คัดลอกลิงก์เเล้ว

Water Boyy Fanfiction : วัน ๆ ของอาโปหวายก็งี้แหละ

โดย tammypk83

Whatever I said Whatever I did. I didn't mean it. I just want you back for good.

ยอดวิวรวม

1,410

ยอดวิวเดือนนี้

3

ยอดวิวรวม


1,410

ความคิดเห็น


3

คนติดตาม


28
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  9 ก.ค. 60 / 22:00 น.
นิยาย Water Boyy Fanfiction : ѹ ͧ¡

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
ดูเรื่องวายเยอะมากช่วงนี้ ดูเรื่อยเปื่อย เลยแต่ง fanfic เรื่อยเปื่อยเหมือนกัน นี่ก็เรื่องสั้น คงไม่ได้แต่งตลอด มาตามอารมณ์ คนอ่าน(ถ้ามี)ก็อ่านตามอารมณ์นะจ๊ะ

เนื้อเรื่อง อัปเดต 9 ก.ค. 60 / 22:00


" รกเหมือนเดิมเปี๊ยบ "

ดวงตาคมกริบมองตามร่างสูง ๆ (แต่ก็ไม่สูงเท่าเขาหรอกนะ) ขาว ๆ เดินไปเดินมา เก็บกวาดเสื้อผ้า ข้าวของในห้องเดิมเหมือนวันแรกที่เจอกัน

" ก็ไม่มีคนเก็บให้นี่ "

คราวนี้คนฟังหันขวับ 

" จริงอ่ะ สายข่าวบอกว่าหัวกระไดไม่เคยแห้ง "

ปรายตามองมีเลศนัยแบบนั้น ยังไงก็ไม่ตกหลุมหรอก ก็รู้นี่ว่าตัวไม่อยู่แล้วคนทางนี้เหี่ยวแห้งเป็นแตงเถาตายขนาดไหน

" รอคนมาเก็บให้ "

คราวนี้อาโปยิ้มขำ

" ไปหัดพูดแบบนี้มาจากไหนวะ โคตรเลี่ยน "

" ไม่เอาละ นั่งอยู่เฉย ๆ ไปเหอะ เล่นเกมส์เล่นไรก็ว่าไป "

เมื่อร่างสูง ๆ หนา ๆ เดินเข้ามาใกล้ คนที่เก็บของรกรื้อบนพื้นยิ่งกางมือเหมือนปางพระห้ามญาติ

" หยุดเลย หยุด เดี๋ยวทำรกกว่าเดิม ปล่อยกูทำเองเหอะ ขอร้อง "

เท่านั้นเองหวายก็ยิ้มหวาน

" ยังไงก็ได้ เชื่อมึงอยู่แล้ว "

ชิส์ เสียงแว่วอู้อี้มาแบบนั้น แต่จะว่าก็ไม่ได้หรอก ฝีมืองานบ้านก็ห่วยแตกมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว จนบัดนี้ก็ไม่เคยหาย อยู่บ้านพ่อก็ทำ แต่ป่านนี้ไอ้กานต์คงรับหน้าที่นี้ไปแล้ว ส่วนเขาก็ซุก ๆ ไว้พอหาที่นอนได้แค่นั้นก็หรูละ

เจ้าตัวนอนคว่ำบนเก้าอี้นอนดูคนทำความสะอาดห้องไปอย่างเพลิดเพลิน เก็บตรงโน้น เช็ดตรงนั้น ถูกตรงนี้ จนทุกอย่างสะอาดเรียบร้อยไร้ฝุ่น แถมหอมน้ำยาถูพื้นที่เจ้าตัวเลือกซื้อมาเองโดยให้เหตุผลว่า ยังไงมึงก็ไม่ซื้อหรอก แน่สิ .... มันงานฝ่ายไหนต้องบอกด้วยเหรอ 

" หวาย "

" หือ ? "

เสียงที่คุ้นเคยทำให้เขาตื่นจากภวังค์

" มาช่วยเปลี่ยนผ้าปูที่นอนหน่อย "

" ใช้มากี่เดือนแล้วเนี่ย หมองเชียว "

อาโปแทบจะเอานิ้วคีบผ้าปูที่ดูก็รู้ว่าใช้มาเป็นเวลานานไม่เคยเปลี่ยนไปไว้ในตะกร้าผ้ามุมห้อง

" สุขอนามัยรู้จักไหม "

" ผ้าห่มก็เปลี่ยนใหม่ซะด้วย "

ว่าแล้วเจ้าตัวก็เดินไปเปิดตู้อย่างคุ้นเคย เอาผ้าห่มผืนใหญ่ออกมา พร้อมกับผ้าห่มผืนเล็กอีกผืน

" เอาออกมาทำไม "

เมื่ออาโปหันไปก็เห็นไปหน้าเข้มคร้าม ขมวดคิ้วแบบคนหงุดหงิด

" โมโหอะไร แค่เปลี่ยนผ้าห่ม "

" ก็เอาผืนเล็กออกมาทำไมล่ะ "

คราวนี้คนฟังชักผิดหู

" เอ๊า ก็กูนอนโซฟาป่ะ ผ้าห่มมึงจะยืดไปถึงที่นอนกูเรอะ "

ใบหน้าขาว ๆ ใส ๆ ที่ตอนนี้ออกชมพูเรื่อ ๆ เพราะความร้อนและการออกแรงผินไปทางโซฟาตัวเดิมที่อาศัยนอนมาตลอดยามอยู่ด้วยกัน

เมื่อหันกลับมามองคู่สนทนาอีกที สีชมพูบนใบหน้าก็กลายเป็นสีเลือดเข้มขึ้นมา พอเห็นอะไรบางอย่างในแววตาคนที่อยู่ตรงข้าม ซึ่งเข้ามาใกล้ขนาดนี้เมื่อไหร่ก็ไม่รู้

จมูกเคลียอยู่ที่ริมขมับ

ริมฝีปากที่ชิดใบหู

" เอาให้แน่ซิ "

" มึงว่าคืนนี้อ่ะ ที่นอนมึงมันตรงไหน "

ไม่สิ .... 

จริง ๆ แล้วต้องถามว่า

" มึงว่าคืนนี้กูจะให้มึงนอนรึเปล่า "

เสียงเราะ หึ หึ ส่งท้าย ก่อนผ้าห่มผืนเล็กจะหลุดร่วงลงบนโซฟาที่ว่างเปล่า .... ก็คงเดาได้ว่าที่ของ "พวกเรา" ไปอยู่ตรงไหนกัน

วัน ๆ ของอาโปหวายก็เลยกลายเป็นงี้แหละ
จบปิ้ง




ผลงานอื่นๆ ของ tammypk83

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

3 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 13 กรกฎาคม 2560 / 08:39
    555 ก็ว่าอยู่นะ ตอนกลับจากบ้านอาโปก็คิดอยู่ว่าถ้าไม่มีเฟย์มาค้าง อาโป แกเสร็จหวายตั้งกะวันนั้นแล้ว ไม่ต้องให้หวายรอหัวโตเป็นปีหรอกจ้าาา
    แล้วนี่เจอกันแล้ว จะเหลือเรอะ
    #3
    0
  2. #2 Bee
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2560 / 00:16
    กำลังฟินเลยค๊าาาาา มาต่ออีกยาวๆ นะคะ ซีรี่ย์จบ อารมณ์ไม่จบค่ะ
    #2
    0
  3. #1 roykam (@roykam) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 22:48
    เฮ้ย ฟินๆ อยู่จบงี้เลยเรอะ เป็น short fiction collection ก็ได้ค่ะ ว่างก็มาต่อเรื่อยๆ น้า
    #1
    0