สุภาพบุรุษแดนทราย

ตอนที่ 13 : บทที่ 4 | หน้าที่ัสับราง [1]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,371
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 76 ครั้ง
    14 ส.ค. 63

มิถิลาออกมาจ๊อกกิ้งตอนเช้าเหมือนอย่างเคย ต่างก็ตรงที่วันนี้เธอไม่ได้ออกมาวิ่งตามลำพัง แต่มีชีคอาซาดิลมาด้วย

ไม่ใช่ว่าเธอกับเขานัดกันไว้ มิถิลาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาจะไปวิ่ง เธออยู่ที่นี่มาจนเข้าสัปดาห์ที่สองแล้วก็ไม่เคยเห็นเขาจะเคยไปวิ่งสักวัน อยู่ดีๆ วันนี้ก็แต่งชุดออกกำลังกายใส่รองเท้าผ้าใบมายืนยืดเส้นยืดสายอยู่หน้าบ้าน

“จะไปจ๊อกกิ้งเหรอ”

มิถิลาไม่อยากจะคิดว่าชายหนุ่มมารอเธอ แต่ทันทีที่เธอปรากฏตัวเขาก็เอ่ยปากทักเลย ถ้าจะว่าบังเอิญ...มันก็ไม่น่าจะใช่

หญิงสาวรู้สึกว่าทุกอย่างมันพอเหมาะพอดีเกินไป

“ค่ะ”

“ผมไปด้วย”

“ฉันไม่ได้วิ่งจริงจังหรอกนะคะ” ปกติแล้วเธอวิ่งสลับเดิน ไม่ได้จะซ้อมไปลงสนามที่ไหน เรื่องนี้ต้องบอกชีคหนุ่มเอาไว้ก่อน เผื่อเขาจะคาดหวังว่าเธอจะวิ่งเป็นเพื่อนเขาไปได้ตลอดทาง

ประเมินจากสภาพร่างกาย มิถิลาคิดว่าอย่างไรชีคอาซาดิลก็ต้องวิ่งเก่งกว่าเธออยู่แล้ว เขาเป็นผู้ชาย แล้วก็ไม่ได้ผอมแห้ง แต่มีกล้ามเนื้ออย่างคนออกกำลังกายสม่ำเสมอ แค่ร้อยเมตรแรกเขาก็น่าจะนำหน้าเธอไปไกลแล้ว

“ผมก็ไม่ได้จะวิ่งจริงจัง”

ชายหนุ่มบอกมาแบบนั้นแล้วมิถิลาจะว่าอะไรได้อีกล่ะ

“ฉันยืดเส้นก่อนนะคะ คุณจะวิ่งนำไปก่อนก็ได้”

“ผมไปพร้อมคุณ”

มิถิลายืดกล้ามเนื้ออยู่ประมาณห้านาทีก็ชวนเขาเดิน ถึงอาซาดิลจะเป็นเจ้าของบ้าน แต่เขาก็ปล่อยให้มิถิลาเป็นคนเลือกว่าจะวิ่งไปทางไหน

“ฉันจะเดินเร็วก่อนค่ะ แล้วสักพักถึงจะวิ่ง คุณไปก่อนก็ได้นะ”

“ไม่อยากให้ผมวิ่งด้วยหรือเปล่า”

“คะ?”

“คุณพูดทำนองที่คล้ายๆ จะไล่ผมสามหนแล้ว”

หญิงสาวหันมองเขาทันที สีหน้าเหลอหลา “ฉันเปล่านะคะ”

“คุณทำ” ชายหนุ่มยืนกรานความเชื่อของตัวเองเหมือนกัน

“ฉันก็แค่ไม่อยากจะไปสร้างความรำคาญให้คุณต่างหาก” มิถิลาแก้ต่างให้ตัวเอง “ฉันวิ่งช้า วิ่งเหยาะๆ แหยะๆ บางทีก็เดินมากกว่าด้วยซ้ำ”

“ผมบอกหรือยังว่ารำคาญ”

“ก็ยังไม่ได้เริ่มวิ่งเลยนี่คะ คุณจะรำคาญได้ไง”

“นั่นสิ ผมเองก็ไม่ได้แสดงท่าทีอะไรที่จะทำให้คุณคิดว่าผมรำคาญ แล้วทำไมคุณถึงคิดว่าผมจะรู้สึกแบบนั้นล่ะ”

“ก็...” มิถิลาเม้มปาก นึกหาคำพูดโต้แย้งเขาไม่ได้เลย

“คิดเองเออเอง” อาซาดิลเป็นคนพูดคำนั้นขึ้นมาเสียเอง “คุณไม่ต้องมาคิดแทนผมหรอก ผมบอกจะวิ่งกับคุณก็แปลว่าจะวิ่งพร้อมคุณ คุณวิ่งช้าผมก็จะวิ่งช้า คุณวิ่งเร็วผมก็วิ่งเร็วด้วย ถ้าคุณอยากจะเดิน ผมก็จะเดินไปกับคุณ”

คำพูดของอาซาดิลทำให้หัวใจของมิถิลาวูบไหวแผ่วเบาอย่างที่เจ้าตัวก็แทบจะจับความรู้สึกนั้นเอาไว้ไม่ทัน เธอแน่ใจว่าชายหนุ่มกำลังพูดถึงประเด็นการจ๊อกกิ้งในเช้านี้ แต่ถ้อยคำที่เขาเลือกใช้มันชวนให้บรรยากาศรอบตัวโรแมนติกขึ้นมาอย่างไรก็ไม่รู้

...ผมก็จะเดินไปกับคุณ

ไอ้ประโยคแบบนี้มันใช้กับผู้หญิงที่ไหนก็ได้หรือไงกัน

หรือนิสัยปากหวานนี่มันเป็นไปโดยสัญชาตญาณของผู้ชายเจ้าชู้ก็ไม่รู้

คารมเป็นต่อแบบนี้นี่เอง สาวๆ ถึงได้หลงเขานัก

มิถิลาอยู่ใกล้ชิดเขาขนาดนี้ต้องระวังเอาไว้ให้ดีเลย อย่าได้เผลอไผลไปกับคำพูดของชีคอาซาดิลเชียว

“ถ้าคุณไม่มีปัญหากับการวิ่งของฉันก็โอเคค่ะ” พอคิดได้ว่าผู้ชายอย่างชีคอาซาดิลไม่ควรยุ่งด้วยในเชิงชู้สาว มิถิลาก็ดึงสมาธิกลับมาที่การวิ่ง เธอเริ่มเร่งฝีเท้าและวิ่งเหยาะๆ

มิถิลาวิ่งไปเรื่อยๆ ไม่ใช้ความเร็วมากเกินจนเป็นการทรมานตัวเอง คนที่วิ่งอยู่ข้างๆ เองก็ไม่ได้วิจารณ์เรื่องการวิ่งของเธอ หญิงสาววิ่งด้วยความเร็วเท่าไหน ชีคอาซาดิลก็วิ่งด้วยความเร็วเท่ากันกับเธอ

พอแดดเริ่มแรงขึ้น มิถิลาก็ชะลอฝีเท้า บอกเขาว่าเธอจะเดินอีกสักรอบหนึ่งแล้วก็จะแวะไปเลี้ยงเจ้าหลุยส์ ปรากฏว่าชีคอาซาดิลก็จะไปหาสิงโตของเขาด้วยเหมือนกัน

“ผมเป็นเจ้าของก็น่าจะต้องโผล่หน้าไปให้มันเห็นบ่อยๆ ถูกไหม เดี๋ยวมันจะเข้าใจผิดคิดว่าคุณเป็นเจ้าของมัน”

“มันอาจจะเข้าใจผิดไปแล้วก็ได้นะคะ” มิถิลาพูดขณะที่เปิดกรง เธอไม่ได้หวาดหวั่นเวลาจะเดินเข้าไปด้านในเหมือนครั้งแรกที่มาแล้ว “หลังจากวันที่คุณพาฉันมา คุณได้เข้ามาอีกไหมคะ”

สิงโตน้อยเดินปรี่เข้ามาหามิถิลา แต่พอมันเห็นว่าหญิงสาวไม่ได้มาคนเดียวก็วิ่งกลับไปซุกหลังโขดหิน

“แค่ครั้งเดียว คุณมาวันละกี่ครั้ง”

“สองครั้งค่ะ เช้าเย็น แต่ว่าตอนเย็นจะอยู่นานหน่อย”

“นานแค่ไหน”

“ครึ่งชั่วโมง วันไหนเพลินๆ ก็อาจจะอยู่เป็นชั่วโมง”

“เพลิน?” อาซาดิลมองอีกฝ่ายเทอาหารออกจากถัง เจ้าหลุยส์โผล่หน้าออกมาจากโขดหิน มันทำจมูกฟุดฟิด แต่ยังไม่กล้าเดินมากินอาหาร “ทำอะไรเป็นชั่วโมง”

“เล่นกับเจ้าหลุยส์ไงคะ”

“เล่นกับสิงโตเนี่ยนะ”







____________________________________________________

หมู่นี้ท่านชีควอแวกับน้องมินต์จังเลยน้าาาา มันยังไงกันละเนี่ยยยยย?



ปล.คอมเม้นต์กันเข้ามาเยอะๆ นะคะ เดี๋ยวแนนมีสุ่มแจกนิยายจากคอมเม้นต์ด้วยค่ะ


ขอฝากผลงานเรื่องก่อนๆ เอาไว้ด้วยนะคะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 76 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

371 ความคิดเห็น

  1. #59 Kookkai1165 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2563 / 22:35

    ท่านชีคจะตกใจอะไรแค่น้องมินต์เล่นกับสิงโต ท่านชีคเองไม่ใช่หรอที่เป็นคนให้น้องมาเลี้ยงสิงโต จนน้องสนิทกับสิงโตมากกว่าท่านชีคอีก

    #59
    1
    • #59-1 ณจันทร์นรา(จากตอนที่ 13)
      16 สิงหาคม 2563 / 03:09
      จำเจ้าของไม่ได้แล้วว
      #59-1
  2. #58 WongdueanManee (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2563 / 21:59

    ทำตัวน่าสงสัย

    #58
    1
  3. #57 iiammuaymaii (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2563 / 20:05
    แน่ๆ ต้องคิดแน่ๆอิตาชีคคคค
    #57
    1
  4. #56 9ningnong9 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2563 / 20:04
    คิดไรอยู่อะท่าน

    ถึงกับมารอวิ่งด้วยเลย
    #56
    1
  5. #55 dekbanna (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2563 / 19:17

    คิดอะไรป่าวท่านชีค

    #55
    1
  6. #54 fsn (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2563 / 18:19

    อ้าว คือมีสัตว์มาเลี้ยง แล้วพี่ไม่เล่นด้วยเหรอคะ หรือแบบ เป็นสวนสัตว์ ว่างๆ ก็มาเยี่ยมชม

    #54
    1
    • #54-1 ณจันทร์นรา(จากตอนที่ 13)
      14 สิงหาคม 2563 / 23:57
      เอามาเลี้ยงเพราะสงสารค่ะ
      #54-1
  7. #53 PymwdPanmile (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2563 / 17:19
    ดูวอแวเกินเบอร์มาก ไหนว่างานเยอะไม่ค่อยว่างไงพ่อคุณ
    #53
    1
    • #53-1 ณจันทร์นรา(จากตอนที่ 13)
      14 สิงหาคม 2563 / 23:57
      นั่นสิคะ ทำไมอยู่กับน้องแล้วดูว๊างว่าง
      #53-1
  8. #52 7750778 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2563 / 16:49

    ชอบๆๆบอกเลยตอนนี้ติดงอมแงมมากๆๆอัพบ่อยๆๆนะคะ
    #52
    1
    • #52-1 ณจันทร์นรา(จากตอนที่ 13)
      14 สิงหาคม 2563 / 23:11
      ดีใจที่ชอบนะคะ ฝากติดตามตลอดเลยน้า
      #52-1
  9. #51 PymwdPanmile (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2563 / 12:19
    ปูเสื่อๆๆ
    #51
    1