พิษรักรานใจ [ทำมือ+พร้อมส่ง]

ตอนที่ 2 : บทที่ 1 รักร้าว 50%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,916
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    19 ต.ค. 62



บทที่ 1

รักร้าว

 

-กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย-

 

“คะ...คุณ ภะ... ภาคย์ คุณภาคย์ขา... อืม...”

 

หญิงสาวร่างเล็กหน้าหวานตัวชาวาบทันทีที่เห็นภาพตรงหน้าชัดเต็มสองตา มือบางที่จับลูกบิดอยู่สั่นระริกอย่างน่าสมเพชก่อนหลับตาลงอย่างจนใจ

 

ภาพของชายหนุ่มที่กำลังกอดจูบลูบไล้กันอยู่ตรงโซฟาในสภาพเสื้อผ้าหลุดลุ่ยทำเอาธนิชาเจ็บร้าวไปทั้งหัว ใจ

 

“อ๊ะ... คะ... คุณ ภะ... ภาคย์ อืม... รวิไม่ไหวแล้ว คุณภาคย์ขา อย่าทรมานรวิอีกเลย...”

 

เสียงครวญครางที่ดังผะแผ่ว เสียงเร่งเร้าให้ชายหนุ่มทำอะไร ๆ ให้มันมากกว่านี้ทำเอาเธอต้องขบริมฝีปากแน่นจนมันห้อเลือด หัวใจก็เจ็บปวดคล้ายถูกเข็มนับพันเล่มทิ่มแทง

 

ธนิชารู้สึกสมองตัวเองว่างเปล่าก่อนจะมีคำถามปรากฏในหัววนเวียนซ้ำไปซ้ำมาว่าทำไมและทำไม...

 

ทำไมภาคย์ต้องทำร้ายเธอแบบนี้...

 

เธอทำอะไรผิดงั้นหรือ ทำไมเขาต้องทำร้ายกันแบบนี้

 

เธอทำพลาดอะไรตรงไหนหรือเป็นคนรักที่ไม่ดีหรืออย่างไรทำไมผู้ชายที่เธอมอบหัวใจให้ถึงต้องทำร้ายเธออย่างเลือดเย็นถึงเพียงนี้...

 

เขากำลังกอดจูบลูบไล้กับเลขาฯ สาวหุ่นอวบอัดของตัวเองตรงโซฟาตัวนุ่มในสภาพที่อีกแค่นิดเดียวผู้หญิงคนนั้นก็จะเปลือยเปล่า ส่วนตัวเขายังอยู่ในชุดสูทเต็มยศแต่เนคไทสีเลือดหมูที่เธอจำได้ว่าเธอซื้อให้เขามันตกอยู่หน้าประตูห่างจากปลายเท้าเธอไปประมาณก้าวหนึ่ง คล้ายกับมันถูกถอดออกและเหวี่ยงออกไปไม่มีชิ้นดี

 

ธนิชารู้สึกเหมือนหัวใจถูกฉีกกระชาก ใจหนึ่งก็อยาก จะกระชากประตูให้เปิดออกแล้วปรี่เข้าไปเอาเรื่องคนทั้งคู่ อยากจะตบหน้าเขาสักฉาดให้สาสมกับความมักมากของเขาแต่เธอก็เลือกที่จะปิดประตูและหมุนกายเดินจากไป

 

ดวงตากลมโตเอ่อรื้นไปด้วยน้ำใส ๆ ได้แต่รีบปาดน้ำตาทิ้งไม่ให้มันรินไหลให้ต้องอ่อนแอไปมากกว่านี้

 

เธอควรจะเข้าไปจัดการคนที่ทรยศความไว้ใจของเธออย่างเลือดเย็นแต่ความเข้มแข็งก็มีไม่มากพอที่จะให้ทำอย่างนั้นได้แต่เกลียดความอ่อนแอของตัวเองที่ไม่กล้าเผชิญ หน้ากับเขา

 

ธนิชาหมุนกายเดินหนีแต่ก็เป็นจังหวะเดียวกันกับที่การ์ดคนสนิทของผู้ชายที่อยู่ในห้องเดินตรงมาหาเธอเสียก่อน ใบหน้าคมเข้มเครียดขึ้ง บ่งบอกว่าเจ้าตัวลำบากใจที่เห็นเธอยืนอยู่ตรงนี้

 

“คุณเทียนครับ...”

 

เห็นสีหน้าลำบากใจของปกรณ์ ธนิชาก็ยิ่งรู้สึกว่าตัวเองน่าสมเพช อดคิดไม่ได้ว่าปกรณ์คงรู้เห็นเป็นใจในเรื่องนี้มาตลอด

 

พวกเขาคงช่วยกันปกปิดเธอสุดฤทธิ์ การที่เธอเป็นถึงผู้ช่วยเลขาฯ ของเขาไม่ได้ช่วยให้เธอฉลาดขึ้นเลยสักนิด

 

หญิงสาวกลั้นน้ำตาอย่างเต็มกลืน

 

“คุณกรรู้เรื่องนี้ด้วยไหมคะ”

 

 

>>>ขอฝากอีบุ๊คด้วยนะคะ ^^


พิษรักรานใจ
คัทรินทร์
www.mebmarket.com
รักของเธอคือหัวใจแต่รักของเขาคือพิษร้ายที่ค่อยๆ ทำลายหัวใจไปทีละน้อยต่อให้เข้มแข็งแค่ไหนสุดท้ายก็แหลกคามือเขาอยู่ดี...“พี่ภาคย์ทำแบบนี้ทำไม”“ก็ไม่ทำไม แค่ของหายแล้วอยากได้คืน”คำว่า ‘ของ’ ที่หลุดออกจากริมฝีปากของเขาทำเอาธนิชาน้ำตาแทบร่วง เจ็บหนึบไปทั่วทั้งหัวใจมือที่กำปมผ้าห่มไว้กำแน่นยิ่งกว่าเดิมก่อนดวงตากลมโตจะตวัดมองชายหนุ่มที่ยืนอยู่ปลายเตียงด้วยสีหน้าไม่ทุกข์ไม่ร้อนด้วยสายตาวาววับ“เทียนไม่ใช่สิ่งของ” หญิงสาวเค้นเสียงกลับไปอย่างโกรธจัด“........”“และเทียนไม่ใช่ของๆ พี่”“เหรอ?”เขาสวนกลับทันควัน เลิกคิ้วพร้อมกับกระตุกยิ้มมุมปากอย่างร้ายกาจ“เทียนไม่ใช่ของพี่งั้นเหรอแล้วเทียนเป็นของใคร เป็นของมันงั้นเหรอ?!”“.......”“ตราบใดที่พี่ยังอยู่ อย่าหวังเลยว่าเธอจะได้เป็นของใคร”“เทียนไม่ใช่ของพี่ ได้ยินไหม เลิกยุ่งกับเทียนสักที!”“แน่ใจเหรอว่าเทียนไม่ใช่ของพี่ แน่ใจแล้วใช่ไหมที่พูดออกมา...”--------------------------------พิษรักรานใจภาคย์ x ธนิชา
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

12 ความคิดเห็น