- - 38 องศา - - สนพ. RAINY NIGHT

ตอนที่ 17 : [ CHAPTER 14-2 ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,982
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,100 ครั้ง
    27 เม.ย. 61

ตอนที่14 part2

“เง๊ออออออ”ร้องหลงคีย์ไปหมด สติแตก หลับตาปี๋ มือจิกแขนเสื้อคนข้างๆแน่น

“มัวแต่หลับตาจะดูรู้เรื่องไหม ลืมตาเร็ว ดูดิ ไคล์แม็กซ์เลย อีกเดี๋ยวผีต้องโผล่มาแฮ่แน่”

“เลววววววว”ผมกระซิบเสียงด่าลอดไรฟัน ด่ามันรวดทั้งสามคนนั้นแหละ ข้างกายผมคือครอส ถัดไปคือเคสและแวนตามลำดับ ส่วนข้างผมอีกฝั่งคือทางเดิน!

คนจองที่แม่งเลว นั่งติดทางเดินมืดๆงี้เวลามีคนเดินผ่านผมก็สะดุ้งหมดอะ ลูกเด็กเล็กแดงกูไม่สนกูกลัวหมด แล้วพวกมันก็จงใจให้ผมมานั่งตรงนี้นะ แกล้งกันเห็นๆ หลอกแต๊ะอั๋งกูสุดๆไปเล้ยยยย เพราะพอยิ่งผมเตลิดเท่าไหร่ก็ยิ่งเกาะแขนครอสแน่นขึ้นเท่านั้น

เชี่ยครอสมันยิ้มทุกครั้งที่ผมผวาไปเกาะมัน อารมณ์ดีราวกับดูหนังตลกอยู่

“ครอส...”ผมเอานิ้วสะกิดคนข้างๆยิก”ปวดฉี่อะ”

มันขำ! เกลียดอะ ก็บอกแล้วว่ากลัวๆๆๆๆ ก็แกล้งกันอยู่นั่นแหละ คราวหน้าถ้าอยากให้กอดนักก็พูดกันดีๆยอมกอดฟรีสองทีเลย!

ผมลากแขนไอ้เลวออกมาเข้าห้องน้ำ ปล่อยให้มันยืนรออยู่ด้านหน้าพอจัดการธุระเสร็จก็ล้างมือเดินออกไปมาหามัน

“หน้าโคตรซีดเลย ไหวป่ะเนี่ย”

“ไม่”ผมตอบเสียงเหวี่ยง งอนขั้นสุด

“งั้นไปนั่งพักกัน ไม่ต้องเข้าไปละ”ร่างสูงเดินนำไปยังมุมโซฟา ผมเพิ่งเห็นประโยชน์ของไอ้โซฟาพวกนี้ก็ตอนนี้แหละ พอทิ้งตัวลงนั่งก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่ ไหลตัวลงกับเบาะอย่างหมดสภาพ

“อาการหนักว่ะ ขอโทษนะ ว่าจะชวนออกมานานแล้วแหละ แต่เพลินไปหน่อย ผมมึงหอมดี”

“ชิส์ แก้แค้นกูอยู่ก็บอกมาตรงๆ”

“อย่าใส่ร้ายสิ น้อยใจนะเนี่ย ครอสไม่เคยคิดแค้นเคืองโกรธโทษเพลินสักครั้ง เสียใจจรุงง”ตอแหลตั้งแต่น้ำเสียง หน้าตาและคำพูดที่ใช้เลยสัส ผมโคตรมันเขี้ยวมันเลยยกมือเขกกะโหลกไปทีนึง

“หรา~ แล้วเคสของมึงนั่นโผล่มาจากไหนวะ ไม่ได้กะจะประชดอะไรกูเลยว่างะ...”หง่า...ไม่นะ พูดอะไรออกไป๊

คำพูดของผมเหมือนคนกำลังหึงไม่มีผิด ไม่ๆๆๆๆ ไม่ได้ ไม่นะ อย่าแซว ขอร้อง เขิน!

รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นบนมุมปากคม ร่างสูงขยับเข้ามาชิดผมจนตัวของเราชนกัน ผมขยับหนีมันก็ขยับตามมีการเอาแขนมาพาดไหล่กันด้วย อย่าทำอย่างเนร้~ คนอื่นเขามองแล้วเห็นไหม

“หึงเหรอจ๊ะคนสวย”

“หึงเหี้ยไร ไม่ต้องมายิ้ม! ไม่สวยด้วย! กูหล่อ!

ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ ครอสยิ้มกว้างขึ้นอีกยิ้มแล้วก็เอาแต่จ้องหน้าผมจนผมทนสบตามันต่อไม่ไหวเป็นฝ่ายเบือนหน้าหนีก่อน

“ปล่อยเลย แล้วก็เลิกลีลาได้ละ บอกกูมาดิว่าเคสเป็นใคร กูไม่เชื่อว่าเพื่อนมึง”ผมพยามยันตัวมันออกสุดฤทธิ์กระทั่งครอสรู้สึกเวทนาและขยับออกไปเอง

“หึงก็บอกว่าหึง”

“ไม่ได้หึงโว้ยย”

“โกหกว่าหึงก็ยังดี แล้วจะเฉลย”

“วุ๊! ไม่ได้อยากรู้ขนาดนั้นมะ คำว่าหึงเขาเอาไว้ใช้กับคนที่ชอบป๊ะ!?

“งั้นอาการแบบนี้แปลว่าอะไร?

“เกือบหึง!! พอใจรึยัง!?

โอ๊ยยยยย ผมพูดอะไรออกไป๊!? เขินจนไม่กล้าเงยหน้าสู้ใครแล้ว ผมเก็บมือที่เกิดเกะกะขึ้นกะทันหันมากอดไว้กับอก เสหน้าแดงก่ำของตัวเองมองพนักงานตรวจตั๋วเหมือนมีอะไรน่าสนใจนักหนาปล่อยให้คนข้างตัวยิ้มจนพอใจ

ครอสขยี้หัวผมอย่างมันมือก่อนจะเอ่ยคำพูดชวนช็อคออกมาว่า

“เคสเป็นน้องกูเอง ที่เล่าให้ฟังเมื่อวันนั้น”

!?”ผมมองหน้าคนที่พูดคุยกับลูกหญิงชู้อย่างสนิทสนมแบบไม่อยากเชื่อหูตัวเอง

“ก็วันนั้นเพลินบอกเองหนิว่าน้องไม่ผิด ให้คุยกับน้องดีๆ...ก็นะ ยังไงพ่อก็ยัดน้องเขามาอยู่คอนโดกูตั้งแต่วันที่กูหนีไปหามึงแล้วจะสนิทกันก็ไม่แปลก....”

มิน่าวันนั้นมันถึงคร่ำครวญไม่อยากกลับห้องตัวเอง มิน่าเคสมันถึงเรียกครอสว่าพี่ทั้งๆที่อายุเท่ากัน และมิน่าเมื่อกี้พอผมจะไปค้างห้องครอสเคสมันเลยต้องหาที่นอนใหม่ และมิน่าอีกว่าชื่อมันก็มาโทนเดียวกันซะขนาดนี้ คริส ครอส เคส แต่ผมเสล่อแป๊ะดูไม่ออก

ที่สำคัญคือมิน่าไอ้ครอสมันถึงดีอกดีใจจนออกนอกหน้าตอนผมว่ามันว่าเคสเป็นใครเหมือนคนกำลังหึง เพราะมันคงคิดไม่ถึงว่าผมจะดูไม่ออกว่าเคสเป็นน้องมันขนาดนั้น

อย่างงี้ไม่ความรักบังตาก็โง่เข้าขั้นซึ่งผมไม่รู้จะน้อมรับข้อสันนิษฐานไหนไว้ถูกดี

“เอ๊ะ คอนโดมึงมีห้องนอนกี่ห้อง”

“สอง ทำไมเหรอ”

“งั้นทำไมน้องมึงต้องไปนอนห้องแวนด้วยวะ?”ผมถามอย่างแปลกใจ

“ไม่รู้สิ...มันอาจจะอยากเปิดโอกาสให้กูกับมึงกุ๊กกิ๊กกันหรือไม่ก็....หึหึหึ”

“ไม่ก็อะไร”

“อย่ารู้เลย”

“เห้ย! อย่างแกล้งดิ บอกมาไม่งั้นกูกลับไปนอนบ้านนะเว้ย!”ขู่ไปนี่ช่วยกลัวหน่อยเถอะขอร้อง ไม่ใช่มานั่งยิ้มกรุ้มกริ่ม แล้วแขนน่ะเมื่อไหร่จะเอาออก พาดมาได้หนักนะเหวย

“ไม่กลัวก็ตามใจ อย่าหาว่าไม่เตือน ระวังจะโดะ...”

“หยุดเดี๋ยวนี้นะ! ไม่อยากรู้แล้วก็ได้ พอใจรึยัง ชิส์ๆๆๆๆๆ”

ต่อมเผือกของผมทำงานหนักมาก ทว่าก็ไม่ได้ประเด็นอะไรเลยครอสเอาแต่บ่ายเบี่ยงเปลี่ยนประเด็นอยู่นั่นแหละ รอสักพักหนังก็จบแวนและเคสเดินออกมาหาพวกเราด้วยหน้าตาเปรมปรี พวกเราสี่คนกินข้าวเย็นกันในห้าง กินไปคุยกันไปสนุกดี แม้ว่าส่วนใหญ่คนพูดจะเป็นเคสและคนเสริมจะเป็นครอสก็ตาม

เท่าที่สังเกตผมว่าเคสมันไม่ใช่คนใสๆแบบที่คิดไว้

ถ้าเป็นผู้หญิงคงเรียกว่าแรดเงียบล่ะมั้ง

แต่มันไม่ได้มาจิกใส่ผมแบบซันนี่พวกเราก็เลยสนิทกันเร็ว แลกเฟสแลกไลน์กันเสร็จสรรพ เชี่ยครอสบ่นกระปอดกระแปดเลยว่ากว่ามันจะได้มาต้องแลกด้วยหยาดเหงื่อและคราบน้ำตาไปเท่าไหร่ทำไมผมให้น้องมันง่ายๆงู้นงี้

และแล้วงานเลี้ยงก็มีวันเลิกราผมขึ้นรถของครอสส่วนแวนกับเคสก็แยกไปด้วยกัน ทว่าเส้นทางที่สารถีกิตติมาศักดิ์เลือกใช้กลับทำให้ผมขมวดคิ้วมุ่น นี่มันทางไปมหาลัยไม่ใช่ทางกลับคอนโดของครอส

“มีธุระที่มอเหรอ?”นาฬิกาดิจิตอลบนคอนโซลรถบอกเวลาเกือบหกโมงแล้วไปตอนนี้เขาคงปิดตึกกลับบ้านกันหมด

“อ๋อ...เปล่าๆ จะไปส่งมึงที่หอเพื่อนไง”

“อ้าว ไม่ได้จะให้กูไปค้างกับมึงหรอกเหรอ!?”แล้วถ้าจะไม่ให้ผมไปค้างตั้งแต่แรกมันจะปล่อยน้องตัวเองไปกับแวนทำไม

ครอสกระตุกยิ้มมุมปาก มันไม่ยอมตอบจนกระทั่งโฟล์คบีทเทิลเทียบท่าหน้าหอของซัง

“ขืนหิ้วกลับไปนอนด้วยคืนนี้มีคนเสียซิงแหง”นัยน์ตาสีเข้มของมันฉายแววเจ้าเล่ห์ กรอบหน้าคมค่อยๆเลื่อนเข้ามาใกล้ ครอสปลดเข็มขัดนิรภัยของผมออกอย่างเนิบนาบแขนของมันดูเหมือนโอบผมอยู่แบบกลายๆ ฉากหลังของมันคือซอยแคบๆกับเสาไฟฟ้าที่มีสายโทรศัพท์พันระโยงรยางค์ไปหมด เหมือนกับคืนวันนั้น

คืนที่ผมปิดประตูใส่หน้ามัน

สิ่งที่ต่างไปจากเดิมก็คือท้องฟ้าข้างนอกยังไม่มืดสนิท...และตัวผมที่ค่อยๆปรือตาลงยามสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆที่เป่ารดใบหน้า

ความรู้สึกหวิวๆตรงท้องน้อยโลดแล่นเข้าสู่หัวใจจนเต้นรัวผิดเพี้ยนจังหวะไปหมด

ริมฝีปากของเราจรดกันอย่างแผ่วเบา แต่นั่นก็เพียงพอให้ใบหน้าของผมเห่อร้อนจนเป็นสีแดงแจ๋ มือแกร่งเลือกขึ้นมาประคองท้ายทอยเพื่อรั้งให้พวกเราแนบชิดกันยิ่งขึ้นก่อนมันจะขบเม้มกลีบปากของผมอย่างนุ่มนวล ลิ้นร้อนไล้เลียแต่ไม่ได้รุกร้ำเข้ามา

เพียงชั่วเวลาสั้นๆแต่รู้สึกเหมือนต้องมนต์ พ่อมดผู้ร้ายกาจก็ผละตัวออกไป จดจ้องใบหน้าของผมด้วยแววตาแพรวพราว

ผมประหม่าจนทำตัวไม่ถูก ยกมือขึ้นทาบแก้มแล้วสะบัดหัวไปมา การกระทำของผมคงน่าเอ็นดูมากในสายตาของใครบางคนที่ยกมือขึ้นมาขยี้เส้นผมของผมจนเสียทรงไปหมด

“ลงไปได้แล้ว เดี๋ยวก็โดนอีกรอบหรอก”

ต้องให้มันไล่ผมถึงรู้สึกตัวว่าควรจะลงๆจากรถคันนี้ได้แล้ว

โคตรเขินเลยอ๊ะ!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.1K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,364 ความคิดเห็น

  1. #1356 baekbow (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2563 / 18:29
    งุ้ยยยย เขาจุ๊บกันด้วยอ่าาา ว่าแต่ยังไงเนี่ยเรา บรรยากาศมันพาไปหรอ ยอมให้เขาจุ๊บเฉย
    #1,356
    0
  2. #1320 Darin56 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:33
    ครอสเป็นคนดีกว่าที่คิดนะเนี่ยยย 5555
    #1,320
    0
  3. #1305 Nantha_one (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 มกราคม 2563 / 16:15
    อย่าว่าแต่เพลินเลยเราเองก็เขินเหมือนกัน อ๊ากกกกก
    #1,305
    0
  4. #1213 maybee23 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 04:17
    น้องเพลินมันเด็กใจง่าย แต่น่ารัมากยกโทษให้555555
    #1,213
    0
  5. #1152 ;เซฮาน △ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 23:55
    ครอสเริ่มรุกแล้วว ยัยน้องก็น่ารักกก
    #1,152
    0
  6. #1129 nannapas331 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 20:45
    อยากรู้เรื่องแวนเคสอ่ะ
    #1,129
    0
  7. #1078 greentealatte ♡ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 13:32
    ว่าเคสไม่ดูตัวเองเลยนะอีน้อง!55555555555555555
    #1,078
    0
  8. #1046 Ppjk0109 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 00:52
    อะไรคือแรดเงียลอ่ะน้องเพลิง 555
    #1,046
    0
  9. #1011 Jibangrin (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 19:05
    ใจบางงงง งื้ออ
    #1,011
    0
  10. #942 NuMuE (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 18:02
    ใจไม่กากแล้ววุ้ยยย
    #942
    0
  11. #847 มินมิ๊นนนน(nAdaLyn) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2561 / 02:45
    แหม รุกใหญ่นะ อย่ากากอีกละ
    #847
    0
  12. #749 pcy921 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 21:58
    เคสกับแวนแน่เรยยย
    #749
    0
  13. #687 ทุกสิ่งผ่านไปช้าๆ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 14:25
    ครอสกับเพลินน่ารักกก แต่ขัดใจเรื่องเคส เหมือนปูปม แล้วก็ทิ้งไปเฉยๆ
    #687
    0
  14. #551 Miki_milky (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2561 / 00:51
    หวั่นไหวแล้วใช่ไหมเพลิน
    #551
    0
  15. #460 mai146 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2561 / 19:29
    เรือผี #แวนเคส ปล.แวนต้องเลิกกับอิไก่จิกนั่นแน่ๆ
    #460
    0
  16. #381 prw14 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 20:48
    คนอ่านนี่เขินกว่าเพลินค่าาา
    #381
    0
  17. #335 PareWaPkh (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 09:49
    น่ารักกกกกก
    #335
    0
  18. #280 ไอแนน (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 22:46
    เพลินเปิดใจแล้วใช่ไหมลูก
    #280
    0
  19. #246 Barbie1865 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 12:56
    โอ้ยยยยย อิผี ฮื่อออออ
    #246
    0
  20. #226 -Imreader- (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 16:33
    โอ๊ย ใจจ
    #226
    0
  21. #174 kim yungkay (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 10:17
    อยากอ่านนอีกกเเง่มมมเขินน
    #174
    0
  22. #169 ++karnse it++ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 09:04
    น่ารักอ่าาา
    #169
    0
  23. #167 toffy34 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 11:46
    มันต้องอย่างงี้เซ่กัปตันน
    #167
    0
  24. #154 TUANG_PUT (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 01:58
    เขินอ่ะ เขินๆๆๆๆๆๆๆ
    #154
    0
  25. #153 Chanpor (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 22:14
    น้องงงงงงงรู้ตัวเถอะรู๊กกกก
    #153
    0