[(Destiel-Thorki) SPN x Avengers] Mark of Cain

ตอนที่ 20 : 19 [Sam & Castiel]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 555
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    11 พ.ย. 59

เฮ้! ไรท์เตอร์เองค่า ย้าย writer's talk ขึ้นมาไว้ข้างบนเพื่อจะบอกว่า ตั้งแต่บทนี้ไปถือเป็น Part 2 ของฟิคค่ะ ส่วน Part 1 นั้นจบลงไปในบทที่ 18 ที่สั้นกุดนั่นแหละ หึ ๆ สำหรับบทนี้กลับมาผ่านการปรูฟจากเบต้าที่น่ารักแล้ว (สองสามบทที่แล้วลงไปแบบมึน ๆ ลืมผ่านเบต้า "OTL) ต้องขอบคุณรายนั้นที่ทำให้บทนี้สั้นน้อยลงนิด เพราะตอนแรกไรท์เตอร์เขียนแล้วจะตัดออกไปตั้งเกือบหนึ่งหน้าเอสี่แน่ะ แต่เบต้าบอกว่าเอาไว้ดีกว่า

ตอนที่แล้วยังไม่มีเวลาตอบเม้นท์เลย พูดกันตามตรงก็หมดแรงหน่อย ๆ แต่ฮึดสู้อยู่เพราะคนอ่านขาประจำสองสามคนนี่แหละ ขอไปนอนก่อนแล้วจะมาตอบพรุ่งนี้มะรืนนี้นะคะ

________________________



แซม วินเชสเตอร์รู้สึกตัวขึ้นพร้อมด้วยอาการปวดหัวและความเจ็บแปลบที่สีข้าง มือที่คลำไปสัมผัสโดนเข้ากับผ้าพันแผลทั้งสองที่ เขาได้แต่สันนิษฐานว่าตัวเองบาดเจ็บจากการล่าอีกแล้ว ดีนต้องล้อเขาไม่เลิก แต่ขณะเดียวกันก็ประคบประหงมเขาไปทั้งสัปดาห์แน่

ห้องที่นอนอยู่นั้นมืด แต่แซมก็บอกได้ทันทีจากความคุ้นเคยว่าเป็นห้องของเขาเองในบังเกอร์ ชายหนุ่มครางเบา ๆ เมื่อพยายามขยับตัวแล้วพบว่าแผลที่สีข้างคราวนี้ลึกพอใช้ แม้จะยังมึนงงจำอะไรไม่ได้เพราะคงโดนทุบเข้าที่ศีรษะ แต่ก็พอรู้ตัวว่าคราวนี้เจ็บสาหัสไม่เบา อาจจะออกไปทำคดีไม่ได้อีกเป็นเดือน

ประสบการณ์สอนให้เขาไม่พยายามเค้นสมองนึกว่าเกิดอะไรขึ้น ความทรงจำจะกลับคืนมาเองหลังจากให้เวลามันสักครู่หนึ่ง การพยายามฝืนมีแต่จะยิ่งทำให้ปวดหัวหนักขึ้น

แสงสว่างราง ๆ จากโถงทางเดินที่ด้านนอกบ่งบอกว่ามีใครบางคนแง้มเปิดประตูห้องของเขา

“แซม?” เสียงของทูตสวรรค์เพื่อนของเขาฟังดูแปลก ๆ แม้จะยังบอกไม่ถูกว่าแปลกยังไง

“แคส” เขาขานออกไป “พอดีเลย ผมหิวน้ำจริง ๆ คุณช่วย...”

“แน่นอน”

ประตูเปิดกว้างขึ้น ปล่อยให้แสงจากด้านนอกสาดเข้ามาให้เห็นเครื่องเรือนได้ราง ๆ ร่างในเสื้อคลุมสีกากีที่เห็นจนชินตาตรงไปที่โต๊ะซึ่งมีขวดน้ำวางอยู่ รินใส่แก้ว ก่อนจะก้าวมาที่เตียง ประคองต้นคอเขาขึ้นแล้วค่อย ๆ ป้อนน้ำให้ บรรเทาอาการคอแห้งผากเป็นผงที่เขากำลังประสบอยู่ แซมรู้สึกด้วยว่าเขากำลังมีไข้ แต่ไม่หนักหนาอะไร เป็นปกติของร่างกายที่บาดเจ็บกำลังพยายามรักษาตัวเอง

“ขอบคุณ แคส”

อีกฝ่ายไม่ตอบอะไร แซมเลิกคิ้วเล็กน้อย

“แคส มีอะไรรึเปล่า?”

แคสเทียลโกหกได้แย่มากมาแต่ไหนแต่ไร และเขาก็ไม่ได้ทำได้ดีขึ้นเมื่อพูดว่า “เปล่า”

“มีอะไรผิดปกติแน่ ๆ” แซมมั่นใจ “ผมยังมึน ๆ อยู่ ไม่แน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง—”

ทันใดนั้นเขาก็ชะงัก เขาสันนิษฐานว่ามีเพียงเขาคนเดียวที่บาดเจ็บ เพราะพวกเขาสองคนพี่น้องมักจะไม่ ล้ม พร้อม ๆ กัน ราวกับว่าพอคนใดคนหนึ่งเกิดเรื่อง อีกคนก็จะฮึดขึ้นมากอบกู้สถานการณ์ได้เสมอไป

แต่นั่นไม่ได้หมายความว่ามันจะเป็นเรื่องแน่นอนตายตัวไปตลอด

“ดีนล่ะ”

แม้จะมีแสงจากโถงทางเดินภายนอกสาดส่องเข้ามา แต่ห้องก็ยังคงมืดสลัว และเขาก็มองเห็นสีหน้าแคสที่ครึ่ง ๆ หันข้างให้เขาโดยไม่ยอมเผชิญหน้าไม่ถนัดนัก

“ดีนได้รับบาดเจ็บด้วยรึเปล่า แคส?”

คงต้องเป็นอย่างนั้นแน่ ๆ ไม่เช่นนั้นเขาก็คงอยู่ที่นี่ นั่งเฝ้าอาการแซมด้วยท่าทางกระวนกระวายของพี่ชายที่ขี้เป็นห่วงจนเกินเหตุ อย่างที่เขาทำมาตลอดทั้งชีวิตของแซม ต่อให้บัดนี้แคสจะเป็นเหมือนคนในครอบครัวของพวกเขาไปแล้วก็เถอะ ดีนไม่อยู่ ๆ ยกหน้าที่นี้ให้ใครง่าย ๆ แน่

นั่นหมายความได้เพียงอย่างเดียว อาการของเขาหนักหนาเกินกว่าจะลุกจากเตียงได้

วินเชสเตอร์คนเล็กตะเกียกตะกายลุกขึ้นนั่งโดยไม่สนใจบาดแผล เกือบจะลืมความเจ็บปวดไปชั่วขณะ หากไม่ใช่เพราะโลกดูจะตีลังกาวูบ และเขาก็เกือบจะหน้ามืดล้มคว่ำลงจากเตียง

แคสคงรีบเข้ามาประคองเขา เพราะแซมรู้สึกได้ถึงมืออบอุ่นสองข้างจับไหล่เอาไว้ พยายามจะดันให้นอนกลับลงไป “แซม! อย่าเพิ่งลุก เจ้าเสียเลือดไปมากนะ”

“คุณรักษาผมไม่ได้เหรอ”

แซมแยกเขี้ยว พยายามต่อสู้กับอาการปวดหัวที่ทวีขึ้นอีก

“ข้าลองแล้ว” น้ำเสียงละห้อยของทูตสวรรค์บ่งบอกว่าเขารู้สึกผิด

“แต่พลังเหลือไม่พอ ข้าขอโทษจริง ๆ แซม”

“ไม่ต้องขอโทษหรอก” ชายหนุ่มยอมแพ้ ปล่อยตัวเองจมกลับลงไปบนเตียงตามเดิม หอบหายใจหนัก ๆ “ไม่ใช่ความผิดของคุณ”

อย่างไรก็ตาม เขายังไม่ลืมว่าตัวเองพยายามฝืนสังขารลุกขึ้นทำไม

“แคส ดีนเป็นยังไงบ้าง? คุณต้องตอบผมนะ”

คราวนี้แคสเทียลก้มหน้า นิ่งไปนาน

เมื่อเขาเอ่ยปากอีกครั้ง ก็ดูราวกับจะต้องใช้ความพยายามทั้งหมดที่มีในอาการพูดออกมา

“ดีนตายแล้ว แซม”

 

ประโยคนั้นดูเหมือนจะลอยทะลุผ่านโสตประสาทเขาไปเฉย ๆ โดยที่สมองปฏิเสธจะแปลสัญญาณเสียงออกมาเป็นความหมาย ราวกับว่าแคสเพิ่งจะพูดภาษาที่แซมฟังไม่ออก เช่นภาษาอีโนเคียนกับเขา

แต่ในที่สุด มันก็ซึมซาบเข้าไปในหัวของเขาจนได้

ดีนตายแล้ว แซม

“อะไรนะ?” เขาได้ยินเสียงของตัวเองเบาหวิว หางเสียงแตกพร่านิด ๆ “ยังไง?”

“เจ้าจำไม่ได้เหรอ?”

“เราไม่ได้—เราไม่ได้ไปทำคดีกันเหรอ ดีนเคราะห์ร้ายพลาดท่างั้นเหรอ”

แคสเทียลส่ายหน้า “โลกิ”

และแล้วแซมก็จำได้

“โลกิ!” เขากัดฟันกรอด ลุกพรวดขึ้นมาอีกหน คราวนี้ลืมความเจ็บไปจริง ๆ “ตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน?”

“อยู่ที่ห้องสมุดกับธอร์” แต่แคสเทียลไม่ยอมให้เขาไป กดไหล่ไว้ไม่ยอมให้ลุกจากเตียง “แซม เจ้าสู้ธอร์ไม่ได้หรอก”

“ถ้าเขาขวาง ก็ต้องลองกันดูสักตั้ง—”

“สภาพของเจ้าในตอนนี้น่ะ—”

“แคส คุณใจเย็นอยู่ได้ยังไงกัน!

“ข้าลองแล้ว!

แซมชะงัก

เหตุเพราะห้องมืดสลัว เขาจึงไม่เคยสังเกตเห็นสีหน้าท่าทางของแคสมาก่อน ตอนนี้เขาเพิ่งสังเกตว่าดวงตาสีฟ้าคู่นั้นสะท้อนแสงไฟเป็นประกายแปลกพิกล

“แคส...” แซมขมวดคิ้ว เพ่งมองในความมืด “นั่นคุณร้องไห้เหรอ?”

“ข้าพุ่งเข้าใส่โลกิทันทีที่ดีนล้มลงไป” น้ำเสียงของแคสสั่นน้อย ๆ “แต่ผ่านธอร์ไปไม่ได้ แม้ว่าเขาจะแค่ป้องกัน ไม่ได้ตอบโต้ก็เถอะ ถึงพลังจะเหลือไม่มาก แต่ถ้าขนาดข้ายังทำไม่สำเร็จ เจ้าก็—” เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ “ดีนต้องไม่อยากให้เจ้าตายแน่ ไม่ใช่ตายเปล่า เจ้าต้องรักษาตัวเองก่อน—”

เสียงของทูตสวรรค์เริ่มติดขัดอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน และแซมก็ตื้อในหัวใจขึ้นมา ใช่แล้ว นอกจากเขาแล้ว ยังมีแคสอีกคนที่ทั้งโศกเศร้าและเคียดแค้นกับการจากไปของดีน เขามัวแต่สนใจความรู้สึกของตัวเอง โดยลืมไปเสียสนิทว่าเขาไม่ได้ปวดร้าวอยู่เพียงลำพัง

เขาดึงร่างที่บัดนี้สั่นด้วยแรงสะอื้นเข้ามากอด

เพราะพวกเขาคือครอบครัว

และต่างก็เพิ่งสูญเสียคนสำคัญไปเช่นเดียวกัน


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

581 ความคิดเห็น

  1. #409 ขุนชาน (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 15:42
    ชุ้นจะชุบชีวิตคุณดีนเอง ....
    #409
    0
  2. #266 aimnah (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 01:02
    บทตอนนี้สงสารทั้งแซมทั้งแคสเลย แคสดูปวดใจน่าดู ฮืออออ
    #266
    0
  3. #76 Roserin (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2559 / 22:59
    ปวดร้าวววววว! ฮือ แซมมี่ แคส ไม่ร้องร้องน้า T0T /// เรานี่แหละจะชิงร้องไปก่อน

    หวั่นใจกับคำว่าภาค2...

    กำลังยิ้มๆกับอาการเซ็งๆของแซมมี่ที่คิดว่าพี่คงจะล้อเพราะตัวเองบาดเจ็บ แล้วความเจ็บก็กลับเข้ามา ฮืออออ เอาพี่ดีนของเค้า(?) คืนมาน้าาาาาา T___T

    โป้งๆๆๆ เค้าโป้งท่านพี่ธอร์แล้ว ฮือ ///งอแงได้ง้องแง้งไปอีก

    ถ้าแคสทำอะไรไม่ได้ แซมก็ยังไม่อยู่ในสภาพที่จะทำได้ อิฉันจะคลานเข่าไปอ้อนสตีฟแล้วนะ อย่างน้อยก็จัดการเพื่อนร่วมทีมกับน้องจอมป่วนของเขาซิ ///แต่ก่อนอื่นเลยร่างพี่ดีนอยู่ไหน
    #76
    1
    • #76-1 tasenda(จากตอนที่ 20)
      11 พฤศจิกายน 2559 / 18:55
      *ส่งแซมมี่ไปกอดปลอบ* ไม่เป็นไรน้าาา อ่านบทใหม่ปลอบใจนะคะ :D

      หวั่นใจไปไยกับคำว่าภาคสอง xD ไม่มีอะไรน่ากลัวหรอกกก (เหรออ)

      เราเองก็หวังพึ่งสตีฟอยู่เหมือนกันค่ะ ดูพึ่งได้ที่สุดในสถานการณ์นี้แล้ว พอเสาหลักของครอบครัว (?) อย่างพี่ดีนหายไปคน แซมกับแคสก็ระเนระนาดหมด ส่วนพี่ธอร์นี่เรื่องของตัวเองก็ยังไม่เอาไม่ค่อยจะรอด 55+ ต้องให้ท่านกัปตันจัดการแล้วล่ะ
      #76-1
  4. #75 Tira B. (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2559 / 22:04
    ม้ายยยยยยยยยยนิมันทำร้ายกันชัดๆ

    หักมุมหลาทีเเล้วนะะะะ

    ดีนตายตอนไหนเนี่ยยยยยยย

    โถ่ๆๆๆๆเพิ่งจะขู่โลกิอยู่หยกๆ ฮือ
    #75
    1
  5. #68 SW_Nadear (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2559 / 05:54
    เห้ยยยยย นี่ตายจริงหรอ??? ไม่จริงหรอกม้างงงงงงง มันต้องมีปาฏิหาริย์ตายแล้วฟื้นแบบในละครบ้างสิ!!!
    #68
    1
  6. #67 พริกหยาก (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2559 / 02:59
    ไม่ใช่ใช่ไหมๆๆๆ โลกิฆ่าไปแล้วหรอ ไม่จริงม่างงงงงงง ไหนว่าโดน(ใจ)ไง จิ้มทิ้งไปแล้วหรอ แงงงงง
    #67
    1