นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

[Fic X-Men] Happier (Cherik)

โดย the rain

เอริคหันหลังให้ชาร์ลมานานแล้ว แต่วันนึงเมื่อเขากลับมาที่นิวยอร์กกลับพบชาร์ลกับใครอีกคน

ยอดวิวรวม

1,129

ยอดวิวเดือนนี้

3

ยอดวิวรวม


1,129

ความคิดเห็น


9

คนติดตาม


42
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  31 มี.ค. 60 / 01:02 น.
นิยาย [Fic X-Men] Happier (Cherik)

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

Title: Happier

Fandom: X-Men

Pairing: Erik x Charles

Note: ไทม์ไลน์ไม่แน่นอนค่ะ น่าจะประมาณหลังภาค Days of Future Past แต่ก่อน Apocalypse

เนื้อเรื่อง อัปเดต 31 มี.ค. 60 / 01:02



Walking down 29th and park
I saw you in anothers arm
Only a month weve been apart
You look happier



เอริค เลนเชอร์รู้ดี ว่ามันไม่สมควรสักนิดที่เขาจะมาเดินทอดน่องอยู่บนถนนที่คุ้นเคยสายนี้ แต่เขาเลือกที่จะทำเป็นลืมเรื่องที่ตนโดนตามล่าไปก่อนและเดินยังคงเดินต่อไปเรื่อยๆอย่างไร้จุดหมาย ดวงตาสีเหล็กเหม่อมองเหล่าผู้คนและเมืองนิวยอร์กที่ถูกแต่งแต้มด้วยสีสันของยามค่ำคืน


ร่างสูงหยุดนั่งพักที่เก้าอี้ในสวนสาธารณะเล็กๆแห่งหนึ่ง ยังคงถอดมองผู้คนไปเรื่อยราวกับมองหาใครบางคนในฝูงชนเหล่านั้น แม้เป็นความคิดไร้สาระหากแต่เอริคก็หวังจะได้พบเพื่อนเก่าคนนั้นอีกสักครั้ง


และราวกับพระเจ้าจะได้ยิน นัยน์ตาสีเทาจึงได้เห็นร่างของใครบางคนที่เขาจำมันได้ทันทีแม้เห็นเพียงแค่ชั่ววินาที


เอริคลุกขึ้นยืนทันที แต่ก่อนที่จะได้ก้าวออกไปสองขากลับหยุดชะงักลงเมื่อชายหนุ่มพบว่าเพื่อนเก่าของเขาไม่ได้มาเพียงคนเดียว แต่มากับใครอีกคนที่เขารู้จักดี



Saw you walk inside a bar
He said something to make you laugh
I saw that both your smiles were twice as wide as ours



สีหน้าชาร์ลส์ดูดีขึ้นมากนับจากวันสุดท้ายที่พวกเขาได้พบกัน ริมฝีปากสีสดตัดกับผิวขาวๆนั่นกำลังแย้มยิ้มและหัวเราะด้วยเรื่องบางอย่างที่คนข้างกายพูดให้ฟัง อย่างที่เอริคไม่เห็นหรือได้ยินมานาน


ร่างสมส่วนบนวีลแชร์นั้นดูกลับมาเป็นโปรเฟสเซอร์อีกครั้ง แม้ต้องแลกกับการที่เจ้าตัวจะไม่สามารถเดินได้ก็ตาม แต่ชาร์ลส์ก็ดูจะไม่ได้ใส่ใจเรื่องนั้นอีกแล้ว เพราะคนที่นั่งอยู่บนวีลแชร์ในวันนี้กำลังยิ้มอย่างสดใส รอยยิ้มที่แม้มองไกลๆจากตรงนี้เอริคก็ยังบอกได้ว่า มันดูมีความสุขเสียยิ่งกว่าช่วงเวลาที่พวกเราเคยอยู่ด้วยกันเสียอีก


ถึงแม้จะเจ็บใจไม่ได้ว่าคนตรงนั้นไม่ใช่เขา คนที่ทำให้ชาร์ลยิ้มไม่ใช่เขา แต่เอริคก็อดยอมรับไม่ได้ตอนนี้ชาร์ลส์ดูมีความสุขจริงๆ ความสุขที่ไม่เกิดจากตัวเขา หรืออันที่จริงเอริคก็ไม่แน่ใจเช่นกันว่าถ้าเขาได้อยู่ตรงนั้น เขาจะสามารถทำได้ชาร์ลส์ยิ้มได้อย่างที่เขาเห็นตอนนี้ไหม



Yeah, you look happier, you do



เพราะตอนนี้เพื่อนเก่าของเขาดูมีความสุขจริงๆ



Aint nobody hurt you like I hurt you
But aint nobody love you like I do
Promise that I will not take it personal, baby
If youre moving on with someone new



เอริคยังจำได้ดีถึงสัมผัสกระสุนที่เขาเบี่ยงวิถีไปวันนั้น เสียงกรีดร้องที่ฉีกกระชากทุกอย่างดังขึ้น พร้อมๆกับร่างของใครบางคนที่ล้มลง เขายังจำได้ดีถึงน้ำหนักของอ้อมแขนในวันนั้น ความสั่นเทายามเมื่อดึงกระสุนออกจากร่างอีกฝ่าย


เขายังจำได้ถึงดวงตาสีน้ำเงินคู่นั้นที่มองเขาด้วยความผิดหวัง โกรธแค้น และเสียใจ สายตาที่ทำให้เอริครับรู้ได้ทันทีว่าพวกเราไม่มีทางหันกลับ ดวงตาคู่นั้นที่เขาไม่มีวันลืม


และถึงแม้ตัวเขาจะเดินจากมาอย่างไร เอริคก็ได้แต่แอบยอมรับกับตัวเองว่าเขาไม่พาครึ่งหนึ่งของหัวใจมาด้วย มันยังคงอยู่กับชาร์ลส์ เซเวียร์เสมอโดยที่เจ้าตัวคงไม่รู้ ความรู้สึกของเขาไม่เคยลดน้อยลง มันยังคงเดิมวันวานที่เขาได้นั่งเล่นหมากรุกด้วยกัน


เอริคเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง มองไปยังโต๊ะอาหารที่สองร่างที่คุ้นตานั่งอยู่ และก็ได้แต่อวยพรว่าคนตรงนั้นจะไม่ทำซ้ำรอยเขาอีก



Cause baby you look happier, you do
My friends told me one day Ill feel it too
And until then Ill smile to hide the truth
But I know I was happier with you



ชายหนุ่มลอบมองรอยยิ้มของทั้งสองคนอีกครั้งก่อนตัดสินใจลุกขึ้นจากม้านั่งแล้วก้าวเดินออกมา


ภาพของคนที่เขารักกำลังมีความสุขมันยังคงติดตา แม้คนที่ทำให้ชาร์ลส์ดูมีความสุขอีกครั้งจะไม่ใช่เขา แต่มันก็ยังคงสวยงามจริงๆ และกว่าจะรู้สึกตัวอีกครั้งเอริคก็พบว่ากลับมายังที่พักของเขาแล้ว


ช่างเป็นเรื่องบังเอิญที่คนข้างห้องเขาก็กลับมาพอดีเช่นกัน ตามปกติแล้วพวกเขาคงอยู่อย่างไม่ใส่ใจกัน แต่หนนี้จู่ๆชายหนุ่มข้างห้องกลับบอกเขาว่า “ถ้าหากอกหักมาก็หาอะไรทำข้างนอกดีกว่าอยู่ห้องแบบนี้”


เอริคเลิกคิ้วให้กับการพูดที่ไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยนั่นเล็กน้อยก่อนยิ้มเย้ยหยันแล้วตอบกลับ “ข้างนอกนั่นไม่มีความหมายหากไม่ได้อยู่กับคนที่อยากให้อยู่” เพราะเอริครู้ตัวดี ความสุขที่หายไปนี้มีได้แค่คนเดียวที่จะเติมเต็มมัน



Sat in the corner of the room
Everythings reminding me of you
Nursing an empty bottle and telling myself
Youre happier, arent you?



ภายในห้องพักดูมืดและเงียบเหงา หากเป็นตามปกติแล้วเอริคคงไม่สนมันสักเท่าไหร่ แต่การที่พึ่งเจอใครบางคนกลับทำให้ห้องที่เคยอยู่คนเดียวนี้ดูอ้างว้างขึ้นทันตา


เอริคเริ่มคิดถึงคำแนะนำของชายข้างห้องคนนั้นถึงการออกไปข้างนอก หากแต่ชายหนุ่มกลับเลือกที่จะหยิบวิสกี้ออกมารินก่อนนั่งหน้ากระหมากรุกที่คุ้นเคยและเริ่มต้นเดินมัน


เกมหมากรุกที่พวกเขาชอบ ยังคงช่วยได้เสมอในเวลาที่เปลี่ยวเหงาแบบนี้ เป็นเพียงช่วงเวลาเดียวที่เอริคได้รู้สึกราวกับอยู่ใกล้เพื่อนเก่าคนนั้น เกมที่พวกเขามักเล่นด้วยกันเป็นประจำทำให้เอริคยังรู้สึกราวกับคนในความคิดยังคงนั่งอยู่ที่ตรงข้ามเขาตรงนี้


แต่แล้วภาพรอยยิ้มของชาร์ลส์ที่มอบให้กับคนอื่นนั้นกลับผุดขึ้นมาเสียแทน


ความเจ็บปวดที่กัดกินจนทำให้เอริคต้องวางตัวหมากลง กระดกวิสกี้ที่เหลือในแก้วจนหมดแล้วเติมมันลงไปอีกครั้ง



Oh, aint nobody hurt you like I hurt you
But aint nobody need you like I do
I know that theres others that deserve you
But my darling, I am still in love with you



เอริคลืมตาขึ้นอีกครั้งเขากลับพบตัวเองยืนอยู่ที่หาดแห่งหนึ่ง หาดที่ซึ่งเขาจำได้ทันทีว่ามันคือที่ไหน


สัญชาตญาณร้องบอกให้เขาปัดกระสุนที่กำลังวิ่งเข้ามา ผู้หญิงโง่งมที่คิดจะใช้กระสุนเหล็กทำร้ายเขาถูกปัดออกไปอย่างง่ายดาย เอริคกำลังคิดว่าเขาควรจะทำอย่างไรกับผู้หญิงคนนี้ดี


แต่ในวินาทีถัดมา เสียงกรีดร้องที่ฉีกกระชากทุกอย่างก็ดังขึ้น เอริครีบหันไปกลับไปรับร่างของคนที่เป็นดั่งครึ่งชีวิตของเขาที่ล้มลง ใช้พลังที่มีดึงกระสุนที่ฝังอยู่ในร่างอีกฝ่ายออกมาด้วยความสั่นเทาอย่างที่ไม่เคยเป็น


เขาโกรธผู้หญิงคนนั้น คนที่เป็นเจ้าของกระสุนที่เคยฝังอยู่ในร่างคนในอ้อมแขน เอริคไม่กล้ายอมรับว่าการที่ชาร์ลส์ต้องเจ็บแบบนี้เป็นเพราะตัวเขาเอง จึงเลือกที่จะโทษผู้หญิงคนนั้น เลือกที่จะทำร้ายเพื่อชดเชยกับสิ่งที่กำลังเกิด


แต่ชาร์ลส์กลับห้ามเขาไว้ และกล่าวสิ่งที่เขาพยายามหลอกปฏิเสธตัวเองอย่างตอกย้ำ ดวงตาสีน้ำเงินคู่นั้นที่มองมาด้วยความผิดหวัง โกรธแค้น และเสียใจ สายตาที่ทำให้เอริครับรู้ได้ทันทีว่าพวกเราไม่มีทางหันกลับ ดวงตาคู่นั้นที่เขาไม่มีวันลืมหากแต่ก็เพียงยังดื้อรั้นร้องขอให้คนคนนี้อยู่เคียงข้าง


และคำตอบก็เป็นอย่างที่คาดเมื่อเราเลือกที่จะเดินหันหลังให้กัน


แต่ถึงอย่างนั้นเอริคก็ยังกล้าพูดได้ว่าเขายังคงรักชาร์ลส์ เซเวียร์อย่างที่เคยเสมอมา



But I guess you look happier, you do
My friends told me one day Ill feel it too
I could try to smile to hide the truth
But I know I was happier with you




เอริคลืมตาตื่นขึ้นพบว่าตัวเองยังอยู่ที่ห้องพักห้องเดิม นั่งบนเก้าอี้ตัวเดิม และตรงหน้าเขาก็ยังคงเป็นแก้ววิสกี้เปล่ากับกระดาษหมากรุกอย่างเดิม


“ชาร์ลส์?” หากแต่ไม่รู้ทำไมบางอย่างกลับทำให้เขารู้สึกแปลกจนต้องเอ่ยเรียกชื่อนี้ออกมา


“....” ความเงียบเป็นสิ่งที่ตอบกลับจนทำให้เอริคต้องหลับตาลงแล้วพ่นลมหายใจหนักๆออกมาอย่างนึกสมเพช มันก็แค่ความหลงตัวเองที่คิดว่าชายคนนั้นจะมองดูเขาอยู่ ทั้งๆที่เอริครู้อยู่แก่ใจว่าตอนนี้ชาร์ลส์คงกำลังอยู่กับใครอีกคน และไม่มีทางที่จะเข้ามาในหัวเขาเวลานี้


“เอริค...” แต่แล้วเจ้าของชื่อที่ถูกเรียกก็ต้องเบิกตากว้างอย่างตกใจ เมื่อใครบางคนที่ไม่ควรอยู่ที่นี่จู่ๆก็ปรากฏตัวขึ้น และนั่งอยู่ตรงข้ามกระดานหมากรุก “ฉันเห็นนายที่หน้าร้านนั่นเอริค และมันไม่ยากเลยที่ฉันจะตามนายมา”


คำตอบที่มาก่อนคำถามนั่นน่าจะสร้างความไม่พอใจให้เจ้าของห้องหากแต่เอริครู้ดีว่าในตอนนี้หัวใจเขากำลังเต้นอย่างลิงโล้ดแค่ไหน แม้ชายหนุ่มก็ยังคงปั้นหน้าบึ้งตึงกล่าวไล่อย่างที่เคยทำเสมอ


“กลับไปซะ”


“นายไม่อยากให้ฉันกลับไปตอนนี้หรอก” รอยยิ้มบนริมฝีปากสีสดฉีกกว้างขึ้นอีกนิด สายตาที่ถูดมองมาอย่างรู้ทันนั่นยิ่งทำให้เอริครู้สึกหงุดหงิด


“นายเคยบอกวว่าจะไม่เข้ามายุ่งกับในหัวฉันนะชาร์ลส์” เอริคกล่าวพร้อมลุกขึ้นเต็มความสูงแล้วโน้มเข้าไปหาคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม


ชาร์ลส์รู้ดีว่าในเวลานี้เขาควรทำอย่างไร สองแขนยกขึ้นโอบรอบคอร่างสูงกว่าไว้ ริมฝีปากที่โน้มลงทาบทับ รสจูบอ่อนหวานทำให้ความหงุดหงิดจางหายไปอย่างรวดเร็ว แทนที่ด้วยความโหยหาจนรสจูบนุ่มนวลค่อยๆหนักหน่วงขึ้น



Baby, you look happier, you do
I know one day youd fall for someone new
But if he breaks your heart like lovers do



เอริคลืมตาขึ้นอีกครั้ง เขายังคงนั่งอยู่ที่เก้าอี้ตัวเดิม แก้ววิสกี้ที่ว่างเปล่าอยู่อย่างเดิม และกระดานหมากรุกที่ยังคงตั้งอยู่ที่เดิม


ไม่มีใครเข้ามาที่ห้องนี้


ชายหนุ่มหัวเราะออกมาดังก้องห้องที่ว่างเปล่าเมื่อเขาสรุปกับตัวเองได้ว่าเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำให้เขาคิดเพ้อฝันไปเอง ไม่มีใครมาทั้งนั้น ไม่มีจูบรสหวานที่เขาแสนคะนึง ไม่มีชาร์ลส์ เซเวียร์คนนั้น คนที่น่าจะกำลังมีความสุขอยู่กับใครอีกคนที่ไม่ใช่เขา


เสียงเคาะประตูดังขัดขึ้นทำให้เอริคขมวดคิ้วอย่างประหลาดใจ นัยน์ตาสีเทาเงยขึ้นมองนาฬิกาที่ไม่ควรจะมีใครมาในเวลาแบบนี้ แต่ชายหนุ่มก็เลือกที่จะไปเปิดออกดูแขกผู้มาเยือน


หน้าประตูที่ว่างเปล่าไร้ซึ่งผู้คนทำให้เอริคต้องขมวดคิ้วแน่นกว่าเดิมและมองรอบกายอย่างระแวง ชายหนุ่มคิดว่ามันคงเป็นการเล่นตลกของเด็กซนบางคน แต่เพราะเขายังโดนตามล่าจึงไม่อาจวางใจ


แต่แล้วความตึงเครียดทั้งหมดก็สิ้นสุดลงเมื่อสายตาเหลือบเห็นโน้ตบางอย่างที่ถูกแปะอยู่หน้าประตู ลายมือหวัดๆที่ไม่คุ้นตา หากแต่ข้อความสั้นๆบนนั้นกลับทำให้คนมองหลุดยิ้มออกมา



Just know that Ill be waiting here for you



[ถ้าคิดถึงนักก็มาหาฉันที่โรงเรียนซะ]




Talk : เป็นฟิคที่เกิดจากความเพ้อหลังฟังเพลงนี้ค่ะ อารมณ์แบบว่าปกติฟิคส่วนใหญ่จะแต่งแต่ด้านเจ็บปวดของชาร์ลส์ที่ถูกทิ้งใช่ไหม เราเลยอยากลองแต่งในมุมด้านที่เป็นเอริคบ้าง คิดว่าน่าจะไม่หลุดคาร์ไปไกลนะ??

แล้วก็นี่เป็นone shotของคู่นี้เรื่องที่2แล้ว กำลังคิดว่าถ้ามันมีงอกเรื่องที่3-4เมื่อไหร่เราจะจับมันไปรวมไว้ในเรื่องยาวแบบฟิคบาสแล้วจริงๆ(ฮา) แต่คิดว่าคงไม่งอกเพิ่มเร็วๆนี้เพราะดันไปติดเกมซะก่อน และมีแพลนจะแต่งฟิคOWเร็วๆนี้ ไม่รู้จะมีใครอ่านไหนด้อมผีน่าดูอยู่เหมือนกัน แต่อยากแต่งมันอยู่ไม่ด้ายยยยยย

สุดท้ายนี้ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะ ;)

ผลงานอื่นๆ ของ the rain

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

ยังไม่มีรีวิวของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

9 ความคิดเห็น

  1. #9 kxxxk_ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2563 / 10:42
    ดีจังเลยค่ะฮื่อๆ ;__;
    #9
    0
  2. วันที่ 29 กันยายน 2562 / 17:20

    ฮื่อออออดีมากเลยค่ะ​ คิดถึงก็ไปหาซะ!

    #8
    0
  3. #7 Yunnill (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 22:18
    ไปหาเขาซะะะะ เอริคคคค ฮื่ออออ
    #7
    0
  4. #6 LaZt (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 18:39

    😍😍😍
    #6
    0
  5. #5 ชา นม เผือก (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 23:16
    ละมุนดีจังงงงงง
    #5
    0
  6. #4 itsnarsha (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 20:19
    ฮือปวดใจจังค่ะ เห็นอีริคจ๋อยซะบ้างรู้สึกสะใจ (?) ขอบคุณนะคะ
    #4
    0
  7. วันที่ 6 เมษายน 2560 / 23:32
    ตอนแรกนึกว่าจะจบแบบดราม่า แต่พออ่านจบ...โอเค แฮปปี้แบบหน่วงๆ 
    ขอบคุณไรต์ที่แต่งให้อ่านมากนะคะ :D
    #3
    1
    • #3-1 raining
      7 เมษายน 2560 / 10:15
      ตอนแรกตั้งใจจะให้จบดราม่าเหมือนกันค่ะ แต่แบบว่าเปลี่ยนใจเอาวินาทีสุดท้าย(ฮา) ขอบคุณที่เข้ามาเม้นเช่นกันนะคะ
      #3-1
  8. วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 11:17
    ขอบคุณนะคะ >< จะรีบฟังเลยย
    #2
    0
  9. #1 missmaud (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 00:47
    ฮืออออ ไรท์แต่งดีมากเลย อยากจะร้องให้ ชอบตอนจบมากมาย เพลงอะไรหรอคะ อยากฟังบ้าง555 ชอบมากที่ไรท์เล่าเรื่องพร้อมกับเพลง มันซึ้งมากเลย TT^TT ขอบคุณนะคะ <3
    #1
    1
    • #1-1 raining(จากตอนที่ 1)
      31 มีนาคม 2560 / 01:01
      ตายล่ะเราลืมใส่ลิงค์เพลง เดี๋ยวแก้ให้นะคะ มันคือเพลง Happier ของ Ed sheeran ค่ะ ลองฟังดูนะเราชอบมากๆเลย
      #1-1