[EXO] CRAVE - CHANBAEK [RE-WRITE]

ตอนที่ 16 : Chapter 15

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,848
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 114 ครั้ง
    9 ก.ค. 59





-15-

 

 

 





 

“นี่มึงจริงจังหรอวะ” ชานยอลเอ่ยถามคนตัวเล็กที่กำลังนั่งเขี่ยสลัดผัดในถ้วยของตัวเองไปมา แบคฮยอนงอนเขาจริงจังเลยอ่ะ เพิ่งง้อได้เมื่อกี๊นี้เอง ชีวิตปาร์คชานยอลมันช่าง.....

 

 

 

“อื้ม จริงจังดิ” แบคฮยอนใช้ช้อนจิ้มผักสีเขียวในถ้วยขึ้นมามอง อ้าปากรับอาหารสีเขียวและน้ำสลัดเข้าไปพร้อมกับใบหน้าเหยเกเพราะรสชาติขมปร่าของผัก

 

 

 

“อื้อหือ...คายมั้ย...” ชานยอลเม้มปากทำหน้าลุ้นเต็มที่  เห็นหน้าหมาๆของแบคฮยอนแล้วก็สงสาร เอาจริงๆแบคฮยอนไม่ได้อ้วนขนาดนั้น แค่ตัวนิ่มกว่าเมื่อก่อน แก้มเยอะขึ้นด้วย น่ารักไปอีกแบบต่างหาก

 

 

 

“ฮื่อ แดกไม่ได้ว่ะ” คนตัวเล็กกลั้นใจกลืนอาหารในปากแล้ววิ่งไปคว้านมจืดบนโต๊ะของชานยอลมากระดกดื่มทันที แบคฮยอนเป็นคนไม่กินผัก ไม่กินเลย กินแต่ผลไม้ พอมาเจออาหารที่ผักล้วนๆแบบนี้มันทำใจกินไม่ลงจริงๆ

 

 

 

                นมจืดในแก้วน้ำทรงสูงถูกกระดกลงคกหลายอึก ด้วยความรีบที่จะล้างกลิ่นผักในปากแบคฮยอนเลยรีบกระดกจนน้ำนมกระฉอกไหลออกมาจากมุมปาก คนตัวเล็กยังคงเทนมดื่มอย่างต่อเนื่อง ไม่ได้สังเกตสายตาแปลกๆจากคนที่นั่งตรงข้าม

 

 

 

                  ชานยอลลอบกลืนน้ำลายเมื่อเห็นน้ำนมไหลออกมา พยายามไม่แสดงอาการหื่นใส่แบคฮยอนตอนนี้ ถึงแม้ว่ามันจะเหมือนกับเหตุการณ์บนรถมากก็เถอะ

 

 

 

“แบคฮยอน ค่อยๆกินดิ คือมัน....”

 

 

 

“หือ ?”

 

 

 

มันทำให้กูอยากจะกระทำชำเรามึงมาก นี่จากใจ...

 

 

 

“มันเลอะเทอะ”

 

 

 

“เนี่ย เดี๋ยวกูก็เช็ดเองแหละ” คนถูกบ่นเถียงกลับ แลบลิ้นเลียกรอบปากที่มีน้ำนมหยดอยู่ แบคฮยอนคิดว่าใช้วิธีนี้มันเร็วดี หารู้ไม่ว่าไอ้คนที่นั่งมองอยู่เมื่อกี๊นี่แทบจะสิงแก้วนมแล้ว ชานยอลกระแอมไอเรียกสติตัวเองพร้อมส่ายหน้าแรงๆ

 

 

 

                ข้อความในไลน์ที่ส่งมาตามให้ไปเล่นบอล ชานยอลตอบกลับเพียงแค่สติ๊กเกอร์ ลุกขึ้นไปหยิบกุญแจรถบิ๊กไบค์คันเดิมเตรียมตัวออกจากห้อง เพราะไปแค่สนามมหาลัย จะขับรถยนต์ไปก็แปลกๆอยู่

 

              

 

                ในขณะที่จะออกจากห้องก็ถูกมือเล็กดึงชายเสื้อไว้ ชานยอลหันมามองแบคฮยอนที่ยืนทำหน้าสงสัยอยู่

 

“ไปไหนอ่ะ”

 

 

 

“ไปเตะบอล มีไรป่าว”

 

 

 

“ไปด้วย”

 

 

 

“ฮะ ?”

 

 

 

“ไป ด้วย ดิ นะๆ” แบคฮยอนเน้นทีละคำ ไม่รอคำอนุญาต วิ่งไปเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้องนอนทันที เขาว่าจะไปวิ่งแหละ จะลดน้ำหนักจริงๆแล้ว

 

 

 

 

 

 

 

 

 

              

 

 

 

 

 

 

 

              

 

 

 

              

 

 

 

 

 

              

 

                ชานยอลจอดรถไว้ข้างสนาม เดินเข้ามาหาเพื่อนตัวเองที่นั่งอยู่บนอัฒจันทร์ ส่วนแบคฮยอนก็ได้แต่นั่งนิ่งๆบนรถ  ไม่รู้ว่าลงไปแล้วจะพูดยังไงดี ดูดิ ขนาดนั่งอยู่บนรถยังมองกันทั้งสนามเลย ถ้าลงไปกูไม่โดนฉุดรึ.....

 

 

 

                เอาจริงๆชานยอลก็ไม่ได้อยากจะให้แบคฮยอนมาด้วยหรอก เพราเขารู้ว่าไอ้พวกเพื่อนๆเขาจะต้องแซวแบคฮยอนแน่ๆ แต่มันก็ยังรั้นจะมาให้ได้ เป็นไงล่ะพอมาถึงก็ไม่กล้าลง นี่เขายังไม่ได้คิดบัญชีที่มันใส่แค่กางเกงขาสั้นกับเสื้อยืดของเขาเลยนะ ก็เรพาะว่าแบคฮยอนกลัวว่าชานยอลจะไม่ให้ไปด้วยเลยรีบวิ่งไปหยิบเสื้อผ้ามาเปลี่ยน แถมยังหยิบเสื้อมาผิดอีก ซึ่งเสื้อไซส์ L ของชานยอลเนี่ย  มันโคร่งกว่าตัวแบคฮยอนที่ใส่ไซส์ S สำหรับผู้ชายน่ะสิ กลายเป็นว่าชายเสื้อยืดสีดำของเขาคลุมต้นขาของแบคฮยอนหมดเลย

 

 

 

                ลองนึกภาพผู้ชายตัวเล็กๆหัวสีชมู ปากแดงๆ ใส่เสื้อยืดตัวโคร่งๆคลุมต้นขารวมถึงกางเกงทั้งหมดและรองเท้าสำหรับวิ่งยี่ห้อ NIKE สีดำ ซึ่งเสื้อผ้าทุกอย่างมันตัดกับสีผิวของแบคฮยอนทั้งหมด ยังดีที่เขาเอาฮู้ดของตัวเองมาด้วย เลยพอที่จะคลุมหัวไม่ให้แบคฮยอนโดนแดดได้

 

 

 

                ปัญหาแรกคือแบคฮยอนกำลังร้อน ปัญหาที่สองคือไม่กล้าลงมา ปัญหาที่สามคือเรื่องเสื้อผ้า และปัญหาสุดท้าย....เสียงแซวคนตัวเล็กจากเพื่อนๆของชานยอลเอง

 

 

 

“เห้ยพวกมึงจะแซวอะไรนักหนาเนี่ย” ร่างสูงเดินไปลากคอเพื่อนตัวเองที่ยืนอ้อร้อแบคฮยอนอยู่ริมสนาม ยัง...ยังนิ่ง..เดี๋ยวมึงเจอ....

 

 

 

“เดี๋ยวนี้มีหวงหรอครับคุณชานยอล” หนึ่งในสองคนนั้นหันมาล้อเลียนเขา เลยถูกชานยอลด่าถึงจะยอมถอยออกมา แต่ก็ถูกล้อจากรุ่นพี่รุ่นน้องในสนามต่อ

 

 

 

นี่ก็อะไรกับเมียกูจังเลยวะโอ้โห....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                ฟากแบคฮยอนก็ได้แต่นั่งเกร็งอยู่บนรถ แดดก็ส่องมา บวกกับเสื้อฮู้ดสีดำของชานยอลอีก ยิ่งร้อนไปใหญ่ เหงื่อไหลซึมจากหน้าผากลงมาถึงคาง จนทนไม่ไหวค่อยๆปีนลงมาจากรถคันสวย

 

 

 

                คนตัวเล็กหยิบโทรศัพท์โทรหาเพื่อนตัวเองที่มักจะมาวิ่งออกกำลังกายที่นี่ คงจะเป็นใครไม่ได้นอกจากจุ๋มเพื่อนรัก รอไม่นานเสียงกวนส้นตีนแบบผู้ดีก็ตอบกลับมา

 

 

 

(ว่า)

 

 

 

“จุ๋มอยู่ไหนอ่ะ วันนี้ไม่มาวิ่งแง้ะ”

 

 

 

(กูอยู่บ้านอ่ะ)

 

 

 

“อ้าว กูก็มาหามึง จะมาวิ่งด้วย”

 

 

 

(ทำไมมาวิ่งล่ะ ผีเข้าหรอ)

 

 

 

“ป่าว คือชานยอลมันบอกกูอ้วนอ่ะ....ก็แบบ...”

 

 

 

(ถุ้ย พวกกูบอกมึงตั้งนานเสือกมั่นหน้าบอกตัวเองยังไม่อ้วน พอผัวทักหน่อยล่ะทำกระแดะมาลด ตอแหล....ตอแหลแบบอินฟินิตี้ )

 

 

 

“อ้าวอีนี่ ก็ตอนนั้นมันยังไม่อ้วนขนาดนี้นี่”

 

 

 

(ไม่อ้วนอะไร ตอนนั้นมึงบวมกว่าตอนนี้อีก พวกกูบอกตั้งหลายรอบเสือกไม่ไป พอกูไม่ไปล่ะมึงเสือกมา มึงนี่มัน.....)

 

 

 

“แหมจุ๋ม มาหากูหน่อยไม่ได้หรอ เพื่อนชานยอลเต็มเลยอ่ะ กูเกร็ง”

 

 

 

(หืม ? เพื่อนชานยอล ?)

 

 

 

“อื้อ กูรู้จักแค่สามสี่คนเองอ่ะ”

 

 

 

(ใครบ้าง...)

 

 

 

                แบคฮยอนเพ่งสายตามองคนในสนาม เนื่องจากเป็นคนสายตาสั้น แถมพวกนั้นกำลังวิ่งแย่งลูกบอลกันอยู่ เสื้อหลายๆสีทำเอาแบคฮยอนเริ่มปวดหัว

 

 

 

“อืม แปปนะ....มีชานยอล คริส เซฮุน น่าจะแค่นี้มั้งกูเห็นแค่นี้อ่ะ”

 

 

 

(รู้จักแค่นี้หรอ แล้วสายตาเสือกเหี้ยอีก.....งั้นกูไม่ไปอ่ะ ไม่มีคนที่อยากเจอ)

 

 

 

“เห้ยๆ มีจงอินอีกคนนึงอ่ะ”

 

 

 

(ไม่ไปอ่ะ แค่นี้นะกูจะวางละ)

 

 

 

“อีจุ๋มเดี๋ยว !!!!!” แบคฮยอนแหกปากเสียงดังเพราะกลัวเพื่อนไม่มา คนตัวเล็กยืนบนอัฒจันทร์แล้วเพ่งสายตาหาอีกคนนึง

 

 

 

                ผู้ชายร่างสูงๆดั้งโด่งที่กำลังยืนคุยกับชานยอลอยู่ หน้าคุ้นๆนะ ไม่ใช่คนเกาหลีนี่.....อ่า...เห็นบอกว่าประเทศเดียวกับคริส

 

 

 

(อะไรของมึงอีกเนี่ย....)

 

 

 

“เทามาอ่ะ !!”

 

 

 

(อีกทีซิ....ขอช้าๆชัดๆ)

 

 

 

“จื่อเทานักบาสมหาลัยอ่ะมึ้งงงงง”

 

 

 

(เทามาหรอ....งั้นเดี๋ยวจุนมยอนคนนี้จะรีบไปเปลี่ยนเสื้อผ้าไปวิ่งกับมึงเลย รอกูแปปนะอีแบคเพื่อนรัก จุ๊บๆ)

 

 

 

แหมอีจุ๋ม...อีช้างยิ้ม !!

 

 

 

 

                                                                 40 %

 

 

 

             

 

                      ยี่สิบห้านาทีต่อมาเพื่อนรักก็เดินลงมาจากรถ จุนมยอนเดินมาหาแบคฮยอนที่อัฒจันทร์พร้อมกับสอดส่องสายตาหาคนในสนาม

 

 

 

                แบคฮยอนที่นั่งมองเพื่อนตัวเองที่กว่าจะเหาะออกมาได้ก็ล่อไปครึ่งชั่วโมง และพวกนักบอลในสนามก็กำลังจะเลิกเล่นกันแล้วด้วย  เขาเลยว่าจะไม่วิ่งแล้ว

 

 

 

“แบค มึงรอกูนานป่ะ”

 

 

 

“ถ้ากูโดนงูฉกแล้วรอมึงพาไปโรงพยาบาลกูคงตายอ่ะ มันเลิกเล่นกันละ”

 

 

 

“อ้าว.....” จุนมยอนอุทานเสียงเบาเมื่อเห็นชานยอลกำลังเดินมา นี่สรุปคือเขามาขับรถเล่นหรอ

 

 

 

                แบคฮยอนลุกขึ้นตบบ่าจุนมยอนเบาๆแล้วเดินไปรอชานยอลที่รถ ปล่อยให้เพื่อนตัวเองยืนถอนหายใจเบาๆ จุนมยอนแค่กรอกตาไปมาแล้วเตรียมตัวจะกลับบ้าน แต่ถูกดึงมือไว้ด้วยใครซักคนนึง

 

 

 

“พาไปหาไรกินหน่อย”

 

 

 

อุ๊ย...ขอบคุณนะเพื่อนแบคที่ทิ้งกูไว้กับจื่อเทา ไว้จะเลี้ยงข้าวทีหลัง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                ในขณะที่ชานยอลกำลังขับรถไปหาอะไรกิน แบคฮยอนที่นั่งซ้อนอยู่ก็หยิบมือถือขึ้นมากดเล่นไปพลางๆ นิ้วเรียวกดเข้าแอพทวิตเตอร์ เลื่อนดูข่าวสารที่เกี่ยวกับจียงฮยองของตัวเอง ก่อนที่จะนึกขึ้นได้ว่าพรุ่งนี้เป็นวันคอนเสิร์ตของศิลปินที่ตัวเองติ่งอยู่

 

 

 

                แบคฮยอนกดบัตรไว้สองใบ เอาไว้ในลิ้นชักหัวเตียง แต่ปัญหาตอนนี้คือเขายังไม่มีเสื้อใส่เข้าคอนเลย แล้วเขาจะไปหาเสื้อสกรีนหน้าจีดียังไงล่ะเนี่ย !!!

 

 

 

“ชานยอล พากูไปร้านนี้หน่อย” แบคฮยอนกดเข้าที่ร้านขายของออฟฟิเชียลของศิลปิน เห็นพิกัดหน้าร้านใกล้ๆกับที่ที่ตัวเองกำลังจะไปจึงรีบสะกิดคนขับให้ชะลอรถ

 

 

 

“เลยมาแล้วอ่ะ” ชานยอลหรี่ตามองโลเกชั่นในโทรศัพท์เครื่องหรู ถ้าจะไปนี่ต้องรีเทิร์นยาวเลยนะ

 

 

 

“พาไปหน่อย นะๆ” คนตัวเล็กเอาลูกอ้อนเข้าสู้ แค่น้ำเสียงงิ้งๆก็ทำเอาชานยอลเลี้ยวกลับแทบไม่ทันแล้ว ในที่สุดก็ต้องวนรถกลับมาหน้าร้านขายของที่แบคฮยอนอยากได้แล้ว

 

 

 

                แบคฮยอนกระโดดลงรถแล้ววิ่งเข้าไปในร้านทันที มีทั้งสิ่งของออฟฟิเชียลหลายอย่าง และแน่นอนว่าราคานั้นไม่ใช่ถูกๆ แถมคนตัวเล็กไม่ได้เอาบัตรมาด้วย ถึงคราวของปาร์คชานยอลจริงๆแล้วล่ะ......

 

 

 

                เสื้อสกรีนชื่อคอนเสิร์ตที่เหลือสองตัวสุดท้ายถูกแบคฮยอนวิ่งไปคว้าตัดหน้าแฟนคลับคนอื่นๆที่กำลังจะหยิบไป มือเรียวรีบใส่มันลงในตะกร้าของตัวเองแล้วเดินออกมาทันที ตรงไปหาแท่งไฟที่อยู่อีกโซนนึง ส่วนชานยอลก็ไม่ได้รู้จักวงที่แบคฮยอนชอบมากนักเลยด้แต่เดินตามไป

 

 

 

“ชานยอล แหวนนี้สวยมั้ย” แบคฮยอนหยิบแหวนที่ดีไซน์โดยศิลปินคนโปรดของตัวเองมาโชว์ให้ชานยอลดู เป็นแหวนเรียบๆมีลายพันกันตรงวงแหวน แต่มีสลักอยู่ข้างใน วงไซส์นิ้วของแบคฮยอนมีสามสีคือขาว ดำและชมพู Rose Gold

 

 

 

“ลายสวยว่ะ ไหนดูดิ๊” มือหนายื่นไปรับแหวนตัวอย่างจากมือของคนตัวเล็ก  ชานยอลรู้สึกชอบแหวนสีดำวงนี้ขึ้นมาแปลกๆ เลยหยิบกล่องแหวนที่อยู่ในตู้สำหรับขายมาลองสวม ไซส์นิ้วของชานยอลพอดีกับแหวนวงนี้ เลยเลือกหยิบมาใส่ตะกร้าทันที

 

 

 

“อ้าว ทำไมเลือกง่ายจัง ของกูยังไม่ได้เลยอ่ะ” แบคฮยอนสวมแหวนสีดำบ้าง แต่กลับหลุดออกจากนิ้วของเขาซะงั้น อาจจะเพราะว่านิ้วของแบคฮยอนมันเรียวเกินกว่าจะใส่แหวนไซส์เดียวกับชานยอลได้

 

 

 

“มีอะไรให้ช่วยหรือเปล่าคะ ?” พนักงานเดินมาหาลูกค้าทั้งสองคนที่ยืนอยู่ตรงตู้แหวน แบคฮยอนบอกปัญหาของตัวเองไปว่าแหวนมันใหญ่เกินกว่านิ้วเขา

 

 

 

“พอจะมีไซส์เล็กกว่านี้มั้ยฮะ ?”

 

 

 

“ถ้าสีดำกับสีขาวจะไม่มีค่ะ เพราะเป็นแหวนคอลเลกชั่นของผู้ชาย แต่ลูกค้าเป็นคนที่นิ้วทรงเดียวกับผู้หญิง เลยเหลือแต่สีชมพูค่ะ” เธอพูดพร้อมกับหยิบกล่องแหวนสีชมพูอ่อนในตู้มาเปิดให้ลูกค้าตัวเล็กดู  แบคฮยอนขมวดคิ้วนิดหน่อย มันสวยนะ สวยมากเลยแหละ แต่มาอยู่บนนิ้วเขาแล้วมันจะดีหรอ....

 

 

 

                ชานยอลหยิบแหวนสีหวานมาดูอย่างพิจารณา ถ้ามันอยู่บนนิ้วเรียวๆของแบคฮยอนก็คงเหมาะนะ เพราะแบคฮยอนเป็นคนมือขาว ถ้าใส่แหวนสีนี้ก็จะตัดกัน ขาวชมพู...สวยดีออก

 

 

 

“มันจะเหมาะหรอฮะ....” แบคฮยอนรับมาดูอย่างลังเล เขาอยากได้นะ แต่ว่ามันจะเหมาะกับตัวเองหรือเปล่านี่สิ

 

 

 

“สวยดี ลองใส่ดิ” ชานยอลพยักเพยิดให้คนตัวเล็กลองสวม แบคฮยอนค่อยๆหยิบแหวนวงสวยมาดูใกล้ๆแล้วสวมลงกับนิ้วนางของตัวเอง เพราะว่านิ้วนางเป็นนิ้วเดียวที่ใส่ได้ แหวนสีดำก็ใหญ่ไป  แหวนสีชมพูก็ได้แค่นิ้วนาง ให้ตาย....

 

 

 

“เป็นไงมั่งอ่ะ” คนตัวเล็กชูมือมาให้ชานยอลดู ร่างสูงพยักหน้ารับแล้วบอกให้พนักงานหยิบกล่องแหวนสีนี้มาทันที ใช้เวลาเพียงสิบห้านาทีกล่องแหวนสีดำและสีชมพูก็มาอยู่ในมือของทั้งคู่ซะแล้ว

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                เสียงบาร์โค้ดคิดเงินดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ชายหนุ่มในชุดบอลกำลังยืนอ่านราคาที่บวกขึ้นเรื่อยๆตามจำนวนสิ่งของ แบคฮยอนก็ซื้อไปไม่กี่อย่างหรอก ไม่เชื่อรอดูราคาแล้วกัน

 

 

 

“ทั้งหมด 7 รายการ รวมเป็นเงินหนึ่งล้านสี่แสนเจ็ดหมื่นหมื่นห้าพันวอนค่ะ”  (ประมาณสี่หมื่นหกพันบาทไทย)

 

 

 

                ชานยอลพยักหน้ารับแล้วยื่นบัตรเครดิตสีดำเป็นชื่อตัวเองส่งให้ แคชเชียร์ยิ้มรับแล้วนำมันไปรูดกับเครื่องคิดเงิน บิลราคาไหลออกมาให้คนจ่ายอ่านให้ช้ำเล่นๆ

 

 

 

 

 

 

 

                หลังจากซื้อของกินเรียบร้อยแล้วชานยอลก็กลับหอทันที เขาพาแบคฮยอนไปซื้อของสำหรับคอนเสิร์ตพรุ่งนี้ไปเกือบสองชั่วโมง ตอนนี้ก็สองทุ่มกว่าๆแล้ว

 

 

 

                ชานยอลเดินหอบถุงของสามถุงใหญ่ๆในขณะที่ร่างเล็กข้างหน้าถือเพียงแค่ถุงเล็กๆใส่แหวนทั้งสองวงเท่านั้น ส่วนของหนักๆนี่มันให้ชานยอลถือคนเดียวเลย

 

 

 

                หลังจากกินข้าวอาบน้ำเสร็จแล้วก็เป็นเวลาสามทุ่มกว่าๆ ชานยอลออกมาจากห้องน้ำด้วยชุดนอนเดิมๆซึ่งก็คือกางเกงบอลตัวเดียว และผ้าขนหนูผืนเล็กที่วงโปะอยู่บนหัว มองไปที่เตียงก็เห็นแบคฮยอนนอนเล่นกับพุงพุงอยู่ ไล่สายตาลงไปข้างเตียงก็เห็นถุงสินค้าที่เพิ่งพาคุณหนูเขาไปช็อปมา

 

 

 

                ชานยอลนอนคว่ำลงกับเตียงนอนปล่อยให้พุงพุงเดินมานั่งทับบนแผ่นหลังของตัวเอง ขนนุ่มๆของมันพอมาอยู่ใกล้ตัวแล้วก็นิ่มๆน่ารักดี เขาเริ่มจะเข้ากับมันได้ ไม่สิ ชานยอลน่ะไม่เล่นกับพุงพุงเองต่างหาก แมวน้อยเลยได้แต่คอยกวนให้ปะป๊ามาเล่นด้วย

 

 

 

                มือหนาหยิบบิลรายการเมื่อเย็นมาดู ไล่สายตาไปก็เห็นตัวหนังสือหลายตัวและตัวเลขหลายหลัก ซึ่งทั้งหมดนี้เป็นสิ่งของที่แบคฮยอนจะใส่ไปดูคอนเสิร์ตพรุ่งนี้

 

 

 

 

 

แกร๊ก

 

 

 

“ดูไรอ่ะ ?” คนตัวเล็กในชุดนอนลายลูกหมาค่อยๆคลานขึ้นเตียงมานอนทับแผ่นหลังของชานยอลแทนพุงพุงที่วิ่งลงไปเล่นของเล่นใต้เตียง คางเรียวเกยไหล่แกร่งเอาไว้ มือหยิบแว่นมาสวมใส่เพื่อมองใบเสร็จที่ชานยอลกำลังอ่านอยู่

 

 

 

“ดูของที่กูซื้อให้มึงเนี่ย โครตเยอะอ่ะรู้ตัวป่ะ”

 

 

 

“ครั้งเดียวน่า....ใครบอกมึงว่ากูซื้อคนเดียว ซื้อมาให้มึงด้วยต่างหาก”

 

 

 

“อะไร ของกูก็มีแค่แหวนไม่ใช่หรอ”

 

 

 

“ไม่ช่าย ~ กูซื้อของท็อปฮยองมาให้มึงใส่อ่ะ”

 

 

 

“ท็อปฮยอง ? มึงบอกว่าซื้อให้กูทั้งที่มันเป็นตังค์กูเนี่ยนะ ? ” ชานยอลเอียงหน้ามองคนที่เกยคางไว้บนไหล่ของตัวเอง เลิกคิ้วถาม แบคฮยอนบึนปากใส่แต่ไม่พูดอะไร

 

 

 

“ถือว่าซื้อให้กูน้าๆ”

 

 

 

“อะไร เรื่องจะไปคอนยังไม่บอกกูเลยนะ ต้องให้มารู้ด้วยตัวเองหรอ”

 

 

 

“โห้ย ชานยอลอ่า ~” แบคฮยอนใช้เส้นผมนุ่มของตัวเองถูๆกับแก้มของชานยอล งุ้งงิ้งข้างหูร่างสูงเสียงเบา

 

 

 

“แล้วพรุ่งนี้ไปกี่โมง”

 

 

 

“พูดงี้แสดงว่าให้ไปแล้วใช่แม้ะ”

 

 

 

“ถามเฉยๆ”

 

 

 

“ก็...คอนเริ่มสี่โมงอ่ะ จะไปตอนสองโมงเช้า”

 

 

 

“เริ่มสี่โมงเช้า ?”

 

 

 

“หึ...เย็น...”

 

 

 

“แล้วมึงจะรีบไปทำไมตั้งแต่สองโมงเช้าเนี่ย จริงๆเลย...”

 

 

 

“ตัวเอง ~ ไม่ให้เค้าไปจริงๆหรอ......เค้ากดบัตรมาแล้วน้า”

 

 

 

“ไหนบอกเหตุผลที่นี่จะให้แบคไปหน่อยสิ” ชานยอลยอมเปลี่ยนสรรพนาม เขาก็เป็นคนคนนึงที่มีมุมหวานๆนะ แต่จะให้มาพูดเค้าพูดตัวเองแบบแบคฮยอนน่ะไม่พูดหรอก จะแทนตัวเองว่านี่กับแบคมากกว่า

 

 

 

“ก็เพิ่งคัมแบคปีนี้นี่ หายไปตั้งสามปี เค้าคิดถึงอ่ะ ฟังแฟนทาสทิกเบบี้มาสามปีเลยนะ...” แบคฮยอนพูดเสียงเบา ซุกหน้าลงกับลาดไหล่กว้างเป็นเชิงอ้อน

 

 

 

“แล้วจะไปกับใคร นี่ไม่ได้ไปด้วยนะแบคฮยอน”

 

 

 

“คือเค้ากดบัตรมาเผื่อชานยอลแล้วอ่ะ....บัตรแพงสุดเลยด้วย”

 

 

 

“อ้าว.....”

 

 

 

“แถมยังซื้อเสื้อผ้าให้ชานยอลใส่ไปคอนกับเค้าด้วยอ่ะ” แบคฮยอนพูดแล้วกลิ้งตัวลงมาจากแผ่นหลังของคนใต้ร่าง วิ่งไปหยิบถุงใส่สินค้ามาชูให้ชานยอลดู

 

 

 

                เสื้อโลโก้ของคนที่ชื่อ G-Dragon เป็นเสื้อยืดสีเเดงตัดขาว ดูป้ายขนาดแล้วเป็นไซส์ของแบคฮยอน รวมถึงหมวก แทททูแปะหน้า เสื้อคลุมแขนยาว  อัลบั้มเดี่ยว สร้อย และโฟโตบุค

 

 

 

                อีกตัวเป็นเสื้อยืดสีดำตัดแดง ทุกอย่างเหมือนกับของแบคฮยอนหมดแต่เป็นสีดำแดงและชื่อ TOP  และที่สำคัญไปกว่านั้นคือมันเป็นไซส์ของชานยอลทั้งหมด...

 

 

 

“นี่ชานยอลจะไม่ไปกับเค้าจริงๆหรอ....” แบคฮยอนทำหน้าหงอย คลานกลับมานอนทับหลังของชานยอลเหมือนเดิม พูดสารพัดเหตุผลที่จะเอาชานยอลไปให้ได้

 

 

 

“เฮ้อ....พรุ่งนี้เตรียมของไว้ให้พร้อมแล้วกัน” ชานยอลหันหน้าไปหาคนที่ซุกหน้าอยู่กับไหล่ข้างขวาของตัวเองอีกครั้ง เห็นแบคฮยอนยิ้มตาหยีใส่แบบนี้แล้วปฏิเสธไม่ลงจริงๆ

 

 

 

                คนตัวเล็กลอบมองเสี้ยวหน้าอีกคนแล้วยื่นหน้าไปใกล้ ชิงหอมแก้มจังหวะที่ชานยอลเผลอแล้วผละออกมายิ้มแอทแทคอีกรอบ

 

 

 

“ขอบคุณนะฮะป๋าชาน ~”

 

 

 

เป็นติ่งน่ะมันวุ่นวายแล้วนะ......

 

แต่เป็นผัวติ่งนี่ชิบหายกว่าอีก........

 

 

 

 

 

 

 

 

 

#ฟิคเสี้ยนชบ

 

 

 

 

 

 

TALK

 

#ทีมพาเมียไปติ่ง

 
T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 114 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,769 ความคิดเห็น

  1. #5702 xxxJ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 15:59
    เริ่มอยากได้แฟนรวย เพราะจะให้ซื้อของติ่งให้หมด5555555
    #5,702
    0
  2. #5562 bang-SP28 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 10:03
    2ประโยคท้ายมีจี้555
    #5,562
    0
  3. #5483 ❤ Little "B" ❤ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:17
    อิจแบคอ่ะอยากมีหลัวไว้เปย์แบบนี้บ้าง 5555
    #5,483
    0
  4. #5280 CBKSJMDYS (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 19:52
    ปาร์คชานยอลต้องเข้าใจนะเรื่องติ่งนิจะบ่นไม่ได้555555
    #5,280
    0
  5. #5232 ppploycb (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2560 / 00:15
    โดนแบคอ้อนหน่อยก็ยอมไปหมดแล้วหรอคะป๋าชาน5555555 แฟนแบบนี้หาได้จากไหนอีก อยากได้ๆๆ
    #5,232
    0
  6. #5152 Torrung_TK (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 23:03
    อยากได้แฟนแบบนี้
    #5,152
    0
  7. #4800 namhom-3449 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2559 / 02:16
    ผัวเเบคมีความสายเปย์
    #4,800
    0
  8. #4711 คนดีของพี่ชาน (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2559 / 21:32
    ผัวแบบนี้ีมีขายที่เซเว่นปะ5555555
    #4,711
    0
  9. #4625 KAKARN_MATO (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2559 / 13:02
    ผัวเปย์แบบนี้หาที่ไหนได้บ้าง55555
    #4,625
    0
  10. #4574 teikeeratikarn (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2559 / 21:11
    อยากมีผั วแบบชานยอลโวยยยยย ผั วของติ่งค่าาา
    //โวยวายย//
    #4,574
    0
  11. #4312 Ppp (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2559 / 23:42
    โอ้ยยยย ต้องการผั วแบบชานยอลค่ะ

    คุณสมบัติที่ดีของผั วติ่ง 555555555555

    #4,312
    0
  12. #4272 Natcharida Jeams Subtotim (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2559 / 12:12
    คุณจุ๋มรอบนี้ไม่นกนะคะ
    #4,272
    0
  13. #4210 momomoi (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2559 / 06:26
    อยากมีแฟนแบบพี่ชาน แบคคือโชคดีลอะ!
    #4,210
    0
  14. #4146 Bnykim (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2559 / 08:54
    อยากมีแฟนแบบป๋าชาน5555
    #4,146
    0
  15. วันที่ 9 พฤษภาคม 2559 / 17:09
    คือดีอ่ะ อยากได้แฟนแบบนี้จัง ถ้าได้แบบนี้นะ..สัญญาว่าจะตั้งใจเรียนค่ะั
    #4,104
    0
  16. #3925 Tan Ty (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2559 / 09:51
    ได้หลัวแบบชานยอล สัญญาจะเป็นเด็กดี ใช้อะไรทำหมด ไม่งี่เง่า จะตั้งใจกินให้มากกว่าเดิมจะตั้งใจเปย์โอปป้าให้หนักๆ
    #3,925
    0
  17. #3538 ฮุนนี่ ชานมมม. (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 มกราคม 2559 / 15:14
    อยู่ดีๆก้อสงสารผัวตัวเองในอนาคต55555555555555555
    #3,538
    0
  18. #3313 ` PuGun. (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มกราคม 2559 / 15:48
    โอยผัวติ่ง 55555555555555555555555555555555555555555555
    #3,313
    0
  19. #3312 ` PuGun. (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มกราคม 2559 / 15:48
    โอยผัวติ่ง 55555555555555555555555555555555555555555555
    #3,312
    0
  20. #3161 mamodictator (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2558 / 18:14
    เราเป็นติ่งอยากได้แฟนแบบชานยอล ฮื่อออออออ
    #3,161
    0
  21. #3156 NamPSBBH (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2558 / 12:35
    ป๋าชานนนนน. น่ารัก เจอแบคอ้อนนิดหน่อย ตามใจหมดเลย
    #3,156
    0
  22. #3088 phakh (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2558 / 07:14
    เปนผัวติ่งต้องทำใจนะ555
    #3,088
    0
  23. #3040 BuBaDa (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2558 / 19:45
    ไม่คัมตั้งสามปี555555555
    อยากมีผัวติ่งบ้างจรุง
    #3,040
    0
  24. #2909 - PBH - (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2558 / 14:13
    มีเมียติ่งก็ต้องทำใจอ่ะชานยอล 55555555555555555555
    แต่ชานยอลคือดีมากเลยนะ ยอมแบคทุกอย่างเลย ของก็เป็นคนออกตังค์ให้ ไปดูคอนเสิร์ตเป็นเพื่อนอีก ป๋าชานน่าร๊ากกกกกกก ><
    #2,909
    0
  25. #2875 Kannika Tankam (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2558 / 15:38
    ง่าาาส เค้ารักกันแบ้วอ่ามุ้งมิ้งร่าอิจฉาโคดดดดด
    #2,875
    0