นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

นิยาย [Fic Time Slip Dr. Jin] Carry You

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

Title: Carry You

Fandom: Time Slip Dr. Jin

Pairing: Younghwi / Kyungtak

Rate: G

Author: tasenda



เนื้อเรื่อง อัปเดต 4 ก.พ. 60 / 12:48




“ข้าแบกท่านขึ้นหลัง สักครั้งหรือสองครั้ง”

.

.

.

คยองทัคเมาแล้ว

จันทร์ยังกระจ่าง เหล้ายังมีให้ดื่ม แต่คยองทัคกลับเมาแล้ว

ใบหน้านั้นแนบอยู่กับพื้นโต๊ะไม้ แม้ในยามเมามายไร้สติ คิ้วคู่นั้นกลับยังขมวด คล้ายไม่คลายเจ็บปวดในหัวใจ

คนมองเอื้อมออกไป นิ้วเรียวยาวเกลี่ยผ่านซีกแก้มที่สีจัดกว่าปกติเล็กน้อยเพราะฤทธิ์เหล้าเพียงแผ่วเบา...เบาเท่าที่มือของคนถือดาบจะทำได้

มือของคนถือดาบ หากตั้งใจแล้ว มักเบากว่าปกติ นิ่งกว่าปกติ

เพราะเป็นมือของคนที่ต้องใช้สมาธิอย่างสูง

กระนั้นมือนั้นก็ยังสั่นเล็กน้อย จนต้องรีบชักกลับ กริ่งเกรงว่าจะรบกวนการนอนของอีกฝ่าย

ปล่อยให้หลับไปนั่นแหละดีแล้ว

แม้จะเป็นการหลับแบบสิ้นสมปฤดีด้วยฤทธิ์สุราก็ยังดี หรือบางทีอาจจะดียิ่งกว่า

เพราะคยองทัคดูเหนื่อยนัก ร่างผอมบางราวจะปลิวลมนั่นบางครั้งก็คล้ายกับคานน้ำหนักไว้มากเกินไปจนเกือบจะหักพับลงมา ไม่ต่างกับกิ่งไม้เรียวบางที่พยายามจะแบกเอาใบและผลที่หนักแปล้เอาไว้ไม่ให้หล่นลงพื้น โดยไม่เข้าใจหรือมิฉะนั้นก็ไม่สนใจว่าใบและผลเหล่านั้นมีจำนวนสักเท่าไหร่ที่เต็มไปด้วยหนอนชอนไชเน่าคาต้นและควรจะสลัดทิ้งได้แล้ว

เขาหวังเหลือเกินว่าสามารถเป็นรากไม้ ค้ำยันคนเปราะบางที่ฝืนทำเป็นเข้มแข็งอยู่เสมอไม่ให้ร่วงหล่นลงมา

“คยองทัคกี้” เสียงทุ้ม นุ่ม เอ่ยเบา ๆ กับเปลือกตาปิดสนิท

“คืนนี้ นอนค้างที่บ้านข้าเถอะนะ”

คนตัวใหญ่กว่าแบกร่างเพรียวบางขึ้นหลัง ออกเดินไปตามเส้นทางที่เงียบสงัดไร้ผู้คน ทว่าอาบไล้ด้วยแสงจันทร์

ร่างบนหลังขยับเล็กน้อย ส่งเสียงพึมพำจับใจความไม่ได้ แต่ก็พอเดาออกว่าเป็นคำตัดพ้อ ใต้เท้า

คนได้ยินอดยิ้มไม่ได้ในความเหมือนเด็กน้อยของบุรุษหนุ่มที่เมามาย กระนั้นในรอยยิ้มก็แฝงไว้ด้วยความเศร้า

ความเศร้าของคยองทัค เขาอดไม่ได้ที่จะรับไว้ด้วย

“ใต้เท้า...”

ไม่ใช่ครั้งแรก ที่เขาได้ยินเสียงนั้นสั่นสะท้านและเจือสะอื้น

ไม่ใช่ครั้งแรกเช่นกัน ที่หยาดน้ำอุ่น ๆ ซึมลงบนหัวไหล่ ขณะที่แบกใครบางคนเอาไว้บนหลังเช่นคืนนี้

ในเวลาเช่นนี้ ดวงตาของเขาก็ราวกับจะพลอยแสบ รื้นด้วยน้ำขึ้นมาเช่นกัน

 

แขนแข็งแรงค่อย ๆ วางร่างของคยองทัคลงอย่างแผ่วเบาบนฟูกนอนที่ถูกปูเตรียมไว้แล้ว น่าจะโดยมารดาหรือไม่เช่นนั้นก็น้องสาวของเขาเอง

แน่นอนว่าที่นอนนี้มีไว้สำหรับเขาผู้เป็นเจ้าของห้อง แต่ชายหนุ่มก็สละมันด้วยความยินดี มือที่จับดาบบ่อยครั้งยิ่งกว่าหนังสือคลี่ผ้าห่มคลุมได้นุ่มนวลถึงอกของคนหลับ ก่อนหน้านั้นไม่ลืมที่จะปลดดาบออกวางข้าง ๆ และคลายเข็มขัดให้นอนได้สบาย

ลมหายใจที่สั่นเทาด้วยแรงสะอื้นนั้นสงบลงแล้ว แต่คราบน้ำจาง ๆ ยังปรากฏเป็นหลักฐานอยู่ที่หางตา มืออุ่นปาดมันออก พิศดูใบหน้านั้นด้วยดวงตาห่วงใย

วันนี้คยองทัคไม่ได้ชวนเขาไปดื่ม

เปล่าเลย ในเวลาที่เศร้าที่สุด ต้องการคนอื่นที่สุด คนคนนี้ต่อให้เอาดาบไปจ่อคอกลับไม่ยอมร้องขอความช่วยเหลือ

น้อยครั้งอีกฝ่ายจะชวนเขาดื่ม และก็มักจะดื่มในยามที่ตัวเองยังพอจะแจ่มใสเท่านั้น

คยองทัคคออ่อน และก็รู้ตัวเองดี เว้นแต่ยามมีเรื่องขัดแย้งกับเสนาฝ่ายซ้ายผู้เป็นบิดาเท่านั้นแหละ ที่เจ้าตัวจะเมามายจนไร้สติเช่นนี้

วันนี้หากเขาไม่ผ่านไปพบ ก็คงไม่รู้ว่าคยองทัคไปดื่ม

“ข้าไม่อยู่ในอารมณ์ที่จะฟังท่านพูด”

ฝ่ายนั้นชิงเอ่ยขึ้นก่อนทันทีที่เขานั่งลงฝั่งตรงข้ามของโต๊ะ ไม่ยอมมองหน้าด้วยซ้ำ คงด้วยเพราะกริ่งเกรงว่าผู้มาใหม่จะเห็นเงาของน้ำตา

ดังนั้นเขาจึงไม่พูดอะไร เพียงแต่เรียกหาจอกเหล้า ร่วมดื่มเป็นเพื่อนอย่างเงียบ ๆ

หลังจากนั้นก็ยังคงไม่ต้องพูดอะไร ไม่นานเหล้าก็ละลายความเศร้าของคนคออ่อนออกมาเป็นคำพูด คยองทัคเล่าให้เขาฟัง ทั้งเรื่องที่เสนาฝ่ายซ้ายไม่ยุติธรรมต่าง ๆ นานา ทั้งยังไม่มีความรักความเมตตาแก่ลูกนอกสมรสเช่นคยองทัคและเห็นเป็นเพียงสุนัขรับใช้อย่างไรบ้าง

เรื่องเดิม ๆ เรื่องซ้ำ ๆ ที่หากไม่ใช่เพราะอีกฝ่ายคือคยองทัค เขาคงคร้านจะฟัง

ในที่สุดเสียงของคยองทัคก็อ้อแอ้ลง ๆ ในที่สุดก็เงียบหายไป

และเขาก็แบกอีกฝ่ายกลับมาแบบนี้

เสียงคนหลับพึมพำอะไรบางอย่าง เจ้าของห้องโน้มหน้าเข้าใกล้ด้วยไม่แน่ใจ อีกฝ่ายอาจจะกระหายน้ำ “คยองทัคกี้?

หากดวงตาคู่นั้นยังปิดสนิท

“ใต้เท้า”

ริมฝีปากคู่นั้นขยับ พึมพำเลื่อนลอย “ท่าน... เพราะเหตุใด...”

คนฟังอดไม่ได้ต้องถอนหายใจ พึมพำปลอบ

“นอนเสียเถอะ คยองทัคกี้”

พักผ่อนเสีย ให้คลายความเจ็บปวดในหัวใจ

เพราะเมื่อตื่นขึ้น จะยังคงต้องสู้ต่อไป กับชีวิตที่แสนอยุติธรรมนี้

คนผละออกจากห้องไปเพื่อหาน้ำกับผ้ามาเช็ดตัวคนเมา ย่อมไม่ได้เห็นริมฝีปากคู่สวยขยับ ย่อมไม่ได้ยินเสียงเรียกที่เบาราวเสียงกระซิบของสายลม

“ยองฮวี”



ผลงานอื่นๆ ของ tasenda

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

ยังไม่มีรีวิวของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. #2 ฐิติรัตน์
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:28

    เราอยากให้มีคู่พระเอกกับคยองทัคง่ะ​ ดูเกลียดกันมาตลอดจนชิปเเล้วนะเนี่ย5555(เราติ่งเเจจุงนะจ๊ะ~????????????)​

    #2
    0
  2. #1 Another_a
    วันที่ 10 มกราคม 2561 / 03:24
    เรารอฟิคคู่นี้มานานมากกก ขอบคุณนะคะ



    ฮืออ เหมือนเจอสมบัติเลยค่ะแงๆ
    #1
    1
    • #1-1 tasenda
      10 มกราคม 2561 / 03:36
      แง้ ดีใจมากเลยค่ะที่เจอคนชิปเหมือนกัน ในซีรีส์ชวนให้กรีดร้องมากจริงๆค่ะ dTvTb

      แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 10 มกราคม 2561 / 04:52
      #1-1