สุภาพบุรุษแดนทราย

ตอนที่ 14 : บทที่ 4 | หน้าที่สับราง [2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,299
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 84 ครั้ง
    16 ส.ค. 63


“ใช่ค่ะ เจ้าหน้าที่บอกว่าปกติแล้วสิงโตเป็นสัตว์สังคม มันอยู่กันเป็นฝูง หลุยส์อยู่ตัวเดียวแบบนี้คงจะเหงาแย่ มันยังเล็กอยู่ด้วย ฉันก็เลยคิดว่าน่าจะมาเล่นกับมันบ่อยๆ มันเองก็จะได้จำหน้าฉันได้ด้วย” เวลาที่เธอเอาอาหารมาให้ จะได้ไม่ต้องระแวงว่าจะโดนมันขย้ำเอา

“เวลาเล่นนี่เล่นกันยังไง”

“ก็เล่นเหมือนเล่นกับหมากับแมวน่ะค่ะ มันเป็นสัตว์ตระกูลแมว แต่ฉันว่าบางทีมันก็เล่นเหมือนหมา”

“ยังไง”

“ก็แบบเล่นงับของ วิ่งไปคาบของอะไรแบบนั้น”

มิถิลาหยิบเนื้อชิ้นหนึ่งถือไปให้หลุยส์ หญิงสาวใจกล้าถึงขนาดป้อนอาหารมันถึงปาก อาซาดิลอึ้งไปเหมือนกันที่เห็นแบบนั้น แค่ระยะเวลาไม่กี่วัน หญิงสาวตีสนิทกับลูกสิงโตได้ขนาดนี้เชียวหรือ

“ไม่กลัวมันกัดเอาหรือไง”

“ตอนแรกก็กล้าๆ กลัวๆ ค่ะ ตอนนี้เป็นพันธมิตรกันแล้ว” อาจเป็นเพราะเธอเอาอาหารมาให้มันทุกวัน แล้วก็แวะมาเล่นกับมันทุกวัน หลุยส์มันก็เลยคุ้นชินกับเธอ “คุณก็แวะมาบ่อยๆ สิคะ ให้มันเห็นหน้าคุณทุกวัน มันจะได้เลิกกลัวคุณ”

“อืม ก็ถ้าตอนไหนคุณจะเข้ามาแล้วเห็นผมว่างๆ อยู่ก็เรียกด้วยแล้วกัน”

มิถิลาหันไปมองใบหน้าคมสันของอีกฝ่าย “คุณมาเองก็ได้นี่คะ”

“ก็ได้ แต่ผมคิดว่ามาพร้อมคุณดีกว่า คุณสนิทกับหลุยส์แล้วนี่ จะได้คอยเชื่อมสัมพันธ์ให้ผมกับมันได้ไง ถือเป็นหน้าที่ของคนเลี้ยงสิงโตไง”

คนเลี้ยงสิงโตทำหน้าบอกบุญไม่รับ มิถิลารู้สึกว่าเธอเหมือนจะมีภาระงานเพิ่มเข้ามาอย่างไรก็ไม่รู้ แต่เอาเถอะ...คงไม่หนักหนาอะไรมากมายนักหรอก อย่างไรเธอก็ต้องมาเล่นกับเจ้าหลุยส์ทุกวันอยู่แล้ว

ชีคอาซาดิลนั่นละที่ไม่แน่ไม่นอน พูดว่าจะมาด้วยกันกับเธอ เอาเข้าจริงแล้วเขาจะเต็มใจมาได้สักกี่วันกันเชียว

นั่งดูสิงโตจะไปเพลิดเพลินเท่ากับนั่งดูสาวๆ ได้อย่างไรกัน

*

ผู้หญิงบางคนก็พูดยากพูดเย็นเหลือเกิน ขนาดว่ามิถิลาเป็นผู้หญิงด้วยกันยังไม่เข้าใจเลยว่าทำไมผู้หญิงบางคนถึงได้ดื้อด้านมากขนาดนี้

“ท่านไม่ว่างค่ะ ถ้าคุณอยากพบท่านก็ต้องรออีกสองสัปดาห์ นั่นเร็วสุดแล้วค่ะ” มิถิลาบอกกับคนปลายสายอย่างใจเย็นทั้งที่เธอรำคาญมากเต็มทนแล้ว เธอคุยสายกับผู้หญิงคนนี้มาเกือบยี่สิบนาที ด้วยหัวข้อสนทนาเพพียงหัวข้อเดียวนั่นก็คือหล่อนต้องการพบชีคอาซาดิลในบ่ายวันนี้

ให้พบได้ที่ไหนกัน ขืนเธอยอมละก็...รถไฟชนกันตายเลย

“อีกสองสัปดาห์ ท่านว่างช่วงสิบเอ็ดโมงถึงบ่ายโมง ถ้าคุณตกลง ฉันจะได้ลงชื่อคุณในตารางนัดของท่านเลย”

ทว่าอีกฝ่ายกลับโวยวายใส่เธอเสียจนแสบแก้วหู มิถิลาต้องดึงโทรศัพท์ออกห่างจากใบหู รอกระทั่งเสียงน่ารำคาญนั่นเงียบลงก็รีบพูดตัดบทและกดวางสายทันที

เรื่องเยอะแบบนี้ก็ไม่ต้องได้เจอผู้ชายหรอก แห้งเหี่ยวต่อไปเถอะจ้ะ!

แต่มิถิลาประเมิณอีกฝ่ายต่ำไปหน่อย...

หล่อนไม่ได้เวลานัดอย่างที่ใจคิด ก็ไล่ถามคนนู้นคนนี้จนในที่สุดก็โผล่มาจนถึงที่บริษัท แถมยังแจ็กพ็อต...มาถึงในเวลานัดของสาวอีกคนพอดี

อะไรมันจะเหมาะเจาะขนาดนั้น! รถไฟขบวนที่ไม่ได้อยู่ในตารางเดินรถโผล่มาแบบนี้ ก็รถไฟชนกันน่ะสิ!

มิถิลาไม่เคยเจอสถานการณ์แบบนี้ ตอนนี้รามูก็ดันไปธุระข้างนอก ไม่มีใครช่วยเธอห้ามทัพได้เลย

“ขอโทษนะคะ ท่านมีนัดกับคุณชียาห์ค่ะ คุณไม่ได้นัดท่านไว้ก่อน เข้าพบไม่ได้นะคะ”

“แต่ฉันนั่งเครื่องบินมาตั้งหลายชั่วโมง จะไม่ให้ฉันเจอหน้าอาซาดิลหรือไง”

มิถิลาจำน้ำเสียงของหล่อนได้ เลยรู้ว่าผู้หญิงคนนี้เป็นคนเดียวกับที่คุยโทรศัพท์กับเธอ

...ดั้นด้นมาจนถึงที่นี่ได้สินะ

“ถ้าไม่ได้นัด เข้าพบไม่ได้ค่ะ” มิถิลาเลือกใช้คำพูดที่รามูเคยพูดใส่เธอ

ตอนนี้ก็เข้าใจแล้วว่าทำไมเขาถึงได้พูดแต่ประโยคนั้น ขืนปล่อยให้คนที่ไม่ได้นัดไว้โผล่เข้าไปแล้วชีคอาซาดิลดันอารมณ์ไม่ดีละก็...อาจถึงขั้นตกงาน!

“เธอเป็นใคร” สาวรัสเซียไม่ได้พูดกับมิถิลา แต่หันไปพูดกับคนที่กำลังจะได้เข้าไปเจอหน้าชีคหนุ่ม

ชียาห์หันมายิ้มให้อีกฝ่าย เป็นรอยยิ้มแบบที่มิถิลาเห็นแล้วก็เกิดลางสังหรณ์ขึ้นมา

อย่ามีเรื่องกันนะ ได้โปรด...อย่ามีเรื่องกัน

“ฉันก็เป็นคนที่ท่านชีคอยากเจอหน้าไง” ชียาห์ตอบกลับอีกฝ่ายเป็นภาษาอังกฤษ ใจความในประโยคทำเอาหล่อนหน้าตึง

แม่สาวรัสเซียหัวร้อนปรี่เขาไปชิดตัวอีกฝ่าย ผลักแขนแล้วเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงหาเรื่อง

“เธอเป็นอะไรกับอาซาดิล”

มิถิลาเห็นท่าไม่ดีก็เลยรีบลุกขึ้นไปห้าม เธอดึงแขนของหญิงสาวชาวรัสเซียเพื่อแยกอีกฝ่าย

“คุณคะ คุณกลับไปก่อนเถอะค่ะ ถ้าคุณไม่ได้นัดไว้ ยังไงท่านก็ไม่ให้เข้าพบนะคะ”

“ฉันจะเข้าไปหาอาซาดิล”

“คุณเข้าไม่ได้ค่ะ” มิถิลายืนขวางหล่อนเอาไว้ แล้วหันไปพยักหน้าบอกให้ชียาห์เข้าไปหาชีคอาซาดิลได้เลย

พอเห็นแบบนั้นสาวรัสเซียก็ยิ่งมีท่าทางไม่พอใจ

“นี่! ทำไมแม่นั่นเข้าไปได้ แต่ฉันเข้าไปไม่ได้ เธอรู้ไหมว่าฉันเป็นอะไรกับอาซาดิล”

“ไม่ทราบหรอกค่ะ” และคิดว่าคงไม่ได้เป็นอะไรที่มากไปกว่าคู่ควงด้วย “แต่ถ้าไม่ได้นัดไว้ ก็เข้าพบไม่ได้นะคะ”

“ฉันไม่สน” หล่อนกระแทกเสียงใส่ ทว่าไม่แรงเท่ากับที่หล่อนกระแทกไหล่ใส่มิถิลาอย่างแรงจนหญิงสาวถึงกับเสียหลัก







____________________________________________________

ท่านคะะะะะ สาวๆ ของท่านก่อเรื่องแล้วค่ะ



ปล.คอมเม้นต์กันเข้ามาเยอะๆ นะคะ เดี๋ยวแนนมีสุ่มแจกนิยายจากคอมเม้นต์ด้วยค่ะ


ขอฝากผลงานเรื่องก่อนๆ เอาไว้ด้วยนะคะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 84 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

371 ความคิดเห็น

  1. #68 fsn (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2563 / 20:46

    เจอภาพสะท้อนนะคะ หุๆ

    #68
    1
  2. #67 Kookkai1165 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2563 / 20:06

    น่าเหนื่อยใจแทนน้องมินต์เหลือเกินผู้หญิงท่านชีคแต่ละคนแรงๆทั้งนั้นเลย

    #67
    1
  3. #63 9ningnong9 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2563 / 14:21
    เอาล่ะ รถไฟขรกัน สงสัยว่าพี่จะไม่เอาใครนอกจากน้องซะละม้างงงง
    #63
    1
  4. #62 PymwdPanmile (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2563 / 07:41
    ปวดหัวแทนน้องมิ้น
    #62
    1
  5. #61 iiammuaymaii (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2563 / 01:37
    ท่านชีคมาช่วยน้องเร็ววว
    #61
    1
  6. #60 เจเจ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2563 / 20:10

    ใครจะได้เจอท่านชีคก่อนล่ะ

    #60
    1