลางคนมาพร้อมกับร่างท้วมสวมแว่นหนามาบดบังทัศนียภาพเบื้องหน้าของวา นี่แหละเจ้ากรรมนายเวรของพวกเขา

        “ครับ”

        “โรงเรียนบอกแล้วไม่ใช่หรือไงว่าไม่ให้ใส่ถุงเท้าแบบนั้นมาโรงเรียน”

   เดวาและผองเพื่อนมองตามสายตาของเจ้ศรีที่มองต่ำลงมายังข้อเท้าของวาที่มีถุงเท้าสีดำสวมทับ วาอดกรอกตาอีกรอบไม่ได้ เลื่อนสายตาขึ้นมามองครูเเล้วยิ้มเจื่อนๆออกมา

        “โธ่ เเค่นี้ก็หยวนๆไปเถอะหน่า ครูศรี”

        “ไม่ได้!”

        “ใจเเคบจัง”  เจ้ศรีหรือคุณครูเพ็ญศรี ฝ่ายปกครอง มองค้อนตรัยที่เอ่ยปากพูดเบาๆเเต่ตัวเธอเองได้ยินชัดเจน

        “ผ.อ. มาหรือครั-”

        “มุกนี้ใช้กับฉันอีกครั้งไม่ได้หรอกนะนายเดวา”

    เดวาทำหน้าสิ้นหวังก่อนจะทำท่าก้มลงกำจัดถุงเท้าตัวปัญหาที่ทำให้เขาทั้งสามคนติดแหง็กตรงนี้ไม่ได้ไปเข้าแถวพร้อมเพื่อนคนอื่นๆ พลันสายตาเหลือบไปเห็นรองเท้าวาววับของเจ้ศรีที่อยู่ตรงหน้า นึกไอเดียออกได้

 

    “แค่ถอดถุงเท้ามันนาน- นายเดวา! นายตรัยภพ! นายศิรากร! " เสียงเข้มของเจ้ศรีเป็นเสียงที่ได้ยินประจำเมื่อพบเจอกลุ่มแก๊งเทวดา ใบหน้าสวยก้มลงมองรองเท้าตัวเองที่ขัดมาเมื่อเช้าตอนนี้ถูกกลบไปด้วยดินทรายที่นายเดวาทำเมื่อกี้ เด็กแก๊งนี้ทำเธอหัวเสียอยู่เรื่อย สุดจะทนเเล้วจริงๆ

 

 

        “ฮ่าๆๆๆ มึงเห็นหน้าเจ้แกเมื่อกี้ป่าววะ อย่างแย่อะ ฮ่าๆๆ”  เดวายืนเท้าเอวพลางหอบหน่อยๆจากการวิ่งหนีมาเมื่อกี้ ดีที่พวกเขามาทันเคารถธงชาติพอดี ไม่งั้นก็ต้องโดนเช็คขาดอีกตามเคย 

 

        “หนีครูศรีมาอีกหรือไง” เสียงหวานจากหัวหน้าห้องสุดสวยเอ่ยทักเพื่อนร่วมห้องอีกสามคนที่โด่งดังไปด้วยวีรกรรมสุดแสบไปทั่วโรงเรียน เธอรับหน้าที่เช็คเพื่อนที่มาเข้าเเถว

 

        “ฮ่าๆ ตาลนี่เก่งจริงๆเลย ให้พี่ศิรามาหอมทีสิจ้ะ” ศิราทำท่าจะเข้าไปกอดหอมตาลเเต่ก็ถูกเดวาและตรัยดึงกลับมาก่อน เดวาส่ายหัวให้กับความบ้าของเพื่อน

        “เออจริงสิ วันนี้ไปเที่ยวตลาดเมืองกันปะ”

        “ไปทำไมวะ” ทั้งสามคนงุนงงที่จู่ๆตาลก็ชวนไปเที่ยวงานในตัวเมืองซึ่งห่างจากอำเภอเขาไม่เท่าไหร่ ขึ้นรถไปไม่ถึงครึ่งชั่วโมงก็ถึง

 

        “ก็เขามีงาน ก็เเค่อยากชวน ช่วงนี้หยิ่งเเล้วชวนไม่ได้หรือไง”

        “ได้สิโว้ย ไอ้ตาล” เดวาเอี้ยวแขนไปกอดคอตาลเเล้วดึงเข้าหาตัวเองพลางยิ้มหัวเราะกับกลุ่มเพื่อน ถ้าถามว่าพวกเขาที่สนิทกันสามคนเเล้วมีเพื่อนคนอื่นที่สนิทอีกมั้ย ตอบเลยว่ามีเเค่ตาลคนนี้คนเดียวนี่แหละ

 

        “นายเดวา! เข้าแถวดีๆ!” เสียงเจ้ากรรมนายเวรมาเเล้วครับ….

 

 

        

 

        “(วันนี้ไม่ไปโรงเรียนหรอ หือ? ไปสิ ค่อยเข้าไปตอนบ่าย)” 

    เสียงทุ้มที่เปล่งออกมาจากโทรศัพท์เครื่องใดเครื่องหนึ่งในห้องดังขึ้น ที่มันดังก็เพราะว่าตอนนี้ทุกคนกำลังนั่งอยู่เงียบๆระหว่างรอเข้าเรียนคาบแรก แต่จู่ๆก็มีเสียงทุกคนในห้องเลยเบนความสนใจไปทางกลุ่มสาวที่นั่งอยู่ด้วยกันรวมถึงเดวลาเเละเพื่อนๆด้วย มองไปยังโทรศัพท์เครื่องตรงกลางที่ปรากฎรูปผู้ชายสวมเสื้อยืดสีขาวปกติ

 

        คนบ้าอะไรเข้าเรียนตอนบ่ายวะ เดวาคิดเเต่ก็ไม่ได้สนใจต่อหันกลับมาเล่นโทรศัพท์ต่อ

        “(มาไลฟ์ทำไม อ่าว เดี๋ยวนี้ไม่ได้มาไลฟ์บ่อยเลยมาไลฟ์ คืนนี้จะมีไลฟ์เล่นเกมส์ด้วยนะบอกก่อน)" 

    เดวาแอบได้ยินเสียงพวกเธอกรี๊ดเบาๆบางคนยิ้มดีใจที่วันนี้คนในจอจะมีไลฟ์เล่นเกมส์หลังจากห่างหายไปนานจากการเล่นเกมส์ 

        “ทำอะไรกันอะ!”

        “ว้าย! ผีตายร่วง ไอ้เก่ง!” ผู้หญิงคนที่ถือโทรศัพท์เปิดไลฟ์หันไปแวดใส่นายเก่ง คนที่เป็นหัวโจกแก๊งหลังห้อง ในโรงเรียนนี้ไม่ได้มีแต่แก๊งเดวหรอก มีเป็นสิบๆแต่แก๊งเดวาดูจะมีข่าวเยอะสุด

 

    เก่งหัวเราะเสียงดังที่แกล้งผู้หญิงกลุ่มนั้นได้สำเร็จ กวาดสายตามองไปยังโทรศัพท์ที่แอ้งเเม่งตรงพื้น ขายาวก้าวเดินไปหยิบขึ้นมาก่อนจะส่งให้พวกเธอเเต่ก็ต้องขมวดคิ้วกับภาพที่เห็น

 

        “ไอ้เดวา ทำไมเขามีรูปที่มึงเอาไปประมูลด้วยวะ” เก่งมองไปยังเดวาที่ก้มหน้าเล่นโทรศัพท์ ศิราสะกิดวาที่ไม่สนใจอะไรให้เงยหน้าขึ้นเเล้วเพยิดหน้าไปทางกลางห้องที่มีเก่งอยู่

        “ว่า”

        “กูถามว่าทำไมเขามีรูปที่มึงเอาไปประมูล”  เดวาเลิกคิ้วขึ้นก่อนจะนึกงง

        “เขาอาจจะประมูลได้ก็ได้ มึงก็เก่งตั้งคำถามเนอะไอ่ควาย” 

    อาจจะดูเป็นคำที่รุนแรงกับคำที่เดวาตอบกลับเก่งไป แต่มันเป็นคำที่ซอฟที่สุดที่เดวาเคยด่าเก่งไปแล้วทั้งสิ้น เดวาส่ายหน้ากับความควายของเก่ง แล้วก้มหน้าเล่นโทรศัพท์ต่อ

 

         “เอ้า ไอ้นี่! อะเอาไปยัยบื้อ” เก่งยื่นมือถือคืนให้กลุ่มเดิมเเล้วเดินกลับไปนั่งโต๊ะหลังห้องตัวโปรดตามเดิม

        “(รูปด้านหลังเหมือนรูปที่เพื่อนเราทำเลย  หรอ พ่อเอามาให้หน่ะ)” 

        “ทำไมลูกผู้ว่าต้องหล่อขนาดนี้วะมึง กูละอยากย้ายโรงเรียนเลย” 

        “เขาเรียนชายล้วนยัยนี่หนิ” 

    เดวาหยิบหูฟังมาสวมปิดเสียงรอบกายที่ดัง ไม่สนใจภายนอกจนศิราสะกิดอีกรอบให้มองไปทางหน้าห้องที่ครูมาเเล้ว เดวาถึงถอดหูฟังออก เเล้วเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋ากางเกง

 

 

 

    เดวาไม่รู้ว่าตัวเองคิดถูกหรือคิดผิดที่ตกลงมางานนี้ เขาไม่ได้โลกส่วนตัวสูงออกจะชอบสังสรรค์ด้วยซ้ำ แต่ผู้คนที่เบียดเสียดเเขนเขาตอนนี้กับแดดร้อนจ้าที่กระทบผิวบางจนแสบแดงไปหมด ไหนจะเหงื่อที่ไหลตามลำคอและหรอบหน้า ทำเอาเขาอยากจะไปอาบน้ำซะตอนนี้

 

    คนที่เป็นตัวเปิดชวนเดินนำหน้ากับเพื่อนสาวอีกกลุ่มไปไหนต่อไหนเสียเเล้ว ทิ้งให้เดวา ตรัยกับศิราต้องมาติดแหง็กหน้าร้านชานมตรงนี้ เดวาเริ่มขมวดคิ้วเพราทุกอย่างดูจะช้าไปหมดจนเขาไม่อยากจะรอชาไข่มุกโง่ๆนี่เเล้ว

        “เฮ้ย ไปไหนวะไอ่วา” เสียงตรัยไล่ตามหลัง ลูกเฮียเจ๊กร้านทองที่ดังที่สุดในอำเภอหันหลับมามองเพื่อนเเล้วพูดไม่มีเสียงว่า ‘กู จะ ไป ห้อง น้ำ’ เท่านั้นเพื่อนอีกสองคนก็ไม่สงสัยอะไร ยืนรอชานมให้เพื่อนต่อ

 

    มือเรียวสวยตวงน้ำแล้วสาดล้างหน้าที่เนียนใสเเต่เริ่มขึ้นสีแดงเพราะแดดข้างนอกนั่น คิ้วก็ยังขมวดไม่หายเพราะเริ่มแสบแขนขึ้นมาเเล้ว กวักน้ำล้างเเขนตัวเองอีกครั้ง เเล้วก็ปิดน้ำ เช็คตัวเองหน้ากระจกก่อนสายตาไปสะดุดกับร่างของอีกคนที่ออกจากห้องน้ำอีกห้องหนึ่ง อีกคนเดินมาล้างมือแปปเดียวก็หันหลังจะออกจากห้องน้ำ

 

    หล่อ…. คือคำนิยามที่เดวาให้อีกคน ทรงผมอันเดอร์คัทกับใบหน้าคมๆที่เห็นสันกรามเด่นชัด ริมฝีปากกระจับที่ชมพูปนคล้ำหน่อยๆให้เดาก็น่าจะเป็นผลมาจากบุหรี่มั้ง สันจมูกที่โด่งเข้ากับใบหน้าของอีกคน เสื้อนักเรียนที่ถูกดึงออกจากกางเกงสีน้ำเงินลวกๆนั่นทำให้เจ้าตัวดูแบดขึ้นไปอีก ไวกว่าความคิดก็คือปากของเดวาที่เปล่งออกไปนี่แหละ

 

        “มึง มึงอะ”

        อีกคนหันมามอง กวาดสายตาไปทั่วห้องก่อนจะหันมาสบสายตากับเดวา พลันเดวาเปล่งอะไรไม่ออก นึกอยากจะตบปากตัวเองที่ไปไว 

        “?”

        “….”

        “ว่า”

 

        “มาเป็นแฟนกูปะ!” พูดแล้ว เดวาพูดมันออกไปแล้ว ใบหน้าขึ้นริ้วสีแดงจนคนที่ถูกขอเป็นแฟนกระตุกยิ้ม

 

 

 

#เจ้าราชาเดวา

TW @forevergot713

 

;เจ้าเดวาทำไมพูดออกไปแบบนั้นลูกกกกกกกกกกกก เอาใจช่วยเดวาด้วยนะคะ หวังว่าจะเอ็นดูกันเยอะๆนะคะ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6 ความคิดเห็น

  1. #2 leehwayeon bb (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2564 / 07:07
    น่าเอ็นดูมากเดวาลูกกก
    #2
    0
  2. #1 MadamKIM_YG (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2564 / 19:37

    เดวาาาาาาา 🤣

    #1
    0